- Selam, nasıl gidiyor? - Kötü değil.
Uzun süredir yoldayım ama evet... Sen nasılsın?
İyiyim. Ne alırsın?
Evet, bir bakalım. Fıçıda ne var?
Üzerinde bira etiketleri olan fıçıları görüyor musun?
Elimizdekiler bunlar...
- Elinizdekiler onlar. Güzel. - Evet.
Bir şey diyeyim mi,
neden bana favorini söylemiyorsun?
Favorimi seçmek zor.
Bu biraların hepsini çok seviyorum.
Lager biraya ne dersin?
- Lager, kulağa güzel geliyor. - Harika, hemen geliyor.
Kimliğini görür görmez.
- Gururumu okşuyorsun. - Evet.
Çünkü büyük ihtimalle içki içmek için çok yaşlısındır.
Sorun değil. Sorulması hoşuma gidiyor. Üniversiteyi hatırlatıyor.
Tabii.
Bum.
EHLİYET KOVAC BEAU
Parmağını kaldırır mısın?
Ve 40 yaşındasın. Vay canına.
Yaşına göre çok iyi görünüyorsun "Beau Kovac." Sırrın ne?
Saç ektirdim. Ve Botoks. Ve biraz kriyoterapi.
Gerçek adın ne?
Kolton. Kovac. Evet, o, babam.
Baban, ehliyetinin sende olduğunu biliyor mu?
Kamyonetini aldığımı bile bilmiyor.
Araç hırsızlığı, peki, güzel.
- Geri götüreceğim. Büyük ihtimalle. - Büyük ihtimalle mi?
Bilmiyorum. Şehrimden çok sıkıldım.
Amaçsız insanlar amaçsız şeyler yapıyor.
Evet, her yer öyle.
Ama bunu şimdiden öğrenmiş olman çok kötü.
Değil mi? O yüzden en azından bana bir bira verebilirsin.
Tamam, bu Ale bira.
- Şerefe. - Şerefe.
Zencefil birası.
- Zencefil birası en iyi biradır. - Evet. Güzelmiş.
Bunun bende kalması gerek, biliyorsun, değil mi?
- Tuvaletinize girebilir miyim? - Evet.
Teşekkürler.
HAYAT POTANSİYELİNİZİ KEŞFEDİN
- Artık gitmeliyim. - Tabii.
Eşin ve çocuklarının yanına geç gitme. Karın kızmasın.
Tanıştığımıza memnun oldum.
Dikkatli kullan.
Siktir. Bir nokta daha.
Siktir.
DEERFIELD'A HOŞ GELDİNİZ ŞEHİR SINIRI
Selam. Beau Kovac.
Evet, o, babam.
Evet, biliyorum. Ektirdiğin saçlar ne durumda?
Pardon, bir şeyi kontrol etmem lazım.
- Jacob'ın arkadaşı mısınız? - Ne?
Hayır, ben...
Erkek kardeşi falan var mı?
Vardı. Şehre yeni gelmiş olmalısınız.
Evet.
Umarım bir süre kalırsınız.
Bankaya gitmem gerek.
Bana bir ceket, kask ve eldiven lazım.
Parmaksız eldiven istiyorum ama ikisi de olur.
Ama ilk neyi almalıyım? Ceketi mi yoksa Harley'i mi?
Sen ne düşünüyorsun barmaid?
Pardon, ne oluyor?
Sadece potansiyelimin peşinden gidiyorum.
MOTOSİKLETÇİ
Onu nereden aldın?
Neyi bekliyorsun? Bir dene.
Bay Johnson.
Ne yazıyor?
"Sonraki aşamaya hazır mısınız?"
Daha önce bunu yapmamıştı.
Ne?
"Daha önce bunu yapmamıştı" ne demek?
- Şu. Yaptığı şey. Ne yaptınız? - Bir şey yapmadık.
Mavi bir ışık çıkıyordu.
Takip ettik ve şimdi sonraki aşamaya hazır olup olmadığımızı soruyor.
