Ano'ng…
HENRY NASA LABAS AKO PARA BIGYAN ANG NOBYO KO
NG HULING HALIK BAGO KO SIYA MAGING ASAWA.
Okey.
'Ayun ang guwapong cyborg fiancé ko!
Di 'to basta-basta nangyayari, Henry. Ano'ng ginagawa mo rito?
Sabi natin, mag-iisa tayo sa huling gabi nating single.
Dumaan ako para sa halik. Uuwi na lang ako.
Hindi, hindi, hindi! Sandali.
Nandito ka na. Huwag kang baliw.
Di pa rin ako makapaniwala. Pinangarap natin ang araw na ito
nang napakatagal, at sa wakas, heto na! Ito na ang araw.
Pagkatapos nito, araw-araw tayong gigising at aalalahaning
ito ang araw na iyon. Ngayon!
Sabog ka ba?
Medyo.
Gusto mong magkasala sa huling pagkakataon?
Sigurado namang ang lahat
ng nag-iisip na pagkakasala iyon, kasalanan na iyon palagi.
Oo nga.
Pasensya na. Nauuhaw ako.
Mukhang iyan ang modus mo palagi.
Talaga ba? Puwedeng mag-usap na lang kayo?
Sinusubukan ko, pero siya kasi…
Siya kasi, ano?
Espesyal na araw mo ito. Magpaparaya ako,
- isasantabi ang damdamin ko. - Palakpakan.
- Kita mo kung gaano siya ka-immature… - Hindi. Ikakasal ako ngayon.
Di ko papatulan ang dramang ito. Kailangan ko ng 24 oras na kapayapaan.
- Iyan ang sinasabi ko. Hin… - Hindi ito tungkol sa 'yo!
Baka mahirap para sa 'yong maunawaan iyon. 'Wag ka na lang sigurong magsalita.
Iyan na lang ang wedding gift mo.
Nabilhan na kita ng Breville Barista Express mula sa listahan mo,
'yong pinakamahal doon!
- Sinisira mo ang sorpresa! - Tama na.
Alam mo? Kukunan ko siya ng tubig.
- Baka duraan niya. - Malamang.
Pambihira, dalawang linggo na pala.
Ngayon lang kami nag-away nang ganito. Di ko alam ang gagawin.
Napatawad na ako ni Nick, pero si Jorgito, hindi pa.
Lil, pagbalik namin mula sa honeymoon, pangako, mamadiliin ko ang pagbabati n'yo.
- Okey? - Salamat.
Oo. Magiging ayos din kayo.
Heto.
Paalam!
DISYEMBRE 10
- Uy! Ano'ng ginagawa n'yo rito? - Wala nang oras.
- Huli na tayo nang dalawang minuto. - Huli ka nang dalawang minuto.
- Pasensya na, boss. - Ano'ng nangyayari?
- Mga wedding coordinator kami. - Assistants.
Ako ang in charge.
Ginawa namin ito ng mama ni Sol nang pakasalan ni Beatriz si Jorge.
Nagtutulungan kami sa mahahalagang araw.
Ngayon, ipinapasa ko ang baton kay Sol.
Ang susunod na henerasyon. Kahit magkaedad lang kami.
Hindi ba't kuwa…
- Tama. - Huwag!
Kailangan naming siguruhing ang dream wedding ng bata namin
ay magaganap nang nasa oras.
- Napakaespesyal ng pamilya n'yo… - Oo nga.
Tama na sa satsat, tanungin mo ang magagawa mo.
Okey. Ang una sa listahan, ang lolo't lola.
Kailangang ihanda si Lola at ang sumpa.
Ano ang… Ang sumpa?
Sabi niya, may sumpa ang bawat kasal sa pamilya.
Di ko mapatunayang mali siya.
May mga taong mas sensitibo sa mundo ng mga ispirito.
May solusyon ba tayo?
Magbabasbas siya ng holy water kahit saan.
Totoong solusyon, Chuey.
Oo. Nakausap ko na si Beatriz.
Susundan niya siya hanggang makarating sa venue,
at maipasa siya kay Lisette.
Magiging dewy lang tayong lahat sa holy water.
Mahusay. Miles, ikaw kay Lolo.
- Ako na. Gusto kong kasama si Luis. - Tamang-tama.
Heto.
- Para saan ito? - Sakaling totoo ang sumpa.
Kasi totoo iyon.
Huwag!
Pasok.
- Magandang umaga, ganda. - Guwapong may dalang kape!
- May hihigit pa ba roon? - Nagdala ako ng scones.
Paborito ko! Salamat, baby.
Nakita mo si Jorge kaninang umaga?
Hindi pa.
- Gusto mong pag-usapan. - Ayaw ko.
Naii-stress ako. Kailangan ko ng distraction.
Puwede akong distraction.
Minsan, mas masarap magbigay kaysa tumanggap.
Magigising ka riyan!
Ayos ka lang? Gusto mong i-steam ko ulit ang bestida mo?
Di ako makapaniwalang ikakasal na ang anak natin.
