Ta tak zwana rewolucja…
nie jest walką o prawa człowieka.
To ohyda, obraza naturalnego porządku
i zwykłej przyzwoitości,
a przede wszystkim Boga i jego Kościoła.
Mojemu świętemu zakonowi Rycerzy świętego Jana,
założonemu w celu ochrony pielgrzymujących do Ziemi Świętej,
nakazano poddać się bluźnierczemu, bezbożnemu państwu.
Wolelibyśmy umrzeć.
Ale nieważne, czego się dopuszczą w imię bluźnierczej przyszłości:
dni tego ohydztwa są już policzone.
Wyzwolicielka jest blisko.
Nowa Joanna d’Arc,
potężna wojownicza królowa, która poprowadzi nas do ocalenia.
Zbierze świętą armię sprawiedliwych, by zgładzić bluźnierców.
W imię Boga.
Mów, co robisz w Komunie Paryża.
Czyli to jest Paryż?
Parszywa dziura.
Jestem przedstawicielem Rewolucyjnej Komuny Paryża.
Przedstaw swoją sprawę.
Ja też jestem czyjąś przedstawicielką. Zbawicielki.
Organizacje religijne należy zarejestrować.
Pomyliłeś zbawicieli.
Mówię o prawdziwej.
Może powinnam go pochować.
Chodź, pomożesz mi przy śniadaniu.
Słyszałam o rewolucji na Saint-Domingue,
ale paryskie gazety docierają do nas z półrocznym opóźnieniem albo wcale.
Wiem, że niewolnicy się zbuntowali, spalili plantacje i zabili właścicieli.
Nie wszystkich. Jeden uciekł.
Wielu kolonizatorów to wampiry.
Na wyspie roiło się od wszelkiego zła.
A nasza rewolucja jeszcze się nie skończyła.
Nadal walczymy.
Zwołam spotkanie.
Natchniecie wiele osób.
Inni rewolucjoniści!
Byliście niewolnikami?
Annette tak. Ja byłem śpiewakiem operowym.
Boże! Co za chleb!
Jedliśmy tylko to, co mieli na statku.
Obym już nigdy nie musiał wziąć do ust suszonego mięsa.
Cholera wie, co na nie zarżnęli.
Płynąłeś już statkiem?
W dzieciństwie przypłynąłem tu z Bostonu.
To były koszmarne tygodnie.
Nie sądziłem, że człowiek jest w stanie aż tyle zwymiotować.
Ja też.
Annette bawiło moje cierpienie.
Wszystko może być operą. Nawet rzyganie za burtę statku.
Co wiecie o tej wampirzej Zbawicielce?
W Saint-Domingue mieszka mambo, kapłanka, moja nauczycielka.
To potężna czarownica i widząca.
To ona kazała mi cię znaleźć.
Wiedziała o Zbawicielce?
Powiedziała, że w Starym Świecie coś się zmienia.
Wampiry przez wieki trzymały się starych europejskich rodów niczym pijawki.
Sprzymierzały się blisko z książętami i baronami,
a nawet dworami królewskimi.
Niesamowite.
Ale wiele wampirów nie chciało polegać na koronowanych głowach.
Zbawicielka obiecała, że uczyni z nich prawdziwych władców świata.
Milusio.
Królowie i książęta utrzymają trony, ale to wampiry będą pociągać za sznurki.
Dlatego zaczną od zmiażdżenia rewolucji.
A to ci niespodzianka.
Zła Zbawicielka wspiera stary porządek.
To prawda, że masz magiczne moce?
Miałem w dzieciństwie.
I co się stało?
Nie wiem.
Nieważne. Poradzimy sobie.
Zbawicielka już jako człowiek była potworem.
Co?
Torturowała i mordowała młodych ludzi.
Kto to?
Wiesz, jak się nazywa?
Erzsebet Bathory.
Hrabina Erzsebet Bathory.
Mamo, co się stało?
O nie.
Mamo?
Tak.
Ta się nada.
Zadowoli naszą Zbawicielkę.
Nie mówiłam wam, czemu uciekłam z Rosji.
Mówiłaś, że nie miałaś wyboru.
To prawda.
Ale nie powiedziałam wam, kogo tam zostawiłam.
Myślałam, że…
tamte sprawy pozostaną w przeszłości, daleko na wschodzie.
A wy będziecie bezpieczni.
Ale się myliłam.
Urodziłam się ponad 6000 kilometrów stąd, w Rosji,
nad wielką rzeką.
Ludzie zmagali się tam z biedą i okrucieństwem.
