NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Widzieliście, jak najsłynniejsi dyktatorzy w historii
korzystają z księgi zasad, krocząc po władzę.
Jeśli weźmiecie z nich przykład, władza absolutna może być wasza.
Bezwzględność jest dobra, bo budzi szacunek.
Ale pod jednym względem ci tytani tyranii zawiedli.
Problemem, jaki napotykają tyrani,
jest nieumiejętność utrzymania stabilności.
A może księga zasad mówi, jak utrzymać reżim
nie tylko aż po kres waszych dni, ale nawet dłużej?
To marzenie każdego tyrana spełniło się
w niezwykle odizolowanym i represyjnym państwie.
KOREA PÓŁNOCNA
Ojciec założyciel Kim Ir Sen i jego syn Kim Dzong Il
zbudowali system władzy absolutnej, który utrzymał się do dziś,
i przekształcili kraj w poświęconą im świątynię,
jądrową potęgę i państwo więzienne.
Dokonali najważniejszej rzeczy, jakiej może dokonać tyran.
Utrzymali władzę.
Pora odkryć drogę do największego i najtrudniej osiągalnego celu tyranów.
Nieśmiertelności.
6. RZĄDŹ BEZ KOŃCA DYNASTIA KIMÓW
Powinniście już wiedzieć, że aby przetrwać jako tyrani,
nie wystarczy zbudować ruchu.
Trzeba tym ruchem być.
Cecha charakterystyczną tyranii od starożytności…
POLITOLOG
…jest istnienie kultu jednostki otaczającego tyrana
i malującego go w barwach źródła wszelkiej mądrości i wszelkich cnót.
KULT JEDNOSTKI
Większość takich kultów wygasa po śmierci przywódcy,
ale w Korei Północnej przetrwał on trzy pokolenia.
Korea Północna to teokracja, w której przywódca jest niemal jak bóstwo.
KIEROWNIK OŚRODKA BADAŃ PRAWA KOREAŃSKIEGO
Ludzie wierzą w niego jak w dogmat religijny.
By zrozumieć, jak Kimowie tego dokonali,
musicie najpierw poznać początki dynastii.
FAKT #1: KIM IR SEN ZOSTAŁ PREZYDENTEM KOREI PÓŁNOCNEJ W 1948 ROKU
W wieku 30 lat Kim Ir Sen był wojującym z Japończykami partyzantem,
który wsławił się walką o koreańską niepodległość.
Po II wojnie światowej Koreę wyzwolono.
Amerykanie weszli na południe Korei…
PISARZ
…a Rosjanie na północ.
Związek Radziecki powierzył władzę
na północy Kim Ir Senowi.
FAKT #2: KIM IR SEN POZNAŁ TAJNIKI WŁADZY OD WSPANIAŁEGO MENTORA
Kim Ir Sen sporo zasięgnął z tej samej księgi zasad,
z której korzystał Stalin.
Kim Ir Sen utrzymał władzę dzięki regularnym czystkom.
Osoby wokół trzonu władzy zabito
lub zesłano do gułagów, bo podejrzewano je o spisek,
albo po prostu chciano, by wszyscy mieli się na baczności.
FAKT #3: KIM IR SEN WSZCZĄŁ WOJNĘ KOREAŃSKĄ,
W KTÓREJ ZGINĘŁY 4 MILIONY OSÓB
Była to wojna…
BYŁA SZEFOWA AP W KOREI
…między Koreą Północną i Chinami a Koreą Południową, USA i ONZ.
Sytuacja była patowa. Byli zdruzgotani.
Doszli do wniosku, że w konwencjonalnej wojnie
Korea Północna nie ma szans z USA.
Że potrzebowali czegoś jeszcze: środka odstraszającego,
który zapewni im przetrwanie.
Zdobycie go zajmie ponad 50 lat
i będzie wymagać drugiego po uranie rzadko znajdowanego u tyranów składnika.
Pracy zespołowej.
Nie da się zbudować wiecznego reżimu bez mocnego fundamentu
i planu, by utrzymać ludność pod kontrolą.
Krok pierwszy.
ODIZOLUJ SWE KRÓLESTWO
Wielki myśliciel rzekł:
„Wierność zależy od tego, ile ma się możliwości”.
Jeśli chcecie rządzić wiecznie, warto być jedyną dostępną opcją.
Korea północna to przykład kraju, który z powodzeniem zdołał
odizolować obywateli od reszty świata.
Nie ma tam dostępu do informacji.