Parang kahapon lang, binaba lang natin siya sa kindergarten.
Napakaguwapo niya sa blazer niyang maliit!
Tanda mo noong hiniram niya ang cufflinks ko para gawing accessory?
Masyadong malaki, kaya ginawa niyang hikaw!
Alalang-alala tayo kasi ayaw na niyang pumasok,
pero pagdating natin doon… umalis na siya at hindi na lumingon.
May mga di talaga nagbabago.
Hindi tayo hihinto sa pag-aalala sa kanila.
Hindi ba parang…
sa pagpapakasal ni Jorgito, nasesesante na tayo bilang magulang?
Ang galing n'yo, Mama at Papa. Tapos na ang trabaho n'yo.
Pero ayokong matapos iyon.
Naluluha ako.
Magsisimula akong umiiyak sa seremonyang iyon. Alam ko.
Ayokong maging ganoong ina.
- Ganoon ang nanay ko. - Okey.
Sige. Ganito.
- Una, walang iiyak ngayon. - Okey.
Ikalawa, di nila tayo masesesante sa pagiging magulang. Tenured tayo.
Lagi nila tayong kakailanganin. Okey?
Okey?
Kailangan mo ng yakap?
Alam ko. Alam ko.
Kumusta?
Dahan-dahan, GQ!
Magmomodelo ka sa runway mamaya?
Ano? Hindi ba kami puwedeng mag-almusal ng anak ko?
Hindi. Hindi 'yong ganito. Bagong guayabera. Bagong sumbrero.
Pabango ko ba iyan?
Sinasabi ko lang. Di mo alam kung sino'ng makakatagpo mo.
Ako. Ako lang naman ang makakatagpo mo.
O ako lang ba?
Oo. Natutuwa at natatakot ako sa ngiting iyan.
Iho, kung may maganda sa pagtanda, iyon ay kapag tumanda ang lalaki,
may oras na siya para sundin ang nais niya.
Alam ng mundo kung gaano katikas ang ama mo.
Usap-usapan lagi iyon.
Kaya nagsimula akong mag-dance classes. Ibibigay ko ang gusto nila.
Gusto nilang makita ang hataw ng silver fox na ito.
Dance class! Kaya pala ganyan ang damitan.
Nakailang klase na rin ako. Masaya.
Maganda para sa puso. Tapos, maraming magagandang dalaga.
Iniisip ko, baka puwede mo akong samahan mamaya.
Puwede kitang ipakilala sa isa sa kanila.
- Sinusubukan mo ba akong ireto. - Hindi. Akin ito.
Ano? Pa, masaya iyan! Napakasaya ko para sa 'yo.
Lumabas ka, sinunod ang sarili mong payo.
Alam ko pala ang sinasabi ko. Sasama ka?
Syempre. Darating ako mamaya.
Kapag maayos ang kilos mo, magta-tango tayo.
Kung bachata, sisige ako!
Panginoon, utang na loob, bigyan Mo kami ng lakas para matapos ang araw na ito,
gawing maganda ang araw na ito at walang mamatay.
Tiyaking malakas ang pamilya. Na ako ang pinakamaganda sa mga litrato.
Kung may guwapong musikero at palarin ako, ayos na iyon.
Mamaya na lang ulit. Amen.
- Amen. - Amen.
Okey. Hingang-malalim ang lahat. Siguradong ayos lang naman sa loob.
Una niyang kasal sa Diaz?
Halata naman.
- Tingnan n'yo. - Sige.
- Okey. - Okey.
Delubyo ito!
Bumalik ba tayo sa labas?
Nakapasok ka na, baby. Wala nang labasan.
May tutulong ba sa akin, o mag-uusap lang tayo?
Oo. Tumutulong kami.
Kung hindi ko mahanap iyon, sira na ang kasal!
- Tatayo lang kayo? - Okey, magsiayos tayong lahat.
Itim iyon!
Makinig kayo! Maraming nangyayari ngayong araw na ito.
Mula nang ipanganak si Sol, inihanda ko na siya rito. Kaya mo 'to.
Salamat, Tita.
Tumigil kayong lahat sa ginagawa n'yo at makinig kayo.
- Jorge, umakyat ka at magrelaks. - Ayos.
Gusto ko, Sol, pero di ko mahanap ang black box. Kung di ko mahanap iyon,
- di ko magagawa 'yong… - Kami na! Magrelaks ka na.
Grabe. Sige.
- Sobra ba iyon? - Hindi. Gusto ko 'to sa 'yo.
Mabuti. Kasi lango na ako sa kapangyarihan!
Ito ang magiging pinakamagandang araw ng buhay mo!
Bigla akong niragasa ng kahinahunan. Magpatuloy kayo.
Ano na ang estado ng centerpieces?
Nasaan ang giveaways na may Jordan almonds?
Na kanino ang mga boutonniere? Kailangan ko ng mga sagot!
Para akong nanonood ng paglipad ng batang ibon! Pero seryoso, ano na?
