‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‎มาดูซิว่าถึงไหนแล้ว
‎จนถึงตอนนี้คู่มือได้แสดงให้ ‎คุณเห็นถึงวิธียึดอำนาจ กำจัดศัตรู
‎ทารุณให้คนของคุณยอมอยู่ใต้อำนาจ
‎และแทนที่ความจริงที่เป็นจริง ‎ด้วยความเป็นจริงที่คุณสร้างขึ้น
‎ตอนนี้ถึงเวลาที่จะนำศักยภาพ ‎ที่แท้จริงของทรราชออกมาใช้
‎ด้วยการสร้างประเทศคุณขึ้นใหม่ ‎ให้เป็นเมืองในอุดมคติ
‎อย่างที่คุณฝันมาตลอดแล้ว
‎พวกทรราชที่อันตรายและน่าสนใจ
‎จะเชื่อจริงๆ จังๆ ว่า ‎พวกเขากำลังสร้างโลกที่ดีกว่า
‎คิดว่าประเทศของคุณ ‎ต้องการธงใหม่งั้นหรือ ไม่มีปัญหา
‎รู้สึกอยากจะนำระบบการศึกษาใหม่มาใช้
‎โดยมีคุณเป็นวิชาหลักหรือ ทำไมจะไม่ได้ล่ะ
‎คู่มือนี้มีเครื่องมือทุกอย่างที่คุณต้องการ ‎ที่จะสร้างสังคมอันสมบูรณ์แบบของคุณ
‎และไม่มีใครที่มุ่งมั่นในสิ่งนี้ ‎ยิ่งกว่ามูอัมมาร์ กัดดาฟีอีกแล้ว
‎ผู้ที่การเปลี่ยนแปลงประเทศลิเบียโดยสิ้นเชิง ‎คือเป้าหมายในการทำงานสูงสุดของเขา
‎ไม่ว่าใครหรืออะไรจะมาขวางทาง
‎เป้าหมายของหมาบ้า ‎แห่งตะวันออกกลางผู้นี้คือการปฏิวัติโลก
‎ลองทำตามอย่างเขาแล้วคุณจะค้นพบว่า
‎คุณเองก็สามารถสร้างสวรรค์อันอมตะบนโลกได้
‎โดยมีคุณเป็นแสงสว่างนำทาง
‎(สร้างสังคมใหม่ มูอัมมาร์ กัดดาฟี)
‎วิสัยทัศน์ประหลาดของมูอัมมาร์ กัดดาฟี ‎เปลี่ยนวิถีชีวิตของเพื่อนร่วมชาติ
‎ไปในแบบที่ดี เลว และพิลึกพิลั่น
‎กัดดาฟีเรียกได้ว่าเป็นคนที่น่าสงสาร
‎คนที่เริ่มต้นจากการ ‎อยากเปลี่ยนแปลงสังคมรอบตัวเขา
‎แต่สุดท้ายก็เริ่มเชื่อในเรื่องราวของเขาเอง
‎เป็นที่รู้กันทั่วว่าเขาทุจริตและโลภ
‎เขามีสารพัดการแสดงออกทาง ‎การแต่งกายและมารยาทสังคม
‎เขาไปเยือนต่างประเทศ ‎และจะนอนกลางแจ้งในเต็นท์
‎แต่ถึงจะนิสัยประหลาดพิลึก
‎บุคคลตัวอย่างด้านการปฏิวัติและแฟชั่นคนนี้ ‎ก็สามารถอยู่ในอำนาจได้นานถึง 42 ปี
‎(นานกว่าซัดดัม ฮุสเซนสองเท่า)
‎(นานกว่าอดอล์ฟ ฮิตเลอร์สี่เท่า)
‎(นานกว่าอีดี้ อามินห้าเท่า)
‎ก่อนเราจะไปดูว่ากัดดาฟีสร้างลิเบีย ‎ในภาพลักษณ์ของตัวเองได้ยังไง
‎มีบางอย่างที่คุณควรรู้ไว้ก่อน
‎ผมมีวิธีแก้ปัญหาทั้งหมด
‎(ข้อเท็จจริงที่หนึ่ง กัดดาฟีเริ่มจากศูนย์)
‎พ่อแม่ของมูอัมมาร์ กัดดาฟี ‎เป็นชาวเบดูอินร่อนเร่ที่ไม่รู้หนังสือ
‎สภาพแวดล้อมมันอยู่ยากมากจริงๆ
‎ลิเบียเป็นหนึ่งในประเทศที่ยากจนที่สุดในโลก
‎ทางเดียวที่จะเปลี่ยนฐานะได้ ‎คือการเข้าร่วมกองทัพ
‎ซึ่งกัดดาฟีก็ทำเช่นนั้น
‎(ข้อเท็จจริงที่สอง กัดดาฟี ‎ขึ้นสู่อำนาจจากการปฏิวัติเมื่ออายุ 26)
‎กัดดาฟีมองกษัตริย์อิดริสซึ่ง ‎พวกตะวันตกหนุนหลังว่าเป็นคนที่ฉ้อฉลสุดๆ
