‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‎คุณได้เห็นแล้วว่าการทำตามคู่มือทรราช
‎สามารถช่วยคุณจากความไร้ชื่อเสียง
‎จนมาเข้ายึดและควบคุมทั้งประเทศได้
‎แต่เชื่อหรือไม่ว่าการได้มา ‎ซึ่งอำนาจเป็นส่วนที่ง่าย
‎ตั้งแต่วันแรกที่คุณขึ้นปกครอง ‎คุณจะถูกศัตรูและคู่แข่งกลุ้มรุม
‎กระหายอยากจบระบอบการปกครองของคุณ
‎ลงอย่างรวดเร็วและน่าจะรุนแรง
‎เป็นบทเรียนที่หนึ่งในผู้นำที่มีชื่อเสียงที่สุด ‎ในประวัติศาสตร์เรียนรู้อย่างสาหัส
‎ถูกฆ่าโดยอดีตพันธมิตร
‎ไม่ถึงสองปีหลังสถาปนาตัวเอง ‎ขึ้นเป็นเผด็จการตลอดชีวิต
‎คุณว่าโบราณเกินไปเหรอ
‎แล้วโลรองต์ คาบิลาแห่งคองโกล่ะ
‎ถูกลอบสังหารโดยทหารเด็ก
‎ของเขาเองที่ล้ำเส้น
‎และยังมีซามูเอล โดจากไลบีเรีย
‎ถูกจับและทรมานออกกล้อง
‎ก่อนจะถูกฆ่าโดยผู้นำทหารที่เป็นคู่แข่ง
‎แต่คุณสามารถหลีกเลี่ยง ‎ชะตากรรมแบบพวกเขาได้
‎โดยการใช้คู่มือนี้จับพวกที่ ‎น่าจะเป็นคู่แข่งให้อยู่เป็นที่เป็นทาง
‎และไม่มีใครที่เก่งเรื่องนี้ ‎ยิ่งกว่าเพชรฆาตแห่งแบกแดด
‎ซัดดัม ฮุสเซน
‎ผู้ที่ปกครองอิรักได้นานถึง 24 ปี
‎จากการไม่ลืมบทสวด
‎ที่ทรราชทุกคนต้องทำตามนั่นคือ
‎"จะฆ่าหรือจะถูกฆ่า"
‎(กำจัดศัตรู ซัดดัม ฮุสเซน)
‎ข้าพเจ้าจะจับปืนขึ้นสู้จนถึงที่สุด
‎ซัดดัม ฮุสเซนโหดเหี้ยมเยี่ยงสัตว์
‎วิธีที่เขาใช้เพื่ออยู่ในอำนาจ ‎ได้ยาวๆ คือทำให้แน่ใจ
‎ว่าใครก็ตามที่เขาสงสัยแม้เพียงน้อยนิด
‎ว่าอาจจะเป็นฝ่ายตรงข้ามจะต้องตาย
‎แต่ก่อนที่เราจะพูดถึงว่าซัดดัมใช้คู่มือนี้
‎ได้อย่างเจนจัดเพื่อนำหน้าคู่แข่งเขาได้อย่างไร
‎เรามาดูข้อเท็จจริงคร่าวๆ กัน ‎ว่าเขาขึ้นมาสู่จุดสูงสุดได้อย่างไร
‎(ข้อเท็จจริงที่หนึ่ง ซัดดัมเป็นเด็กที่ชอบรังแกคน)
‎ซัดดัม ฮุสเซนเชื่อในอำนาจมาตั้งแต่เด็ก
‎ตอนเขายังเด็ก ซัดดัมจะถือแท่งเหล็ก
‎และเขาจะใช้แท่งเหล็กนี้ข่มขู่คนทำให้คนอื่นกลัว
‎แต่เขาก็ใช้มันทรมานสัตว์ตัวเล็กๆ ด้วย
‎(ข้อเท็จจริงที่สอง ในวัย 20 ‎ซัดดัมเข้าร่วมพรรคบาอัธ)
‎(และกลายเป็นผู้ลงมือคนสำคัญ)
‎ซัดดัมเข้าร่วม
‎ในการลอบสังหารผู้นำอิรักในปี 1959
‎อับดุล อัล-คาริม กาซิม
‎และนั่นทำให้เขา
‎มีหน้ามีตาขึ้นมาในพรรคบาอัธ
‎(ข้อเท็จจริงที่สาม ‎ปี 1968 ซัดดัมช่วยจัดการปฏิวัติ)
‎(ที่ทำให้พรรคบาอัธขึ้นสู่อำนาจ)
‎หลังการปฏิวัติ ลูกพี่ลูกน้องของเขา
‎อาห์เม็ด ฮัสซัน อัล-บักร์ได้เป็นประธานาธิบดี
‎ส่วนซัดดัมได้รับแต่งตั้งเป็นรองประธานาธิบดี
‎แต่ซัดดัมถูกลิขิตมาเพื่อสิ่งที่ยิ่งใหญ่กว่า
‎ซัดดัมเป็นรองประธานาธิบดีอยู่สิบปี