DZIENNIKARKA
W telewizji jest tylko jeden kanał. Telefony mają podsłuch.
Obywatele nie mogą swobodnie podróżować.
Nie mogą poruszać się po kraju
ani opuszczać go bez zezwolenia.
Kto stoi za programem izolacji?
Ojciec Korei Północnej, Kim Ir Sen…
KIM IR SEN, 1948–1994
…który po objęciu władzy przy pomocy Stalina
postanawia stworzyć własną tyranię.
W latach 50. Kim Ir Sen
był coraz bardziej zirytowany wpływami radzieckimi.
Zrozumiał, że będzie musiał podjąć próbę uwolnienia się od nich.
Tak też czyni, tworząc nową narodową ideologię, Dżucze.
DŻUCZE
Dżucze w wolnym tłumaczeniu oznacza „samodzielność”.
Chciał powiedzieć: „Wszystko zrobimy samodzielnie”.
Koreańczycy zmagali się z dominacją
z zewnątrz od stuleci.
Chińczycy, Japończycy.
Dżucze powstało,
żeby zmusić ich do radzenia sobie samemu
i żeby izolacjonizm stał się źródłem dumy.
Zgodnie z zasadami Dżucze, współpraca z innymi narodami
naruszyłaby suwerenność Korei,
a jedynym sposobem, by naród przetrwał,
jest zjednoczenie się pod egidą Kim Ir Sena.
Dżucze wykorzystano taktycznie:
by usprawiedliwić i wyjaśnić
izolację Korei Północnej.
Izolacja to skuteczne narzędzie zapobiegania powszechnemu niezadowoleniu
ze stanu państwa.
Otwarcie Korei Północnej na przepływ informacji byłoby miażdżące.
Widzicie? Mądre posunięcie.
Izolacja narodu to duży krok w kierunku długiej i zdrowej tyranii.
Ale my celujemy jeszcze wyżej: chcemy reżimu bez końca.
By to osiągnąć, potrzebny jest dobry plan dziedziczenia.
Ten zatwierdza sama księga zasad.
NIECH WSZYSTKO ZOSTANIE W RODZINIE
Na rządach dynastycznych korzystają tyrani…
PROFESOR STOSUNKÓW MIĘDZYNARODOWYCH
…i koalicja, czyli ich poplecznicy.
Chodzi o ciągłość.
Koalicja będzie bardziej lojalna,
bo „Niedaleko padło jabłko od jabłoni”.
Ale dla współczesnych tyranów zbudowanie dynastii to trudne zadanie.
Niewielu się to udało.
Ani Saddamowi i jego synom, ani al-Kaddafiemu.
A co z dziećmi Stalina: Wasilijem, Swietłaną, Jakowem i Artiomem?
Słyszeliście o nich? Ja też nie.
NIE NADAWALI SIĘ
Kult otaczający Kim Ir Sena, przywódcę alfa, przybiera na sile.
Wódz jest zdeterminowany, by jego reżim był wyjątkiem.
Chciał naśladować w Korei Północnej współczesne monarchie.
Ale nawet w monarchiach pojawiają się problemy z sukcesją.
W rodzinach królewskich dawnej Korei władca miał kilka małżonek
i kilku potencjalnych następców.
Kim Ir Sen również.
Przywódca musi więc podjąć ważną decyzję.
Które dziecko wybrać?
Miał syna, Kim P’yŏng Ila,
w którym widział potencjalnego następcę.
Kim Ir Sen go faworyzował.
Był synem jego drugiej żony poważanej bardziej niż zmarła pierwsza.
KIM DZONG IL, 6 LAT
Pierworodny syn, Kim Dzong Il, zostaje na lodzie.
Ale przyszły przywódca Korei numer dwa ma wielkie plany.
W takiej rodzinie od najmłodszych lat wykształca się poczucie,
że trzeba zabić, by samemu nie zginąć.
Albo ma się całą władzę, albo żadną.
KIM IR SEN, KIM DZONG IL
Nie ma niczego pomiędzy.
By zdobyć władzę,
Kim Dzong Il musiał znaleźć odpowiednią chwilę i ją wykorzystać.
PJONGJANG, ROK 1966
W następstwie czystki zawodnych funkcjonariuszy
wielki wódz, Kim Ir Sen, ma kilka wolnych etatów…
w tym w ministerstwie propagandy,
które ma najważniejsze w kraju zadanie:
gloryfikację wielkiego wodza.
Kim Ir Sen odwiedza północnokoreańskie studio filmowe
wraz z 25-letnim synem, Kim Dzong Ilem, u boku.
