„Podsumowując, ocena sklepu Sery i Krówki Sheili
spada do trzech... dwóch gwiazdek”.
Dzień dobry. Ciao, bella.
Ojej, to dla mnie?
Nie widzę tu innych geniuszek, które kochają latte i owocowe płatki.
Skąd je wytrzasnąłeś? Mają takie wyblakłe kolory.
Ściągnąłem je z Kanady,
bo wiem, że sztuczne barwniki w naszych płatkach...
Drażnią moje oczy. Są doskonałe.
Zanim zaczniesz jeść, zajrzyj do miski.
Ja piórkuję, czy to...
Sygnet mistrzowski Pucharu Stanleya?
Nie.
Ale jest na nim wzorowany.
Zrobiony na zamówienie, bo zasługujesz na najlepsze.
Nie mogę się doczekać, aż pokażesz go w restauracji.
Myślałam, że dziś jest zamknięta.
Dusty ma opowiadać uczniom o astronomii.
Pokaz „To Absolutny Kosmos” w teorii jest dla uczniów.
Ale ty masz nielimitowany dostęp do mojej restauracji, mojego domu i serca.
Rozstawimy namioty w sali jadalnej i wyświetlimy gwiazdy na suficie.
Zaklepałem najlepszy dla naszej trójki. To będzie nasz pierwszy rodzinny biwak.
O rany, co się stało? Czuję, że coś jest nie tak.
Co? Nie, nic się nie stało.
Wszystko jest naprawdę super.
No to o co chodzi?
Spałaś dziś po swojej stronie łóżka.
Po prostu zastanawiam się, czy...
może powinniśmy trochę zwolnić ze względu na Savannah.
Może nie być jeszcze gotowa na pierwszy rodzinny biwak.
Nie no, pewnie. Też tak pomyślałem.
No i obiecałam Cass babski wieczór,
żeby pomóc jej w samploracji, więc...
Ale to nie znaczy, że nie cieszę się z nas.
Rozumiem, mała. Luz blues.
SUPERGWIAZDOR
NAGRODA NA DZIEŃ DOBRY
Co myślisz?
Tablica wygląda lepiej przy stanowisku hostessy czy przy barze?
O kurde! Może uda się zrobić tak, żeby zwisała z sufitu.
- To nie ma znaczenia. - Co? Oczywiście, że ma!
Moja przyszła pasierbica tu będzie. To dla mnie ważne, tak?
To nie tylko twoja nocowanka z jakąś zbieraniną nastolatków.
Nie są zbieraniną nastolatków.
To wieczór edukacyjny dla moich uczniów, który wymyśliłem i zorganizowałem.
Mam nawet projektor nieba.
- Wiem, to kooperacja. - To czemu na tablicy jest twoje imię?
I czemu napisałeś „Ptak Giorgia”?
Żaden „Ptak Giorgia”.
POKAZ „TO ABSOLUTNY KOSMOS”
Tak, „Ptak Giorgia”.
A powinno być „Ptak Dusty'ego i Giorgia”.
Po prostu go schowajmy.
To jaka jest moja rola jako szeryfa?
Zlokalizowałem wyjścia awaryjne, ale ryzyko wydaje się niskie.
Sorki, ściągnąłem cię tu dla dodatkowej ochrony,
żebyś pilnował pierścionka zaręczynowego Natalie.
Ale ona nie przyjdzie. Pociesza żonę Dusty'ego po separacji.
Nie jesteśmy w separacji. Mamy dobre relacje.
Jeśli masz ochotę zostać, przyda się dodatkowy opiekun.
Świetnie! Będę im robił niespodziewane naloty.
Siał postrach.
- Nie rób tego. - Jesteś pewien?
Jak chcesz mieć tu orgię nastolatków, to bardzo proszę.
Cześć, przyszłam na orgię.
Widzę, że przyniosłaś cały futerał orgiowych...
- Tak. - ...rzeczy.
Zdajesz sobie sprawę, że nie grałam przed nikim
- od wielu lat? - Wypadniesz świetnie.
Gdyby nie chodziło o ciebie.
Oboje dochodzimy... Obojgu chodzi nam o uczniów.
Patrzcie na niego, znowu zachowuje się jak uczniak.
Podoba mi się to.
Przestań, dobra? Nie wyskakuj z takimi tekstami.