‎แต่ในระหว่างนั้นเขาก็สร้างพันธมิตร
‎และผูกมิตรกับฝ่ายต่างๆ ในรัฐบาลไปด้วย
‎วันหนึ่งซัดดัมไปหา
‎อาห์เหม็ด ฮัสซัน อัล-บักร์และพูดว่า
‎"คุณเริ่มอายุมากแล้ว ‎ผมได้ข่าวว่าสุขภาพคุณไม่ค่อยดี
‎ถึงเวลาที่คุณต้องเกษียณแล้ว"
‎หรือพูดอีกอย่างหนึ่งคือ…
‎คุณมีทางเลือกว่าจะถูกสังหาร
‎หรือจะผ่องถ่ายอำนาจโดยสันติ
‎วันต่อมาอาห์เหม็ด ฮัสซัน อัล-บักร์ ‎ออกทีวีและบอกว่า "ผมจะเกษียณ"
‎ตอนนี้คุณรู้แล้วว่าซัดดัมขึ้นสู่อำนาจได้ยังไง
‎ทีนี้มาคุยกันว่าเขารักษามันไว้ได้ยังไง
‎เริ่มจากช่วงแรกซึ่งเป็นช่วงสำคัญ ‎ต่อการปกครองของทรราชไม่ว่าหน้าไหน
‎เมื่อคุณต้องแสดงให้เห็นว่าตอนนี้ใครใหญ่
‎(กลยุทธ์สถาปนาอำนาจ)
‎ระบอบเผด็จการจะมีจังหวะของมัน
‎ช่วงแรกหลังจากยึดอำนาจได้ ‎จะเป็นช่วงเวลาที่ไม่มั่นคงอย่างยิ่ง
‎เพื่อให้อยู่ในอำนาจได้คุณต้องตื่นตัวตลอดเวลา
‎คุณต้องทำให้แน่ใจว่าใครก็ตาม
‎ที่อาจเป็นคู่ต่อสู้คุณถูกควบคุม
‎และอยู่ในที่ที่ควรอยู่แล้ว
‎และนั่นรวมถึงพันธมิตร ‎ที่ใกล้ชิดที่สุดที่ร่วมมือมาแต่ต้นบางคน
‎ที่มีความทะเยอทะยานที่อันตรายด้วย
‎แม้แต่เรื่องเล็กๆ
‎ถ้าไม่ถูกจัดการ
‎ก็อาจเป็นสัญญาณบอกคู่แข่งว่า ‎"อ้อ หมอนี่มีจุดอ่อน"
‎เพื่อนในยามสุขพวกนี้กำลังรอให้สบโอกาส
‎ที่จะโค่นคุณอยู่
‎ดังนั้นอย่าเปิดโอกาสพวกเขา
‎คนเหล่านี้ไม่
‎นายพลทุกคนที่ร่วมเดินทัพทางไกลกับเหมา
‎ตายหมด
‎ภายในเวลาไม่กี่ปี
‎เกือบทุกคนที่ร่วมต่อสู้ปฏิวัติในคิวบา
‎ในนามของฟิเดล คาสโตร
‎ตายภายในสองปี
‎แล้วสหายเก่าแก่ของโจเซฟ สตาลิน ‎ที่สหภาพโซเวียตล่ะ
‎ตายเรียบ…
‎(นี่เลนิน ตายในปี 1924)
‎ในเวลาอันสั้น
‎แต่ซัดดัมทำได้เหนือกว่านั้น
‎ด้วยวิธีที่คาดไม่ถึงซึ่งจะเป็นที่จดจำไปอีกนาน
‎(22 กรกฎาคม 1979 ‎วันที่หกหลังซัดดัมขึ้นปกครอง)
‎เพื่อนคนหนึ่งของซัดดัมบอกเขา
‎ว่ามีคนพึมพำไม่พอใจ
‎ที่ซัดดัมยึดอำนาจจากอัล-บักร์
‎ดังนั้นซัดดัมจึงเรียกทุกคน
‎ในพรรคบาธีสต์ให้มาประชุมสภา
‎และซัดดัมมาพร้อมกับซิการ์แบบที่ทุกคนรู้จักดี
‎แล้วก็พูดว่า "มีคนในห้องนี้ที่
‎ต่อต้านการขึ้นนำของผม"
‎รายชื่อผู้สมรู้ร่วมคิดมีเยอะมาก
‎จากนั้นชายคนหนึ่งที่ชื่อมาชาดี
‎สมาชิกอาวุโส ‎ผู้เป็นที่เคารพอย่างสูงในพรรคบาอัธ
‎ก็เริ่มขึ้นมาพูด
‎และในเนื้อความนั้นมาชาดีสารภาพ
‎ว่าได้วางแผนก่อกบฏหรือสมคบคิดกัน
‎ต่อต้านผู้นำอิรักรวมถึงซัดดัม ฮุสเซนด้วย
‎ซึ่งจริงๆ แล้วเป็นเรื่องแต่งขึ้นมาทั้งสิ้น
‎เรารู้จากรายงานว่ามาชาดีถูกทรมาน
‎ซัดดัมเอาตัวภรรยากับลูกสาวของมาชาดีไปขังคุก