Nararamdaman natin ang ating muscles na nagigising, habang pinakikiramdaman
ang kapaligiran at dahan-dahang bumabalik sa kasalukuyan.
Mas kalmado na ako, Henry. Salamat.
Napagaling n'on kahit sugat ng kabataan.
Nabubuhay ako para maglingkod.
Pa, gusto mo ba ng kale sa green juice mo?
- Sige, anak. - Gagawa na ako!
Mga bisita kayo. Ako na ang bahala sa mga mat
kapag tapos na ako sa green juices.
The best ka, pare! Sino'ng groom ang kalmadong gumagawa ng juice
- sa umaga ng big day niya? - Tama ka. Matinding araw ito!
Oo nga. Lahat ng atensyon,
nasa inyo kapag naglakad na kayo sa aisle.
Kung ako iyon, nasa banyo na lang ako.
Kadiri! Pero oo, ganoon nga siya!
Chuey, ano'ng ginagawa mo?
Dapat nilalagay mo ang centerpieces sa kotse.
Nagwawala si Jorge dahil sa kahong di niya makita.
Isipin natin ito.
Saan magtatago si Jorge ng kung ano?
Noong bata pa siya,
nagtago siya ng ganja sa ilalim ng lababo
sa kahong may nakalagay na Waxing Kit.
Pumunta kayo sa apartment, tingnan n'yo kung meron.
'Wag n'yong tanungin kung paano ko nalaman. Di ko ninakaw.
- Ninakaw ko nga. - Sige! Ninakaw mo na.
Nick, tingnan mo kung naroon,
tiyakin mong di makikita ni Henry. Sa kasal na tayo magkita.
- Sige na! - Sige po. Para akong FBI agent.
Ang galing mo rito! Dapat gawin mong trabaho ito.
O manatili kang doktor at gumamot ng mga cancer patient.
- Nick! - Sige po, Dr. Imbestigador!
Uy, hindi ito taquito. Tapos, di man lang ako makakapag-pan dulce?
Tama. Puwedeng manggaling kahit saan ang sumpa.
Lolo, tama siya.
Tanda mo 'yong kasal ni Rogelio? Kumagat lang siya sa huevos rancheros.
Sumama ang pakiramdam niya, nagsuka siya sa flower girl.
- Hoy, ako ang flower girl na iyon. - Grabe, Tita!
Kabado lang ang tiyan niya.
Hindi. Ang sumpa iyon, at alam ko iyon.
Lola, ayos lang.
Sol, kailangan nating mag-ingat.
May mangyayaring mali. Lagi naman.
Mas nakakasabik ito kaysa sa mga kasal ng mga WASP, kung saan nag-iinuman
ang mga tao at di nag-uusap. At lahat, may malungkot na kuwento.
Pamilya ko lang ba iyon?
Paano ba nagsimula ang sumpang ito?
Kumbinsido si Mama, nagsimula iyon
dahil nagpakasal ang lola niya sa tuhod para sa pera, di sa pag-ibig.
Namuhay siya sa luho, pero miserable siya.
Lagi nang may nangyayaring mali sa mga kasal mula n'on.
- Hindi tayo dapat ganyan ngayon. - Nagpakasal siya dahil sa pagmamahal.
Pagmamahal sa pera.
Ako nang bahala. Ma, basbasan natin ang bahay ng holy water.
- Babasbasan ko ito nang buo. - Sige po.
Salamat.
Masarap para sa akin.
Luis, pare! Handa ka nang mag-chess?
- Sige. - Ayos.
- Okey. Ano'ng maitutulong ko? - Tingnan mo si Jorge.
Parang di dapat. Galit pa rin siya.
- Hanggang ngayon? - Oo. Iwasan ko raw siya ngayon.
Parang mas nagiging madrama kapag umiiwas sa drama.
Di tayo puwedeng magkaroon ng Groomzilla. Kung gusto mong tumulong,
- kumuha ka ng champagne para sa limo. - Sige.
Kung bibili ka sa tindahan, puwede mo akong kunan ng KitKat?
- Sige. - At Red Dog.
Pabili rin ng Red Dog.
- At Almond Joy. - Almond Joy?
- Gusto ko 'yong coco. - Dalawang Almond Joy.
Alam n'yo? Basta… Paalam na.
Oh, wow! Para itong Headspace app kung totoong lugar iyon.
Hi, Nick!
Huwag ngayon. Ano'ng ginagawa n'yo rito?
Nanlamig ba ang mga paa ni Jorge?
Nga pala, laging malamig ang mga paa niya dahil mababa ang temperatura
Perpekto kayo para sa isa't isa. Ayos lang ang lahat.
May kailangan lang ako para kay Jorge. Puwedeng magbanyo?
- Sige lang. - Ayos!
Gladys, henyo ka talaga!
Nakuha mo ba ang kailangan mo?
- Oo. Okey na. - Ayos.
Uy, ayos ka lang ba
Ayos? Ayos lang ba ang lahat? Sobra!
Napakasaya ko. Sobra akong nasasabik at kalmado. Sabay-sabay ang lahat.