Trina tu będzie, więc zachowajmy dyskrecję.
To Trina nie wie o tobie i Alice?
Nie ma o czym. Nawet się z Alice, wiesz...
Nie wiem. Setki scenariuszy
- przelatują mi przez głowę. - Nie pocałowaliśmy.
Co? Na co ty czekasz, D?
- Nie podoba ci się czy jak? - Nie no, podoba.
Cassie chyba zgodziła się na randki?
W zasadzie to nawet do nich namawiała.
- Ale sama nic. - Z tego, co wiesz.
Co? Dobra, przestań.
Nie będziemy się tym dziś zajmować.
Wszystko jasne, D.
Ale gdybyś chciał coś podziałać pod niebem pełnym gwiazd,
to bardziej romantycznie być nie może.
Czujnik dymu działa!
Po to cię tu ściągnęliśmy!
SALON ROZRYWKI OAZA
OPOWIADACZKA
Wiem, że to kawał drogi, ale to miejsce jest tego warte.
Blichtr i splendor z najwyższej półki.
I na bank dostaniemy darmowe drinki.
No ba! W takich kieckach?
Wyglądacie nieziemsko.
Wyglądamy wdechowo. Ludzie wciąż mówią „wdechowo”?
Ty mówisz „wdechowo” i to jest wdechowe!
Ja tego nie powiem, ale wspieram.
Chodźcie.
Przepraszamy.
Dostaniemy darmowe drinki, bo to kasyno?
Przyjeżdżałam tu z Mikeym, ale wtedy było tu bardziej wdechowo.
Dzisiaj klientela jest trochę bardziej wymieszana.
No nie wiem.
Mają tu mocne alko i tropikalny wystrój.
A co pół godziny występuje „Magic Mark”.
Przejechałyśmy kawał drogi,
a to mój pierwszy babski wieczór od wieków.
- Zabawmy się! - Pograjmy.
- Zabawmy. - Tak.
- Możemy pograć. - Pobawić się.
Możemy się bawić przy ruletce.
Ruletka to te jego stringi.
O matko! Dziewczyny, mam pomysł.
Nikt nas tu nie zna, więc możemy udawać kogoś innego.
Robiłam tak we Włoszech, to nic trudnego.
Super. Tak zróbmy!
Ja będę Susan O'Keefe, nałogową palaczką i hazardzistką o mrocznej przeszłości,
która nie ma szczęścia w miłości.
Zaskakująco szybko ci poszło.
Podoba mi się.
Ja będę Britt,
międzynarodową imprezowiczką, która ma kochanka w każdym mieście.
A ja będę Haną, barmanką, która żyje sama i nie ma przyjaciół.
- Super. - Dobra.
Chodźcie, Susan ma ochotę zaszaleć.
Panieński się zwija...
- Dobrze, chodźmy. - Panieński?
Urocze!
Życzę przyszłej pannie młodej szczęścia w małżeństwie.
Ale ja jestem Britt i żaden mnie nie usidli.
Do jasnej ciasnej, to wieczór Susan,
która musi, bo zaraz się udusi.
Daj mi tu pięć stówek w żetonach, złotko!
Wchodźcie, cześć.
Witajcie na wieczorku pod gwiazdami.
Tak jest. Noc z astronomią Giorgia i Dusty'ego.
Podkręćmy atmosferę.
Ja mówię „gwiazdy”, a wy „galaktyki”. Gwiazdy!
Galaktyki.
Możemy się uspokoić?
Hej, tato. Wygląda ekstra.
Nieźle, prawda?
Jestem pod wrażeniem frekwencji.
Giorgio daje pizzę za darmoszkę.
Nie mówiłem? Kooperacja, lecimy.
Cześć, Savannah, skarbie.
Zaklepałem ci najlepszy koc.
Pod samym centrum wszechświata,
- bo ty jesteś centrum mojego. - Okej.
Cieszę się na ten wykład. Nie wiedziałam, że interesują cię gwiazdy.
I to jak.
To niesamowite, co potrafią te projektory.
- Ale z ciebie nerd. - Śmiej się, ile chcesz.
Nie, jest naprawdę pięknie.
Muzyka wprowadza fajny klimat.
Pani Wickstead wymiata na wiolonczeli.
Fajnie patrzeć, jak jesteś w czymś tak rozkochany.
