‎ว่ากันว่า
‎ชาวญี่ปุ่นมองว่าแมวเป็นสัตว์ที่มีความพิเศษ
‎ยกตัวอย่างเช่น "มาเนกิเนโกะ" หรือแมวกวัก
‎ถือเป็นลางดีที่นำพาโชคลาภมาให้
‎ฉันไม่รู้ว่าจะเรียกแมว ‎เป็นผู้ส่งสารแห่งวิญญาณได้ไหม
‎แต่ฉันคิดว่าแมวมีความน่าดึงดูด ‎สำหรับคนญี่ปุ่นที่ชอบความละเอียดอ่อน
‎โดยส่วนตัวแล้ว
‎ฉันเชื่อว่าแมวเป็นผู้ส่ง "สารลึกลับ"
‎ที่จริงแล้ว
‎ในช่วงที่ฉันกำลังลำบากมาก ‎และหาคำตอบไม่ได้
‎การตัดสินใจสร้างสรรค์ศิลปะแมว ‎ได้ทำให้ฉันสามารถ
‎ทำสิ่งที่ไกลเหนือจินตนาการตัวเอง
‎และเปิดโอกาสใหม่ๆ ให้ชีวิต
‎ฉันทึ่งมากที่ได้เห็นผลลัพธ์ที่ออกมา
‎ไม่เคยคิดเลยว่าจะมีความสุขขนาดนี้ได้
‎(ผลงานซีรีส์สารคดีจาก NETFLIX)
‎ตอนเด็กๆ เวลาฉันทำอะไร ‎ฉันจะมุ่งมั่นหมกมุ่นมาก
‎ฉันว่าฉันไม่ใช่คนประเภทที่ชอบให้ความร่วมมือ
‎ถ้าฉันทำอะไรไปครึ่งทางแล้ว ‎ใครจะมาหยุดฉันก็ยาก
‎สมัยเรียนอยู่ชั้นประถมศึกษา
‎ฉันเคยวาดฉากหลังให้ละครโรงเรียนครั้งนึง
‎แล้วฉันก็อินกับงานมากจนอยู่ต่อหลังเลิกเรียน
‎ฉันอยู่ที่โรงเรียนแม้จะเลิกเรียนแล้ว ‎เพื่อจะได้วาดรูปต่อไป
‎ฉันรักการวาดรูปมากขนาดนั้นเลย
‎ศิลปินที่ฉันชื่นชมที่สุด ยังไงก็ต้องเป็นปีกัสโซ่
‎พูดได้เต็มปากเต็มคำว่าเขามีพรสวรรค์มาก
‎และถึงแม้พูดแบบนี้แล้วจะฟังดูซ้ำซากจำเจ
‎แต่เวลาใครถามว่าฉันชอบปีกัสโซ่ตรงไหน
‎ฉันจะตอบทุกครั้งว่า "ความหลงใหลของเขา"
‎(วาคุเนโกะ)
‎วาคุเนโกะมาจากคำภาษาญี่ปุ่น ‎"วาคุ" แปลว่ากรอบ "เนโกะ" แปลว่าแมว
‎รวมกันแล้วแปลว่า "แมวในกรอบ"
‎ฉันคิดหาชื่อให้มันตั้งหลายชื่อ
‎แต่ฉันคิดว่า "วาคุเนโกะ" ติดหูและจำง่าย
‎ฉันได้ไปรู้จักการปักใยขน ‎ตอนที่ฉันพยายามจะเย็บชายกระโปรง
‎ฉันไปที่ร้านขายของทำงานฝีมือเพื่อซื้อวัสดุ
‎ตอนนั้นเองที่ฉันไปเจอมัน
‎ฉันไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่า ‎เราใช้วิธีนี้สร้างสรรค์ผลงานได้อย่างเสรีแค่ไหน
‎ฉันก็เลยสนใจมันในทันที
‎ฉันอาศัยอยู่กับแมวสามตัว ‎ชื่อชิม่า ฟูกุจัง และกูริ
