Πριν από πολύ καιρό,
δύο φίλοι πήραν μέρος σε έναν απίστευτο αγώνα.
Μαζί κέρδισαν το πρώτο βραβείο,
ένα κόκκινο μπάγκι με κίτρινη οροφή.
Δεδομένου ότι δεν γινόταν να το μοιραστούν στη μέση,
το έπαιξαν σε διαγωνισμό μπίρας και λουκάνικων.
Την κρίσιμη στιγμή, ένας κακός που τρομοκρατούσε την περιοχή
κατέστρεψε το μπαρ όπου έτρωγαν και έβαλε φωτιά στο μπάγκι.
Οι δύο φίλοι τα πήραν,
και μετά από σφαλιάρες, χαστούκια, μπουνιές και καρπαζιές,
ο κακός τούς αγόρασε δύο ολοκαίνουργια μπάγκι.
Από ένα στον καθένα. Κόκκινα με κίτρινη οροφή.
Αλλά το ένα έπιασε φωτιά, οπότε τους έμεινε μόνο ένα.
Και δεδομένου ότι δεν γινόταν να το μοιραστούν στη μέση,
οι ήρωές μας συνέχισαν να τσακώνονται
γι' αυτό το μπάγκι.
-Είσαι πάντα τόσο πεισματάρης. -Εσύ φταις για όλα.
Ξέρεις ότι δεν ισχύει.
Έπεσες πάνω μου.
Έπεσα πάνω σου… Ξεχάστηκα για ένα δευτερόλεπτο.
-Κοίταζες εκείνη τη γυναίκα. -Ποια γυναίκα;
Δεν φεύγει κανείς από εδώ μέχρι να το λύσουμε.
Εντάξει. Να το παίξουμε στα χαρτιά;
Με έναν απατεώνα; Ας βάλουμε μπραντεφέρ.
-Τώρα με προσβάλλεις. -Είμαι πολύ δυνατός για σένα, ε;
Ναι, θα 'θελες!
Να το λύσουμε ως συνήθως;
Μπίρα και λουκάνικα;
Όχι αυτήν τη φορά.
-Ας τρέξουμε κι άλλον αγώνα. -Αγώνα; Εσύ όντως θες να χάσεις.
Αν δεν έπεφτε ένα αμάξι πάνω μου, θα είχα κερδίσει.
Μπαμπά, θα αργήσεις;
Όχι τώρα!
Και μην αγγίξεις το αμάξι!
Όλο δικαιολογίες βρίσκεις.
Έλα εδώ!
Αυτό είναι ένα μπάγκι.
Κινητήρας 1.200 κυβικών, 41 ίπποι.
Αυτό ξεπερνά τα 140 χιλιόμετρα την ώρα.
Αλήθεια;
Τι κάνεις; Βγες έξω!
-Αλλιώς; -Αλλιώς, ο μπαμπάς θα τα πάρει.
Τα έχει πάρει ήδη.
Δεν έχει σημασία. Εξάλλου, δεν είναι δικό μας.
"Δεν είναι δικό μας".
Δεν μιλάω έτσι.
-"Δεν μιλάω έτσι". -Θα σταματήσεις;
"Θα σταματήσεις;"
Σταμάτα!
Κι αν οδηγήσεις πρώτος;
Πού πάτε; Γυρίστε πίσω!
Είπα να μην το αγγίξετε.
Θα τους σκοτώσω.
TO NETFLIX ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΙ
Δεν θα σταματούσα.
-Κι αν είχα εγώ πρόβλημα; -Θες απάντηση σ' αυτό;
Ευχαριστώ, παιδιά. Ξεμείναμε από βενζίνη.
Ωραίο αμάξι. Δεν είστε μικροί για να οδηγείτε;
Δεν ντρέπεστε να κυκλοφορείτε με ένα χρέπι;
Η μηχανή έχει όνομα. Βέλος. Κανείς δεν μιλάει άσχημα για το Βέλος.
-Να κάνω μια βόλτα; -Όχι.
Ακούστε.
-Αν κερδίσεις, παίρνεις το Βέλος. -Τι να το κάνουμε εμείς το δίχρονο;
-Να τελειώσει. -Άσε με.
Αν κερδίσω, θα κάνω βόλτα με το αμάξι. Μέσα;
-Όχι. -Σύμφωνοι!
Η Παναγία κερδίζει, οι άγιοι Αντώνιος και Ιανουάριος χάνουν.
Προσέξτε.
Τουλάχιστον, δώσε βάση.
Αυτό χάνει.
Αυτό κερδίζει.
Ο άγιος Αντώνιος χάνει. Αυτό κερδίζει.
Αυτό κερδίζει ή χάνει; Δεν θυμάμαι.
Αυτό κερδίζει.
Πού είναι η Παναγία;
Μάλλον ξέμεινες από τύχη.
Ζήτω…
Ο ντίλερ πάντα κερδίζει.
Έπρεπε απλώς να προσέχεις!
Θα γυρίσει.
Ναι, σίγουρα.
ΠΟΛΛΑ ΧΡΟΝΙΑ ΑΡΓΟΤΕΡΑ
ΤΣΙΡΚΟ ΓΟΥΟΛΑΝΤ
ΜΙΡΙΑΜ
ΧΑΔΙΑΡΗΣ
Καλό σκυλάκι.
Γεια σου, σκυλάκι.
Χαρασό.
ΜΙΡΙΑΜ
-Τουλάχιστον, έχεις έναν φίλο. -Έλα εδώ, Τζερεμία.
Θεέ μου, τι μουντρούχος. Σαν αρκούδα.
-Πόσα; -Πενήντα.
Πενήντα;
Τι κλέφτης.
Εγώ είμαι κλέφτης;
Εντάξει, ορίστε.
