ORGIA
To był żart, Giorgio.
Ordżia? To ma być śmieszne?
Nie, „orgia”. Taka seksualna.
Jeśli ja tego nie załapałem, to nikt tego nie załapie.
Do chrzanu ten żart.
Możesz jej trochę odpuścić?
Wczoraj odbył się pogrzeb.
Wiem o tym, dobra? Wiem, że ona cierpi.
Ale zraniła też mnie i całe miasto, śmieszkując sobie z pięknego szyldu.
Hej, to jaki jest werdykt?
Postanowiłem, że jej odpuszczę.
Dopiero co zginął jej chłopak. Musimy mieć to na uwadze, Duży D.
- Bardzo ci dziękuję. - Przestań.
Nie musisz mi dziękować, Cass.
Dziękuję, Giorgio.
A ty? Masz mi coś do powiedzenia?
NAGRODA NA DZIEŃ DOBRY
Wiem, że minęło kilka miesięcy, ale to urodziny Koltona.
Otrzymujesz wystarczająco dużo wsparcia?
Rozmawiałaś z mamą albo tatą?
Powiedziałam im, żeby się odpierdolili, bo skakali wokół mnie przez całe lato.
A znajomi?
Oni mówią do mnie. Albo o mnie.
Że niby taka dzielna, idealna wdowa. Jakbym była jebaną Dziewicą Maryją.
Bez urazy.
- Przymknę oko. - Nie zasługuję na to.
Jesteś dla siebie zbyt surowa.
Skąd ta pewność?
Kiedy umiera bliska osoba, poczucie winy jest naturalną reakcją.
Zawsze znajdzie się coś, czego nie zdążyłaś powiedzieć lub zrobić.
Niełatwo sobie wybaczyć, że nie wykorzystało się tego czasu.
Ale wypadek samochodowy? To tragedia.
Dla Koltona i dla ciebie, Trina.
Nie mogłaś tego przewidzieć.
Gdyby ksiądz znał całą sytuację, pozwoliłby mi na poczucie winy.
Chcesz mi o tym opowiedzieć?
Może komuś musisz.
Ludzie są bardziej wyrozumiali, niż ci się wydaje.
OSZUST
To wcale nie tak. Po prostu zdradzam swoją żonę.
Wierzę ci, ale trenujesz drużynę koszykówki.
Jeśli oficjalnie nie przyznasz się do romansu,
- muszę cię zwolnić. - Nie zrobię tego Vicky.
Żona zasługuje na prawdę.
Vicky to nie moja żona.
Faceci są beznadziejni.
Czekam na twoją rezygnację do końca dnia.
Cześć, trenerze.
Nie ma mnie przez kilka dni i nagle wszyscy się zesrali?
- Co zrobiłem? - Zrobiłeś sobie tatuaż na terenie szkoły?
Pół tatuażu, u higienistki Munro,
bo wyszła jej karta „tatuażystka”.
- Na igłach się przecież zna. - Chryste, Dusty.
Przepraszam. Zrobiłem go dla Cass.
Ostatnio różnie nam się układa.
Rozumiem. Małżeństwo to nie przelewki.
- Jesteś mężatką od ośmiu minut. - Mam propozycję.
Słuchaj.
Wyjedź z Cass na weekend. Do zajazdu Marthy i Rose.
Spędziłam tam miesiąc miodowy.
Zrobiły generalny remont.
Bajka. Uciekniecie od świata, okej?
Masz tu zniżkę na 10%.
Jak jej użyjesz, ja też dostanę 10%.
- Dobra. - Leć po swoją kobietę.
Będzie super!
Hej. Jakieś ciekawe plany na urodziny?
Wieczór filmowy z tatą, więc nie bardzo.
Chcesz, żebym przyszła? Mogę być twoim buforem.
„Beau-forem”.
Nie. Doceniam ofertę,
ale nie życzę tego największemu wrogowi.
Hej, Jacob.
Hej.
Muszę iść.
Okej, luz!
To takie seksowne, że on zawsze musi już iść.
Jest taki tajemniczy.
Ciekawe, czy będzie u Megan.
Megan coś dzisiaj organizuje?
Nie. Nic specjalnego.
Parę osób ma wpaść...
