FALLBROOK KALİFORNİYA
-Burada. -Selam!
-Selam! Nasılsınız?
Selam!
-Evet! -Selam!
Küçük, tüysüz bir popo.
Herkese selamlar. Gelebilmenize çok sevindim.
-Aman Tanrım. Çok acayip bir şey bu. -Bazılarınız kedi topluluğunda yenisiniz.
Sırayla kendinizi tanıtmak isterseniz
herkes de görüşmedekileri tanımış olur.
Ben Stacy, bu da Bonaparte.
Merhaba!
Bu Mersha.
İşte Lynx. Kendisi keyif yapmakta.
-Selam Lynxie! -Selam Lynxie!
Merhaba!
Bu Mavi. Arkadaşlarına merhaba de.
Mavi eşsiz bir kedidir.
Çok özeldir. Bizim için bir evcil hayvandan ötedir.
Selam Mav!
MAVI'NİN ANNESİ
Bunu kelimelere dökmekte çok zorlanıyorum çünkü bu çok özel bir şey.
O benim duygusal destek hayvanım.
Birçok insan için köpeklerin olduğu gibi.
Merhabalar.
Bunun ne kadar önemli olduğunu da Instagram
ve kedi topluluğu sayesinde gördüm.
Sizlerin tavsiyelerini almak istedim.
Haberiniz var mı bilmiyorum ama önümüzdeki ay Maverick'in doğum günü.
İkiye mi giriyor?
-Doğum günü partisi! -Evet, öyle.
Bak Kayla, o hazırlandı bile.
Şuna bakın.
Çok tatlısın Mersha!
İki yıl önce kedime doğum günü partisi planlayacağımı söyleselerdi
muhtemelen deli olduklarını söylerdim ama durum ortada.
Balık pastaları yapabiliriz.
Evet, iyi fikir. Bunu daha önce yaptın mı?
Hayır.
Bence hepimiz kendi kostümlerimizi yapsak güzel olur.
Ama dışarıda bir yerde.
Bir de video çekeriz.
Kutular da olur. Kutu partisi gibi.
-Çok şirin olur! -Evet!
-Mükemmel olur. -Öyle değil mi?
Adı da şey olur… Kim demişti?
Sörfçü Kedi Adası. Çok şirin olur.
-Eğlenceli olabilir. -Mükemmel bir fikir.
Müthiş.
Kayla, su eğitimi videon için çok heyecanlıyım açıkçası.
Onu yayınlamaya sabırsızlanıyoruz.
Birçok kişi kedilerin tüm gün evde oturup hiçbir şey yapmadığını düşünür.
Ama Mavi çok çarpıcı şeyler yapabiliyor.
NETFLIX ORİJİNAL BELGESEL DİZİSİ
Ben başta…
O ne düşünüyordu bilmem
ama ben hiçbir zaman çocuk istemedim.
Ama "Asla, asla deme." gibi bir durum da söz konusuydu.
Selam Mavi.
Kendimi hiç…
Benim için mümkün olan bir şey değil gibi görünüyordu.
Hiç baba olacağımı düşündüm mü? Ben hiç…
Ben pek…
O şekilde düşündüğümü hatırlamıyorum.
Nick ilk yanıma taşındığında
hem bir kedisi yoktu hem de hiç evcil hayvan beslememişti.
Kedimiz bir ay içinde onun kalbini kazandı.
-Selam dostum. -Eyvah.
Hazır mısın? Yukarı kaldıralım seni.
İki düzine olsun.
Selam dostum.
Doğru yapıyor muyum?
Öyle mi? Sana da bir şey hazırlayacağız, merak etme.
Acıktım.
Evet, ben de.
Diğer soğanı da küçük küçük doğranmış mı istiyorsun?
Hayır ama soğanla işin bittiği için şunu çıkarabilirsin.
Aslında Maverick bizi seçti.
Uzun bir hikâye aslında ama…
Abimin bir Bengal kedisi vardı.
Ailemizin daha önceki kedilerinden çok farklıydı.
Sonra onun yavruları oldu.
Onlara LA'de yuva bulacaktım
ve potansiyel yeni aileleri gelip onlara bakacaktı.
İçlerinden biri, yani Maverick biraz topallıyordu.
Ben de onu alıp her yere yanımda götürmeye başladım ve…
Nick'le arada şakasını yaparız.