‎ฉันรับเลี้ยงน้องทั้งสามตัวมา
‎เมื่อไรก็ตามที่ฉันรู้สึกเหนื่อย
‎พอได้เจอน้องๆ ก็จะหายเป็นปลิดทิ้ง
‎ตอนฉันเริ่มปักใยขนใหม่ๆ ‎ฉันหลงรักมันในทันที
‎ฉันวาดรูปมานานมากแล้ว
‎มีรูปเหมือนด้วย
‎ฉันก็เลยคิด "มาทำประติมากรรมใยขนดีกว่า"
‎เพราะอย่างนี้นี่เอง ‎ฉันถึงได้เริ่มงานดีไซน์รูปแมวสามมิติ
‎นี่เป็นรูปถ่ายของมิยุจัง ‎แมวพันธุ์รัสเซียนบลูโทนเดียว
‎แมวตัวนี้ยังมีชีวิตอยู่ใช่ไหม
‎ถ้างั้นกระบวนการสร้างสรรค์ ‎ก็จะต่างจากเดิมเล็กน้อย
‎แล้วจะทำยังไง
‎ผมได้เจอซาจิครั้งแรกจากวาคุเนโกะ ‎ตอนที่ผมทำช่องยูทูบของตัวเอง
‎ผมทำคลิปวิดีโอสอนคนทำคอนเทนต์วิดีโอ
‎ตอนนั้นเองที่ซาจิส่งวิดีโอมาให้ผม ‎แล้วถามว่าผมสนใจ
‎อยากถ่ายทำคอนเทนต์ให้เธอหรือเปล่า
‎ตอนที่ผมเห็นผลงานของเธอ ผมคิดว่า
‎"เจ๋งจังเลย ชาวโลกต้องได้เห็นสิ่งนี้"
‎ทางนี้เหรอ
‎- ใช่ ดีแล้ว ‎- โอเค เริ่มแล้วนะ
‎วิดีโอแรกที่เราทำด้วยกัน ‎มียอดวิวในยูทูบเกินล้านครับ
‎นั่นคือตอนที่เรารู้ว่าเราเจอของดีเข้าแล้ว
‎เราคิดว่าเรามีสินค้าที่ดี
‎จากนั้นยอดวิวก็ค่อยๆ เพิ่มขึ้นไปเรื่อยๆ
‎แล้วก็มีคนมาขอให้ฉันปักแมวในกรอบ ‎ให้มากขึ้นเรื่อยๆ
‎ก่อนที่ฉันจะมาถึงจุดนี้
‎ก่อนหน้านี้ไม่นาน ฉันมักจะปักแต่แมว ‎ที่ละโลกนี้ไปสวรรค์แล้วเป็นหลัก
‎แต่ในครั้งนี้
‎ฉันจะได้เจอกับแมวที่ฉันจะดีไซน์รูป
‎แน่นอนว่าฉันตื่นเต้นอยากเจอเจ้าของแมว
‎แต่การได้เจอกับมิยุจังและศึกษานิสัยของน้อง
‎มันน่าตื่นเต้นกว่าอีกค่ะ
‎การที่ฉันได้เลี้ยงมิยุ
‎มันเหมือนได้เลี้ยงลูกแล้วก็มีน้องสาว
‎แต่มันก็เหมือนได้มีเพื่อนด้วยค่ะ
‎(ชิฮิโร่ ‎แม่ของมิยุ)
‎บางครั้งน้องก็จะเข้ามานัวเนีย ‎คล้ายๆ กับเป็นคู่รัก
‎ความสัมพันธุ์ของเราตลกดีค่ะ
‎บอกตรงๆ นะคะ
‎ครอบครัวของฉันไม่ค่อยจะชอบสัตว์เท่าไรนัก
‎เราสองคนก็เลยไม่ได้รับอนุญาตให้มีสัตว์เลี้ยง
‎ตอนฉันย้ายออกจากบ้านพ่อแม่เพื่อไปเรียนมหาลัย
‎ฉันตัดสินใจต้อนรับมิยุเข้ามา
‎ตั้งแต่นั้นมา เราก็แทบจะตัวติดกันเลย