Kamot ka nang kamot sa batok mo, at namumula na siya.
Siguradong wala iyon. Pero medyo makati nga.
- Ayos lang ba kung tingnan mo? - Sige.
Naku po…
May pantal ba?
Alam mo, depende iyan. Galing ka ba sa sunog kamakailan?
Hindi.
- Pantal talaga iyan. - Ano?
Bakit? Hindi! Madali akong magpantal dahil sa anxiety, pero kapag stressed ako,
at hindi ako stressed. Ayos lang ako. Kontrolado ko ang lahat.
Hindi!
- Masayang makita ka ulit. - Huwag ngayon! Ano'ng gusto mo, universe?
- Payapa na ako. - Oo nga. Mukhang payapa ka talaga.
Santi, mahirap ang araw na ito. Tatlong oras na lang, kasal na ni Jorge.
Hindi ko kailangang makita ka.
Sige. Magkunwari na lang tayong di tayo nagkasalubong, okey?
Hindi! Nakatakda talagang mangyari ito. Tapusin na natin ito.
- May maitutulong ba ako… - Huwag ngayon!
Pasensya na!
Okey. May mga hindi tayo nasabi. Kaya magsasalita na ako,
at magkakaroon tayo ng closure.
- Sige. - Huling kita natin, naghalikan tayo.
- Nakita ng kapatid ko, at nasira buhay ko. - Oo, naroon ako.
Mali iyon. Kami na ng taong pinahahalagahan ko.
Masayang-masaya ako. Di na tayo puwedeng magkaibigan.
Iyon na ang pangit na kamang nagawa natin. Nakahiga na tayo roon, at wala na tayo!
- Nasabi ko na ba lahat? - Oo.
Mabuti.
Masayang makita ka.
Mabuti at masaya ka.
Okey. Ikaw naman.
Y... Este? Para qué sirve?
Sinusubukan mo ako! Gusto ko iyan.
- Esa pieza… Va diagonal. - Gracias, Gabriel.
Si Miles ako, Luis.
Syempre.
Alam kong natatakot ka, pero kasama mo ako.
At si Sol. At si Marta.
Kasama mo kaming lahat.
Mahal na mahal ka namin.
Di kita palaging matatandaan,
pero lagi kong matatandaang gusto kita.
- Sapat na iyon sa akin. - At siya nga pala…
Checkmate!
Di ko maintindihan. Wala akong rason para mabalisa.
Ito ang literal na pinakamasayang araw ng buhay ko.
Huwag. 'Wag mong kamutin. Pare, ayos lang, malaking araw ito.
Di lang ito dahil sa simula ng buhay mo kasama si Jorge.
Dahil din ito sa mga inaasahan ng mga kaibigan, pamilya. Matinding pressure.
Mukhang lagi akong nagpapaliban para masigurong maayos ang lahat?
- Oo. - Ayos lang ako kung ayos sila.
Pero ngayon, panay ang pag-aalala ko para maging okey sila na
di ko na napansing baka hindi ako okey.
- Diyos ko, hindi ba ako okey? - Uy, okey ka lang.
Emosyunal na araw lang ito.
- Oo, iyon nga. Matinding emosyon. - Tama.
Alam mo? Sa araw na ito, ako ang magiging "ikaw" mo.
Ako ang magiging "Henry" at magtitiyak na ayos ka lang, okey?
- Napakabait mong kaibigan, Nick. - Ano ba?
Kuha ko na kung bakit mahal ka ni Jorge, mahal na rin kita.
Pare, mahal din kita!
Nakatingin ka sa pantal ko?
- Oo. Kukunin ko ang cortisone. - Sige, pakiusap.
Isang bote? Apat ang pinakamababang inasahan ko.
Ano'ng nangyayari? May isang minuto at 14 segundo ka bago tayo sumakay sa limo.
Okey. Nakasalubong ko si Santiago.
Hindi. Huwag ngayon.
Alam ko. Pilit kong sinasara ang pinto,
pero parang lagi kaming pinagtatagpo.
Lily, ayokong itanong sa 'yo ito pero dapat mong isiping panganay ka
at itago mo 'yang nararamdaman mo sa ngalan ng lahat ng tao.
- Mag-usap tayo tungkol dito bukas. - Tama ka. Itago.
- Okey. - Okey. Handa na ako.
- Ayokong kasama siya sa limo. - Ano?
Ayokong kasama si Lily sa limo.
Gusto mo. Kahilingan mo ito.
Oo nga, iinom tayong tatlo ng champagne papunta sa kasal mo,
gaya ng pinangarap mo mula noong 12 ka.
- Nasisira ang mga pangarap. - Jorge, seryoso?
- Kailangan kong maging kalmado. - Nagpakabait ako.
Binili ko ang paborito mong champagne, at buhat ko ang mga damit mo.
Napakabait naman. Salamat. Iinumin ito ni Sol papunta sa kasal ko.
- Kita na lang tayo roon. - Jorge!
Ang tagal na nating pinangarap ito.
