«امپایر بست تی‌وی با افتخار تقدیم میکند» ..:::EmpireBestTV.Com:::. «در شبکه‌های اجتماعی» @EmpireBestTV
«امپایر بست تی‌وی، حرفه ای ترین اپلیکیشن دانلود و تماشای آنلاین فیلم و سریال» .::: EBTV.App :::.
:مترجمین ‫ ZediX و مریم صرافها
‫[هشتگ، طرحی‌وونی] ‫[هشتگ، طراحی ناخن توسط فریدا]
‫اگه توی...
‫پنج میلیون دلار پول یا سرطان؟
‫عه...
‫به اندازه کافی خوبم...
‫کجا میری؟
‫من، اسلیتر کینگ...
‫می‌خوام رسماً ‫بابت رفتاری که داشتم...
‫معذرت بخوام.
‫من پیش مشاور رفتم...
‫و می‌خوام از شرکتِ خودم...
‫مرخصی بگیرم تا...
‫[جست و جوی اسم اسلیتر کینگ]
‫اسلیتر کینگ، به عنوان غول فناوری ‫و یک میلیاردر خودساخته...
‫او بخاطر سو استفاده کردن از قدرتش ‫معذرت خواهی کرد
‫اسلیتر کینگ کجاست؟
‫موسسه‌ی تکنولوژی کینگ ‫بزرگترین هدیه بشردوستانه تاریخ را اهدا کرد
‫این میلیاردر برای اولین بار در یک مصاحبه‌ی اختصاصی ‫به صورت علنی صحبت می‌کند
‫اسلیتر کینگ
‫ممنون که امشب در کنارمون حضور داری.
‫بریم سراغ سوالی که...
‫همه لحظه‌شماری می‌کنن ‫تا شما جوابش رو بدید.
‫وقتی که کناره‌گیری کردی ‫و مدیر ارشد مالیت، ویک ماهونی رو...
‫به عنوان مدیر عامل موسسه فناوری کینگ ‫انتخاب کردی، کجا بودی؟
‫بعد از اون اتفاقاتی که افتاد
‫عه...من متوجه شدم که...
‫بعضی وقت‌ها واقعاً لازمه که...
‫یکم صبر کنی ‫و از زندگی لذت ببری.
‫رو همین حساب... ‫من یه جورایی، یه جزیره خریدم.
‫یه جزیره؟
‫نه خبری از گوشی هست و نه از کار. ‫مواد غذایی رو هم خودمون درست می‌کنیم.
‫یه مدل لباس رو هرروز می‌پوشم.
‫کلی مرغ دارم.
‫- مرغ؟ ‫- آره، مرغ دارم
‫انگار که حسابی تغییر کردی.
‫آره، همینطوره.
‫خب، پارسال، ‫موسسه فناوری کینگ رو افتتاح کردی.
‫چه صحبتی با منتقدانی داری که...
‫اقدام بشردوستانه‌ی اخیرت رو ‫یه حرکت نمایشی نامیدن؟
‫ببینید، من فقط دارم سعی می‌کنم ‫آدم بهتری بشم.
‫نمی‌دونم دیگه چجوری ‫باید پشیونیم رو نشون بدم.
‫چون واقعاً پشیمونم.
‫جداً میگم. ‫من...من متاسفم.
‫اما انگار... ‫اینقدر این جمله رو زیاد گفتم که...
‫دیگه به چشم نمیاد.
‫از مردم انتظار داری که ببخشنت ‫و کارت رو فراموش کنن؟
‫من از هیچکس، هیچ انتظاری ندارم.
‫این حقیقتی نیست که توش زندگی می‌کنیم.
‫هی رفیق ‫فندک من رو تو برداشتی؟
‫اوه، ببخشید.
‫هی، پول داری؟
‫مدیر ساختمون به زودی می‌رسه‌ها!
‫درسته، راستش...
‫- پولت رو چیکار کردی؟ ‫- یه سوپرایز‌ـه برای تو
‫- وای رفیق ‫- دوستت دارم
‫وایسا، دستمال داریـ...؟
‫ممنونم.
‫نیاز دارم به یه تعطیلات کوفتی برم.
‫فریدا، فریدا!
‫- هممم ‫- دیر کردی
‫عه، متاسفم.
‫به اتوبوس نرسیدم و...
‫مثلاً جشنِ فناوری کینگ‌ـه.
‫مهم‌ترین مناسبتِ سال‌ـه!
‫میشه درباره‌ی رفتارِ سال گذشته‌ات ‫یه صحبتِ کوتاهی داشته باشیم؟
‫- موقعی که خیلی وراجی کرده بودی ‫- نه
‫نه، نه، نه. ‫اون با من حرف زد!
‫بهم گفت از ناخنام خوشش اومده.
‫- فقط همین بود ‫- به هر حال...
‫من فقط می‌خوام این بار...
‫یکم کمتر تو چشم باشی، خیلی‌خب؟
‫باشه.
‫- باشه؟ می‌تونی؟ ‫- آره، می‌تونم
‫- باشه ‫- می‌تونم
‫- یادت نره که لبخند بزنی ‫- یادم نمیره
‫من امتحانم رو از دست دادم.
‫منتظر مدیر ساختمون هم بودم ‫که اصلاً پیداش نشد.
‫پس، همچنان دیوار خونه کپکِ سیاه زده
‫و فکر کنم دیگه قراره بخاطرش بمیریم.
‫هی جس ‫میشه فندکت رو بدی؟
‫آره، ولی پسش بده.
‫باید اسم کوفتیم رو روش بنویسم دیگه.
‫این مدل موم خیلی احمقانه‌ست. ‫شبیه پسرا شدم؟
‫یه پسرِ خیلی بانمک!
‫وقتی داشتی ساعت 3 صبح ‫یواشکی می‌زدی بیرون صدات رو شنیدم.
‫کجا رفتی؟
‫- هه ‫- چه مرگت شده؟
‫- از دستم عصبی نشو ‫- عصبی نیستم
‫ولی نمی‌تونم ‫یهو همه‌چیز رو از ذهنم پاک کنم.
‫پس وقتی دوباره برگشتین توی رابطه...
‫توقع نداشته باش یه جور رفتار کنم که ‫انگار نمی‌خوام اون رو با چاقو بکشم.
‫- یکم پیچیده است ‫- نخیر نیست
‫اینقدر الکی انرژیت رو هدر نده.
‫تو که وسیله‌ای ‫برای شارژر شدن آدما نیستی.
‫یکم به خودت احترام بذار.
‫ببخشید.
‫دوستت دارم.
‫فقط درک نمی‌کنم ‫چرا هی برمی‌گردی پیشش.
‫فکر کنم از تنها بودن می‌ترسم.
‫تو تنها نیستی. ‫من رو داری!
‫هممم. ‫آره.
‫خانم‌ها، لبخند یادتون نره!
‫خیلی‌خب.
‫خب، خب، خب. ‫دیگه بهتره جدی باشیم دوستان.
‫از همگی سپاس‌گزاریم ‫که امشب در کنارمون هستین.
‫و باعث شدید که موسسه کینگ بتونه...
‫به انجام کارهای خوبش در سرتاسر دنیا...
‫ادامه بده.
‫ازتون می‌خوام میزبانمون رو...
‫بابت سخاوت بی‌اندازه‌ای که داره، ‫تشویق کنین.
‫خانم‌ها و آقایان...
‫موسس فناوریِ کینگ...
‫خدای من... ‫خدای من...
‫- خیلی متاسفم ‫- جناب اسلیتر کینگ
‫مراقب باش.
‫اینجوری گردنت رگ به رگ میشه‌ها!
‫حتی اگه گردنم بشکنه هم مهم نیست.
‫برای سوپرایزت آماده‌ای؟
‫وای، پسر.
‫- قرمز یا آبی؟ ‫- عه...
‫باور نکردنی‌ـه.
‫دقیقاً، مگه نه؟
‫نه ‫واقعاً کله خر بازی‌ـه.
‫ما واقعاً از پسش بر نمیایـ...
‫جس، باز شروع نکن!
‫نه، ببین الان نوبت کیه؟
‫نوبت ماست!
‫میدونی مامانم همیشه چی می‌گفت؟
‫- هوم؟ ‫- موفقیت بهترین انتقام‌ـه
‫فکر می‌کنی من رو یادشه؟
‫آخه کی می‌تونه فراموشت کنه؟
‫مگه نه؟
‫- وای لعنتی ‫- خوبی؟
‫ببخشید. ‫آره، فقط...
‫فقط بلد نیستم ‫با این لعنتی‌ها چجوری راه برم.
‫خب، بیا همونطور که خاله‌ام یادم داد
‫- انجام بدیم. باشه؟ ‫- باشه
‫یکی به شرق، یکی به غرب!
‫- یکی به شرق، یکی به غرب ‫- سلام
‫یکی به شرق، یکی به غرب! ‫یکی به شرق، یکی به غرب!
‫وای لعنتی. ‫جنیفر‌ـه. گندش بزنن!
‫عه، وایسا.
‫فکر کنم چون آدم‌هایی مثل من ‫باهاش ارتباط می‌گیرن.
‫برای همین هوشمندانه‌ است ‫که اینکار رو بکنن.
‫من نمی‌خوام خرابش کنم.
‫خانم‌ها ‫اون قسمت، خصوصی‌ـه.