‎- ฉันมาจากวาคุเนโกะค่ะ ‎- สวัสดีค่ะ ยินดีที่ได้รู้จัก
‎ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกันค่ะ
‎เป็นวันที่มีความสุขมากเลย ขอบคุณที่มานะคะ
‎มิยุจังน่ารักจังเลยค่ะ
‎เราเห็นในยูทูบและในโซเชียล
‎ว่าซาจิกำลังสร้างสรรค์ผลงานศิลปะที่น่าทึ่ง
‎ในวิดีโอที่เราดู เธอกำลังปักหนวดแมว
‎และปรากฏว่าในฉากนั้น ‎นั่นเป็นหนวดจริงของแมวตัวนั้น
‎ดูก็รู้เลยค่ะว่า ‎เธอรักแมวที่เป็นแบบให้เธอแค่ไหน
‎เราก็เลยอยากให้ทำวาคุเนโกะให้กับมิยุด้วย
‎เธอชมว่าน้องน่ารักนะมิยุ เธอใจดีไหมล่ะ
‎ตื้นตันใจจังเลยค่ะ
‎น้องน่ารักจัง
‎มิยุสิบขวบแล้ว อีกไม่นานก็จะ 11 ขวบ
‎น้องคงไม่เด็กลงแล้ว ‎ดังนั้นใครจะไปรู้ว่าน้องจะจากเราไปเมื่อไร
‎พอคิดแบบนั้นแล้วเราก็เศร้าใจ
‎เป็นนางแบบแล้วใช่ไหมจ๊ะ มิยุ
‎น่ารักจัง
‎ในเมื่องานศิลปะนี้จะอยู่กับเรา ‎ตอนที่มิยุยังอยู่ด้วย
‎ความคิดที่ว่าวิญญาณน้องอาจเข้าไป
‎สิงสถิตอยู่ในผลงานหลังน้องเสียแล้ว
‎ก็ช่วยทำให้ฉันหายกังวลบ้าง ‎เรื่องที่น้องอาจจากเราไป
‎ขอเทียบสีได้ไหมคะ
‎ฉันเก็บขนที่หลุดออกมาตอนแปรงขนให้น้อง
‎มีเยอะเป็นกระจุกเลย
‎สุดยอด
‎- มีประโยชน์มากเลยค่ะ ขอบคุณนะคะ ‎- เหรอ ดีจังเลย
‎น้องนิ่งๆ แบบนี้ตลอดเลยเหรอ
‎ใช่ค่ะ น้องเป็นแมวที่นิ่งๆ เรียบร้อย
‎ถ้าจำเป็นต้องเลือกสีตาของน้อง
‎คุณจะคิดว่ายังไงคะ
‎น้องมีตาสีอะไร
‎ฉันว่าเป็นสีเหลืองเขียว
‎สีเหลืองเขียว
‎ฉันคิดว่าความเห็นของเจ้าของแมว
‎มีความสำคัญต่องานนี้มากจริงๆ
‎ดังนั้นฉันจะถามคำถามมากมาย
‎ให้เจ้าของทุกคนของแมวได้ตอบ
‎จากนั้นฉันก็จะเอาคำตอบที่ได้ยิน ‎กับประสบการณ์ที่ได้เจอโดยตรง
‎มาสร้างสรรค์ผลงานชิ้นสุดท้าย
‎นี่เป็นรูปที่ฉันถ่ายวันนี้
‎ฉันปรับสีให้เป็นโทนธรรมชาติมากขึ้น
‎จากนั้นก็ปรินต์รูปออกมา
‎เวลาทำงานแบบนี้ ‎เรื่องสีขนเป็นอะไรที่พลาดง่ายมาก
‎สีเทามีทั้งเทาอมแดงและเทาอมฟ้า
‎ดังนั้นการดูภาพเป็นตัวอย่างจึงเป็นสิ่งสำคัญมาก
