NETFLIX – SERIAL ORYGINALNY
Mamo, widziałaś mój…
Dzięki.
- Pablo. - Drugie śniadanie?
Nie, to na test z matmy. Twój nauczyciel je lubi.
Mamo, wyprasowałaś mi spódniczkę?
To najlepszy sposób, by zdobyć odpowiedzi na test.
- Żartowałam. - No ja myślę. Muszę lecieć.
Już późno. Nie chcę znów gonić autobusu.
Idziemy, dzieciaki.
Idziemy. Zostaw to.
- Leo, posprzątasz? - Tak.
- Pa, mamo. - Podlejesz moje storczyki?
- Tak. - Mamo.
- Co znowu? - Wypierzesz mi to? Cuchnie.
Kończy mi się włóczka. Pójdziesz kupić?
- Gdzie twoja szefowa? - Odeszłam po proteście.
Nie potrzebuje pani pomocy?
Umiem zaprasować kanty i jestem bardzo dyskretna.
Pani Silvia przyłapała pana Ernesto na oglądaniu nagich babek
i bardzo się pokłócili,
a ja nie pisnęłam słówka.
Nie, dzięki. Gdyby było mnie stać, zatrudniłabym pokojówkę.
Proszę dać mi szansę. Pomogę w domu, gdy będzie się pani kąpać i ubierać.
Jestem już wykąpana i ubrana.
Otóż to!
- Przepraszam. - Nie potrzebuję pomocy.
Nie mam dokąd pójść.
Siostry wyrzuciły mnie z domu, bo nie głosowałam na AMLO.
Anaya był przystojniejszy.
Już nie jestem z nimi.
Możesz zostać kilka dni, póki nie znajdziesz pracy.
Dziękuję, nie będę wam przeszkadzać i nie mam zbyt wielu rzeczy.
Mogę prosić o hasło do Wi-Fi?
Zużyłam cały pakiet danych na kłótnię z siostrami na WhatsAppie.
Pomoże mi pani?
To który pokój będzie mój?
To idealna kanapka na drugie śniadanie dla dzieci.
Najpierw smarujemy chleb majonezem.
Pamiętajcie, aby dobrze go rozprowadzić.
Awokado musi być dojrzałe, inaczej będzie niejadalne.
Następnie dodajemy musztardę.
- Zjemy sushi? - Nie!
Sąsiedzi z nas szydzą, bo wciąż zamawiamy jedzenie.
Bo chcesz, żeby myśleli, że sama gotujesz.
Tęsknię za kanapkami Caty. Może zatrudnij ją z powrotem?
Ja za nią nie tęsknię. Moje kanapki będą lepsze.
Jeśli je kiedyś skończysz. Męczysz się z nimi od rana.
Bo źle to tłumaczą. I mówią po kastylijsku.
To ten płaszcz, który wciąż podbierała ci Cata.
Nie drażni cię smród metra?
Jest mi zimno, a nie mam czystych ubrań.
Wiesz, że to nie talerz?
Są brudne.
Crista, pokaż mu, jak działa zmywarka.
To my mamy zmywarkę?
To George, mąż Yoli.
Jak Yola mogła wyjść za takiego starucha?
Znalazł Brazylijczyka na nasz mecz między agencjami!
- Przecież to jakiś szwindel. - Co to jest „szwindel”?
- Mianował go na szefa finansów. - Już po nas.
Nie ma mowy. W tym roku musicie wygrać.
Nie chcę słuchać docinków Yoli,
że jej niedołężny mąż znów cię pokonał, więc zrób z tym coś.
Mama ma rację.
Dziad marnuje tlen tylko po to, by cię wykpić.
- Właśnie! - Spokojnie.
Tym razem mam tajną broń.
Prawda, Diego?
Wciąż pamiętam nasze spotkanie. Sprzątałaś u mojej ciotki.
Moje życie zmieniło się o 360 stopni, gdy cię poznałam.
Chciałbym zapytać, czy zostaniesz moją żoną.
Co jest?
Gdzie plastikowe pokrowce?
Tyłek mi się nie poci.
Ale sofa nam się ubrudzi.
Ja ją wyczyszczę.
Usuwałam gorsze plamy.
Raz byłam sama w domu i wylałam butelkę wina na materac.
Musiałam użyć Clarasolu, wybielacza, octu…
- Mamo, mogę jeszcze coli? - Pewnie.
Ja się tym zajmę. I złożę pranie.
