‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‎ทรราชที่รัก ตอนนี้คุณได้ ‎กำจัดศัตรูภายในรัฐบาลไปแล้ว
‎ตอนนี้คุณน่าจะนั่งในตำแหน่งไปได้อีกนาน
‎แต่มีอีกกลุ่มที่ใหญ่กว่า ‎ที่อาจเป็นภัยต่อการปกครองของคุณ
‎และควบคุมได้ยากกว่ามาก
‎ประชาชนที่รักของคุณ
‎แล้วคุณจะทำให้มวลชนอยู่ข้างคุณ ‎แม้ในยามทุกข์ยากได้ยังไง
‎คู่มือมีบอกส่วนผสมที่จำเป็นต้องมีไว้อย่างหนึ่ง
‎มาเคียเวลลีตั้งคำถามไว้
‎ผู้ปกครองควรให้คนกลัวหรือควรให้คนรัก
‎คุณควรพึ่งพาความกลัว
‎เพราะเมื่อคนกลัวคุณ
‎คุณจะควบคุมพวกเขาได้
‎มันจะดีขึ้น ทิ้งไพ่ให้ถูกแล้วคุณจะพบว่าความกลัว
‎มีประโยชน์ที่คาดไม่ถึง ‎นั่นคือการเอาชนะใจประชาชนของคุณ
‎ซึ่งนำเรามาที่ยูกันดา
‎เพื่อพบกับทรราชในตำนาน อีดี้ อามิน ดาดา
‎(อีดี้ อามิน ดาดา ‎เผด็จการยูกันดา 1971 - 1979)
‎เส้นทางการเป็นทรราชของอามิน
‎ใช้ความรุนแรงและความหวาดกลัว ‎เป็นแนวทางในการปกครอง
‎ความแข็งกร้าวเป็นสิ่งที่ดี
‎เพราะคนจะเคารพคุณ
‎ดูเขาเป็นตัวอย่าง
‎เรียนรู้ว่าจะนำด้านมืดของตัวเองมาใช้อย่างไร
‎(ใช้ความกลัวครอบงำ อีดี้ อามิน)
‎ช่วงแปดปีที่อีดี้ อามินปกครอง
‎มีชาวยูกันดามากถึงสามแสนคนที่หายไปหรือถูกฆ่า
‎ส่วนใหญ่เกิดจากคำสั่งของเขา
‎เขาเปลี่ยนแอฟริกาให้เป็นโรงฆ่าสัตว์
‎(มิลตัน โอโบเต้ อดีตประธานาธิบดียูกันดา)
‎ก่อนจะเจาะลึกว่าอามินปกครอง ‎อดีตอาณานิคมของอังกฤษนี้อย่างไร
‎นี่คือสิ่งที่คุณต้องรู้ก่อนว่าเขา ‎ได้งานนี้มาได้ยังไงตั้งแต่แรก
‎(ข้อเท็จจริงที่หนึ่ง)
‎(อามินเป็นทหารที่ได้รับ ‎เหรียญกล้าหาญของกองทัพบกอังกฤษ)
‎ในราวปี 1946 อามินเข้าร่วมกับ ‎กรมทหารปืนยาวแอฟริกาของกษัตริย์
‎ซึ่งใช้ในการปราบปรามการจลาจลและการกบฏ
‎ในประเทศต่างๆ ในแอฟริกา
‎เขาเข้าไปพัวพันกับ ‎สถานการณ์ความรุนแรงต่างๆ มากมาย
‎และแทนที่จะถูกลงโทษ ‎เพราะใช้กำลังเกินกว่าเหตุ
‎อามินกลับได้เลื่อนขั้นหลายครั้ง
‎(ข้อเท็จจริงที่สอง)
‎(อามินใช้กองทัพสร้างฐานการสนับสนุนของเขา)
‎เขาสามารถรับสมัคร
‎ได้คนที่ภักดีต่อเขาเข้ามาในกองทัพ
‎และเขาก็เริ่มรับสมัครคนจำนวนมาก
‎ที่มาจากกลุ่มเผ่าพันธุ์เดียวกับเขา เผ่ากากวา
‎จากทางตะวันตกเฉียงใต้ของยูกันดา
‎(ข้อเท็จจริงที่สาม หลังยูกันดาได้เอกราช)
‎(ปธน.มิลตัน โอโบเต้ ตั้งอามิน ‎เป็นผู้บัญชาการกองทัพ)
‎ผู้สำเร็จราชการที่กำลังจะถอนตัวไป ‎เตือนประธานาธิบดีมิลตัน โอโบเต้
‎ว่าอีดี้ อามินคือระเบิดเวลา
‎โอโบเต้รู้ว่าสักวันเขาจะต้องรับมือกับอีดี้ อามิน
‎หลังจากนั้นไม่นานในปี 1971
‎อามินก็ยึดอำนาจจากโอโบเต้ ‎ปลดเขาออกโดยการปฏิวัติรัฐประหาร
‎ข้าพเจ้าจะปฏิบัติหน้าที่ของหัวหน้ารัฐบาล