‎เราจะได้เข้าใจว่าสีไหนเหมาะสมที่สุด
‎ที่จริงแล้วฉันชื่นชมเหล่าศิลปิน
‎ที่สามารถแสดงออกเชิงนามธรรมได้มาก
‎ยกตัวอย่างเช่นปีกัสโซ่ เขามีความชำนาญ
‎ด้านการสร้างจักรวาลใหม่ขึ้นมาจากศูนย์
‎น่าเสียดายที่ฉันไม่เก่งเรื่องนั้น
‎ผลงานสร้างสรรค์ของฉันทั้งหมดจะเป็นรูปธรรม
‎พูดตามตรงนะคะ ฉันเคยมีปมด้อย ‎ที่งานศิลป์ของฉันเป็นรูปธรรม
‎จ้ะ ขอบใจนะ
‎รู้จ้ะ
‎แม่มองไม่เห็น
‎จ้ะ
‎มิยุจังที่จะเป็นนางแบบของผลงานชิ้นนี้
‎มีขนสีเดียวทั้งตัว ไม่มีการไล่ไปเป็นสีอื่นเลย
‎อย่างที่คุณอาจนึกออก ขนที่มีการไล่สีซับซ้อน
‎มันทำออกมาให้เหมือนยากมาก
‎ที่จริงแล้วไม่ว่าจะขนสีอะไร ‎ก็ทำออกมาให้เหมือนยาก
‎ถ้าเราใช้สีเทาแค่เฉดเดียว ‎มันก็จะดูเหมือนตุ๊กตาของเล่น
‎ดังนั้นเราก็ต้องระวัง ‎อย่าใช้เฉดเดียวมากเกินไป
‎จากนั้นก็ยังมีเรื่องการวัดโทนสี
‎ซึ่งก็เป็นท่อนที่สำคัญทีเดียว
‎- ฉันว่าสีนี้ ‎- ค่ะ
‎- ฉันดูวิดีโอของคุณในเน็ตด้วยค่ะ ‎- เหรอคะ
‎ฉันเห็นคลิปที่คุณทำตาแมว ฉันทึ่งมาเลยค่ะ
‎เหรอคะ รู้จักฉันตั้งแต่ตอนนั้นเลยเหรอ สุดยอด
‎ฉันจะรอชมคลิปหน้าของคุณทางยูทูบนะคะ
‎- ขอบคุณค่ะ ‎- ขอบคุณค่ะ
‎ผมได้เจอกับซาจิผ่านวาคุเนโกะ
‎ที่สถาบันวิจิตรศิลป์ที่เราทำงานด้วยกัน
‎เธอมาขอให้ผมทำกรอบรูปสำหรับผลงานของเธอ
‎ตอนนั้นผมไม่ค่อยรู้เรื่อง ‎การทำศิลปะสามมิติของเธอเท่าไร
‎ส่วนใหญ่เธอจะวาดรูปเป็นหลัก
‎แต่มันฟังดูน่าสนใจ ผมก็เลยรับงานนั้น
‎ทาดะคุง
‎- ว่าไง ‎- สวัสดี
‎- ไม่เจอกันนานเลย ‎- นั่นสิ
‎ทำให้ใหญ่แบบนี้แล้วยากเอาการเลย
‎ฉันว่าถ้าทำกรอบให้เล็กกว่านี้ ‎มันน่าจะดีกว่านะ
‎ความกว้างของกรอบ
‎อันที่แล้วที่คุณทำให้สมบูรณ์แบบแล้ว
‎แต่มันน่าจะหนาเกินไปนิด
‎ฉันว่าความหนาของกรอบ
‎น่าจะเท่ากับความกว้างด้วยนะ
‎เอาตรงกลางระหว่างอันนี้กับอันนี้ดีไหม
‎โดยไม่ทำให้มันดูด้อยกว่าภาพที่ฉันคิดไว้
‎แต่เสริมให้มันดีขึ้น
‎ซาจิกล้าบอกผมตรงๆ ว่าเธอชอบอะไร
‎และเธอมีมโนภาพที่ชัดเจนมาก