Πενήντα.
Οι Κόμπρες.
Αμάν, οι Κόμπρες!
-Είναι οι Κόμπρες! -Φύγετε!
ΣΚΑΓΙΟΝΕ
ΑΡΜΑΝΤΙΝΟ
ΤΡΕΛΟΙ ΓΙΑ ΡΑΛΙ
ΠΡΩΤΟ ΒΡΑΒΕΙΟ: ΜΠΑΓΚΙ
Πού πας;
Άσε με!
-Μ' αρέσουν οι δυναμικές γυναίκες. -Ναι;
Το αγόρι σου το ξέρει;
Έχετε δύο μέρες να υπογράψετε και να φύγετε.
Ο Τορσίλο έχασε την υπομονή του!
Δύο μέρες!
Δύο!
Αρκετά σε ανέχτηκα.
Ρε χοντρέ, άκουσες τι είπα, σωστά;
Δείρ' τον, Σκάγιο!
Άσε με.
Τώρα θα τον κάνει μαύρο.
Σκότωσέ τον!
Πού πας;
Θα πάρω τα λεφτά την άλλη φορά.
Αφήστε με!
Το σκάει ο δειλός!
Αφήστε με!
Ευχαριστώ, μπορείτε να με αφήσετε εδώ!
Νόμιζες ότι θα μας κορόιδευες;
Την επόμενη φορά, πέθανες!
ΓΕΛΑΣΤΟΣ
ΣΥΝΕΡΓΕΙΟ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΩΝ
Εγώ είμαι καλά. Εσύ πώς είσαι;
Ούτε μια αγκαλιά;
Έλα εδώ!
Καταλαβαίνω, δεν θες να μου μιλήσεις. Αλλά είμαι σίγουρος
ότι το είδες κι εσύ.
Μπορούμε να το πάρουμε πίσω μαζί, εσύ κι εγώ.
Δεν είναι φοβερή ιδέα;
Μα γιατί;
Ώστε έτσι έχουν τα πράγματα; Καλά, θα κερδίσω το μπάγκι μόνος μου!
Κι αν κερδίσω, δεν θα σ' το δώσω! Θα 'ναι όλο δικό μου!
Θα κρατήσω το αμαξάκι για μένα!
Καλημέρα, Βιετνάμ!
Και καλωσήρθατε στο Τρελοί για Ράλι!
Ένας ανελέητος αγώνας.
Μια έκρηξη τρέλας, γκαζιού και τεστοστερόνης.
Πόσο ενθουσιασμένοι είστε;
Ας θυμηθούμε γιατί είμαστε εδώ. Κυρίες και κύριοι,
αυτός που δεν χρειάζεται συστάσεις.
Ένας άντρας ευλογημένος με ένα θείο χάρισμα.
Ένας άντρας τόσο όμορφος
που όταν κοιτιέται στον καθρέφτη, θέλει να τον φιλήσει!
Μα τι λέει αυτός;
Ένα χειροκρότημα για τον Φλάβιο Τορσίλο!
Φτάνει.
ΤΟΡΣΙΛΟ
Γεια. Δώσ' του.
Καλή τύχη. Ας νικήσει ο καλύτερος.
Είναι βλαμμένος;
Καλή τύχη.
ΡΑΝΙΕΡΟ
Αυτός ο αγώνας είναι ακόμα πιο ξεχωριστός εξαιτίας ενός εντυπωσιακού βραβείου,
ενός μπάγκι του 1974!
Ποιος θα νικήσει;
Ποιος θα είναι ο πιο παράτολμος οδηγός;
Είμαστε έτοιμοι να ξεκινήσουμε;
Πέντε…
τέσσερα…
τρία,
δύο,
ένα!
Πάμε!
Έλα!
Γαμώτο!
Τα λέμε, παίδες!
Είστε ενθουσιασμένοι;
Τέλεια! Έτσι σας θέλω!
Κόλλησε, ρε γαμώτο!
Όχι, είναι χαμένη υπόθεση.
Σκαγιόνε, πάμε.
-Δεν θα δείτε τον γιο σας; -Τι να δω;
Βάλε το καπέλο σου. Άνοιξε.
Τρελό!
Δεν πιστεύω στα μάτια μου! Ανατροπή!
Τα αμάξια τούμπαραν. Πού είναι οι οδηγοί;
Γαμώτο.
Να τοι! Συνεχίζουν με τα πόδια!
Ο πρώτος αγώνας χωρίς αυτοκίνητα!
Και χωρίς κοινό! Μόνο εγώ έχω μείνει εδώ.
ΤΕΡΜΑΤΙΣΜΟΣ
Παράνομο σκούντημα! Λίγα μέτρα ακόμα!
Φτάνουν στη γραμμή τερματισμού!
Τα κατάφεραν!
Δικό μου!
Πρωταθλητές!
Σούπερ πρωταθλητές!
Λοιπόν, πώς νιώθετε που κερδίσατε ένα μπάγκι του 1974;
Ακριβώς! Έτσι σας θέλω!
Δεν θέλω να χαλάσω αυτά τα συναισθήματα. Φέρνω σαμπάνια.
Πρωταθλητές!
Μπράβο, δουλέψτε.
Ήταν στημένο να κερδίσω. Τα αμάξια ήταν ίδια, εγώ είχα πειραγμένη μηχανή.
Δεν ξέρω πώς έχασα.
Τι είπες;
-Ότι τα αμάξια ήταν ίδια. -Όχι, μετά από αυτό.
Ότι το δικό μου ήταν πειραγμένο.
Μετά από αυτό.
Μετά από αυτό…
Τι είπα μετά, μπαμπά;
Κάποιος τρίτος ίσως να έμεινε με την εντύπωση ότι έχασες.