‎มันเป็นการปฏิวัติที่ไม่มีการเสียเลือดเนื้อ
‎ซึ่งก็เพราะที่ลิเบียไม่มีสถาบัน
‎ที่จัดตั้งไว้ดีพอที่จะลุกขึ้นมาปกป้ององค์กษัตริย์
‎(ข้อเท็จจริงที่สาม ‎กัดดาฟีมีเจตนาดี (ในตอนแรก))
‎กัดดาฟีเริ่มจากการน่าจะเป็นนักปฏิรูปที่จริงใจ
‎เขาอยากทำให้ทั้งประเทศทันสมัย
‎เขาได้รับการยกย่องว่าเป็นผู้กู้อิสรภาพ
‎ทั่วทั้งโลกอาหรับและแอฟริกา
‎แต่สุดท้ายแล้วเขาก็ไม่สนใจที่จะให้อิสระแก่ใคร
‎เขาสนใจที่จะกดขี่พวกเขา
‎บทเรียนของกัดดาฟี
‎มีทั้งความหวังและอันตราย ‎ของการสร้างสังคมใหม่อยู่ในนั้น
‎ถ้าคุณอยากให้ของคุณ ‎ประสบความสำเร็จมันจะต้องมีกฎพื้นฐาน
‎ซึ่งเป็นหน้าที่คุณที่ต้องกำหนดขึ้นมา
‎(กลยุทธ์ทำตัวเป็นกฎหมาย)
‎ในฐานะผู้สร้างสังคมใหม่ ‎คุณเป็นมากกว่าแค่ประมุขของรัฐ
‎คุณเป็นบิดาหรือมารดาของประเทศ ‎และเพื่อแสดงความรักอย่างแท้จริง
‎คุณต้องนำประชาชนของคุณด้วยความเด็ดขาด
‎ผู้ปกครองเผด็จการใช้กฎ
‎ด้วยการจำกัดสิทธิ์ซึ่งประชาชนใช้กันอยู่
‎พวกผู้นำจะอ้างว่านี่เพื่อ ‎ประโยชน์สูงสุดของรัฐและประชาชน
‎ยังไงซะพวกทรราชก็รู้ดีที่สุด
‎ในการครองอำนาจในปี 1979
‎อยาตุลลอฮ์ โคไมนี ‎ยกเลิกกฎหมายหย่าของอิหร่าน
‎และลดอายุที่อนุญาตให้ ‎ผู้หญิงแต่งงานได้ลงมาเหลือเจ็ดขวบ
‎ในยุคฮิตเลอร์ นาซีตั้งนโยบาย ‎ต่อต้านการสูบบุหรี่อย่างเข้มงวด
‎ซึ่งได้แรงบันดาลใจจาก ‎ความไม่ชอบยาสูบเป็นการส่วนตัวของท่านผู้นำ
‎ขณะที่ซาปาร์มูรัต นิยาซอฟ ‎ผู้นำเผด็จการของเติร์กเมนิสถาน
‎ห้ามใช้การลิปซิ้งในคอนเสิร์ตในปี 2006
‎และเนรเทศสุนัขออกจากเมืองหลวงของประเทศ
‎เพราะกลิ่นอันไม่น่าพิสมัยของพวกมัน
‎เช่นเดียวกับเผด็จการคนอื่นๆ ‎กัดดาฟีรู้ว่าเขาต้องกดเสรีภาพพลเมืองไว้
‎ดังนั้นเขาจึงห้ามการปราศรัย ‎และระงับสิทธิ์ในการชุมนุม
‎เขาจะสร้างกฎต่างๆ ขึ้นมาในช่วงที่เขาปกครอง
‎ตามกฎหมายอิสลาม
‎กัดดาฟีสั่งห้ามเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ ‎และปิดไนท์คลับทั้งหมด
‎การจ้างคนรับใช้ในบ้าน
‎การเป็นหมอหรือทนาย ‎ที่ทำงานตามสถานบริการเอกชน
‎หรือแม้แต่การเรียกแท็กซี่ก็ถูกสั่งห้าม
‎ขณะที่การกระทำต้องห้ามในครอบครัวเช่นการมีชู้
‎อาจส่งผลให้ผู้กระทำผิดถูกเฆี่ยนหรือเสียแขนขา
‎กัดดาฟียังสั่งห้ามมีสหภาพแรงงาน ‎และการประท้วงของคนงาน
‎และจำกัดศัตรูตัวจริง ‎ของสังคมใหม่ของเขานั่นคือไก่ต่างชาติ
‎กัดดาฟีบอกว่าชาวลิเบียต้องปลูกอาหารเอง
‎ประเทศจะไม่เป็นอิสระ ‎ถ้าต้องกินของต่างประเทศ
‎และเขาบอกว่า "มาเริ่มกันที่ไก่
‎ชาวลิเบียทุกคนต้องเลี้ยงไก่ของตัวเอง"
