Fransızcadan çeviren: Amazon İngilizceden çeviren: beray
BEYNİ KALBİNDEN ÖNCE ÇÜRÜYECEK OLAN HERKESE
Her şey hazır.
Tamam.
Biraz şarap?
Olur.
Dur. Dur!
Sağ ol.
Şerefe.
Hayat bir rüya, değil mi?
Evet.
Rüyanın içinde bir rüya.
Bize.
Biz çok çok küçüğüz
Arkadaşım gül
bu sabah bana öyle dedi.
Şafakta doğdum
şebnemle vaftiz oldum.
Çiçek açtım
mutlu ve âşık,
güneşin demetlerinde.
Kendimi kapattım gece
ve yaşlı uyandım.
Oysa ben çok güzeldim,
bahçendeki en güzel
en güzel çiçektim.
Biz çok çok küçüğüz
Arkadaşım gül
bu sabah bana öyle dedi.
Beni yaratan tanrı
başımı eğiyor
ve düşüyormuş gibi hissediyorum,
ve düşüyormuş gibi hissediyorum.
Kalbim çıplak neredeyse.
Bir ayağım mezarda.
Mâziyim şimdiden.
Dün hayrandın bana
ve toz olacağım
yarın, ebediyen.
Biz çok çok küçüğüz.
Arkadaşım gül
bu sabah öldü.
Bu gece Ay
arkadaşımı gözledi.
Rüyamda gördüm,
baş döndüren ve çıplak,
ruhunun dansını
bulutların ardında
gülümserken bana.
İnan bana kim inanıyorsa,
ümit etmem gerek
yoksa bir hiçim.
Yoksa çok çok küçüğüm,
arkadaşım gülün
dediği gibi dün.
...yas sürecini tartışacağız,
ritüellerin önemi,
dayanıklılık kavramı,
yas sonrası farkındalık
ve merhumla temasın öznel deneyimleri.
Konuklarımız;
Doktor Boris Cyrulnik, nöropsikiyatr,
deneme yazarı ve etolog.
Doktor Chris top he Fauré,
psikiyatr ve psikoterapist,
ve gazeteci Stéphane Allix,
yazar, Olağanüstü Deneyimler Enstitüsü'nün kurucusu.
Chris top he Fauré yas sürecini ele alıyor.
Yas süreci, ölümün neden olduğu şiddetli,
acımasız yaranın iyileşmesine eşlik eden, varlığımıza içkin
doğal, akıllı bir süreçtir.
Yarayı iyileştirecek ve duyabildiğimiz, görebildiğimiz,
konuşabildiğimiz ve sarılabildiğimiz kişiyle olan dışsal,
nesnel bir bağdan, onları asla kaybetmediğimiz öznel,
içsel bir bağa geçmemize izin verecektir.
Unutkanlığın tam tersidir.
Aksine, buna introjeksiyon denir.
Sevilen kişinin mevcudiyetinin sonsuza kadar içselleştirilmesi.
Yakınını kaybetmiş birinin yanındaysanız
Ve kendinizi çaresiz veya garip hissediyorsanız
Doktor Fauré, bir diyalog başlatmanın,
gidişatı konuşmadan bırakmamanın önemini vurguluyor.
Ölen kişiyle olan aralarını,
nasıl öldüklerini sormak,
isimlerini kullanmak
yas tutan kişinin etkileşimi sürdürmesine yardımcı olur ve
entegrasyon sürecine yardımcı olur.
Yas sürecine ritüeller eşlik eder.
Boris Cyrulnik:
Sevmeyi bırakmadığımız, kalbimizde,
zihnimizde yaşamaya devam eden
birini çürümeye bırakmaya razı olamayız.
Artık orada olmayan birini seviyoruz.
Mezarı icat etmeliyiz.
Neandertal dönemlerden beri yaptığımız gibi:
Vücut manidar bir pozisyonda yatırılır,
çiçek yaprakları atılır,
öbür dünyaya yolculuk için yiyecekler bırakılır.
Gözyaşları akıtılır.
Bay ve Bayan Neandertal konuşabiliyordu,
bugünkü gibi konuştuklarını tahmin ediyorum.
Birini kaybettiğimizde, sevdiğimiz birini...
isimlerini taşlara kazırız.
İsimlerini kazımak onları hayatta tutar.
Fotoğraflarını mezar taşlarına koyarız,
etrafına çiçekler bırakırız,
ölü olduklarının bilincindeyken;
onları hatırımızda yaşatırız.
Yani yas ritüeli...
Her kültürün bir yas ritüeli vardır.
Ölen kişiye...
Ve bize de saygınlık kazandırır.
Çünkü sevdiğimiz kişinin bedenini çürümeye bırakmak utanç vericidir
Bir mezar dikmeliyiz ve
sosyal bir ritüel icra etmeliyiz.
Ağlarız, ancak birlikteyizdir.
Bu ölüme anlam verir.
İlk yanıtımız
mezarın bir sanat eseri olmasıydı.
Mısırlıların ürettiği eserler için
hâlen kazılar yapıyoruz.