‫میشه ازتون بخوام لطفاً به اون سمت نرید؟
‫- عه باشه ‫- بله البته
‫- سلام استن ‫- سلام ‫کُدی، حالت چطوره؟
‫- خوبه ‫- به سمت جنوب، جنوب، جنوب
‫به نظرت اون سردیس ‫چقدر قیمتشه؟
‫مثلاً یه میلیون دلار هست؟
‫میگم اگه آژیر خطر خاموش میشد ‫و تو می‌تونستی بدزدیش...
‫فریدا...فریدا.
‫فریدا؟
‫گندش بزنن.
‫حالت خوبه؟
‫بده‌اش من، ‫اجازه میدی؟
‫آره.
‫اینکار رو یه بار توی یه فیلم دیده بودم
‫همیشه دلم می‌خواست انجامش بدم.
‫دیگه کفشت هم سطح زمین شد.
‫اسلیتر.
‫-ریچ ‫- سلام
‫سخنرانیت عالی بود.
‫جدی؟ ‫مطمئنی؟
‫ولی یه حسی داشتم...
‫- خانم؟ خانم؟ ‫- که می‌ترسیدم...
‫- که چیزی بگم ‫- بله؟
‫می‌دونم. ‫می‌دونم.
‫- کاملاً درک می‌کنم ‫- دستتون
‫خیلی بهت افتخار می‌کنم
‫- مسیر طولانی‌ای رو گذروندی ‫- اوه
‫- ممنونم ‫- خواهش می‌کنم
‫ببین، من... ‫ببخشید وسط حرفت می‌پرم.
‫نه، نه، وسط حرفم نپریدی ‫این...
‫عه، راستی من اسمت رو نپرسیدم!
‫فریدا. ‫من فریدا هستم.
‫فریدا!
‫آره.
‫عه، فریدا... ‫ایشون دکتر ریچ استاین‌ـه.
‫عه، ایشون... ‫راستش ایشون مشاورم‌ـه.
‫- اوه ‫- واقعاً هم مشاور لازم‌ـه
‫شوخی می‌کنم.
‫از اشنایی باهات خیلی خوشحالم.
‫اگه در خطرم دو بار پلک بزن.
‫- وای، عزیزم ‫- شاید تو خطر نباشی
‫بهتره به این سوال جواب ندیم، ‫مگه نه؟
‫خب دیگه، ‫بهتره برگردین سر صحبت‌های خودتون.
‫واقعاً از آشناییتون خوشحالم.
‫خیلی‌خب.
‫سلام.
‫اوه، این یکی هم...
‫یالا.
‫وای خدای من!
‫خب، برو بریم.
‫جس، فریدا.
‫این رفیقِ بچگیام‌ـه ‫‫کُدی!
‫سلام، به سلامتی خانم‌ها.
‫- سلامتی ‫- سلامتی
‫این هم ویک‌ـه ‫مورد اعتمادترین شخص زندگیم.
‫از آشناییتون خوشحالم.
‫هی، چه خبرا رفیق؟
‫- هدر و کامیلا ‫- اوه
‫- چه خبرا خانم‌ها ‫- سلام، سلام
‫ایشون هم استن‌ـه. ‫مسئولِ تیم امنیتیم.
‫- تام ‫- سلام، چه خبرا؟
‫لوکاس کجاست؟
‫این همون یاروئه توی برنامه است!
‫- اسلیت...سلام ‫- هی لوکاس
‫این هم از پسرِ رزیدنتِ فوق‌العاده‌مون. ‫(پزشکِ در حال آموزش)
‫احتمالاً یه روز می‌رسه ‫که کل دنیا رو اداره کنه.
‫- از آشنایی باهاتون خوشبختم رفقا ‫- از آشنایی باهات خوشحالم
‫- سلام اسلیتر ‫- سلام، چه خبرا رفیق؟
‫اصلاً نمی‌دونم اون یارو کیه.
‫ایشون فریداست، سارا. ‫سارا، فریدا!
‫- سلام. سلام ‫- اوه، سلام
‫ناخنات بانمکه.
‫ممنونم.
‫می‌دونی کامی کلودل کیه؟ ‫(مجسمه‌ساز فرانسوی)
‫- نه ‫- ببین برات چی آوردم عزیزم
‫لطفاً به من نگو عزیزم!
‫اسم همه رو یاد گرفتی؟ ‫یه جورایی خیلی سریع گفت.
‫عه، آره، نه! ‫من حافظه‌ی خوبی دارم.
‫اوهوم. ‫آره.
‫تو یکم آشنا به نظر میای. ‫همدیگه رو جایی ندیدیم؟
‫- هم رو دیده باشیم؟ نه! ‫- نه فکر نکنم
‫- چیه؟ ‫- هیچی
‫سلام.
‫متاسفم.
‫ببخشید که... ‫ببخشید می‌پرم وسط حرفت.
‫فریدا ایشون استیس‌ـه. ‫استیس، ایشون فریداست.
‫- سلام ‫- سلام
‫از آشنایی باهات خوشحالم.
‫میدونم بازم دارم مهمونی رو خراب می‌کنم ‫ولی ما باید...
‫فهمیدم، مرسی استیس.
‫داری کجا میری؟
‫چند روز باید برم جزیره.
‫اوه، جزیره!
‫یادم رفته بود جزیره داری.
‫آخه خیلی مرسوم‌ـه.
‫آره، زیادی مرسوم‌ـه.
‫خیلی خوشحال شدم ‫که باهات آشنا شدم فریدا.
‫اسلیتر یالا...
‫خیلی خیلی بامزه است. ‫ولی دیگه باید بریم.
‫- میشه بریم؟ ‫- من باید برم
‫به شدت احتیاج دارم الان جایی باشم که...
‫- مشروبم با تزئیناتش توی دستم باشه ‫- آره
‫بزن بریم!
‫- فکر کنم بازم می‌بینمت ‫- یالا اسلیت
‫دیدی چی شد؟
‫اون باهام...اینجوری بود!
‫اینم یه فصل دیگه برای حافظه‌ی عزیزم!
‫- آره، قطعاً ‫- شمارشو گرفتی؟
‫معلومه که نه. ‫آخه چطوری اینکار رو....
‫چی داری میگی؟
‫- آخه چطور یه پسرِ اینجوری... ‫- بعد این همه اتفاق!
‫نمی‌دونم.
‫هی.
‫عه، ببین...
‫نمی‌خوام که خیلی...
‫شما... ‫شماهام دلتون می‌خواد بیاین؟
‫بفرمایید خانم.
‫ممنونم.
‫اینجا مزخرفه.
‫وای.
‫چه خوبه برگشتیم.
‫گوشیاتون رو بدید لطفاً.
‫ممنونم.
‫وایسا ببینم، جدی میگی؟
‫مجبور نیستی کاری رو که نمی‌خوای، انجام بدی.
‫ممنونم استیس.
‫خیلی‌خب ‫مرسی استیس.
‫ممنونم.
‫به نظرت قشنگ نیست عزیزم؟
‫لطفاً بهم نگو عزیزم.
‫دوستت دارم.
‫- عه آره ‫- این خودش پیشرفته
‫خیلی‌خب. ‫برو بریم. برو بریم.
‫خیلی‌خب!
‫همگی بگید: ‫«خاطره‌سازی»
‫خاطره‌سازی!
‫هی!
‫امیدوارم خوب باشه.
‫این یکی، جزء مورد علاقه‌های خودم‌ـه.
‫فکر کنم اینجا دووم میارم.
‫- خوبه ‫- اوهوم
‫خب، میدونم که...
‫خیلی وقت نداشتی تا وسیله جمع کنی
‫قبل از اینکه بیای اینجا ‫ولی خب...
‫یه سری وسیله اونجا هست.
‫ولی اگه وسیله‌ی دیگه‌ای احتیاج داشتی
‫فقط کافیه که...
‫بهم بگی.
‫قراره بریم کنار استخر...
‫- اوهوم ‫- پس دیگه راحت باش
‫- آره دیگه...خیلی‌خب... ‫- باشه
‫آره، فقط اینکه...
‫قراره بریم بیرون...
‫و سعی کنیم... ‫قرار بود این رو درستش کنم.
‫یه درِ 600 ساله است.
‫خیلی‌خب. ‫عه...
‫- تو خوبی؟ ‫- آره خوبم
‫- باشه ‫- باشه
‫عه، راستی..
‫مرسی که اومدین.
‫وای خدا جون.
‫دسیدریا.
‫هوممم.
‫هممم.
‫اَه.
‫دفعه دیگه شانس باهات یار باشه!
‫جنده خانم.
‫ببخشید، من رو ترسوندید.
‫خرگوش قرمز.
‫هان؟
‫خرگوش قرمز.
‫ببخشید.
‫چی؟
‫وایسا. ‫وسایلت رو یادت رفـ...
‫خیلی‌خب.
‫عه، سلام.
‫به نظرت یکم عجیب نیست که...
‫برامون لباس داشتن؟
‫به نظر من که عجیب نیست. ‫فکر کنم بخاطر پولدار بودنشونه!
‫- درسته ‫- ببخشید
‫شما می‌دونین ما باید کجا بریم؟
‫باشه.
‫خب به نظرت ‫قبل شام آدم‌ها رو قربانی می‌کنن
‫یا بعد از شام؟
‫- خدای من ‫- خدای من
‫چقدر خوشگل شدی.
‫الانه است که بمیرم. ‫خیلی خوب شدی.
‫عجیب نیست هممون مثل هم لباس پوشیدیم؟
‫نمی‌دونم. ‫ولی بامزه است.
‫سایز سوتینامون رو از کجا می‌دونستن؟
‫احتمالاً اونا هم...
‫دقیقاً مثل هم لباس پوشیدن.