W zasadzie to chyba nawet nie.
„Trina wie o imprezie u Megan. Co mam robić?”
Nie, to...
Tylko się wygłupiałam.
To nic osobistego. Po prostu trochę tak łyso, jak jesteś w żałobie,
a my się śmiejemy i bawimy.
Nie wiem, jak się przy tobie zachowywać.
No, czaję.
Czy to oznacza, że za mną tęsknisz? To przesłodkie.
Nie, jestem zdziwiona.
Byłam pewna, że będziecie dziś w domu.
Czemu? Co dziś jest?
Piątek.
Wiem, że to szokujące, ale twoi rodzice mają plany na wieczór.
Widziałaś kartkę? Zostawiłem ją na stole.
Po co wysyłać eski, skoro można zakopać kartkę pod górą szajsu.
To nie jest góra szajsu.
Mama jest z tobą?
Tata robi mi niespodziankę.
Ale, skarbie, możemy wrócić, jeśli chcesz z nami pobyć?
Nie, spoko.
Cieszę się, że mam cały dom dla siebie.
Urządzę dziką imprezę i wszystko rozwalę.
Nie dzwońcie po pały.
- Też mi nowość. Dobrej zabawy. - Okej, czajniczku! Kocham cię!
Nie martwisz się? Chciała spędzić z nami czas.
Powiedziała, że wszystko gra. Osobiście ufam naszej córce.
No dobra. To gdzie jedziemy?
Nie powiem, sama zobaczysz.
- „Zajazd Marthy i Rose”? - Co? Nie.
Znalazłam kupon.
Gdybym wiedziała, tobym nie pojechała.
Myślisz, że Martha cię nienawidzi.
Ale widziałem, jak na ciebie patrzyła na weselu.
Patrzyłabyś na znienawidzoną osobę?
Pewnie tak!
Przeze mnie zostawiła matkę.
- Wcale nie. - Tak!
Zostawiła matkę, bo nie chciała mieć dzieci.
A pech chciał, że ty byłaś akurat dzieckiem.
To było lata temu. Jesteśmy już dorośli.
Dlatego zabieram cię na wypad dla dorosłych.
- Wiesz? - No.
Pokażę ci, że wciąż potrafię podgrzać atmosferę.
Nic nie podgrzeje jej bardziej
niż odkrycie, że należałeś do chłopięcej grupy tanecznej.
O matko.
Co one zrobiły z tym miejscem?
Jest tak, jak napisały na kuponie.
„Wypłyń w rejs bez wypływania”.
ZAJAZDEM W PIĘKNY REJS
Witajcie w Zajazdem w piękny rejs!
Z radością witamy na pokładzie i liczymy, że polecicie nas znajomym.
- Dzięki. - Remont wciąż jeszcze trwa,
ale już cieszymy się opinią najlepszego hotelu żeglarskiego w Deerfield!
Za polecenie was innym otrzymamy dodatkowe 10% zniżki, tak?
Obiad podamy o 17.00 w głównej sali jadalnej.
Przed udaniem się do kajuty należy przeczytać zasady bezpieczeństwa.
Kiedy ojciec to zrobił?
„O kapitanie, mój kapitanie!” Będziesz tak kiedyś wyglądał.
Striptizer na barce mieszkalnej.
Kapitanko Rose, chyba możemy to sobie odpuścić,
skoro nie mamy jeszcze fosy.
No tak. Dziękuję.
Cześć, Martha.
Cześć, Cass.
Patrzcie, jak na siebie patrzycie. Git.
Może pokażę wam pokój?
Nie rozumiem, MORPHO wam to zasugerowała?
Nie, remont trwa już od miesięcy.
Rose kocha rejsy statkiem, ale panicznie boi się oceanu.
A ja zawsze byłam typem domatorki, więc to jest nasz kompromis.
Super.
Cześć, trenerze.
Sporo osób przyjeżdża tu, żeby się wyrwać.
Od czasu remontu ruch się potroił,
więc wybaczcie, ale to nasz jedyny wolny pokój.
Załapaliśmy się na ostatni.
KWATERA ZAŁOGI
To jeden z naszych najbardziej... autentycznych pokoi.
„Kwatera załogi”.
Rose nalegała na zaślepione okna, aby oddać atmosferę spod pokładu.