Ölümün temsili
insanlığın evrensel vaziyeti açısından ilginçtir.
Ölülük algıdan algıya değişir.
Ölü cesettir, ölüm manevi.
Batı toplumunda, sevilen kişinin kaybı adına
yapılan ritüellere, geleneklere ve
sosyal kodlara mesafeli davranılmıştır.
Peki neden?
Oldukça faydası görülmüş olan teknolojik
gelişimle alâkalıdır.
Ama Elliler'de ve Altmışlar'da,
ölüye refakat etme, yanında olma
evlerden uzaklaşmıştır.
Atalardan kalan uygulamalar
... ki ölüyü toplumdan uzaklaştırma oluyor bu.
Bu tıbbi bir hâle geldi.
Bu sorumluluğu tekniker ve uzmanlara yükleyip,
toplumdan uzaklaştırdık.
Hastanelerde gizlenmiştir.
Hayır! Hayır.
Sağ olasın.
Yardımcı olabilir miyim?
Oyuncaklar?
İleride, sağda.
... sonra, beyinleri tekrar çalışır.
Eğer inanmıyorlarsa, beyin taraması
artık çalışmadığını gösterir.
Yani neler olduğunu
kavrayabilmeleri için güven verilmelidir,
verildiğinde cesaretlendirilmelilerdir.
Konuşmaları lazım,
konuşmak etkilidir çünkü
duygular konuşmayla tetiklenir .
Mantıklısı:
Bu neden oldu?
Nasıl üstesinden gelirim?
Bu psikolojik ve biyolojiktir.
Travmatik ve sağlıklı hafızayı
birbirinden ayırıyorsunuz.
Nasıl oluyor?
Sağlıklı hafıza ilerleyicidir.
Ne olduğu ile ilgili hatıralarımızın
yerini sürekli değiştiririz.
Dönen şey geçmiş değil,
geçmişin temsili,
neler olduğuna getirdiğimiz kanaattir.
Zamana veya insana göre değişir.
Gördüğümüz şeyleri gördüğümüz gibi görmeyiz.
Çocukluk anılarımız, yaşlandıkça
kaçınılmaz olarak gençliğimizdeki gibi
canlı ve net olmaz.
Geçmişin temsili kayar.
Buldunuz mu?
Geçmişteki olayların anısı değişir.
Bu sağlıklı hafıza.
Sağlıklı hafıza evrimleşir.
Travmatik hafıza tıkılmıştır, ilerlemez.
Vuk?
Geldim!
Burada mısın?
Buradasın!
Karımı gördün mü?
Yok görmedim.
Burada mıydı?
Bugün değildi.
Onu görürsen
onu aradığımı söyler misin?
Tamam.
İyi ki de geldin, çalışman için işine yarayabilecek
bir iki kitap buldum.
Bir saniye.
Neymiş?
Sembolizm ve rüyalar üzerine.
Senin çalışmayla
çok iyi örtüşüyor.
Evet kitabım.
İyi gidiyor mu?
Evet ama... Karımı bulmam lazım.
Bende dursun mu?
Tamam.
Buluşmaya gelemiyorum,
çok meşgulüm.
Ama arayacağım.
Görürsem onu aradığını söylerim.
Sağ ol.
Görüşürüz!
Sağ ol.
Karımı gördünüz mü?
Arka tarafta.
Beyefendi! Burada!
Neredeydin?
Her yere baktım.
Her yere.
Niye?
Hadi evimize gidelim.
Beğendin?
Ne kadar?
5 avro.
Al, senindir.
Teşekkürler.
Hadi gidelim.
Güle güle.
Dikkat et.
Gel.
Dikkatli.
Evet.
N'aptın sen?
Hiç!
Dışarı çıktın,
kapıyı açık bıraktın
ve kimse nereye gittiğini bilmiyordu.
Neredeydin?
Eczanede.
Hayır.
Yalan.
İmkânı yok, oradaydım.
Orada çalışan
herkese sordum
Hepsi seni tanıyor.
Ve seni kimse görmemiş.
Oraya gitmedin!
Beni korkutma!
Sen beni korkutuyorsun.
Nasıl?
Şehirde kaybolman,
serserinin birinin saldırması,
bir torbacının,
burası tehlikeli bir şehir.
Hayır.
Evet, öyle.
Amaçsızca dolanman.
Beni korkutuyor!
İnsanlar nazik.
Hayır!
Sen öyle san
ama değiller işte.
Reziller!
Dünya delilerle ve
rezil insanlarla dolu.
Rezil!
Anladın?
İnanmıyorum sana.
Gerçek bu.
Hayır değil.
Ben meselemi anlattım...
Bırakacak mısın böyle yapmayı?
Beni öldürürsün.
Hayır.
Sana zarar vermem.
Bana bir şey olmaz.
Yazmaya devam etmem... Kitabım üzerine çalışmam lazım,
çok önemli.
Çok önemli.
Sinema ve rüyalar
hakkında.
Önemli bir kitap.
Lütfen, gerçekten..
Lütfen.