‎แต่การปลดปล่อยผู้คนจากเป็ดไก่ที่ซื้อจากร้านค้า
‎ก็แค่พาคุณไปได้ระดับหนึ่ง
‎พอถึงปี 1976 เขาก็ตระหนักว่าประชาชน
‎ไม่ได้มีส่วนร่วมกับวิสัยทัศน์
‎ที่เขาคิดไว้ว่าควรปกครองประเทศยังไง
‎เขาเลยยิ่งเป็นเผด็จการมากขึ้น ‎การเลือกตั้งหายไป
‎ตำแหน่งที่มีอำนาจต่างๆ ถูกครอบครอง ‎โดยผู้ที่ภักดีต่อระบอบนี้มากขึ้น
‎มันจึงกลายเป็นเผด็จการ ‎แบบดั้งเดิมมากขึ้นเรื่อยๆ
‎และในขณะที่ชาวลิเบียมากมาย
‎ดูไม่เดือดร้อนที่จะยอมรับกัดดาฟี ‎ในฐานะผู้นำเผด็จการ
‎แต่ก็มีส่วนหนึ่งที่ต่อต้าน
‎(เมษายนปี 1976)
‎ขณะที่การควบคุมของกัดดาฟีขยายออกไป
‎กลุ่มนักศึกษาก็ออกมาเดินขบวนประท้วง
‎เรียกร้องให้คืนอิสรภาพมา
‎เป็นช่วงเวลาวิกฤติของระบอบนี้
‎กัดดาฟีมีทางเลือก จะสนับสนุน ‎เจตจำนงของประชาชนหรือของตัวเอง
‎วันที่ 7 เมษายน 1976 ‎เขาตัดสินใจอย่างชัดเจน
‎กัดดาฟีส่งกองทัพไปที่เมือง ‎ตริโปลีและเบงกาซีเพื่อบดขยี้ผู้ประท้วง
‎หลายคนที่ถูกควบคุมตัวถูกปล่อยตัวในเวลาต่อมา
‎แต่คนอื่นไม่ได้โชคดีขนาดนั้น
‎เพื่อเป็นเยี่ยงอย่างให้แก่ ‎พวกที่กล้าพูดต่อต้านระบอบ
‎มีหลายคนถูกกล่าวหาว่าเป็นคนทรยศ
‎ในวันครบรอบการประท้วงครั้งแรก
‎มีนักศึกษาสองคน โอมาร์ ดาบูบ ‎และมูฮัมเหม็ด เบนซา-อูด
‎ถูกแขวนคอโทษฐานที่ร่วมประท้วง
‎โดยมีแขกพิเศษมาเข้าร่วม
‎ตั้งแต่วันนั้นมา กัดดาฟีประกาศให้ ‎วันที่ 7 เมษายนเป็นวันหยุดประจำชาติ
‎และจะมีวิธีไหนที่จะฉลองในแต่ละปี
‎ที่ดีไปกว่าการไล่จับฝ่ายตรงข้ามทั่วประเทศล่ะ
‎มันเป็นธรรมเนียมประจำปีธรรมเนียมใหม่
‎ที่จะทำให้รู้กันชัดๆ ว่าจากนี้ไปผู้นำ ‎คือกฎหมายและทุกคนต้องเชื่อฟังกฎหมายที่ว่า
‎การวางกฎคือการเริ่มต้น
‎แต่การแสดงศักยภาพที่แท้จริงของสังคมใหม่
‎ต้องการการลงมือที่กล้าหาญกว่านี้
‎ดังนั้นคิดให้ใหญ่
‎(กลยุทธ์สร้างมรดกตกทอด)
‎พวกทรราชมักจะมีโครงการยิ่งใหญ่
‎นี่คือหนึ่งในวิธีที่พวกเขาจะบรรลุความเป็นอมตะ
‎เป็นสิ่งเตือนความจำ ‎ถึงความยิ่งใหญ่ของพวกเขาทุกวัน
‎เลือกโครงการของคุณให้ดี
‎แล้วมันจะยกระดับประเทศ ‎และภาพลักษณ์ของคุณในเวลาเดียวกัน
‎ฮิตเลอร์กับพวกนาซีนำเสนอตัวเอง
‎ว่าเป็นพลังขับเคลื่อนอยู่ ‎เบื้องหลังระบบทางหลวงออโต้บาห์น
‎ซึ่งจะทำให้ชาวเยอรมันสัญจรได้ทั่วประเทศ
‎โจเซฟ สตาลินไฟเขียวให้สร้าง ‎ระบบรถไฟใต้ดินมอสโกอันล้ำสมัย
‎ซึ่งได้รับการประโคมว่าเป็นชัยชนะ ‎ของระบอบสังคมนิยมเมื่อมันเปิดในปี 1931
‎ขณะที่ผู้นำเผด็จการชาวโรมาเนีย ‎นิโคไล เชาเชสคู
‎เกลี่ยดินไปหนึ่งในห้าของ ‎เมืองหลวงบูคาเ‎ร‎สต์เพื่อสร้างวังรัฐสภา
‎ซึ่งใช้เวลา 13 ปีจึงสร้างเสร็จ