Millet, "Sonraki aşamaya hazır mısınız?" diyor.
- Az önce söyledim. - Giorgio, başardın.
Yeşil düğmeye bastım ama hiçbir şey olmadı.
Neden düğmelere basıyorsun? Oylama yapmalıyız.
Yetkili kişi sen değilsin.
Tüm şehri, makineye karşı doldurmaya çalışan kişi sendin.
Bir diyalog başlattım ve ilgi çekti.
MORPHO'ya bir şey mi oldu?
Sizi durdurmam gerek.
Üzgünüm millet, tamamen normal bir durumla karşı karşıyayız.
- Tanrım, Hana, sırtın! - O ne?
Tamam.
Görülecek sıra dışı veya gizemli bir şey yok.
O yüzden lütfen evlerinize dönün.
Tamam, tüm düğmelere bastım. Hiçbir şey olmadı.
Bence fişini çıkarıp yeniden takalım.
- Hayır. Fişini çekme. - Üflemeyi dene.
- Ketçap şişesiymiş gibi vur! - İyi fikir.
Evet. MORPHO, sonraki aşamaya hazırız!
Veya belki de Hana'ya sormalıyız.
Sonraki aşamaya nasıl geçeceğiz?
Hiç bilmiyorum. Ama bildiklerimi anlatacağım.
Tamam.
Ben orada çalışmaya başladığımda MORPHO çoktan oradaydı
ama çok önemsenmiyordu.
İnsanlar potansiyellerini öğrenip hayatlarına devam ederdi.
Sonrasında başlarına ne geldiğini bilmiyorum.
Üzgünüm Hana, ben viski içmiyorum.
- Beyaz şarap var mı? - Ben de bir martini isterim.
Şu anda çalışmıyorum.
İstemiyorsan viskini içerim.
- Hayır, içmeyeceksin. - Bekle.
Diğer şehirdeki insanlar,
makineden aldıkları bir kart yüzünden hayatlarını altüst etmedi mi?
Ne yaptıklarını bilmiyorum ve bir şehir değildi.
Sadece dağ başındaki bir bardı.
Üzgün insanların geldiği üzücü bir yer. Peder Reuben da geldi.
Daha önce MORPHO'yu gördün mü?
Hayır, bara sadece bir kere gittim. Makineyi görmedim bile.
Ama burada kartlarınızı birbirinizle paylaşmaya başladınız,
garip umutlarınızı ve hayallerinizi desteklediniz.
Daha önce bunu görmemiştim
ve makinenin bir sonraki aşamaya geçtiğini de görmemiştim.
- Tamam, bir sürü sorum var. - Benim de.
- Dergi için sorularım var. - Bir şey diyeceğim.
Herkes tek bir soru sorabilir. Ancak bu kadarıyla başa çıkabilirim.
Evet, Giorgio?
"Süperstar" şu ana kadar alınmış en iyi MORPHO potansiyeli mi?
Hayır.
Evet. Selam Hana.
"Süperstar" şu ana dek alınmış en iyi ilk üç potansiyele girer mi?
Bir sorum var. Burada neler oluyor?
- Ne demek istiyorsun? - Gruba soruyorum.
Izzy'nin hayatını kurtardığımı biliyor musunuz?
Elimizdeki konuya dönelim, olur mu?
Hana'yı tüm şehirler arasında buraya getiren şeyi bilmek isterim.
Sadece haritadan rastgele bir yer seçtim.
Ama MORPHO, buraya gelince sanki...
Bir işaret gibi miydi?
Bir şeylerin bağlı olduğunu düşündüm.
Noktalar gibi. MORPHO noktaları.
Senin sırtında var ve benim de vücudumda var.
Ne anlama geliyor?
Sende noktalar mı var? Mavi noktalar mı?
Evet, MORPHO mavi noktaları.
Hana ve ben, noktalara sahip olan tek kişileriz,
bu da bizi özel kılıyor.