‎ขอพระเจ้าคุ้มครอง
‎(โอ๊ะโอ…)
‎ยุคใหม่ที่เต็มไปด้วยคำมั่นสัญญาก็เริ่มขึ้น
‎สื่ออ้าแขนรับเขา
‎พวกเขาตั้งชื่อเล่นให้ต่างๆ อย่างเช่น "พ่อใหญ่"
‎หรือเรียกเขาว่า "ยักษ์ผู้อ่อนโยน"
‎แต่การได้อำนาจจากการรัฐประหาร
‎หมายถึงอามินต้องกวาดล้างศัตรู ‎เพื่อรักษาอำนาจของเขา
‎คุณจะทำแบบนั้นได้ยังไง
‎โดยไม่ให้เหม็นโฉ่ไปทั่วบ้านและทั่วโลกน่ะ
‎คู่มือแนะนำให้ใช้กลลวงเล็กน้อย
‎(กลยุทธ์ซ่อนเร้นความโหดเหี้ยม)
‎การตั้งระบอบใหม่มันยากและไม่งดงามเสมอไป
‎การใส่ใจรายละเอียดที่น่ารำคาญมากไป ‎อาจทำให้ทรราชขยับตัวลำบาก
‎ยูกันดาสงบสุขมาก
‎และยูกันดาไม่ได้ละเมิด ‎สิทธิมนุษยชนแต่ประการใด
‎เพราะแบบนี้ถึงต้องขอบคุณคู่มือเล่มนี้
‎ที่ทำให้ทรราชรู้คุณค่าของการรู้จักปกปิดให้ดี
‎เมื่อข่าวความโหดร้ายของนาซี ‎เริ่มแพร่ออกไปในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง
‎ฮิตเลอร์เชิญกาชาดไปเยี่ยมชม ‎ค่ายกักกันเทเรเซียนสตัดท์
‎ซึ่งพวกเขาปลอมแปลงให้เป็น ‎ชุมชนยิวตัวอย่างที่มีแต่ผู้อาศัยที่สุขภาพดี
‎มีธนาคารของตัวเอง ‎มีธุรกิจที่บริหารโดยชาวยิวและลีกกีฬา
‎เมื่อนโยบายการเกษตรของโจเซฟ สตาลิน
‎ทำให้มีคนตายหลายล้านคน ‎จากความอดอยากในยูเครน
‎เขาใช้การให้ข้อมูลเท็จ ‎การเซ็นเซอร์ และนักข่าวฝ่ายเดียวกัน
‎ในการปกปิดไม่ให้ความจริงปรากฏ
‎พลพตปกปิดหลักฐานการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ในกัมพูชา
‎ที่ฆ่าคนตายไปถึงสองล้านคน
‎โดยอ้างว่าเขาและเขมรแดง ‎ถูกพวกเวียดนามปรักปรำ
‎(สิงหาคม 1971 ‎6 เดือนหลังอามินขึ้นเป็นเผด็จการ)
‎เชื่อหรือไม่ แค่ไม่นานยักษ์ผู้อ่อนโยนแห่งยูกันดา
‎ก็ต้องนำกลยุทธ์นี้มาใช้
‎อีดี้ อามินมีบุคลิกที่มีเสน่ห์มาก
‎แต่ปฏิเสธไม่ได้เลยว่านี่คือฆาตกร
‎ที่เริ่มลงมือฆ่าทันทีหลังได้ครองอำนาจ
‎หกเดือนที่อามินปกครอง
‎เริ่มมีการกล่าวหาว่ามีการสังหารหมู่ในค่ายทหาร
‎โดยเฉพาะทหารที่เป็น ‎สมาชิกของกลุ่มชาติพันธุ์ต่างๆ
‎ซึ่งเชื่อมโยงกับอดีตประธานาธิบดีมิลตัน โอโบเต้
‎มีคนถูกฆ่าตายในป่าแห่งหนึ่งนอกกรุงกัมปาลา
‎พวกเขาถูกฝังอยู่ในป่า
‎หรือไม่ก็ถูกทิ้งลงแม่น้ำไนล์
‎ข่าวลือเรื่องการสังหารหมู่เริ่มแพร่ออกไป
‎นักข่าวชาวอเมริกันนิโคลัส สโตรห์ ‎จึงตัดสินใจสืบสวน
‎ร่วมกับเพื่อนของเขาโรเบิร์ต ซีเดล ‎ศาสตราจารย์จากมหาวิทยาลัยในท้องถิ่น
‎สโตรห์และซีเดลขับรถไปที่ ‎ที่ถูกกล่าวหาว่าเป็นที่เกิดเหตุ
‎เป็นค่ายทหารในชนบทห่างไปทาง ‎ตะวันตกเฉียงใต้จากเมืองหลวงราว 170 ไมล์
‎และหลังจากนั้นสองวัน ‎พวกเขาก็เหมือนจะหายตัวไป
‎หลายสัปดาห์ผ่านไปโดยไม่มีร่องรอยของทั้งคู่
‎อามินพบกับภรรยาของสโตรห์เพื่อให้คำมั่นว่า
