GRIFFIN, STAN GEORGIA
Przyjdziecie na katio?
Gotowi?
To nie podstęp. Chodźcie.
Wszyscy wchodzą. Już.
JESZCZE JEDEN NIEUDANY ZWIĄZEK I BĘDĘ MIEĆ 30 KOTÓW
Chodźcie.
No proszę!
Chłopaki!
Prowadzisz, Jax?
Chodźcie na catio.
Chłopaki!
Jax! Hej!
Chodźcie! Wszyscy tutaj.
Dobrze! Świetnie ci idzie!
Prawie już!
POSKRAMIANIE KOTÓW
Nazywam się Samantha Martin
i jestem dyrektorem generalnym i trenerką
w The Amazing Acro-Cats.
BRAWA
To nie są doskonałe,
rosyjskie cyrkowe koty robiące wszystko ot tak.
To koty, które zachowują się jak koty
i dają ludziom szczęście.
To obustronny zysk.
Ludzie są zachwyceni albo się śmieją.
Są gwiazdami programu
i gwiazdami mojego życia.
NETFLIX — ORYGINALNY SERIAL DOKUMENTALNY
Gdy się tu przeprowadziłam,
wyobraziłam sobie coś takiego.
To spełnienie moich marzeń.
Mieszkałam w Chicago
i byłam gotowa na zmiany.
Nie potrzebowałam już w wielkiego miasta.
Przyjechałam do Georgii trzy lata temu.
Znalazłam to miejsce w magiczny sposób.
Jechaliśmy tędy
i zobaczyłam znak „Na sprzedaż”.
Podjechaliśmy, zapukaliśmy do drzwi
i zapytaliśmy: „Możemy obejrzeć dom?”.
Oprowadził nas
i to była miłość od pierwszego wejrzenia.
Było tu wszystko, co chciałam mieć w domu.
Pomyślałam: „Idealne miejsce dla kotów”.
Uwielbiam fiolet.
Gdy tylko mogę coś pomalować na fioletowo…
I koty chyba też go lubią.
Uwielbiają pracować i być w trasie,
a kiedy wracają do domu, chcę,
żeby miały magiczne,
relaksujące, stymulujące miejsce.
Pracują, ale są też moimi pupilkami
i zasługują na najlepsze.
Założyłam The Acro-Cats około 2005 roku.
Całe życie kochałam zwierzęta.
Wtedy byłam trenerką dzikich zwierząt
i bardzo chciałam to robić dla filmu i telewizji.
To marzenie mojego życia.
Jest tu wielu trenerów psów,
a koty są drugim najbardziej pożądanym
zwierzęciem na planie filmowym,
ale trudno z nimi pracować.
Pomyślałam, że skupię się na kotach,
ale nie miałam renomy trenerki kotów
a moje koty nie miały życiorysów.
Zastanawiałam się,
jak je wypromować i znaleźć im pracę.
Zaczęłam od zespołu muzycznego.
Uczyłam koty grać na pianinie.
Dodałam też gitarę i perkusję.
Ludzie to uwielbiali.
To był bardzo powolny i bolesny rozwój.
Gdy miałam coś nagrane,
mówiłam koleżankom:
„Mam występ w środę. Pomożesz mi?”.
A one na to: „Okej”.
Bo to było żenujące!
Zaczęły przychodzić tłumy
na występy kotów,
które, pomijając zespół,
za wiele nie robiły.
W sklepie z narzędziami kupiłam
prymitywne rekwizyty, parę drabin i linę.
Znaleźliśmy galerię sztuki,
która szukała urozmaicenia.
Zapytałam, czy mogę przynieść koty.
To była oczywista katastrofa,
bo koty były rozkojarzone.
Wiele się nauczyłam o szkoleniu kotów.
Na zasadzie prób i błędów.
Głównie błędów.
Skupiłam się na tym,
co się dzieje w tych kotach.
Co sobie myślą?
Zaczęłam widzieć, że robią postępy.
Uważa się, że nie można wyszkolić kotów. To niedorzeczne.
Absolutnie można.
Weź klikacz i nagrody,
i zobacz, co potrafi twój kot.
Zaczęłam szukać miejsc,
gdzie mogłabym przywieźć małą trupę kotów.