‫عجب سیگار بلانت تپل و خفنی‌ـه، ملکه. ‫(سیگاری توخالی که با ماری‌جوانا پر میشه)
‫برای همین بهم میگن ‫ملکه‌ی سیگارِ بلانتِ تپل و خفن!
‫کسی فندک داره؟
‫اشتباه نکنین.
‫عاشق کار کردن توی فناوری کینگ‌ام. ‫کلی چیز ازشون یاد می‌گیرم.
‫ولی در نهایت دلم می‌خواد...
‫برای خودم یه چیزی داشته باشم ‫می‌فهمی؟
‫می‌خوام اسلیتر کینگِ ‫دنیای ارزهای دیجیتال باشم.
‫هی ویک ‫هندوانه می‌خوای؟
‫ممنونم.
‫چون دنیا داره تغییر می‌کنه.
‫- دیگه خبری از دلار نیست ‫- یکم سفت‌ـه
‫چی؟ منظورت چیه که یکم سفت‌ـه؟
‫چرا همیشه باید از این حرکت‌ها بکنی؟
‫داریم به چی نگاه می‌کنیم؟
‫دو تا چشم
‫سه تا دکمه کوچولو...
‫- با دو تا بازو ‫- اوه
‫مردِ شیرینی زنجبیلی!
‫عه، آره!
‫عالیه.
‫سریع عمل کن.
‫- وای! ‫- وای!
‫بزن به چاک، خانم ز-ب-ج.
‫مطمئن بودم، ‫تو توی برنامه‌ی زنان بازمانده‌ی جذاب بودی
‫هشت فصل!
‫توی اون برنامه بخاطرِ یه سیگارِ کوکائین ‫حسابی زدی به سیم آخر.
‫خب، ‫چیزهای زیادی از اون کوفتی رو ادیت کردن.
‫و منم هرکاری که ‫برای زنده موندن لازم بود انجام دادم.
‫همین هم باعث میشد ببرم.
‫آب نارگیل می‌خوری؟
‫حالش خوبه.
‫حالت خوبه؟
‫فریدا، خوبی؟
‫یه لحظه من رو ترسوندی.
‫ببین بوی این چقدر خوبه؟
‫هوم.
‫دسیدریا.
‫فقط توی اینجا رشد می‌کنه.
‫- اوه ‫- توی اینجا...
‫یه باغٍ کوچولو از گل و گیاه‌های زیبا داریم.
‫مرغ‌های خودمون رو داریم.
‫می‌دونی...
‫اصلاً شبیه چیزی که فکر می‌کردم نبود.
‫منظورت چیه؟
‫مهمانی‌های افسانه‌ای اسلیتر کینگ...
‫که توش پر مواد مخدر و عیاشی‌ـه
‫هنوزم توی مهمونیامون مواد هست.
‫فقط با برنامه اینکار رو می‌کنیم.
‫البته هنوز هم خوش می‌گذرونیم.
‫فقط الان ‫یکم خوش گذرونیمون عوض شده.
‫مشاوره رفتن زندگیم رو تغییر داده.
‫ممنونم رفقا.
‫راستش یکم مشکلِ آفت برای گیاهامون داریم.
‫یه مارِ افعیِ حفره‌دار مژه‌ای‌ـه.
‫از اینکه بکُشمشون حس بدی دارم
‫ولی خب اون‌ها یه جورایی مشکل‌سازن.
‫مشاوره میری؟
‫عه، نه، نه.
‫به نظرم مشاوره رفتن یه جورایی ‫یه مزخرفه افراطی‌گرایانه‌ست.
‫دقیقاً مثل خواهرم حرف می‌زنی.
‫آخه برای چی باید به یکی پول بدم ‫و بهش درباره‌ی...
‫زمانی بگم که مامانم سعی داشته ‫جلوی من خودش رو بُکشه؟
‫متاسفم.
‫چیزی نیست، دووم آوردم. ‫هنوز اینجام.
‫آره.
‫ولی با تمام حرفایی که ‫درباره‌ی مشاوره رفتن زدی موافقم.
‫ولی من کاری که می‌کنم، فرق داره.
‫ریچ برای من خیلی بیشتر از ‫یه مشاورِ برای آسیب‌های روحی‌ـه.
‫راستش اون متخصصِ درمانِ ‫خاطرات واپس ‌رانده ‌شده است. ‫(نوعی سازوکار دفاعی که تجربیات دردناک را از آگاهی فرد حذف میکند
‫مگه چی رو یادت نمیاد؟
‫تقریباً تمام اتفاقاتِ قبل از ده سالگیم رو...
‫تصور می‌کنم که...
‫احتمالاً خاطرات بدی بودن.
‫برای چی می‌خوای بیاد بیاریشون؟
‫حاضرم پول بدم تا خاطراتم یادم بره.
‫شاید حق با تو باشه.
‫شاید فراموشی به نوعی یه هدیه باشه.
‫- وای خدا ‫- لعنتی
‫خودت رو اذیت نکن. ‫خودش از پسش بر میاد.
‫- نه، نه ‫- بذار کمکت کنم
‫نه، نه،نه. ‫خودم می‌تونم.
‫از نظر جسمی ‫نمی‌تونه هیچ کمکی رو قبول کنه.
‫راحت باش، تو اومدی تعطیلات.
‫اوه، اسلیتر...
‫ازشون خواستم صندلی رو بذارن تو جای جدید.
‫- باشه ‫- اگه که اونجا...
‫کم‌تر عجیب به نظر میومد، بهم خبر بده.
‫- باشه ‫- به نظر من که خوب شده
‫راستی، مایعِ ویپ‌ات رو...
‫- گذاشتم روی میز ‫- خیلی‌خب
‫- یه چیز دیگه هم هست ‫- چیه؟
‫ژنراتور جدیدمون کار نمی‌کنه.
‫برای همین تمام شمع‌ها رو...
‫توی غذاخوری گذاشتم.
‫- باشه ‫- باشه؟
‫ازت ممنونم. ‫دوستت دارم.
‫منم دوستت دارم.
‫خدای من.
‫انگار که سال‌هاست ندیده بودمت.
‫چند دهه‌ای میشه.
‫توام اغلب میای اینجا؟
‫- همیشه میام ‫- معلومه...
‫من الان دیگه ساکن اینجام.
‫این خونه‌مه.
‫یکی به شرق، ‫یکی به غرب.
‫دوستان، امشب ‫شکوفه کدو حلوایی داریم.
‫که خیلی تازه و ارگانیک‌ـه ‫و برای باغ کینگ هستش.
‫همینطور گیاه یوکا و ‫غذای موفونکو با گوشت قلقلی داریم.
‫که حسابی سرخ شده
‫که مثل قبلی‌ها خیلی غذای سالمی نیست!
‫و البته که این استیک گوشتِ کهنه شده‌ ‫به سبک خشک رو هم داریم. ‫(گوشتی که بین ۲۸ تا ۱۲۰ روز در یخچالی مخصوص نگهداری شده و طعمی خاص دارد)
‫نوش جونتون. ‫حسابی لذت ببرید.
‫وای!
‫همگی لیواناتون رو به سلامتی ‫کامیلا بیارید بالا
‫- نه اینکار رو نکن ‫- چرا
دیروز تونسته ‫فروش اپلیکیشن خودش رو نهایی کنه.
‫به موسسه فناوری کینگ خوش اومدی دختر جون.
‫مرسی...ممنونم بچه‌ها.
‫چی هست؟ ‫چجوری کار می‌کنه؟
‫یه چیزی مربوط به طالع‌بینی‌ـه. ‫اسمش رو گذاشتم چرخه.
‫رفیق، فوق‌العاده است.
‫تاریخ و مکان تولدت رو توش وارد می‌کنی.
‫- اوهوم ‫- و بهت میگه که...
‫به چه دلیل برنامه‌ی کمدیت کنسل میشه.
‫و همینطور میگه ‫همسرت داره کیر همسایه رو می‌خوره
‫اونم وقتی که تو برای لاغری ‫داری تخم‌مرغ می‌خوری
‫شاید بتونی ترتیب یه نفر رو بدی...
‫چون...
‫سیاره زحل سعی داره بهت یاد بده که...
‫چطوری احساسات رو به روشِ سالم‌تری پردازش کنی.
‫از اینکه از نظرت برنامه‌ی مفیدی‌ـه، ‫خوشحالم.
‫فوق‌العاده است.
‫رفیق.
‫من عاشق آَشپزی کردن برای دوستامم.
‫با بقیه وقت‌ها فرق داره.
‫ظاهرش که خیلی خوبه ‫کُدی.
‫آره. ‫استیکتون رو بزنین تو رگ بچه‌ها.
‫- ممم ‫- رفیق
‫- میشه یکم نمک بهم بدید؟ ‫- جداً میگی؟
‫آره، نمک لازم‌ـه.
‫- یه تیکه می‌خوای؟ ‫- نه من گوشت قرمز نمی‌خورم
‫- وای، ببخشید ‫- اینجا دیوونه کننده است
‫- خیلی خوبه ‫- به منم فلفل بدید
‫گور بابات، ویک.
‫باورم نمیشه که بالاخره اومدم اینجا.
‫خوشحالم که دارید لحظات خوبی رو... ‫اوه...
‫تو یکم...
‫اوه اوه!
‫زهر رو روی لباس مقدسش ریخت!
‫- اوه ‫- وای وای
‫نگرانش نباش. ‫مشکلی نیست. چیزی نشده.
‫خب، سارا... ‫قراره توی برنامه‌ی ستارگان باشی؟
‫آره، قرار بود باشم.
‫اما بعد از 22 سال، ‫تازه به این نتیجه رسیدن که...
