‎สิ่งที่ที่นี่ทำกับจิตวิญญาณของฉัน ‎มันเทียบค่าไม่ได้เลย
‎เมื่อเราช่วยให้แมวกลับมาแข็งแรง ‎แล้วรู้ว่าเราได้ช่วยชีวิตมันไว้
‎มันเป็นความรู้สึกที่ดีที่สุดในโลก ‎และมันทำให้มีแรงไปต่อ
‎(ให้อาหารเช้า 7.32 น.)
‎ฉันมองหาเป้าหมายชีวิตมาโดยตลอด
‎สิ่งที่ทำแล้วรู้สึกอิ่มเอมเปรมปรีดิ์
‎นี่เป็นแมวที่อ่อนไหวมาก
‎ฉันว่ามันถูกทำร้ายหลายครั้ง ‎ระหว่างทางกลับมาที่บ้าน
‎ฉันว่ามันรู้สึกถูกข่มขู่หรือรังแก
‎ก็เลยตัดสินใจว่าไม่เอาแล้ว
‎- คุณมาที่นี่ทุกวันเลยเหรอ ‎- ใช่ เช้าเย็น
‎ฉันว่าครั้งแรกที่ฉันเห็นลูกแมวข้างถนน
‎ฉันรู้เลยว่าถ้าไม่ทำอะไรในทันที
‎แมวตัวนี้จะตาย
‎ตอนนั้นเองที่ชีวิตฉันเริ่มเปลี่ยนไป
‎(ซีโรส ประเทศกรีซ)
‎ตอนเรามาถึงที่นี่ใหม่ๆ
‎ฉันให้อาหารแมวข้างทาง ‎และคนท้องถิ่นก็ตะคอกฉัน
‎พวกเขาคงไม่พอใจที่ฉันให้อาหารแมว
‎ฉันคิดว่าเราต้องแก้ไขปัญหานี้อย่างจริงจัง
‎ฉันจึงตระหนักว่าเราต้องมีที่พักพิงให้แมวที่นี่
‎เมื่อเรารู้ตัวว่ามันไม่เกี่ยวกับเรา ‎เรื่องดราม่าของเรา อีโก้ของเรา
‎หรืออะไรก็ตามในตัวเรา ‎แต่มันเกี่ยวกับชีวิตน้อยๆ ตัวนี้
‎นั่นคือตอนที่เป้าหมายมีความหมายจริงๆ
‎(ผลงานซีรีส์สารคดีจาก NETFLIX)
‎คุณจะเห็นแมวอยู่แทบทุกหัวมุมที่ซีโรส
‎มีให้เห็นทุกซอกทุกมุม
‎รอบๆ ที่ทิ้งขยะทุกจุดจะมีอาณานิคมแมว
‎ลูกแมวที่ต้องการความช่วยเหลือ
‎เราจะเจอพวกมันในอาณานิคมเหล่านี้ ‎ที่หาได้ทั่วเกาะ
‎บังเอิญเมื่อวานเราเดินผ่านมาแล้วเห็นแมวตัวนี้
‎จากสภาพตามัน เราว่ามีความเป็นไปได้สูง
‎ที่แมวตัวนี้จะตาบอดถ้าเราไม่ช่วยเอาไว้
‎ตัวนั้นใช่ไหม
‎- ใช่ ตัวนั้น ‎- ไงจ๊ะ
‎ไงจ๊ะ
‎แล้วเราจะเข้าไปดูว่าถ้าแมวไม่เป็นมิตร
‎เราจะชนะใจมันก่อน
‎ไงจ๊ะ
‎ตาดูแย่มากเลย
‎เป็นหวัดด้วย
‎- เป็นหวัดแน่ๆ ‎- โอเค
‎ไงจ๊ะ
‎ถ้าเราเห็นแมวป่วย เราจะช่วยมันอย่างแน่นอน
‎จากนั้นเราจะโทรถามคลินิกสัตว์ว่า ‎"ขอพาแมวตัวนี้เข้าไปได้ไหม"
‎พร้อมนะ
‎ถ้าฝนตกแค่ครั้งเดียว มันต้องเป็นโรคปอดบวมแน่
‎ถ้าเป็นปอดบวมแล้วไม่รักษา ‎มันจะตายอย่างรวดเร็ว
‎เกาะซีโรสมีผู้อยู่อาศัยประมาณ 25,000 คน
‎และมีแมวประมาณ 13,000 ตัว
‎คนที่นี่มองว่าแมวเป็นสัตว์น่ารำคาญ
‎เหมือนหนู ทุกคนไม่ต้องการมัน
‎พวกเขาคิดว่าแมวเป็นโรค ไม่เข้าไปจับ
‎ฉันจึงอยากจะเข้ามาเปลี่ยนทัศนคติของผู้คนที่นี่
‎เกาะของเราเล็ก
‎เมื่อก่อนเราไม่มีพวกโครงการทำหมันสัตว์
‎(พานาโยติส คูตาวาส ‎รองนายกฯ ซีโรส)
‎เราก็เลยมีประชากรแมวเยอะมาก
‎เมื่อก่อนฉันเป็นคนไม่ชอบแมว
‎สิ่งแรกที่ฉันคิดคือที่นี่มีแมวเยอะเกินไป