Belki de bizimle kalmayı çok istediği için yalandan topallıyordu diye.
Onu keseli çantada taşımaya başladım ki
küçük kafasını dışarı çıkarabilsin.
Birbirimize çok çabuk bağlandık.
Yedi yaşımdan beri hayatımda bir kedi vardı.
Ben küçükken Pizza adında bir kedim vardı
ve çok agresif bir kediydi.
Hem dışarı çıkardı hem evde takılırdı ama ısırırdı falan.
Yine de onu severdik.
Sonraki kedim Sasha'ydı.
Yetişkinliğimin başlarında, 18, 19 yaşlarındayken.
20 yaşımdaki kedim Titten'dı.
Tüm yetişkinliğim onunla geçti, o ölene dek.
Yetişkinlik sürecim hep depresyonla mücadele ederek geçti.
16, 17 yaşlarımdayken başladı.
Ne yaşadığımı pek de anlamıyordum. Başlarda bana çok yabancıydı.
Ailemde biraz yaygın görülen bir durum aslında.
Daha geçen yıl, 2019'un aralık ayında kuzenim intihar etti.
Babam intihar etti.
Bu yüzden bunları konuşmak uzun süre benim için çok zordu.
Hayatımın çok karanlık bir döneminden geçtiğimi biliyordum sadece.
Sörf yapmak gibi görüyorum.
Okyanus suları bir çekiliyor,
bir yükseliyor.
O sıralar Maverick'in hayatımda olması
bu süreci çok daha yaşanılır kıldı.
Sonra o süreçler kısaldı ve umuyorum ki
iyi olduğum süreçler daha da uzadı.
Maverick'i Duygusal Destek Hayvanı olarak şahsen sahiplendim
çünkü seyahat ederken onu yanımda götürmek çok iyi geliyor.
Akıl sağlığım için de gerekli.
Köpek veya kedi olması konusunda ayrım yapmamalıyız.
Bence iki türü de kapsamalı.
Her yere gidiyor derken abartmıyorum. Gitmediği hiçbir yer yok.
Girmesinin yasak olduğu bir markete gidersek
birimiz arabada onunla kalıyor.
Ama onun dışında
hayatımızı tamamen ona göre şekillendirdik.
Alışverişlerde onu da yanımıza alabilmek için
evcil hayvanlara izin veren yerleri seçiyoruz.
Hadi!
Kayla ve benim çıkmamız gerektiği zamanlarda çok sinirlenir
ve tekerleğe atlayıp hızlıca döndürür.
Tekerlekte koşturur.
"Hop, beni de yanınızda götürün." deme şeklidir bu.
Çıkarken onun sesini duymuş oluruz.
Onu çantada taşımaya başladım.
O da balkondaymış havasına büründü.
Ön ayaklarını çantadan sarkıtıp
kafasını da çıkarır ve her şeyi kontrol ederdi.
Sekiz haftalık olduğundan beri tasmalı.
Tasmayı taktığımız ilk gün bıraktık ki evin etrafında gezinip
tasmayla kaynaşsın.
Sonra ikinci gün altı saat daha yaptık.
O takılıyken uyur, oynar ve kestirir oldu. İkinci derisi gibi oldu.
Taktığını bile unutur oldu yani. Üçüncü gün onu dışarı çıkardık.
Aferin sana Mavi.
Başardın evlat.
Mağazadan aldığım bir tasmaydı.
Bir gün Melrose Bulvarı'ndaki en sevdiğimiz kafelerden birine gittik.
Dış tarafta oturmuş kahvelerimizi yudumlarken
tasmasından kurtulmuş.
Geriye doğru itip, kafasından geçirip çıkarmış.
Öylece tasmasız duruyordu ve vızır vızır araba geçiyordu.
Onu hemen kaptım, kalbim deli gibi atıyordu.
Bizi kendi tasmamızı yaratmaya iten de bu oldu.
Hazır mısın minnoşum? Hangisini takmak istiyorsun?
Bunu mu?
Peki ya bu?
Mor mu?
Işıltılı olsun.
Tamam. Popoşunu sok hadi.
Aferin oğluma. Otur hadi.
Oldu.
Yüzde 76 şiraz üzümü.
Bu yüzden baharatı biraz baskındır.
İnsanlar çok tuhaf tepkiler veriyor. Bazıları "İnanmıyorum, bu kedi mi?" diyor.