‎และบอกมาชาดีว่าเขามีทางเลือก
‎เขาจะนั่งเฉยดูผู้คุม
‎ข่มขืนภรรยากับลูกสาวของเขา
‎แล้วก็ฆ่าพวกเขาซะก็ได้
‎หรือเขาจะสารภาพ
‎มาชาดีเลือกอันที่สอง
‎และมาชาดีก็เริ่มอ่านชื่อคนออกมาทีละคน
‎เป็นเจ้าหน้าที่ของบาธีสต์ซึ่งตามที่เขาพูด
‎เป็นผู้สมรู้ร่วมคิดและสมคบคิด
‎จากนั้นตำรวจที่แต่งกายในชุดธรรมดา
‎กับกองกำลังรักษาความปลอดภัย ‎ก็เข้ามาพาตัวคนคนนั้นออกไป
‎มีบางคนร้องอ้อนวอนแบบว่า "อย่านะได้โปรด"
‎และมันเป็นภาพที่แปลกประหลาด ‎ของความภักดีที่เสแสร้ง…
‎พรรคจงเจริญ ซัดดัม ฮุสเซนจงเจริญ
‎แต่ก็กลัวด้วย
‎คุณจะเห็นความกลัวในสายตาของคนพวกนี้
‎ที่รู้สึกว่าอีกเดี๋ยวชื่อของพวกเขา ‎ต้องถูกอ่านออกมาตามอำเภอใจแน่
‎ที่นอกห้องประชุม สมาชิกพรรค ‎ที่ถูกขับออกได้รู้ชะตากรรมตัวเอง
‎มีคนถูกตัดสินโทษประหารมากกว่า 20 คน
‎ส่วนที่เหลือต้องโทษจำคุก
‎ซึ่งพวกเขาคิดว่าตัวเองโชคดี
‎จนถึงตอนที่ถูกบังคับให้เป็นคนลงมือประหาร
‎หักมุมแบบซาดิสต์เหรอ
‎อาจใช่
‎แต่มันช่วยขจัดข้อกังขาทั้งปวง
‎ว่าผู้นำคนใหม่ของอิรักยินดีจะ ‎ทำอะไรบ้างเพื่อปกป้องอำนาจของเขา
‎และเผื่อมีใครที่ตกข่าว
‎มีการส่งวิดีโอการประชุมครั้งนั้นไปทั่ว
‎รวมถึงสถานทูตอิรักในต่างประเทศด้วย
‎ซึ่งสารก็คือ "ดูสิว่าเกิดอะไรขึ้น
‎เมื่อผู้คนทรยศรัฐบาลและผู้นำของพวกเขา
‎นี่ล่ะจะเป็นจุดจบของพวกนี้"
‎จะมีวิธีเริ่มต้นศักราชใหม่วิธีไหนที่ดีกว่านี้
‎ตอนนี้คู่แข่งของคุณรู้แล้วว่าคุณทำได้ถึงขั้นไหน
‎พวกเขาก็ไม่มีทางเลือก ‎นอกจากต้องยกระดับตัวเองตาม
‎คุณจะแน่ใจได้ยังไงว่า ‎คุณจะคงความได้เปรียบได้ตลอด
‎(กลยุทธ์หูตาสับปะรด)
‎จะเป็นทรราชให้รอด
‎คุณต้องมีหูตาและแขนขาที่พึ่งพาได้
‎อยู่ทุกที่
‎ผู้นำเผด็จการที่ต้องการกดภัยคุกคาม
‎ต่ออำนาจไว้ไม่ให้ผงาดขึ้นมา
‎ทางเดียวที่จะทำได้ ‎อย่างมีประสิทธิภาพคือการแอบลงมือ
‎นี่ล่ะเหตุผลที่เพื่อนรักของเผด็จการทุกคน ‎คือตำรวจลับที่เก่งและโหดเหี้ยม
‎ในช่วงการกวาดล้างครั้งใหญ่ตอนปลายยุค 1930
‎ตำรวจลับของโจเซฟสตาลิน ‎กองกิจการภายในชื่อย่อเอ็นเควีดี
‎รับผิดชอบในการจับกุมและประหารชีวิต
‎ผู้ถูกเรียกว่าศัตรูของประชาชนไปเกือบล้านคน
‎ซึ่งถูกกล่าวหาว่าต่อต้านสตาลิน ‎และระบอบการปกครองของเขา
‎ที่ยูกันดา อีดี้ อามินใช้กำลังบีบให้คนภักดี ‎ผ่านทางสำนักวิจัยแห่งรัฐของเขา
‎ซึ่งเขาบรรจุคนจากเผ่าเขาเข้าไปทำงาน
‎รวมถึงพวกอาชญากรในประเทศ ‎กับทหารรับจ้างต่างชาติด้วย
‎ผู้ลงมือของเผด็จการชาวเฮติ ‎"ปาป้าด็อก" ดูวาลิเยร์