‫یه برنامه درباره‌ی دخترایی که ‫مایوی دو تیکه پوشیدن
‫و توی جنگل ‫دارن برای جونشون می‌جنگن
‫بیشتر به چشم میاد.
‫- و خب منم... ‫- این رو بو کن عزیزم
‫وای.
‫آره...دو سال الکی آموزش دیدم.
‫مطمئنم یه روز به کارت میاد.
‫شرابش حسابی جا افتاده.
‫خب فریدا، وقتایی که لباست رو کثیف نمی‌کنی
‫مشغول چه کاری هستی؟
‫عه...راستش ‫من...من سعی می‌کنم...
‫خودمم از این موضوع سر در بیارم.
‫از این موضوع سر در بیاری، آره؟
‫آره.
‫نتیجه‌اش رو به منم خبر بده.
‫آره خب، فکر کنم... ‫من...
‫خودمم هنوز نمی‌دونم دارم چه غلطی می‌کنم.
‫می‌دونی، خود ویک که اینجاست ‫از دانشگاه هاروارد...
‫بابت اینکه نمی‌دونه داره چه غلطی می‌کنه ‫مدرک گرفته!
‫ازش بپرس، ‫چطوری انگشت کوچیکه‌اش قطع شده.
‫آره.
‫نخیرم، حالا مگه چی شده ‫فقط دارم سوال می‌پرسم.
‫از رفیق جدیدمون، فریدا خوشم اومده!
‫به نظرم باحال و دلرباست.
‫فقط می‌خوام بیشتر بشناسمش ‫همین.
‫خیلی‌خب.
‫هی، هی، هی! ‫آروم آروم بخورش!
‫اون شراب سنش از تو بیشتره.
‫باشه، ببخشید.
‫پیشنهاد! ‫وقت یه دسر واقعی‌ـه.
‫این داروی روان‌گردانِ زیبا ‫و مخدرِ اکس که به صورت قطره چکانی‌ـه...
‫قراره شما رو با اجدادتون آشنا کنه.
‫آره.
‫لذت ببرید فرزندانِ جنگل!
‫کی اول شروع می‌کنه؟
‫عه...
‫چند قطره باید مصرف کنم؟
‫بیا اینجا.
‫اون استادِ اینکار‌ـه.
‫عا عا. ‫اول نیت کن!
‫یک.
‫دو.
‫سه.
‫خیلی دوستت دارم.
‫به شدت عاشق این آناناسم.
‫خیلی خوشگلی.
‫وای.
‫خب دیگه، بخوابیم.
‫باشه. ‫باشه.
‫عه.
‫عجیبه.
‫چی؟
‫هیچی.
‫- جان کندی اینجا بوده ‫- آره
‫ماهی تُنِ آبی، ‫با یه برشِ زیبا توی شکمش...
‫- بهترینِ دنیاست ‫- اوهوم
‫وای ‫کُدی ‫عجب چیزی‌ـه.
‫چاقوی خیلی خاصی‌ـه.
‫اسلیتر اون رو از جزیره اوکیناوا برام آورده.
‫خیلی هم تیز‌ـه.
‫دلم نمی‌خواد ‫جاییت رو باهاش ببری رفیق، باشه؟
‫یه هاتوریِ اصل‌ـه.
‫تصمیم گرفتش برای خودش یه تولد بگیره.
‫ممنونم.
‫یه چیزی این وسط خیلی عجیبه.
‫منظورت از عجیب اینه که دوباره داری می‌بازی؟
‫آره، این اوضاعِ تخمی خیلی داره عجیب میشه.
‫چه بلایی سر انگشت کوچیکه‌ات اومده؟
‫قانون اولِ باشگاه‌های مبارزه چیه؟
‫چی؟
‫- ولش کن، برو بریم ‫- یک
‫دو.
‫سه.
‫چهار.
‫پنج.
‫شش.
‫هفت.
‫هشت.
‫نه.
‫ده!
‫نه، نه، نه،نه!
‫وایسا.
‫من...من آماده نیستم که...
‫خوش می‌گذره؟
‫خیلی داره بهمون خوش می‌گذره.
‫عزیزم.
‫هندوانه؟
‫عجب سیگارِ بلانتِ خفن و تپلی‌ـه، ملکه.
‫کسی فندک داره؟
‫هدر، فندکم دست توئه؟
‫ببخشید.
‫- میشه امتحانش کنم؟ ‫- آره
‫این دیگه چیه؟
‫مثلاً توت فرنگی‌ـه؟
‫اوه.
‫چه بوی خوبی از طرفت میاد.
‫- ممنونم ‫- اوهوم
‫اون زخم چطوری رو صورتت درست شده؟
‫نمی‌دونم.
‫ناخنات رو دوست دارم.
‫ممنونم.
‫خودم درستشون کردم.
‫- جداً؟ ‫- آره
‫خیلی‌خب. ‫بذار ببینم طرحش چیه.
‫گربه‌های آبی رنگ.
‫آره، طرحی وونی‌ـه.
‫چی؟
‫این طرحی وونی‌ـه.
‫طرحِ ناخنِ حیوانات‌ـه.
‫یه چیزِ مخصوص من‌ـه. ‫این...
‫- این یه جورایی بازی با... ‫- اوه، اوه
‫- گرفتی چی شد؟ ‫- لعنتی، آره
‫- طرحِ حیوونی! ‫- طرحی وونی!
‫من باید برم بخوابم.
‫- باید برم بخوابم ‫- چی؟
‫برای چی؟
‫صبح جلسه‌ی مشاوره دارم.
‫سوسول خان. (بو، آواییست برای تمسخر فرد)
‫خودت سوسولی.
‫وایسا، ویپت رو یادتـ...
‫اَه.
‫سلام؟
‫فریدا؟
‫سلام.
‫من، عه...
‫گفتم شاید این رو بخوای.
‫مرسی. ‫لطف کردی.
‫خب...
‫- چیکارا می‌کنی؟ ‫- وای پسر
‫عه ببین کی اینجاست.
‫- فریدا، ایشون ریچ‌ـه ‫- سلام
‫ریچ، ایشونم فریداست.
‫از آشنایی باهات خوشحالم.
‫تو رو یادم‌ـه.
‫از جشن؟
‫دو بار پلک بزن ‫اگه من تو خطرم!
‫درسته.
‫فوق‌العاده است.
‫آره، فوق‌العاده است.
‫هی استیس؟ ‫این صندلی اینجا هم حس عجیبی میده.
‫خیلی‌خب.
‫فکر کنم باید یه جای دیگه بذاریمش.
‫بهتر نیست آتیشش بزنیم؟
‫اینجوری کمتر عجیب به نظر میاد.
‫- اینکار رو نکن ‫- سلام
‫اینکار رو نکن. ‫میدونی که اینجوری حالم گرفته میشه.
‫- باشه؟ ‫- عه
‫متاسفم.
‫خیلی‌خب، مرد جوان.
‫من برمیگردم سمت قله.
‫- همیشه از صحبتامون لذت می‌برم ‫- همینطوره قربان
‫ممنونم.
‫- بابت هدیه‌ات هم ممنونم ‫- تا بیرون همراهیت می‌کنم
‫هی عزیزم. ‫فندک داری؟
‫چاقوم کوش؟ ‫چاقوی من دست کیه؟
‫چی؟
‫چاقوم. ‫چاقوی خاص‌ام رو نمی‌تونم پیدا کنم.
‫آروم باش. ‫فقط کافیه از یکی بپرسی پسر.
‫خوبی؟
‫پیس!
‫کسی چاقوی خاصِ ‫کُدی رو ندیده؟
‫نمی‌دونم ممکنه کجا باشه.
‫از این می‌خوای؟
‫نه ممنونم هدر. ‫اون گل باعث میشه من شکاک بشم.
‫چاقوی احمقانه‌ات دست هیچکسی نیست.
ا‌.‌مـپـا‌یـر‌بـسـت‌تـی‌وی رو گـو‌گل کـن
‫قراره یه اتفاق وحشتناکی بیفته.
‫چی؟
‫وقتی همه‌چیز خوبه...
‫دقیقاً همون موقع است که ‫اتفاقای بدی پیش میاد.
‫چرا همچین فکری می‌کنی؟
‫زندگی همینه.
‫امروز، چه روزی‌ـه؟
‫نمی‌دونم.
‫کی قراره بریم؟
‫هروقت که بخواید.
‫این که نشد جواب.
‫داره بهتون خوش می‌گذره؟
‫آره.
‫خوبه.
‫بوق!
‫خیلی‌خب. دستِ کیه؟
‫اینبار دستِ کدومتون‌ـه؟
‫- من که نه ‫- ای وای
‫حتی یادم نمیاد کی ازت گرفتمش.
‫- من میدونم کی ازم گرفتتش ‫- عه عه عه، آخ
‫نکنه باید اسمم رو ‫روی این فندک کوفتی بنویسم؟
‫وای، لعنتی.
‫دونه‌های جرقه‌ای توی شربت موهیتوی نارنگی.
‫خفه‌شید! ‫خفه‌شید!
‫خودم می‌تونم.
‫همه‌چیز تحت کنترلم‌ـه.
‫- برو بریم ‫- آره
‫دوستش دارم.
‫آره.
‫همینه!
‫همه‌چیز بی‌عیب و نقص به نظر میاد.
‫وای خدا جون. ‫خیلی‌خب.
‫عجب عکس خوشگلی شد. ‫همونجا وایسید.
‫خیلی‌خب. ‫آره.
‫وایسا! وایسا!