- Bende de noktalar var. - Ne?
Ne dedin?
Ayağımın altında noktalar var.
Bir şey söylemedim çünkü utanıyordum.
Birbirinizi çıplak görmüyor musunuz?
Birbirimizin ön taraflarını sürekli çıplak görüyoruz.
Güzel.
Göğsümde dev bir nokta var.
O, bir ben.
Tamam ama başka kimsenin göğsünde bir ben var mı?
- Aynı şey değil. - Tamam, dinleyin.
Noktalar konusunda bilgim yok.
Benimki yıllar önce çıkmaya başladı ama neden bilmiyorum.
- Sonraki aşamaya nasıl geçiliyor? - Bilmiyorum dedim.
MORPHO'nun olduğu bir yerdeydim diye
bildiğim anlamına...
Hâlâ anlamadığım bir sürü şey var.
- Elektrik geldi. - İyi fark ettin.
Tamam, bar kapandı.
Cevabını bilmediğim soruları yarın sormaya devam edebilirsiniz
ama şimdi çıkmanız lazım.
Yardım edebilirim Izzy.
Dizlerim şu anda iyi. Yardıma gerek yok.
İlk randevu olduğunu düşünürsek harikaydı.
- Daha çok randevumuz olacak. - Kaç noktan var?
Birkaç tane.
Sen gösterirsen ben de gösteririm.
Patilerimi ayaklarına koymak için sabırsızlanıyorum.
Büyük ihtimalle şu anda en sevdiğin kişi değilim.
Neden öyle dedin?
Sana karşı tamamen dürüst değildim.
Hayır. Haklı olduğunu düşünüyordum.
Birbirimizi hiç tanımıyoruz.
Senin sorun ne olacak?
Bir şey sormak istemiyor musun?
Bence bugünlük bu kadar sorgulama yeter.
Siktir.
Güzel bir gece.
Mükemmel.
Çok yağmur yağdı, biliyorum ama yağmuru seviyorum.
Ve yağmurun durmasını da seviyorum.
Ben de.
Güzel.
Nereye park ettin?
Arabayla gelmedim. Seni takip ediyordum.
Yapma! Çok komik.
- Ben de seni takip ediyordum! - Gerçekten mi?
Evet. Sadece...
Demek o yüzden yavaş yürüyorduk.
Ben de arabayla gelmedim.
- Deerfest'te park etmek çok zor... - Çok zor.
- Deerfest çok garipti. - Evet.
Şehri kurtardığımızı, kızıma üvey Giorgio olabileceğini söylediğini,
öpüştüğümüzü ve alkışladıklarını hatırlıyor musun?
Evet.
- Evet. - Hatırlıyorum.
Evet, seni evime davet ederdim
ama Savannah'nın yanına dönmek istiyorsundur.
Tanrım. Savannah.
Nerede olduğumu merak ediyordur.
Onu aramalıyım.
Tabii uyumuyorsa.
Onu uyandırmam kötü olur, değil mi?
Alo, Kötü Anne Kulübü'nün başkanı.
Evet, yeni bir üyeniz var.
Bilmiyorum.
O kadar açım ki düşünmek zor. Henüz akşam yemeği yemedim.
Ben de akşam yemeği yemedim.
Belki Savannah'yı karnımızı doyurduktan sonra ararsın.
Evet. Bir şey diyeyim mi? Bu, çok zekice.
Evet. Ama tanrım, şimdiden çok geç oldu.
Eve gidemeyecek kadar uykum gelirse
kalabileceğim ekstra bir odan var mı ki?
Konu şu, bir sürü odam var. Sadece sana baskı yapmak istemiyorum.
Giorgio. Bu gecenin bitmesini istemiyorum.
Tamam. O zaman bitmeyecek.
- Bize söylerdin, değil mi? - Evet.
Ve söz veriyorum, %100 noktasızım.
Vücudunu arattırma Trina.
Dusty, hayır.