Moja rodzina, klan Mówców,
osiedliła się tam, żeby ulżyć im w cierpieniu.
Przez jakiś czas byliśmy wolni.
A na to nie mogli nam pozwolić.
Zjawili się żołnierze.
I nie tylko oni. Były też wampiry.
I najgorsze z nich: Erzsebet Bathory
oraz jej zabójczyni, Drolta Tzuentes.
Wtedy uciekłaś?
Jeszcze nie.
Schwytali moją siostrę.
Nigdy o niej nie mówiłaś.
Próbowałam ją ocalić.
Erzsebet Bathory nie zadowala się zabijaniem.
Torturuje swoje ofiary, utrzymując je przy życiu.
Delektuje się zadawaniem im najstraszliwszych cierpień.
Uciekłam.
Zostawiłam siostrę i wszystkich swoich bliskich.
Zmierzałam na zachód, w miejsca, o których nawet nie słyszałam.
Aż znalazłam tu schronienie.
Mogłam powiedzieć wam wcześniej.
Ja też unikam rozmów o pewnych sprawach.
Ona ściągnie tu największe potworności.
Ześle nieznośne cierpienie i ból.
Zmiażdżenie rewolucji to dla niej za mało.
Będzie ją powoli wykrwawiać,
a potem zetrze jej kości na pył.
Pokonamy ją.
Tak. Nie martw się.
Już, kurwa, po niej.
Czy te stworzenia są ci bliskie?
Przybywają na moje wezwanie.
Robią, co im rozkażę.
A raczej to, o co poproszę. Nie rozkazuję im.
Ale tak, czuję, że przez chwilę są częścią mnie.
Czyli straciłaś cząstkę siebie.
Jak ty, po śmierci twojej siostry.
Zaśpiewam im obojgu.
Kiedy już spocznę
Spocznę w ziemi
Niechaj moje krzywdy
Nie niepokoją
Twego serca
Pamiętaj mnie
Lecz
Zapomnij mój los
Pamiętaj mnie
Lecz
Zapomnij
Mój los
Myślicie, że wampiry gromadzą się w pałacu markiza?
Tak.
Zgadzam się. To dla nich idealne miejsce.
Sprawdźmy to i spalmy pałac, jeśli trzeba.
Robi się późno.
Lepiej zaczekajcie.
Na kolejny atak?
Musieliśmy odpocząć, ale teraz tracimy czas.
Nie będziemy się wychylać. Sprawdzimy, ile ich jest.
Pójdę z wami.
Ty musisz odpocząć, a my – działać w ukryciu.
Czworo to już tłum.
Obiecuję, że będziemy ostrożni.
Tysiące lat temu, zanim zbudowano pierwsze kościoły,
budowniczy kamiennych kręgów obcowali z Zaświatami.
To trochę jak świat duchów, świat przodków Annette.
Żyją w nim całe ich pokolenia,
aż po oriszę Oguna, boga.
Boga żelaza i wojny.
Annette ma boga za przodka?
Ze strony ojca.
Jej matka pochodzi od Orunmili,
oriszy mądrości i wróżbiarstwa.
Tak twierdzi.
W każdym razie Annette włada metalami i skałą.
Wszyscy pochodzimy od bogów.
Musimy tylko nauczyć się czerpać z ich mocy.
Mnie tam wystarczą moje noże i bicz.
Całe pokolenia moich przodków zabijały nim wampiry.
Wielu z nich praktykowało magię, w tym moja matka,
ale to nigdy nie było konieczne.
Gdzie twoja matka?
Nie żyje.
Wampiry też bywają adeptami magii.
Zupełnie jakby wylądowały tu wszystkie męty Wersalu.
To on.
Markiz.
Biedacy.
Przekazał im ciała.
- Po co? - Zrobią ich więcej.
Markiz ma jakąś umowę z diabelskim kowalem.
Nocne stworzenia wskażą nam drogę.
To Jacques.
Jeszcze wczoraj się widzieliśmy.
Boże.
To on ją zniewolił i zamordował jej matkę.
Hrabia Vaublanc.
Wygląda, jakby odnalazł Boga.
Papa Legba, otwórz wrota.
Annette, nie teraz.
Annette.
Wynośmy się stąd!
Ruszaj!
Maria, musimy stąd wiać!
I to już!
Annette, most!
Annette!
Richter!
Proszę, proszę.
Chwalmy Boga.
NA PODSTAWIE SERII GIER STUDIA KONAMI
Napisy: Aleksandra Basińska