Ben de hep "Hayır, bu bir köpek. Biraz farklı görünüyor işte." diyorum.
Hadi minnoşum.
Merhaba yakışıklı.
Merhaba büyükanne.
-Nasılsın? -Seni çok özledim.
Ben de seni çok özledim.
Sizi görmek çok güzel. Özel bir konuğumuz var.
Öyle mi?
Evet, kendisi…
Dört bacaklı, değil mi?
Dört bacaklı konuk. Dün havuzda çok iyi iş çıkardı.
Newcastle, İngiltere'de büyüdüm.
İskoçya'nın hemen aşağısında, kuzeydoğu kıyısında.
Ergenliğimin son dönemlerinde Amerika'ya geldim.
Su kayağı deneyimi.
Ve su kayağı sporu vasıtasıyla
şansım yaver gitti ve vatandaş olup Amerika'da kalabildim.
Maverick sanırım 10 veya 12 haftalıktı.
Florida'da akraba ziyaretindeyken günübirlik sahile gitmiştik.
Sahilde küçük su birikintileri vardı
ve sığ sulardı.
Bir taraftan diğerine geçmek istedi
çünkü birkaç mangrov ağacı vardı ve oradan direkt geçti.
Onun için epey derindi aslında, inanamamıştık.
Küçük bir jaguar gibiydi, çok küçüktü.
Doğrudan mangrov ağaçlarına gitti. Su, boynuna ve sırtına kadar çıkıyordu.
Sonra diğer tarafa geçip üstündeki suyu silkeledi ve devam etti.
Bengaller, normal ev kedilerine nazaran
suya karşı daha toleranslılar.
Su ile kaynaşması için mini minnacık adımlar atarak ilerledik.
Olumlu şekilde kaynaşmasını sağladım ve hemen sevmeye başladı.
Nick "Ona sörf yapmayı öğreteceğim." dedi.
Sörf kampını başlattı.
Sörf tahtasını çıkarıp eve koydum.
Daha çok küçüktü.
Tahtaya çıkıp üzerinde koşturdu, ona alıştı.
Sonra tahterevalli etkisi yaratmak için tahtayı sandalyenin üstüne koydum.
Tahtayla evde bir süre oynadıktan sonra
"Aslında var ya, bunu havuza taşıyalım da bakalım ne yapacak." dedim.
Sonra Florida, Orlando'daki göle gittiğimizde
sörf tahtasının üzerindeyken bizi inanılmaz şaşırtan bir şey yaptı.
Kayla ve ben göldeydik.
Sanırım o kanodaydı ve ben de sörf tahtasındaydım.
Maverick pat diye göle daldı.
Çok panik oldum.
Korktum. "Yüzebilecek mi ki?" falan oldum.
Kayla altı metre falan uzağımızdaydı.
Mavi ona doğru yüzüp kanosuna atladı ve kurulandı.
"Vay canına, çok acayipti!" falan olduk.
Sonrasında şöyle düşündüm:
"Bir dalga yakalasa hoşuna gidebilir. Onu sörf yapmaya götürmek istiyorum."
Onu, 15 santimlik
çok ufak dalgalar varken çıkarmak istedim.
Öyle de yaptık.
Böylece ilk dalgasını Malibu'da yakaladı.
"Bu kedi bambaşka." diye düşündüm.
Belki biraz olsun benden ona bulaşmıştır, kim bilir?
Bir Bengal olarak asıl öne çıkan özelliği
onun enerji seviyesi.
Kayla anlatana dek Bangal'ın ne olduğunu bilmezdim.
Tekir bir kediyle egzotik bir kedi kırmasıymış.
F1 Bengal, Bengal türünün ilk nesli oluyor.
Soy ağacında ilerledikçe ana özellikleri azalıyor.
Yani F2 daha uzak bir nesil.
F3.
Asıl kökene ne kadar yakınlarsa bir o kadar delidolu olabiliyorlar.
Aşırı derecede ilgi bekleyen bir hayvan. Herkesin baş edebileceği bir ırk değil.
Onlarla belirli bir zaman geçirmezseniz
zihinsel sapmalar yaşayamaya başlayabilir
ve sonra saldırganlık sorunları bile olabilir.
Bir Bengal kedisinin koşması gerek. İster evdeki tekerlekte olsun
ister dışarıda.