Gerçekten mi? Tamam.
Teşekkür ederim.
Bana döner misin lütfen.
Gerçekten mi?
Sağ ol.
Claire, aç...
Aç...
Lütfen.
Seninle konuşmam gerek.
Sesini...
Sesini duymam gerek.
Lütfen.
Claire.
Alo, Jean-Baptiste?
Evet benim.
İyi misin?
Bana lazımsın.
Biliyorsun, sinema ve rüyalar
üzerine bir
kitap yazıyorum.
Şimdiden bir isim buldum:
"Ruh"
Beğendin?
Sevindim.
Aynı zamanda alıntı da buldum,
Edgar Allan Poe'dan şu muhteşem dizeler:
"Gördüğümüz veya görünen ne varsa
Rüyanın içinde bir rüya yalnızca."
Muazzam.
Bu dizeleri alıntı olarak...
Başa koymayı düşündüm.
Aynen, doğru.
Şüphesiz.
Ben de o şekil düşünüyorum.
Sinema,
sinema salonunu kastediyorum,
rüyalarımızı afişe etmek için
olabilecek...
en uygun atmosferdir.
Onlara aç...
Çünkü...
Alaca karanlık,
kimseyle hiçbir temasın yok.
Yatakta olmak gibi,
uyumak,
rüya görmek.
Sinema da bu.
Kocaman bir rüya.
Bütün sinema.
Yalnızca rüyalar hakkında olan filmler değil,
bütün filmler rüyadır.
Evet.
Evet yazdığım satır
"Uyanık rüyâbaz", evet.
Tabii yayıncıma sorarım. Eğer beğenirse...
Bana kalırsa bazen... Seyirciler sinemada rüya gördüklerinde,
rüyayı değil yalnızca
bazı sembolleri görürler.
Ama çoğunun ruh hâli devamlı bir...
gevşeme durumundadır.
Sanki bir rüyanın... İçindelermiş gibi.
Gökyüzündeki şeylerle
ilgili bir duruma...
Harika bir duruma kapılma.
Freud'un dediği gibi, semboller;
deniz gibi...
Annen,
aynı zamanda cinsellik demek.
Seks.
Büyük seks...
Okyanus gelsin aklına!
Devasa seks!
Dev hisler.
Gerçek bu.
Bazen...
Hiç rüya görmedim diyemem.
Görürüm!
Genelde Fellini'nin veya Mizoguchi gibi göremem...
Doğrudur. Gerçekten doğru.
Gerçekten...
Esas sorun bu.
Bravo.
Tamam.
Görüşürüz.
Stéphane, bir gelir misin?
Stéphane?
Nathalie'i aradın mı anne?
Nathalie?
Evet, Nathalie.
Asistanın, eski asistanın.
Aramadın mı?
Yok, aramadı.
Sen aradın mı?
Hayır, aramadım çünkü...
Onu annenin yapması lazım.
Bana iki mesaj bıraktı.
Beyin taraması için.
Tekrardan.
Hayır.
Evet.
Önemli.
Babamla ben de kaygılıyız.
Sen bari psikiyatrsın, makul olman lazım.
Biz sonra ararız.
Bir randevu sadece, ben seninle gelirim.
Tamam?
Tamam.
Kiki'nin yanına git.
Bunlar ilaçları.
sanki kokteyl partisindeyiz.
Seninle anneminkiler mi?
Evet. Benimkiler
çok değil.
Çoğu onun.
Kiki bunlarla oynuyordu.
Zor bir yere koy.
Şuna bak.
Bayağı güçlü. Reçeteyi annem mi yazmıştı?
Yok, Psikiyatr yazdı.
Birine mi gidiyor?
Gerçekten?
Bunu mu verdi?
Dur...
Ne oldu?
Anne, ne oldu?
Ne var?
Efendim?
Beni eve götür...
Evdesin zaten.
Hayır,
Eve gitmek istiyorum.
Nasıl?
Bana bak, sorun ne?
Eve gitmek istiyorum.
Zaten evdeyiz.
Evet.
Hayır.
Bana bak.
Şu adam
beni sürekli takip ediyor.
Ne işi var burada?
Kim, Babam?
O babam.
Baba Kiki'nin yanına gitsene.
Benimle gel?
Gelir misin?
Elini ver.
Sakın bırakma.
Hadi, bırakmadan.
O ne?
İyi misin?
Neye bakıyorsun?
Ne?
Korkuyorum.
Korkuyor musun?
Niye?
Bilmiyorum.
Burada...
Buradayız.
Burası yemek odası.
Bilm...
Bana bak.
Ben kimim?
Bilmiyorum.
Stéphane.
Kimim ben?
Stéphane.
Anne!
Benim.
Dudaktan öpemezsin!
Baba tamam mı?
İstediğin dvd'yi getirdim.
İzleyelim mi?
Anne?
Otur böyle.
Dünyayı anlamak için,
üstünde değişmek için
gözlemliyoruz.
Akıl, araçlar üretebilmemize,
sonsuzca küçüğü ve
sonsuzca büyüğü anlamamıza yardım etti.