‫واقعاً روت تاثیر داره مگه نه؟
‫من رو ببین.
‫با کلاه من برقص.
‫احمق.
‫از کونت هم تو رقصت استفاده کن.
‫بیا اینجا عزیزم.
‫- آره ‫- یالا، بچرخ
‫فوق‌العاده است.
‫میدونی چقدر دوستت دارم؟
‫خدای من.
‫بیا اینجا.
‫وای، چه بوی خوبی میدی.
‫- برو بالا ‫- آره
‫عه، آره.
:مترجمین ‫ ZediX و مریم صرافها
‫یه چیزی من رو گاز گرفت.
‫خودشه. ‫خودشه.
‫آره، خودشه. ‫خودشه.
‫گندش بزنن.
‫وای اسلیت... ‫اون...اون...
‫فکر کنم دنبال اینی که بگی...
‫حرکتت چقدر فوق‌العاده بود!
‫اون چی بود؟ ‫سمی‌ـه؟
‫سمی‌ـه. ‫ولی قرار نیست بمیری.
‫- وای خدا جون ‫- نه، نه، نه
‫- مُرده؟ ‫- بیا، بیا
‫چیزیت نیست، حالت خوبه.
‫خدای من!
‫به نظرت لازم‌ـه برم بیمارستانی، چیزی؟
‫- حالت خوب میشه ‫- درضمن...
‫هیچ بیمارستانی وجود نداره.
‫بازم آب می‌خوای؟
‫دستت چطوره؟
‫حس عجیبی دارم.
‫گوشیم رو می‌خوام.
‫خیلی‌خب.
‫می‌خوام برم خونه.
‫خیلی‌خب، بیا یهو قاتی نکنیم.
‫همه، همه‌اش دارن می‌خندن و شادن
‫دقیقاً مثل مهماندارهای هواپیما ‫توی سال 1960.
‫و اینجورین که داره بهت خوش می‌گذره؟
‫منم اینجوریم که، آره، خیلی خوش می‌گذره.
‫من ترسیدم فریدا.
‫فکر کنم یکم به خواب احتیاج داری.
‫نکن، نه، نه، نه. ‫اینکار رو نکن، نه.
‫حسش نمی‌کنی؟
‫اینجا یه مرگش هست.
‫مشکل چیه؟
‫جدی دلم می‌خواد بدونم.
‫غذاها شگفت‌انگیز نیست؟
‫یا این همه مشروبِ شامپاین؟
‫یا بخاطر اون پتوهای خفنی‌ـه که اینجا هست؟
‫مشکل چیه؟
‫گوش نمیدی چی میگم.
‫لطفاً.
‫برای اولین بار توی عمرم اینجام.
‫و نامرئی نیستم.
‫پس لطفاً.
‫لطفاً.
‫ببخشید.
‫آره.
‫خیلی‌خب.
‫من میرم دراز بکشم.
‫سلام؟
‫اوه.
‫سلام.
‫اوه، ببخشید. ‫من فقط...
‫دنبال اسلیتر می‌گشتم.
‫عه...
‫هی.
‫اسمت چیه؟
‫خرگوش قرمز.
‫خرگوش قرمز، درسته.
‫اوه.
‫نگران نباش. ‫به کسی نمیگم.
‫من آدم فروش نیستم.
‫البته.
‫خدای من، چی توی اون بود؟ ‫خیلی قوی بود.
‫خرگوش قرمز.
‫قرمز...
‫اینجا چیکار میکنی؟
‫من، عه...
‫گم شدم.
‫باید اون طرفی بری.
‫اوه، بازم مرغ‌ها از قفس در اومدن.
‫مثل یه کابوس کوفتی‌ـه.
‫بیا اینجا ببینم کثافتِ عوضی.
‫وایسید، وایسید ‫وایسید، وایسید!
‫چرا داریم می‌دوئیم؟
‫نمی‌دونم چرا اینکار رو می‌کنیم.
‫این رو پنهان کن.
‫خیلی‌خب. ‫کی اینکار رو کرده؟
‫جدی میگم.
‫من کی موهامو چتری زدم؟
‫چه خبر؟
‫یه کیر روی صورتت‌ـه.
‫بله.
‫سلام،‌دوستان گل.
‫صبح بخیر، بچه جون. حالت خوبه؟
‫ببخشید، اسلیت.
‫- سلام، بچه‌ها. ‫- اوه، رفیق، چشمتو ببین.
‫چی؟ آهان اینو میگی؟
‫خدای من. ایول، کیک بلوبری هست؟
‫با دستور پخت مخصوص مادر اسلیت درست شده.
‫اوم. خیلی خفنه.
‫- ممنون، داداش. ‫- چطور خوابیدی؟
‫عالی.
‫خیلی خب، بچه ها.
‫آماده بشید.
‫کی برای صید چند تا ‫ماهی هامور خوشگل آماده ست؟
‫بریم تو کارش.
‫اشکال نداره اگه کیک‌ها رو بیارم؟
‫کیک‌ها رو بیار.
‫بهتر نیست یه خرده کمتر داد و فریاد کنیم؟
‫ببخشید عزیزم.
‫راستش،‌فکر نکنم با این وضعم ‫بتونم سوار قایق شم.
‫بی‌خیال. خوش می‌گذره.
‫- یه سطل پر از کرم. ‫- اوه.
‫شاید بهتره ما دخترا با هم وقت بگذرونیم.
‫شما پسرا برید پیش کرم‌هاتون.
‫- مشکلی نیست من برم؟ ‫- البته که نه.
‫- مطمئنی؟ ‫- آره.
‫تام اون یه کیره روی صورتت؟
‫- بله. ‫- خوش بگذره بهتون.
‫خداحافظ عزیزم.
‫خداحافظ عزیزم!
‫واقعاً به این نیاز داشتم!
‫- منم همینطور! ‫- خدای من!
‫- می‌کشی؟ ‫- نه اصلاً.
‫هدر، اون آشغالی که داری میکشی ‫چیز خیلی قوی‌ایه.
‫می‌دونم.
‫عزیزم، فندکت پیشت‌ـه؟
‫آره.
‫ممنون.
‫جس کجاست؟
‫منظورت چیه؟
‫یعنی چی «منظورم چیه؟»
‫جس.
‫جس کیه؟
‫حالت خوبه؟
‫حالش خوبه؟
‫بنظر خیلی خوب نمیای. ‫چی شده؟
‫راست میگه، چی شده؟
‫دارید سر به سرم میذارید؟
‫- جس کجاست؟ ‫- چی؟ چی شده عزیزم؟
‫دوستم که توی اتاق کناری من بود.
‫ها؟ انباری منظورته؟
‫آروم باش. الان توی تعطیلاتی.
‫خدای من!
‫بیدار شو!
‫بیدار شو! بیدار شو! بیدار شو!
‫جس اینجا بوده.
‫و گفت... گفت...
‫این مکان یه مشکلی داره.
‫می‌فهمم چی میگی.
‫و نمی‌خوام لاشی بازی در بیارم.
‫فقط، میگم اگه
‫همچین شخصی اینجا بوده ‫من باید می‌شناختمش، نه؟
‫می‌دونم اصلاً با عقل جور در نمیاد.
‫با عقل جور در نمیاد ولی...
‫حس می‌کنم... حس می‌کنم...
‫ما داریم خیلی از چیزا رو فراموش می‌کنیم.
‫بنظرت بهتر نیست چاقو رو کنار بذاریم؟
‫نه؟
‫آره، ببخشید.
‫ببخشید. ببخشید.
‫اشکال نداره.
‫ببخشید.
‫امروز چه روزیه؟
‫چی؟
‫میدونی امروز چه روزیه؟
‫نه.
‫ولی، انگار اصلاً نمی‌دونم چه روزیه.
‫دقیقاً.
‫اینجا داره بهم خوش می‌گذره.
‫ولی اینطوری حس می‌کنم
‫که انگار
‫ خوش نمی‌گذره.
‫- همچین چیزی منطقیه؟ ‫- آره.
‫زیر ناخنای من گل هست
‫و اصلاً نمی‌دونم از کجا اومده.
‫معذرت می‌خوام. این جای چیه؟
‫این چیه؟
‫اینطوری گفتن که... ‫«اوه،‌سارا
‫داشتی از درخت بالا می‌رفتی ‫چون خیلی مست بودی
‫زمین خوردی»
‫من 8 فصل توی برنامه‌ی
‫«زنان بازمانده‌ی جذاب» باقی نموندم ‫که اینجا زمین بخورم.
‫پس تو فکر نمی‌کنی من دیوونه‌ام؟
‫چیزی که دیوونگیه اینه که
‫با چند نفر که نمی‌شناسیم سوار هواپیما شدیم.
‫فکر می‌کردم همدیگه رو می‌شناسید.
‫نه.
‫کُدی فقط با من ‫توی یه کافی شاپ درباره‌ی اینکه
‫چطوری با اسلیتر کینگ آشنا شد صحبت کرد.
‫ولی هدر و کامیلا
‫همه رو می‌شناسن، نه؟
‫نمی‌دونم.
‫خدای من!
‫پیش خودمون چی فکر می‌کردیم؟
‫- لعنت بهش! ‫- می‌دونستم.
‫می‌دونستم!
‫می‌دونستم! می‌دونستم!
‫می‌دونستم همه چیز برای اینکه ‫واقعی باشه زیادی خوب بود.
‫صد در صد بازیمون میدن
‫چون این کارشونه.
‫با این لباسای خوشگل حواسمون رو پرت می‌کنن
‫و با شامپاین و این چیزا سرگرممون می‌کنن.