Gromi pracowników studia za mało skuteczne filmy propagandowe,
które sprzeniewierzają się narodowi.
Rzuca im wyzwanie,
każąc zrestrukturyzować studio i przywrócić mu dawną chwałę.
Gdy nikt nie odpowiada,
Kim Dzong Il zgłasza się na ochotnika.
To jedno z decydujących wydarzeń na drodze Kim Dzong Ila do władzy.
Jako dobry, posłuszny syn,
gdy była taka potrzeba, zgłaszał się na ochotnika mimo młodego wieku.
Kim Dzong Il natychmiast zostaje dyrektorem kultury
i produkuje film Morze śmierci,
epicką opowieść o koreańskiej samodzielności,
w której koreańska rodzina, cierpi pod okupacją japońską w latach 30.,
aż w końcu stawia opór.
Scenariusz powstał na podstawie opowieści samego Kim Ir Sena.
Film cieszy się entuzjastycznym przyjęciem.
W ciągu dwóch lat
Kim Dzong Il zostaje szefem ministerstwa propagandy,
co rozpoczyna jego drogę od zagubionego chłopca do dziedzica.
W 1974 roku, choć władzę przejmie dopiero za 20 lat,
partia dostaje wytyczne, że to on będzie następcą.
Szlacheckość Kim Dzong Ila jest niepodważalna.
Jest on wręcz jej wcieleniem.
Zabezpieczając władzę i wyznaczając następcę,
Kim Ir Sen zapewnił dynastii sukces.
Ale zanim dubler wejdzie na scenę,
Kim Dzong Il będzie musiał po swojemu powiększyć rodzinne interesy.
A gdy nie ma się nikogo do pomocy,
czasem trzeba wziąć sprawy we własne ręce.
PORYWAJ LUDZI
Kim Dzong Il opracował porwania
jako narzędzie państwowe, od którego sam nie stronił,
gdy z jakiegoś powodu uznał, że kogoś potrzebuje.
Kim Dzong Il chciał nauczyć szpiegów japońskiego,
więc porywał Japończyków.
W niektórych przypadkach byli zabierani z plaż
i znikali.
Przez lata ich rodziny nie miały pojęcia, że znajdowali się w Korei Północnej.
Ale Kim Dzong Il, wschodząca gwiazda kina,
miał jeszcze większy problem z brakującymi ludźmi.
W latach 70. Kim Dzong Il nakręcił filmy, które odniosły sukces w kraju,
ale były wyśmiewane za granicą.
Kim Dzong Il wiedział, że każda władza opiera się na opowieściach,
a jego miłość do nich można wykorzystać, by utrzymać reżim.
By odkryć tajemnice Hollywood, Kim ogląda filmy dniami i nocami.
Zbudował ogromny system piractwa,
dzięki któremu zdobywał każdy film z napisami na gotowych taśmach.
Wszystkie filmy trzymał
w zamkniętym budynku w Pjongjangu.
Ale Kim Dzong Il szybko zdaje sobie sprawę z największego problemu.
Do dobrych filmów trzeba dużego talentu.
Jaką omawiamy teraz taktykę?
No tak, porwania.
Pozostaje tylko wybrać ofiarę.
Kim Dzong Il zorganizował porwanie
uwielbianej południowokoreańskiej aktorki,
Choi Eun-hee, w Hongkongu
i w jakiś sposób skłonił jej byłego męża, szanowanego reżysera Shin Sang-oka,
by jej szukał.
Jego też uwięzili.
Więził każde z nich osobno
od pięciu do sześciu lat, aż w końcu ich złamał.
Później ponownie ich połączył i ogłosił,
że zamieszkali w Koreańskiej Republice Ludowo-Demokratycznej.
Przez trzy kolejne lata Shin i Choi produkują 17 filmów
pod bacznym okiem Kim Dzong Ila.
Praktycznie zmusił ich do stworzenia przemysłu filmowego w Korei Północnej.
Filmy Shina muszą nadawać się do propagandy,
ale może on też troszkę złamać zasady.
To umacnia władzę Kimów.
Koreańczycy mają teraz powód, by oglądać te filmy.
Nie widzieli takich od 40 lat.
Jednocześnie nadal są to filmy, które budują narodową narrację.
Ale Kim Dzong Il, wciąż jeszcze następca, ma kłopoty.
Narodowa narracja nadal zbudowana jest wokół jego ojca,
wiecznie boskiego i wciąż żyjącego wodza, Kim Ir Sena.