Αλλά είναι μια εντύπωση.
Όχι, έχασα στ' αλήθεια, μπαμπά.
Ήσουν κι εσύ εκεί.
Σε έναν αγώνα μετράει το αποτέλεσμα, όχι η νομιμότητα.
Ένας Τορσίλο δεν δέχεται ποτέ την ήττα.
Γι' αυτό κερδίζουμε πάντα.
Έλα με τον μπαμπά.
Αυτοί έχουν το αμάξι; Να πας να το πάρεις.
Δεν θα μου το δώσουν έτσι απλά.
Και βέβαια όχι!
Δεν θα πας να πεις "Συγγνώμη, μου το δίνετε;"
Πες το όνομα Τορσίλο και θα χεστούν πάνω τους.
Έχει πιο πολλή πλάκα να παίρνεις κάτι όταν δεν το αξίζεις.
"Τορσίλο".
Ρανιέρο, κι ο πατέρας σου τα ίδια τραβάει.
Θέλει τη γη. Δεν του τη δίνουν.
Φυσικά, γη τους είναι. Τι κάνει ο μπαμπάς, λοιπόν;
Αλφρέντο, πώς είσαι;
Δεν νιώθω τα πόδια μου πια.
Χαίρω πολύ. Είσαι δυο ώρες κλειδωμένος σε ένα ψυγείο.
Δέξου το γρήγορα, πριν παγώσει το τσερβέλο σου.
Δεν πουλάω. Αυτό είναι το σπίτι μου.
Όταν λέω "καθαρή δουλειά", το εννοώ.
Σωστά.
Θα πρέπει να πετάξω όλο το κρέας, αν το μολύνει.
-Σωστά; -Σωστά.
-Τι είναι; -Με συγχωρείτε.
Το κρύο μάλλον.
Σε ποιον έμοιασε;
Κλείστε το.
Όχι!
Μα γιατί; Μια βόλτα ήθελα να κάνω.
Γιατί; Γιατί μέχρι να το λύσουμε,
το αμαξάκι δεν το κουνάει από εδώ.
-Ναι; -Ναι.
Ξέρεις ότι το παίρνω και χωρίς κλειδιά, αν θέλω;
Αλήθεια;
Εμπρός, τότε.
Περίμενε.
Αν βρεις τον τζόκερ, το μπάγκι είναι δικό σου.
Μία φορά ήταν αρκετή.
-Δεν παίζω με απατεώνες. -Πρόσεχε, ίσως προσβληθώ.
Να το λύσουμε όπως παλιά;
Όπως παλιά;
Κάνω δίαιτα.
Περίμενε.
Εντάξει, καταλαβαίνω.
-Αλλά τι είδους δίαιτα; -Διαχωριστική.
Σαν εσένα;
Πόσο έχεις να καθαρίσεις;
Λείπει το θηλυκό άγγιγμα από εδώ μέσα.
Βλέπεις καμία;
-Τζερεμία, έτοιμο! -Όχι, εκτός από τον Τζερεμία.
Εντάξει. Είμαι μέσα.
Όπως παλιά.
Απλώς κάνε ησυχία. Και μην κουνιέσαι.
Εντάξει. Αλλά θα οδηγήσω εγώ.
ΡΟΣΚΟ ΧΟΤ ΝΤΟΓΚ & ΜΠΙΡΑ
Ήρθαν πάλι.
Αναθεματισμένες Κόμπρες.
Αλλάξατε τη διακόσμηση.
Τι να σας φέρω;
Για να δούμε.
Θέλουμε 20 μπίρες και 20 λουκάνικα.
Και 40 λουκάνικα.
Και ένα παγωτό βανίλια. Ευχαριστώ. Το παγωτό καθαρίζει.
Μίριαμ.
Χαρασό!
Διέλυσαν τα πάντα.
Διέλυσαν το τσίρκο κι εσύ κάθεσαι και τρως λουκάνικα;
Τι άνθρωπος είσαι εσύ;
Χειρότερος από τις Κόμπρες.
Να μη σε ξαναδώ.
Τι κοιτάς εσύ;
Κλέφτρα πρέπει να 'σαι.
Κλέφτρα; Εγώ;
Μου έκλεψες την καρδιά.
Θεέ μου.
Τι γλυκό.
-Αυτοκτόνα. -Μάλιστα.
Είναι η μητέρα των παιδιών μου.
Διάλειμμα. Η καρδιά δεν τιθασεύεται.
Και έχεις λερωθεί εδώ. Κοίτα.
Αν τα παρατήσεις, κερδίζω.
Ένα λεπτό θα κάνω. Θα πάρω πίσω την καρδιά μου.
Μας κάνουν πλάκα;
Δεν έχω σχέση μ' αυτό.
Άλλαζε στόχο πού και πού.
-Πού είναι; -Δεν ξέρω.
Το έκλεψαν, πάντως.
ΜΙΡΙΑΜ ΣΟΡΑΓΙΑ Η ΤΙΓΡΗ
Καλό κορίτσι.
Στη θέση σου.
Σοράγια.
Ορίστε.
Ωραία.
Πέσε στο πλάι.
Πολύ καλή.
Και τώρα σήκω.
Καλό κορίτσι.
Δεν ξέρω, κάτι μου βρομάει.
Από την άλλη.
Η καμήλα θα είναι.
Μην ανησυχείς.
Αυτοί κάνουν παζάρια για τα πάντα. Αλλά έχω ένα σχέδιο. Εμπιστέψου με.
Χαδιάρη.
Η Σοράγια δεν τρώει κρέας, αν δεν το κόψω εγώ.
-Σοράγια τη λένε; Ωραίο. -Να κόψω;
-Όχι. -Εμπρός, κόψε.