Jakieś dziesięć lat temu dostałam wiadomość na Myspace…
Tak, Myspace.
…od kobiety, której nie znałam.
Napisała: „Przyjeżdżam do pani miasta.
Mój kolega wspomniał pani o mnie.
Czy zechce pani ze mną współpracować?”.
Był link do The Acro-Cats.
Odpowiedziałam, że zdecydowanie tak.
Organizowałam koncerty
w Austin w Teksasie,
gdzie mieszkałam jakieś pięć, sześć lat.
Przyjechała do Austin z występem.
Został wyprzedany.
Od razu zapytała, kiedy dołączę do cyrku.
Pomyślałam: „Hmm…”.
Ale tak to się zaczęło.
Tutaj!
Gdzie bliźniaki?
To Roux, Buster,
i… Ahi Tuna, Albacore Tuna. Gdzie drugi bliźniak?
Saint Claude.
Asti, Bowie, Wiki, Noah, Jax.
Dixie!
Mieliśmy zaplanowane koncerty na cały rok.
Przed marcem, a potem wydarzył się covid.
Wszystko zostało odwołane.
Musiałam czymś zająć te koty,
bo tego potrzebują.
Naprawdę.
Są znudzone.
Muszę być kreatywna,
póki nie wrócimy na trasę.
Tu jest. Ahi na kole.
Lubi swoje ćwiczenia kardio.
Dalej, Ahi! Lubi brawa.
Tak. Brawo, Ahi!
W ten weekend
robimy specjalną prezentację
naszego występu w Atlancie.
Zwykle jest to duża przestrzeń,
ale z powodu epidemii
będzie to wersja mini.
To dla nas zupełnie nowe miejsce.
Wiele nowych widoków, zapachów…
Będzie ciekawie.
Mam szczęście,
że mieszkam w Kociej Rezydencji.
To raj.
Mogę spędzać czas z kotami na katio
i po prostu odpoczywać.
Jest trochę paniki
z powodu sytuacji finansowej.
Jesteście apodyktyczne?
Jesteście.
Pokazujemy koci charakterek.
Gotowi?
Zajęłam się adopcją.
Adopcja i uświadamianie ludzi
stało się moją misją.
Zdałam sobie sprawę, że mogę coś zmienić.
Zaczęłam przygarniać
i oddawać kociaki do adopcji.
Znalazłam dom dla prawie 270.
Te cztery kociaki zostały porzucone
przez dziką mamę.
Mam przenośne inkubatory
i sprzęt, żeby utrzymać młode przy życiu.
Od tak dawna karmię je butelką,
że to już moja druga natura.
Chodź tu.
Tak! Masz mnie.
Ten wiek to najfajniejszy etap.
Doskonałe kłębki radości.
Posłuchaj tych motorków.
Zwykle znajdujemy im domy na trasie.
To kolejny problem związany z jej brakiem.
Wychowuję kocięta do adopcji
i zajmuję się moimi.
Niektóre triki wymagają trochę pracy,
bo byłam…
Gdy mają poniżej tygodnia,
trzeba je karmić co trzy, cztery godziny.
Przez całą dobę.
To wyczerpujące.
Może któryś z was
będzie następnym skejterem?
Co myślicie?
Gdy zaczęłam występować, sama jeździłam.
A gdy dołączyła Polly,
rzeczy nabrały rozpędu.
Wiedziała, że potrzebujemy kogoś jeszcze.
Trudno jest znaleźć ludzi,
którzy chcą mieszkać w autokarze
tak daleko od ludzi,
24 godziny na dobę z 16 kotami.
Charmaine jest ze mną od dłuższego czasu.
Jest artystką
i sama robi niesamowite rzeczy.
Muzyka i ogień…
Nigdy nie zapomnę, gdy przyjechał Cat Bus
z Samanthą Martin za kierownicą i wielkim pyszczkiem Tuny na masce.
ASYSTENTKA
Pomyślałam: „Wiem, że to to.
Chcę pracować w kocim cyrku”.
Zostawiłam mój zespół,
żeby dołączyć do kociego.
Gotuję pierś z kurczaka na trening,
więc nie mogę jej rozgotować.
To podstawa.
