Makker, ik ga hier de dubbele prijs voor rekenen.
Of de driedubbele prijs als je gereedschap bij je hebt…
Dat moet meer dan genoeg zijn. Dank je wel, Ossie.
Chad. Jo. Jullie zien er goed uit.
Ik neem aan dat ze me verwacht.
Bernard.
Camille.
Wat wil je?
Bernard Holland, wat doet u hier?
Ik weet dat er medicatie in het water zit, en dat jullie Juliette hebben.
Ik vraag om haar vrijlating.
En ik vraag jou om te stoppen met de vitamine D+.
Waarom zou ik?
In ruil daarvoor bied ik een verhaal, wat jullie momenteel nodig hebben.
Er verspreidt zich een gerucht dat jullie Juliette hebben gehersenspoeld.
Ik kan een rebellie voorkomen.
Is dat waar?
De onrust is erger dan tijdens Jahns' ambtstermijn.
Erger zelfs dan tijdens die van Mr Holland.
Mensen zijn makkelijk te manipuleren.
Ze moeten iemand zien die erger is dan jij, en die persoon wil ik zijn.
Vertel ze dat ik Meadows vermoord heb.
Zeg ook maar dat ik Jahns en Marnes heb laten vermoorden…
…en dat ik loog dat Juliette naar buiten wilde.
Geef mij de schuld van de onrust van de afgelopen maanden.
- Het is op zich allemaal waar. - Ik volgde bevelen op, net zoals jij nu.
Wat gebeurt er daarna?
Rehabiliteer mij, om te laten zien wat een genadige leider je bent.
Genadiger dan ik ooit was.
Dan leef ik de rest van mijn leven uit het zicht.
Ga je gang. Reken het maar uit.
De impact is te verwaarlozen.
Daarentegen…
…kunnen we ditzelfde verhaal vertellen en u dan laten poetsen…
…en ons huidige plan aanhouden wat betreft Nichols en de vitamine D+.
Dat zou de Silo wel ten goede komen.
Dat kan niet kloppen.
Je mist iets.
Mensen willen boetedoening en vergiffenis.
Dat hebben alle grote mythes en religies met elkaar gemeen.
Niet alleen is uw inschatting verkeerd; u heeft ook geen drukmiddelen.
U bent al in hechtenis…
…en u blijft uitermate onpopulair onder 89% van de inwoners.
Neem je me alles af nadat ik je mijn leven heb gegeven?
- Dag, Bernard. - Je bent niet alwetend, hè?
Als dat zo was, zou je ons niet in deze problemen gebracht hebben.
Dan hoefde je niet ieders geheugen te wissen en zoveel mensen te doden.
Je weet niet veel meer dan ik, of wel?
Dag, Bernard.
Ging dat zoals je verwachtte?
Het is dezelfde stem die ik altijd gediend heb.
Maar ik heb het nog nooit zo een gesprek af horen kappen. Jij wel?
- Nee, maar ik daag het ook niet uit. - Precies.
Het wilde stoppen met praten uit irritatie. Frustratie. Woede.
Dat zijn niet de kenmerken van een machine, vind je wel?
Eén keer, nog niet zo lang geleden, was er een raar moment.
Het troostte me.
- En je vroeg je af of het een mens was. - Hoe zou dat kunnen?
Iemand wiens stem al die jaren niet veranderd is…
…en die altijd beschikbaar is om mee te praten.
Dezelfde stem.
Misschien niet dezelfde persoon.
Ik weet één ding over personen.
Je kunt ze verslaan.
NAAR DE SILO-BOEKEN VAN HUGH HOWEY
Goedemorgen, inwoners.
Ik heb groot nieuws.
Voormalig interim-burgemeester en Hoofd ICT Bernard Holland is nog in leven.
Voor zijn misdaden tegen de Silo is hij veroordeeld om om 12.00 uur te poetsen.
Bekijk dit in de dichtstbijzijnde kantine.
Wees beleefd en voorzichtig op de trappen. Dank u.
Sheriff.
Hoorde je dat?