Co? Nie.
Nie jestem rozkochany w Alice.
Poprosiłem tylko, żeby zagrała.
Mówiłam o astronomii.
- No tak. - Tak.
No. Uwielbiam gwiazdy.
Jacob! Dzwoń na policję.
- Co? Czemu? - Ktoś ci ukradł skarpety.
Dobre. Warto było się przerazić.
Co tu się wydarzyło?
Po prostu uważam, że obecnie liczy się komfort.
A mnie się niekomfortowo patrzy na twoje gołe kostki.
Uwielbiasz je.
À propos dyskomfortu,
mój tata właśnie powiedział coś, co może być niepokojące...
- I jak Papillon? - Luz, nie przeszkadzasz.
Trev, jak leci? Niespecjalnie łapię po francusku,
ale ta odrobina, którą zrozumiałem, jest... nowatorska.
Co on tu w ogóle robi?
Czekaj, próbuję sobie przypomnieć, co to za melodia.
To Holst.
„Jowisz” z suity Planety. Gramy to w orkiestrze.
Muzyka bardziej pop-klasyczna.
Nadal siedzimy na jednym kocu?
Czy wolisz patrzeć w gwiazdy z bliźniakiem?
Więcej sensu ma obserwowanie prawdziwych gwiazd,
zwłaszcza że mamy dziś krwawy księżyc.
Te koce są całkiem duże. Może usiądziemy w trójkę?
Witajcie wszyscy.
Miłośnicy obserwacji gwiazd i ciekawi nieba.
Jestem pan Hubbard, wasz nauczyciel historii.
Ale dziś wieczorem będę waszym przewodnikiem po nocnym niebie.
Wyłącz światło.
W rzeczywistości światło, które do nas dociera,
gwiazdy wyemitowały setki lat temu.
Zatem kiedy patrzymy w niebo, obserwujemy historię.
Ale tandeta.
Ja muszę obsługiwać projektor, więc poprosiłem przemiłego ojca Reubena,
aby został naszym lektorem. Ojciec Reuben.
Sprytnie. Ojciec Reuben ze swoim głębokim głosem brzmi jak Bóg.
Świetny wybór.
Tysiące lat temu, kiedy Homo sapiens zaczęli spoglądać w górę,
dostrzegli powiązania między światem na górze i na dole.
Ale zacznijmy bliżej domu. Naszego domu...
- Deerfield. - ...Drogi Mlecznej.
Zaczynamy.
Niech to szlag.
Co pan zrobił? Już się wkręciłem!
To na pewno tylko problem... z wtyczką.
Technologia nas zawiodła. Quelle surprise.
- Pomóc ci, tato? - Nie trzeba.
Zrobimy sobie krótką przerwę techniczną.
Rita, włączysz światło?
Dziękuję.
Pójdziemy pooglądać prawdziwe gwiazdy.
W ogóle się ostatnio nie widujemy.
Przecież sama tego chciałaś.
- Słucham? - Nie mówiłem mu o tym.
Nie muszę oglądać krwawego księżyca.
Nie musisz go oglądać?
Ja z chęcią zobaczę.
Nie, krwawy księżyc jest do bani. Nie.
Mam ogłoszenie.
- Kto chce gorącą pizzę? - Ja chcę.
Przepraszam.
Tylko na chwilę, zaraz wrócę.
- Chcesz kawałek? - Tak, poproszę.
No dalej, czerwony. Czerwone dla mamy i nie ma dramy.
Czerwony.
Siedemnaście, czarny.
- Chuj, dupa, cipa! - Wygrałam!
Wygrałam.
Serio? Ale masz szczęście.
Siedemnaście! Urodziny mojej córci Triny.
- Masz córkę Trinę? - Tak.
Coś ci nie pasuje?
Britt ostro imprezuje, złociutki, ale przecież może mieć córki.
W zasadzie mam tyle córek, że trudno je zliczyć.
Mam córkę w każdym porcie.
Coś ci się rola posypała.
Możliwe.
Może obstawisz coś innego niż czerwony?
Susan ma swój system, tak?
Stawiam na czerwony,
a jeśli przegram, podwajam zakład, też na czerwony.
I jeśli przegram, znów podwajam zakład.
I tak w kółko podwajam,
więc nie mogę przegrać.