Vücudunu gerçekten aramayacağım.
Demek istediğim,
bu ailede kimin mavi noktalarının olduğunu bilmek iyi olurdu.
Tamam, yalan söylemiyorum.
Artık her şey ortaya çıktı ve daha iyi değil mi?
Artık bu ailede sır yok.
Evet, geriye sadece talihsiz bir anda çalışmayı bırakan
bir makinenin ortaya çıkardığı,
yanıtsız varoluşsal gizemler kaldı.
Biri çözmeli, değil mi?
Bize bir soru sordu. "Sonraki aşamaya hazır mısınız?"
Belki sadece bir sorudur.
Belki de makine, amacına ulaşmıştır
ve bir sonraki aşama, öğrendiklerini göz önünde bulundurarak
hayatına devam etmek ve sorumluluk almaktır.
- Evet, büyük ihtimalle öyledir. - Çok tatlı. Çok güzel.
Neyse, ben yatacağım ama sizi seviyorum.
Ve sizinle Deerfest'e gitmek çok güzeldi.
- Ben de seni. - Çok eğlenceli bir geceydi.
- İyi geceler. - İyi geceler.
Dediklerine inanmadın, değil mi?
Hayır. Sonraki aşamaya geçeceğiz.
Bay Johnson geldiğinize çok sevinecek.
Daha önce gelirdim ama bu gece ben de neredeyse ölüyordum.
Tanrım. Çok üzüldüm. Ne oldu?
- Saman labirentinde kayboldu. - Sıkışıp kaldım.
Karanlık labirentinde sıkışıp kaldım.
Ve onu kurtardım. Kim olduğumu bilmese bile.
Kim olduğunu biliyordum. Sadece adını hatırlayamadım.
Ofisime defalarca gelip şerif olmak için yalvardın.
Onu nasıl kurtardın?
İlk başta "Belki de
Deerfest'e testeremi getirmeme gerek yoktu" diye düşünüyordum.
Ama işe yaradı diyebiliriz.
Elektrikli aletleri kullanmayı bilenlere çok saygı duyuyorum.
Tıp fakültesinde gördüğüm bir sürü vaka, kesilmiş başparmaklarıydı.
Evet, mobilyaları ileri dönüştürmekle uğraşıyorum, yani...
Tamam.
Burada durup flört etmenizi izlemeye bayılsam da
bir adamın ölüm döşeğinde olduğunu hatırlatmak isterim.
Hayır. Sadece dinleniyor.
Ama uyandığında burada olursanız çok güzel olur.
Çok mutlu olacağını biliyorum.
Bir şey diyeyim mi?
Çok isterdim ama dokuz buçuk saat uyumazsam
kimseye bir faydam olmaz.
Bu yüzden Bay Johnson'ın, eve gitmemi
ve sabah kendine geldiğinde
görüşmemizi isteyeceğini biliyorum.
Bence kalmanızı tercih eder. Yakında uyanır.
Beau, uygunsuz olsa da
ve böyle bir durumda iş konuşsak da
şeriflik teklifini düşünüyordum.
Bu şehre ekstra güvenlik lazım.
Özellikle böyle kargaşalı zamanlarda.
Ve tüm koşullarımı kabul ediyor musunuz?
Maaş, ek yardımlar, rozet, tam yargı yetkisi?
Ayrıntıları sabah konuşuruz.
Ama şimdi yetki alanın, Bay Johnson'ı kapsıyor.
Ve burada kalıp onu koruman lazım.
Teşekkürler Izzy.
Seni hayal kırıklığına uğratmayacağım.
Evet. Tanrım, evet, sonraki aşamaya hazırım.
Evet, hazırım.
Hallettin mi?
Evet. Şifresini bir saat önce çözdüm.
Şimdi eğlencesine takılıyorum.
- Vay canına. Peki, alaycı. - Pardon.
Sadece çok sinir bozucu.
Bildiğin bir kısayol falan varsa...