- Efektywne. - Co jeszcze?
Włącznik jest tutaj.
Włączy i wyłączy światło według waszych potrzeb.
Światło. Ekstra.
Żałuję, że nie mamy dla was nic lepszego.
Nie, jest idealnie. Dziękujemy.
- Dziękuję, Martha. - Okej.
- Teraz już mi wierzysz? - Co?
To musi być ich najgorszy pokój.
No nie wiem. Najgorszy?
- Serio? - Tak.
Może wczujemy się w klimat?
Możemy być parą majtków. Tak!
Jesteśmy przepracowani
i muszę to nosić, bo wszyscy zaraz utoniemy.
To twoja ostatnia noc.
Czyli ja utonę, bo zabrałeś ostatnią kamizelkę.
Może więc przestań mnie tak podniecać.
- Podoba ci się? - O tak.
Oby, bo chyba utknąłem.
Cholera.
Chyba się zakleszczam. Im bardziej...
Hej. Myślałem, że idziesz dziś do Megan?
No tak.
Jestem zbyt dzielna lub cierpiąca, by bywać na imprezach.
Nie jestem pewna.
Jeśli to drugie, to się wpasujesz.
Sto lat.
- To popielniczka. - No jasne.
- Świetna. - Dzięki.
- Cholera. - No i co zrobiłeś?
- Nie wiem. Wziąłem do ręki... - Nie...
- Żartuję. Była połamana. - Wredzioch.
- Proszę. - Nieźle mnie wkręciłaś.
Jezu.
GRATULACJE DOŻYŁEŚ 17 URODZIN!
DOBRZE, ŻE ŻYJESZ. TWOJA BOHATERKA, TRINA
- Nieco mroczne. - Dla mnie odjazd.
Wykorzystałam bzdety mojej mamy.
Co masz dla mnie?
Z okazji moich urodzin?
Też zrobiłem ci kartkę.
Skąd to masz?
Z tej maszyny. Nie wiem, to pewnie jakaś próbka.
Kiedy ją odpaliłem, wypluła kilka pustych.
Wiesz, że możesz na tym napisać cokolwiek i wmówić ludziom, że to ci wyszło?
Szkoda, że nie wpadłem na to wcześniej.
Jak myślisz, co wyszłoby Koltonowi?
„Anioł”. To chyba jasne, nie?
No tak.
Nie wiem.
Czasem był strasznym dupkiem. Kradł mi moje rzeczy.
Mama dała mi Switcha, który później przepadł.
Oczywiście oberwało się mnie, ale wiedziałem, kto go zabrał.
Zmienił mi nazwę użytkownika na...
Penis69.
Która jest naprawdę świetna.
To taki drobiazg, ale jeden z wielu.
Wiem.
A my zaczęliśmy się spotykać,
bo on ciągle cię olewał i chodził pić z kumplami albo...
To chyba niejedyny powód, dla którego zaczęliśmy się spotykać.
Wiem. I wiem, że były też dobre rzeczy,
ale kiedy wszyscy nazywają go aniołem,
ciężko jest o nich pamiętać.
Morscy podróżnicy, trzymam przed wami zwyczajną serwetkę,
która niczym się nie różni od tych na stołach.
Ale tak jak skała rozkrusza się na piasek,
tak i zwyczajną serwetkę można zmienić...
na drobne.
Dziękuję.
Niedługo wrócę! Po krótkiej, magicznej przerwie.
Trzeba podziwiać jego oddanie karcie MORPHO.
Ale można się kłócić, że równie godne podziwu
jest robienie swego niezależnie od karty.
Jak Martha i Rose z ich statkiem.
Można też twierdzić, że te karty pozwalają odblokować ukrytą w nas magię.
Mówisz? Czym się zajmujesz, Glen?
Pracuję w zakładzie energetycznym.
Ale wyszła mi karta „fotograf”.
Co fotografujesz?
Głównie drzewa. Uwielbiam korę.
Strupy natury.
- Magia. - Dla mnie tak.
Przez długi czas pragnąłem po prostu zniknąć w lesie
i zagłębić się w mojej twórczości.
Ale bałem się, że to się odbije na moim związku.
Maszyna MORPHO dodała mi odwagi, żeby w to pójść.