Ale przegrywasz, i to sporo.
- Możesz przegrać. - Nie mogę!
To sprawdzony system.
- Czytałam o tym. - Wiedziałaś, że będziemy dziś grać?
Nie!
Całe życie Susan to cholerna gra. Łapiesz, o co biega?
No dalej, kochanieńki, zakręć już na czerwone, co?
To mi przypomina noc w Monte Carlo, które jest...
A twoja historia?
Jestem Hana.
Fajnie.
- Dwadzieścia sześć, czarny. - Noż kurna!
Ta gra jest oszukana.
Przykro mi, muszę już zamknąć.
Dlaczego? Bo nie mam żetonów?
- Załatwię. - Nie,
po prostu jest coś, czym muszę się zająć.
Ty jesteś Magic Markiem?
Magik nie wyjawia swoich sekretów.
Ale tak.
Posłuchaj no, Magic Marku.
Idziesz, kręcisz pośladem,
one sobie popiszczą, a potem wracasz tutaj, jasne?
Gdzie bankomat?
To nie jest dobry pomysł.
Dobrym pomysłem byłoby, żebyś zabrała te łapska.
Susan potrzeba fajki i burbonu, słonko.
Nie pracuję tu.
Wasza koleżanka ma problem.
Ten przycisk miga na zielono.
Więc może trzeba...
No proszę.
- Naprawiliśmy. - „My”? Niech ci będzie.
I nikt tego nie zobaczył.
Ja tu jestem.
Nie chcę zabrzmieć pompatycznie, ale jesteś moją ulubioną wiolonczelistką.
Na pewno pierwsza piątka.
Dziękuję.
To zabawne.
Nawet teraz słyszę w głowie rodziców, którzy mówią mi, żebym nic nie spieprzyła.
Nie spieprzyłaś.
Spieprzyłam.
Nie zauważyłem. Byłem zbyt zajęty psuciem wszystkim wieczoru.
No coś ty. Zobacz, ile mają frajdy.
Dzieciaki są głupie. Wszystko je bawi.
Ja też mam frajdę.
Tak jest! Ale wypas!
Hej, patrzcie na moją. Wciąż się trzyma.
Kozak z pana.
Rzucałem panna cottą jak cię na świecie nie było.
Trina, to niezła zabawa. Gdzie Jacob? Musi też spróbować.
Spędza czas z nowym kumplem i nie odpowiada na moje esemesy.
Nie! Co robicie z moją panna cottą?
To naprawdę fajne.
Serio? No dobra.
Brawo, świetny rzut.
Tata G sponsoruje dobrą zabawę. Weźcie sobie więcej.
Mam zapas w lodówce.
Śmiało.
Możemy chwilę pogadać, Sav?
Jasne. Co tam?
Twoja mama wspomniała,
że dla ciebie to się wszystko może dziać zbyt szybko.
Wiedz jednak, że powoli, ale zdecydowanie ci udowodnię,
że bez cienia wątpliwości jestem wart bycia twoim ojczymem.
- Nie mam z tym problemu. - Serio?
Masz odjechaną chatę i dałeś mi Kię Sportage.
„Sportaż”. W niestandardowej akwamarynie.
Ale zaraz. To czemu powiedziała, że to dla ciebie za szybko?
Może to dla niej za szybko?
Uwielbiałam szkolne wycieczki.
Cieszyłam się na noc spędzoną razem z przyjaciółmi.
Wszystko mogło się wydarzyć.
- Cześć, playlisto Giorgia. - Ten kawałek.
O rany, idealny podkład do całowania.
Tak słyszałem.
Mój prawie pierwszy pocałunek był przy tej piosence.
Prawie?
Był taki chłopak, Sammy B, w którym się bujałam.
Graliśmy w butelkę i wskazała mnie.
I no. Nie przemógł się.
To było upokarzające.
Faceci to tchórze.
Joł, D! Musimy pogadać.
Jestem zajęty, prawie. W czym mogę ci pomóc?
Moja opiekunka do psa dzwoniła siedem razy.
Jako że płynę z prądem, to przygarnęłam bezdomną sunię.
Cierpi na lęk separacyjny i nie radzi sobie sama.
- Pójdę już. - Biedna psina.
Na razie.
Ucałuj ją ode mnie.