- Ik kan niet blijven. - Geef me vijf minuten.
- Jerry aan Billings. - Niet antwoorden. Nog niet.
Ik heb die deur laten versterken.
Dus wat je ook doet, je kunt je de moeite besparen.
Als we de verbindingen slaan, kunnen we de scharnieren verzwakken, toch?
Zelfs als dat lukt, wemelt de gang nog van de handhavers.
- Oké. Dus dat is het dan? - De enige manier waarop het nog goedkomt…
…is als mijn vrouw stopt met luisteren naar dat scherm.
Ik weet niet eens meer wie ze is.
We hebben je veel te vertellen.
En dat komt ook. Maar je hebt weinig tijd, dus ik begin bij de huidige situatie.
Bernard Holland heeft zichzelf opgeofferd als afleidingsmanoeuvre.
- Waarvoor? - Daar kom ik zo aan toe.
Knox zegt dat wat wij willen doen, alleen lukt…
…met behulp van iets wat jij hebt ontdekt.
Heb je 't verteld?
- Zelfs m'n vrouw zei 't niet. - Da's niet aan mij.
Shirl weet 't ook niet.
Want dit is zo'n grote overtreding van het Convenant…
Jij moet het ze laten zien.
Wat wil je dat ik doe?
Nou, eerst moeten we naar Waterfiltratie op de 54e.
Nichols. Opstaan.
- Ze is burgemeester. - Opstaan.
Geeft niet. Ik ga al.
Het is goed.
Staan blijven. Handen.
Ga maar. Wij hebben 't al gezien.
Wat is dit nou?
Ik hoor dat je niet zo'n drinker bent.
Ik heb deze van je kantoor laten halen. Dat vind je vast niet erg.
Prima.
Wil je…
Wat water, dan?
Waarom ben ik hier?
Ga zitten.
Hebben je vrienden verteld hoe het ging tijdens de rebellie?
Zo ongeveer.
Dat Bernard ze wilde uithongeren?
Dat er geen eten meer naar Beneden mocht?
Hij liet zelfs de voorraad vergiftigen.
Ik heb de rebellen geholpen om een boerderij te veroveren.
Je vrienden waren verhongerd en hun rebellie was mislukt zonder mij.
En alsnog wonnen ze alleen omdat Robert en ik steun van de hulpsheriffs regelden.
Je zult wel zo je redenen gehad hebben.
Bernard was niet te vertrouwen.
Dus ik ging tegen mijn orders en het Convenant in om te doen wat moest.
Ik weet dat Bernard nog leeft.
We hebben hem in hechtenis.
Hij poetst om 12.00 uur. Onder jouw toezicht.
Hij heeft zichzelf aangegeven.
Verstopte hij zich bij jouw vrienden?
Ben ik hier om dat te bevestigen?
Nee, helemaal niet.
Nee, ik vroeg je hier te komen omdat ik met je wil samenwerken.
Ik denk dat ik er nu wel zo eentje wil.
Luister. Wat we doen met het water is een drastische maatregel…
…maar we hebben geen andere keus meer. De mensen weten te veel.
Luister.
Ze beginnen vragen te stellen, grotendeels vanwege jou.
Vragen die onze dood kunnen en zullen betekenen.
Getver. Vinden mensen dat lekker?
Na een half glas boeit 't je niet meer.
Je doet medicatie in het water. Heb je enig idee wat daarvan komt, als…
Het wordt vast pijnlijk, net als 140 jaar geleden.
Nee, het vergeten is niet pijnlijk.
De consequenties wel.
Honderden mensen sprongen van de trap.
Kinderen verhongerden omdat hun ouders vergaten ze te eten te geven.
Ik weet het. Daarom heb ik jou nodig. Samen met één persoon van elke afdeling.
Omdat wij iedereen moeten aanleren om weer te functioneren als maatschappij.
En daarna?
Jij en de andere vertegenwoordigers moeten ook alles vergeten.
Ja.
Maar jij niet.
Iemand moet zorgen dat de overgang goed verloopt.