‎มีฉายาว่า"เดอะตงตงมากุต" ‎หรือ "มนุษย์ปีศาจ"
‎ซึ่งตั้งตามตัวละครในตำนานพื้นบ้าน
‎ที่ลักพาตัวและกินเด็กดื้อด้าน
‎ความคิดเรื่องตำรวจลับในอิรัก ‎เริ่มขึ้นในปี 1964 จากยิฮาซ ฮานีน
‎ซึ่งเป็นหน่วยงานด้านความปลอดภัย ‎ที่ซัดดัมช่วยตั้งขึ้นมา
‎หลังจากซัดดัมขึ้นเป็นประธานาธิบดี
‎เขาตั้งตำรวจลับลับพิเศษซึ่งเป็นหน่วยย่อยขึ้นมา
‎ซึ่งมีแต่คนในตระกูลและสมาชิกครอบครัว
‎ที่ผูกพันกันทางสายเลือดและสาบาน ‎ว่าจะภักดีต่อซัดดัม ฮุสเซนทั้งสิ้น
‎ที่อิรักช่วงปี 1970
‎ทุกคนรู้จักคนพวกนี้
‎พวกเขาขับรถแบบเดียวกัน
‎แต่งตัวเหมือนกัน
‎แม้แต่หนวดก็ยังไว้ทรงเดียวกัน
‎(หนวด)
‎(คุณเก็ตแล้วนะ)
‎จะลับอะไรกันนักหนา
‎แต่ไม่ว่าคุณจะให้อำนาจแก่ตำรวจลับมากแค่ไหน
‎คุณยังต้องมีอย่างอื่นเพื่อแสดงให้คู่แข่งเห็น
‎ว่าไม่มีที่ให้หลบซ่อน
‎นั่นคือเครือข่ายสายข่าวที่ไว้ใจได้
‎ในอิรักของซัดดัม
‎มีการสอดแนมอยู่ทุกที่
‎ทุกคนสอดแนมกันและกัน
‎พวกบาธิสต์กำลังสอดแนมคุณอยู่ทุกที่
‎ตัวอย่างเช่นในครอบครัวของฉัน
‎พ่อแม่ฉันจะคุยกันได้วิธีเดียวคือไปคุยกันกลางสวน
‎เปิดวิทยุเสียงดังลั่น ‎ให้ดังไปไกลๆ จากตรงที่พวกท่านนั่ง
‎แล้วพวกท่านก็จะกระซิบกระซาบกัน
‎นั่นล่ะคือวิธีที่พวกเขาคุยกันในยุค 80
‎และที่คู่มือบอกว่า "หูตาสับปะรด"
‎มันไม่ได้พูดถึงแค่ภายในพรมแดนของคุณ
‎เมื่อผู้คัดค้านจะหาทางไปยังส่วนอื่นๆ ของโลก
‎ซัดดัมจะไม่ลังเลที่จะแสดงให้เห็นว่า
‎เขายังเข้าถึงตัวพวกเขาได้
‎ไม่ว่าพวกเขาจะอยู่ที่ไหน
‎ซึ่งนำเราไปสู่อดีตนายกรัฐมนตรี ‎อับดุล รัซซัค อัล-นาอิฟ
‎อัล-นาอิฟเป็นนักการเมืองหัวก้าวหน้า
‎และเป็นคู่อาฆาตของซัดดัมมายาวนาน
‎แต่หลังจากซัดดัมและบาธีสต์ยึดอำนาจได้
‎อัล-นาอิฟก็ถูกบีบให้หนีไปกับครอบครัว
‎เขาย้ายไปอยู่อังกฤษและเริ่มออกมาพูด
‎วิจารณ์รัฐบาลอย่างเปิดเผย
‎ซัดดัมไม่ขำด้วย เขาเริ่มหาทางเลือก
‎หาวิธีปิดปากนักวิจารณ์ที่เขาเกลียดที่สุด
‎นักฆ่าในย่านนั้นคู่หนึ่งไปเยี่ยมเยือนอัล-นาอิฟ
‎แต่พวกเขายิงโดนภรรยาของอัล-นาอิฟแทน
‎แต่เธอก็รอดนะ และมือปืนก็ถูกจับในที่สุด
‎ซัดดัมจึงส่งสายลับชั้นยอด
‎จากหน่วยตำรวจลับของเขาจากอิรักไปลอนดอน
‎ที่ซึ่งมืออาชีพทักษะสูงพวกนี้ติดต่อสายข่าว
‎ให้คอยติดตามทุกการเคลื่อนไหวของอัล-นาอิฟ
‎เพื่อรอโอกาสโจมตี
‎ครั้งนี้พวกเขาไม่พลาด
‎การลอบสังหารครั้งนี้ฝากข้อความ ‎ที่น่าขนลุกให้แก่ผู้ที่วิจารณ์ซัดดัม
‎ไม่ว่าจะหนีไปไหน ซัดดัมจะตามไป
‎ฆาตกรรมและการประทุษร้าย ‎เป็นกลยุทธ์ที่เชื่อถือได้เสมอ