Niech pani usiądzie. Zaraz zdemaskują Marianę Fernandę.
Proszę.
- Dziękuję. - Zaraz przyniosę kanapki.
Dawaj.
- Wybacz! - Co z tobą, Diego?
Opłaciłem ci trening z Márquezem.
Wciąż gapił się na Cristę.
- Mówi, że jestem diamentem. - To prawda.
Jesteś skarbem tej drużyny. Naszą szczęśliwą maskotką.
Obiecałem Silvii, że wygramy.
A kobiety nie lubią, gdy nie dotrzymujesz słowa.
Co mam zrobić?
Wybacz!
Piłka leci z prędkością 100 km/h.
Ile metrów pokonuje w 20 sekund?
A kogo to obchodzi, Pablito?
Czy to ważne, skoro piłka nie trafia do bramki?
Nie, ale muszę się nauczyć na egzamin z fizyki.
Ale masz rację, to bez sensu. Znowu obleję.
Mogę załatwić ci odpowiedzi od mojego tajnego informatora.
- Pamiętasz sąsiadkę od nauki jazdy? - Pewnie. Przeleciałeś ją już?
Nie, nagraliśmy filmik, który dostał górę lajków.
Jeśli to obejrzę, pójdę siedzieć za dziecięcą pornografię.
A tacy mają tam ciężko.
- To nie jest porno. - Ale też nie miłość.
To mój debiut w Internecie.
Mam całkiem fajnych fanów.
Jeden jest nawet sławny.
Duży, silny i przystojny. Spójrz.
Co takiego?
Gdybym cię nie znał, uznałbym cię za geja.
To bardzo proste.
Śmieci dzielą się na organiczne…
nieorganiczne…
szkło, metal i plastik.
Nawet śmieci podlegają segregacji.
Nie wiedziałam, że wróciłaś, Cata.
Wprowadziła się do mnie. Jesteśmy jak te łyse konie.
Od rana świetnie się bawimy, no nie?
Ja też doskonale dogaduję się z moją nową pracownicą.
Została deportowana z Houston, więc zna angielski.
Cata też zna dwa języki. Hiszpański i jakiś rdzenny język, prawda?
Jestem z miasta, znam tylko hiszpański.
Skoro ta nowa jest taka dobra, czemu sama wyrzucasz śmieci?
Bo akurat pojechała po paliwo do auta.
Pracuje też jako kierowca i robi masę innych rzeczy.
- A jak ma na imię ta pokojówka? - Libo.
Liboria, więc mówimy na nią Libo.
O, SMS. To pewnie Libo.
Libo napisała, że zaraz przywiezie…
zakupy.
Zaczekam na nią.
Jasne.
- Pa, sąsiadko. - Pa.
Dobra, słuchaj.
Potrzebuję kogoś do kopania piłki. Nie musi zdobywać goli.
Chivis, rozmawiam z Peláezem.
I co z tego? Muszę się wyładować.
Zaczekaj.
Dasz wiarę, że ta taksówkara ukradła moją Cat?
A nie ocaliła cię przed rozjechaniem?
Nie, potknęła się i na mnie upadła, a to zupełnie co innego.
I nie daje jej prawa do Cat!
To powiedz Cat, żeby wróciła.
Nie, będzie mi to wypominać.
Chciała, żebym została chrzestną jej siostrzenicy
w zamian za wyciągnięcie pierścionka z odpływu.
No tak, racja.
Jak tam, mistrzu?
Co tu tak dzwoni jak w kościele?
Łap.
Już nieważne.
Znalazłem nową gwiazdę.
Genaro, przyjacielu! Co tam u was?
Jaki nosisz rozmiar koszulki?
W ramach rekompensaty za koszulkę Brody’ego?
Nie, załatwię ci twoją własną koszulkę z numerem 10.
Już to widzę. Chcę, żebyś zagrał w mojej drużynie.
Chciałbym, ale niestety zraniłem się w kolano.
Nikt tak nie kopie papieru z uszkodzonym kolanem.
Jesteś gwiazdą, prawda?
W ten weekend mam ważny mecz.
Żona mnie zabije, jeśli przegram. Wiesz, jakie są kobiety.
Te bogate też?
Tak, choć botoks pomaga ukryć wściekłość.
Pomożesz?
Pablito, kiedy tańczysz do reggaetonu,
to wypinasz się do przodu, żeby rozpalić ogień pożądania?
Czy wypinasz się do tyłu, żeby zwrócić uwagę na zadek?