To wyzwanie.
Jak przekonać naród, że jest się następcą boga?
PODKREŚL SWĄ BOSKOŚĆ
Szkoda, biedny Kim Dzong Il.
Tak wspaniale rozwija kult swego ojca,
że ma mało czasu, by zbudować własny.
1981 13 LAT, NIM KIM DZONG IL OBJĄŁ WŁADZĘ
Kim Dzong Il nie był towarzyskim, charyzmatycznym
i otwartym człowiekiem jak jego ojciec.
Działał zza kulis.
Kim Dzong Il musiał zbudować narrację,
dzięki której naród uzna, że jest prawowitym następcą.
PEKTU-SAN 640 KM NA PÓŁNOC OD PJONGJANGU
Zaczyna od jednego z najświętszych miejsc Korei,
szczytu Pektu-san.
Według legendy tutaj miał miejsce początek koreańskiej cywilizacji
wraz z narodzinami boskiego króla Tanguna.
Mnóstwo opowieści o rodzinie Kimów osnuto właśnie wokół Pektu-san.
Według oficjalnej biografii Kim Ir Sena, nim naród zyskał niepodległość,
jego wojsko walczyło z obozu na zboczach Pektu-san z Japończykami,
choć starcie miało miejsce 320 km od Mandżurii.
By umocnić prawo do sukcesji,
Kim Dzong Il dodał się do rodzinnego mitu.
Kim Dzong Il urodził się w 1941 roku w Rosji,
ale nie mógł się tam urodzić.
Musiał być synem narodu. Zmyślono, że urodził się na Pektu-san.
Według oficjalnej wersji
szerzonej w mediach, książkach, pieśniach i szkołach
narodziny Kim Dzong Ila przepowiedziała jaskółka,
która zstąpiła z niebios.
Zimowe niebo rozjaśniło się i ukazała się podwójna tęcza.
Na niebie zabłysła nowa gwiazda.
Żołnierze Kim Ir Sena byli tak poruszeni,
że zaczęli śpiewać radosną pieśń.
Po co się na tym zatrzymywać?
Zdobywając władzę,
kazał napisać na nowo historię swego życia.
Bardzo ważne było, żeby miał nadludzkie moce.
Historie stawały się coraz bardziej szalone.
Rząd zaczyna wydawać komunikaty prasowe,
w których pojawiają się ważne „fakty” z życia przyszłego przywódcy.
Że zaczął chodzić, gdy miał trzy tygodnie, a mówić, gdy miał osiem.
Że ma kontrolę nad pogodą.
Że napisał 1500 genialnych książek.
Że gdy pierwszy raz grał w golfa, trafił 11 dołków jednym uderzeniem.
Że jest fizjologiczną doskonałością i nie wydala odchodów,
więc niepotrzebna mu toaleta.
A jako wielki dar dla ludzkości wynalazł hamburgery.
Śmiejcie się, ile chcecie, ale w tym szaleństwie jest metoda.
Opracował tę mitologię po to, żeby przekonać naród,
że ma mandat niebios, by rządzić.
Z logicznego punktu widzenia
to nie ma sensu,
ale dla Koreańczyka to nie jest kwestia logiki.
To kwestia wiary.
Wieczny wódz Kim Ir Sen niedomaga
i Kim Dzong Il wkrótce przejmie władzę.
Wiara zostanie poddana próbie.
ROK 1994 POCZĄTEK KLĘSKI GŁODU W KOREI PÓŁNOCNEJ
Lata 90. są bardzo pechowe.
Kiepskie zbiory i niegospodarność prowadzą do katastrofy:
upadku systemu, a w efekcie rozległego głodu.
To ostatnie, czego trzeba, gdy umacnia się dynastię.
Ale legendy tyranii różnią się od przegranych tym, że się nie dają.
NIECH LUDZIE UMIERAJĄ Z GŁODU
Jeśli chcecie rządzić bez końca głód ma pewne zalety.
Biedni, głodni i odizolowani ludzie nie stanowią zagrożenia.
Zagłodzeni nie nakarmią buntowników. Są zbyt słabi, by stawiać opór.
To przykre, ale zagłodzenie działa.
Wyniki mówią same za siebie.
Stalin wykorzystał głód na Ukrainie,
żeby zniweczyć nadzieje na niepodległość i utrzymać Związek Radziecki,
a dziesiątki milionów ofiar
wielkiego skoku naprzód Mao Zedonga
nie osłabiły jego władzy nad Chinami.