Hahayaan mo ang isang away na makasagabal doon?
- Isang away. Hayan ka na naman. - Isang away. Kalimutan mo na.
Hoy, tama na! Sumakay na kayo sa limo, ngayon na!
- Itatapon ko ito. - Hindi ka imbitado.
- Talaga? Hindi ako imbitado? - Manahimik ka!
TITA BEATRIZ TULONG: MAY PROBLEMA!
Tabi!
Di ko alam ang nangyayari sa inyong dalawa,
pero tapusin n'yo na.
Alam ko, matatanda na kayo, pero mga anak namin kayo.
Malaking araw ito. Magiging masaya tayo at magmamahalan tayo.
- Siya ang nagsimula. - Ayaw niyang tapusin.
Diyos ko.
- Ang tigas mo palagi! - Sa kasal ko pa! Ang tindi!
Ayaw mong makinig.
- Sa kasal ko… - Tama na!
Maupo kayo sa sofa, ngayon na!
Diyos ko!
Kung aarte kayong parang mga bata, itatrato namin kayong parang mga bata.
Hindi! Binigay ko na iyon sa Goodwill.
Surprise! Binili ko ulit.
Oo. Ito ang Get Along Sweater, at susuotin n'yo ito ngayon!
- Pa, utang na loob, huwag ngayon. - Mama, pakiusap.
Hindi! Seryoso kami!
- Pero ang buhok ko! Hindi, buhok ko! - Pero ang buhok ko! Hindi, buhok ko!
Tingnan mo ang buhok ko.
Alam n'yo na ang gagawin. Taas ang kamay!
Lintik. Taas ang kamay.
- Uy. - Ayos ka lang?
- Oo. - Handa ka nang magsayaw?
Kapag nag-twerk ka, aalis na ako.
Gusto kong isiping classy ako sa pagtu-twerk.
Nasaan na siya.
Kalma. Sinisira mo ang angas ko.
Angas!
- Hi, guwapo! - Hi, ganda!
Lintik!
Diyos ko. Ikaw siguro si Santi. Masaya akong makilala ka sa wakas.
Mas masaya akong makilala ka.
Natutuwa akong may makakasayaw na ulit siya.
Magaling din siyang sumayaw.
Ito ang lugar kung saan hindi kami nagsasayaw nang magkasama.
- Sandali. Ano'ng ibig mong sabihin? - Hindi mo sinabi sa kanya? Okey.
Kayong lahat, pumuwesto na kayo. Magsisimula na ang klase.
- Ah, nagkagusto ka sa guro? - Tama.
Kabaliwan ito.
Ang mga baliw na away ay may baliw na hangganan.
Sa labas lang kami. Subukan n'yong hubarin ang sweater,
- masisira ang buhok n'yo. - Oo nga.
Masaya ka na?
Ito dapat ang pinakamasayang araw
ng buhay ko, pero heto ako, naiipit sa pangit na sweater na ito
sa pinakamakalat na gaga sa northwest.
Ano, umiiyak ka naman ngayon?
Pasensya na. Ano'ng gusto mong gawin ko? Ano'ng kailangan mo sa akin?
Hindi ko na kayang galit ka sa akin.
Hindi ko na kayang nagsisinungaling ka tuwing pag-uusapan natin iyon.
Hindi ako nagsisinungaling.
Mahal ko si Nick.
- Talaga? - Oo.
May future talaga akong nakikita sa amin,
at nagkamali ako sa Thanksgiving.
Sabi ni Santiago, mahal niya ako nang higit sa muhi niya sa kasal.
At sandali akong nadala sa damdamin. Pero nahanap ko ang daan palayo.
At nilinaw ko iyon. Si Nick ang gusto ko.
Iyon ang naabutan ko?
Lintik.
- Grabe iyon. - Oo nga.
Kasi ang tanging taong gusto kong makausap,
ang taong laging nasa tabi ko, ayaw akong kausapin.
Ang totoo, ilang linggo na siyang salbahe.
Nagsisisi na ako riyan ngayon.
Ayokong magsisi ka.
Gusto ko lang makita mo kung gaano kahirap 'to.
Ayokong maging pinakamakalat na gaga sa mundo.
Hindi ko sinabing pinakamakalat na gaga sa mundo, northwest lang ang sabi ko.
Isa lang ang sigurado.
Kawawa ako kapag wala ka.
At ayoko nang maging ganoon.
Patawad at masyado akong naging malupit sa 'yo,
natakot lang akong babalik ka kay Santiago, at pagkatapos,
di lang ikaw ang lalayuan ni Nick, pati na rin ako,
kasi ikaw ang lagi kong pipiliin, Lily.
- Talaga? - Oo naman.
Okey. Isang beses ko lang sasabihin ito.
Napakalaki na ang ibinuti mo.
Hindi ka lang nag-iipon para sa sarili mong bahay,
nagsisimula ka rin ng negosyo, at inaako mo rin ang mga mali mo,
pero ngayon ko lang nakita si Nick na ganoon kasaya.