Chcę ją szybko ugotować,
ale jeśli będzie za sucha,
koty powiedzą: „Kurczak jest za suchy”.
Musimy to zrobić ponownie. Są bardzo…
Są bardzo szczególne, to znaczy…
Krakersy z masłem orzechowym są dla mnie,
a kurczak i tuńczyk są dla kotów.
Wygląda jak gwiazdor filmowy, ale…
Jest okej. Nieważne.
Ma świetne futro.
Jest okej.
Bowie, usiądziesz na deskorolce?
Mogę przesunąć?
A to kto?
Więc zostały trzy dni do występu?
- Tak. - Jak długo nie występowaliśmy?
Od lutego. Marzec…
Kwiecień, maj, czerwiec, lipiec.
Osiem miesięcy.
Już po nas.
Po nas!
Będzie super!
Ahi!
Ahi, tutaj.
Ahi!
To twoja chwila chwały. Mówi: „Tak”.
Ahi!
Ignoruje mnie. Ahi!
Pamiętasz to, Jax?
Co myślisz, Jax?
Bowie! Chodź!
Bowie.
Nue.
Tutaj.
Co mówisz?
Gotowy? Nue, tutaj.
Nue!
O nie!
Gotowa, Jax?
Nie oszukuj.
Tutaj, Jax.
Zrobi to i…
Spójrz na to. To oszustwo.
Dobra, Jax. To była porażka.
Powiedziałabym, że się nie udało.
Dalej, Dixie!
Dixie.
Tak! Dixie!
Dixie.
Chodź tu!
Razem!
Niezła współpraca.
Dobrze i…
Jak w zegarku, nie?
Proszę. Jeszcze raz.
Bowie, dobrze. Tak!
Dobrze.
Jeszcze trochę!
Powoli.
Hej, Bowie.
Tutaj.
Dasz radę!
Musisz schudnąć, Bowie.
Ten pokaz będzie świetny.
Będzie wspaniały.
Będzie niezapomniany,
o którym się mówi przez lata.
Przy okazji, 19 biletów.
NIGDY NIE MASZ ZA DUŻO KOTÓW
W zeszłym roku
trasa trwała do końca sierpnia.
Byłam w drodze od lutego.
Chciałam zrobić sobie przerwę
i naprawić autokar.
To nasz autokar.
Kiedyś nie wyglądał tak.
Wyglądał tak.
Miał naklejoną piękną reklamę,
która przedstawiała wszystkie koty.
Zaufaliśmy komuś,
kto chciał naprawić nam autokar.
Znałam tę osobę od czterech lat
i odkrycie, że zostaliśmy oszukani,
dużo nas kosztowało.
Naprawa zaczęła się w sierpniu,
a potem rzeczy…
stały się dziwne i powolne.
Cisza w eterze.
Pomyślałam: „Co się dzieje?”.
Wtedy postanowiłam
zatrudnić profesjonalistę
i zrobić to dobrze.
AMAZING ACRO-CATS, ADOPCJA
Przyjechaliśmy odebrać Cat Bus
i go nie poznaliśmy,
bo reklama została usunięta,
a wnętrze było zupełnie zniszczone.
W tamtym autokarze…
zbudowaliśmy piękne kocie miasto.
To ono.
Tutaj. Kocie miasto!
Najwyżej były noworodki i inkubator.
Drugim poziom był dla trochę starszych.
Nie!
Nie skacz!
Było magiczne.
A teraz…
wygląda tak.
To był jednoczęściowy segment,
który można było łatwo podważyć i wyjąć,
ale został złośliwie zniszczony.
To tu znaleźliśmy.
Wszystko było powyrywane.
Wyłożono drewnianą podłogę
i zbudowano sypialnię.
Nie wiem, czy miało to być dla niego,
czy miał na tym zarabiać.
To był rok pełen emocji.
Po roku leczenia raka
harowałam jak wół przez dziewięć miesiecy,
żeby odrobić straty
i utrata tych pieniędzy…
To było bolesne.
Samantha miała raka dwa lata temu
tuż przed początkiem covida.
Właśnie wyzdrowiała.
Rak, autokar,
potem śmierć kilku starszych kotów.
Jedno po drugim.
Więc teraz musiałyśmy ostro walczyć.