Etiopski dyktator Mengystu Hajle Marjam
przetrwał głód w kraju w latach 80.,
rządząc przez kolejne osiem lat.
Kimowie nigdy nie potrafili nakarmić obywateli,
mimo że wciąż krążyły mity, według których potrafili.
Korea Północna przez wiele dziesięcioleci polegała
na zaopatrzeniu otrzymywanym od Związku Radzieckiego.
Ale na początku lat 90 ZSRR się rozpadło,
a gospodarka Korei upadła wraz z nim.
Rozpoczęło to efekt kaskadowy: tragedia goniła tragedię.
Setki tysięcy obywateli zmarły z głodu,
i to przy dość ostrożnych szacunkach.
Określiłabym te czasy mianem najgorszych z najgorszych.
PJONGJANG, 8 LIPCA 1994 ROKU
Oczywiście właśnie w tej chwili
rzekomo nieśmiertelny pierwszy przywódca Korei Północnej
Kim Ir Sen postanawia rozstać się z tym światem.
Śmierć Kim Ir Sena w 1994 roku jest dla większości obywateli
niezwykle druzgocącym wydarzeniem.
Ludzie są w żałobie. I to mało powiedziane.
Zachowują się, jakby zmarł mesjasz.
Co gorsza, marzenie Kim Dzong Ila o wiecznej dynastii
wisi na włosku.
Jak przetrwać politycznie po tym, jak zmarły miliony obywateli
i nie ma co jeść?
Kim Dzong Il wraca do opowieści.
Musiał utrwalić wśród obywateli poczucie,
że państwu grozi agresja ze strony USA.
Wrócił do czasów wojny koreańskiej i przeniósł je do teraźniejszości.
Kraj pogrążony w wojnie musi trzymać się razem.
Rozpoczyna kampanie propagandowe i przekonuje obywateli,
by jedli tylko jeden, dwa posiłki dziennie
i uczcili tak Kim Ir Sena oraz partyzantów.
Inspirowanie do poświęcenia to część tej roboty.
To, co robicie w czasie wolnym, to wasza sprawa.
Kim Dzong Il miał bardzo wygórowane i drogie gusta.
Wydawał ponad 800 tysięcy dolarów rocznie na sam koniak.
Gdy jego rodacy rzekomo sprzedają na targach mięso niemowląt,
Kim Dzong Il posiada wille i własnych kucharzy,
a także importuje mnóstwo alkoholu.
On i bardzo mała grupa ludzi żyją w przeogromnym luksusie.
Pozwalając rodakom na śmierć.
Ale mimo to, że najdroższy wódz potrafił skorzystać na głodzie,
wieczny reżim rodziny Kimów wcale nie jest bezpieczny.
Każdy uważał, że Kim Dzong Il jest niedoświadczony,
mniej charyzmatyczny i boski od ojca
oraz że prędzej czy później
zawiedzie, a wraz z nim reżim upadnie.
Ale Kim Dzong Il pokaże wątpiącym, że się mylą,
wykorzystując ostatnią, niezwykle niszczycielską taktykę z księgi.
Dzięki niej głodujący naród przeistoczy się w niepowstrzymaną potęgę.
PÓJDŹ W BROŃ JĄDROWĄ
Każdy tyran musi niestety liczyć się z tym,
że kiedyś zetrze się ze wścibskimi obcokrajowcami,
którzy myślą, że świat byłby lepszy bez niego.
Straciliśmy tak wiele sław.
Saddam Husajn został obalony przez Amerykanów w 2003 roku,
a następnie przez nich pojmany i stracony trzy lata później.
Rządy Adolfa Hitlera zakończyły się, gdy Alianci otoczyli Berlin w 1945 roku,
co doprowadziło wielkiego niegdyś führera do samobójstwa.
Nie zapominajmy o Mu’ammarze al-Kaddafim,
którego upadek przyspieszyły bombardowania NATO w 2011 roku.
By uniknąć ich niefortunnych losów,
potrzebny jest ostateczny odstraszacz.
Kimowie nazywają broń jądrową „najcenniejszym mieczem”.
On ich obroni.
Broń jądrowa to niezwykle ważna część strategii
utrzymania Korei Północnej i zapewnienia Kimom władzy.
Jak stać się jądrową potęgą?
BROŃ JĄDROWA — PODSTAWY
Potrzeba światowej klasy naukowców,
kilkaset kilogramów uranu,
zakładu przetwórczego i mnóstwa pieniędzy.