‫ولی می‌دونی چیه؟
‫ما دقیقاً می‌دونیم چه اتفاقی داره میفته.
‫میخوان کنترلمون کنن.
‫می‌خوان ما رو دیوونه جلوه بدن.
‫و دارن بهش میرسن.
‫کاری می‌کنن فراموش کنیم.
‫آره.
‫باشه، ولی خب...
‫چطوری؟
‫«فراموشی یه موهبته.»
‫ها؟
‫اسلیتر گفت:« فراموشی یه موهبته.»
‫اوه...
‫متوجه نمیشم.
‫باید به پلیس زنگ بزنیم.
‫آره.
‫باید با اف‌بی‌آی تماس بگیریم. ‫- آره.
‫باید با پلیس و اف‌بی‌آی تماس بگیریم.
‫باشه، ولی صبر کن.
‫- چیه؟ ‫- صبر کن. صبر کن.
‫میگی باید با پلیس و اف‌بی‌آی ‫تماس بگیریم، درسته؟
‫اوهوم...
‫و بگیم « سلام. لطفاً کمک کنید.
‫اسلیتر کینگ و افرادش
‫دارن به ما آسیب میزنن.»
‫اونا میگن « چی کارتون کردن؟»
‫و میگیم « اوم...
‫نمی‌دونیم.»
‫چون حدس می‌زنیم داشتن به طور مخفیانه
‫با عطر حافظه‌مون رو پاک می‌کردن.»
‫و اونا میگن که «چی؟»
‫«ما هیچوقت همچین کاری با
‫سفیدپوستایی که باهاشون ‫گلف بازی می کنیم، انجام نمیدیم.»
‫و هدر و کامیلا اینطوری‌ان که
‫«جناب پلیس، خیلی داره خوش می‌گذره
‫و ماری‌جوانا و همه چیز به راهه.»
‫و من میگم « بی‌خیال ‫به زن‌ها هم اعتماد کنید.»
‫«این فندک دوستمه.»
‫و اونا هم میگن «البته. همینطوره.»
‫«حق با توی عوضی دیوونه ست.»
‫باشه. باشه. باشه.
‫- ببین. ‫- باشه.
‫- بیا داستانمون رو یکی کنیم. ‫- خیلی خب.
‫تو دوستت رو یادت میاد؟
‫آره.
‫- ولی من یادم نمیاد. ‫- نه.
‫خب این یعنی چی؟
‫مار نیشش زد.
‫خب؟
‫و من اینو خوردم.
‫داخلش چیه؟
‫کاملاً مطمئنم سم مار داخلشه.
‫فکر می‌کنی سم مار باعث میشه به یاد بیاریم؟
‫آره.
‫جهنم و ضرر.
‫- آره. ‫- خدایا!
‫- واقعاً افتضاحه. ‫- این... این سمه؟
‫- آره. ‫چرا بهم نگفتی؟
‫- گفتم. ‫- حالم بهم خورد.
‫چطوری قراره اینو به هدر و کامیلا بخورونیم؟
‫ای بابا.
‫تکیلا؟
‫مشروب داریم خانما.
‫- لعنتی. ‫- چی توشه؟
‫شاید سم مار؟
‫پرشون کنید دخترا.
‫منم قبلاً از این کارا می‌کردم.
‫لعنتی. امکان نداره.
‫این دیوونگیه.
‫تند و تیزه.
‫لعنتی!
‫استن، اوم، تماس گرفت، با اون، چیز
‫گفت پسرا به زودی از ماهیگیری برمی‌گردن
‫که یعنی بهتره من...
‫خیلی خب.
‫- خداحافظ خانما. ‫- خداحافظ استیس.
‫ایول!
‫حواست باشه. میرم سراغ گوشی‌ها.
‫- باشه. وایسا. وایسا. ‫- خیلی خب.
‫وقتی پسرا برگشتن چی کار کنم؟
‫نمی‌دونم. با صدای بلند...
‫داد بزن، ماری‌جوانا.
‫- باشه. ‫- لبخند یادت نره.
‫ماری‌جوانا.
‫دوباره بریزم؟
‫آره.
‫وایسید! وایسید! وایسید! وایسید!
‫لعنتی!
‫به سلامتی دخترای شیطون.
‫- به سلامتی دخترای شیطون. ‫- وایسا. نه، وایسا.
‫- اوه. ‫- ریختیش!
‫خدای من!
‫لعنت بهش.
‫صبر کن.
‫سارا؟
‫دماغت چی شده دختر؟
‫دخترا...
‫بهتره کمتر بخوریم.
‫فکر کنم... فکر کنم گیرایی بالایی دارن.
‫منو دیر میگیره پس...
‫بدیدش بهم.
‫- نه. هی. هی. هی. ‫- بده من.
‫بی‌ خیال مامان جون. ‫نگران خودت باش.
‫حواسمون هست.
‫اوه، ببین. ببین. ببین.
‫- لعنتی! ‫- لعنتی.
‫این چه کاری بود عزیزم؟ من بودم!
‫ببخشید.
‫خوشم نمیاد کسی قلقلکم بده.
‫اوه، داداش!
‫لعنت! لعنت!
‫بجنب. بجنب.
‫وقتی چهار سالم بود خواهرم اتفاقی
‫هلم داد. اون یه روانی نیست.
‫و دوتا دندون جلوییم کامل برگشتن
‫رو به داخل.
‫حال بهم زن بود.
‫ولی دندون شیری بودن و دوباره در اومدن.
‫حالتون خوبه؟
‫ببخشید، دماغت چطوره؟
‫فریدا کجاست؟
‫داره یه خرده سر و وضعشو مرتب می‌کنه.
‫خیلی خب. چند دقیقه دیگه میام پیشتون.
‫صبر کن!
‫هوم؟
‫می‌خوایم
‫ماری‌جوانا بکشیم.
‫بریم تو کارش، ملکه!
‫آره! قراره یه ماری‌جوانای ناب بکشیم!
‫باشه.
‫بریم تو کارش!
‫نمی‌تونم صبر کنم!
‫خودمون رو توی
‫بد وضعیتی انداختیم.
‫آره.
‫بجنب.
‫لعنتی!
‫حالتون چطوره، بچه‌ها؟
‫سلام.
‫کسی فندک نداره؟
‫خوبی عزیزم؟
‫آره.
‫آره، فقط یه خرده
‫برای این کار هیجان دارم.
‫منم.
‫لعنتی! تف توش!
‫باید باهات چی کار کنیم؟
‫هوم؟
‫باید چی کار کنیم؟
‫این...
‫جاش خوب نیست.
‫به اینجا نمی‌خوره.
‫- استیس... ‫- بله؟
‫... جاش بد نیست؟
‫نه. من دوستش دارم. ‫جاش رو دوست دارم.
‫- میرم یه کم آب بخورم. ‫- استن؟
‫- یه خرده جاش بده. ‫- خوب میگم،‌نه؟
‫من ترجیح میدم جنده‌ها نشئه باشن.
‫کسی شامپاین می‌خواد؟
‫و بعدش باهاشون عشق بازی کنم.
‫تو هیچی نکشیدی.
‫دوباره بریم.
‫زمونه‌ی بدی شده رفیق.
‫منظورم همین بود.
‫نرم و راحته ولی من... نمی‌دونم.
‫قرمزش چشم نمیزنه؟ ‫به نظرم قرمزش چشم میزنه.
‫میتونی یه کمکی بکنی.
‫دارم غذا کوفت می‌کنم.
‫امشب عکس یه کیر میفته رو پیشونی یه نفر.
‫- چی؟ ‫- هیچی.
‫تکون نخور، عزیزم.
‫تکون نخور!
‫قراره کارمون رو انجام بدیم یا نه؟
‫لعنت بهش. این خیلی داغونه!
‫خفه شو. نیش خورده، همه چیز یادش میاد.
‫- نه. نه. ‫- نه،‌نه، نه!
‫باشه. خیلی خب.
‫بیا... بیا از شرش خلاص بشیم.
‫تو میخوایش؟ استیس؟
‫- هوم؟ ‫- نظرت چیه برش داری؟
‫من یه احمقم! استن،‌ کمکم کن.
‫باورم نمیشه قبلاً بهش فکر نکرده بودم.
‫این همه مدت اینجا
‫جلوی چشمم بود.
‫خیلی خب.
‫وایسا. خوبه.
‫چرا همون اول نذاشتیمش اینجا؟
‫فریدا!
‫سلام، فریدا!
‫به مهمونی خوش اومدی رفیق.
‫فریدا!
‫سلام!
‫از این میخوای؟
‫اوه!
‫چرا که نه!
‫من یه لحظه...
‫- باشه. ‫- باشه.
‫خیلی خب.
‫سارا با اون گل کجا میری؟
‫بیا، بکش. ضایع میشه اگه نکشی.
‫باشه.
‫خب قضیه‌ی گوشی‌ها چطور پیش رفت؟
‫بد.
‫خیلی بد پیش رفت.
‫خیلی خب.
‫سمی که خوردی اثر کرده؟
‫اوهوم.
‫هدر و کامیلا چی؟
‫اون جنده‌ها الان مثل یه بمب ساعتی‌ان.
‫- سلام، بچه‌ها. ‫- سلام!
‫سلام.
‫ما دیدیمش.
‫چی رو؟
‫کاری که با جس کردن رو دیدیم.
‫- چطورید علف‌کشا؟ ‫- سلام!
‫- واقعاً؟ ‫- آره.
‫چون دیگه فراموش نمی‌کرد کشتنش.
‫این برای توئه.
‫اینم برای توئه.