-Yüksek enerjileri var. -Aferin sana!
Keşfe bayılıyorlar.
Bengallerle ilgili epey üzücü şey duydum.
Çünkü insanlar onları güzel oldukları,
yüksek fiyattan satıldıkları
ve bunun bir statü sembolü olduğunu falan düşündükleri için alıyorlar.
Ya da onları havalı buluyorlar ve sonra ona gerekli olan zamanı ayırmıyorlar.
Sonra altı ay geçince şöyle diyorlar:
"Benim kedim sorunlu.
Benimki ısırıyor, tırmalıyor, köşelere işiyor."
Bu insanlar beni çok üzüyor
çünkü bence bu ihmalden kaynaklanan bir şey.
Birçok Bengal kedisi iade ediliyor ve sonra barınağa düşüyor.
Bu alışkanlıkları ele alıp düzeltmek çok zor.
Çok yoğun biriyseniz hiç size göre hayvanlar değiller.
Aferin oğluma.
Mav, buna ne dersin? Bak, bunun üstündekini seversin.
Bunu götürelim Mav.
Bu emektarı alalım.
Bunlara binmek ister misin?
Hangi tahtayı istiyorsun dostum? İstediğini koklayacak.
Ağzında ne var dostum?
-Aman Tanrım! -Ne oldu?
-Ölü veya canlı bir fare. -Canlı, demin yakaladı.
Baksana Mavi. Onu tutarsan fareyi bırakır.
Ama tutamam ki.
Tasmasını takması lazım.
Minnoşum, fare yiyemezsin. Farenin kaçabilmesi için bırakması lazım.
Yaralanmasını veya hastalanmasını istemiyorum. Öyle yapma.
-Kendi bırakmalı. -Sen yap o zaman.
Bırakabilirsin.
Mavi.
-Hiç böyle yapmamıştı. -Korkuyorum…
Tamam, oldu. Bırak hadi.
Üzgünüm. Üzgünüm Mav.
-Kaç. -Bana çok kızdığını biliyorum şu an.
Üzgünüm minnoşum.
Hayır! Şunu uzaklaştırır mısın?
-Tabii. -Ellerinle yapma.
-Ne ile yapacağım? -Ben ne yapabilirim?
-Ben alırım. -Kendini boğacak.
-Üzgünüm. Kovaladın mı? -Daha güzel mamalar vereceğiz.
-Gitti. -Bulamaz, değil mi?
-Yok. -Tamam.
Aferin sana Mav.
Hadi Mav. Gidip bir tahta seçelim.
Fare olmaz.
-Fareyi ne yaptın? -Kendi kaçıp gitti.
-Ölü numarası yapıyormuş. -Yaşıyor muydu?
-Evet. -İyi bari.
Şehirden taşraya taşınmaya karar verdik.
Birkaç tavuk edinmek için mükemmel bir fırsat doğmuş oldu.
Küçüklüğümden beri etrafımda hep hayvanlarla büyüdüm.
Mavi'nin de onları sevmesi benim için önemli o yüzden.
Onlar da cici.
Ashwagandha'yı
avucumun içine alıp gezdirirdim.
Tabii şimdi büyüdü ve pek kucak seven bir tavuk değil.
Ama onu kümesten alıyorum ve ellerimin arasında gezinmeyi seviyor.
Minooka, Ashwagandha ve Drogen var.
Onları yavru hâllerinden beri tanıyor.
O dönem boyunca her gün onlara
banyo yaptırırdım.
Mavi de içeri girip başlarda onları kafesten izlerdi.
Sonunda yavru tavuklar Mavi'nin sırtında gezer oldu.
Şaka yapmıyorum.
Şimdi de abi kardeş gibi oldular.
Peki.
Aferin sana Mav. Bu onun kız kardeşi.
Onları tavuk olarak mı görüyor
yoksa kedi falan mı sanıyor, bilmiyorum.
Selam Mavi.
Sonra ailemize birkaç tane daha eklemek istedik.
Çünkü bunlar biraz…
-Biraz enerjikler mi? -Aynen.
Mavi'yi en baştan tekrar alıştırmamız gerek
ama umarım aldığı eğitimi unutmaz.
Çünkü aksi takdirde kedi bir avcı
ve tavuk da avdır.
Bu yüzden onları kontrollü bir ortamda bir araya getirmeliyiz.
Merhaba.