‎แต่ซัดดัมไม่ได้ปกครองด้วยความกลัว ‎เพียงอย่างเดียว คุณเองก็ไม่ควรทำ
‎สำหรับกลยุทธ์ต่อไปในคู่มือ
‎คุณจะได้เห็นวิธีใช้จุดอ่อนของคู่แข่งอีกวิธี
‎นั่นคือความโลภ
‎(กลยุทธ์ซื้อความภักดี)
‎ใครที่บอกว่าคุณซื้อความรักไม่ได้ ‎อาจจะพยายามไม่มากพอ
‎ถ้าต้องการให้คนวงใน ‎คงความภักดีไว้ที่จริงมันง่ายมาก
‎พวกเขาต้องได้รับประโยชน์จากผู้นำคนนั้น
‎มากกว่าที่พวกเขาเชื่อว่าจะได้จากคนอื่น
‎วิธีที่มีประสิทธิภาพในการอยู่ในอำนาจ
‎จำเป็นอย่างยิ่งที่ต้องให้สินบน ‎ในการให้ความร่วมมือ
‎และเปิดโอกาสให้ฉ้อราษฎร์บังหลวง
‎ฟังดูแพงจัง
‎แล้วเงินที่ว่าจะมาจากไหนล่ะ
‎ระบอบการปกครองเหล่านี้ส่วนใหญ่ ‎ก็คือระบอบโจราธิปไตยที่ซับซ้อนสูง
‎โจราธิปไตยคืออะไรกันแน่ล่ะ
‎ผมไม่ได้พูดถึงเด็กนักเรียน
‎ที่โดนจับข้อหาขโมยไวน์คูลเลอร์คนนี้นะ
‎โจราธิปไตยเกี่ยวข้องกับ ‎การขโมยทรัพยากรของทั้งประเทศ
‎ขั้นแรก โอนทรัพยากร ‎ทางธรรมชาติมาเป็นของรัฐ
‎น้ำมัน ทอง ก๊าซธรรมชาติ
‎ถ้ามันมีค่าก็ต้องควบคุมโดยรัฐ
‎หรืออีกนัยหนึ่งโดยคุณ
‎ขั้นที่สอง ให้คนของคุณเป็นคนดูแล
‎คุณต้องไม่แข่งเกมใหญ่ๆ ‎โดยไม่จ่ายใต้โต๊ะให้กรรมการ
‎ดังนั้นอย่าเริ่มปล้นประเทศของคุณ ‎โดยที่ยังไม่แน่ใจว่า
‎ผู้มีอำนาจตัดสินใจทุกคนอยู่ในทีมคุณ
‎ขั้นที่สาม ควบคุมการค้าทั้งหมด
‎ตั้งราคาให้สูงเกินจริง ‎กักสินค้าไว้เพื่อสร้างความต้องการ
‎ตั้งภาษีให้สูงลิ่ว
‎แล้วก็นั่งดูเงินไหลเข้ามา
‎ด้วยความชำนาญในเทคนิคนี้
‎ซัดดัม ฮุสเซนซึ่งเคยเป็น ‎ลูกชายของคนเลี้ยงแกะจนๆ
‎จึงหาทรัพย์สินได้ถึงสองพันล้านดอลลาร์เหนาะๆ
‎ไม่เลว
‎แต่ถึงจะอยากเก็บความร่ำรวย ‎ไว้กับตัวมากแค่ไหน
‎ทรราชที่ฉลาดจะรู้จักคุณค่าของการแบ่งปัน
‎ซัดดัมสามารถปล้นทรัพยากร ‎ปล้นน้ำมันสมบัติของรัฐได้
‎แต่เขาไม่ได้ใช้รายได้ก้อนนี้ ‎ทำให้ตัวเองรวยฝ่ายเดียว
‎แต่ยังใช้ในการอุปถัมภ์คนอื่นด้วย
‎เขาซื้อความภักดีของเจ้าหน้าที่อาวุโสคนอื่นๆ
‎ความเอื้อเฟื้อทั้งหมดนี้ราคาไม่ถูก
‎แต่จะไม่สนใจกลยุทธ์นี้ก็ได้ถ้าคุณไม่กลัวตาย
‎ทรราชบางคนพบว่า ‎พวกเขาเปลืองเงินของรัฐบาล
‎เปลืองเงินของประชาชนไปมาก ‎จนแทบจะเหลือไม่พอ
‎จะดูแลคนวงในกันเอง ‎จนสุดท้ายก็จบชีวิตอย่างรวดเร็ว
‎และถ้าคุณฉลาด
‎คุณจะกันเงินพิเศษเล็กน้อยไว้ให้คนรากหญ้าด้วย
‎อย่างหนึ่งที่โด่งดังที่ซัดดัมทำ
‎คือเขาจะไปเซอร์ไพรส์ชาวอิรักสักคนถึงบ้าน
‎และสิ่งแรกที่เขาจะทำคือเปิดตู้เย็น
‎เขาสร้างภาพตัวเขา
‎ว่าเขาเป็นคนที่จะนำอาหารมาให้ชาวอิรักทุกคน