Geliyorum, Kiki!
Dünyamızı yüz yıldan fazladır,
psikologlar; biyologlar,
genetik bilimciler, sinir bilimciler
parçalara ayırıp ölçtüler ve analiz ettiler.
Bilgisayarı icat ettik ve
Ay'da yürüdük
ancak düşüncemiz aksine,
zekâmız gelişmemekte.
Bugün bilim zekâmızın
birçok yönünü keşfediyor
ancak bilim adamları gerçekten biliyor mu?
Yok, sorunlar eklemeyelim.
Bilirsin hayatta büyük bir kelime vardır...
"Sevgi".
Seni sevdim.
Sana dört tane mesaj bıraktım,
hepsi cevapsız.
Burada durur musun?
Babama bakıp geleceğim.
Doğru.
Evet, biri...
biri vardı.
Karım yatıyor... Uyuyor.
Oğlum.
Oğlum burada.
Tamam, umarım.
Sağ ol. Sağ ol sevgilim.
Evet, doğru, da...
Dayanırım.
Hatırlıyor musun?
Kim o?
Paulette?
Yakın.
Pauline.
Kimin annesi o?
Bilmiyorum.
Pauline kim?
Kimin annesi?
Onun.
Adın ne senin?
Kiki.
Bu biz...
Berlin'deyken.
Fotoğrafları sen çekmiştin.
İyi fotoğraf çekersin.
Değil mi?
Biliyor musun?
Yemeği babam mı yapıyor?
Nasıl yapıyorsunuz?
Sen mi yapıyorsun?
Bir cümle kurar mısın?
Sadece bir tane.
Arada sırada.
Alışverişi babam mı yapıyor?
Bir yerini inciteceksin.
Acıdı mı?
Elin.
Elini acıttın!
Ne ya...
Ne yaptığını gördüm!
Sessiz biraz!
Uslu uslu.
Uslu oyna.
Ağlıyorsun.
Niye?
Ne oldu?
İyi değil.
Kiki mi...
Korkuttu?
Kiki mi korkuttu seni?
Öyle deme baba.
Kiki ağlatmadı onu.
Hayır, biraz o yaptı.
Aha böyle yapıyor!
Oynuyor.
Oynuyor, ama böyle oy...
Tamam da ama... Sinirlenme!
Sakin ol baba!
Oynuyor ama böyle oyn...
Sokakta değiliz, sofradayız.
Güzel oyna.
Dedeyle nine yorgun.
Güzel oyna.
Canım...
Canım benim...
Ağlama.
Dayanamıyorum.
Hayır.
İyi misin?
Tamam, gülümse...
Gülümse. Evet...
Küçük bir tebessüm...
Güzel, ne kadar tatlı.
Güzel... Güzel.
Çok tatlısın...
Çok güzel...
Ne yapabilirim ben söyle?
Söyle.
Bir de.
Ne yapayım?
Söyle.
Bu...
Yaparım. Bir de.
Burada ol.
Burada mı?
Burada zaten.
Babam burada.
Üçümüz de buradayız.
Bütün ailemiz burada.
Yaramaz Kiki'yle beraber.
Her şey güzel.
En güzel şey hayattaki.
Oğlun.
Oğlumuz.
Çok yakışıklı!
Çok fena hasta.
Sen de gördün,
biliyorsun.
Bilmiyordum.
Üç hafta önce ben buradayken
Doğru.
Her geçen gün, daha fena oluyor.
Çaresi olmayan bir hastalık.
İlacı yok, bir hapı yok.
Tedavileri var.
Tedavi?
Su gibiler.
Evet öyleler.
Dik otur.
Psikiyatr'ın dediği gibi.
Su gibiler.
Sen birine göründün mü?
Evet sıklıkla.
Gittikçe fenalaşıyor.
Sanki hep, yokuş aşağı...
Sürekli...
Gittikçe kötüleştiğini söylememiştin.
Niye?
Niye endişelenesin?
Senin kendi hayatın var... Oğlun,
işin, senin derdin sana yeter.
Ama baba...
Tek başına üstesinden gelemezsin bunun.
Annemin kendi reçetesini yazması.
Eczacı tanıyor onu ama.
O geldiğinde,
istediklerini vermiyor.
Etkisiz ilaçlar.
Veya beyin için kötü olanlar.
Ama sen...
Takip ediyorum onu ama kolay değil işte.
Ama ben o... Be...
Güçlü olman gerek.
Olamam!
Güçlü olman gerek.
Benim bazen,
olduğum gibi.
10 gün önce seni Nathalie'yle konuştun mu diye aradım.
Konuştum dedin ama konuşmadın.
Yok yapmadım.
Ben biliyorum.
Hallediyorum diyorsun ama yok.
Hayır.
Pauline...
Nasıl?
Hastanede demiştim.
Yine.
Görüşüyor musunuz?
Kiki için bir şeyler yaparken veya
sosyal hizmet görevlisiyle.
Son iki aylık nöbetleri çok,
çok fenaydı.
Kiki için çok zordu.
Suç bende değil.