‎เขาจะตรวจสอบไม่ลดละ ‎จนกว่าจะรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
‎แต่กว่าเขาจะเริ่มสืบสวนก็ผ่านไปแล้วหลายเดือน
‎ต่อมาก็มีผู้หมวดในกองทัพยูกันดา ‎หนีไปแทนซาเนียพร้อมกับเรื่องเล่าสุดโหด
‎เขาแจ้งตำรวจที่นั่น
‎ว่าชาวอเมริกันสองคนนั้น ‎ถูกเจ้าหน้าที่ของอามินทำร้ายจนตาย
‎ร่างของพวกเขาถูกเผาและทิ้งลงน้ำ
‎มีการกล่าวหาว่าคดีนี้เกี่ยวข้องกับ ‎เจ้าหน้าที่ระดับสูงในรัฐบาล
‎แต่อามินปิดคดีโดยไม่มีการตั้งข้อหา
‎ตัวอย่างของความสำเร็จอีกเรื่อง ‎ในคู่มืองั้นหรือ ก็ไม่เชิง
‎(นิวส์วีก)
‎เรื่องอื้อฉาวนี้เผยธาตุแท้ของระบอบอามิน
‎จากแค่ข่าวลือกลายเป็นข่าวหน้าหนึ่งไปทั่วโลก
‎ข่าวต่างประเทศเปลี่ยนไปเมื่อเริ่มเห็นได้ชัดว่า
‎รัฐบาลอามินเป็นรัฐบาล ‎ที่โหดเหี้ยมยิ่งกว่ารัฐบาลไหนๆ
‎แต่เอาจริงนะใครต้องการเพื่อนต่างชาติกันล่ะ
‎สิ่งสำคัญคือคนของคุณยังคงภักดีต่อคุณ
‎และคู่มือนี้ก็มีกลยุทธ์เด็ด ‎ที่จะทำให้พวกเขาไม่แตกแถว
‎(กลยุทธ์หาแพะรับบาป)
‎ทรราชที่ดีทุกคนรู้ดีว่าประเทศนั้นเกิดจาก
‎มนุษย์ที่มีอารมณ์ความรู้สึกมารวมกัน
‎และอารมณ์ความรู้สึกถูกปั่นได้
‎การหาแพะเป็นหนึ่งในกลยุทธ์ที่มีประสิทธิภาพที่สุด
‎(ยิวจงระวัง, ยิว)
‎การโทษคนอื่นเพราะความลำบาก ‎ที่คนส่วนใหญ่ทั่วไปกำลังเผชิญอยู่
‎นั่นล่ะคือวิธีที่คุณจะได้รับ ‎ความไว้วางใจและการสนับสนุน
‎และความชอบธรรมจากมวลชน
‎เรื่องนี้มีตัวอย่างมากมาย
‎โจเซฟ สตาลินกล่าวหาว่า ‎ชาวนาร่ำรวยที่เรียกว่าคูลัค
‎กักตุนความมั่งคั่งในช่วงยุค 1930 ‎ในช่วงที่เศรษฐกิจสหภาพโซเวียตตกต่ำ
‎มูอัมมาร์ กัดดาฟีผ่านกฎหมายพิเศษเพื่อยึดทรัพย์
‎จากคนลิเบียเชื้อสายอิตาลีที่เคยปกครองประเทศ
‎และเนรเทศพวกเขาไป ‎ในเหตุการณ์ที่ต่อมาเรียกกันว่าวันล้างแค้น
‎แน่นอนว่ายังมีอดอล์ฟ ฮิตเลอร์
‎ที่สร้างขบวนการของเขาขึ้นมาตั้งแต่วันแรก
‎ด้วยการใส่ร้ายและประหารชาวยิว
‎แต่เมื่ออามินใช้กลยุทธ์นี้เขามีจุดประสงค์อื่นในใจ
‎สถานการณ์ทางเศรษฐกิจย่ำแย่มาก
‎และอามินพยายามหากลยุทธ์ ‎เพื่อเอาใจคนทั้งประเทศ
‎เพื่อเขาจะได้แสดงให้เห็นว่าเขาเป็นผู้นำ ‎ที่ชอบธรรมและมีความสำคัญ
‎เขาจึงต้องหากลุ่มคนกลุ่มใหม่มาเป็นเป้า
‎ซึ่งก็คือคนเอเชีย
‎(กรุงกัมปาลา ยูกันดา)
‎มีชาวยูกันดาเชื้อสายเอเชียประมาณแสนคน
‎ส่วนใหญ่เป็นชาวอินเดียจากอนุทวีปอินเดีย
‎พวกอังกฤษนำพวกเขามาในยุคล่าอาณานิคม
‎ส่วนใหญ่ก็เพื่อสร้างทางรถไฟ ‎และพวกเขาไม่เคยกลับไป
‎ชุมชนชาวเอเชีย แปดหมื่นคน ‎จากประชากรสิบล้านคน
‎พวกเขาเป็นเจ้าของร้านค้า ‎และธุรกิจขนาดใหญ่เกือบทั้งหมด
‎ชาวยูกันดาจำนวนมากรู้สึกไม่พอใจชาวเอเชีย
‎พวกเขามองไปรอบๆ ‎และเห็นนักธุรกิจชาวเอเชีย