Jak tańczysz?
Pokaż mi.
Nie! Czekaj! Chyba robisz sobie ze mnie jaja!
Jest aż tak źle?
Przestań! Wystarczy!
To dlatego nikt nie chce ze mną tańczyć.
Wyłączcie to. Nic nie słyszę.
To prywatny pokój. Dlatego drzwi były zamknięte.
Okazuje się, że Pablito gra do innej bramki.
Ale ja nawet nie lubię piłki.
To, że jest maminsynkiem i sika po horrorach nie oznacza,
że jest gejem.
Więc jestem gejem, bo przestraszyłem się The Ring?
Nie, Tomás jest po prostu zbyt heteronormatywny.
Tak!
Jest wiele różnych kategorii. Zobaczmy, która ci pasuje.
Nawet jeśli są ich tysiące, opcje są tylko dwie.
Albo jesteś na górze, albo na dole.
To Matka Boża Świętej Śmierci?
Nie, to mój sposób na to, by odzyskać Cat.
Skoro o niej wspomniałaś, zaprosiłem jej męża do drużyny.
Jest świetny. Ludzie z ulicy mają piłkę we krwi.
Nieważne, jak to zrobisz,
masz wygrać ten mecz!
Jasne?
Gotowe.
Ta-dam!
I co ty na to?
Libo, skarbie!
Idź już spać!
Libo pracuje bez ustanku.
Sąsiadka oszalała.
Myślisz, że zaprosili cię do drużyny, żeby ukraść nam Catę?
A może Ernesto dostrzegł mój talent?
To bez znaczenia.
Dzięki niemu poznam wielu bogaczy.
Może nawet znajdę pracę.
Nie liczy się, kim jesteś, a kogo znasz.
Jak Palazuelos i Luis Miguel.
Rozsławił ich dzieciak prezydenta.
A skąd ty to wszystko wiesz?
Stąd.
Zaufaj mi, serio.
To moja wielka szansa. Wiem, że tak będzie!
Może masz rację.
Pokaż im, że jesteś królem strzelców. Nie bój się sukcesu.
Dobrze pani wygląda.
Na bardziej wypoczętą.
Dzięki.
Nie ćwiczyłam tyle od czasów liceum.
Oto zielony sok na spalanie tłuszczu, choć cudów to on nie czyni.
Zawsze coś.
Dziękuję, Libo!
To było najlepsze śniadanie w moim życiu.
Wspaniałe. Dziękuję.
Przygotuj szklankę zielonego soku na mój powrót.
Nie ma powodu do strachu.
Otwórz się na swoją seksualność.
Zgadzam się. Dlatego zrobiłem rozeznanie.
To test z wiarygodnego źródła, Pablito.
- Może pomóc. - A jeśli wyjdzie źle?
Tu nie ma złych odpowiedzi.
- Fakt. - Kogo wolisz?
Ricky’ego Martina czy Banda Machos?
- Ricky’ego. - Szlag, ja też.
- Czy używasz kremów do twarzy? - Tylko Nivei od babci.
Ja też. Skóra jest po nim miękka jak pupa niemowlaka.
- Właśnie. - Prawda?
Byłeś w gej-barze?
- Tak. - Nie.
Wszedłem przypadkiem, ale mi się spodobało.
Fajny klimat i niezłe blondyny.
To nie jest poważny test.
Pokaż.
Nieważne. Wiem, do jakiej grupy należę.
- Widzisz? - Jestem NWS.
Nie Wasza Sprawa, jasne?
Lepiej przeczytaj to.
„Seksualność dla opornych”.
SEKSUALNOŚĆ DLA OPORNYCH
Caitlyn Jenner wygląda lepiej po tranzycji.
To prezent za lata pracy u nas.
Libo też go chciała, ale skoro wciąż go podkradałaś…
To znaczy pożyczałaś.
- Dziękuję pani. - Bardzo proszę.
Cześć, sąsiadko!
- Jak wam się układa z Libo? - Wspaniale.
Ale nie jest jak ty, Cat.
Ty jesteś prawie jak rodzina.
Ile świąt spędziliśmy razem?
- Podawałam kolację. - Tak, ale byliśmy razem.
Telefon mi wibruje! To pewnie Libo.
Szykuje dla nas niebiańską pieczeń!
Cat.
Jeśli będziesz miała dość jedzenia fasoli,
drzwi mojej lodówki są dla ciebie zawsze otwarte.