Όχι, μην κόψεις. Όχι.
-Τι θέλετε εδώ; -Κλέψατε το αμαξάκι μου.
-Μας. -"Κλέψαμε";
-Ναι. -Δεν είμαστε κλέφτες.
Δεν υπονόησε κανείς κάτι τέτοιο. Όχι.
-Τότε, φύγετε από εδώ. -Εντάξει.
Αρκετά προβλήματα έχουμε.
Σε ποιον πρέπει να μιλήσω;
Ο Αρμαντίνο ίσως ξέρει κάτι.
Αλλά σε προειδοποιώ.
Θα χρειαστείτε μεταφραστή.
Εντάξει.
Ο ξάδερφός μου ο Αρμαντίνο.
Δεν τον λες και μικρό.
Για 50 δολάρια, θα μεταφράσω.
-Πενήντα; -Πενήντα.
Άντε.
Αρμάντι, μίλα σ' αυτούς.
Γεια σας, κύριε Αρμαντίνο.
Δεν έχουμε κάτι ενάντια στη δουλειά σας ως κλέφτης.
Μπράβο.
Φαίνεστε ξεχωριστός κι ευαίσθητος, οπότε θα καταλάβετε γιατί το θέλουμε πίσω.
Λέει ότι είμαι όμορφη και θέλει να με κουτουπώσει.
Πες του ότι αν θέλει να πεθάνει, θα το κάνω αμέσως.
Πες του το!
Θα του το πω. Άκου, ο ξάδερφός μου έχει καταντραπεί.
Λυπάται πάρα πολύ.
Έκλεψε το αμαξάκι, αλλά δεν το δίνει πίσω.
-Δεν το δίνω πίσω. -Δεν το δίνει.
-Δεν το δίνει πίσω. -Όχι;
-Όχι. -Αλλά χαμογέλα!
Μην πει ότι δεν τον σέβεσαι.
-Μπράβο. -Έλα.
Γιατί χαμογελάει;
Λέει ότι είμαι φτηνή.
Πάνε να μας ξεγελάσουν.
Δεν με σέβεσαι. Δεν σέβεσαι την ξαδέρφη μου!
Κανείς δεν μιλάει έτσι για εκείνη.
Κανείς δεν μιλάει έτσι για την οικογένειά μου!
-Λέει "Το αμαξάκι είναι δικό μου". -Δικό μου!
-"Δεν θα το δώσω ποτέ". -Ποτέ!
-Θα μιλήσω με τον κύριο. -Εντάξει.
Λέει "Δώσε το κορίτσι, αλλιώς θα σε σκίσω".
Ιωσήφ, Μαρία, πίτσα, κουνέλι!
Χοντρέλας καλεί σπίτι.
Χαρα-χαρασό!
Χοντρέλας;
Εσένα λέει.
Δεν πονάει.
Αυτή είναι η παράδοσή μας.
Έτσι λύνουμε τα προβλήματα.
Ωραίο δεν είναι; Ελάτε.
Ποντάρετε!
Είκοσι πέντε δολάρια στον πρώτο που θα πέσει κάτω!
Ποντάρετε 25 δολάρια στον πρώτο που θα πέσει.
Όχι. Σου κάνω ζέσταμα.
Τσίτωσε. Πάμε. Έλα.
Όπως στην αμερικανική ταινία Όλα για Όλα!
Λιώσ' τον!
Όχι.
Θα σε τσακίσω.
Αρμαντίνο; Σήκω, αγάπη μου.
Βοήθησέ με.
-Καλό, έτσι; -Τι καλό;
-Αυτό σημαίνει ότι πόνταρες στον… -Όχι.
-Όχι; -Όχι.
Όχι;
Σταματήστε!
Πρέπει να μιλήσουμε για δουλειές.
Αν δεν το αφήσεις,
μα την παλιόγρια τη μάνα σου, θα σου σπάσω τα μούτρα.
Η μάνα μου δεν είναι γριά.
Ωραία είναι εδώ.
Θα συνήθιζα τη ζωή του τσίρκου.
Όχι.
Θα κάνουμε ένα πάκτο.
Θα βοηθήσω να βρεις το αμαξάκι και θα κάνεις κάτι για μένα.
-Είναι απαραίτητη η ροχάλα; -Ναι.
Αν είναι έτσι…
Ο Ρανιέρο το έκανε. Ο γιος του Τορσίλο. Τον είδα να φεύγει από το μπαρ.
Ο πατέρας του είναι ισχυρός άντρας.
Τα έχει όλα και θέλει περισσότερα.
Ήθελε το αμαξάκι σου.
Και θέλει τη γη μας. Και στέλνει τις Κόμπρες να μας απειλούν.
Μπορείτε να φύγετε. Περιπλανώμενοι δεν είστε;
-Όχι! -Όχι.
Είναι το σπίτι μας!
Εδώ και πέντε γενιές!
Κάνεις τόσο σαματά για ένα αμαξάκι κι εγώ να αφήσω το σπίτι μου;
Πρώτον, ηρέμησε.
Δεύτερον, δεν είναι οποιοδήποτε αμαξάκι.
Είναι του πατέρα μου.
Άρα, το ίδιο θέλουμε.
Ναι; Το ίδιο θέλουμε;
Ευχαριστώ για την πληροφορία.
Έχουμε ένα πάκτο.
Έχουμε πάκτο.
Ο Τορσίλο είναι μεγαλομανής.
Δες ποιος μιλάει.
Τι τρέχει;
Δεν μ' αρέσει. Πάω πίσω.
Θα με αφήσεις να πάω μόνος;
-Παίζεις ρόλο στο σχέδιο. -Ποιο σχέδιο;
Το δικό μου.