-Korktu. -Sorun yok.
Mav korktu.
İkinci yaş günü için
sudaki hünerlerini göstermesini istedik.
Sörf tahtası konusunda kendinden emin. Tahtaya atlayabiliyor.
Tahta üzerinde tek başına süzülmekten korkmuyor.
Aferin oğluma.
Hazır mısın Mav?
-Başardı! -Aferin sana!
Ama onun tahta üzerinde hızlı hareket etmesini sağlarsak
kendine güveninin gelmesini sağlarız.
Maverick aslan burcu.
Doğum günü 18 Ağustos'ta.
Geçen yıl, doğum günü için Kedi Burning Man düzenledik.
Çok tatlı oldu. Etiketten bakabilirsiniz.
Bu sene onun üstüne çıkacak bir şey bulmamız gerek.
Çünkü düşünüyorum da…
Bilemiyorum, film yıldızı olayı çok zor olabilir.
Aynen.
Ama bir yandan da şeyi düşünmek gerek…
Ne bileyim…
Geçen senenin üstüne nasıl çıkacağız?
Değil mi?
Bilemiyorum, aşırı abartılı şeyleri çok severim mesela.
Mücevherler ve…
Evet.
-Her türlü sahte kürk falan. -Evet.
-Bence insanlar… -"Maui Luau" gibi olabilir.
-Evet. -Ya da "Mavi'nin Maui Luau'sı." gibi.
Evet.
Hazır yaz da geldi. Doğum günü de yazın sonuçta.
Sen ne diyorsun Mav?
Ayrıca farklı bir seviyede iletişim kurabiliyor. Ne istediğini söyleyebiliyor.
Yürümek mi istiyorsun Mavi? Pekâlâ.
"Beğenmedim." "Şunu İstiyorum." "Şuraya gidebilir miyim?" diyebiliyor.
"Tasmam sıkıştı." gibi.
Bize sesli olarak söyleyebiliyor.
Sanırım bize kendi dilini öğretti.
Bir sabah bize bir terslik olduğunu söyledi. Hiç sesi çıkmıyordu.
Çok beklenmedik bir şekilde oldu.
Bir sabah uyandık.
Yatakta yoktu. Odada bile yoktu.
Sonunda onu dolabın uzak bir köşesinde buldum.
Nasıl açıklayacağımı bilmiyorum. Haplanmış ya da sarhoş gibiydi.
Yürümeye çalıştı ama bacaklarını kullanamıyordu.
Sonra düştü, sonra tekrar kalkmaya çalıştı ve yine düştü.
Parke zemine ulaştığında bacakları ayrıldı ve düştü.
Bir şey olduğunu hemen anladık.
Kayla gelip bir yerleri aramaya başladı.
Bir veteriner "Evet, hemen gelin." dedi.
Derhâl yola çıktık.
Arabaya binerken onu çantasına koymuştum.
Birden kendini kaybetmeye başladı. Bizden ayrılmaya başladı.
Hem şuur olarak hem de bedeni gevşemeye başladı.
Sanki sakinleştirici verilmiş gibiydi.
Kendinden geçti.
Hayvan hastanesine vardığımızda
ona birkaç test yaptırdılar.
Test üstüne test yaptılar.
Ne olduğu bir türlü bulunamıyordu.
"Birkaç test daha yapalım." Gece yarısı gibi şöyle dediler:
"Onu takip etmek için bu gece kalmasını istiyoruz."
"Hayır, yanımızda olmazsa rahat hissetmez." dedim.
Mutlu olmaz."
"Hayır, onu eve götürüyoruz." dedim.
Bizi bırakabileceği gerçeğiyle karşı karşıyaydık.
Onsuz bir hayat düşünemiyorduk. O ailemizin bir parçası.
Bu ufaklık kalbimi çalmıştı.
Bir süre geçtikten sonra kusmaya başladı.
"Aman Tanrım, durum çok kötü. Semptomlar kötüleşiyor." falan olduk.
Sonradan ortaya çıktı ki, meğerse bir zoka yemiş
ve o zokadaki bir çeşit kaplama
nörolojik sistemini etkilemiş.
BİR HAFTA SONRA
Uykucu çocuk seni. Gel bakayım uykucu.
Mavi'yle yaşadığım en korkutucu deneyimlerden biriydi bu.
İşte böyle.
Uykucu.