To wspaniale.
A tobie co wyszło...
- Nie pamiętam twojego... - Hawaii.
- Wyszły ci „Hawaje”? - Nie.
Na imię mam Hawaii.
Wyszła mi „podróżniczka”.
Co oczywiście oznacza seksualną podróżniczkę.
Oczywiście.
Kiedy Glen opowiedział mi o swoim sekretnym pociągu do kory,
wyznałam mu, że chcę uprawiać seks z wieloma innymi ludźmi.
Zrobiłam listę seksualnych aktywności do zaliczenia,
a Glen bardzo mnie w tym wspiera.
Przestań.
- Ile ich jest? - Wspiera? Jak?
Zaczęłam od prostych rzeczy, jak DP.
Sorki, double pen.
Podwójny długopis?
Podwójna penetracja.
Znacie to. Jesteście małżeństwem. Pewnie zrobiliście już wszystko.
- Rany, ile to już razy? - Zrobiliśmy sporo.
Ale jednym długopisem.
Gdzie kucharek sześć i w ogóle.
- A tobie co wyszło? - „Arystokratka”.
Boże.
Jak dotąd najlepsza.
Tak?
Nie wiem, jak ją rozumieć.
Wolałabym mieć „motocyklistkę” i po prostu kupić motor.
Albo „fotografkę” i po prostu kupić aparat.
Coś w tym stylu.
Ja mam „podróżniczkę”, ale nie kupiłam wielkiego żaglowca.
To dopiero byłoby dziwne.
Wykombinowałam, co to oznacza dla mnie.
A co mi wyszło? Zabawne, że pytasz...
Wybacz, Dusty.
Nie chcę przerywać, ale podłoga się rusza.
Uwaga, pasażerowie.
Wpłynęliśmy na wzburzone wody.
Zrobię wszystko, by nas z nich wyprowadzić.
A w międzyczasie, bawcie się dobrze.
Jak w teatrze.
- Hej, tato. - Hej, kolego.
Trina wpadła.
Trina! Przyszłaś!
Wspaniale. Proszę, usiądź sobie.
Właśnie zaczynamy wieczór filmowy.
Zjesz coś?
Mamy mrożone obiady, popcorn...
Dam ci jedno piwo.
Popcorn brzmi super. Dziękuję.
Już się robi.
- Co oglądamy? - Siedmiu wspaniałych.
Kolton go uwielbiał.
Co? Coś nie tak?
Nie, nic. Możemy go obejrzeć, ale to nie był jego ulubiony film.
Ale oczywiście go lubił.
Miał dziwną obsesję na punkcie Mój chłopak się żeni.
Tego filmu z Julią Roberts?
Tak.
Nie no... lubię ją.
Jest zabawna i ładna z twarzy.
Jeśli to ulubiony film Koltona, to go obejrzymy.
- Okej. - Pójdę po popcorn.
Już się robi.
Pomyśleć, że bałem się oglądania westernu z ojcem.
Teraz muszę oglądać rom-kom z ojcem i sekretną dziewczyną
w hołdzie dla zmarłego brata, z którym chodziłaś.
Miłych urodzin.
To są miłe urodziny.
Widzicie, jak wyraźne linie brzozy
kontrastują z rozmytymi liniami mchu?
Tak, zapiera dech.
Możemy wrócić na chwilę do pogawędki o liście seksualnych celów?
Jak to działa?
Jak to wygląda dla ciebie na co dzień?
W zasadzie to się nie mieszam.
Hawaii robi, co chce i z kim chce, a ja robię zdjęcia.
Czyli uczestniczysz.
Nie. Robię zdjęcia korze.
Tylko drzewom. Nadążaj.
Czasem wyjeżdżam na parę dni na sesję fotograficzną,
a Hawaii nawet nie jest zazdrosna.
Czasami jest mi bardzo ciężko, ale chcę dać Glenowi swobodę.
Brzmi naprawdę zdrowo.
Zaraz, mówiłaś coś, że to ciężkie dla ciebie?
Mam wrażenie, że mniej pewna siebie osoba na miejscu Glena
mogłaby się martwić, że jedna z twoich podróży
odbierze mu ciebie na zawsze.
Mogę powiedzieć tyle.