‎ต้องใช้เงิน 3,000 ล้านดอลลาร์ ‎และชีวิตคนงานมากถึง 3,000 คน
‎น่าเสียดายที่เขาถูกปลด ‎และถูกฆ่าก่อนที่จะสร้างเสร็จ
‎กัดดาฟีมีความทะเยอทะยานของตัวเอง ‎และมีข้อได้เปรียบที่จะทำให้พวกมันเป็นจริงได้
‎กัดดาฟีมีเศรษฐกิจที่ร่ำรวยน้ำมันหนุนอยู่
‎เงินผุดขึ้นมาจากพื้นดิน ‎แล้วตรงเข้าบัญชีธนาคารของเขา
‎หลังปี 1973 ราคาน้ำมันทั่วโลกเพิ่มขึ้นสี่เท่า
‎เขาทำเงินได้มหาศาล
‎และเขาสามารถใช้เงินนั่น ‎ทำอะไรก็ได้ตามที่เขาต้องการ
‎(28 สิงหาคม 1984 ‎ทะเลทรายซาฮารา ลิเบีย)
‎ในนามของอัลลอฮ์ เราจะวางศิลาฤกษ์
‎เพื่อขุดแม่น้ำฝีมือมนุษย์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุด
‎น้ำที่ดื่มได้เริ่มขาดแคลนในลิเบีย
‎ดังนั้นเมื่อรู้ว่ามีชั้นหินอุ้มน้ำขนาดมหึมา ‎ทางตอนใต้ของลิเบีย
‎กัดดาฟีจึงคิดจะใช้ประโยชน์จากสิ่งนี้
‎แม่น้ำที่มนุษย์สร้างขึ้นที่สักวันหนึ่ง ‎อาจเปลี่ยนทะเลทรายให้เป็นที่นาได้
‎สัญลักษณ์ของสังคมใหม่อันไหนจะดี ‎กว่าการทำให้ทะเลทรายบานสะพรั่งอีกล่ะ
‎แผนของกัดดาฟีคือ ‎เจาะเข้าไปในชั้นหินอุ้มน้ำนูเบียน
‎จากนั้นก็ส่งน้ำไปยังตอนเหนือของลิเบีย ‎ด้วยท่อขนาดยักษ์และเขื่อน
‎มันใหญ่โตมโหฬารมาก
‎ท่อขนาดมหึมา
‎ยาวหลายร้อยหลายพันกิโลเมตร
‎มันราคาไม่ถูก
‎แต่กัดดาฟีมองโครงการนี้ ‎ว่าคือเกียรติยศอันเกริกเกียรติของเขา
‎ที่จะทำให้ชาวลิเบียส่วนใหญ่ ‎มีน้ำใช้ไปอีกหลายศตวรรษ
‎เขาถึงขนาดเริ่มเรียกมันว่า ‎สิ่งมหัศจรรย์อันดับแปดของโลก
‎น่าเศร้าที่การก่อสร้างมีปัญหา
‎มันมีปัญหาสารพัด ‎เกิดการฉ้อราษฎร์บังหลวงในพื้นที่
‎คุณจึงได้เห็นท่อมากมายระเบิด ‎และอื่นๆ อีกมากมาย
‎แม่น้ำฝีมือมนุษย์ใช้เวลา ‎เกือบสามทศวรรษจึงเสร็จสิ้น
‎ผู้เชี่ยวชาญบางคนเชื่อว่า ‎น้ำสำรองใต้ดินนี้จะหมดไป
‎ก่อนสิ้นศตวรรษนี้
‎แต่นั่นจะเป็นปัญหาของคนอื่น
‎โครงการแม่น้ำฝีมือมนุษย์นี่ ‎เป็นหนึ่งในไม่กี่โครงการ
‎ที่ชาวลิเบียชื่นชมมาก
‎มันเป็นจำพวกโครงการเกียรติยศ ‎ซึ่งเขานำมากล่าวอ้างได้ว่าสำเร็จเพราะเขา
‎แต่ความจำของคนสั้น
‎คุณต้องทำให้แน่ใจว่า ‎พวกเขาจะไม่ลืมว่าใครที่เป็นคนสร้าง
‎สิ่งมหัศจรรย์ที่พวกเขาสำราญกันอยู่
‎คุณอาจถามว่างั้นต้องทำยังไง
‎ผมเชื่อว่าเด็กๆ คืออนาคตของเรา ‎ดังนั้นสอนพวกเขาให้ดี
‎(กลยุทธ์ปลูกฝังเยาวชน)
‎เผด็จการทุกคนต้องการ ‎ประชากรที่อ่านออกเขียนได้
‎เพื่อที่พวกเขาจะได้ทำงานต่ำต้อย ‎ผลิตเงินให้แก่เผด็จการคนนั้น
‎สิ่งที่พวกเผด็จการไม่ต้องการ
‎คือประชากรที่มีการศึกษาดี ‎มีความคิดที่สามารถจะมาเป็นคู่แข่งได้
‎เพื่อให้สังคมใหม่ของคุณ ‎ประสบความสำเร็จคุณต้องเริ่มแต่เนิ่นๆ