Kaya mukhang may nagtanda na talaga.
- Jorgito! - Lil, laging ikaw ang number one ko,
kahit na buwisit na buwisit ako sa 'yo.
- Sobra lang… - Alam ko…
Teka. 'Ayun. Iyan… 'Ayan.
- Mahal na namin ang isa't isa. Palabas na! - Puwede na akong magpakasal?
Gumana! Kailangan pa rin nila tayo.
Kapag may buhok na nasira, maghihimagsik talaga ako.
- Okey. - Seryoso ako, Pa.
- Ako muna. - Sige.
Pa, paangat at paikot.
- Lily, ang hikaw mo. - Okey.
- Oo. - Diyos ko!
- Tamang-tama. - May 9 minuto para mag-ayos ng makeup.
- Okey, ayos. - Sige na!
Tara na.
Okey.
- Ang guwapo mo. Tapos na. - Okey.
Nick. Hi. Nakuha mo ba?
Nasa hinlalaki ba ang wedding rings sa 17th-century England?
- Oo. Nakuha ko. - Akin na, puwede?
- Sige. - Salamat.
- Nandoon ba sa sinabi ko? - Oo.
Diyos ko, ang galing ko.
Okey.
Okey. Handa na ako.
Mabuti. Kasi may tama na 'yong edible.
Okey, kayong lahat, simulan na natin ang party na ito.
Gusto ko ang pakiramdam nito.
Hindi ka natatakot?
Nang kasama ka?
Hindi, 'no.
Salamat!
Pa? Pa, pigilan mo, okey?
Kaya mo iyan.
Okey.
Welcome sa inyong lahat.
Ngayong araw, ipagdiriwang natin ang kasal
nina Henry Cruz at Jorge Diaz.
Wala na akong maisip na mas deserving sa pamangkin kong si Jorge bukod kay Henry,
na mabilis na nakuha ang loob ko dahil sa kanyang kabaitan, kaguwapuhan, at biceps.
Wala rin akong maisip na ibang mas bagay kay Henry bukod kay Jorge.
Na, gaya ko, ay nagdadala ng tuwa, ligaya, at timeless class saanman siya magpunta.
Mahal na mahal ka namin, Jorgito, at alam kong ito rin ang sasabihin ng iba,
masaya kaming ipagdiwang ngayon ang pagmamahalan n'yo.
Ngayon naman, ang vows. Henry?
Okey.
Jorge, dahil kilala kita, hidni ako kakanta o magma-magic.
Sa halip, sasabihin ko ang pinakakailangan mong marinig.
Napakaganda ng suit mo,
- ikaw ang may pinakamagandang balat dito. - Salamat. Alam ko.
Ang makilala ka ang pinakamasayang bagay na nangyari sa akin.
Tatlong daang libong taon na sa mundo ang sangkatuhan kaya naman…
Gaano ako kasuwerteng napunta ako sa parehong sandali gaya mo?
Makakasama na kita habambuhay.
Ang matalik kong kaibigan.
100 taon ang nakalipas, babae siguro ang pinakasalan natin,
at magtititigan lang mula sa malayo.
100 taon ang nakalipas, nasa Mexico ka,
at ako, nasa Pilipinas.
Anuman ang nararamdaman mo tungkol sa tadhana, sa atin dito ngayon,
parang itinadhana ang sandaling ito.
Pinakamamahal kong Jorge,
hindi kita pababayaan.
Pangako, ipapakita ko sa 'yo kung gaano kita kamahal araw-araw.
Pangako, laging narito ang balikat ko para maiyakan mo.
Laging narito ang tainga ko para makinig, at ang kamay ko para mahawakan mo.
Pa, seryoso?
Mahal kita, Jorge Diaz.
Jorge?
Ah, oo.
Una sa lahat, A plus, babe. Mahusay. Gustong-gusto ko. Ang ganda.
Henry, dahil kilalang-kialal kita, alam ko mismo ang kailangan mo.
Buweno…
Pasensya na. Di ko… Di ko makita ang vows ko.
Nick, may kopya ka ba ng vows ko?
Wala. Wala.
Wow. Ang laking kahihiyan. Di ko mahanap ang vows ko sa kasal ko.
Kung may oras mang mahalaga ang magic,
iyon na iyon, pero alam mo?
Baka oras na nga para sa magic.
Henry, puwede mo bang tingnan ang jacket pocket mo?
Hindi!
Paano mo…
- Kailangan ko iyan. Salamat. - Diyos ko! Ano?
May ikukumpisal ako sa lahat.
Di ko akalaing makakakita ako ng taong marriage material, kaya naman,
isipin n'yo 'yong gulat ko nang itong masigasig, guwapo
at sweet na lalaking ito ay dumating sa buhay ko at binuksan ang puso ko.
Ako ang pinakanagulat nang dumating ka sa buhay ko, Henry.
Ang mabait na taong ito na minamahal, pinapahalagahan, at hinahayaan ako,
sa kabila ng pagiging sarkastiko ko, at pagiging sobra ko,
tingnan mo naman ang materyales.