‎และพอเขาเห็นตู้เย็นที่ว่างเปล่า
‎เขาจะแสดงให้เห็น
‎ว่าเขามีคนขนของขวัญมาให้เพียบ
‎นั่นคือเสน่ห์ แต่เป็นเสน่ห์ที่ระคนความกลัว
‎เป้าหมายสูงสุดคือการทำให้
‎คนทั่วไปพูดว่า "ไม่หรอก ทุกอย่างเรียบร้อยดี
‎จอมเผด็จการคนนี้เป็นคนดี
‎เขาทำสิ่งที่ถูกต้อง นโยบายเขาดี
‎ฉันชอบเขา"
‎ใครบ้างที่ไม่อยากเป็นที่ชื่นชอบ
‎แต่อย่าเพิ่งใจอ่อน
‎พอคนวงในของคุณได้มีส่วนในปฏิบัติการ
‎พวกเขาก็จะเรียกร้องมากขึ้นเรื่อยๆ
‎ได้เวลาพัฒนาทักษะใหม่
‎เพื่อเตือนพวกเขาว่า ‎คุณยังเป็นเจ้านายแต่พวกเขาไม่ใช่
‎(กลยุทธ์เกมควบคุมจิตใจ)
‎เผด็จการที่ประสบความสำเร็จ
‎ส่วนใหญ่มักจะลบหลู่ทุกคน ‎รอบตัวเขาในทางสาธารณะ
‎รวมถึงผู้ร่วมงานที่ใกล้ชิดที่สุดด้วย
‎และพวกเขาจะทำแบบนี้แต่เนิ่นๆ ‎เพื่อให้ทุกคนเข้าใจกฎของเกม
‎แกจะอยู่ข้างฉันไหมถ้าฉันปล่อยแก
‎แน่นอนดิ๊ก
‎ฉันอยู่ข้างนาย ปล่อยฉันเถอะ ‎ฉันจะทำตามที่นายบอกทุกอย่าง
‎แล้วทำไมการแสดงออกเช่นนี้ ‎ถึงเป็นส่วนสำคัญของคู่มือทรราช
‎เพราะพวกเขาเป็นโรคหลงตัวเอง
‎พวกทรราชรู้สึกไม่มั่นคงอย่างยิ่ง
‎สำหรับพวกเขาคำวิจารณ์คือการโจมตี
‎คุณไม่อยากให้ใครคิดว่าฉันมีวิธีที่ดีกว่านี้
‎ความคิดคือสิ่งที่ไม่ดีมากๆ สำหรับพวกเผด็จการ
‎การทำให้คู่แข่งกลัวและไปไม่เป็นดีกว่าเยอะ
‎ซัดดัมบอกเพื่อนๆ ว่าเขาฆ่า
‎เพื่อนสนิทคนหนึ่งที่เป็นรัฐมนตรียังไง
‎ภรรยาของเขาไปหาซัดดัมบอกว่า ‎"ขอร้องปล่อยเขาเถอะ" แต่เขาบอกว่า
‎"พรุ่งนี้คุณจะได้เจอเขาที่บ้าน"
‎วันต่อมา
‎ซัดดัมส่งศพที่ถูกหั่นเป็นชิ้นๆ
‎ใส่โลงศพไปให้ภรรยาเขา
‎เรื่องแบบนี้เป็นรูปแบบการควบคุม
‎มันจะจริงหรือไม่ไม่ใช่ประเด็น
‎ประเด็นคือการแสดงให้เห็น ‎ว่าเขาทำสิ่งเหล่านี้ได้
‎มันมีโอกาสที่จะเกิดขึ้นได้
‎ผมขอเล่าอะไรให้คุณฟัง
‎วันหนึ่งในช่วงต้นยุค 80 ‎ซัดดัมสั่งให้รัฐมนตรีระดับหัวๆ
‎ไปรายงานตัวเพื่อเดินทาง ‎ไปยังจุดหมายที่ไม่ทราบแน่ชัด
‎พวกเขาขึ้นรถบัสที่หน้าต่างปิดทึบ
‎ที่ขับช้าๆ พาพวกเขาวนรอบกรุงแบกแดด
‎พวกเขามาถึงพระราชวังห่างไกลนอกเมือง
‎ทุกคนถูกสั่งให้นำข้าวของทั้งหมดใส่ซอง
‎ที่มีชื่อพวกเขาเขียนไว้อยู่
‎พวกเขาถูกจับให้อาบน้ำยาฆ่าเชื้อโรค
‎และถูกบังคับให้รอเงียบๆ นานหลายชั่วโมง
‎เดี๋ยวนะ เพื่อให้คุณเข้าใจเรื่องนี้
‎คุณต้องรู้ก่อนว่าตอนนั้นเกิดอะไรขึ้น
‎(สงครามอิหร่าน - อิรัก ปี 1980 ถึง 1988)
‎ในปี 1979 อยาตุลลอฮ์ โคไมนี ‎นำการปฏิวัติอิสลามในอิหร่าน
‎ซึ่งซัดดัมมองด้วยความกังวล
‎ตอนนี้มีระบอบการปกครองใหม่ที่อิหร่าน
‎ที่เรียกร้องให้มีการกบฏและการลุกฮือขึ้น