Ακριβώς. Δεν ξέρεις τον Τορσίλο και δεν εμπιστεύομαι αυτούς του τσίρκου.
-Φοβάσαι. -Ναι, τρέμω!
Αν δεν είχες σταματήσει να βοηθήσουμε αυτούς όταν ήμασταν παιδιά,
το μπάγκι θα ήταν ακόμα δικό μας!
Τι είπες;
Είπα ότι αν δεν είχες σταματήσει να τους βοηθήσουμε,
θα είχαμε ακόμα το αμαξάκι.
-Αλήθεια; -Ναι.
Εσύ το έπαιξες στα χαρτιά, απατεώνα!
"Απατεώνα".
-Δεν μιλάω έτσι. -"Δεν μιλάω…"
-Κόφ' το. -"Κόφ' το".
Σε ξέρω.
Πάλι.
-Ξέρεις κάτι; Δεν θέλω να τσακωθούμε. -Καλά.
Βοήθεια!
Καλά.
Θα πάω μόνος μου.
Αλλά αν βρω το μπάγκι, είναι δικό μου.
Τι τρώγλη.
Καλημέρα.
Πάντα αυτό. Εμπιστέψου με.
Κύριοι,
θέλω να μιλήσω στον Τορσίλο. Θα έφερνα τον αδερφό μου,
αλλά νευριάζει εύκολα.
Αλλά του είπα
"Θα δεις. Εκεί μέσα είναι καλοί άνθρωποι".
Οπότε, αν κάνει κουμάντο κάποιος εδώ,
ας βγει μπροστά.
Το ένιωσα αυτό.
Κι αυτό.
Τι θες να πεις στον κύριο Τορσίλο;
Θες να του προσφέρεις συμφωνία;
Ζέστη.
Ο πύργος Τορσίλο.
Μπουτίκ, σπα, παραλίες, κλαμπ,
και όλα αυτά σε γη χωρίς κόστος.
Με εγγυημένες οικοδομικές άδειες, με την αστυνομία συνεργό,
έτοιμη να κάνει τα στραβά μάτια στο ξέπλυμα.
Ο κύριος Τανάκα θέλει να μάθει περισσότερα για τη μεταβίβαση της γης.
Λεπτομέρειες.
Κάποιοι κάτοικοι δεν έχουν υπογράψει ακόμα,
αλλά η τοπική αυτοδιοίκηση είναι με το μέρος μου.
Κύριε Τανάκα, αν δεν είστε ευχαριστημένος, μπορείτε να φύγετε.
Εκεί είναι η πόρτα. Με καταλαβαίνετε;
Συγχωρήστε τον Ρανιέρο.
Δεν φαίνεται, αλλά είναι ο μοναχογιός μου.
Μα τι λες;
Συγγνώμη. Είπες να είμαι πιο κακός.
Ναι, μ' αυτούς βρήκες!
Η νεολαία σήμερα… Είναι μικρός.
Μαλάκας είναι.
Λοιπόν,
θα μου πεις κάτι τελευταίο;
-Ναι. Δεν του αρέσουν οι μοτοσικλετιστές. -Ποιανού;
Αυτά σου κάνουν κακό.
Τι συμβαίνει, Σκαγιόνε;
Εγώ δεν θα τον ξυπνούσα.
Μου επιτρέπετε;
Συγγνώμη για τη διακοπή, αλλά πρέπει να λύσουμε ένα θεματάκι.
Ο γιος σας έκλεψε το αμαξάκι μου.
Συγγνώμη, το αμαξάκι μας.
Ένα κόκκινο μπάγκι με κίτρινη οροφή.
Ναι, για την ακρίβεια.
Με συγχωρείτε ένα λεπτάκι.
Μια χαρά είμαστε εδώ.
Αν μας δώσετε το αμαξάκι μας πίσω,
θα φύγουμε σαν να μην έχει συμβεί τίποτα.
Μπαμπά, ας τους δώσουμε…
Αλλιώς, τι θα κάνετε;
Τι θα κάνουμε;
Δεν το είχα σκεφτεί.
Δεν το έχει σκεφτεί.
Κανονικά, θα σας έκοβα τα λαρύγγια.
Αλλά είστε τυχεροί. Έχω άλλες δουλειές τώρα.
Φύγετε, πριν αλλάξω γνώμη.
Θα σας επιστρέψω το αμαξάκι αύριο το μεσημέρι.
Ωραία.
Στο συνεργείο μου.
Το ξέχασα. Με συγχωρείτε, κάτι σημαντικό.
Αυτοί από το τσίρκο δεν φεύγουν.
Αντίο. Ευχαριστούμε.
Θα αφήσω ανοιχτά.
Εργάτες.
Το προσωπικό είναι τόσο απρόβλεπτο στις μέρες μας. Μετάφρασε.
Ορίστε.
Δεν θα προλάβεις να γεράσεις έτσι.
-Εσύ δεν θα τη βγάλεις μέχρι αύριο. -Τι έχεις πάθει;
Αν είναι αυτό με αυτούς από το τσίρκο ή που έκλεψα τη μακέτα,
συγγνώμη που δεν σ' το είπα.
Θα σκεφτόμασταν μόνο το αμάξι.
Ναι, αλλά το μάθαμε εξαιτίας της συμφωνίας με τη Μίριαμ.
Αλήθεια; Πάντα πιστεύεις ότι είσαι ο πιο έξυπνος.
-Αλλά είσαι ο πρώτος που την πατάει. -Πάλι τα ίδια; Ήμουν 13!
Αν είχες ωριμάσει, δεν θα έκανες συμφωνίες μ' αυτούς.
Πρώτα παίρνουν το δάχτυλό σου, μετά το χέρι…
Ορίστε.