Evet sende değil.
Hastalıklar bizim suçumuz değil.
Annenin hastalığı benim suçum değil.
Ama baba ilaçlar...
Karının hastalığı da senin suçun değil.
Hayat.
Kader.
Hayır.
Evet. Kader,
şehri dolaşıyor.
Geziyor.
Sonra saldırıyor.
Faaliyete geçiyor ve
hastalık geliyor.
Peki sen. Para ne durumda?
Yok. Uçtu.
Gerçekten mi?
Hiç param yok.
Biliyorsun.
İyi bir iş bulmadın mı?
Tabii ki.
Bir belgesel çektim veya
onun gibi montajlı bir şey.
İyi.
Sigortam yatıyor,
yeterince saat çalışıyorum.
Ama parayı harcadım.
İkimiz de aynı durumdayız.
Meteliksiz.
Evet.
Şerefe!
Yarına!
Claire konusunda zorlama.
Fazladan bir bela alma başına.
Arıyorum ama hiç
açmıyor.
Kolay değil onun için de.
Tabii.
Yirmi sene geçmiş.
İkimiz.
Âşık. Her yeri gezdik.
Çok...
önemliydi benim için.
Ama şimdi
neredeyse bitti.
Bitmedi ama neredeyse bitecek.
Hayatımız bu,
mahvolmuş.
Hâlâ içiyor musun?
Nasıl.
Belki intihar ederim.
Sıkıntılarımı hatırlıyor musun?
İlaçlarını alıyor musun?
Kesinlikle.
Her gün, evet.
4 tane hap, her zaman.
Onlarsız...
Çok tehlikeli.
Ölürüm.
Sen peki?
Doktorun yazdığı ilaçları alıyor musun?
Takviyelerim var,
ama sevmiyorum.
Sadece
acıtmıyor, ama
çöp.
Ev ilaçla dolu oğlum.
Ve müptezelleriyle.
Aynen.
Annem peki?
Aramızda en çok...
-Onun onluğu azalmış.
Evet.
Neleri içtiğine dikkat et.
Karıştırma sakın.
Acayip güçlü ilaçlar alıyor.
Biliyorum.
İlaçlarını biliyorum,
çok güçlüler.
Çok dikkatliyim.
Bu hayat
ilaçtan ilaca bir hayat.
Neredeyse..
Neredeyse...
İlaçların kuklasıyız.
Bana bak...
Geceleri uyumuyor.
Deli.
Neden?
Kağıtları her yere bırakıyor!
Tam bir çöplük.
Toparlayayım dedim
beceremedim.
Toplamak zorunda değilsin.
Yoksa deliririm.
Bu yüzden şey...
Neuroplax yazacağım ona.
Hayır.
Evet. Evet.
Öyle bir şey yapma.
Yapabilirim.
Burada olman güzel.
İlaç yazma işini Nathalie'yle
hâlledersiniz.
Artık ilaç yazamazsın.
Evet yazarım.
Eczanedekiler beni tanıyorlar.
Doktor kartım var.
Kiki'ye alabilir miyim bunu?
İstediğini al.
Sonra acıkırsa diye. Bir de yoğurt.
Biraz daha al.
Gitmek zorunda mısın?
Evet.
Yarın Kiki'yi alacak.
Burada neden yatmıyorsun?
Bu gece olmaz.
Kiki'yi alayım.
Kiki...
Efendim baba?
Arabalarını topla.
Gidiyoruz.
Şimdi mi?
Geliyor musun?
Tamam?
Gidiyoruz.
Gidiyor musun?
Evet.
Bana iki yüz avro verebilir misin?
Benim kart eridi.
Aptal kafam.
Sağ ol.
Annemin verdiği ilaçlara dikkat et.
İlaç? Beni zehirler
mi dersin?
Yok!
Yok?
Seni zehirlemez de...
Kend...
Kendisinin hâlâ ilaç yazabileceğini sanıyor.
Kafası karışık.
Haplarını ayrı koy.
Dikkatli ol.
Sağ ol.
Seni seviyorum.
Ben de.
Gaz kokuyor.
Gaz!
Ne yaptın sen?
Gaz!
Ne yaptın sen?
Sen delirmişsin!
Sorun yok canım.
Delirmiş!
Masanı topladım.
Ne?
Masanı topladım...
Yazılarım!
Masadakiler!
Tuvalete mi koydun!
Fela...
Bu bir felaket!
Kesinlikle bir felaket!
Beni öldürmek mi istiyorsun?
Hep!
Ev bir...
Kâbusa dönüştü!
Yazılarımı,
kitabımı mahvettin.
Bütün yazılarım.
Yazdığım her şeyi.
Sana deli demiyorum.
Daha kötüsün!
Ne yapsam bilemiyorum baba.
Annemin aklını kaybettiği...
bir noktaya geliyoruz.
Senin kalbinde sıkıntı var.
Çok kötüydü.
İkiniz de daha kötüye gidiyorsunuz.
Annem için endişemden,
bana bir evden söz etti.
Kendi eşyalarınızı koyabileceğiniz.