At tingnan mo 'tong kasal. Hindi lahat, nagkakaroon nito, kaya salamat.
Henry, pangako, hindi magiging nakakabagot ang buhay natin.
Pangako, lagi akong magiging tagasuporta mo.
At pangako, susubukan kong pangitiin ka araw-araw.
Nahigitan mo ang lahat ng kaya kong isipin para sa sarili ko.
At ginawa mo akong mas mabuting tao dahil doon.
Kung sinabi mong magma-magic ako sa kasal ko, di kita paniniwalaan.
Kahibangan 'to. Nakukuha mo ba ako?
Nagagawa mo ang mga pambihira dahil sa pag-ibig. Pinagliliyab nito ang puso mo.
Ano?
- Ang lupit! - Hindi ako tumulong!
Mahal kita, Henry Cruz.
Mahal kita.
Sa kapangyarihang ibinigay sa akin ng isang lugar sa Internet,
- na kinumpirma ring mangkukulam ako… - Posible.
Mabuhay ang bagong kasal.
Halikan na.
Mga kaibigan, ating batiin sa unang pagkakataon,
sina G. at G. Cruz-Diaz.
Napakarami kong narinig na magaganda tungkol sa 'yo, Santi.
- Talaga? - Pero ang maginoong ginoo na ito
- ay tahimik sa love life m o. - Oo nga.
- Masyadong maaga para magtanong? - Hindi. Wala lang ikukuwento.
- May mga iniisip pa ako. - Diyos ko. Okey. Ganito iyon.
May magandang binibini, si Lily. On and off sila. Sa totoo lang,
nakikita ko lang siyang masaya kapag kasama niya siya.
- Ano'ng ginagawa mo? - Hingin natin ang opinyon ng babae.
Gusto niyang makasal, ayaw niya.
Nagbago ang isip niya, kaso huli na. May iba na siya.
- O, hindi! - Tama.
- Nagpakasal siya sa iba? - Hindi kasal. Magkasintahan lang.
Sandali! Walang singsing sa daliri? Hindi, single pa siya.
Ano'ng ibig mong sabihin? Na single siya?
Tama! Ang totoo, may cute na waiter doon.
Hindi ako titingin sa waiter na iyon.
Alam mong iyo lang ako.
- Nakuwento niya paano kami nagkakilala? - Hindi pa.
- Puwede kong sabihin? - Sige lang.
Habang pauwi ako mula sa trabaho, muntik na akong di pumunta sa Whole Foods.
- Terible ang parking lot doon. - Sobra!
Papunta ako sa salad bar, pero naisip ko, "Kailangan ko ng orange."
- Mahilig siya sa citrus. - Papunta na ako sa mga orange…
Blood orange. 'Yong madrama.
At nahulog ang orange sa kamay ko at gumulong iyon,
at itong guwapong ito, sinalo iyon at tiningnan ako.
Tapos, mayroong familiarity, na parang halos…
Parang matagal mo nang kaibigan na noon mo lang na-miss.
Ano? Iyon nga. Parang tadhana.
Naniniwala kayong pinagtatagpo tayo ng external forces?
Okey. Kita ko na ang nangyayari dito.
Taglay mo ang malaking utak na binigay ko.
Nag-o-overthink ka at sinusubukang hanapin ang logic sa lahat ng ito.
Iho, hindi lahat ay maaaring ipaliwanag, lalo na sa mga paksa tungkol sa puso.
Iniisip ko bang may mga puwersang higit pa sa kayang maunawaan ng utak?
Oo.
Romantiko ang nobyo ko,
pero tama siya.
Kapag kinalabit ka ng buhay, dapat makinig ka.
- Buti na lang, nakinig ako. - Ako rin.
Bill. Bill na rito.
Nasaan na 'yong sexy waiter na iyon?
Lahat ng mga single, dito sa dance floor. Oras na para sa paghagis ng boutonniere!
Handa na kayo?
Oo.
Handa na kayo? Sige, gawin na natin 'to!
Isa… Dalawa… Tatlo!
Lil, ayos ka lang?
- Kailangan ko ng yelo. - Sapul sa mata.
Seryoso? 'Yong kanta namin? Talaga?
Ayos. Ngayon, kinakausap ko na rin ang langit dahil sa kanya.
Okey. Sige na. Nakikinig ako.
Ano ba iyan! Seryoso?
Ayos ka lang?
Oo. Ikaw?
- Oo. Ayos lang ako. - Mabuti. Kung gayon, ano 'to, brad?
Ako? Alam mong ikaw ang tumama sa akin, tama?
Alam mo bang ikaw ang nag-reverse sa akin?
Hindi maganda, pero maaayos naman. Kahit na kasalanan mo,
magaling 'yong pinupuntahan ko sa Burnside, si Cy. Kaya 'to.
Oo. Si Cy din pinupuntahan ko. Kilala mo siya?
Kaya pala maayos ang kondisyon ng fifty-three Corsair mo.
Ang lupit ng mata ng Mustang mo!