‎ในลิเบียการอ่านออกเขียนได้ ‎กับการโฆษณาชวนเชื่อเป็นฝาแฝดกัน
‎รายชื่อหนังสือที่เยาวชนต้องอ่าน ‎ของกัดดาฟีมีแค่ชื่อเดียว
‎ซึ่งเขียนโดย คุณเดาถูก ตัวเขาเอง
‎(หนังสือเขียว)
‎หนังสือเขียวคือคัมภีร์ไบเบิลของลิเบียของกัดดาฟี
‎กัดดาฟีจะอ้างถึงมันตลอดเวลา
‎ป้ายโฆษณามีคำพูดจากในหนังสือ
‎มันเหมือนเขียนจากความคิดสะเปะสะปะ
‎แต่เพราะมันมาจากกัดดาฟี ‎จึงไม่มีใครตั้งคำถามได้
‎แต่คุณจะปล่อยให้คำวิจารณ์แย่ๆ ‎มาขัดขวางอนาคตของประเทศคุณไม่ได้
‎เด็กๆ จะต้องสอบหนังสือเขียวของกัดดาฟี
‎ว่าเขาพูดอะไรและมันแปลว่าอะไร
‎นั่นคือการวางแผนบทเรียนที่ฉลาด
‎แต่ความฉลาดของระบบการศึกษา ‎ของกัดดาฟีไม่ใช่แค่สิ่งที่มันสอนแก่เด็กๆ
‎แต่ยังเป็นสิ่งที่มันไม่ได้สอนด้วย
‎ในสังคมลิเบียใหม่นี้ไม่มีการสอน ‎ประวัติศาสตร์ก่อนที่กัดดาฟีขึ้นปกครอง
‎เพราะจะเรียนรู้เรื่องในอดีตอันเลวร้ายไปทำไม
‎ไม่มีภูมิศาสตร์ ไม่อยากให้คน ‎คิดถึงโลกหรือทางออก
‎ไม่มีภาษาต่างประเทศ ไม่ต้องใช้หรอก
‎และเนื่องจากกัดดาฟีเห็นว่าหน่วยวัด ‎เป็นสัญลักษณ์การกดขี่ของชาวตะวันตก
‎เขาจึงสั่งห้ามใช้ระบบเมตริก
‎บางทีมันอาจจะไม่ได้แย่ซะทั้งหมด
‎แต่บางครั้งแม้จะวางแผนอย่างรอบคอบแล้ว
‎ลูกหลานคุณก็ยังไม่เรียนรู้สิ่งที่คุณต้องการให้รู้
‎นั่นคือเหตุผลที่กัดดาฟี ‎ชอบสอนแบบตัวต่อตัวเป็นครั้งคราว
‎เพื่อให้แน่ใจว่าสารของเขาจะส่งไปได้ทั่วถึง
‎ฤดูร้อนปี 1984
‎มีการบอกเด็กนักเรียนนับพันในเมืองเบงกาซี
‎ว่าพวกเขาจะได้ไปทัศนศึกษาพิเศษ
‎พวกนักเรียนขึ้นรถบัสหลายคัน
‎และถูกส่งไปที่ ‎สนามบาสเกตบอลกลางแจ้งของเมือง
‎แต่สิ่งที่พวกเขากำลังจะได้เห็น ‎เป็นเกมที่ต่างไปโดยสิ้นเชิง
‎บุคคลซึ่งเป็นจุดสนใจ ‎อัล-ซาเดก ฮาเหม็ด อัล-ชูเวห์ดี
‎ผู้ถูกกล่าวหาสารภาพว่าก่อเหตุก่อการร้าย
‎วิศวกรอายุ 30 ปีที่เพิ่งกลับ ‎จากการไปเรียนที่อเมริกา
‎ผู้ชมได้รับแจ้งว่าพวกเขา ‎จะได้เป็นพยานในการพิจารณาคดี
‎แต่เขากลับถูกประกาศว่าผิดเสียแล้ว
‎ขณะที่ฝูงชนเริ่มรู้ว่ากำลังจะเกิดอะไรขึ้น ‎บางคนร้องขอความเมตตา
‎ส่วนคนอื่นก็ฉลอง
‎แต่มีบางอย่างผิดพลาด
‎ผู้ที่ถูกลงโทษไม่ตาย
‎มีผู้หญิงคนหนึ่งเดินออกมาจากฝูงชน
‎ชื่อเธอคือฮูดา เบน อาแมร์
‎และด้วยการดึงอย่างแรงฮูดาก็เก็บงานจนเสร็จ
‎เธอกลายเป็นที่รู้จักในชื่อฮูดามือเพชฌฆาต
‎การช่วยรัฐฆ่าเหยื่อผู้บริสุทธิ์นี้
‎ช่วยเริ่มต้นอาชีพทางการเมืองให้เธอ
‎และที่จริงเธอได้เป็นรัฐมนตรี ‎กระทรวงกีฬาและการท่องเที่ยว
‎เป็นรางวัลที่เหมาะมาก ‎ในการเป็นแบบอย่างให้แก่เยาวชนของชาติ