‎พวกเขาคิดว่า "นี่ประเทศของเรา ‎ควรเป็นคนแอฟริกันสิที่ดูแลร้านพวกนี้"
‎จากประสบการณ์เราพบว่า
‎คนเอเชียเหลี่ยมจัดมากๆ
‎และพวกเขาหาประโยชน์ ‎จากประเทศนี้มานานแล้ว
‎เมื่ออามินเข้ามามีอำนาจ
‎ชาวอินเดียในยูกันดาปิติยินดีกันมาก
‎อามินเคยพูดเอง
‎ว่าเขาเป็นคนปลดแอกคนอินเดียพวกนี้ ‎ซึ่งอังกฤษเคยลิดรอนสิทธิ์เอาไว้
‎แต่อามินเป็นนักเรียนของคู่มือเล่มนี้ ‎เขาจึงตัดสินใจเปลี่ยนสี
‎ช่วงปลายปี 1971
‎อามินจัดการแถลงข่าว
‎ซึ่งเขาสาธยายว่าชุมชนคนเอเชีย ‎ต่อต้านคนยูกันดาผิวดำอย่างไร
‎ปฏิบัติต่อพวกเขาว่าเป็นพวกที่ศิวิไลซ์น้อยกว่า
‎แต่แล้วอามินผู้ใจดีและอ่อนโยน ‎ก็เหมือนจะปรากฏตัวขึ้นอีกครั้ง
‎อามินเชิญผู้นำชุมชนชาวเอเชียมาพบปะ
‎เพื่อช่วยสะสางความเข้าใจผิด
‎ใครต่อใครที่เป็นระดับวีไอพี ‎ของยูกันดาต่างก็มาประชุม
‎รวมทั้งสื่อต่างประเทศด้วย
‎บรรยากาศดูมีความหวัง
‎จนกระทั่งท่านประธานาธิบดี ‎มาถึงพร้อมกับทหารชั้นสูง
‎อามินเริ่มพูดโจมตีชุมชนชาวเอเชีย
‎กล่าวหาว่าพวกเขาเลี่ยงภาษี ‎ผ่องถ่ายเงินออกนอกประเทศ
‎และเลือกปฏิบัติต่อ ‎ชาวยูกันดาผิวดำในการทำธุรกิจ
‎พูดอีกอย่างก็คือการทรยศ ‎ทางเศรษฐกิจและวัฒนธรรม
‎คำพูดของอามินทำให้เกิด ‎กระแสต่อต้านชาวเอเชีย
‎เกิดคำพูดเกลียดชังและความรุนแรง
‎ด้วยการแบ่งเขาแบ่งเราเช่นนี้
‎อามินในฐานะทรราชไม่เพียงแต่ต้อง ‎รับผิดชอบในการทำลายความเชื่อใจ
‎ในสังคมเท่านั้น
‎เขายังรวมฐานผู้สนับสนุนเขา ‎ให้เป็นหนึ่งเดียวกันอีกด้วย
‎ซึ่งส่วนใหญ่เป็นประชากรยูกันดาผิวดำ
‎ตอนนี้คุณทำให้แพะรับบาปคุณเสียศูนย์แล้ว
‎คุณอาจคิดว่าคุณจะทำอะไรกับพวกเขาก็ได้
‎แต่มันไม่ง่ายเสมอไป อย่างน้อยก็ยังไม่ได้
‎แม้แต่สังคมเผด็จการก็ยังมีรั้วป้องกัน ‎หรือที่รู้จักกันในนามกฎหมาย
‎คุณต้องล้มมันทิ้งเสียก่อน
‎(กลยุทธ์เปลี่ยนกฎหมายให้เป็นอาวุธ)
‎หนึ่งในความสุขของการเป็น ‎ผู้ครองอำนาจเบ็ดเสร็จ
‎คุณจะแทบไม่ได้ยินคำว่า "ไม่"
‎แต่การทำลายอุปสรรคทั้งหมดที่มีต่อ ‎ความเพ้อฝันจะเป็นทรราชต้องใช้แรง
‎สถาบันที่ถูกต้องตามกฎหมายต่างๆ ‎ที่มีอยู่อาจเป็นอุปสรรคต่อผู้นำ
‎พวกเขาทำยังไง พวกเขารื้อมันทิ้ง
‎ที่พวกเขาคิดคือทำให้ ‎สถาบันและรั้วป้องกันที่ทำหน้าที่
‎เป็นตัวถ่วงดุลอำนาจของคุณให้อ่อนแอลง
‎และเมื่อรั้วเหล่านั้นล้ม
‎คุณก็มีอิสระที่จะเปลี่ยนกฎหมาย ‎เพื่อเล่นงานแพะของคุณได้
‎นี่ล่ะสิ่งที่ทรราชจะเอามาใช้บังหน้าได้
‎อีดี้ อามินสามารถควบคุมทั้งรัฐบาล ฝ่ายปกครอง
‎และโครงสร้างทางเศรษฐกิจ
‎กลยุทธ์ที่ผมใช้คือกีฬา
‎เรื่องการล้มคนอื่นผมใช้การเมืองด้วย
‎แต่สถาบันเดียวที่อามินเจาะไม่สำเร็จคือตุลาการ
‎เขาจึงระงับการใช้รัฐธรรมนูญบางส่วนเอาไว้