‫دوستون دارم، هرزه‌ها.
‫هی!
‫ایناهاش.
‫سلام... تویی.
‫- حالت چطوره؟ ‫- من...
‫دلم برات تنگ شده بود.
‫منم دلم برات تنگ شده بود.
‫مشکلی براتون پیش اومده؟
‫نه، نه، نه.
‫بحث دخترونه می‌کردیم.
‫بحث دخترونه؟
‫- آره. ‫- هوم.
‫- دوسش دارم. ‫- هوم.
‫خیلی خب.
‫- اینجا رو ببین عزیزم. ‫- خوبی؟
‫- خوبم! ‫- عزیزم!
‫- عالیه،‌ نه؟ ‫- خیلی خب...
‫باید چی کار کنیم؟
‫به نقش بازی کردن ادامه میدیم.
‫باشه.
‫- خیلی خفنه! ‫- ایول!
‫دوستان این...
‫...ماهی هامور به روش خیلی خاصی آماده شده.
‫توی سس سویا و زنجبیل تازه
‫و سیر وحشی محلی پخته شده.
‫و برای کسایی که دوست دارن ‫طعم غذای رستوران تانگ تاون رو بچشن
‫یه ذره بهش یوزو اضافه کردیم. ‫(یوزو یک نوع میوه از نوع مرکبات است.)
‫تانگ تاون!
‫بفرمایید. نوش جان.
‫عالیه! خیلی عالیه رفیق.
‫ممنون.
‫رفیق، بیا بریم کواچلا.
‫من هستم
‫اونجا هولوگرام توپاک و از اینجور چیزاست.
‫خیلی خفنه. ‫دنبالمون اومد.
‫خوشگله.
‫بی‌خیالش شو. ‫فراموشش کن.
‫برنامه رو تغییر میدیم و میریم یه جای دیگه.
‫تسلیم نمیشه.
‫نه!
‫این خیلی بامزه ست.
‫بریم سراغ مشروب!
‫بریم تو کارش.
‫مشروب رو بیارید! بجنبید!
‫به من نگو چی کار کنم! ‫خفه شو!
‫دهنتو ببند!
‫اوه،‌ از این کار خوشت میاد؟
‫به من دستور نده!
‫خفه شو! دهنتو ببند!
‫نکن.
‫- نکن! ‫- ابنطوری خیلی داغونه همه چیز!
‫- باید بزرگ بشی! ‫- نه! نمی‌تونم! نمیشه!
‫به من نگو چی کار کنم!
‫به من نگو چی کار کنم.
‫واقعاً هیچی از این رو یادش نمی‌مونه؟
‫اوهوم.
‫هر چی بدتر باشه، بیشتر فراموش می‌کنن.
‫تمام اتفاقای بد ناپدید میشه.
‫تر و تمیزش می‌کنیم
‫و اون میره سراغ زندگی عادیش.
‫لطفاً.
‫عالیه.
‫خیلی عالی باز شد.
‫مشروب شاتو بووار، برای سال 1973 ئه.
‫- بوش بکش. ‫- آره.
‫- کدی، کارت عالی بود. ‫- خوشحالم دوسش داشتی رفیق.
‫خیلی خب. نوش جان.
‫بوی خوبی میدی.
‫ممنون.
‫و این سفر
‫این سفر با من کاری کرد
‫که اصلاً نمی‌تونم توصیفش کنم.
‫خیلی خوبه.
‫- چطوره؟ ‫- خیلی خوبه.
‫و شما دخترا
‫رفیقای من هستید.
‫و اگه کسی بخواد سر به سرتون بذاره
‫ازتون میخوام بهم زنگ بزنید، باشه؟
‫اینطوری که، بوق بوق بوق
‫«سلام کامیلا، این حرومزاده
‫منو اذیت می‌کنه.»
‫و بعدش میگم
‫« جدی؟ اسم بده، جنازه تحویل بگیر.»
‫منظورمو می‌گیرید؟ ‫بخاطر اینکه من از محله‌ی دایکمن هستم.
‫با عشق و محبت بزرگ شدم...
‫ولی آماده‌ی پاره کردن کون یه حرومزاده هستم.
‫دیدن شما دخترا
‫که اینطوری با هم رفیق شدید ‫خیلی قشنگه.
‫عاشقتونم.
‫- عه... ‫- تو چی، سارا؟
‫هوم؟
‫بهت خوش می‌گذره؟
‫اوم.
‫خب، همه چیز...
‫عالی بوده. آره. آره.
‫همیشه برای من
‫پیدا کردن دوستای دختر سخت بوده.
‫پس چیز خوبی بوده.
‫جالبه.
‫آره.
‫به نظرت چرا اینطوریه؟
‫آره، عزیزم.
‫اوم...
‫خب...
‫زن‌ها
‫یادگرفتن با هم رقابت کنن.
‫- مگه نه؟ ‫- اوهوم.
‫در حالی که باید به هم کمک کنیم...
‫یعنی، از هم...
‫حمایت کنیم. به این
‫ فکر می‌کردم
‫وقتی رفتم خونه
‫خیلی خب میشه اگه
‫ یه برنامه‌ای رو شروع کنم
‫ که داخلش به زن‌ها ‫مهارت‌های بقا رو یاد بدم.
‫و می‌دونم اون برنامه ‫احمقانه و کاملاً تحقیرآمیز بود
‫ولی ازش چیزای مفیدی یاد گرفتم.
‫و واقعیت اینه که هیچوقت نمی‌دونی
‫کی قراره وسط ناکجا آباد گیر
‫یا توی یه شرایط وحشتناک گیر بیفتی
‫وقتی کسی نیست نجاتت بده
‫کسی حتی صدای جیغت رو نمی‌شنوه.
‫و باید برای زندگی
‫کوفتیت بجنگی!
‫بخاطر اینکه اون بیرون...
‫جای ترسناکیه.
‫آره.
‫واقعاً همینطوره.
‫جای ترسناکیه.
‫یه خرده احساساتی شدم.
‫منم همینطور.
‫آره، همینطوره.
‫دختر خاله‌ی زنم رو هفته ی پیش
‫ بیرون فروشگاه پتکو خفت کردن.
‫- خدای من! ‫- جدی؟
‫- حالش خوبه؟ ‫- نه.
‫می‌دونی چی عالی؟
‫وقتی زن‌ها
‫با هم گروه میشن.
‫واقعاً‌ زیباست.
‫معذرت می‌خوام.
‫خیلی ممنون. ‫عالی بود.
‫خوبی؟
‫آره.
‫میخوام...
‫برقصم.
‫می‌خوای چی کار کنی؟
‫نه.
‫خیلی خب.
‫یه خرده از دعوا و درگیری ‫ دور بشیم بد نیست.
‫- آره. ‫- یه آهنگ پخش کنید.
‫- پخش می‌کنم. ‫- سبک تومبو باشه.
‫ایول،‌ فری!
‫- هی! ‫- هی.
‫- سارا! ‫- داره جذاب میشه.
‫ایول.
‫- اوه. ‫- اوه.
‫می‌بینمت دختر.
‫ایول.
‫عکس بگیر.
‫ببین چی کار می‌کنه.
‫- چه اتفاقی داره میفته؟ ‫- اینجا رو باش!
‫عاشقشم.
‫کارت حرف نداره!
‫ایول.
‫باورم نمیشه.
‫جون!
‫آره،‌ عزیزم.
‫اوه،‌ لعنتی.
‫اوه...
‫وای.
‫دختر شیطونی هستی، عشقم.
‫اوم.
‫لوکاس!
‫اینطوری انجامش بده.
‫همینه.
‫هی!
‫اوه...
‫کجا میری؟
‫آب، آب، آب.
‫- سلام. ‫- حالت چطوره؟
‫استن.
‫استن، رفیق خودم. تو عضو ‫نیروی دریایی بودی درسته؟
‫تا ابد هم هستم.
‫چرا یه بار دیگه قهرمان بازی در نمیاری ‫و برام یخ نمیاری؟
‫اوه لعنتی.
‫هوم.
‫بهت خوش می‌گذره؟
‫خیلی بهم خوش می‌گذره.
‫هوم.
‫بوی متفاوتی میدی.
‫عه...
‫کسکش عوضی!
‫- بازم کیک پیدا کردم. ‫- تمومش کن!
‫- نه! ‫- چی شده؟
‫لعنتی.
‫بیا اینجا ببینم حرومزاده.
‫این چه گوهیه.
‫عزیزم
‫بیا درباره‌اش صحبت کنیم، باشه؟
‫نیاز نیست بترسی.
‫لعنتی.
‫چه غلطی می‌کنی! نه، عشقم!
‫لعنت!
‫اینطوری راحت تر باز میشه.
‫عشقم!
‫- ولم کن! ‫- حواست بهش هست؟
‫گرفتمش.
‫نه!
‫حالم از اینجا بهم می‌خوره.
‫قضیه چیه؟
‫- داشتیم خوش می‌گذروندیم. ‫- بچه‌ها، پاهامو حس نمی‌کنم.
‫در رو قفل کن!
‫پاهامو حس نمی‌کنم!
‫اون در کوفتی رو قفل کن.
‫بچه‌ها؟
‫باید بریم بیمارستان.
‫باید برم بیمارستان.
‫لعنتی
‫خدای من!
‫اونا میدونن. ‫همه چیز رو میدونن.
‫بخاطر این میریم جهنم.
‫منظورت چیه؟ ما ‫ آدم‌های خوبی هستیم.
‫- اینو بخور. ‫- خدای من!
‫- عطر زدی به خودت. ‫- یعنی چی؟
‫بخاطر همین یادت نمیاد.