Sorki, D. Odczekałem chwilę, bo wyglądało, jakbyś miał ją pocałować.
- Ale ty nic. - W czym mogę ci pomóc?
Potrzebuję twojej rady.
Chodź, zbierz ekipę.
Pogadamy przy ognisku o uczuciach, jak jaskiniowcy.
Chodź.
Jak to przekroczyłam limit?
- Tylko ja znam swój limit. - Hej.
Nat, kochana.
Zabierzemy cię stąd, dobrze?
Wystarczy już tej Susan.
Tak, wystarczy. Wystarczy tego.
Nawet nie włożyłaś drobnych. Przestań.
Usiądziemy sobie.
Zrobimy trochę miejsca na kanapie.
Sprzątniemy te porozwalane dildo.
Zakosiłam butelkę wina. To chyba z występu Magic Marka.
„Penis Noir”.
Idealnie.
Nat, odłóż tego penisa. Powiedz nam, co się dzieje?
Giorgio dał mi ten pierścionek. Wstydziłam się go założyć...
Czy to...
Luźno wzorowany na sygnecie Pucharu Stanleya pierścionek? Tak.
Powiedział, że zasługuję na najlepsze.
Ale prawda jest taka, że ja nie zasługuję na niego.
Mam długi. Poważne długi.
Po rozwodzie
tylko zakupy internetowe poprawiały mi humor.
I mnie poniosło.
Za bardzo się wstydziłam, żeby komuś powiedzieć.
A wczoraj w końcu obejrzałam swoją wizję z MORPHO.
Spadały na mnie stosy paczek.
Próbowałam ich unikać, ale było ich coraz więcej,
spadały coraz szybciej,
a tak się czujesz, mając długi.
Aż w końcu mnie zmiażdżyły.
A tak się poczuję, jeśli Giorgio mnie zostawi.
Może mnie zostawić, jeśli dowie się prawdy.
I dlatego próbowałam wygrać jakieś pieniądze.
Żeby nie było, ja to mówię. Nie jestem już Susan. Jestem Nat.
- To było oczywiste. - Jasne, wiemy.
Obejrzałem dziś swoją wizję.
Mały Giorgio ładował talerze ze spaghetti do gondoli.
Bajer.
Ale gondole zaczęły ruszać się coraz szybciej.
Przychodziło coraz więcej zamówień,
aż w końcu nie nadążałem i rozbijałem całą masę talerzy.
Co to może oznaczać?
Że mój plan dowożenia makaronu gondolami nie wypali.
Racja.
A tak poważniej, że jeśli wezmę na siebie za dużo,
to wszystko popsuję.
Już jestem restauratorem, filarem tej społeczności,
przyjacielem Dużego D,
a teraz jeszcze ojczymem i kochankiem/narzeczonym Natalie,
a ona uważa, że się śpieszmy. Ale ja nie mam innego trybu działania.
- Inaczej nie potrafię. - To wszystko zależy.
Ty uważasz, że za szybko. Może ktoś inny uważałby, że za wolno.
Każdy działa we własnym tempie. O to w tym chodzi, tak?
No tak. Moja żona zmarła trzy lata temu.
A wciąż nie jestem gotowy wskoczyć znów na siodło.
Trzy lata? Strasznie długo, stary.
Nie aż tak.
No tak, weźmy Dusty'ego.
Pocałunek zabiera mu całe wieki, a żona nawet mu nie kojfnęła.
Przegiąłeś.
Całowałbym się dziś, gdybyś mi nie przerwał.
Te dzieciaki zdążyłyby osiągnąć pełnoletniość,
a ty nadal byś jej nie pocałował.
To prawda. Ale dlaczego?
Nie wiem. Piękna i zdolna młoda kobieta
- na ciebie leci. - Ale dlaczego?
Dlaczego piękna, młoda kobieta leci na takiego ramola?
Przestań.
Nie wyrobię z tobą. Gadamy na poważnie.
Chajtnąłeś się z Cassie, jedną z dwóch najpiękniejszych kobiet w mieście.
I jesteś solidną ósemką. Nie mam racji? Sami powiedzcie.
- Jesteś przystojny. - Kobiety lubią wysokich.
Dobra cera, dobra sylwetka.
Poczucie humoru.
Ciekawa twarz.
Duży D,
gdybyś zobaczył się oczami mężczyzn siedzących wokół tego ogniska,
nieźle byś się podniecił.