Para makakita ako sa pagmamaneho.
- Di gaya ng ibang tao. - Kailangan ng linis.
- Magpalitan tayo ng number. - Para sa insurance o driving lesson?
Medyo sumasakit ang leeg ko. Kailangan ko ng number na padadalhan ng medical bills.
Sige.
Masakit pa rin?
Sapul sa mismong mata.
Pinakuha ko ang pinsan mo ng first-aid kit.
Ayos lang ako. Binubuwisit lang ako ng universe ngayon.
Ano? Akala ko, nagkaayos na kayo ni Jorgito.
Oo nga. Ibang problema 'to.
Wala nang sweater para dito.
May problema ka? Nandito ako.
Ma, bakit parang natutuwa ka pa?
Pasensya na. Narito ako para sa 'yo. Ano'ng nangyayari?
Nalilito ako. Mahal ko si Nick at dama kong tama ang lahat kasama siya,
pero tuwing nilalasap ko iyon, sinasadya ng universe
na pagtagpuin kami ni Santiago, parang sinusubukan ako ng tadhana.
Lily, mas madaling sisihin ang universe kaysa panindigan ang mga desisyon mo.
Sa tingin mo, hindi iyon senyales na sa araw ng kasal ng kapatid ko,
nakasalubong ko ex ko?
Dito ko sasabihin sa 'yo na walang kuwenta ang mga senyales.
Ano?
Masaya kapag nariyan sila, at parang tama ka,
at nasa fairy tale ka, pero saglit lang masaya iyon.
Pero alam mo kung ano ang mas maganda kaysa magic?
Realidad.
Nakakapagsepilyo ako araw-araw katabi ng lalaking mahal ko,
at mas masaya iyon kaysa sa kahit anong fairy tale, pangako.
- Paano mo nalamang si Papa na talaga? - Madali lang.
Nagdesisyon ako.
Sa lahat ng mga lalaki sa mundo, nagpasya akong mahalin ang papa mo,
at nagpasya siyang mahalin din ako.
At pinanindigan namin ang pasyang iyon sa bawat araw na sumunod.
Lagi kang naghahanap ng palatandaan sa labas, pero nasa loob iyon.
Ang makasalubong si Santiago,
ibig sabihin lang n'on, nasa iisang lugar kayo sa parehong oras.
Ikaw ang in charge, anak.
Tapangan mo at tanungin mo ang sarili mo, "Ano ba ang gusto ko?"
Salamat, Mama. Mahal kita.
Mahl din kita!
Ito lang ang meron sa CVS. Binilhan kita ng oinment at ice pack,
at naisip kong bagay ang eye patch na ito sa bestida mo.
Pasensya na, natagalan.
- Naaksidente ako. - Ayos ka lang?
Ayos lang. Ang guwapo ng nabangga ko. May number na niya ako.
Kakabalik mo lang dito at may number ka na agad ng lalaki?
Iyan ang pinsan ko!
- Tara na. - Halika.
- Uy! - Uy!
Nakita ko kayong nag-uusap ni Lily. Mukhang matindi iyon.
Baby, Diyos ko! Ngayon nila tayo pinakakailangan!
Kapag nagkaanak sila, kawawa sila!
BAGONG KASAL
Sandali lang! May kailangan akong gawin bago kayo umalis.
Sige po, Donya Marta. Ano po iyon?
'Ayan. Ligtas na kayo. Magpakasaya kayo sa honeymoon n'yo!
- Salamat po! - Walang anuman.
Ngayon, makakapagrelaks na ako.
- Puwedeng patulong, Nick? - Oo naman.
Ito ba ang pinangarap mo?
Mas maganda pa!
Makunan nga.
- Mahal ko kayo! - Mahal kita, Lil.
- Mahal ko kayo. Pakasaya kayo! - Sige. Paalam!
- Paalam. - Paalam.
Kita mo, Marta? Sabi sa 'yo, walang sumpa!
Luis, walang sumpa dahil pinalayo ko!
Walang anuman, pamilya!
Kunan n'yo ako ng inumin!
Paalam sa inyo!
Mahal namin kayo! Paalam!
Gladys, ano'ng ginagawa mo?
Ano'ng klaseng tita ako kung di ko nanakawin ang bulaklak?
Ang bilis maubos!
Magandang gabi sa inyo.
- Magandang gabi. - Magandang gabi.
- Salamat. - Sige. Mamaya na lang ulit.
Uy.
Ayos ka lang?
Oo.
Handa ka na?
Handa na akong…
maghanap ng bahay kasama ka.
- Wow! Sigurado ka? - Ngayon lang ako naging kasigurado.
- At alam mo? - Ano?
Nick,
- sa tingin ko… - ako ang matalik mong kaibigan?
Oo.
At gusto kitang pakasalan.
- Hindi sa ngayon. Pero… - Salamat naman, wala akong singsing.
- Dapat makilala mo ang mga magulang ko. - Tama. Ano lang…
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Jessica Ignacio
Mapanlikhang Superbisor Erika Ivene Columna