‎คนส่วนใหญ่รักแมว
‎ผมไม่รู้ว่าทำไม
‎ผมย้ายมาอยู่ที่เกาะเมื่อสิบปีที่แล้ว
‎ผมไม่รู้สถานการณ์ที่นี่
‎ผมเห็นแมวจรจัดเป็นพันๆ ตัว
‎ที่แพร่พันธุ์อย่างไม่มีใครควบคุม
‎มันเป็นวงจรอุบาทว์ของการเกิดและตาย
‎เราได้กลายเป็นที่รู้จักเพราะทำที่พักพิงแมว
‎เราก่อตั้งมันเมื่อประมาณสิบปีที่แล้ว
‎เรามีแมวประมาณ 20 ตัวที่รอคนรับเลี้ยง
‎ไปเลย
‎และถ้าเราหาบ้านใหม่ให้แมวทุกตัวได้
‎เราก็จะสามารถรับแมวมาเพิ่มได้อีก
‎แมวส่วนใหญ่ที่มาหาเราจะเป็นโรค
‎เราต้องช่วยรักษามันก่อน
‎จากนั้นโดยปกติเราจะฉีดวัคซีนให้
‎แล้วรอสองสามอาทิตย์ดูว่า ‎ไม่มีอาการข้างเคียงจากวัคซีน
‎ถึงตอนนั้นน้องแมวก็พร้อมจะไปแล้ว
‎ขั้นตอนการรับเลี้ยงนั้นไม่ง่ายเลย
‎เพราะเราพยายามจะให้ ‎คนต่างชาติรับเลี้ยงแมวไป
‎ขั้นตอนเยอะมาก
‎ก่อนอื่นก็ต้องหาคนรับเลี้ยงทางเฟซบุ๊ก
‎พอคนส่งข้อความมาหา
‎เราก็จะพยายามดูว่าคนนี้มีพื้นเพยังไง
‎เหมาะเลี้ยงแมวไหม
‎(เอเธนส์)
‎เราได้ส่งแมวไปยังเยอรมนี ‎แคนาดา เดนมาร์ก สวิตเซอร์แลนด์
‎ทุกที่จริงๆ
‎ต้องผ่านขั้นตอนเยอะมาก ‎จากซีโรสไปยังสนามบินเอเธนส์
‎และจากสนามบินเอเธนส์ ‎ไปยังที่ใดก็ตามในโลกที่แมวต้องไป
‎สิ่งสำคัญอย่างนึงที่เราทำ ‎ก็คือการสร้างสัมพันธ์กับแมว
‎ตั้งชื่อให้มัน
‎ทำให้มันรู้ว่ามันสำคัญต่อเรา
‎ตอนเราไปเจอเบลล่าใหม่ๆ เราไม่รู้เลยว่า
‎มันเป็นมะเร็งที่จมูก
‎มันผ่าตัดไปแล้ว ‎และเราต้องให้เบลล่าอยู่แยกจากเพื่อนๆ
‎เรานึกว่ามะเร็งจมูก
‎จะทำให้มันหมดโอกาสได้รับเลี้ยง
‎คงไม่น่าจะมีใครมาสมัคร
‎ขอรับผิดชอบเลี้ยงแมวแบบนั้น
‎มันเป็นแมวที่พิเศษมาก
‎มันชอบมานอนกอดกัน
‎และมันมานอนข้างๆ ฉันทุกคืน
‎ดังนั้นเราก็มีความผูกพันกันค่ะ
‎ฉันมาจากเดนมาร์ก และที่เดนมาร์ก ‎แมวมีชีวิตที่แตกต่างจากที่นี่โดยสิ้นเชิง
‎ฉันมีประสบการณ์ชีวิตที่หลากหลาย
‎ฉันเรียนแฟชั่นตอนยังสาวๆ
‎แล้วก็เป็นเจ้าของ ‎บริษัทออกแบบกระเป๋าถืออยู่พักนึง
‎มันรู้สึกดี แต่เหมือนขาดอะไรไป
‎มันเหมือนชีวิตฉันขาดเป้าหมายที่ใหญ่กว่า
‎ตอนอายุ 16 ระหว่างไปโรงเรียนวันนึง
‎ผมไม่ได้ขึ้นรถเมล์ไปโรงเรียน
‎แต่ผมกลับไปที่บ้าน ‎เหมือนมีแสงมานำทางอย่างนั้นแหละ
‎ผมหยิบพาสปอร์ตกับเงิน ‎แล้วไปที่สนามบินฮีธโรว์
‎ผมขึ้นเครื่องบินไปนิวยอร์ก
‎แล้วผมก็เริ่มต้นเส้นทาง
‎การพยายามที่จะเข้าใจว่ามนุษย์มีเป้าหมายอะไร
‎เราเจอกัน
‎ตอนที่เขาจัดสัมมนาเกี่ยวกับศิลปะแห่งการเป็นคน
‎ซึ่งเป็นอะไรที่ดึงดูดใจฉันมาก
‎เธอออกจากบ้านตอนอายุไล่เลี่ยกับผม
‎เราตกหลุมรักกันในทันที
‎แล้วเราก็เลยเติบโตมาด้วยกัน
‎ผมว่าตอนนี้เราอยู่ด้วยกันมา 27 ปีได้แล้ว
‎ไงจ๊ะ มานี่สิ มา
‎ลูคัส มานี่
‎เห็นชัมชัมบ้างไหม
‎ไม่เห็น
‎นี่คือเบ็นจิ ชื่อเล่นว่าจูจู
‎- ไทนี่ มานี่เร็วไทนี่ ‎- ไทนี่ มานี่มา
‎นั่นนูกี้ใช่ไหม
‎- นี่นูกี้ ใช่ ‎- นั่นนูกี้
‎นี่มุสมุส
‎มันเหมือนมีหนวดอันเล็กๆ
‎ว่าไงจ๊ะ
‎ลีล่าเยี่ยมมาก เพราะภายในเวลาไม่นาน
‎นี่พูดจริงๆ เลยนะคะ
‎เธอจำชื่อแมวได้ทั้งหมด 65 ตัวเลย ‎ฉันทึ่งมากๆ ค่ะ
‎นี่คือเท็มเปิล นี่แซมมี่
‎นี่พอลลี่
‎นี่แบนโจ
‎นี่คือโคโค่
‎ตัวนั้นคาลี่ ลูคัส ไทนี่
‎สโนวี่
‎ริชาร์ดกับโจนทุ่มเทให้แมวเต็มร้อย
‎แต่พวกเขาค่อนข้างชอบความเป็นส่วนตัว
‎เราใช้ชีวิตอย่างหรูหราที่เดนมาร์ก
‎ที่จริงแล้วเราซื้อบ้านข้างๆ พระราชินีเลย
‎ข้างที่พำนักฤดูร้อนของพระองค์
‎และเจ้าชายแห่งเดนมาร์ก
‎จะมาวิ่งออกกำลังกายตอนเช้า ‎พร้อมทหารรักษาพระองค์
‎ทหารคนนึงจะเป่าขลุ่ยให้ฟัง ‎แล้วพระองค์ก็จะวิ่งผ่านไป
‎ถ้าพระองค์เห็นเรา ‎ก็จะพยักหน้าทักทายอย่างสง่างาม
‎เราเดินทางไปทั่วโลก
‎เราเคยไปอังกฤษ เคยไปอเมริกา
‎เคยไปอยู่ที่แคนาดาสักพักนึง
‎ฉันว่าเราทั้งสองแค่อยากหา ‎ที่ที่น่าปักหลักปักฐาน
‎ฉันว่าเขาดูออกว่าฉันอยากทำอะไร
‎ที่จะเติมเต็มชีวิตของฉันได้
‎มีอยู่ปีนึงที่สุขภาพของผมแย่ลงอย่างมาก
‎ถึงขั้นที่หมอประจำตัวผม ‎ส่งผมไปหาแพทย์เฉพาะทางทุกคนแล้วพูดว่า
‎"ผมช่วยคุณได้แค่นี้"
‎เขาได้รับการวินิจฉัยว่าอ่อนเพลียเรื้อรัง
‎เขาเพลียตลอดเวลา
‎ต้องนอนพักเกือบตลอดทั้งวัน
‎หมอบอกว่า "คุณไปอยู่แถบเมดิเตอร์เรเนียน
‎แล้วนั่งเล่นริมน้ำเฉยๆ ไม่ได้เหรอ"
‎แล้วก็บังเอิญจริงๆ ที่เราได้มาที่ซีโรส
‎นั่นเป็นช่วงที่ไม่เหมาะย้ายมาอยู่กรีซที่สุดเลย
‎ตอนนั้นเป็นช่วงที่เกิดวิกฤตการเงินปี 2008
‎ร้านค้าต่างพากันเจ๊งไปทีละร้าน
‎เรามาถึงจุดที่เราไม่เหลือเงินแล้ว
‎ไม่เหลือเลยสักแดง
‎ถึงตอนนี้เราได้ลงทุนเงินทั้งหมด ‎จากเดนมาร์กให้กับที่นี่
‎มันมีความรู้สึกว่า นี่อาจเป็นจุดจบของจุดจบ
‎หรือจุดจบของจุดเริ่มต้น ‎หรือจุดเริ่มต้นของจุดจบ
‎เราไม่รู้ว่าอันไหน
‎ตอนนั้นเราน่าจะมาถึงที่นี่ได้แค่ไม่กี่อาทิตย์
‎ริชาร์ดเข้ามาบอกฉันว่า ‎"ผมว่าผมเพิ่งเห็นแมวในสวน"
‎แล้วก็มีลูกแมวสองตัวอยู่ในพุ่มไม้จริงๆ ด้วย
‎มันซ่อนอยู่
‎ตัวนึงป่วยหนักมาก
‎ฉันรู้ทันทีเลยว่าต้องจับมันไปหาสัตวแพทย์
‎สัตวแพทย์บอกว่าแมวตัวนี้คงไม่รอด
‎แต่ฉันไม่ย่อท้อเพราะฉันคงเปิดใจรับมัน
‎ฉันมานั่งกับมันทุกวัน คอยป้อนยาปฏิชีวนะให้ครบ
‎เมื่อได้ช่วยหนึ่งชีวิต ‎มันก็ทำให้อยากช่วยตัวอื่นด้วย
‎เราเพิ่งจะได้ช่วยชีวิตไป ‎มันเป็นความรู้สึกที่ไม่อาจบรรยายได้
‎ผมกับโจนตกลงกันว่า 20 แค่นั้นพอ
‎"เราต้องไม่ให้เกิน 25 ตัว
‎เพราะ 30 ตัวมัน…"
‎"ก็ได้ งั้นมากสุดแค่ 30 ตัวนะ"
‎"ผมไม่รับเกิน 35 ตัวแน่"
‎"ใครบ้าที่ไหนเลี้ยงแมว 35 ตัว"
‎ฉันว่าตอนนี้เรามีแมวประมาณ 65 ตัว
‎ทุกครั้งที่เราช่วยแมวตัวใหม่มา ‎มันก็จะกดดันอยู่พักนึง
‎เพราะว่าที่นี่แออัดเกินไป
‎เราต้องการพื้นที่มากกว่านี้
‎เราต้องการพื้นที่อย่างมาก
‎แมวที่อยู่กับเราจะได้ไม่รู้สึกแออัด
‎ตอนเริ่มทำใหม่ๆ ฉันไม่ค่อยมีความรู้อะไร
‎เราเคยมีลูกแมวที่ชอบมานั่งตรงนี้กับฉัน
‎มันจะมาดูด เรียกร้องความสนใจตลอด
‎ฉันผูกพันกับมันมาก
‎ฉันคิดว่า "ปีแรกแมวทุกตัวสุขภาพดี"
‎"แข็งแรงทุกตัว แมวที่ช่วยมาอยู่ดี"
‎พอถึงฤดูหนาวปีแรก มันป่วยหนัก
‎ฉันไม่รู้เลยว่าเกิดอะไรขึ้นกับมัน ‎แต่มันป่วยหนักทันที
‎ปรากฏว่าเป็นการระบาดครั้งแรก ‎ของพาร์โวไวรัส
‎ซึ่งอันตรายถึงตายถ้าไม่ได้ฉีดวัคซีนให้แมว
‎ฉันรู้สึกเจ็บปวดมากเพราะสัตวแพทย์บอกว่า
‎"ถ้าฉีดวัคซีนให้แมวตัวนี้แต่แรก มันคงไม่ตาย"
‎พอต้องมาเรียนรู้จากประสบการณ์เจ็บ ‎บางครั้งมันก็สาหัสค่ะ
‎ลูกแมวที่เราไปเจอข้างทาง
‎สิ่งสำคัญอันดับแรกคือสายตา
‎ถ้าแมวตาบอด มันก็จะเป็นอันตราย
‎- ตามันไม่ดีมาก ‎- ใช่
‎แถมยังไอจามด้วย
‎แปลว่าเป็นหวัดแน่นอน
‎- เห็นสีแดงๆ รอบๆ ฟันไหม ‎- โถ น่าสงสาร
‎โจนเป็นห่วงลูกแมวตัวนี้เป็นพิเศษ
‎มันเดินโยกเยกไปมา
‎ซึ่งได้ไปกระตุกต่อมรักแมวเสมือนลูกของโจน
‎- อาจเป็นเชื้อรา ‎- เชื้อราเหรอ โห
‎- งั้นเราต้องระวัง ‎- ต้องกักตัวแยกไว้
‎- ใช่ ‎- ได้ โอเค
‎โอเค
‎แล้วเรื่องตาล่ะ เพราะฉันว่ามันดูแย่มาก
‎- มันเป็นหวัดแมว ‎- โอเค
‎- ดังนั้นผมต้องให้ยากันเห็บหมัด ‎- ค่ะ
‎และเราต้องฉีดวัคซีนให้มันในอีกสองสามอาทิตย์
‎- ค่ะ ‎- บอกได้ไหมคะว่ามันอายุเท่าไร
‎อายุเหรอ ประมาณห้าเดือน
‎- ค่ะ ‎- ขอบคุณ
‎- โอเค ‎- ตัวเล็กนะ
‎- ใช่แล้ว ตัวเล็กมากสำหรับห้าเดือน ‎- เล็กมาก
‎น่ารักมาก
‎โจนพาแมวจรจัดมาที่คลินิกแทบทุกอาทิตย์
‎มันน่าทึ่งมาก
‎นี่เป็นบทเรียนชีวิต
‎ผมจะพูดว่าไงดี
‎เธอช่วยชีวิตมันไว้ พูดได้เต็มปากเลย
‎พอรู้ว่าช่วยแมวทุกตัวไม่ได้ ‎มันก็ทำใจลำบากมากค่ะ
‎แต่อย่างที่เขาว่ากัน
‎สำหรับตัวที่เราช่วยไว้ การกระทำเรามีค่ามาก
‎โจนไม่เคยทำอะไรให้แมวแบบขอไปที
‎โจนยุ่งมาก ทั้งวันทุกวัน
‎ผมรักแมว ผมกอดแมว
‎แต่ผมขอย้ำให้ชัดว่านี่เป็นโครงการของโจน
‎นะครับ ผมแค่สนับสนุนโจน
‎เธอเริ่มต้นวันประมาณ 6.45 น.
‎เธอจะให้อาหารแมวที่ชั้นล่างของที่พักพิง
‎จากนั้นก็แมวชั้นกลาง
‎แมวชั้นบนสุด
‎- มาสิจ๊ะ ‎- แมวหลังบ้าน
‎แมวด้านหลังตรงส่วนกลางของบ้าน
‎และเธอจะคอยดูว่ามีแมวตัวไหนหายไปบ้าง
‎แล้วถ้าแมวหาย เธอก็จะเดินขึ้นเนินเขารอบๆ
‎จนกว่าจะเจอแมว
‎ในช่วงสิบปีที่เรามาอยู่ที่นี่
‎ริชาร์ดสนับสนุนสิ่งที่ฉันทำเต็มที่
‎มันงดงามมากที่ได้เห็นเขาทำงาน
‎ขอลองแค่ต้นเดียวได้ไหม
‎หนึ่ง
‎- ไม่ใช่โรสแมรี ลาเวนเดอร์เหรอ ‎- ลาเวนเดอร์
‎วันนี้ขอต้นนึงได้ไหม
‎ริชาร์ดเหรอคะ
‎ฉันไม่รู้จะพูดอะไรเกี่ยวกับเขาดี ‎เขาชอบไปนั่งเล่นอยู่ที่สวน
‎ใช่เลย ลานบ้านเล็กๆ
‎แมวจะได้นั่ง…
‎อันนี้ต้องสร้างด้วยหินกับโคลน
‎เราทำด้วยกันใช่ไหมครับ
‎- ใช่ ด้วยกัน เราทำด้วยกัน ‎- ด้วยกัน
‎เราเชื่อว่าถ้าเราทำโปรเจกต์แบบนี้
‎จะมีผู้คนมากมายนับไม่ถ้วน
‎ที่อยากมาเป็นอาสาสมัคร ‎และอยากช่วยเหลือแมว
‎มาอยู่ในสถานที่ที่งดงามระหว่างช่วยเหลือแมว
‎ผมจำได้ว่าเจอลีล่าที่ทุ่งหญ้า
‎แล้วผมกลับบ้านมาพูดว่า
‎"ผมเพิ่งเจอผู้หญิงชาวฝรั่งเศสคนนึง ‎เธอดูเป็นคนดีมาก"
‎ฉันรู้ในทันทีว่าเธอจริงจังกับเรื่องนี้มาก
‎เธอใส่ใจแมวมากด้วย
‎อยากเรียนรู้เรื่องแมว
‎ฉันจบปริญญาโทด้านประวัติศาสตร์ศิลปะ
‎และฉันตัดสินใจเดินทางท่องโลกกับแฟน
‎ซึ่งปี 2020 เป็นปีที่ไม่เหมาะทำแบบนั้นเลย
‎เราได้มาเจอกับริชาร์ดและโจน
‎แล้วเราก็ตกหลุมรักกับแมวในทันที
‎เรารักพวกเขาและสถานที่ด้วย
‎เธอให้ฉันรับผิดชอบ ‎เรื่องให้อาหารแมวที่ทุ่งหญ้าทุกคืน
‎หนึ่งอาทิตย์กลายเป็นสองอาทิตย์ ‎สองอาทิตย์กลายเป็นหนึ่งเดือน
‎แล้วมันก็ไม่จบซะที
‎นี่ห้าเดือนแล้ว ฉันยังอยู่ที่นี่
‎สวัสดีจ้ะแฮรี่
‎ตอนนี้แฟนฉันอยู่ที่เอกวาดอร์
‎ฉันจะไปอยู่กับเขาสักเดือนสองเดือน
‎จากนั้นก็จะกลับมาที่นี่ ‎แล้วดูว่าชีวิตจะมอบอะไรให้เรา
‎พวกนี้เป็นแมวจรจัด
‎ที่เราดูแลทุกวัน ทั้งเช้าและเย็น
‎แมวทุกตัวทำหมันหมดแล้ว
‎ฉันสามารถมาใช้เวลาอยู่กับแมว ‎ได้ 15 ถึง 30 นาที
‎เปลี่ยนน้ำ
‎ให้อาหาร ตรวจดูว่าทุกตัวสบายดี
‎และใช้เวลาอยู่กับพวกมัน
‎ก็รู้นะว่าแมวชอบกินเยอะๆ
‎ตอนที่เราเริ่มช่วยเหลือแมว
‎เราก็ได้เห็นผู้คนมามีส่วนร่วมกันมากขึ้น
‎สัตวแพทย์เริ่มทำหมันให้
‎คนท้องถิ่นมองเห็นว่าทำแค่นิดเดียว…
‎อย่างเรื่องทำหมัน
‎แล้วให้อาหารแมวนิดๆ หน่อยๆ ทุกๆ วัน
‎ให้น้ำสะอาด
‎มันน่าทึ่งมากว่าแค่นั้นช่วยแมวได้แค่ไหน
‎มาเร็วตัวเล็ก
‎เพื่อนบ้านด่าว่าพวกเขา
‎เพราะพวกเขาไม่ให้อาหารแมว ‎ในพื้นที่บ้านตัวเอง
‎พวกเขาเอาอาหารมาวางตรงนี้เลย
‎ไม่ว่าจะเทอาหารให้เท่าไร
‎มันก็กินหมด
‎ฉันมาให้อาหารแมวทุกวัน
‎เราเริ่มเปิดร้านคาเฟ่แมวบนเกาะ
‎เราทำหมันให้แมวที่อาศัยในคาเฟ่แมว
‎ผมต้องบอกเลยว่าเราไม่มีเงินบริจาค
‎เราใช้เงินส่วนตัว ตอนนี้เงินหมดกันแล้ว
‎ในช่วงห้าปีที่ผ่านมา ‎ผมหมดเงินไป 15,000 ยูโร
‎อันนี้บอกแบบไม่เป็นทางการนะ
‎เราโชคดีที่มีคนอย่างมาโนลีส วอร์รีซิซ ‎ที่เป็นสัตวแพทย์
‎เขายอมลงทุนลงแรง
‎เพื่อมาช่วยหาที่อยู่ให้แมวจรจัด
‎แล้วจะเอายังไงดีคะ
‎รอดูก่อน ผมไม่คุ้นกับแถบนี้
‎ผมว่าเราน่าจะเรียกแมวให้มาตรงนี้
‎- โอเค ‎- ฟลอร่าบอกว่าแมวพวกนี้ง่าย…
‎มันคือการจับ ทำหมัน แล้วปล่อยคืน ‎นั่นคือชื่อเรียกสิ่งที่เราทำอยู่
‎เป้าหมายคือการควบคุมจำนวนประชากรแมว
‎แมวสิบตัวนี้จะไม่กลายเป็น 50
‎แต่จะเป็นแค่แมวสิบตัวต่อไป
‎- มาโนส เอากรงหมดเลยไหม ‎- ไม่รู้เหมือนกัน
‎เราต้องนั่งรอสักสิบนาทีให้แมวมากันก่อน
‎- โอเค ‎- ให้มันผ่อนคลาย
‎เราจะพยายามจับตัวผู้
‎มาโนสเป็นหนึ่งในสัตวแพทย์ที่เราได้ไปเจอ
‎ในเดือนที่เราย้ายมาอยู่บนเกาะนี้เมื่อสิบปีก่อน
‎ตอนนั้นเราเริ่มจะทำหมันให้แมว
‎ซึ่งสร้างความแตกต่างได้มากจริงๆ
‎เนื่องจากบนเกาะนี้มีแมวมากมายมหาศาล
‎ปัญหามันจึงใหญ่มาก
‎ดังนั้นช่วงสุดสัปดาห์นึงเราก็เรียกทุกคนมาช่วยกัน
‎จับแมวไปที่คลินิกเพื่อทำหมัน
‎แล้ววันต่อมาเราก็จะพาแมวกลับไปปล่อย
‎ดังนั้นการจับทำหมันจึงเป็นงานเหนื่อย
‎เราให้อาหารแมวประมาณ 100 ตัวทุกวัน
‎แค่อาหารอย่างเดียวก็ใช้เงินเยอะแล้ว ‎เราจึงพยายามเรี่ยไรเงิน
‎ผมต้องซื้ออันนี้
‎- หก ‎- นี่เหรอ
‎- ช่างมัน วางไว้ ‎- เหรอ
‎- โอเค ฉันรู้ ‎- เอาหกถุง
‎โอเค
‎หลังทำงานนี้มาสิบปี ‎ฉันรู้ว่าฉันช่วยแมวทุกตัวไม่ได้
‎แต่ฉันทำเท่าที่ไหว
‎และฉันรู้ว่าที่ทำไปนั้นสร้างความแตกต่าง
‎แน่นอนว่าการจัดการให้ที่นี่ดำเนินการต่อไปได้
‎ทั้งค่าไฟฟ้า
‎ช่วงฤดูหนาวเราต้องทำให้แมวอบอุ่น
‎เป็นความรับผิดชอบที่ใหญ่มาก
‎กลางคืนฉันเครียดจนนอนไม่หลับเลย
‎โจนทำงานวันละ 16 ชั่วโมง ‎ไม่เคยได้เงินสักแดง
‎กับอาสาสมัคร เราดูแลให้พวกเขามีที่อยู่
‎มีค่าไฟ มีรถ มีน้ำมัน
‎มีเงินพอซื้อข้าวกิน ไม่ต้องเครียด
‎แต่มันไม่ใช่สถานที่ ‎ที่จะมาทำงานแล้วเกษียณเร็วได้
‎งานที่ทำกับสัตว์มันไม่ทำให้รวยเร็วหรอก
‎เว้นแต่ว่าคุณดำเนินการแบบเทาๆ
‎ฉันใส่ถุงมือยาง ‎เพราะแมวน้อยตัวนี้ที่เราไปเจอในซอย
‎อาจเป็นเชื้อราที่หู
‎ซึ่งเป็นโรคที่แพร่เชื้อง่าย
‎มันเป็นไข้หวัดใหญ่
‎มันส่งผลต่อจมูกกับปากของมัน
‎แถมมันยังตาไม่ดีอีกด้วย
‎- มันมีชื่อหรือยัง ‎- เราคิดว่าให้ชื่อไมโล
‎ชื่อนั้นจะเหมาะกับมันมาก
‎มันซาบซึ้งใจมากที่มีคนไปช่วยไว้
‎มันหลับตลอดทั้งบ่ายเลย
‎เราเริ่มให้ยาปฏิชีวนะและยาหยอดตาแล้ว
‎เราจะให้มันอยู่ในห้องนี้ ‎จนกว่าจะหาบ้านใหม่ให้มันได้
‎แต่หวังว่าจะหาได้เร็วๆ เนอะ
‎เราโชคดีมากกับเบลล่า
‎มีคนขอรับมันไปเลี้ยงที่สหราชอาณาจักร
‎และเนื่องจากเราอยากให้ ‎แมวเดินทางอย่างปลอดภัย
‎เราจึงส่งคนไปเป็นเพื่อนเสมอ
‎ตอนนี้เราโชคดีที่มีลีล่า
‎โชคดีจริงๆ ที่ไปเจอเธอ
‎นี่คือสิ่งที่ทำให้ฉันสุขใจ
‎นี่คือตอนที่ฉันรู้สึกว่าชีวิตมีเป้าหมาย
‎ฉันว่ามันจะมีความสุขและอิ่มเอมใจมาก ‎ที่ได้ไปอยู่ที่บ้านนั้น
‎ฉันดีใจกับมันมาก
‎ขั้นแรกคือต้องพามันไปเอเธนส์
‎ฉันจะขึ้นเรือไป
‎ฉันว่ามันเครียดน้อยกว่า
‎จากนั้นเราจะบินไปปารีส
‎แล้วฉันก็จะขับรถพามันไปสหราชอาณาจักร
‎ฉันว่าฉันต้องร้องไห้จนน้ำตาแห้งเหือดแน่ๆ ‎เพราะฉันรักมันมากๆ
‎เฮเลน เราอยากจะขอบคุณคุณ
‎เพราะเรานึกว่า ‎จะไม่มีวันหาบ้านใหม่ให้เบลล่าได้แล้ว
‎ตอนเราเลี้ยงแมวอีกตัว เราชอบพูดว่า
‎เราอยากให้ที่อยู่กับแมวที่อาจมีปัญหา
‎เรื่องการหาเจ้าของใหม่
‎เลยไม่ต้องคิดเยอะค่ะ มันต้องการบ้าน
‎เฮเลน อยากเห็นมันไหมคะ
‎มันอยู่ข้างหลังเรานี่เอง ดูไหมคะ
‎- อยากเห็นมากค่ะ ‎- โอเค
‎- มันฟินมากเลย ‎- ใช่แล้ว
‎มันชอบให้เกามาก
‎นี่แหละ เวลามอบความรักให้สัตว์
‎สิ่งที่ได้รับกลับคืนมามันมหาศาล
‎ถูกต้อง
‎สวัสดีเบลล่า
‎มันน่าเศร้า เพราะเรารับแมวบางตัว ‎มาเลี้ยงตั้งแต่ตอนยังเป็นลูกแมว
‎และตอนที่แมวยังเล็กอยู่ เราจะผูกพันกับมันมาก
‎มันก็เลยเศร้าจริงๆ ‎แต่ยังมีลูกแมวตัวอื่นรอเราอยู่
‎เรื่องนั้นทำให้เราก้าวต่อไปได้
‎ฟลอร่า
‎- สวัสดีค่ะ ‎- สวัสดีค่ะ
‎- โฟฟี่ไม่เข้ามาเหรอ ‎- น่าจะอย่างนั้น
‎ว้าว ลูกแมวร้องเสียงดังมาก
‎หิวมากเลย
‎ลูกแมวที่ฟลอร่าเอามาให้นม ‎มีคนไปเจอพวกมันในถังขยะ
‎อายุแค่สิบวันเอง
‎ยังเล็กมากอยู่เลย
‎มันลืมตาดูโลกเมื่อสองวันก่อน
‎ใช่ เห็นแล้ว
‎แล้วคุณคิดยังไงกับแมวที่นี่คะ ที่ซีโรส
‎ฉันว่ามันจะดีขึ้น
‎ก่อนหน้านี้แย่กว่านี้เยอะ ไม่มีสัตวแพทย์
‎ไม่มีแม้กระทั่งร้านขายของสัตว์เลี้ยง
‎แต่ตอนนี้เราร่วมงานกับคลินิก ‎ที่มีโครงการทำหมัน
‎และตอนนี้ฉันทำงานกับมาโนลีส
‎ที่ทำสถานีให้อาหารกับสวน
‎เรากำลังมอบภาพลักษณ์ใหม่เอี่ยมให้มัน
‎ว่าที่จริงแล้วแมวเป็นยังไง
‎ดังนั้นเขาก็ช่วยได้มากในเรื่องนี้
‎ตัวนี้ง่วงนอนมากเลย
‎มันสะกดจิตฉันเรียบร้อยแล้ว
‎ไงจ๊ะ ว่าไงไมโล
‎มานี่สิจ๊ะ ตายแล้ว
‎ตื่นเต้นอยากออกมาดูโลกอีกครั้งมากเลย
‎ไงจ๊ะ
‎สวัสดีจ้ะไมโล ใช่แล้ว
‎- ดูมันสิ ไม่ ‎- ไม่อยู่นานหรอกใช่ไหม
‎แต่ดูมันสิ อาการดีขึ้นเยอะเลย
‎พระเจ้า
‎ใช่ ภายในหกวัน
‎ตาเป็นปกติแล้วใช่ไหม
‎หายเร็วอย่างน่าทึ่งมาก
‎- ว้าว ‎- หายเร็วมากๆ
‎ตาของมันเป็นตัวอย่างที่ดีมาก
‎เพราะตอนไปเจอใหม่ๆ สภาพมันแย่มาก
‎แล้วถ้าไม่หยอดตา มันก็จะค่อยๆ ทรุด
‎และอาจตาบอดไปในที่สุดเพราะไม่ได้รักษา
‎มันน้ำหนักขึ้นด้วย
‎ฉันว่ากิจกรรมโปรดในชีวิตมันคือการกิน
‎ถ้าปล่อยไว้ มันจะกินไม่หยุดเลย
‎นี่ เป็นแมวที่ร่าเริงจังนะไมโล
‎แถมมีคนมาขอรับเลี้ยงแล้วด้วย ใช่จ้ะ
‎- คิดว่าไงล่ะ ‎- ใครมาขอรับเลี้ยงเหรอ
‎- คนจากที่ฮอลแลนด์ ‎- โอเค
‎- ใช่ ‎ - ดีค่ะ
‎ครอบครัวที่อยากรับเลี้ยงมีลูกชายหกขวบ
‎- ถ้ามีแมวแบบนี้นะ ‎- ใช่
‎เขาต้องมีความสุขมากแน่
‎ฉันว่าจะเข้ากันได้ดีมาก ‎เพราะว่ามันเป็นมิตรมาก
‎แมววัยนี้ไม่ได้ชอบนอนกอดคนกันทุกตัว
‎โดยเฉพาะแมวข้างถนน
‎อยากไปเนเธอร์แลนด์ไหม
‎- เรามีบ้านให้แกนะ ‎- ใช่
‎จะเดินไปเหรอ
‎"หนูกำลังไปแล้ว"
‎ไงจ๊ะเบลล่า
‎การบอกลามันยากมากเลยค่ะ
‎แต่ฉันรู้ว่ามันไปเพื่อไปรับความรัก ‎และความใส่ใจ
‎ที่มันไม่เคยนึกฝันมาก่อนว่าจะได้รับ
‎ตอนฉันมาถึง มันขี้อายมาก
‎และช่วงหลายเดือนมานั้นมันพัฒนาขึ้นมาก
‎มันเป็นแมวที่พิเศษมาก
‎เราทั้งสองผูกพันกัน ดังนั้นก็ไม่แปลก
‎ที่ฉันจะเสียใจที่เสียมันไป
‎บางครั้งโจนก็เสียใจเมื่อต้องบอกลากับแมว
‎ยังไงเราก็ต้องมีความผูกพันกับแมว
‎เพราะเราชุบชีวิตมันด้วยความรัก
‎นั่นคือหน้าที่เรา
‎เราไม่ได้มีหน้าที่เก็บแมวทุกตัวไว้เอง ‎แต่เรามีหน้าที่ช่วยแมว
‎มองเห็นได้เลย
‎ผมไม่รู้ว่าคุณเดินรอบเกาะหรือยัง
‎คุณจะเห็นว่ามีแมวเยอะมาก ‎ไม่มีใครวิ่งไล่แมวเลย
‎บางคนอาจไม่ชอบแบบนี้ แต่มันก็โอเค
‎โดยปกติแล้ว ซีโรสเป็นสถานที่ที่ดีสำหรับแมว
‎ผมว่าที่ซีโรส เราอยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีแมว
‎แมวเป็นส่วนนึงของวัฒนธรรมเราไปแล้ว
‎(ร้านคูเรียสแคต)
‎เราอยู่ร่วมกัน
‎มันเป็นสัตว์ที่ภาคภูมิใจ
‎ที่เชื่อมโยงเราเข้ากับธรรมชาติ
‎เมื่อเราเห็นแมวมีความสุข
‎และได้เห็นสวนเป็นแบบนี้
‎มันก็เป็นภาพที่น่าปลื้มปิติ
‎และมีความเงียบสงบอยู่ทุกที่
‎มาเร็ว
‎แมวนำพาความสุขมาสู่ชีวิตเรา
‎ใบหน้าน้อยๆ ของมัน บุคลิกของแต่ละตัว
‎พลังของมันทำให้ที่นี่มีชีวิตชีวา
‎มันงดงามจริงๆ
‎อย่าลืมขึ้นบันไดนี้นะที่รัก
‎- ขึ้นไปบนหลังคา ‎- โอเค
‎มีมุกตลกที่บอกว่าวงการกู้ภัยแมวก็เหมือนมาเฟีย
‎ถ้าเข้ามาแล้วจะออกไม่ได้
‎สิบปีแล้วที่ที่นี่ถูกทิ้งร้างไว้ข้างสวนของเรา
‎ที่พักพิงอยู่ห่างไปทางนั้นแค่สิบเมตรเองใช่ไหม
‎เรามีวิสัยทัศน์
‎อยากสร้างหมู่บ้านที่พักพิงเล็กๆ
‎แปลกจริงๆ ที่มันอยู่ตรงนี้ แถมประกาศขายอีก
‎ตรงนี้สมบูรณ์ที่สุด สามหลังนี้
‎ซึ่งจะใช้ต้อนรับอาสาสมัคร แขก และผู้ช่วย
‎หลังนั้นจะเป็นศูนย์รับเลี้ยงเล็กๆ
‎นับจากตอนที่เราอุ้มแมวป่วยขึ้นมาจากข้างทาง
‎ซึ่งบางตัวเราก็คิดว่าคงไม่รอดแน่ๆ
‎แต่กลับรอดมาได้
‎การรักษาดูแลให้มันผ่านพ้นเรื่องนั้นมาได้
‎แล้วได้เห็นแมวกลับมามีชีวิตชีวาใหม่
‎มันเหมือนได้เห็นแสงชีวิตกลับเข้ามาในตัวแมว
‎จากนั้นก็หาบ้านให้แมว
‎และได้เห็นภาพแมวทั้งหลายในบ้านใหม่ ‎มีเจ้าของที่รักมัน
‎ได้ใช้ชีวิตที่คู่ควรกับแมว
‎มันน่าทึ่งมาก น่าทึ่งจริงๆ ค่ะ
‎(แอมเบอร์ เกรซ ‎สหราชอาณาจักร)
‎ไอเดียของหมู่บ้านที่พักพิงสำหรับแมว
‎ที่ทำให้ซีโรสได้เห็นโลกธรรมชาติเฟื่องฟู
‎ห้ามเกิน 500 ตัวนะโจน
‎- รับปากมาเลย ห้ามเกิน… ‎- ค่ะ
‎- งั้นก็ได้ พันตัวใช่ไหม ก็ได้ ‎- โอเค มีเหตุผล
‎(เบลล่าย้ายเข้าบ้านบ้านใหม่ ‎ที่นอร์โฟล์ก อังกฤษ และมีความสุขดี)
‎(มันได้รับความรัก ‎และมีของเล่นเยอะมากจนเล่นไม่หมด)
‎(ไมโลไปถึงฮอลแลนด์อย่างปลอดภัย)
‎(ตามันหายดีแล้ว)
‎(และมันชอบเล่นกับพี่ชายมนุษย์)
‎คำบรรยายโดย นันทวัน ริดเดล