‎โดยเฉพาะเด็กหญิงตัวน้อยๆ
‎แต่ตัวอย่างที่เปล่งประกายของฮูดา ‎ยังแสดงให้เห็นว่า
‎ผู้หญิงคนหนึ่งสามารถมีอำนาจ ‎และอาจทำให้ถึงตายได้มากแค่ไหน
‎นั่นคือเหตุผลที่บนเส้นทาง ‎สู่การสร้างสังคมใหม่ของคุณ
‎คุณต้องให้ความสนใจเรื่อง ‎ความเท่าเทียมทางเพศให้มากขึ้น
‎กลยุทธ์วางตำแหน่งให้ผู้หญิง
‎เผด็จการคนสำคัญๆ ‎ในประวัติศาสตร์สมัยใหม่ต่างก็เป็นผู้ชาย
‎โดยส่วนรวมพวกเขาเห็นว่าผู้หญิงเป็นสิ่งจำเป็น
‎แต่พวกเขาก็มองว่าผู้หญิงเป็นตัวอันตรายด้วย
‎ความคิดแบบเผด็จการตอบสนอง ‎ต่อการฟื้นฟูลำดับขั้น
‎ที่ผู้ชายอยู่สูงสุดของระดับสังคม
‎แต่กัดดาฟีอยากให้คนมอง ‎ว่าเขาเป็นทรราชที่ทันสมัย
‎ที่สร้างสังคมสมบูรณ์แบบเพื่อคนของเขาทุกคน
‎ตามหลักการแล้วกัดดาฟีแย้งว่า ‎ผู้หญิงควรเท่าเทียมกับผู้ชาย
‎และตลอดยุคสมัยที่เขาปกครอง
‎เขาจึงพยายามส่งเสริมสตรี ‎อย่างน้อยก็ในเชิงสัญลักษณ์
‎แล้วจะมีการส่งเสริมสตรีอันไหนที่ดีกว่านี้ล่ะ
‎เขาตั้งหน่วยทหารอารักขาหญิงพิลึกๆ นี้ขึ้นมา
‎เกือบจะอย่างกับหลุดมาจากหนังเจมส์ บอนด์เลย
‎ลิเบียนี่ พอคุณกัดดาฟีมาก็เป็นอิสระ
‎ก่อนหน้านี้พวกผู้หญิงไม่มีอิสระ
‎พวกเธอไปต่างประเทศกับเขา
‎กัดดาฟีเชี่ยวชาญด้านการจัดการกับสื่อ
‎เขารู้ดีว่าอะไรที่จะทำให้ช่างภาพอยากถ่าย
‎และที่จะทำให้ได้ออกทีวี
‎แต่เบื้องหลังประตูที่ปิด
‎อะไรๆ ยังไม่พร้อมสำหรับช่วงไพรม์ไทม์
‎หลายคนไม่รู้ บอดี้การ์ดพวกนั้น ‎คือสิ่งที่บางคนเรียกว่าฮาเร็ม
‎สมาชิกใหม่ของทหารอารักขาได้รับการคัดเลือก
‎ระหว่างที่กัดดาฟีเดินทางทั่วประเทศ
‎เขาลำเอียงไปทางสาวสวย ‎บางคนก็อายุไม่ถึง 14 ปี
‎แมวมองในกลุ่มทหารอารักขาเดิม ‎จะคอยสอดส่องหาคนหน้าใหม่ๆ
‎ทหารใหม่จะได้รับเชิญ ‎ไปงานเลี้ยงส่วนตัวเพื่อพบท่านผู้นำ
‎ผู้หญิงคนไหนที่เขาลูบหัวเธอก็จะได้รับเลือก
‎และไม่นานเธอก็จะหายตัวไป
‎และไม่ว่าเธอต้องการหรือไม่
‎เธอก็จะกลาย เป็นสิ่งที่กัดดาฟีเรียกว่า ‎"สาวพรหมจรรย์แห่งการปฏิวัติ"
‎ซึ่งมีหน้าที่รับใช้ผู้นำของเธอ
‎ผู้หญิงพวกนี้มักจะถูกกัดดาฟีทำร้ายและข่มขืน
‎บางครั้งจะมีผู้หญิงที่ได้รับอนุญาต ‎ให้กลับไปหาครอบครัว
‎แต่ในสังคมที่ยึดธรรมเนียมมุสลิมโบราณ ‎บ่อยครั้งที่พวกเธอจะถูกรังเกียจ
‎กัดดาฟีทำร้ายผู้หญิงหลายพันคน ‎ในลักษณะนี้มาหลายปี
‎มันคือส่วนหนึ่งของวิสัยทัศน์ ‎ของโลกสมบูรณ์แบบของมูอัมมาร์
‎ซึ่งเกียรติที่ยิ่งใหญ่ที่สุดคือการได้รับใช้ลิเบีย
‎ซึ่งก็คือรับใช้เขา
‎กัดดาฟีคือประเทศ
‎เผด็จการมีมุมมอง ‎ว่าพวกเขาเป็นเจ้าของประเทศ
‎เป็นเจ้าของความมั่งคั่งของประเทศ ‎เป็นเจ้าของประชาชน