‎ซึ่งทำให้งานของผมง่ายขึ้นเยอะเลย
‎ทุกครั้งที่ทำงาน ฉันจะเริ่มต้นด้วยการทำลายฉลุ
‎รูปแมวที่เป็นตัวแบบให้
‎ฉันจะค่อยๆ วาดรูปหน้าแมว
‎ให้ตรงกับภาพในใจที่ฉันมีตอนแรก
‎ถ้าภาพในใจไม่ชัดตั้งแต่แรก
‎แต่เราทำต่อไปจนถึงครึ่งทาง
‎แล้วตระหนักว่าเราได้ทำพลาดละก็
‎การแก้ไขความผิดพลาดนั้นจะซับซ้อนและยากมาก
‎ดังนั้นจึงสำคัญมากที่เราต้องระมัดระวัง
‎แน่นอนว่าผลสุดท้ายที่สำคัญที่สุด
‎ก็คือชิ้นงานที่หน้าเหมือนแมวต้นแบบ
‎ฉันชอบเสริมเติมแต่งความน่ารักที่ฉันเห็นเอง
‎ลงไปในภาพแมวที่รักด้วย
‎ซึ่งในสายตาของเจ้าของแมว ‎น้องก็น่ารักที่สุดในโลกอยู่แล้ว
‎กูจัง
‎น่ารักจังเลย
‎พักนี้คิดเรื่องอะไรเหรอ
‎อาบแดดอยู่ใช่ไหมจ๊ะ
‎ฮัลโหล
‎เห็นสวนสาธารณะข้างหน้าไหม
‎ขอบคุณที่มานะคะ
‎- สุดยอดเลย ‎- เนอะ
‎- ถ่ายรูปกันดีไหม ‎- ได้
‎เดี๋ยวนะ
‎ดีเลย
‎ที่มหาวิทยาลัย น่าจะในคาบศิลปะมั้ง
‎อาจารย์ถามเราว่าต้องการอะไร
‎แล้วทุกคนก็ตอบประมาณว่า ‎อยากมีวันหยุดหรืออยากเจอดารา
‎แต่ซาจิตอบว่า "ฉันอยากมีพรสวรรค์"
‎แล้วฉันก็คิดในใจว่า "สาวคนนี้ไม่เหมือนใคร"
‎แต่คิดแบบชมนะคะ
‎เธอฝันสูง
‎ฉันคิดแบบนั้นตั้งแต่ตอนเราเป็นนักศึกษา
‎ผู้ติดตามของฉันเป็นผู้หญิง 80%
‎แน่นอนว่าฉันดีใจมากที่มีผู้ติดตามเหล่านั้น
‎แต่ฉันคิดว่าผู้หญิงชอบผลงานฉัน ‎เพราะว่ามันอยู่ในหมวดหมู่ตุ๊กตา
‎ฉันว่าผู้ชายไม่รู้ว่าควรคิดยังไงกับมัน
‎ฉันมักจะคิดว่าถ้าฉันก้าวข้าม ‎แนวคิดที่ว่าฉันทำตุ๊กตาไปได้
‎และกลายเป็นแนวประติมากรรม ‎หรืองานศิลปะได้มากขึ้น
‎มันก็คงจะดีนะ
‎ฉันว่าเมื่อเธอพอใจ ‎กับสิ่งที่ทำสำเร็จกับวาคุเนโกะ
‎เธอจะพบเส้นทางใหม่สำหรับตัวเอง
‎มันจะไม่ใช่แมวไปตลอด
‎ฉันว่าเธออาจกลับไปทำงานศิลปะสองมิติด้วย
‎เพราะยังไงเธอก็วาดภาพเก่งมาก
‎ใช่ แต่ขอบอกตรงๆ เลยนะ
‎ฉันว่าแค่วาดรูปเก่งน่ะ
‎สมัยนี้มันไม่มีความหมายแล้ว
‎ฉันทิ้งภาพวาดของฉันไปเกือบหมดแล้ว
‎สมัยที่ฉันวาดรูป
‎ฉันชอบคิดว่ารูปของฉันน่าเบื่อมาก