Makineyle ilgili bildiğim her şeyi anlattım, tamam mı?
Tamam, evet. Sen...
- Ben almayayım. - Tamam. Güzel.
İlk tanıştığımız günü hatırlıyor musun?
- Hayır. - Tam şurada duruyorduk.
Saç ektirmenle ilgili bir şey söyledim.
Evet.
Galiba inanılmaz garip olduğuna dair bir şeyler hatırlıyorum.
Seni kardeşinle karıştırdım.
Kolton, barıma geldi. Eski barıma.
Babanın kamyonetini almıştı ve ona bira vermemi istedi.
Ve onun aptal, normal bir çocuk olduğunu sanıyordum.
Tatlı ama normal.
Ama sonra kapıdan çıkarken...
Tanıştığımıza memnun oldum.
Dikkatli kullan.
Başka birinde öyle noktalar görmemiştim.
Ve açıklayamıyorum ama onu takip etmem gerektiğini hissettim.
Ama önce takip etmedim ve peşinden gitmeye karar verdiğimde
çoktan vefat etmişti.
Neden mavi noktaları olsun ki?
Hiç bilmiyorum, o yüzden onu takip etmeye karar verdim
ve beni buraya getirdi.
Ve sonra bu makine, beni takip etti.
Keşke şu anda kafam güzel olmasaydı veya çok daha güzel olsaydı.
Ama bekle, neden bana söylemedin?
- Neyi? - Kolton'ın...
Bara gelip bira almaya çalıştığını ve mavi noktaları olduğunu mu?
- Neyi değiştirirdi? - Fark etmez.
Yine de bilmek isterdim.
Birini kaybettiğinde hakkında daha çok şey bilmek istiyorsun.
Senin için önemsiz görünse bile yine de bana söylemeliydin.
Üzgünüm.
Genelde insanların hayatına dâhil olmamaya çalışıyorum.
- Tamam. - Ama üzgünüm.
Belki bu konuda sana yardım edebilirim.
Nasıl? Bir şey bilmediğini söyleyip duruyorsun.
MORPHO, siktir olup git.
- Yere bastığında acıyor mu? - Hayır.
Ne zaman çıktı bilmiyorum bile.
Bacağımı tıraş ederken ayağımı banyo tezgâhına koydum
ve aynada gördüm.
Evet. Ayak tırnaklarımı keserken ben de koyuyorum.
Keşke söylemeseydin.
Dönme dolabın tepesindeyken
"Biraz ayrı kalalım" dedin.
Yıldırımın bize çarpacağını düşündüğün için mi öyle dedin yoksa
Yıldırım, konuşmanın zamanını öne çekti.
Ama hayır. Ben...
Düşünmeye değer bir şey olduğuna inanıyorum.
"Öğretmen/Islıkçı" potansiyelimin, en son
ayrı kaldığımız zamanda Whistler'da kayak yapmamla bir ilgisi varsa...
ve seninse "Kraliyet"i görmen, hayattan daha fazlasını istediğini
fark etmene neden olduysa...
Belki de yalnız vakit geçirmemiz lazımdır.
Belki. Kalıcı olarak değil.
- Sadece bir süreliğine. - Nasıl olacak?
Birimiz taşınacak mı?
- Taşınmana gerek yok. - Birimiz dedim.
Bilmiyorum.
Trina'ya ne deriz, bilmiyorum.
Başkalarıyla görüşecek miyiz?
Şimdi uyuyalım, kararı sabah veririz.
Evet.
- Gergin bir geceydi. - Evet.
Elektrik kesildi ve neredeyse yanarak ölüyorduk.
Ve MORPHO olayı, sonra Hana olayı.
Ve daha önce hiç bahsetmediğin noktaların var.
Ve senin de hiç bahsetmediğin noktaların var.
Evet, çok çılgın şeyler oldu.
O yüzden şimdi güzelce uyuyalım. Her şeyi sabah konuşuruz.
İyi fikir.
Hadi kalk uykucu.