Hemşire ve bakıcıları,
psikologları, psikiyatrları olan
apartman daireleri.
Bir iki aya
müsait olacak...
İki kişilik bir oda var.
İki kişilik odalar çok nadirdir.
Ama ben
böyle olsun istemem.
Evimizi terk etmek istemiyorum...
Tüm hayatımızı geçirdiğimiz evi.
İçinde
geçmişimiz, eşyalarımız
hatıralarımız duruyor.
Benim, annenin.
Eserlerimiz, kitaplarım.
Bütün bunlar yaşamımızın
bir parçası.
Evimizi terk edemeyiz.
Eşyalarını yanına alabilirsin.
Yüzlerce kitabı?
Gazeteler, dergiler.
İmkânsız!
Çoğunu atmak zorunda kalacağız
Ben geçmişimi atamam.
Çalışılıyorum.
Orada da çalışabilirsin.
Hayır çalışamam.
Uçuyorsun.
İmkânsız.
Hastane olan bir daireye
ben karımla taşınamam...
Akli dengesi yerinde olmayan insanlar için olan bir yere.
Annemin akli dengesi yerinde değil.
Tedavi edilemeyen bir hastalık sonucunda değil.
Herkesin bildiği.
Genç psikiyatrların uzmanlaştığı bir konu.
Onları aradın mı?
Evet, aradım.
Bir listem var benim.
Nathalie aksini söylüyor.
Ama bir listem var
bu konuda uzmanlaşmış
genç psikiyatrların olduğu.
Konuştuk,
bir çaresi yok;.
Yalnız başına üstesinden gelemezsin.
Onları aradığını söyleme, aramadın.
Aradım!
Bir liste almak için!
Çalışma odanda uzun bir liste.
Aradın ama annem kimseye gitmedi.
Bir psikiyatra göründün mü?
Anne bir psikiyatra gittiniz mi?
Biriyle konuştum.
Arayıp aramaman umrumda değil.
Dur.
Biriyle laboratuvarda
tanıştım.
Konuştuk.
Hastalığı herkes biliyor.
Herkesin bildiği.
Bildiği bir şey.
Baba.
Ölseydim her şey daha iyi...
olurdu.
Öyle deme.
Deme öyle.
Bu doğru değil.
Bizimlesin.
Yaşıyor, konuşuyor,
ilerliyorsun.
Paylaşacağın bir mâzin var.
Hayır.
Özür...
Özür dilerim.
Dileme anne.
Mantıklı çözümler arıyoruz.
Baba, sana gereğince yardım edemem.
Edemem.
Annen yere düşse.
Hiç gelmiyorsun buraya,
neredeyse hiç.
Geliyorum tabii. Ne zaman gelebilirsem.
Seni kırmak istemem ama
kliniğe, hastaneye
veya bir eve...
gidecek biri varsa da
o sensin!
Çözmen gereken problemler var.
Ama denedim baba.
Durun!
Sorun yok.
İlk defa konuşuyoruz,
bu önemli.
Birbirimize ruhumuzu
ilk açışımız.
İlk defa.
Özür dilerim.
Sorun yok.
Baba ben ş...
Ben senin düşmanın değilim.
Mesele o değil!
Değilim.
Kırıcı olmak istemiyorsun,
bir kliniğe gitmemi söylemen ahmakça.
Mesele bu.
Doğru değil!
Üzerinde çalışıyorum.
Derneğe yardım ediyorum,
sosyal hizmet sponsorum var.
Çok gelemiyorum çünkü
işleri rayına koymam gerek.
Akıl...
Anne...
Özür dilerim.
Ne için?
Niye?
Suç sende değil.
Hiçbir suçun yok.
Beni bir akıl
hastanesine koyduğunda.
Yapabileceğin her şeyi yapıyordun.
Senin için!
Bir hapishane veya hücre olduğunu söylemedin.
İyi niyetle.
Bir süreliğine.
Sadece bir süre...
Beni dinle.
Fark etmez.
Akıl hastanesiydi.
İyi niyetliydin ve iyi oldu.
Ondan beridir
ben aksini düşünmüş olsam da.
Bir şeyler oldu.
Dayandım, destek aldım.
Sağlıklı yapabildim. Temiz kaldım.
İyi niyetinle.
Size tek başıma gerektiği gibi bakamam.
Annem düşse kaldıramazsın.
Kaybolu, sen de yolu bilemezsin.
Sen bayılsan.
Sana üç yıl önce inme indi.
Sen düşsen annem ne yapabilir ki?
Bazen kim olduğunu, senin ve komşunun kim olduğunu bilemiyor!
Yanlış mı?
Ben hâllederim.
Arkadaşlarıma,
gazeteciler, yazarlar, önemli insanlar,
bir adam,
kadın için değil, çok zayıf; bir adam için.
Güçlü bir adam,
gereği olursa onu kaldırıp yardım edebilir,
onunla sokağa çıkabilir.
Onlarla tanıştın mı?
Hayır, listede yazan isimler var.
İsimler ve liste mi sadece!