Tak, bardzo ładnie.
Zawsze można liczyć na keyboardzistę.
Świetnie operujesz klawiaturami.
Bowie, chcesz się rozgrzać,
czekając na Saint Claude’a?
Wspaniale! Dasz radę!
Wiesz.
Udało ci się!
Musisz to zrobić.
Zespół trochę kuleje.
Ale idzie w dobrym kierunku.
Występy w domu nie są tak ekscytujące
jak występy w trasie.
Jednak dawno nie występowali.
Bowie na ostatnich występach oddalał się,
by poflirtować na widowni.
To był problem.
Typowy perkusista.
Cześć, kolego. Tęskniłam za tobą.
Moja asystentka Debbie jest technikiem weterynarii.
Fantastycznie jest mieć weterynarza w zespole.
Wszystkie koty będą zbadane
i zważone przed występem.
Cztery i sześć.
Co?
O nie!
Utyłeś?
Przeszło cztery i pół kilo.
Co masz na swoją obronę?
Zamierzamy z Charmaine okleić autokar,
bo reklama, która na nim była,
została zerwana.
Wydrukowałam naklejki winylowe,
żeby okleić czymś autokar.
To powie ludziom,
kim jesteśmy i co robimy.
To akcja „zrób to sam”,
jak wiele prób ratowania Rock Cat.
Często płacisz komuś za to,
ale skoro budżet jest bardzo napięty,
same to robimy,
bo jesteśmy trochę spłukane.
- Troszeczkę. - Tak.
Ale ładne!
Fajnie, że coś tu jest.
Coś, co mówi: „To my”.
- Tak. - Nie poddamy się.
Te koty się liczą.
Tak.
Skończone.
Idą.
Asti jest podejrzliwa.
Uwięziony.
Proszę. Wchodzisz.
Nasz Roux.
Więc mamy Saint Claude’a.
Mam Nue.
Nue! To było niegrzeczne.
Tak.
Dixie!
Śpiewasz bluesa, Dixie?
Jakbyśmy miały więcej kotów.
Zwykle przybiegają, ale są tu mężczyźni
i nie są przyzwyczajone.
Nie przychodzi tu dużo panów.
Nie!
Można by pomyśleć, że się dobijają
przez te wszystkie koty.
Kobieta z 24 kotami jest podniecająca.
- Tak! - Tak!
NIE WYPUSZCZAJ KOTÓW BEZ WZGLĘDU NA TO, CO MÓWIĄ
Potrzebujemy też Clucka Norrisa.
- Tak, Cluck Norris. - Cluck Norris.
Niesławny Cluck Norris!
Wspaniały gracz na talerzach i tamburynie.
Kierowcy jeszcze nie ma.
Więc nie dotrzemy tam na siódmą.
Dalej, wszechświecie!
Gość się nie pojawi i będę musiała prowadzić.
Testowanie klaksonu.
Miau!
KOCIE MIASTO
Chodź.
Miau!
Chcesz się przytulić?
O tak!
Boże, to on?
- Chyba tak. - Naprawdę tu jest?
Tak.
Wyłączony, jałowy,
wsteczny, jazda.
Zwykle trzymam to na dole, żeby…
Jeśli kot by na to nadepnął…
- Przestawię auto, żebyś mógł… - Dobrze.
Ten dźwięk oznacza, że ruszamy!
Za tym kocim wozem!
Jeśli ustawimy scenę dzień przed,
będziemy mogły sprawdzić wszystko trzy razy.
To dużo mniej stresujące
niż występowanie zaraz po ustawieniu,
gdy czas nas goni.
To bardziej stresujące dla nas
i dla kotów,
bo rozumieją, co myślimy i czujemy.
Więc możemy przygotować scenę,
odprężyć się,
zaplanować następny dzień
i dobrze się wyspać.
Publiczność powinna być tam.
Możemy siedzieć na ziemi.
To nie taki zły pomysł
odwrócić wszystko do góry nogami.
Naprawdę tak myślisz?
To znaczy… Będzie… Nie ma…
Wielkość sceny byłaby idealna,
gdyby był jeden poziom.
Nie wiem nawet, gdzie umieścić zespół.
Nie jestem pewna.