Έφερες την καρδιά μου;
Να μιλήσουμε λίγο;
Να με έβλεπες! Κλότσησα την πόρτα, έβγαλα δυο τύπους νοκ άουτ.
Μετά πήρα τη μακέτα κι είπα "Αυτοί από το τσίρκο δεν φεύγουν".
Καλά δεν έκανα;
Ναι.
Αλλά ο πόλεμος δεν τέλειωσε.
Να καταλάβει ο Τορσίλο ότι η γη μάς ανήκει.
Ο πόλεμος ακούγεται υπερβολικός.
Εγώ ενδιαφέρομαι για το αμαξάκι μου και δεν θέλω…
να περιπλέξω τα πράγματα.
-Αντίο. -Τι εννοείς;
Ναι, δεν θέλω να περιπλέξω τα πράγματα.
-Τι κάνεις; -Περιμένω.
Μα είναι μεσάνυχτα.
Πήγαινε για ύπνο.
Σε περιμένει μεγάλη μέρα αύριο.
Εμένα; Γιατί;
Γιατί φεύγεις.
Πρωινό;
Κόκκινο μπάγκι με κίτρινη οροφή.
Όντως.
-Ναι. -Αυτό είναι.
-Αυτό είναι.
Τι σου είπα;
Δες το.
-Ωραίο δεν είναι; -Ναι.
-Η γραμμή. -Ναι, πολύ όμορφο.
Απλώς,
το θυμόμουν λίγο
πιο μεγάλο.
-Όχι. -Όχι;
Κύριε Τορσίλο.
Ευχαριστούμε. Είναι τέλειο.
Ευχαριστούμε.
Μόνο που έχει μια γρατζουνιά στην οροφή.
Με λίγη αλοιφή θα είναι ολοκαίνουργιο.
Αυτήν τη φορά, δείρ' τους στ' αλήθεια. Πάμε.
Αλοιφή;
Αυτό είναι, όμως.
Πάμε, Ρανιέρο.
Ορίστε μας.
Έλα. Πάμε.
Φανήκαμε εντελώς ηλίθιοι. Μαλάκα!
Άντε, πάρ' το!
Σταματήστε τον! Τρέξτε!
Τι χαριτωμένο σκυλάκι.
Έλα εδώ, σκυλάκι.
Μην αγγίζεις τον Τζερεμία!
Μην τολμήσεις.
Τι σου έκανε ο βάρβαρος;
Η μηχανή!
Έτσι, ο Γελαστός και ο Χαδιάρης έγιναν ήρωες από το πουθενά.
"Οι Κόμπρες δεν θα 'ναι πρόβλημα πια", είπε ο Γελαστός.
Το τσίρκο Γουόλαντ και οι κάτοικοι της Τορτούγκα σώθηκαν.
Ο Τορσίλο ηττήθηκε κι αναγκάστηκε να φύγει.
Οι Κόμπρες καταστράφηκαν,
και έζησαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα.
Τέλος.
Ποιο τέλος, Σκαγιόνε; Εγώ αποφασίζω πότε θα τελειώσει.
Κατανοητό;
Συγγνώμη, αφεντικό.
Συγγνώμη;
Τα έκανα σκατά, μπαμπά. Συγγνώμη.
Συγγνώμη;
Ποτέ μη ζητάς συγγνώμη! Οι αδύναμοι το κάνουν αυτό.
Τα σκυλιά που βάζουν την ουρά στα σκέλια επειδή έχεσαν το χαλί!
Μ' ακούς; Τι σκέφτεσαι;
Τα σκυλιά.
Να πάρουμε έναν σκύλο.
Να πάρουμε…
-Χτύπησες στο κεφάλι; -Τι; Όχι.
Μήπως είσαι στα πρώτα στάδια άνοιας;
Απλώς σκέφτομαι ότι αν τους δώσουμε πίσω το αμάξι,
θα μας αφήσουν ήσυχους.
Όχι!
-Γιατί όχι; -Είναι δικό σου!
Πούλα το, κατάστρεψέ το! Κάν' το ό,τι θες!
Αλλά δώσ' τους να καταλάβουν ποιος κάνει κουμάντο. Κατάλαβες;
Ναι, αλλά γιατί να το πουλήσω;
Ξέρεις πόσες φορές σε έχω ρωτήσει αν με καταλαβαίνεις;
-Πολλές. -Πολλές!
Άντε να παίξεις. Ο μπαμπάς θα το κανονίσει αύριο.
Δες έναν μαλάκα.
Μην το παίρνεις προσωπικά. Έτσι είναι.
Μου φέρεται άσχημα χρόνια τώρα,
αλλά έτσι δείχνει την αγάπη του.
Ξέρω πώς να είμαι κακός.
Ναι, αλλά να θυμάσαι ότι δεν υπάρχει νόμος που να λέει
ότι τα παιδιά πρέπει να κάνουν ό,τι κι οι γονείς.
Αν δεν το έχεις μέσα σου,
δεν το έχεις.
Άσε αυτόν να τους χειριστεί.
-Ακολούθησέ με με τις Κόμπρες. -Τι έχεις κατά νου;
Θα γίνω κακός.
Τόσο κακός που θα τρομάξω τον εαυτό μου.
Ράνι. Ρανιέρο!
Απλώς μην πεις καμιά βλακεία.
Κυρίες και κύριοι, καλωσήρθατε στο τσίρκο Γουόλαντ!
Θα ξεκινήσουμε την παράσταση με τους ελέφαντές μας!
Μπράβο!
Η Μίριαμ!
Λοιπόν;
Περνάτε καλά;
Μπράβο!
-Ακόμα δεν έκανε τίποτα. -Θα δεις.
Τώρα
το πιο επικίνδυνο νούμερο του τσίρκου Γουόλαντ:
ρίψη μαχαιριών.