Ne kadar şanslı olduğumuzu hissettim.
Evet, o eşsiz bir kedidir.
Mavi, buzdolabının üstünde uyuyordu. Kendisi…
Doğum günü bandanasını taktı.
Onu sandalyesine koyayım. Umarım hoşlanır.
Bu yakışıklı iki yaşına girdi, değil mi?
-Bugün tam iki yaşına girdi! -Evet, iki yaşına girdi.
-İyi ki doğdun! -Selam ver.
Serüvenli hayatımızı değiştirenin şerefine.
Şerefe!
Günaydın.
-İyi ki doğdun! -İyi ki doğdun!
Gönderdiğim hediyesini aldınız mı?
-Bu senin paketin mi? -Evet.
Kutu, değil mi? Ona bir kutu aldın.
Ah doktor.
Drew tuvalet eğitim setini göndermiş.
Mavi kutulara bayılır. Tehlikeli bölge dostum.
Mavi'nin en sevdiği kısım kutu oldu tabii.
Kediler kutulara bayılıyor işte.
Bir buçuk metrelik bir Maverick'imiz var.
Sanırım biraz kestirecek.
Dan, Mavi uyumadan hemen gelsen iyi olur.
İyi ki doğdun Mavi.
Bu kediye öğreteceğin yeni sporları görmek için sabırsızlanıyorum.
Ateş çemberlerinden atlamak olsun,
geriye salto atmalar olsun, buz pateni olsun.
iyi ki doğdun Mavi! Şerefe!
Şerefe!
Şerefe Dan!
-Buz pateni şerefine! -Buz pateni şerefine!
Bir süredir zıplamayı öğreniyor.
Bugün gelen konuklar için bir gösteri yapacak.
Bir tahtadan diğerine atlayacak.
Kayla ona tüm numaraları öğretti, ben de sörfü.
Bunu sevmedin, değil mi?
-Sizi çok seviyorum. -Şerefe, sizi seviyoruz!
Şerefe! Mutlu yıllar!
-Hoşça kalın çocuklar. -Hoşça kalın.
-Güle güle. -Yüz yüze görüşmek üzere.
-Hoşça kal Vaida! -Güle güle!
-Yakında görüşürüz.
Hoşça kalın. Hoşça kal büyükanne. Hoşça kal anne. Hoşça kal baba.
-Tamam. -Hadi.
-Sizi görmek çok güzel. -Sizi de öyle.
-Herkesi görmek öyle. -Şerefe!
-Ross! -Bütün gün buradaydım.
Tavuklarınız nerede?
-Demek buradasınız. -Biz de bunu istiyoruz.
Onlar çok ufaklardı.
Tutup oynayabileceğim küçük tavuklar bekliyordum.
Hayır, çabuk büyüdüler.
Doğum günü çocuğu nerede?
Mavi bu hastalığı atlattı.
Eskisi gibi olup olmadığından emin değildik ama öğrenmek üzereyiz.
-Tamam, başlıyoruz. -Başlıyor.
-Bunu nereden kaptığını biliyor. -Tahtalar hizalanıyor.
Büyük bir atlayış oldu.
Hizalandı. Fırlat!
-İşte bu! -Tamam, bu bir alkışı hak ediyor.
Mükemmeldi.
Vay anasını Mavi!
Kendiyle gurur duyuyor.
Aferin sana.
İşte bu!
Vay anasını Mavi!
Uzun bir doğum günün oldu. Daha da bitmedi.
Hazır mıyız?
Mutlu yıllar sana
Mutlu yıllar sevgili Maverick
Mutlu yıllar sana
Hadi bakalım.
Aferin, iyi iş çıkardın.
-Mutlu yıllar Maverick! -İyi iş çıkardın!
Ton balıklı mı?
Hayatıma girmesi hiç aklımda olmayan bir şeydi
ve benim için çok büyük bir şey hâline geldi.
Az kalsın doğum gününü kutlayamayacağımız gerçeğini bilince
doğum günü daha da özel bir hâl aldı.
Doğum gününü ve iyileşmesini tekrar dalgalarla oynayıp içindeki sörfçü kediyi
çıkartarak kutlamak istedik.
Birçokları muhtemelen deli olduğumuzu düşünüyordur
ama onlara ancak muhteşem vakit geçirdiğimizi söyleyebilirim.
Alt yazı çevirmeni: Verda Tuna