Özellikle bir adam
bir aile ile yaşamış biri
herkes tanıyor onu,
herkes iyi biri olduğunu söylüyor.
Yani?
Ve aynı zamanda yeni bir psikiyatr buldum.
Benim listemde!
Baba, ben seni...
Seni suçlamıyorum.
Suç sende demiyorum.
Elinden geleni yaptığını biliyorum.
İsimler alıyorsun, telefonlar açıyorsun
ama sana kim yardım edecek?
Sürekli yalan konuştuğumu söylerdin.
Değil mi?
Sen endişelenme diye yalan söylerdim.
Şimdi sen yalan konuşuyorsun.
Konuşmuyorum deme.
İsimler aldığını biliyorum.
Ama sana yardım edemem.
Kendime hayrım yok!
Kikiyle.. Şunu yapabilirsin, şunu yapamazsın diyen
bir gözetim görevlisi var.
Sana yardım edemem.
Birazcık etsem, sen devamını getirmiyorsun.
İsimler alıyorum diyorsun, Tamam, sana inanıyorum alıyorsun!
Benden, senden veya annemden ziyade, gücü yeten birine ihtiyacımız var.
Anneni...
iyi hissettirelim hadi.
İyi...
Oğlun ve kocan seni çok seviyor.
Tabii ki.
Sana yardım edecekler.
Baba,
Böyle olmaz.
Nutuk çekme, tamam?
Herkes...
Sadece...
Annemin bugün aklı başında,
dengeli.
Konuşmamızı istiyorum.
Listeleri seversin,
iyi fikirleri listeleyelim.
Sadece iyileri.
Hepsine hayır deme.
Belki o ev iyi bir fikir değildir.
Belki bunda bir yerlerde başka bir fikir vardır,
bakıcı'da, sorabiliriz.
Belki o ev değil başka bir ev?
Bir süreçte mutabık olmamızı istiyorum.
Benden...
kurtulmanızı istiyorum.
O ne demek?
Tabii, yorucu, gergin bir şey
ama konuşuyoruz işte.
Konuşmazsak, her şey daha kötü.
Hastalarınla konuşmaz mıydın?
Hastalarınla konuşurdun.
"Bir sıkıntı var." derdin.
"Şöyle yapabiliriz, şöyle yapma."
Değil mi?
Evet.
Biz de, acemi de olsa.
Çünkü babam İtalyan ve bağırıyor,
ben desen inatçı keçi.
Baba?
Beceriksiziz, o kadar.
Konuşmak önemlidir.
Siz...
Küçük bir aileyiz.
Küçücük...
Büyük değil!
Üç kişi.
Bir de Kiki.
Daha kimse yok.
Biraz yorgunum.
Yorgun musun?
Birazcık.
Çay, kahve bir şey ister misin?
Olur.
Baba sen, kahve?
Yok sağ ol, su.
Normal...
Normalmiş gibi davranalım.
Fazla sigaranız...
Var mı?
Setin var mı?
İki üç enjeksiyon kiti.
İki mi üç mü?
Üç tane.
Sağ ol.
Crack piposu lazım.
Tüp lazım mı?
Olur.
Peçete, su?
Hayır.
Tamamdır.
Güle güle.
Bayağı bir iğne gitti bugün!
Birkaçı şimdi.
Annen nasıl?
Öyle işte...
İhtiyarlık berbat bir şey.
Vallahi öyle.
Ya yaşlanacaksın ya da eroin, hangisi?
Seçemiyoruz.
Annem bizden...
Veya onlardan daha fazla ilaç kullanıyor.
Sen nasılsın?
İyi olmadığım kesin.
Bir baksana kanka...
N'aber.
Kapatıyoruz.
Kitin var mı.
Lütfen.
Birer tane.
Kapatıyoruz.
Tüpün?
Arkadaşıma alıyorum!
Meseleyi biliyorsun.
Geliyor!
Ne zaman?
Tek başına gelecek.
Yarın buradayız.
Tamam.
Söyle gelsin.
Tamam.
Her gün buradayız.
Güle güle.
Beyler görüşürüz.
Kapatma saati.
Filmin Hafızası. Sornaki sayımız bu.
Ve biraz para kazanmak için kullanabiliriz.
Filmin hafızası biziz!
Sen de bir kitap yazıyorsun!
Evet bir kitap yazıyorum.
Filmer ve...
Rüyalar hakkında bir kitap.
Muhteşem!
Rüyalar, hafıza.
Rüyaları ne körükler?
Aynı şey değil.
Hayır değil, tamamen farklı.
—Hepsi bağlantılı.
Tamamen farklı şeyler.
Kahve?
Ben.
Bakar mısın?
Karın nasıl?
İyi değil.
Hiç iyi değil.
Ne var?
Ne mi var?
Beni görmezden gelmen.
Beni görmezden gelmen var.
Burada konuşamayız.
Bir şey mi oldu?
Hayır.
Gerçekten mi?
Ara vermemiz lazım.
Seni hâlâ seviyorum.
Seveceğim.
Âşığım sana hâlâ.