- Seni tanıyor muyum? - Ben, Beau. Beau Kovac.
Hastanedesiniz Bay Johnson.
MORPHO makinesinden çıkan elektrik, sizi çarptı
ve küçük bir kalp krizi geçirdiniz ama şimdi iyisiniz.
Kovac. Evet. Seni dükkândan tanıyorum.
Galiba oğlum Jacob'la karıştırdınız.
Hayır.
Eskiden babanla gelip
İri Oğlan boks oyununu oynardın.
Sen, botanik bahçesinde kusan çocuksun.
Evet.
Büyüyüp şerif olduğuma inanabiliyor musunuz?
Büyük haberler almak için kalbinizin
fazla hassas olduğunu biliyorum ama ilk size söyledim.
Bu, muhteşem.
- Tamam. Altı hafta mı? - Evet, altı hafta.
- Ayrı ama beraber. - Evet.
Hâlâ beraber olacağız
ama ayrı kalma ihtiyacımızı destekleyeceğiz.
- Ama beraber. - Evet.
- Doğru olduğundan eminim. - Tamam.
Ama altı hafta sonunda ne olursa olsun beraber olacağız.
Tabii ki olacağız. Sadece altı hafta.
Ondan uzun süre yıkanmadığım oldu.
Annen gibi süresiz olarak Avrupa'ya gitmeyeceğim.
Bahsetmek için kötü bir zaman.
Ama altı hafta sonra buluşacağız ve kendimizle ilgili
öğrendiğimiz şeyleri paylaşacağız.
Ve o sırada biz...
- Programımız olacak. - Programlara bayılırım.
Tamam, TV ve buzdolabı için programımız olacak
ve önce kızımız Trina kullanmalı.
Belki kendime buzdolabı almalıyım.
Bodruma mini buzdolabı koyabilirim.
Bodrumda kalma konusunda emin misin?
Bunu konuştuk. Haklısın.
Bir yer tutmak paraya mal olacak.
- Ve bodrum sorun değil. - Bodrumu seviyorum.
- Ve seni seviyorum. - Ben de seni.
Bu yüzden ayrı kalacağız.
Makine, ne yapacağımızı söylese
daha kolay olmaz mıydı?
Tanıştığım en açık sihirli cihaz değil.
Bir ipucu ver, değil mi?
Böyle sesler çıkaracağına...
Biraz hızlandırdım ama anladın.
Cass, çok iyi bir MORPHO taklidiydi.
Sana vermeden önce tereminle
biraz oynadım.
Neredeyse MORPHO'nun sesiyle aynı.
Teremine gerçekten benziyor.
Biraz daha ince. Tamam. Sonraki nota, biraz daha kalın.
Tamam. Yani...
- Siktir. - Çok yakındı. Yapabilirsin.
Bekleyin! Teremin!
Teremini, MORPHO'nun içine koymalısın!
Kapa çeneni! Pardon Bay Hubbard.
Sadece bir şey deniyoruz, o yüzden susun.
Evet! Başardın!
Başardık!
Tamam. Sakin olun.
Bu, muhteşem.
Vay canına. Çok güzel.
Ve biz de tam... Çünkü aynı şeyi düşünmüştük.
Benimki, A'dan C'ye gidiyordu, sizinkiyse A'dan B'ye.
Benimkinde teremini, makinenin içine koymak vardı.
Ama ikisinde de teremin vardı, o yüzden grupça hallettik.
- Grupça hallettik. - Galiba hazır.
Yeni bir başlangıç ekranı var.
- Bozukluğu olan var mı? - Bence gerekmeyecek.
"Başlamak için kartı yerleştirin" diyor.
Siktir.
BAŞLAMAK İÇİN KARTI YERLEŞTİRİN
ÖĞRETMEN/ISLIKÇI
M.O. WALSH'UN KİTABINA DAYANIR
RICHARD J. ANOBILE'IN ANISINA
Alt yazı çevirmeni: İrem Özarslan