Αλλά χρειάζομαι έναν εθελοντή.
Κάποιον ατρόμητο,
γενναίο, έτοιμο να ρισκάρει τη ζωή του.
Εγώ!
Ένα χειροκρότημα!
Είσαι καλή, έτσι;
Πρώτη φορά.
-Πλάκα κάνεις; -Όχι.
Δεν κάνεις πλάκα;
Ποτέ δεν κάνω πλάκα.
Αν δεν με σκοτώσεις, θα σε παντρευτώ.
Δεν μπορεί.
Μπράβο!
-Δεν με σκότωσες. -Δεν μ' αρέσεις.
Όχι;
Το αμαξάκι!
Αυτό είναι.
Το αμαξάκι σας δεν θέλατε;
Αυτό είναι.
Να το αμαξάκι σας!
Όχι.
Κάνε κάτι!
Το αμαξάκι! Τι…
-Τι κάνουμε; -Πάμε!
-Πάμε στη θάλασσα. -Πάω στο συνεργείο.
-Όχι! -Στο νερό θα σκουριάσει.
Είπα όχι!
Πάμε!
Ορίστε! Πάρτε αυτά!
Πηγαίνετε!
Φέρτε κουβάδες!
Σ' το είπα, Σκαγιόνε.
Τρομάζω τον εαυτό μου.
Ναι, αφεντικό.
Θα μπορούσε να είναι χειρότερο.
Τζερεμία.
Συγγνώμη που σε άφησα μόνο.
Καίγεσαι;
Ίσως προλαβαίνουμε να βοηθήσουμε τη Μίριαμ.
Έλα, πάμε.
Δεν πάω πουθενά.
Συγγνώμη, τι;
"Συγγνώμη, τι;"
Ποιος βοηθάει εμένα;
Κανένας.
Και ξέρεις τι; Ούτε εγώ θα βοηθάω πια, ειδικά εσένα,
που ακόμα καταστρέφεις τα πάντα, όπως μικρός. Κοίτα τι έκανες!
Νόμιζες ότι θα τα έφτιαχνες όλα με χαμόγελα κι αστεία;
Ξέρεις τι;
Με τον εαυτό μου έχω θυμώσει,
που πάντα λέω ναι ενώ έπρεπε να λέω όχι! Αυτήν τη φορά, λέω όχι!
Εντάξει. Ρίσκαρα κι έχασα.
Συγγνώμη μια για πάντα!
Αλλά ήσουν μαζί μου. Δεν σου έβαλα το πιστόλι στον κρόταφο.
Ανάλαβε την ευθύνη που σου αναλογεί.
Κράτα το πολύτιμο αμαξάκι σου. Πάντα το μισούσα.
Κι εγώ μισώ εσένα!
Ξαδέρφη μου.
Η Σοράγια το έσκασε.
Τι θα κάνουμε;
Θα τη βρούμε.
Φίλοι μου, το παιχνίδι είναι απλό.
Προσέξτε. Ο τζόκερ κερδίζει.
-Κερδίζει. -Οι άσοι χάνουν.
-Εντάξει. -Εντάξει, Αρμαντίνο;
-Ο τζόκερ; -Κερδίζει.
-Οι άσοι; -Χάνουν.
Χάνουν.
Ξεκινάμε;
-Αυτό εδώ. -Αυτό;
Κέρδισα!
Τώρα κάν' το ξανά. Αλλά πιο αργά.
Αργά! Σαν σαλιγκάρι.
-Κατάλαβες; -Ναι.
Λοιπόν, κύριοι. Να σας θυμίσω.
-Ο τζόκερ… -Κερδίζει!
-Οι άσοι; -Χάνουν.
-Αυτό εδώ. -Αυτό;
Κερδίζει…
-Όχι! -Ναι, εγώ κερδίζω!
Τι συμβαίνει;
Μπορώ να το εξηγήσω.
Γιε κουνέλας!
Θα σε σκοτώσω! Θα σε χτυπήσω!
Θα σου εξηγήσω.
Τι γίνεται;
Με συγχωρείτε.
Ναι.
Δεν σου δίνω 50 δολάρια.
Δεν με νοιάζουν τα 50 δολάρια.
Πήρατε λάθος δρόμο. Η έπαυλη του Τορσίλο είναι από εκεί.
Εγώ θα τον σκότωνα. Δυστυχώς, τον χρειαζόμαστε ακέραιο.
Ήσουν τυχερός σήμερα.
-Ευχαριστώ. -Ξέρεις κάτι; Το σκέφτηκα.
Κάτι δεν πάει καλά.
-Ναι; -Ναι.
Χρειάζεται την οροφή.
-Ναι, γιατί μας άρεσε το κίτρινο. -Ναι.
-Μας άρεσε το κίτρινο. -Ναι.
Φαίνεται λίγο καπνιστό.
-Φλαμπέ. -Φλαμπέ.
Πάμε να του το πούμε;
-Έτσι λέω. -Οδηγάς εσύ, όμως.
Τι περιμένουμε;
Χαραχασό!
-Χαραχασό! -Ναι!
Χαραχασό!
Πάρτε τα λεφτά. Πάμε στο αμάξι.
Χαραχασό.
Ευχαριστώ που ήρθατε.
Πάμε.
Φίλοι και συνεργάτες,
χαίρομαι που σας βλέπω εδώ μια μέρα τόσο σημαντική.
Όπως ξέρετε, οι φλόγες έκαιγαν όλη τη νύχτα.
Αλλά από μια τραγωδία μπορεί να προκύψει μια ευκαιρία.
Αν και θρηνούμε για την τρομερή φωτιά που κατέστρεψε το τσίρκο Γουόλαντ,
χαιρόμαστε για την υπέροχη ροή τσιμέντου
που σήμερα τα φορτηγά μας…
Όχι!