Sam sobie stoisz na drodze.
Mógłbyś już wrócić?
Albo dać znać, gdzie jesteś, to po ciebie przyjdę?
Dorośli zwierzają się przy sztucznym ognisku,
a reszta rozchodzi się do domów.
Alice, poczekaj.
O matko, zapomniałam czegoś?
Nie. Chciałem ci coś dać.
Dzięki, że przejąłeś inicjatywę.
Tak mi przykro, że nie czułaś, że możesz mi się zwierzyć.
Nic nie zmieni tego, kim dla mnie jesteś.
Dziękuję.
A jeśli uczucia Giorgia się zmienią?
Jeśli cię kocha, to tak się nie stanie.
Ale może.
Tak, może.
- O Boże. - Może, ale hej.
To ruletka.
Takie są związki.
Robisz zakład na podstawie tego, kim jesteś w danej chwili.
Gdy wyjawiasz nową informację o sobie, pojawia się nowy zakład.
Druga strona może go przyjąć...
Albo nie.
Ale to też jest w porządku.
Powiedzmy, że jestem kimś,
kto przez spieprzone dzieciństwo
umawia się tylko z facetami, którzy są niedostępni.
A potem zaczynam kręcić/ tańczyć/całować się z księdzem,
najbardziej niedostępną osobą pod słońcem.
A on stwierdza: „Może już nie chcę być księdzem”.
A ja: dobra, nowy zakład. Co to ma, kurwa, być?
- Mówisz o sobie? - Sporo szczegółów.
Dobra. Chodzi o to, że jeśli serio chcesz z kimś być,
oboje musicie być gotowi na wynik rzutu kośćmi
i ufać, że będzie dla was korzystny.
Nat.
Co byś zrobiła, gdyby to Giorgio miał długi?
Zaprzedałabym dla niego własną duszę.
Dobrze. Więc powiedz mu prawdę.
Opowiesz mi, jak poszło. Napiję się z Magic Markiem.
- Baw się dobrze. - Miło.
Fajnie, że się z nią przyjaźnimy.
Zagram jeszcze raz w ruletkę i...
Nie, Susan ma zakaz.
Hej. Dzwoniłaś. Wszystko w porządku?
Tak. Wszystko wręcz zajebiście.
Mój tata całował się z moją nauczycielką.
W moim miejscu pracy. Na szkolnym spotkaniu.
A mój chłopak oglądał gwiazdy ze swoim chłopakiem Trevorem.
Przepraszam. Od razu tego pożałowałem.
Nawet go nie lubię, księżyca nie widać, a według Trevora niebo to projekcja rządu.
- Pieprzyć go! - Wiem, jest beznadziejny.
- Do granic. - Nienawidzę go.
Ale poświęcał mi uwagę, której mi bardzo brakowało.
Wiem, że byłem natrętny, ale...
Nie lubię przebywać z nikim poza tobą.
A ja nie lubię przebywać z nikim innym poza tobą.
Chyba oboje się teraz potrzebujemy i nie ma w tym nic złego.
O Boże.
„Patrzenie w gwiazdy może być przytłaczające.
Kiedy wpatrzysz się w nieskończony wszechświat,
trudno jest nie poczuć się nieistotnym i samotnym.
Ale pocieszenie znajduję, drodzy współobserwatorzy,
gdy skupiam się na gromadach gwiazd.
Jeśli galaktyki to społeczności gwiazd, to gromady są jak rodziny”.
Kurde, dobry pisarz z tego D.
To zajmie tylko chwilkę.
„Gromady gwiazd przyciąga do siebie grawitacja.
Chcąc czy nie, podróżują przez wszechświat razem”.
Nie chcę zwalniać. Twoje tempo mi odpowiada.
Ale musisz wiedzieć, że nie jestem idealna.
Mam spore długi
i jeśli to przekreśla nasz związek, możemy rozstać się w przyjaźni.
Natalie Pearl, za nic się z tobą nie rozstanę.
Jesteśmy jak gwiazdy, skarbie.
Przyciągamy się. Jesteśmy rodziną.
I jesteśmy nieziemsko gorący.
NA PODSTAWIE KSIĄŻKI AUTORSTWA M.O. WALSHA
Napisy: Daria Okoniewska