‎เขามอบอำนาจให้ตัวเอง ‎ออกพรก.เองได้เพื่อทำสิ่งที่เขาต้องการ
‎กันพวกผู้พิพากษาน่ารำคาญไว้ข้างสนาม ‎แล้วสนามแข่งของคุณจะเปิดโล่ง
‎สำหรับอามินมันเป็นตัวกระตุ้น ‎ขั้นต่อไปของปฏิบัติการแพะรับบาปของเขา
‎(5 สิงหาคม 1972 ‎18 เดือนหลังอามินขึ้นเป็นเผด็จการ)
‎เช้าวันหนึ่งขณะไปเยือน ‎เมืองโซโรตีทางตะวันออกของยูกันดา
‎อามินตื่นก่อนฟ้าสาง
‎และขับรถไปที่สถานีวิทยุท้องถิ่น
‎ที่นั่นเขาพูดกับคนทั้งประเทศ
‎เขาบอกว่า "เมื่อคืนผมฝัน ‎ว่าคนเอเชียกำลังรีดนมวัว
‎แต่พวกเขาไม่ยอมให้อาหารแก่วัว
‎ดังนั้นผมจึงคิดว่าเราควรกำจัดคนเอเชียไปซะ"
‎ผมอยากเห็นถนนในกัมปาลา ‎ไม่มีคนอินเดียอยู่เต็มไปหมด
‎คุณอยากให้คนเอเชียออกไปให้หมดหรือครับ
‎ใช่ พวกเขาต้องกลับไปประเทศตัวเอง
‎คนยูกันดาเชื้อสายเอเชียมีเวลาสามเดือน ‎ในการพับฐานธุรกิจของตัวเอง
‎แล้วออกจากประเทศ
‎ดังนั้นพวกเขาต้องขายทุกอย่างที่มี
‎ตั้งแต่ตอนนี้ถึงวันที่เก้านับจากวันจันทร์ไป
‎ตอนนั้นผมอยู่ที่ยูกันดา
‎ผมเป็นผู้ช่วยสอนที่มหาวิทยาลัย
‎และความรู้สึกทั่วไปในหมู่คนเอเชียที่ผมรู้จักคือ
‎นี่เป็นคำคุยโว
‎ผู้นำคนเอเชียขอความคุ้มครอง ‎จากศาลของยูกันดา แต่ไร้ประโยชน์
‎คนเอเชียมากมายที่อยู่ที่ยูกันดาเกิดที่นั่น
‎ครอบครัวพวกเขาอยู่ที่ยูกันดามา ‎หลายชั่วอายุคนแล้ว พวกเขาไม่มีที่ไป
‎ผู้คนทิ้งรถไว้ที่สนามบิน ทิ้งกุญแจไว้ในรถ
‎ไม่มีใครรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับพวกเขา
‎คุณแค่… ลองนึกดู ‎ประเทศที่คุณอยู่มาทั้งชีวิตและคุณ…
‎คนหลายชั่วรุ่น
‎คุณจะจากไปแล้วแต่ไม่มีใครมาส่งสักคน
‎แต่ก็นะ มันก็ไม่ใช่หายนะกับทุกคนไปซะหมด
‎เมื่อคุณไล่แพะรับบาปที่คุณเลือกมาออกไปได้แล้ว
‎ก็ถึงเวลาเก็บเกี่ยวรางวัลล่ะ
‎เมื่อคนเชื้อสายเอเชียถูกไล่ไปหมดแล้ว
‎มีการเฉลิมฉลองกันในยูกันดา
‎อีดี้ อามินสามารถยึดเอากิจการ ‎ที่ชาวเอเชียเป็นเจ้าของ
‎มามอบเป็นรางวัลให้แก่ชาวแอฟริกัน
‎ดีแล้วที่พวกเขาไปซะ
‎ทำไมล่ะ
‎พวกเขาเป็นปลิงดูดเรามามากพอแล้ว
‎มันเป็นวิธีซื้อใจประชาชน
‎ในบางแง่มุมมันสะท้อนลึกลงไป
‎ในความต้องการของคนส่วนใหญ่
‎ดังนั้นมันจึงเป็นที่นิยม
‎แต่มันสำเร็จหรือไม่นั่นเป็นอีกเรื่องหนึ่ง
‎หลังขับไล่ชาวเอเชียออกไป ‎ก็เกิดวิกฤติเศรษฐกิจครั้งใหญ่
‎คนที่ได้ร้านค้าที่เคยเป็นทรัพย์สินของคนเอเชีย
‎ไม่มีทักษะ
‎พวกเขาไม่รู้วิธีบริหารกิจการ
‎การขาดแคลนสินค้าโภคภัณฑ์ทุกประเภท
‎ส่งผลให้เกิดภาวะเงินเฟ้อขนานใหญ่
‎และหลายส่วนของเศรษฐกิจก็ล่มสลาย
‎บางทีการคุกคามคนกลุ่มเล็กๆ กลุ่มหนึ่ง ‎อาจไม่ช่วยแก้ปัญหาทั้งหมดของคุณ
‎อย่างที่เห็นว่ามันอาจทำให้ปวดหัวหนักขึ้น