‎ฉันรู้สึกเหมือนตัวเองติดอยู่ในอุโมงค์มืด ‎และจะอยู่ในนั้นตลอดไป
‎มองไปทางไหนก็ไม่เห็นทางออก
‎แต่ฉันก็ยังมีความหลงใหลในงาน
‎ฉันแค่ยังไม่รู้ว่า
‎ต้องเผชิญหน้ากับความรู้สึกของตัวเองยังไง
‎สวยจังเลย
‎สุดยอด
‎ก่อนจะมาทำวาคุเนโกะ ‎ฉันอยากเป็นช่างภาพมืออาชีพ
‎ฉันเลยถ่ายภาพวิวทิวทัศน์
‎การถ่ายภาพที่มีบุคลิกเป็นเอกลักษณ์มันยากมาก
‎อย่างเช่นเวลาถ่ายภาพวิวทิวทัศน์
‎เราอาจมีสิบอย่างอยู่ในช็อตเดียวกัน
‎แต่ถ้าแต่ละภาพไม่แสดงให้เห็น ‎ถึงเอกลักษณ์แต่ละอย่าง
‎ก็แปลว่าภาพพวกนั้นไม่มีบุคลิก
‎ฉันเดินทางไปทั่วญี่ปุ่น
‎พกกล้องไปถ่ายภาพด้วย
‎ฉันเคยเดินทางไปไกลถึงหกชั่วโมง
‎เพื่อถ่ายภาพกระแสน้ำเชี่ยวบนภูเขามาแล้ว
‎และเป็นเช่นเคยที่ฉันรู้สึกขัดแย้งในใจ ‎ว่าต้องถ่ายภาพนั้นยังไงดี
‎ปกติงานชิ้นนึงจะใช้เวลาทำสองสามเดือน
‎ตอนที่ฉันเริ่มปักใยขนใหม่ๆ
‎ฉันคิดว่าส่วนที่ยากที่สุดของแมวคือหู
‎การทำให้มันดูบางนั้นยากมากเลย
‎แต่ความบางของหูเป็นสิ่งนึงที่ทำให้แมวน่ารัก
‎ดังนั้นฉันคิดว่าสำคัญมากที่ฉันต้องไม่รีบร้อน
‎ฉันต้องทำออกมาให้ดี
‎สิ่งที่ทำให้การสร้างฐานนั้นยาก ‎ก็คือการทำให้มันแข็งแรง
‎ไม่ให้รูปทรงทรุดโทรมลง
‎เมื่อกาลเวลาผ่านไป
‎เมื่อฉันคิดว่าเจ้าของแมว ‎จะอยากเก็บมันไว้หลายๆ ปี
‎มันก็ทำให้ฉันทุ่มแรงกายแรงใจ ‎สร้างผลงานที่ดีที่สุดให้พวกเขา
‎ปัญหาของส่วนตาแมว
‎ก็คือต่อให้มันเป็นสีเดียวกันกับแมวต้นแบบ
‎ยังไงมันก็ไม่สามารถสื่อถึงบุคลิกแมวได้
‎มันเป็นเรื่องแปลกที่ควรจดจำไว้ ‎แต่ก็น่าสนใจเหมือนกัน
‎ฉันมักจะพยายามสื่อผลงานออกมา
‎ให้เหมือนเรากำลังมองตาของคนที่เรารัก
‎สิ่งสำคัญไม่ใช่การทำสีให้เหมือนเป๊ะเสมอไป
‎แต่สิ่งสำคัญคือการทำให้ผลงาน ‎ดูเหมือนภาพตาแมวในใจฉัน
‎เมื่อเราทำสีของขนแมว
‎ถ้าเข้ามาดูใกล้ๆ
‎ที่โคนขนจะมีสีอ่อนและปลายขนจะมีสีเข้ม
‎ขนสัตว์แต่ละตัวมีความแตกต่างกันมาก
‎ดังนั้นเพื่อแสดงให้เห็นถึง ‎ความเงางามของขนมิยุจัง