Gerçekten.
Körkütük.
Biliyorum, ben de.
Kalbim parçalanıyor.
Seni özledim.
Nezaketin, sevgin.
Hassasiyetin.
İçeri dönmemiz lazım.
Steph!
Seninle gelebilir miyim?
Hayır.
Seninle içebilir miyim?
Lütfen.
Beni de al lütfen.
Bir şey lazımsa ayarlayabilirim.
Eroin? Sana eroin çözebilirim.
Bir tanıdık var, ondaki mal ağırdır!
Piyasadaki en iyisi.
Temiz.
Çok uzakta değil!
Sana alırım.
Para yok.
Ne zaman istersen.
Ben buradayım.
Hadi gel tütürelim..
Fikrini değiştirirsen
ben buradayım.
Güle güle!
Tamam, hadi gel.
Ya Rabbii!
N'apıyorsun?
Acıyor.
Kalbim.
Şöyle.
İyi.
Böyle iyi.
Evet.
N'apayım?
Ambulans...
Ambulansı ara.
Arıyorum.
Stéphane.
Sıfır.
Altı.
Beş.
Yedi.
Dört.
Yedi.
Altı.
Dört.
Beş.
Oldu bakalım.
Stéphane
Annen ben.
Baban düştü...
Ofisinde.
Ambulansı...
Ambulansı ara.
Çabuk. Bir de buraya gel.
Bilmiyorum.
Gel hadi.
O hâlleder şimdi.
İyi.
Üşüyor musun?
He?
Nefes al.
İhtiyacın olursa ben yanı başındayım.
Teşekkürler.
Sizi baş başa bırakayım.
Ben buradayım.
Baban nasıl?
Sen nasılsın?
Canım?
Sorun ne?
Kocan rahmetli oldu.
Dönmeyecek.
Yat artık.
Yarın da oğlunu ararsın oldu mu?
Tabii ki.
Orası nerede?
Biliyorum.
Tamam.
Öyle derim.
Hemen.
İyi günler.
Hanımefendi?
Tamam?
Oğlunuzla konuşuyordum.
Stéphane.
Çok memnundu.
Sana bir ev bulmuş.
Muhteşem!
Uzak değil.
Porte de Pantin'da.
Bu çok iyi oldu. Düzgün bir yerde
Seni yola hazırlayalım.
Makyaj çantanı dolduralım.
Kıyafet seçelim.
Havalara uçuyordu...
Kim...
Kimsin
sen?
Birkaç gündür geliyorum.
Size yardım ediyorum. Yemek yapıyorum, ilaçlarınızı veriyorum.
Muhabbet ediyorum.
Muhabbet ediyoruz.
Siz çocukluğunuzdan bahsediyorsunuz, ninenizden.
Ben de kendi hayatımı anlatıyorum, birbirimizi tanıyoruz.
Şimdi de...
Oğlunuz çok mutlu oldu çünkü ben hep burada olmuyorum.
Sizin için en iyisi bu.
Her gün sizi dinleyen, sizinle konuşan,
sizinle ilgilenen
insanlarla birlikte güvende olacaksınız.
Her şey iyi olacak.
"... Göklerdeki Babamız...
Ayartılmamıza mahâl verme,
bizi kötü olandan kurtar.
Göklerdeki Babamız,
adın kutsal kılınsın.
Gökte olduğu gibi, yeryüzünde de
senin istediğin olsun,
egemenliğin varsın.
Bugün bize gündelik ekmeğimizi ver,
Bize suç işleyenleri bağışladığımız gibi, Sen de bizim suçlarımızı bağışla.
Ayartılmamıza mahâl verme,
bizi kötü olandan kurtar."
Amin.
Belgeler öğleye kadar hazır olur.
Bütün unsurlara sahip misiniz?
Alayım ben.
Teşekkürler.
Kadınlara çoğunlukla beyaz çiçeklerden seçilir.
Küp seçeneklerimiz var, acele etmeden seçebilirsiniz.
Sizin için buradayım tabii ki.
Annem,
Canım annem.
Son iki aydır babamla aranız gergindi.
Her zaman geçimsizliğin kaynağı
olan benim için tuhatı...
Ebeveyni oynamak ve
sizin adınıza kararlar almak cüretini göstermek.
Bazen
özgürlüğünüzü kısıtlayacak olan kararlar.
Rüyalar kısadır,
rüyanın içindeki rüyalar daha da kısa.
Umuyorum rahat uyuyabiliyorsunuzdur en sonunda.
Senin dilediğin gibi yapacağız anneciğim,
ki yolculuğunda seni kimse rahatsız etmesin.
Kiki adına, kendim adına,
arkadaşların, akrabaların adına
teşekkür ediyoruz anne.
Paylaştığınız için teşekkür ederiz efendim.
Bayanlar ve baylar,
simdi; rahmetliyle olan güzel zamanları yâd etmek adına
bir slayt izleyeceğiz.
Dedeyle ninemin yeni bir evi mi oldu şimdi?
Hayır.
O bir ev değil.
Evler yaşayanlar içindir.
Son