Przykro mi to mówić, ale…
mam więcej ubrań.
I to markowych.
No to wybierz sobie dowolną rzecz z domu.
Pani sypialnia.
I łazienka.
Nie! Zaczekaj!
Co się dzieje?
To małe łóżko mnie krępuje.
Potrzebujesz większego?
To może się zamieńmy.
O tym nie pomyślałem.
No dobrze.
O rety, skarbie.
Chyba dręczy cię coś innego.
Co się stało? Powiedz.
Chodzi o mecz.
Boję się, że znów nawalę
i ci wszyscy bogacze mnie odrzucą.
Skup się na grze i trzymaj nerwy na wodzy.
I nie pozwól, żeby wyszła z ciebie ulica, bo to się zawsze źle kończy.
Skoro o tym mowa,
czemu Cata jest teraz głową rodziny?
Nie chciałam, żeby blondyna kupiła ją prezentami.
To moja wina, że jesteś w śpiączce.
Czemu dałem jej truskawki w czekoladzie?
Przyniesiesz mi colę, Cata?
Siedź, ja przyniosę.
Gotowi? Nagrywanie włączone?
Oczywiście.
- Leo, weź moje pigułki. - Jasne.
- Chodźmy. - I mój ciepły szal.
- Dobrze. - I moją planszę do strategii.
- Jasne. - I moją książkę.
Dobrze. Czekajcie na mnie.
Pigułki, szal, plansza.
Czekajcie na mnie!
Chodź, Pablito!
Zaczekajcie!
W drogę!
Dalej, chłopaki!
- Tutaj! - Strzelaj!
Skupcie się! Dociśnijcie ich z góry!
Reynoso na boisko!
- Hector Reynoso? - Mój nowy szef finansów.
Tym razem pożałujesz, George.
Dalej!
Nieźle!
Tutaj, Ernesto!
Blokuj!
Nic się nie stało. Gramy dalej.
Dalej!
To jakiś szwindel!
Dawaj, tato!
- Proszę. - Dzięki.
- Są jakieś kanapki? - Proszę.
- Moja plansza. - Dzięki, mamo.
- A plansza? - Proszę.
Naprawdę będzie sprzedawać tacos w trakcie gry?
- Nie jesteś przezroczysta. - Przestań!
Daj mi się skupić.
No dalej!
- Czemu on gra w lidze biurowej? - To mój nowy szef finansów.
Jest lewonożny! Zablokuje ci środek!
- Byłabyś świetną menedżerką. - Nie rozpraszaj mnie.
Tere i wujek chcą, żebym określił swoją orientację,
bo zastosowałem krem na trądzik.
- I już wiesz? - Obchodzi cię to?
I tak nie pozwolą ci grać.
Dalej, tato!
Gol!
SEGOVIA NIGDY SIĘ NIE PODDAJE
Tak! Gol!
Jesteście do bani!
Nic dziwnego, że skończyliście w drużynie Chivasa.
Patrzcie na to!
Z Genaro chyba zaczyna wychodzić ulica.
Oby nie złapał ich za jaja.
Oby nie. Mój Boże!
Czemu nie odpisujesz?
- Gramy w jednej drużynie. - Twój tata u nas gra, nie ty.
Ale z ciebie hejter.
Hejter, klasista, bogacz.
Uwielbiasz etykietki.
Załóż sklep odzieżowy.
Gol!
Tak się kopie piłkę, frajerzy!
I nie pomoże wam nawet Ramoncito!
- Chodź już. - Numer dziesięć!
Genaro López!
Sędzia! Faul!
Sędzia!
- Co jest? - Wstawaj.
Nie widziałeś faula?
- Graj dalej. - Ale…
- Było czysto. - Johnny mnie zaatakował.
- Zamknij się. - Jesteś ślepy?
Zamknij się!
- Numer dziesięć! - Co znowu?
Cykor!
Nie!
Znów to samo!
Cykor!
Gol!
SPOĆ KOSZULKĘ, TWÓRZ HISTORIĘ
DRUGA POŁOWA
Kto poda ci chusteczki po przegranym meczu, skoro Cata odeszła?
Libo, moja nowa służąca.
Nie służąca, a pracownica domowa, wysil się trochę.
A gdzie ta twoja cudna Libo?
Kto wie? Może spędza czas z chłopakiem.
Moja pracownica ma wolne w niedziele, nie to co inne.
Dobrze!
Gol!
- Nie! - Mamy remis!