‎แต่อย่าโทษคู่มือ ‎ประชาชนต่างหากที่ทำให้คุณผิดหวัง
‎ดังนั้นก่อนที่พวกเขาจะเริ่มบ่นคุณ
‎จงให้เหตุผลที่ดีเพื่อพวกเขาจะได้หุบปาก
‎(กลยุทธ์ทำให้เจ็บ)
‎การทรมาน
‎การทรมานเป็นวิธีที่ดีมาก ‎ในการยับยั้งผู้คนไม่ให้ต่อต้านคุณ
‎ดีกว่าการฆ่า เพราะคนคนนั้นจะยังมีชีวิตอยู่
‎คุณสามารถจับพวกเขา ‎ขังพวกเขา กดพวกเขาไว้
‎และใช้ความรุนแรงป่าเถื่อนกับพวกเขาได้
‎ทรราชชอบมาก
‎ใช่เลย
‎ที่กัมพูชา เขมรแดงของพลพต ‎ใช้วิธีทรมานสารพัดวิธี
‎ทั้งการทำให้สำลักน้ำ ใช้ไฟช็อต
‎แม้แต่จับแมงป่องมาโปรยใส่เพื่อบังคับให้สารภาพ
‎กระทรวงความมั่นคงของเกาหลีเหนือ ‎ใช้การอดนอนและท่านกพิราบ
‎ท่าที่ทรมานมากซึ่งเมื่อเวลาผ่านไป
‎จะบีบให้กระดูกสันหลังของเหยื่อคดผิดรูป
‎ส่วนหน่วยกิจการภายในของโจเซฟ สตาลิน ‎ชอบเทคนิคดั้งเดิมของรัสเซีย สแตร็ปปาโด
‎ซึ่งคือการมัดมือของเหยื่อไว้ข้างหลัง
‎แล้วก็แขวนพวกเขา
‎ผลจากการขับไล่ชาวเอเชียไป
‎เป็นช่วงเวลาที่มีการลักลอบ ‎ขนของเถื่อนมากขึ้น เศรษฐกิจวุ่นวาย
‎ไม่มีอะไรปลุกกระแสต่อต้าน ‎การปกครองของคุณได้ดีเท่าเศรษฐกิจที่ย่ำแย่
‎ดังนั้นเพื่อป้องกันความวุ่นวาย ‎อามินจึงพึ่งหน่วยทรมานของเขา
‎สำนักวิจัยของรัฐ
‎ซึ่งพวกเจ้าหน้าที่ขึ้นชื่อ
‎ในด้านความชั่วร้าย ‎และรสนิยมด้านแฟชั่นของพวกเขา
‎ทุกคนที่เห็นเจ้าหน้าที่พวกนี้ ‎จะรู้เลยว่าพวกเขาเป็นใคร
‎เพราะพวกเขาจะใส่กางเกงขาบาน ‎สวมแว่นดำกับเสื้อลายดอก
‎พวกเขาให้ความรู้สึกเหมือนคนยุค 1970
‎แต่ถึงเสื้อผ้าพวกเขาจะดูเจ๋ง
‎แต่คนพวกนี้ไม่น่าจะเป็นคนที่คุณอยากจะปาร์ตี้ด้วย
‎บางคนจะถูกกวาดออกจากถนน
‎พวกเขาจะถูกลากออกมา ‎จากร้านอาหารที่นั่งกินอยู่
‎ถูกจับไปยัดใส่ท้ายรถ
‎และขับออกไป
‎ไม่มีใครได้พบเจออีก
‎แต่ทุกคนรู้ว่าพวกเขาหายไปไหน
‎อามินมีห้องทรมานจำนวนมาก
‎ห้องหนึ่งที่ชื่อกระฉ่อนที่สุด
‎คือศูนย์การวิจัยของรัฐ ‎ซึ่งอยู่กลางกรุงกัมปาลาเลย
‎อยู่ติดกับสถานทูตฝรั่งเศสด้วยซ้ำไป
‎และคนที่ทำงานที่สถานทูต ‎จะเล่าให้ฟังว่าได้ยินเสียงกรีดร้องได้เลย
‎ตึกเอสอาร์บีขึ้นชื่อ
‎เรื่องสิ่งเลวร้ายที่เกิดขึ้นภายในนั้น
‎คนธรรมดาผู้บริสุทธิ์ถูกทรมานและถูกฆ่า
‎แต่อามินกับลูกน้องของเขามักจะจงใจ
‎ปล่อยให้คนสองคนหนีไปได้
‎เพื่อที่พวกเขาจะได้เอาเรื่องที่เกิดขึ้นไปเล่า
‎ผมเคยไปที่นึงที่พวกเขาใช้ค้อนทุบหัวด้วย
‎อามินระมัดระวังมากในการบ่มเพาะข่าวลือ
‎เพื่อทำให้ทุกคนกลัว
‎ผลก็คือประชาชนทั่วไปไม่รู้เลย ‎ว่าพวกเขาไว้ใจใครได้บ้าง
‎พวกเขาจึงไม่สามารถจัดตั้งกลุ่มต่อต้านรัฐขึ้นได้
‎คุณอาจคิดว่าการปกครองด้วยความกลัว ‎จะผลักคนของคุณออกห่าง
‎แต่อย่างที่ทรราชทุกคนรู้ว่ามันไม่ใช่เลย