Odkąd otworzyliśmy się przed sobą,
jest tak, jakbyśmy zakochali się na nowo,
ale jako prawdziwi my, i nasz związek nigdy nie był silniejszy.
No i...
Zrobiliśmy to na drzewie.
Pora na nas.
Było bardzo miło,
ale udamy się już do kwatery załogi.
Tak.
Kwatera załogi. Brzmi świetnie.
Podoba mi się. Jest tak autentycznie.
My mieszkamy w kabinie kapitana i mamy niesamowity widok z okna,
który przypomina, że nie jesteśmy na morzu.
Zamienimy się?
Co nie?
Zrobiło się późno, prawda?
Tak, trochę mi niedobrze.
O nie.
Nie powinieneś był patrzeć w telefon, gdy podłoga się ruszała.
No, chyba się już pożegnam.
- Miło było poznać. - Szkoda.
- Do jutra. - Drzwi są tam.
Oby szybko ci przeszło.
No więc...
Jak normalnie to robicie?
Jak normalnie robimy co?
Ach, to.
No to normalnie...
W normalnej sytuacji najpierw byśmy porozmawiali.
Tak.
Tutaj.
Bujniemy się do łazienki.
Zaraz wrócimy.
Łapiesz sytuację? To trójkąt. Tak zaczynają się trójkąty.
Przecież wiem. I co ty na to?
Co ja na to?
Kiedyś mówiłeś, że cię do tego nie ciągnie.
Ciągnie mnie. Ciągnie mnie, żeby się dowiedzieć, co ty na to.
Czy to jest coś, co...
Co chciałabyś zrobić?
Chcę wiedzieć, co cię kręci, kochanie.
A ja chcę wiedzieć, co kręci ciebie.
To może tak.
Liczę do trzech
i oboje mówimy, co nas kręci?
- Okej. - Raz, dwa, trzy.
Zbyt ogólne pytanie.
- Puszka Pandory. - Zawiesiłam się.
Ja na trzy powiem „trójkąt”, a ty powiesz, co ci przyjdzie do głowy.
Raz, dwa, trójkąt!
Posłuchaj.
Wiesz co?
- Nie spodziewałam się tego. - Ja też nie.
O nie.
Ale wiesz co?
Rozmawialiśmy o poszerzaniu horyzontów.
Tak.
A to zrobilibyśmy razem.
- Tak. - Ja tam się nie obrażę.
Cass pisze się na trójkąt.
W końcu skreślę z listy trójkąt ze starszą parą.
Róbcie to, co normalnie, a ja popatrzę.
Jak w domu?
Tak.
- No to... - Tak normalnie to...
Wyłączyłbyś światła na dole.
- Wyłączyć światło. - Włączyć alarm.
Podniecające.
- Ty umyłabyś zęby. - Tak, zęby.
Zawsze myję zęby i płuczę usta.
Miętowa świeżość.
Później trochę...
Chyba nie... Robię tak?
Zazwyczaj nie grzbietem dłoni, ale tak.
Dotykamy twarzy i ciała.
Lubi być masowany.
Nosi do pracy torbę przez ramię.
Mam problemy z karkiem, więc robi coś takiego.
Tak, zróbmy to.
Nie mogę się kochać bez ściągnięcia spodni.
- Tak jest. - Zdejmijmy skubaniutkie.
I niespodzianka!
Rozgrzewamy się.
Cholera!
- Szlag! - Żyjesz?
Kurwa, moja kostka.
Czemu nie ściągnąłeś najpierw butów?
Nie wiem. W domu nie noszę butów.
Skręcona.
Nie ruszaj się, dobrze?
Pójdę po lód. O matko.
Co ty masz na tyłku?
Mamy niby kibicować Julii Roberts?
Przez cały film próbuje zrujnować ślub kolegi.
To ślub jej najlepszego przyjaciela.
Ona jego przyjaciółką na pewno nie jest.
Ten film mi nie pasuje do Koltona.
Pewnie mama go w to wkręciła.
Pomagał jej z praniem.
W tle zawsze leciał film.
Też myślę, że podobały mu się komedie romantyczne z późnych lat 90.
Znał większość monologów z Jerry Maguire, a było ich całe mnóstwo.