Proste? Wcale nie.
By zbudować broń, należy wprowadzić uran do specjalistycznych wirówek,
które trzeba, rzecz jasna, ściśle kontrolować.
Cały proces zajmuje kilka miesięcy i mogą go opóźnić wypadki.
Lub sabotaż.
I trzeba wymyślić, jak użyć broni.
Można ją zrzucić z samolotu, wystrzelić pociski krótkiego zasięgu,
użyć łodzi podwodnych
albo superbroni: międzykontynentalnego pocisku balistycznego.
By broń na pewno zadziałała, trzeba przeprowadzić testy,
które świat z pewnością zauważy
i będzie robił wszystko, by was powstrzymać.
Pora na wyścig.
Tak jak wszystko w tym kraju,
pogoń Kimów za bronią jądrową to sprawa rodzinna.
Zanim Kim Ir Sen zmarł,
zaczął gromadzić zapasy materiałów jądrowych.
To krok pierwszy.
Ale po niemal 40 latach badań i rozwoju program nie ruszył z miejsca.
Gdy zmarł, nie było broni jądrowej,
więc Kim Dzong Il zasadniczo przejął
program jądrowy rozpoczęty przez ojca.
Kim Dzong Il pragnie spełnić marzenie ojca o broni jądrowej.
Ale kraj jest pogrążony w kryzysie gospodarczym,
więc przywódca nie za bardzo ma pieniądze.
Musi obudzić w sobie ducha przedsiębiorczości.
Korea Północna sfinansowała program jądrowy
nielegalnym handlem, podróbkami,
narkotykami, przemytem i praniem pieniędzy.
Kraj praktycznie wykorzystał wszystkie dostępne nielegalne metody.
W 2009 roku Kim Dzong Il stawia krok numer dwa.
Korea Północna przeprowadza udaną podziemną próbę jądrową
i wystrzela serię pocisków, które lądują nieopodal Japonii.
Największy wróg rodziny na zachodzie, USA,
pozostaje niestety poza zasięgiem.
Za czasów prezydentury Clintona
dość sporo czasu zastanawialiśmy się, co robi Korea Północna.
Kim Dae-Jung, prezydent Korei Południowej,
powiedział: „On nie jest szalony.
BYŁA AMERYKAŃSKA SEKRETARKA STANU
Jest sprytny. Pamiętajcie o tym”.
Jeśli przyjrzymy się temu, jak rozumował Kim Dzong Il,
okaże się, że musiał zdobyć broń jądrową, żeby zabezpieczyć kraj.
Jego zabiegania trwały do 2011 roku, kiedy zmarł.
PJONGJANG, GRUDZIEŃ 2011 ROKU
W czasie burzy śnieżnej tysiące Koreańczyków
pożegnało Kim Dzong Ila
podczas konduktu pogrzebowego najdroższego przywódcy.
W wiecznych reżimach wspaniałe jest to, że śmierć to tylko próg zwalniający.
Pora, by syn Kim Dzong Ila, Kim Dzong Un, przejął pałeczkę.
KIM DZONG UN, 2011 – OBECNIE
Przejąwszy władzę,
Kim Dzong Un przyspiesza próby jądrowe
oraz testy pocisków międzykontynentalnych.
I 64 lata po końcu wojny koreańskiej
Kim Dzong Un kończy to dzieło.
W 2017 roku przeprowadzili próbę jądrową.
Ich bomba wodorowa miała ponoć być w stanie uderzyć w USA.
Dziadek byłby dumny.
Reżim, który miał trwać wiecznie, wreszcie ma zabezpieczenie.
Korea Północna to potęga jądrowa.
Mają narzędzie, dzięki któremu rodzina Kimów
może kontynuować utrwalanie władzy,
autorytetu i sukcesji.
Ten system będzie trwał wiecznie.
I to odróżnia tę dyktaturę od innych.
Nie upadnie.
Dyktatura wielkiego wodza przetrwała.
No i proszę, to takie proste.
Dzięki księdze zasad
możecie z wyrzutka przeistoczyć się w we władcę absolutnego.
Zmiażdżcie wszystkich rywali, zdominujcie ludzkie ciała i umysły,
stwórzcie społeczeństwo idealne
i rządźcie bez końca dzięki broni ostatecznej.
No dalej, co was powstrzymuje?
Jaka osoba może zostać tyranem?
Mam przygnębiającą odpowiedź.
Każdy może zostać tyranem.
Gotowi, by spróbować?
Napisy: Krzysztof Bożejewicz