Tuurlijk. En waarom niet jij?
Donder op.
Ik houd mijn herinneringen, ja.
Maar ik zal alleen zijn.
Totdat… Kijk me aan.
Totdat het klaar is, moet ik elke dag mijn zoon herinneren aan wie ik ben…
…en hopen dat hij me gelooft.
Of dat er genoeg van hem over is om het zich te herinneren.
Emerson aan Sims.
- Ja? Wat? Wat is er? - Er komt een meute naar boven.
Ja, zoals verwacht. Iedereen wil Bernard Holland zien sterven.
Nee, dit lijkt iets anders.
Een paar honderden volgen de twee die de rebellie leidden.
En een andere groep staat stil op de 54e.
- Laat ze niet naar Waterfiltratie gaan. - Begrepen.
Laat ons door.
Je weet wat er in het water zit. Laat ons langs en niemand raakt gewond.
Ga naar huis.
Als je dit verziekt, gooi ik al je vrienden over de reling.
Ze willen ons geheugen wissen. Ook dat van jullie.
Wapens in de aanslag.
We doen dit een andere keer. Ons punt is gemaakt.
Nee. Laat ons door.
Laat ons door.
Hé. Stop.
Doe die wapens weg. Nu.
Ga naar huis.
We worden gedrogeerd.
Niet waar.
Het is vitamine D.
Ga naar huis.
Ga weg.
Je hoort haar. Kom op.
Goed gedaan.
Je vrienden blijven leven.
Blijf bij haar.
Goed werk.
Blijf voor de zekerheid hier tot na het poetsen.
Wacht.
Is het waar?
Over het water.
Absoluut niet.
Nee, gewoon een complottheorie.
Ongelofelijk.
- Alsof m'n maag in m'n reet zit. - Heb je dit nog nooit gedaan?
En ik was ladderzat toen ik 't ontwierp.
Ja. Fantastisch.
Mensen luisteren naar je, zelfs als ze je niet geloven.
Dat wordt nuttig voor de overgang.
Ik ga jou niet helpen.
En als ik dat wel deed, maakte je me alsnog koud.
- Klopt. - Is dat je plan?
Iedereen opruimen die je helpt?
Nee, alleen jou.
- Omdat ik bij je heb ingebroken. - Ik liet je gaan, weet je nog?
Nee. Dat wist ik niet meer. Maar nu wel.
Ook al wissen we je geheugen weer…
…dan denk ik dat we alsnog weer uitkomen waar we nu zijn…
…want jij houdt nooit eens op.
Kijk in d'r linkermouw.
Dus ja, jij gaat dood.
Verder blijft iedereen leven.
Ik zorg zelfs dat ze je zien als een held.
Val dood.
Bereid 'r voor op het poetsen. Breng m'n man naar onze woning.
Shirl, dit is… Ik weet niet meer hoe hij nu heet.
Ik heet nu weer Gus.
Wie is dit?
Shirley. Ik heb over jou gehoord.
Wat hij ook gezegd heeft, het is vast waar.
Kom. We gaan.
Ik weet dat je boos bent omdat ik Bernard in leven heb gehouden.
Dat was geen makkelijke keus.
Camille, ik hou meer van je dan je denkt.
Maar ook van onze zoon.
Je vroeg me om te helpen zijn geheugen te wissen.
Wie zou hij daarna nog zijn?
Wie zouden wij zijn?
Ik heb nergens spijt van.
Je zegt dat je onze zoon wil beschermen…
…maar jij en Bernard hebben iedereen in gevaar gebracht.
Binnenkort weet Anthony niks meer over jou, behalve wat ik hem vertel.
Breng 'm zo naar boven.
Ik neem geen risico. Je gaat zonder pak.
Dat kan niet. Dat is tegen het Convenant.
Eigenlijk niet. En dat pak maakt toch amper verschil.
De sheriff is er.
Heb je echt gezegd dat je naar buiten wil, of heeft een of andere eikel gedaan alsof?
Je hebt een recordaantal toeschouwers.