Młoda, powiedz tacie, żeby zrobił tak.
Zaatakujcie z boku, bo tam mają luki.
Oni już to wiedzą.
- Poważnie? - Tato, została minuta!
Musimy dać z siebie wszystko, by wygrać.
Prawda?
Hej, tato! Robimy zmianę!
Dobra?
Dobra.
Lupercio, zmiana.
Diego.
- Idź tam, Diego! - Chwileczkę.
Mój Diego wszedł na boisko, więc teraz na pewno wygramy.
Diego!
- Co mam robić? - Zablokuj bramkarza!
Dalej.
Gol!
- Wygraliśmy! - Wygraliśmy!
Wygraliśmy!
Mówiłam, że Diego jest najlepszy!
Wygraliście dzięki temu nędzarzowi.
Udało się!
- Crista. - Chodź.
Dobrze, że kazałaś mi tam stanąć. Czemu tata nie pozwolił ci grać?
Jesteś mistrzem!
A ty jesteś seksistą, a to nie jest fajne.
Crista ma rację. To ona kazała mi go blokować.
Wie o piłce więcej niż my.
Co za filmowe zakończenie.
Dobrzy wygrywają dzięki przystojniakowi, który jest najgorszy w drużynie.
- Nie, wygraliśmy dzięki tacie. - Jasne.
Tak sobie myślałem, Pablito. Ten test był zupełnie do bani.
- Nie masz kryzysu tożsamości. - Nie.
Ale ona jest lesbijką.
Nie masz u niej żadnych szans.
To widać jak na dłoni.
Problem nie tkwi w nim ani w niej.
Ale w tym, że myślisz, że każda piłkarka jest lesbijką.
To prawda.
Możesz być kim chcesz. Byle nie palantem.
Nie zrozum mnie źle, ale nie mogę dłużej dla ciebie pracować.
Czemu?
I tak nic nie robisz.
Tu nie chodzi o ciebie, tylko o mnie.
Chodź tu, kochana.
Chodź.
Z Bogiem.
Wiem, że teraz tego nie rozumiesz.
A gdybyś dostała piłką w twarz?
Nie wybaczyłabyś mi, że cię oszpeciłem.
Wybacz mi, skarbie.
Ale jeśli chcesz,
to wciąż potrzebuję świetnej menedżerki.
Jak te kanapki od Libo?
Sil chyba je kupiła.
Nie umie robić kanapek.
Tęskni za tobą.
Diego.
Więc to ty byłeś ich tajną bronią.
- Nawet ja o tym nie wiedziałem. - W końcu zamknęłam Yoli usta.
To świetnie. Mamy jeszcze jakieś kanapki z marketu?
Sama je zrobiłam.
Serio? Są świetne.
Jesteś mistrzynią kuchni.
Pani Silvio.
Chciałabym…
wrócić do pracy.
Nareszcie! Dlaczego?
Prawda jest taka, że bardzo za panią tęsknię.
Ale jeśli woli pani Libo…
Nie, Libo dostała Zieloną Kartę i wróciła do Houston.
Już wyjechała.
Więc możesz wrócić.
Ale od teraz kanapki…
będę robiła sama.
Gdzie Cata?
Dobrze, że pytasz, syneczku, bo dzięki niej zrozumiałam,
że mnie wykorzystujecie.
Kocham was, ale jesteście bandą leni.
To moja wina, że o siebie nie dbałam.
Więc od teraz rezerwuję sobie czas…
by spojrzeć w lustro albo zrobić manicure,
albo pójść na trening i poczuć się seksownie.
To co? Ruszać się.
- Ja to wezmę. - Tego mi trzeba.
- Idźcie już. - Dzięki.
Wasze dłonie nie są aż tak delikatne.
Powiedziałam im!
Było idealnie.
Udało ci się.
Myślałem, że tego nie dożyję.
To ten twój nowy gracz, Ernie?
Czy to był tylko taki szwindel?
Nie, panie George. Jestem Genaro López.
Kreatywny tak na boisku, jak i w biurze.
Jeśli kiedyś przestanie pan pracować dla tego nieudacznika,
moje drzwi są otwarte.
Bogata mumia.
Słuchaj, Ernie.
Albo zatrudnisz mnie w zespole kreatywnym,
albo pójdę do mumii.
Umowa stoi.
Widzimy się jutro.
Ale nie mów mojej żonie.
Genaro López, redaktor kreatywny agencji!
Napisy: Marta Racka