Macie zespół?
- Tak. - Zespół?
Koci zespół.
Ludzie grający…
- Nie. Koty grają. - Na instrumentach?
- Mamy cały zespół. - Dobrze.
Gdzie ustawimy zespół?
Ilu jest członków zespołu?
Było trzech,
potem czterech razem z dzwonkiem.
Doszła kura, talerz i tamburyn.
Ten zespół ma nazwę?
Tak, The Rock Cats.
- Jak „Rockettes”, ale „Rock Cats”? - Tak, Rock Cats.
Tuna i The Rock Cats.
Czy jakaś seksowna piosenkarka
wysuwa się do przodu?
- Więc, Samantho… - Tak.
Mam 24 minuty, nim pójdę do łóżka.
- Powinnyśmy się wyładować. - Tak.
Kto nam pomaga wnosić ciężkie rzeczy?
Wszystko.
- Wnieść ciężkie rzeczy. - Dowiem się.
Kto nosi ciężkie rzeczy?
Tak!
Fajnie. Do roboty.
- Będzie zabawa. - Ja też!
Trasa koncertowa była kluczowa
w zbieraniu pieniędzy
na opiekę nad kotami.
To wszystko, co teraz mamy.
Musimy przetrwać.
Trzeba zostawić włączone światła,
nakarmić koty i dać im leki.
Wszystko może tak zostać do jutra.
Jest dużo stresu i…
Wszyscy się niepokoją…
Dosłownie to…
To był najdłuższy okres bez pokazu…
Więc powinno być…
ciekawie.
Nasza trójka stoi i pije.
Tak.
Mam mały atak paniki.
Ja już miałam.
Mamy czas. Zmotywujmy się.
Ćwiczyłam ramię na ostatnią chwilę.
- Ładne spodnie! - Tak.
Gotowe na występ?
Nie.
Która to? Ta?
Której…
Użyj błyszczącej.
Jest bardziej błyszcząca.
Ta bardzo błyszczy.
Kocham cię.
O mój Boże!
Muszę je przykleić taśmą.
To ukryje fakt, że nie ćwiczyłam ramienia.
Wzięłam ciężarki.
- Do zobaczenia za kulisami. - Może.
Do zobaczenia za kulisami.
Może przyjdę.
Nie mogę nic obiecać.
Nie załamuj mnie, Samantho.
Koty dadzą radę.
Jesteśmy prawie gotowi.
Dziękujemy za cierpliwość.
Zaczniemy tak szybko, jak to możliwe.
Nie wiedziałam,
że nie jesteśmy gotowe.
Ktoś sprzedaje kocie uszy?
Potrzebujecie czegoś?
Kieliszka wódki.
Za chwilę wprowadzimy The Acro-Cats!
Weź się w garść!
Tak.
WITAMY NA WYSTĘPIE, BRAWA
Przeciąganie się jest ważne.
Tuna, przez przeszkodę! Dasz radę!
Tak!
Dalej, Tuna!
Twardy negocjator.
Najpierw przeciąganie.
A, B.
Dixie!
Dixie! Jesteś niesamowita!
Dobrze.
Nie przekraczaj linii środkowej,
bo będzie faul.
BRAWO
Nie daj kurze wygrać!
Tak!
Hej, Tuna!
BRAWO
The Acro-Cats!
Za chwilę zagra zespół.
The Rock Cats!
Tuna na dzwonku,
bo piosenki potrzebują dzwonków.
Bardzo dziękuję za przybycie
na nasz pierwszy występ od lutego.
Dziękuję. Mam nadzieję, że się wam podobał.
Za The Acro-Cats?
Za The Acro-Cats!
Na zdrowie!
Zdrowie!
Koty dodają mi siły.
To była jedna katastrofa po drugiej.
Tak dużo porażek.
I fakt, że fani
przychodzili nam na ratunek tyle razy…
Nie mogę zawieść tych kotów.
Potrzebują mnie.
Nie mogę. Odejście nie wchodzi w grę.
Porażka?
Pływałam dosłownie na środku oceanu.
To samo daleko zawrócić jak płynąć dalej.
Więc…
Idę dalej. Płynę dalej.
DLA BLUE
Napisy: Anna Wiśniewska