‎เราไม่เก่งเรื่องการแยกแยะความกลัว
‎ออกจากความรู้สึกตื่นตัวทั่วไป
‎และในการปกครองแบบเผด็จการ ‎สิ่งนี้สามารถถูกชักนำให้คิดไปได้ว่า
‎อารมณ์ที่พลุ่งพล่านนี้ ‎คือความรู้สึกที่คุณมีต่อเผด็จการคนนั้น
‎และความรู้สึกนั้นอาจดูเหมือนความรัก
‎มันไม่ต่างจากความสัมพันธ์ ‎ที่มีการทารุณกรรมเช่นในครอบครัว
‎หรือในแก๊ง
‎หรือในลัทธิ
‎ที่พวกเขาพบวิธีปรับสภาพจิตใจให้เข้ากับผู้กดขี่
‎แต่ก็มักจะมีคนที่ทนทาน
‎ต่อเสน่ห์โหดๆ ของคุณได้อยู่บ้างเสมอ
‎(กุมภาพันธ์ 1977 ‎หกปีหลังจากอามินขึ้นเป็นเผด็จการ)
‎เหมือนชายคนนี้
‎จานานี ลูวัม อาร์คบิชอปแองกลิกัน ‎แห่งยูกันดา รวันดา บุรุนดี และซาอีร์
‎และหนึ่งในชาวคริสต์ ‎ที่ทรงอิทธิพลที่สุดในแอฟริกาตะวันออก
‎ลูวัมเป็นที่เคารพของคนเกือบจะทุกคน
‎ตลอดช่วงที่เขาเป็นอาร์คบิชอป
‎เขาจำเป็นต้องพูดต่อต้านความรุนแรง
‎เขาเขียนจดหมายประณามความรุนแรง
‎ซึ่งก็พอจะให้ประธานาธิบดีอามินมองว่า ‎อาร์คบิชอปเป็นภัยคุกคามแล้ว
‎อามินจึงชี้นิ้วกลับไปที่อาร์คบิชอป
‎อามินกล่าวหาเขากับรัฐมนตรีอีกสองคน
‎ว่าวางแผนโค่นล้มรัฐบาล
‎โดยอ้างว่าอาร์คบิชอปกำลังสะสมอาวุธ
‎เพื่อรอการลุกฮือของพวกแองกลิกัน
‎วันต่อมามีคนพบรัฐมนตรีสองคนกับอาร์คบิชอป
‎ในรถที่พังยับเยิน
‎ดูผิวเผินพวกเขาเสียชีวิตจากอุบัติเหตุทางรถยนต์
‎แต่พยานเล่าเรื่องที่ต่างออกไป
‎ปรากฏว่าลูวัมกับภรรยา ‎ไปร่วมงานที่บ้านของอามิน
‎และท่านประธานาธิบดีขอพูดคุยเป็นการส่วนตัว
‎อามินกล่าวหาลูวัมว่าเป็นกบฏ ‎และสั่งให้เขาเซ็นคำสารภาพที่ปลอมขึ้น
‎(คำสารภาพ)
‎ลูวัมปฏิเสธ เขาจึงถูกควบคุมตัว
‎ภายในสำนักวิจัยของรัฐ
‎ลูวัมถูกซ้อมอย่างโหดเหี้ยม ‎และถูกขู่ว่าจะโดนหนักกว่านี้
‎ถ้าเขาไม่ยอมสารภาพว่ากระทำชั่วต่อระบอบ
‎แต่ลูวัมไม่ยอมงอ
‎คืนนั้นมีผู้มาเยือนลูวัม
‎อามินกระตุ้นให้อาร์คบิชอปพิจารณาอีกครั้ง
‎แต่ลูวัมเพียงแค่ภาวนาขอให้ ‎พระเจ้าเมตตายูกันดาและผู้นำ
‎แต่ความเมตตาไม่ได้อยู่ในแผนของอีดี้ อามิน
‎ศพลูวัมถูกฝังในเช้าวันรุ่งขึ้น
‎ไม่เคยมีการส่งชันสูตรอย่างเป็นทางการ
‎แต่ชัดเจนว่าเขาถูกยิง กระดูกเขาหัก
‎และมีบาดแผลอื่นๆ อีกด้วย
‎บางทีไอ้การล้ำเส้นมันคงมีอยู่จริง
‎การฆาตกรรมอาร์คบิชอป ‎เป็นการประมาณว่าตอกย้ำทัศนคติ
‎ที่รัฐบาลอามินต้องทำ
‎แต่เมื่อคุณหลังพิงฝา ‎และเหมือนจะหมดสิ้นความหวัง
‎คู่มือเล่มนี้ยังมีไม้ตายที่อาจพลิกฟื้นโชคของคุณได้
‎(กลยุทธ์ก่อสงคราม)
‎สงคราม
‎มันมีประโยชน์อะไรหรือ
‎ในฐานะเผด็จการ มีอยู่นะ
‎โดยเฉพาะถ้าคุณกำลังตกที่นั่งลำบาก ‎เหมือนอามินในปี 1978
‎พวกเผด็จการชอบทำสงคราม ‎ซึ่งเหตุผลก็คือมันมักจะมีจุดหนึ่ง
‎ที่การสนับสนุนภายในประเทศดูจะไม่มั่นคง