‎เพื่อโค่นล้มซัดดัม
‎และมันมีทรัพยากรพอที่จะทำให้มันเกิดขึ้นได้
‎ซัดดัมจึงตัดสินใจชิงลงมือโจมตีอิหร่านก่อน
‎เขาเชื่อจริงๆ ว่ามันจะเป็นสงครามสั้นๆ
‎ที่ภายในหนึ่งเดือนระบอบการปกครอง ‎ของอิหร่านจะล่มสลาย
‎สงครามของซัดดัม ฮุสเซนต่ออิหร่าน
‎ถึงตอนนี้ไม่ได้นานแค่สามวันแต่เป็นสิบเดือนแล้ว
‎มีความไม่พอใจมากมายในหมู่รัฐมนตรีบางคน
‎"นี่มันทางตันชัดๆ
‎มันจะไปจบที่ตรงไหน"
‎ดังนั้นก่อนที่พันธมิตรที่ร้อนใจของเขา ‎จะคิดอะไรไม่ดี
‎ซัดดัมก็ตัดสินใจปรับทัศนคติพวกเขาเสียก่อน
‎กลับไปที่วังที่บรรดารัฐมนตรีของซัดดัม
‎รออยู่เงียบๆ มาหลายชั่วโมงกัน
‎ในที่สุดซัดดัมก็มาถึง
‎เขาพูดพล่ามอยู่ 30 นาที
‎เพราะเคยได้เห็นความโหด ‎ของผู้นำของพวกเขามากับตาแล้ว
‎พวกเขาจึงเตรียมตัวรับเคราะห์
‎แต่ซัดดัมกลับเชิญพวกเขาไปกินมื้อค่ำสุดหรู
‎ให้พวกเขาคนละหนึ่งพันดอลลาร์
‎และส่งพวกเขากลับบ้าน
‎แต่สารนั้นชัดเจนแล้ว
‎คราวหน้าพวกเขาอาจไม่โชคดีเช่นนี้
‎มันเป็นวิธีที่เขาใช้ปลูกฝังความกลัว ‎เป็นวิธีแสดงพลังและอำนาจของเขา
‎เป็นการบงการทางจิตวิทยารูปแบบหนึ่ง
‎สิ่งที่เขาทำคือการเลี้ยงความกลัวไว้
‎ซึ่งเขาตั้งใจทำ
‎เมื่อเจอช่วงที่ยากลำบาก ‎บางครั้งความกลัวก็เป็นสิ่งเดียวที่คุณมี
‎สงครามอิหร่านกับอิรักกินเวลาแปดปี
‎เขาเสียทหารไปเยอะ
‎และสุดท้าย
‎โคไมนีก็แข็งแกร่งกว่า ‎และได้รับความนิยมมากกว่าในทั่วโลก
‎น่าหงุดหงิดจริงๆ
‎เมื่อแผนที่จบไม่สวยของคุณ ‎ก่อให้เกิดหายนะระดับชาติ
‎คุณรอรับภัยคุกคามต่อการปกครองของคุณ ‎ที่หนักกว่าเดิมได้เลย
‎ซึ่งบางอันมาจากที่ที่ไม่คาดคิด
‎ได้เวลาแสดงให้เห็นว่าคุณพร้อม ‎จะทำถึงขั้นไหนเพื่อรักษาอำนาจไว้แล้ว
‎(กลยุทธ์ทุกคนมีไว้ให้ใช้)
‎การอยู่รอดในฐานะทรราช ‎หมายถึงการต้องตัดสินใจเรื่องยากๆ
‎และคุณต้องไม่ยอมให้ความรู้สึกมาขวางทาง
‎แม้จะเป็นสายเลือดก็ตาม
‎ซัดดัมไม่มีความอดทน
‎ต่อการก่อกบฏหรือการทรยศใดๆ แม้เพียงน้อยนิด
‎จากคนในครอบครัวของเขาเอง
‎และเขาไม่ลังเลที่จะจับกุม คุมขัง
‎ประหาร หรือทรมานพวกเขา ‎เขาทำได้ทุกอย่างที่จำเป็นต้องทำ
‎มันมากไปหรือที่จะขอให้ครอบครัว ‎อยู่เคียงข้างคุณไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
‎ไม่อยู่แล้ว
‎(ปี 1991)
‎หลังถูกกองกำลังพันธมิตร ‎บดขยี้ในสงครามอ่าวครั้งแรก
‎ซัดดัมต้องรีบพิสูจน์ว่าตัวเองยังมีอำนาจ
‎แม้ว่านั่นจะหมายถึงการต้องจัดการ ‎คนที่ใกล้ชิดและรักที่สุด
‎ลูกสาวสองคนของซัดดัมแต่งงานแล้ว