Συγγνώμη. Ένα πρόβλημα στο πρόγραμμα.
Πού είχα μείνει;
Πριν από τη διακοπή, έλεγες "τα φορτηγά…" Δεν ξέρω τι…
Αν και θρηνούμε για τη φωτιά που κατέστρεψε το τσίρκο,
χαιρόμαστε για την υπέροχη ροή τσιμέντου…
-Το είπες ήδη αυτό. -Τσιμέντου!
Δες τι συμβαίνει!
Όχι!
Πάλι εσείς!
Ναι. Το αμαξάκι που μας έδωσες δεν είναι καλό.
Ναι, λείπει η οροφή. Είναι περίεργο.
-Ακριβώς. -Δεν είναι κίτρινη.
-Δεν είναι. -Θέλουμε καινούργιο.
Αλλιώς, τι θα κάνετε;
-Αλλιώς… -Αλλιώς…
Αλλιώς, θα τα πάρουμε.
Αλήθεια; Πολύ θα ήθελα να το δω αυτό.
Σταμάτα! Στομάχι, κουνέλι, καρχαρίας;
Επίθεση!
Ηλίθιοι. Πάμε!
Βγάλε το ράσο, μωρέ!
Στον διάολο. Απόκριες έχουμε;
Θα τους δείξω εγώ.
Τορσίλο!
Τελείωσε.
Αλήθεια;
Όχι.
Όχι!
Όντως δουλεύει, μπαμπά.
ΕΠΑΝΑΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ
Ναι, αυτό είναι το αληθινό τέλος της ιστορίας μας.
Το τσίρκο ανακατασκευάστηκε,
οι άνθρωποι του τσίρκου είχαν πάλι το σπίτι τους
και όλα επανήλθαν στα κανονικά για τους κατοίκους της Τορτούγκα.
Ακόμα και το μπάγκι με την κίτρινη οροφή
επεστράφη στους ήρωές μας, οι οποίοι έπρεπε να διευθετήσουν μια εκκρεμότητα.
-Πώς τα καταφέρνετε; -Είναι γενετικό.
Τα κλειδιά στο τραπέζι.
Παιδιά, πληρώστε με μπροστά, εντάξει;
Καλώς. Πλήρωνε.
Ωραία.
Είσαι έτοιμος;
Έτοιμοι! Όλοι ξεκινάμε τον αγώνα!
Όσοι είναι με τον Πολ Νιούμαν να σηκώσουν το χέρι!
Τρία, δύο, ένα!
Σταματήστε!
Όχι.
Κάψατε το τσίρκο μου μ' αυτό το αμαξάκι.
Έχουμε πάκτο.
Παίζω κι εγώ.
Όχι. Αυτό είναι μεταξύ εμάς των δύο.
Αν κερδίσει, που δεν θα συμβεί,
βρείτε τα μεταξύ σας.
Εντάξει.
Καλή τύχη, γλυκέ μου.
Καλή τύχη…
Να προσέχεις, χαρασό.
Ο αγώνας αρχίζει!
Τρία, δύο, ένα!
Όχι!
Τι γυναίκα!
Ναι. Όπως όλες οι σπουδαίες ιστορίες, έτσι κι αυτή δεν έχει τέλος.
Το μπάγκι πιθανότατα δεν θα ανήκει ποτέ σε κανέναν πραγματικά.
Κοίτα τι έκαναν.
Όλα καταστράφηκαν, διαλύθηκαν.
Κοίτα πόσο χαμηλά έπεσες.
Ήταν μια μεγάλη γάτα.
Τη χτύπησα στο κεφάλι. Την τσάκισα.
Δεν θα τελειώσει έτσι.
Αλλιώς, τι θα κάνουμε;
Αλλιώς, θα τα πάρουμε. Θα το κάνουμε.
Ακριβώς!
Είστε σίγουροι;
Τι τρομερό άγχος.
Πάμε!
Εμπρός.
-Δεν σκίζεται. -Πάμε!
Εμπρός!
Περίμενε, κάηκα.
Σε ξέρω.
Πάλι!
-Ξέρεις κάτι; Δεν θέλω να τσακωθούμε. -Καλά.
-Εγώ; Θα κάνω τον Ντε Σίκα. -Κάν' τον.
-Γράφε. -Πάλι εσείς;
Το αμαξάκι που μας έδωσες δεν είναι καλό.
-Έχει γρατζουνιές στο πλάι. -Ναι, και δεν έχει οροφή.
Θέλουμε καινούργιο.
-Περίμενε. -Αλλιώς, τι θα κάνετε;
-Αλλιώς… -Αλλιώς…
θα τα πάρουμε.
-Στοπ. -Ήταν λάθος η αρχή;
Αυτό με πόνεσε.
-Κι εμένα. -Στοπ!
-Τώρα! -Μπράβο! Τι μιλάς; "Μπράβο" πρέπει να πω.
Μπράβο!
-Αν δεν… -Τώρα το πιο επικίνδυνο νούμερο.
-Ρίψη μαχαιριών. -Να σου πω!
Επειδή μπήκε…
Αλλιώς, τι θα κάνετε;
-Αλλιώς… -Αλλιώς…
Είστε σίγουροι;
Τι τρομερό άγχος.
Δες τύπο.
Κρατήσου. Πάμε άλλη μία.
Ωραία. Δώσε μου ένα καλό.
Τρία, δύο, ένα!
Τι εννοείς;
Πάμε από την αρχή.
Πάμε!
-Αλλιώς… -Αλλιώς…
Αλλιώς, θα τα πάρουμε.
Ήμασταν μία φωνή, μία οντότητα.
Υποτιτλισμός: Άκης Παπαβασιλείου