‎ดังนั้นสิ่งที่พวกเขาทำก็คือหาศัตรูต่างชาติ
‎เพื่อผนึกประเทศเข้าสู้
‎อามินใช้ภัยจากการรุกราน ‎และการต่อต้านจากต่างชาติ
‎มาเป็นเครื่องปลุกปั่นให้คนยูกันดา ‎เกิดความภักดีและเสียสละ
‎มาดูกันว่าผลเป็นยังไง
‎ในปี 1978 กำลังพลของ ‎กองทัพยูกันดาข้ามชายแดนทางใต้ของยูกันดา
‎เข้าไปรุกรานแทนซาเนีย
‎เขาไม่มีเหตุผลที่ชอบธรรมเลย ‎ในการบุกแทนซาเนีย
‎ยกเว้นทำเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจ
‎และเพื่อเอาคืนในเรื่องเก่าๆ
‎แทนซาเนียรักษาความสัมพันธ์ ‎ใกล้ชิดกับมิลตัน โอโบเต้มาตลอด
‎(มิลตัน โอโบเต้ อดีตประธานาธิบดียูกันดา)
‎ตอนนี้ถึงเวลาที่ชาวยูกันดา ‎จะล้มล้างระบอบแห่งความตาย
‎และเห็นได้ชัดว่าอามินไม่ชอบใจ
‎ไม่จำเป็นต้องพูดว่าถ้าคุณอยากให้กลยุทธ์นี้ได้ผล
‎คุณต้องมีกองทัพที่เหมาะกับงาน
‎ตลอดหลายปีที่ผ่านมากองทัพอามินมีอาวุธที่ทันสมัย
‎แต่ในความเป็นจริง
‎ทหารของเขาไม่เคยต่อสู้ ‎กับฝ่ายตรงข้ามที่ติดอาวุธเลย
‎สิ่งที่พวกเขาทำมีแค่ทำร้ายชาวยูกันดาที่ไม่มีอาวุธ
‎(เบนจามิน อึมกาปา นักการทูตแทนซาเนีย)
‎จอมพลอามินเป็นผู้เริ่มก่อน ‎ด้วยการอ้างสิทธิ์ในประเทศของผม
‎ตอนนี้เขามีข้ออ้างที่ชอบธรรม ‎ในการบุกยูกันดาแล้ว
‎นั่นอาจไม่ใช่สิ่งที่อามินคิดไว้ ‎ตอนที่เขาเริ่มทำเรื่องนี้
‎ถึงตอนนี้กองทัพของอามิน กองทัพยูกันดา
‎ก็ควบคุมไม่ได้เลย
‎กองทัพประชาชนแทนซาเนียมีระเบียบกว่ามาก
‎กองทัพของอามินล่มสลายอย่างรวดเร็ว
‎(นายพลจัตวามาร์วา กัมไบย์ ‎ผู้บัญชาการหน่วยรบแทนซาเนีย)
‎- อามินอยู่ที่อารัว และเราจะไปที่นั่น ‎- คุณจะไปที่นั่นเหรอ
‎ใช่
‎คุณจะไปถึงอารัวเมื่อไหร่
‎ผมไม่รู้ เพราะเราจะเดินไป
‎อีดี้ อามินยังอยู่ในประเทศ อยู่กับวิทยุเคลื่อนที่
‎และยังคงสื่อสาร และอ้างว่าเขายังอยู่ในอำนาจ
‎และกระตุ้นให้ประชากร
‎ซึ่งเขาทารุณมานานเก้าปี
‎ให้ลุกขึ้น และสู้เพื่อเขา
‎ซึ่งแน่ล่ะว่าไร้สาระที่สุด
‎ไม่มีอะไรน่ากลัวไปกว่าผู้แพ้ที่กำลังหนี
‎ดังนั้นจงจำไว้
‎ว่าเมื่อตัดสินใจจะทำสงคราม
‎เลือกอันที่คุณจะชนะด้วย
‎และในที่สุดเขาก็บินออกนอกประเทศ ‎ไปที่ซาอุดิอาระเบีย
‎ที่ซึ่งเขาอยู่อย่างคนพลัดถิ่นไปตลอดชีวิต
‎การสิ้นสุดของระบอบการปกครอง ‎ของอีดี้ อามินถือเป็นบทเรียนสำคัญ
‎แค่เพราะคุณมีคู่มือ ‎ไม่ได้แปลว่าคุณจะประสบความสำเร็จแน่
‎เพื่อให้แน่ใจว่าคุณจะปกครองได้ยืนยง
‎คุณต้องมีวิสัยทัศน์ที่ยิ่งใหญ่กว่า ‎และมีวินัยที่จะทำให้สำเร็จ
‎ลองเปิดไปที่หน้าของชาย
‎ผู้ควบคุมทุกด้านของชีวิตประจำวันของประเทศ
‎รวมถึงแนวคิดพื้นฐานที่สุด
‎นั่นคือความจริงสิ
‎เราเป็นหนี้บุญคุณใครนะ
‎(คำบรรยายโดย วราภรณ์ วราสภานนท์)