Tak, ale on je parodiował.
Kolton i jego żarty.
Poczucie humoru miał po ojcu.
No. A ta cała „Orgia”? Kolton tak nazywał tę knajpę.
Więc kiedy rozwaliłam ten szyld, to tak jakby oddałam mu hołd.
Rany! Tworzyliście wspaniałą parę.
Przy tobie zawsze był najszczęśliwszy.
Dorobię popcornu.
- Pomóc ci? - Poradzi sobie.
Nie skacz.
Potrzebujesz czegoś?
Ręczniki? Coś na chorobę morską?
Nie, wyszłam tylko po lód.
Jak się masz?
Dobrze.
Jestem zestresowana, ale taki już urok prowadzenia biznesu.
Jeden z gości zwymiotował w kabinie kapitana.
No tak, biedny Glen.
Prawdę mówiąc, Cass, twoja obecność tutaj...
Chciałam z tobą porozmawiać na weselu.
Ale nie było dobrego momentu.
Jasne, rozumiem.
Niełatwo było się wstrzelić pomiędzy te wszystkie taneczne niespodzianki.
Często o tobie myślę.
Co porabiasz, jak ci się wiedzie.
Dobrze.
Sprzedaję bluzy.
Nie dziwi mnie to.
Zawsze byłaś taka kreatywna.
Przepraszam. Nie rozumiem, co się dzieje.
- Nienawidzisz mnie. - Nienawidzę?
No tak. Nie rozmawiałyśmy od naprawdę wielu lat.
Wiem, że to przeze mnie rozstałyście się z mamą.
Nie chciałaś mieć dzieci...
Tak ci powiedziała?
Oczywiście, że tak ci powiedziała.
Wybacz. Nie chcę mówić źle o twojej matce.
Nie, nie krępuj się.
Miałyśmy problemy na długo przed przeprowadzką do Deerfield,
ale w ogóle nie chodziło o ciebie.
Myślałam, że jak się tu sprowadzimy, a ona porzuci karierę tancerki,
będzie inaczej, ale...
Burmistrzyni Izzy.
No tak.
Koniec końców to ja odeszłam.
Ale błagałam Izzy, żeby pozwoliła mi się z tobą widywać.
Powiedziała, że tego nie chcesz.
Więc uszanowałam twoją decyzję.
To nie była moja...
To nie była moja decyzja.
Niezły piątkowy wieczór, co? Oglądanie ze mną starych filmów w piwnicy.
Ale nie Siedmiu wspaniałych, których, jak się okazuje, tylko ja lubię.
Kolton pewnie też go lubił.
Nikt ze mną o nim nie rozmawia.
A jeśli już, w kółko bredzą to samo.
Ale ty naprawdę go znałaś, wiesz?
A ja...
Nawet nie wiem, jaki lubił kolor.
Chyba żółty.
- Tak? - Tak.
Dobry wybór.
Lepiej poznałaś go w rok niż ja przez całe moje życie.
To nieprawda.
Powinienem był...
bardziej się postarać, kiedy jeszcze mogłem.
Czuję, że go zawiodłem.
Ja też go zawiodłam.
Wcale nie.
Jestem kłamcą.
To mi wyszło na karcie. „Kłamca”.
Co?
Ma się pan za kiepskiego ojca?
Ja byłam jeszcze gorszą dziewczyną.
Zdradzałam Koltona.
- Przepraszam. - Powinnaś już iść.
Naprawdę mi przykro.
Nie ma się czym martwić. Masz tu tylko siedem kropek.
Siedem? Kiedy ostatnio sprawdzałem, było pięć.
Cass, hej. To nie tak, jak wygląda.
Chcę już wrócić do domu, jeśli nie masz nic przeciwko.
Nie no, jasne.
Przepraszam, Hawaii.
Nic się nie stało.
Wymienimy się numerami i zgadamy na kiedy indziej?
Spoko.
Chcę cię poznać, Jacob.
Nie chcę sekretów między nami.
Wiedziałeś, że Trina zdradzała Koltona?
Nie.
Wyprosiłem ją.
Zostaliśmy tylko ty i ja.
NA PODSTAWIE KSIĄŻKI AUTORSTWA M.O. WALSHA
Napisy: Daria Okoniewska