‎ร่างกายของประชาชน ‎คือสิ่งที่เขาอยากจะทำอย่างไรด้วยก็ได้
‎ถ้าคุณเป็นมูอัมมาร์ กัดดาฟีมันอาจดูเหมือนว่า
‎คุณมีทุกสิ่งที่ต้องการสำหรับสังคมใหม่แล้ว
‎เงิน พลเมืองที่ซื่อสัตย์
‎สัญลักษณ์รูปธรรมถึงความยิ่งใหญ่ของคุณ ‎โอกาสในการทำงานที่น่าตื่นเต้น
‎แต่ไม่มีเวลาจะมัวชื่นชมกับความสำเร็จเก่าๆ
‎ในเมื่อยังมีโลกทั้งใบที่ยังไม่ได้รับรู้ ‎ถึงเส้นทางสู่ความรุ่งโรจน์ระดับชาติของคุณเลย
‎จะเก็บไว้กับตัวไปทำไม
‎(กลยุทธ์ส่งออกการปฏิวัติ)
‎การเป็นเผด็จการเป็นความสำเร็จที่น่าประทับใจ
‎แต่การสร้างขบวนการระดับโลกล่ะ ‎นั่นคือระดับตำนานเลย
‎นั่นคือเหตุผลที่พวกทรราช ‎ที่ทะเยอทะยานที่สุดของเราชอบกางปีก
‎ในปี 1940 อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ ‎สถาปนาระบอบหุ่นเชิด
‎ที่รู้จักในชื่อรัฐบาลวิชี ‎ขึ้นในฝรั่งเศสที่เยอรมนียึดครอง
‎ซึ่งดำเนินการเพิกถอน ‎สิทธิการเป็นพลเมืองชาวยิว
‎และส่งคนยิวกว่า 70,000 คน ‎ไปตายในค่ายกักกัน
‎หลังสงครามโลกครั้งที่สอง ‎โจเซฟ สตาลินสนับสนุนการขยายตัว
‎ของรัฐบาลคอมมิวนิสต์ ‎ทั่วยุโรปตะวันออกและบอลติกอย่างแข็งขัน
‎เพื่อให้ประเทศที่เป็นมิตรกับเขา ‎ร่วมกันกลายเป็นเขตกันชนขึ้นมา
‎และเหมาเจ๋อตงของจีนมอบอาวุธ ‎เงินและเสบียงให้เวียดนามเหนือ
‎ถือเป็นส่วนหนึ่งของแผนการ ‎ครองเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
‎แต่สำหรับทรราชบางคน ‎การจีบประเทศอื่นมันยาก
‎เขาพยายามอย่างมาก
‎ที่จะเป็นที่สนใจในโลกอาหรับ
‎บรรดาผู้นำต่างก็ดูถูกเขา
‎แต่ไม่ว่าคนทั้งโลกจะคิดยังไง
‎ก็มักจะมีบางกลุ่ม
‎ที่เต็มใจต้อนรับคุณกับกระเป๋าเงินตุงๆ ของคุณ
‎กัดดาฟีสนับสนุนขบวนการแบ่งแยกดินแดนมากมาย
‎ทั่วโลก
‎เมื่อใดก็ตามที่กลุ่มปฏิวัติต้องการเงิน
‎กัดดาฟีพร้อมจะให้เสมอ
‎แต่ทว่าอันตรายจากการเป็น ‎พันธมิตรกับเพื่อนที่ไม่ควรคบ
‎ก็คือการที่คนอื่นตัดสินคุณจากเพื่อนที่คุณคบ
‎เวลาประมาณสองนาฬิกาที่เบอร์ลิน
‎ได้เกิดเหตุระเบิดขึ้น ‎ในลาเบลล์ดิสโก้เธคซึ่งมีคนแน่นขนัด
‎ตำรวจพูดว่าข้างในมีคนประมาณ 500 คน
‎หลายคนเป็นทหารสหรัฐฯที่ไม่ได้ปฏิบัติหน้าที่ ‎ระเบิดเกิดระเบิดขึ้น…
‎ฆาตกรพวกนี้ไม่มีทางก่ออาชญากรรมได้สำเร็จ
‎หากไม่มีที่หลบภัยและการสนับสนุน
‎ซึ่งรัฐบาลต่างๆ เช่นของ ‎พันเอกกัดดาฟีในลิเบียจัดให้
‎กัดดาฟีเป็นผู้ก่อการร้าย
‎เขาต้องการความเคารพจากโลก ‎แต่ขณะที่เขากำลังคุกคามทุกคน
‎เราจะไม่ยอมก้มหัวให้กับอเมริกา
‎ขอแนะนำหน่อย
‎การก่อการร้ายในบ้านมันง่ายกว่า ‎การทำกับทั้งโลกตะวันตกเยอะ
‎ไม่มีใครฆ่าคนอเมริกันแล้วมาคุยโอ้อวดได้ ไม่มี