Dat zei ik ook tegen jou, hè?
In mijn geval…
…komt dat doordat ik gehaat word door elke man, vrouw, kind en huisdier.
Waarom heb je jezelf aangegeven?
Als afleidingsmanoeuvre voor Walker en je vrienden.
Bernard, Camille heeft me gedwongen om Knox en Shirley weg te sturen.
Ze werden bedreigd met geweren.
Ze wou ze afmaken. Ik had geen keus. Het lukte niet.
- Het is nog niet voorbij. - Je staat op het punt om te sterven.
- Juliette. - Ik ben de burgemeester.
Camille wil dat ik help…
- Stop. - …wanneer de medicatie werkt.
Ze wil dat ik erbij ben en meewerk.
- Ik zei: 'Nee.' Maar… - Stop. Toe.
Wil je doorvechten?
Mooi. Dat doe ik ook.
Noem je dit doorvechten?
Iedereen kijkt straks naar mij.
Drie maanden geleden hebben je vrienden een rebellie gepleegd in jouw naam.
In de tussentijd heb ik kunnen zien wie ze zijn…
…en wat ze kunnen.
Ik kon eraan bijdragen.
Dat heb ik nog nooit eerder ervaren.
Die macht die jouw mensen hebben.
Waartoe ze in staat zijn…
…als ze de kans krijgen.
Mijn dood is zo'n kans.
En die benutten ze.
Vertrouw ze.
Het gaat niet om vertrouwen.
Maar het kan vast anders.
Hebben we een keus?
Het belangrijkste wat ik je kan nalaten, is dit.
Die stem in de muur…
Ik dacht altijd dat het een machine was.
Een of ander bewustzijn.
Een superieure intelligentie.
Dat is het niet.
Ergens in Silo 1 is een persoon.
Van vlees en bloed.
Geen haar beter of anders dan jij en ik.
En die beslist over onze toekomst.
Het blijkt dus, na al die ellende…
…dat de tovenaar toch gewoon een man achter een gordijn is.
En als die man nu hier bij ons was…
…zou ik hem vermoorden met mijn blote handen.
Maar die kans krijg ik niet.
Maar jij kunt ze tegenhouden, Juliette.
Jij bent de factor waarmee ze geen rekening hebben gehouden.
Ik weet dat je geen leider wilt zijn, dus dat zie je zelf niet in.
Maar jij bent meer dan een verstoring.
Jij bent een vereniger.
Je team bewijst dat.
Ze geloven in jou.
En ik geloof in jullie. In jullie allemaal.
Er is nog één ding waar ik mee zit.
Alle vragen waarop ik het antwoord nooit zal weten.
Uiteindelijk komt het allemaal neer op maar één vraag.
Kom mee.
We weten niet waarom we hier zijn.
We weten niet wie de Silo gebouwd heeft.
We weten niet waarom alles buiten de Silo zo is als het is.
We weten niet wanneer we weer veilig naar buiten kunnen.
We weten alleen dat dat nu nog niet kan.
Heb je laatste woorden?
Waarom heeft hij geen pak?
Weet je, Bernard zei dat…
…alles wat we niet weten over de silo's teruggebracht kan worden tot één vraag.
En volgens mij is dat gewoon: 'Waarom?'
We stellen steeds dezelfde vragen. Waarom zijn de silo's gebouwd?
Waarom moeten we er wonen?
Waarom mogen de silo's niet met elkaar communiceren?
En als de Grondleggers zoveel om ons gaven…
…waarom is de Voorzorgsmaatregel er dan?
Misschien horen we dat niet te weten.
Waarom niet?
Blijf allemaal rustig. We gaan uitzoeken wat dat was.
Hé. Blijf rustig. Hier zijn jullie veiliger.
Let op elkaar. We zoeken 't uit.
- Jij hebt dit gepland. - Nee, ik zat de hele dag gevangen.
Zoek dekking.
Hé. Nee. Niet weggaan.
Niet weggaan. Luister.
Blijf hier.
De mijn.
Jij…
Shit.
Blijf rustig.
Hierdoor gaan we er allemaal aan.
Weg. Opzij.
Daar is 't hoofdje.
Daar is ze.
Alles is goed.
Gaat het, baas?
Het voelt nu zo echt.
Nu? Echt? Hoor je dat? Het voelt nu echt?
Geef hem die incontinentie, de rugpijn, de kramp en de zwellingen.
Als ik dat kon, zou de halve wereld me bedanken en de rest me haten.
Kan ze vliegen?
Het is op het randje, maar dit weekend kan dat nog.
Waar gaan jullie heen?
- Atlanta. - Naar Stensens gebeuren?
Hebben jullie een gouden kaartje voor de chocoladefabriek?
Vrienden van me wilden erbij, maar kwamen er niet in.
Kennen jullie 'm?
We hebben 'm ontmoet.
Ja. Het is waar.
Moesten jullie 'n geheimhoudingsverklaring tekenen? Daar staat hij bekend om.
Charlotte?
Jeetje.
Wat ben je groot.
Hoor ik dat niet te zeggen?
- Het is wel zo. Hoi. - Hoi.
Fijn dat jullie er zijn.
Daar zijn jullie. O, je straalt.
- Dank je. Hoi. - Wat fijn om jullie te zien.
We gaan iets bestellen. Iemand is vergeten de kip te ontdooien.
- Jij rotzak. - Ik zei niet wie.
- Voor jullie. - Dank je. Wat lief. Kom binnen. Kom.
- Hoe gaat 't met je bruggen in Portland? - Ik ben er druk mee.
We willen de Burnside opknappen. Een prachtige ophaalbrug uit 19…
- Wat een eikel. Niet te geloven. - Stop.
En jij? Dronepiloot voor een biljonair? Hoe gaat dat?
Het is werk.
Hoe is 't met The Oregonian?
Personeelstekorten, bezuinigingen, een afnemend ledental.
Zoals gewoonlijk dus.
Hebben jullie al een naam?
Dat vroegen we ons af.
Daniel Keene II.
- Nee, hè. - Kom.
- Leuk, toch? - Ga weg.
Jezus.
En jullie? Hebben jullie plannen?
Jullie lijken in ieder geval heel gelukkig.
Dat zijn we ook.
Konden mam en pap dit maar zien.
Als ze nog leefden…
Dan lagen ze te krijsen…
In hun doodskist.
- God. - Echt ziek. Zo macaber.
Maar ik ben blij dat jullie er zijn.
We kwamen bijna niet.
- Echt? - Daniel denkt dat je moeder nog boos is.
Nee. Welnee. Is ze dat?
Als ze met je wil praten…
…betekent dat meestal dat ze het wil bijleggen, toch?
Ja, hoor.
Wie weet?
Hoe gaat het allemaal? Zijn jullie klaar voor de grote onthulling?
Ja, er is eindelijk licht aan het eind van de tunnel.
Maar het is geen daglicht, maar een trein.
- Nee. Sorry. - Geeft niet.
Het wordt leuk morgen. Je moeder vindt 't geweldig.
En als alles klaar is, kunnen we eindelijk écht op huwelijksreis.
Je mag één extra museum omdat ik gemeen deed.
Kunnen we even terug?
Zei je nou sorry?
Heel zeldzaam.
- Dat heb ik nooit gehoord. - Nooit.
- Zo bot. - Dat doet ze nooit.
- Zeldzaam? - Uniek.
Ik zeg geen sorry als ik deze door je strot duw.
- Prima. Kom maar. - Hier.
- Nee. - Geen punt.
Dat is een peper.
- Leuk. - Kijk eens aan.
Hé. Ik doe de rest wel. Laat mij maar.
Keene-familieregel. Wie het eten kookt, heeft daarna vrij.
Ik heb eten gehaald. Laat maar.
Bang dat ik 't fout doe?
- Ik stop al. - Dank je.
Sorry dat we niet kwamen toen je ziek was.
We verdronken in jullie bloemen.
Jeetje. Dat wilden we niet…
Helen was net zwanger en had gedoe met haar vader.
Ja. Ik had kunnen komen. Ik weet niet…
En haar achterlaten?
Zelfs Char ziet je daar niet voor aan.
Ik had 't eerder overwonnen. En ik had Char bij me, en mijn moeder…
…en Henry.
O, nou, als Henry er was…
Ik ken Henry al sinds m'n twaalfde.
Hij doet iets heel belangrijks.
Als m'n moeder op bezoek is geweest, dan…
…komt hij emotioneel puin ruimen.
Maar 't gaat nu prima.
Ik ben best dankbaar.
Voor Charlotte. Niet voor de kanker. Fuck kanker.
Fuck kanker.
Toen we trouwden, dacht ik dat ik niet nóg meer van haar kon houden.
Maar deze winter…
En niet eens alleen omdat ze voor me zorgde, wat ze deed.
Maar omdat…
Toen ik behandeld werd…
…bezocht ze de kinderen een verdieping onder mij.
Ze is wat ruw, die zus van je. Ze is van de marine en zo.
- Echt? - Dus ze wilde zich inhouden…
…maar ging uiteindelijk toch vloeken.
'Fuck kanker en die hele klotezooi.' En die kinderen vonden dat geweldig.
En hun ouders ook. En toen…
Ja, toen wist ik het. Ik dacht…
Ze is een sterke vrouw, weet je?
Maar jeetje. Ze is ook lief. Ze is zo lief.
Niet te geloven. We laten morgen mensen de silo's in.
En met 'mensen' bedoel ik paupers als jij.
O, dank je. Ik snap 't.
Ik ben blij dat ik erover mag praten.
Ja, die geheimhouding. Sorry dat we niet veel konden zeggen.
Geeft niet.
We hebben er wel een ontzettend mooi huis aan overgehouden.
Wij ook, hier.
Echt niet te geloven, het afgelopen halfjaar.
Zodra Anna's kankerbehandeling klaar was, was ze alweer bezig met de silo's.
Ken je het Convenant?
O, god. Oké.
Dat is een bizar boek dat zij en dr. C hebben geschreven.
- Wie? - Victor.
- Oké. - Het is een boek met regels…
…voor hoe je 500 jaar ondergronds leeft zonder elkaar de koppen in te slaan.
- 500 jaar? - Ja. Bizar.
Net zo bizar als dat Stensen de silo's na drie jaar al aan de gang heeft…
…en dat mensen daar nu wonen.
Ik klaag niet.
Anna en ik werken samen en komen elke avond samen hier terug.
Het doet me denken aan waar Dan en ik opgroeiden.
Herinner je je dat?
Ik denk het.
Soms voelt het als andermans verhaal, maar…
Ja, het is genoeg.
Je man wil weg.
Is het mijn bedtijd?
- Ja. - Congreslid.
Ontbijten we morgen samen?
Prima.
Ik weet 't niet. Misschien moeten we vroeg gaan.
Ik dacht dat alles geregeld was.
Als jullie kaneelrolletjes met pecannoten regelen, regel ik spek en eieren.
Prima.
- Welterusten. - Dag.
Welke heb jij?
Achttien.
Ik heb één.
- Medewerkers dragen geel. - Eén.
Hierheen.
Ik loop mee.
Daniel. Helen.
Henry.
- Lang geleden. - Gefeliciteerd.
Jullie stralen. Nou ja, jij vooral. Ik wou aardig zijn.
Dank je.
We wisten niet of je kwam.
Ik wilde wel zien hoe 't geworden is.
Doe maar niet de volledige rondleiding. Het zijn veel trappen en geen liften.
- Daar hoorde ik iets over. - Zodat mensen in vorm blijven, of zo.
Niet mijn afdeling.
Hé, mag ik Daniel even lenen? De senator wil hem even spreken.
Ik wil naar Charlotte.
Die is in Silo 1 met Anna en de senators.
- Mag Helen mee? - Nou…
Het is een eind lopen.
Ga jij maar. Ik doe de rondleiding.
- Er is eten. - