Japonların kedileri…
…özel canlılar olarak gördüğü söylenir.
Mesela el sallayan "Maneki-neko" kedisi
iyiye işaret olarak kabul edilir.
Onlara ruhların elçileri diyebilir miyiz, bilemiyorum…
…ama bence Japonların hassasiyetine hitap ettikleri kesin.
Şahsen onların,
gizemli mesajların taşıyıcısı olduklarına inanıyorum.
Aslında
çok zorlandığım ve aradığım cevapları bir türlü bulamadığım bir zamanda
bu kedi eserlerini yaratmaya karar vermem
hayal gücümün ötesine geçme ve hayatımda yeni bir fırsat dünyasına
adım atma şansı tanıdı bana. İşlerin nasıl gittiğini görünce şaşırdım.
Bu kadar mutlu olabileceğimi hiç hayal etmemiştim.
NETFLIX ORİJİNAL BELGESEL DİZİSİ
Çocukken kendimi sürekli bir şeylere kaptırırdım.
Pek uyumlu bir tip değildim sanırım.
Bir işin yarısına gelmişsem beni zor durdururdunuz.
İlkokuldayken bir keresinde
bir okul gösterisi için arka fon çiziyordum.
Kendimi öyle kaptırmıştım ki okuldan sonra da çıkmıyordum.
Sırf çizim yapmaya devam etmek için okuldan sonra da saatlerce kalıyordum.
Çizimi bu kadar seviyordum işte.
En hayran olduğum ressam Picasso sanırım.
Teknik yönden inanılmaz yetenekli biri olduğu aşikâr.
Bu biraz klişe gelebilir belki ama
Picasso'nun neyini sevdiğim sorulduğunda
her zaman "Tutkusunu" diye cevaplıyorum.
Wakuneco Japonca kelimeler "Waku," çerçeve ve "Neco," kediden geliyor.
Bir araya gelince "çerçeveli kedi" demek.
Buna ne isim vereceğim konusunda pek çok farklı şey aklıma geldi
ama Wakuneco'nun akılda kalacağını
ve hatırlamasının kolay olacağını düşündüm.
Bir etek yapmaya çalışırken keçe iğneleme diye bir şey keşfettim.
Malzeme almak için bir el işi dükkânına gitmiştim.
Bununla bu şekilde karşılaştım.
Bunu kullanarak eserlerin ne kadar özgürce yaratılabileceğini bilmezdim.
O yüzden anında beni içine çekti.
Shima, Fuku-chan ve Guri isimlerinde üç kediyle yaşıyorum
ve hepsi de kurtarılmış kediler.
Ne zaman bitkin hissetsem
varlıkları bana şifa olur.
Keçe iğnelemeye başladığımda onlar çoktan gönlümde yer etmişti.
Onca zamandır resim çizdiğim gibi
bir sürü portre de yapmıştım.
Sonrasında "Onların keçeden heykellerini yapsam nasıl olur?" dedim.
Üç boyutlu kedi portreleri tasarlamaya böyle başladım.
Bu, Miyu'nun fotoğrafı. Tek renk bir Mavi Rus kedisi.
Bu kedi hayatta, değil mi?
O hâlde yaratıcılık sürecin normalinden farklı olacak biraz.
Nasıl yapacaksın?
Kendi YouTube kanalımı yönetirken Sachi'yi ilk kez Wakuneco'yla tanıdım.
İnsanlara kendi video içeriklerini nasıl yaratacaklarını gösteriyordum.
İşte o zaman Sachi bana birkaç video gönderdi.
Kendi içeriklerini çekmek ister miyim diye sordu.
Çalışmalarını gördüğümde şöyle dedim:
"Muhteşem. Tüm dünyanın bunu görmesi gerek."
Bu şekilde mi?
-Evet, güzel. -Tamam, başlayalım.
Birlikte yaptığımız ilk video YouTube'da 1 milyondan fazla izlendi.
İşte o an bir şey yakaladığımızı anladık. Elimizde iyi bir ürün var, dedik.
O andan itibaren izleyenlerin sayısı giderek arttı
ve gitgide kedilerini çerçeveletmek için insanlardan daha fazla talep aldım.
Sonrasında da şu anki noktaya geldim.
Yakın zamana kadar, sadece ölmüş ve cennete gitmiş kedileri yapardım.
Ama bu defa
tasarımını yapacağım kediyle bizzat tanışacağım.
Kedi sahibiyle de tanışmak için sabırsızlanıyorum tabii
ama Miyu'yla tanışıp nasıl bir kedi olduğunu öğrenecek olmak
çok daha heyecan verici.
Miyu'nun benimle yaşaması,
çocuğum veya kardeşim varmış gibi bir his doğurduğu gibi
bir arkadaşım olması gibi de.
Bazen de aşırı derecede sevgi dolu olur, insanın sevgilisi gibi.
Tuhaf bir ilişkimiz var yani.
Açık konuşmak gerekirse
ailem hayvanlardan pek hoşlanmazdı
ve evcil hayvan sahibi olmamız yasaktı.
Üniversite için ailemin evinden taşındığımda
Miyu'yu almaya karar verdim.
O zamandan beri de hep bir aradayız.
-Wakuneco'dan geldim. -Merhaba. Memnun oldum.
Ben de memnun oldum.
Ne güzel bir gün, geldiğin için sağ ol.
Miyu çok tatlı.
YouTube'da ve diğer sosyal ağlarda
Sachi'nin muhteşem eserler yarattığını gördük.
İzlediğimiz videoda bıyık ekliyordu
ve belli ki o sahnede kullandığı bıyıklar gerçek kedi bıyığıydı.
Model olarak kullandığı kedileri ne kadar çok sevdiği iyi anlaşılıyor.
O yüzden biz de Wakuneco''nun bir tane de Miyu yapmasını çok istedik.
-Çok tatlıymışsın Miyu. Çok hoş değil mi? -Duygusallaşıyorum.
Çok şirin.
Miyu 10 yaşında ve yakında 11 yaşına girecek.
Gittikçe de yaşlanacağından bizi ne zaman terk edeceği belli değil.
Bunu düşünmek bizi üzüyor.
Manken mi oldun bakayım Miyu?
Çok şirin.
Miyu hâlâ yanımızdayken o eser de bizimle olacağı için
öldükten sonra Miyu'nun ruhunun
o esere geçebileceğini düşünmek
bizi bırakmasıyla ilgili endişelerimi bir şekilde azaltıyor.
Rengini kontrol edebilir miyim lütfen?
Onu tararken çıkan tüylerini topladım.
Bir top tüy var.
Müthiş.
-Bu çok işe yarayacak, teşekkürler. -Sahi mi? Harika.
Hep böyle sakin mi?
Her zaman sakin bir kedi olmuştur, evet.
Gözleri için bir renk seçecek olursanız
hangi renk
daha uygun olur sizce?
Bence sarımsı yeşil.
Sarımsı yeşil.
Bence bu iş için
sahibinin fikirleri çok önemli.
O yüzden kedi sahibine veya sahiplerine
kediyle ilgili birçok soru sorarım.
Sonrasında aldığım cevapları eserin son hâlini çıkarmak için
o görüşmemizdeki kendi izlenimlerimle birleştiririm.
Bu bugün çektiğim bir fotoğraf.
Bu rengi daha nötr bir tonla yumuşatıyorum ve o görüntüyü basıyorum.
Oluşum sürecinde renk konusunda kolayca hata yapılabiliyor.
Kızılımsı griler var, mavimsi griler var.
Bu yüzden hangi rengin tam oturacağına dair net bir fikir için
bu fotoğrafları referans almam çok önemli.
Aslında, kendilerini soyut şekilde
ifade edebilen sanatçılara hayranım.
Mesela Picasso
koca bir evreni sıfırdan yaratma konusunda
çok maharetliydi.
Ne yazık ki bu konuda iyi değilim.
Benim yaratabileceğim şeyler her daim somut olacaktır.
Açıkçası sanatımın somut olması konusunda eskiden büyük kompleksim vardı.
Evet, teşekkür ederim.
Biliyorum.
Göremiyorum.
Tamam.
Bu eser için model alacağım Miyu'nun
tüyleri tek renk ve adamakıllı bir geçiş yok.
Tahmin edebileceğiniz gibi, karmaşık renk geçişleri olan tüyleri
kopya etmek çok daha zor.
Aslında her türlü tüy rengini kopyalamak da epey zor.
Tek bir gri tonu kullanırsanız peluş oyuncak gibi görünür.
O yüzden tek bir tonu fazla kullanmamaya dikkat etmelisiniz.
Sonrasında her türlü geçişleri ayarlamak da
çok önemli bir nokta.
-Bu olsun bence. -Tamam.
-İnternetteki videonuzu izledim. -Öyle mi?
Gözleri yaptığınız videoyu izledim ve ağzım açık kaldı.
Sahi mi? Beni tanıyor muydunuz yani?
İnanılmaz!
Yeni videonuzu izlemek için sabırsızlanıyorum.
-Teşekkür ederim. -Ben teşekkür ederim.
Wakuneco'dan Sachi'yle
ikimizin de çalıştığı güzel sanatlar hazırlık okulunda tanıştım.
Eserlerinin çerçevelerini yapmamı istedi.
O zamanlar üç boyutlu eserler yaptığını bilmiyordum pek.
Daha çok çizimle ilgileniyordu.
Ama ilginç bir şeymiş gibi geldi, o yüzden kabul ettim.
Merhaba Tada.
-Selam. -Merhaba.
-Görüşmeyeli çok oldu. -Öyle.
Bunu bu kadar büyük yapmak epey zor oldu.
Çerçeveleri bu kadar geniş yapmasak daha iyi olur bence.
En son yaptığın çerçevenin
genişliği mükemmeldi
ama o da biraz kalın gibiydi.
Aslında çerçevenin kalınlığı,
genişliğiyle aynı olabilir diyorum.
Şununla bunun arasında bir şey olabilir belki.
Aklımdakinin pek dışına çıkmadan
tamamlamış olur böylece.
Sachi bana, neyi beğenip neyi beğenmediğini söylemekten çekinmez.
Çok net bir görüşü vardır.
Bu da işimi çok kolaylaştırıyor.
Eserlerime öncelikle, söz konusu kedinin
şablonunu çıkararak başlarım.
En baştaki görüşüme uyacak şekilde
kedinin yüzünü dikkatle çizerim.
En başından net bir görüş oturtamadıysanız
bu sürecin ortasına geldiğinizde
bir hata yaptığınızı fark edersiniz
ve bu hatayı düzeltmek inanılmaz derecede zor olur.
O yüzden bu işi dikkatlice yapmak çok önemli.
Tabii ki en önemli netice,
çıkan eserin model kediye benzemiş olmasıdır.
Ben de sevilen bir kedide gördüğüm şirinlikleri
kişisel dokunuşlarımla eklemeyi severim.
Onlar zaten sahipleri için dünyanın en şirin şeyleridir.
Gu-chan.
Çok şirinsin.
Son zamanlarda aklından neler geçiyor?
Güneşleniyor musun bakayım?
Alo?
Önündeki parkı görüyor musun?
Geldiğin için teşekkürler.
-Muhteşemmiş. -Değil mi?
-Fotoğraf çekelim mi? -Olur.
Dur.
Çok güzel.
Üniversitedeyken, sanırım bir sanat dersinde
öğretmen bize istediğimiz bir şey olup olmadığını sordu.
Herkes tatil yapmak ve ünlülerle tanışmak gibi şeyler söyledi.
Ama Sachi "Yetenek istiyorum." dedi.
Sonrasında "Bu kız biraz tuhaf." dedim kendi kendime.
İyi anlamda tabii ki.
Yüksek hedefleri var.
Öğrenciyken böyle düşünüyordum.
Takipçilerimin yüzde 80'i kadın.
Beni takip ettikleri için çok seviniyorum tabii
ama bence kadınlar, yaptığım işi bebek kategorisine girdiği için seviyor.
Erkekler ise ne düşüneceklerini pek bilmiyor bence.
Genelde, bebek yaptığım intibasını aşıp
bu işi daha ziyade heykel ve sanat yönüne kaydırabilsem
daha iyi olacağını düşünüyorum.
Bence Wakuneco'da ulaştığın başarıdan tatmin olduğun zaman
kendine farklı bir doğrultu bulacaksın.
Hep kedilerden ibaret olmayacak. Bence iki boyutlu resme bile dönebilirsin.
Sonuçta çizimde çok iyisin.
Evet ama dürüst olmak gerekirse,
bugünlerde çizimde iyi olmanın
pek de bir anlamı yok.
Neredeyse tüm çizimlerimi attım.
Eskiden çizim yaparken
çizimlerimin çok sıkıcı olduğunu düşünürdüm.
Sanki karanlık bir tüneldeyim de
sonsuza dek orada kalacakmışım gibi gelirdi.
Hiçbir yerde çıkış göremiyordum.
Ama yine de tutkum vardı.
Ama o zamanlar
duygularımla nasıl yüzleşeceğimi bilmiyordum.
Çok güzel.
Müthiş.
Wakuneco'ya başlamadan önce profesyonel fotoğrafçı olmak istiyordum.
Manzara fotoğrafları çekerdim.
Karakteristik bir şey çekmek çok zor.
Mesela manzara fotoğraflarında
aynı karede duran on farklı nesne görebilirsiniz
ama tüm bu karelerde özgünlük yoksa karakteristik oldukları söylenemez.
Tüm Japonya'yı gezdim.
Fotoğraf makinemi yanımda götürdüm, fotoğraflar çektim.
Bir keresinde
bir dağ akıntısını fotoğraflamak için
altı saatlik bir geziye çıkmıştım.
Her zamanki gibi o kareyi nasıl daha iyi çekerim diye çelişkideydim.
Tek bir parçayı tamamlamam genelde birkaç ayımı alıyor.
Keçe iğnelemeye ilk başladığımda
bir kedinin düzgün yapması en zor kısmının kulakları olduğu sonucuna vardım.
İnce görünmelerini sağlamak inanılmaz zor.
Ama o incelik aynı zamanda onları bu kadar şirin gösteren şeylerden biri.
Bu yüzden onları öylesine geçiştirmeden
düzgün yapmam çok önemli bence.
Temelini hazırlamanın zorluğu,
yıllar geçtikçe şeklin bozulmamasını
sağlamaya çalışmaktan kaynaklanıyor.
Kedi sahibinin bunu yıllarca saklamak isteyeceğini düşündüğümde
onlara en iyi çalışmamı sunmak için elimden geleni yapmak istiyorum.
Gözlerin şöyle bir zorluğu var.
Hedef kedinin gözleriyle aynı renk olsalar da her nedense
kişiliğini yansıtmayı başaramıyorlar.
Hatırlaması garip olsa da aynı zamanda ilginç bir nokta.
Bir sevdiğinin gözlerine bakıyormuşsun
izlenimini vermeye çalışırım hep.
O yüzden her zaman asıl rengin aynısını yapmaya çalışmaktansa
o gözün neye benzediği konusunda kendi izlenimimi yansıtmaya çalışırım.
Tüylerin rengini oluştururken
yakından bakarsanız
dipteki tüyler açık renkken, uçtakiler koyudur.
Bir hayvanın postunda bir sürü farklılık olabilir.
Miyu'nun postunun parlaklığını gösterebilmek için
kenarları daha açık yapılmışken, ortalara gittikçe
doğal olarak ortaya çıkan biraz daha koyu bir renk görürsünüz.
Bu işi yaparken göz önünde bulundurulması gereken çok şey vardı
ama vaktimin çoğunu gözlerinde harcadım açıkçası.
Bir Mavi Rus'a benzemesini nispeten daha çabuk halletmişken
herhangi bir Mavi Rus'a benzememesini ve Miyu'nun kişiliğini ortaya çıkarmayı
nasıl başaracağım konusunda çok zorlandım.
Bu projenin en zorlayıcı kısmı
bu oldu.
O kısmı çok düşünmem gerekti.
-Merhaba. -Merhaba.
-Vakit ayırdığınız için sağ olun. -Sen de sağ ol.
Geçen gün bıyıkları göndermiştiniz. Toplamda dokuz tanelerdi, değil mi?
On tane olsa daha hoş bir dengede görünürler.
Sizin bana gönderdiğiniz dokuz taneyi kullanayım
ve bir bıyığının daha düşmesini bekleyelim, diyorum.
Sonra onu da eklerim. Öylesi daha iyi durabilir.
Miyu'nun gerçek bıyıklarını
sonsuza dek saklayabileceğimiz için çok mutluyum.
Hatta…
…Miyu şu an yanımda.
Daha yüzünü görmedim
ama sanki Miya gerçekten de yanındaymış gibi hissediyorum.
Miyu'yu oluşturmak için elimden geleni yapacağım
ve size teslim etmek için de sabırsızlanıyorum.
Biz de dört gözle bekliyoruz.
Zaman ayırdığınız için teşekkür ederim.
-Sağ ol. -Yakında görüşürüz.
Öyle hissediyorum ki…
…nihayet keşfedilmişim gibi.
Her Wakuneco eserini üretirken en çok dikkat ettiğim husus,
yapacağım son eserim olsa bile
hiçbir pişmanlık duymamam.
Çünkü şu ana dek…
…ne zaman kendim bir şey yapmaya kalksam
o işe kalbimi ve ruhumu koydum.
Yapmak istediğim şeyleri
tamamlama yolunda birçok aksilik yaşadım.
Bir ara ressam olmayı çok isterken,
sonra da fotoğrafçı olmayı çok istedim.
O zamanlar ne kadar uğraşsam da kimse beni görmedi.
Şimdi, Wakuneco'yla
birçok kişi çalışmalarımı görüp benden bu portreleri yapmamı isteyebilir.
Mucizeden başka bir şey değil bu.
Miyu'nun portresi
kusursuz olmayabilir
ama kalbimden gelen bir çalışma oldu.
Umarım Miyu'nun sahiplerine de büyük bir mutluluk getirir.
Dün gece uyumakta çok zorlandım.
Son hazırlıkları yapıyordum.
Bir de kendime, bu eserin olabildiğince iyi olup olmadığını sordum.
Sonra aniden hava aydınlandı ve ben de yola çıktım.
Merhaba!
-Merhaba. -Sizi tekrar görmek ne güzel.
-Beni ağırladığınız için teşekkürler. -Biz teşekkür ederiz.
Geldiğin için teşekkürler.
İşte Wakuneco eseriniz.
Buyurun, bakın lütfen.
Bakayım mı?
Biraz gerginim.
Açıyorum.
Miyu geldi.
Miyu, bakmak ister misin?
Onu gördüğüme sevindim.
Hadi bakalım. Üç, iki, bir.
Mükemmel!
Gözleri muhteşem.
Olağanüstü.
Çok sevindim.
Dilim tutuldu.
Çok mutlu oldum.
-Bıyıkları da çok tatlı olmuş. -Evet, öyleler.
Huzursuzlanma Miyu…
Bu hoş hanıma teşekkür et.
Miyu, çok tatlısın.
Çok şaşırdım. Canlı gibi duruyor. Gözleri muhteşem.
Böyle düşünmene çok sevindim.
Bence Wakuneco beni kurtardı.
Bir zamanlar bir kompleks olarak gördüğüm yanım
meğerse en kıymetli şeyimmiş.
O zamanlar fark edememişim.
Bunu kendi gerçeğim haline getirip
olumsuz noktalar olarak gördüğüm yanlarımı
kabul edince
onları sonuna kadar kullanmaya karar verdim
ve yaptığım işe tutkuyla sarılır oldum.
Nihayetinde de tüm o şüpheler uçup gitmeye başladı.
"Yoko, Chihiro,
bana bu harika fırsatı tanıdığınız için teşekkürler.
"Hayatım boyunca bu Wakuneco'lardan
sınırlı sayıda üretebileceğimi tahmin ediyorum.
Ama ikinizle de tanışabildiğim için çok mutluyum.
Umarım Miyu'nun Wakuneco portresi sizlere mutluluk getirir
ve Miyu'nun dostluğundan uzun seneler keyif alırsınız.
Wakuneco'cu Sachi'den sevgilerle."
Kendimi sevip sevmediğim sorulursa,
artık şunu içtenlikle söyleyebiliyorum: "Evet, seviyorum."
Alt yazı çevirmeni: Verda Tuna