‎ตอนที่พวกอเมริกันตอบโต้และยิงระเบิดใส่ลิเบีย
‎มันทำให้เขาตกใจมาก
‎เพราะเขาคิดว่าเขาทำอะไรไม่เคยผิด
‎เมื่อแสงอรุณสาดให้เห็นความย่อยยับ ‎ที่เกิดจากการทิ้งระเบิดของอเมริกา
‎วอชิงตันกล่าวว่าเป้าหมาย ‎คือฐานทัพหรือค่ายผู้ก่อการร้าย
‎การหลอกตัวเองนี้จบลงอย่างปุบปับ
‎จุดเริ่มต้นของจุดจบเหรอ ยังหรอก
‎เมื่อคุณนั่งอยู่บนหนึ่งในสิบ ‎แหล่งน้ำมันสำรองที่มหาศาลที่สุดของโลก
‎คุณก็สามารถคำนวณพลาดได้บ้าง
‎แต่ก็อย่างที่คุณจะเห็น
‎ว่าคู่มือนี้จะช่วยให้คุณอยู่ในอำนาจ ‎ตราบใดที่คุณใส่ใจในบทเรียนที่บอกไว้
‎มูอัมมาร์จะได้เรียนรู้ในข้อนี้แบบสาหัส
‎(กลยุทธ์ยึดมั่นในความเชื่อ)
‎ชีวิตกัดดาฟีกำลังไปได้สวย
‎ความมั่งคั่ง อำนาจ รสนิยมด้านแฟชั่นที่ไร้ที่ติ
‎และวิสัยทัศน์ที่จะสร้างสังคมในอุดมคติ
‎แต่เมื่อสหัสวรรษใหม่เริ่มขึ้น
‎สหรัฐฯทำสงครามกับซัดดัม ฮุสเซน
‎และชีวิตในฐานะเผด็จการ ‎แห่งตะวันออกกลางเริ่มจะเอาแน่เอานอนไม่ได้
‎สงครามต่อต้าน ‎การก่อการร้ายของเราเพิ่งจะเริ่มต้น
‎เมื่อถึงคราวที่ยากลำบาก คู่มือนี้ยืนกรานว่า ‎คุณต้องยึดตามแผนของคุณโดยไม่ประนีประนอม
‎แต่กัดดาฟีเลือกทางอื่น
‎เขาเปลี่ยนแปลงนโยบาย
‎ซึ่งเขาคิดว่าจะประจบประแจงโลกตะวันตกได้
‎เสรีภาพในการพูด ในการชุมนุม อิสรภาพของสื่อ
‎เขาหยุดการทรมานผู้คน
‎ทำแบบนั้นมันก็ดี
‎แต่การทรมานเป็นวิธีที่ดี ‎ในการหยุดยั้งผู้คนจากการต่อต้านคุณ
‎ผลที่ตามมาคืออะไร
‎นี่คือกลไกที่ผู้คนจะจัดตั้งกันขึ้น
‎เพื่อโค่นล้มรัฐบาล
‎มันหลีกเลี่ยงไม่ได้
‎การปฏิรูปที่รู้แจ้งเหล่านี้ในที่สุดก็จะถูกมอง
‎ตามที่พวกเขาเป็นจริงๆ นั่นคือความอ่อนแอ
‎ผู้พัน กองทัพของคุณกำลังทิ้งคุณไปหรือคะ
‎ผมลืมภาษาของคุณแล้ว
‎พวกเขาลุกฮือขึ้นต่อต้านเขา ‎โลกตะวันตกไม่ช่วยอะไรเขาเลย
‎และเขาก็ตาย
‎ตอนที่เขาโดนพวกกบฏต้อนจนมุมในที่สุด
‎เขาพูดว่า "ผมไม่ได้ทำอะไรเลย ‎ทำไมถึงทำกับผมแบบนี้ "
‎เป็นคำถามที่ยุติธรรมในสถานการณ์ส่วนใหญ่
‎เขาฆ่าพี่ชายฉัน ญาติฉัน เขาฆ่าเพื่อนๆ ฉัน
‎เขาเผาบ้านของครอบครัวฉัน
‎คุณอาจจะพูดได้ว่าสิ่งที่ทำให้กัดดาฟีพินาศ
‎ก็คือการที่เขาทิ้งขว้างคู่มือเล่มนี้ ‎ใจอ่อน จนต้องจ่ายด้วยชีวิต
‎ในที่สุดเขาก็ถูกตามล่าและถูกฆ่า
‎แต่อย่าใจเสีย
‎คู่มือมีอีกเส้นทางไว้ให้
‎เป็นประตูสู่การบรรลุความฝันของสุดยอดทรราช
‎ระบอบที่ไม่มีวันสิ้นสุด
‎บทสุดท้ายรออยู่ใน ‎อาณาจักรสันโดษแห่งเกาหลีเหนือ
‎ที่ซึ่งราชวงศ์คิมถอดรหัส ‎สู่การปกครองชั่วนิรันดร์ได้สำเร็จ
‎คุณพร้อมจะเป็นพระเจ้าหรือยัง
‎(คำบรรยายโดย วราภรณ์ วราสภานนท์)