‫- یعنی چی؟ ‫- بچه ها؟
‫میشه یه نفر برام توضیح بده
‫چه اتفاقی داره میفته؟
‫بچه‌ها؟
‫خرگوش قرمز.
‫متوجه نمیشم.
‫من نمی... ‫میری بیرون.
‫خیلی خب. تمومش کن! ‫ببخشید سرت داد زدم.
‫از پسش برمیای.
‫از این بازی دیگه خوشم نمیاد.
‫هی. بیا اینجا. بیا اینجا.
‫برو بیرون
‫- دخترها رو بگیر. ‫- خیلی خب.
‫لعنتی.
‫چیزی نیست.
‫داره...
‫یادت میاد.
‫ولی من... نمی‌خوام...
‫نمی‌خوام یادم بیاد.
‫هر کاری بخوان رو انجام میدن.
‫احمقی.
‫فراموشی یه موهبته.
‫کمکم کن. کمکم کن.
‫سعی کردم جنده خانم.
‫کی اونجاست؟
‫منم،‌ عزیزم.
‫بیا.
‫من چی کار کردم؟
‫هیچی.
‫خداروشکر!
‫نه، نه، نه. منظورم این بود، تو...
‫کاری نکردی.
‫به خودت کمک نکردی
‫به اونا هم هیچ کمکی نکردی.
‫و، به نظرم
‫توی جهنم یه جای ویژه برای کسایی که
‫ انتخاب می‌کنن کاری نکنن رزرو شده.
‫به نظرت چرا هیچ کاری نکردن رو انتخاب کردی؟
‫یعنی چی؟
‫غیرممکنه مگر اینکه...
‫قبلاً هم اینجا بودم.
‫چی کار کنیم؟
‫بریم یه سلامی به پسرا بکنیم.
‫اسلیتر، ‌لطفاً کمکم کن.
‫- نمی‌دونم چه اتفاقی داره میفته. ‫- اوه.
‫اوه، آیا قراره کاری بکنه؟
‫نمی‌دونم چه اتفاقی داره میفته.
‫این بیرون همه دیوونه شدن! کمکم کنید.
‫قراره کاری بکنی، پسر کوچولو؟
‫اسلیتر،‌ می‌ترسم!
‫در رو باز نکن.
‫در رو باز نکن. باشه.
‫لعنتی!
‫واقعاً متاسفم.
‫یه نگاه به خودت بنداز.
‫- لطفاً. ‫- خیلی خوشگلی.
‫بیا اینجا. بیا اینجا. تمومش کن.
‫تمومش کن، تمومش کن. ‫چیزی نیست،‌ باشه؟
‫سلام.
‫علیک سلام.
‫آره. اونجا جاش خوبه.
‫ناخنات رو دوست دارم.
‫جای زخمش می‌مونه.
‫بهت خوش می‌گذره؟
‫بهم خیلی خوش می‌گذره...
‫سلام.
‫خوش برگشتی.
‫جنده‌ی عوضی.
‫بیخیال اون.
‫نگران اون نباش.
‫هنوز بخاطر ‫انگشت کوچیکه‌ی دستش عصبیه.
‫لعنتی!
‫فکر می‌کردم پارسال، سال سختی بوده
‫ولی از پارسال هم بدتر شدی.
‫خب...
‫همه مردن.
‫الان چی؟
‫به نظرم
‫هنوز یه راهی هست که
‫به همه‌مون خوش بگذره.
‫و میموسا و آبمیوه بخوریم.
‫و موقع صبحانه خوردن بخندیم.
‫چون موقع صبحانه خوردن، همه چیز واقعیه.
‫همه چیز خیلی واقعیه.
‫می‌خوای بدونی چی واقعی نیست؟
‫بخشش.
‫بهت نشون میدم.
‫من، اسلیتر کینگ، می‌خوام رسماً ‫بابت رفتاری که داشتم
‫معذرت بخوام.
‫ پیش مشاور رفتم...
‫و می‌خوام تا وقتی که ‫با این مشکلات رو به رو هستم
‫از شرکتم مرخصی بگیرم. عذر می‌خوام.
‫معذرت می‌خوام.
‫معذرت می‌خوام. معذرت...
‫معذرت... معذرت می‌خوام.
‫معذرت می‌خوام!
‫خب، حله؟
‫نه؟
‫درسته.
‫هیچ بخششی وجود نداره.
‫همه‌اش
‫فراموش کردنه.
‫فقط فراموش کردنه.
‫که اتفاقاً کارت توش خیلی خوبه.
‫تو کلاً اینجا رو فراموش کردی.
‫این عالیه.
‫تصور کن انسان
‫ چه کارهایی می‌تونست بکنه
‫ اگه از شر زجر و درد آسیب‌هایی ‫که دیده خلاصش می‌کردیم.
‫خدای من،‌خواهرم... ‫خواهرم می‌تونست...
‫آزاد میشه.
‫آزاد میشه،‌ چون بخاطر اینکه
‫ همه چیز رو به یاد میاره داغون شده.
‫کوچیک‌ترین چیزها هم ‫یادش می‌مونه. مثلاً میگه...
‫«چطوری تونستی با بلایی که اون یارو
‫وقتی بچه بودیم سرمون آورد ‫باهاش بری تنیس بازی کنی؟»
‫و من اینطوری‌ام که...
‫اینطوری‌ام که‌ «چی کار کرده بود؟»
‫«چی کار کرده بود؟»
‫«چه گوهی خورده بود؟»
‫«نمی‌دونم چی کار کرده.»
‫همه چیز عالی میشه.
‫کلش رو می‌تونیم فراموش کنیم.
‫بی‌خیال. هر دوتامون.
‫فقط...
‫فقط یه ذره ازش اسپری می‌کنیم.
‫نظرت چیه؟
‫خب...
‫حسِ...
‫لعنتی!
‫- حس می‌کنم... ‫- خیلی خب، اوم...
‫حرفتو نگه دار.
‫زود برمی‌گردم.
‫دلم می‌خواد حرفت رو بشنوم.
‫زود برمی‌گردم باشه؟
‫هی.
‫نه! نه!
‫نه! لطفاً نه! ‫لطفاً نکن!
‫لطفاً نکن. ‫ببخشید. ببخشید.
‫- لطفاً. ‫- فکر می‌کنی می‌خوام بکشمت؟
‫تو بهترین دوست منی.
‫چی؟
‫بیب.
‫نه. نه، نه، نه!
‫لطفاً! لطفاً، لطفاً نکن!
‫نکن! نکشش!
‫لطفاً نکشش!
‫نکن! خدای من!
‫نه، نه،‌ لطفاً نکن! ‫نه، معذرت می‌خوام!
‫واقعاً معذرت می‌خوام.
‫لطفاً هیچ کاری نکن! لطفاْ!
‫- خدای من! ‫- هی.
‫اوه،‌نه!
‫ببخشید!
‫لطفاً تمومش کن.
‫لعنتی،‌ ویک.
‫صورتت چی شده؟
‫و چه اتفاقی
‫برای...
‫اوه،‌ لعنتی. ‫چه اتفاقی برای کامیلا افتاده؟
‫خدای من!
‫عه...
‫چی شده؟
‫عه،‌خیلی خب...
‫ویک، صورتت چی شده؟
‫خدای من.
‫چه اتفاقی برای کامیلا... افتاده...
‫لوکاس... عه...
‫چه اتفاقی برای...
‫عه...
‫حق با توئه. ‫هیچ بخششی وجود نداره.
‫فقط فراموش کردنه.
‫لعنت...
‫باید یه مسافرت برم.
‫منم همینطور.
‫فندک داری؟
‫می‌دونم یه چیزی یادم رفته.
‫از کاری که می‌کنی مطمئنی؟
‫دوستان
‫قدردان حضور همگی شما هستیم.
‫اسلیتر.
‫- ملاقات... ‫- سلام.
‫کردنت خیلی سخته.
‫از دیدنت خوشحالم.
‫ممنون که اومدی.
‫مجبور نیستیم الان انجامش بدیم.
‫اینجا نه.
‫امیدوار بودم بتونیم
‫بحث کوچیکمون رو ادامه بدیم.
‫آره. عه،‌ باشه.
‫می‌تونیم بحثمون رو ادامه بدیم.
‫برنامه‌ات برای هفته‌ی دیگه چیه؟
‫هفته‌ی دیگه پکن هستیم.
‫عه، هفته‌ی دیگه پکن هستیم.
‫ببخشید. فکر نکنم ‫همدیگه رو ملاقات کرده باشیم.
‫البته که ملاقات کردیم.
‫شما رو یادمه.
‫سلام،‌ ریچ.
‫دیدمش.
‫درسته،‌خب...
‫از...
‫- از دیدنتون خوشبختم. ‫- با من بیاید قربان.
‫می‌بینمت.
‫قربان...
‫می‌خوام یه بار دیگه میزبانمون
‫مدیرعامل موسسه فناوری کینگ رو تشویق کنید.
‫- استیکت رو بخور عزیزم. ‫- خانم‌ها و آقایان...
‫خانم فریدا کینگ.
‫شامپاین بریزم خانم کینگ؟
:مترجمین ‫ ZediX و مریم صرافها
«امپایر بست تی‌وی کهکشانی از فیلم و سریال» .:::EmpireBestTV.Com:::. «در شبکه‌های اجتماعی» @EmpireBestTV
«امپایر بست تی‌وی، حرفه ای ترین اپلیکیشن دانلود و تماشای آنلاین فیلم و سریال» .::: EBTV.App :::.