‎รอบนอกจะใช้สีที่อ่อนกว่า ‎และเมื่อไล่เข้ามาตรงกลาง
‎จะเห็นได้ว่าสีที่ดูเป็นธรรมชาตินั้น ‎จะมีความเข้มขึ้นเล็กน้อย
‎เวลาทำงานนี้ เราต้องคำนึงถึงหลายอย่างมาก
‎แต่สิ่งที่ฉันใช้เวลาทำนานที่สุดก็คือตาของน้อง
‎ฉันทำให้น้องเหมือนแมวรัสเซียนบลู ‎ได้อย่างรวดเร็ว
‎แต่ท่อนที่ยากกว่าคือการหาวิธีทำให้น้อง
‎ดูไม่เหมือนแมวรัสเซียนบลูทั่วไป ‎ต้องดึงเอาบุคลิกของมิยุจังออกมา
‎นั่นเป็นองค์ประกอบที่ท้าทายที่สุดของโปรเจกต์นี้
‎ท่อนนั้นฉันต้องคิดหนักเลยค่ะ
‎- สวัสดีค่ะ ‎- สวัสดีค่ะ
‎- ขอบคุณที่สละเวลาวันนี้ ‎- เช่นกันค่ะ
‎คุณส่งหนวดมาให้ฉันเมื่อวันก่อน
‎มีทั้งหมดเก้าเส้นใช่ไหมคะ
‎ถ้ามีสิบเส้นมันจะดูสมดุลดีค่ะ
‎ฉันคิดว่าเราจะใช้เก้าเส้นที่คุณส่งมาให้ก่อน
‎จากนั้นก็รอให้หนวดน้องร่วงอีกเส้น
‎ก่อนจะเอามาใส่เพิ่มนะคะ
‎แบบนั้นน่าจะดูดีกว่า
‎ฉันดีใจมากเลยที่เราจะได้เก็บ ‎หนวดแท้ๆ ของมิยุไว้ตลอดไป
‎อันที่จริง…
‎มิยุจังก็อยู่กับฉันด้วยค่ะ
‎ฉันยังไม่เห็นหน้าผลงานเลย
‎แต่รู้สึกว่ามิยุก็อยู่กับคุณด้วยจริงๆ
‎ฉันจะทุ่มสุดตัวเพื่อสร้างมิยุจัง
‎และฉันตั้งตารอวันที่จะได้ส่งไปให้คุณค่ะ
‎เราก็ตั้งตารอเหมือนกันค่ะ
‎ขอบคุณมากค่ะที่สละเวลามาให้
‎- ขอบคุณค่ะ ‎- แล้วเจอกันเร็วๆ นี้นะคะ
‎ฉันรู้สึกว่า…
‎ในที่สุดก็มีคนค้นพบฉันแล้ว
‎ในที่สุด…
‎สิ่งที่ฉันระมัดระวังที่สุด ‎เวลาสร้างสรรค์ผลงานวาคุเนโกะแต่ละชิ้น
‎ก็คือต่อให้นี่เป็น ‎ผลงานสร้างสรรค์ชิ้นสุดท้ายของฉัน
‎ฉันก็จะไม่เสียใจ
‎เพราะจนถึงตอนนี้…
‎เมื่อไรก็ตาม…
‎เมื่อไรก็ตามที่ฉันพยายามทำอะไรเอง
‎ฉันจะทุ่มเทให้สุดหัวใจ
‎ฉันเจออุปสรรคมามากมาย…
‎เพื่อบรรลุสิ่งที่ฉันต้องการ
‎ครั้งนึงฉันเคยอยากเป็นศิลปินภาพเขียนมากๆ
‎จากนั้นฉันก็อยากเป็นช่างภาพมากๆ
‎ไม่ว่าตอนนั้นฉันจะพยายามดิ้นรนแค่ไหน ‎ก็ไม่มีใครมองเห็นฝีมือฉัน
‎ตอนนี้ กับวาคุเนโกะ
‎ผู้คนมากมายมองเห็นผลงานฉัน ‎และมาขอให้ฉันทำให้ด้วย
‎ฉันว่านี่คือปาฏิหาริย์จริงๆ ค่ะ
‎หน้ามิยุจังที่ฉันทำ