‎กับฮุสเซน คาเมล ‎กับน้องชายของเขาซัดดัม คาเมล
‎พวกเขาเกี่ยวดองเป็นญาติชั้นที่สาม ‎ญาติชั้นที่สองกัน
‎ซัดดัมวางตัวให้คนพี่ ฮุสเซน คาเมล
‎ดูแลโครงการอาวุธนิวเคลียร์ของอิรัก
‎ซัดดัมเรียกได้ว่าปลื้มในตัวเขาเอาการ
‎ซัดดัมคิดว่า "พ่อหนุ่มคนนี้ยอดเยี่ยมมาก
‎ไม่แน่สักวันเขาอาจจะเป็นผู้สืบทอดของฉันได้"
‎ซึ่งเป็นข่าวที่ไม่น่ายินดี ‎สำหรับลูกชายคนโตของซัดดัม
‎อูเดย์คนโรคจิตชื่อกระฉ่อน
‎อูเดย์โหดร้ายและซาดิสต์มาก
‎เขาอิจฉาฮุสเซน คาเมล
‎ฮุสเซน คาเมลเริ่มรู้สึก
‎ว่าอูเดย์จะทำให้เขาลำบากขึ้นเรื่อยๆ
‎คือแบบไม่ช้าก็เร็วเขาคงโดนฆ่า
‎ดังนั้นคืนหนึ่งในความมืดมิด
‎พี่น้องทั้งคู่จึงหนีไปจอร์แดนพร้อมภรรยาและลูกๆ
‎พอได้ข่าวซัดดัมก็ไม่พอใจ
‎โดยเฉพาะเมื่อเขารู้ว่าฮุสเซน คาเมลขอลี้ภัย
‎และคุยกับเจ้าหน้าที่ซีไอเอ ‎เรื่องโครงการอาวุธเคมีของอิรัก
‎แต่ซัดดัมรู้ว่าควรตอบโต้อย่างไร
‎เขาโทรหาลูกสาว
‎และสาบานว่าพวกคาเมลจะได้รับ ‎การอภัยโทษถ้าพวกเขากลับบ้าน
‎เขาต้องโน้มน้าวเก่งพอดู ‎เพราะพวกเขาทุกคนกลับมาแบกแดด
‎แต่ซัดดัมต้อนรับพวกเขา ‎ด้วยสิ่งอื่นแทนการอ้าแขนรับ
‎เขาบังคับให้ลูกสาวหย่ากับพวกคาเมล
‎ไม่กี่วันต่อมารัฐบาลของซัดดัม
‎อ้างว่าสองพี่น้องถูกฆ่าในช่วงที่มีการยิงกัน
‎ของพวกญาติๆ ที่โกรธแค้นที่บ้านพักของครอบครัว
‎แต่คนอื่นเล่าอีกเรื่อง
‎ว่าซัดดัมส่งหน่วยสังหารที่นำโดยอูเดย์และคูเซย์
‎มาจัดการพี่น้องคาเมล
‎คุณคาดหวังอะไรล่ะ
‎ทำอะไรไว้ย่อมได้ผลอย่างนั้น
‎ที่ตามมาหลังจากนั้นยังยิ่งกว่าละครเสียอีก
‎พวกเขาเอาศพของทั้งคู่
‎ไปผูกไว้กับรถ
‎แล้วก็ขับรถลากศพลูกเขยของซัดดัม
‎ไปทั่วทั้งเมือง
‎เขาทำให้คนทั้งประเทศหวาดผวา
‎ว่านี่คือสิ่งที่ฉันทำกับลูกเขยได้
‎ถ้าพวกเขาไม่เชื่อฟังฉัน
‎เลือดเย็นเหรอ ใช่
‎แต่นั่นคือวิธีที่ซัดดัมเหยียบคู่แข่งไว้ใต้ฝ่าเท้า
‎จนถึงวันสุดท้ายที่เขาปกครองประเทศ
‎ทุกสิ่งเป็นอนิจจัง
‎แต่การจะอยู่รอดให้ได้นานประมาณนี้
‎คุณจะต้องรับมือกับภัยคุกคาม
‎ที่ท้าทายยิ่งกว่าคู่แข่งที่เจ้าเล่ห์เพทุบาย
‎เพราะพวกมันมาจากในหมู่พลเมืองของคุณเอง
‎อย่ากลัว
‎คู่มือนี้มีกลเม็ดเหมาะๆ
‎ไว้ให้คุณใช้ควบคุมพลเมืองที่ก่อความไม่สงบ
‎แต่มันไม่ค่อยน่าดูนะ
‎สถานีต่อไปยูกันดา
‎ไปพบชายที่ช่ำชองศิลปะ ‎แห่งความหวาดกลัวเพื่อรักษาบัลลังก์ของเขาไว้
‎คุณพร้อมจะเดินตามเขาหรือยัง
‎จะเกิดอะไรขึ้นกับคนเหล่านี้
‎ผมคิดว่าพวกเขาจะเหมือนนั่งอยู่บนกองไฟ
‎- คุณจะทำอะไรพวกเขา ‎- เดี๋ยวก็รู้
‎(คำบรรยายโดย วราภรณ์ วราสภานนท์)