‎อาจไม่สมบูรณ์แบบ
‎แต่มันเป็นผลงานที่ออกมาจากหัวใจฉัน
‎และฉันหวังว่ามันจะนำพาความสุข
‎ไปให้เจ้าของ
‎เมื่อคืนฉันนอนไม่ค่อยหลับ
‎ฉันเก็บรายละเอียดขั้นสุดท้ายน่ะค่ะ
‎แล้วฉันถามตัวเองด้วยว่า ‎ผลงานชิ้นนี้ดีที่สุดแล้วหรือยัง
‎มารู้ตัวอีกทีก็สว่างแล้ว ฉันเลยต้องออกมา
‎สวัสดีค่ะ
‎- สวัสดีค่ะ ‎- ดีใจที่ได้เจอคุณอีก
‎- ขอบคุณที่ต้อนรับนะคะ ‎- ขอบคุณที่มาค่ะ
‎ขอบคุณที่มาค่ะ
‎นี่คือผลงานวาคุเนโกะของคุณ
‎เชิญดูได้เลยค่ะ
‎ขอนะ
‎ทำไงดี ฉันตื่นเต้นนะเนี่ย
‎ชิฮิโร่เป็นแม่ของมิยุ
‎เปิดแล้วนะ
‎มิยุก็มาด้วย
‎มิยุ อยากดูไหมจ๊ะ
‎ดีใจจังเลยที่ได้เจอ
‎เปิดแล้วนะ สาม สอง หนึ่ง
‎สุดยอดไปเลย
‎ตาเหมือนเป๊ะเลย
‎วิเศษจริงๆ
‎ดีใจจัง
‎สุดยอดไปเลย
‎- ฉันอึ้งไปเลย ‎- ชิฮิโร่ร้องไห้แล้ว
‎ดีใจจัง
‎- หนวดก็น่ารักเหมือนกัน ‎- ใช่ น่ารักมาก
‎อย่าดิ้นสิมิยุจัง
‎พูดซิว่า "ขอบคุณค่ะ"
‎มิยุจังน่ารักจังเลย
‎ฉันตกใจมาก มันดูมีชีวิตจริงๆ ‎ดวงตาสวยมาก
‎ฉันดีใจที่คุณคิดแบบนั้นค่ะ
‎ฉันคิดจริงๆ ว่าวาคุเนโกะช่วยฉันเอาไว้
‎ส่วนนั้นของฉันที่ฉันเคยคิดว่าเป็นปมด้อย
‎ที่แท้กลายเป็นจุดแข็งที่สุดของฉัน
‎ฉันก็แค่ยังไม่รู้ตัว
‎เมื่อฉันทำให้สิ่งนี้กลายเป็นความจริง
‎และทำใจยอมรับส่วนนั้นของตัวเอง
‎ที่เคยมองว่าเป็นข้อเสีย
‎แล้วตัดสินใจใช้มันให้เต็มที่
‎และหันมารักในสิ่งที่ฉันทำ
‎เมื่อนั้นความคลางแคลงใจ ‎ถึงได้ค่อยๆ จางหายไป
‎"โยโกะซัง ชิฮิโร่ซัง
‎ขอบคุณที่มอบโอกาสแสนวิเศษนี้ให้กับฉัน"
‎"ในช่วงชีวิตนี้ ฉันคงจะสามารถสร้างสรรค์ ‎ผลงานวาคุเนโกะได้จำนวนจำกัด
‎แต่ฉันดีใจมากที่ได้มารู้จักกับคุณทั้งสองค่ะ"
‎"ฉันหวังว่าภาพวาคุเนโกะของมิยุจัง ‎จะนำพาความสุขมาให้คุณทั้งสอง
‎และหวังว่าคุณจะได้อยู่กับมิยุจังไปอีกหลายปี"
‎"ด้วยรัก จากซาจิแห่งวาคุเนโกะ"
‎ถ้ามีใครมาถามว่าฉันรักตัวเองไหม ‎ตอนนี้ฉันคงกล้าพูดแล้วว่า
‎"ฉันรักตัวเอง" ไม่ลังเลเลยค่ะ
‎คำบรรยายโดย นันทวัน ริดเดล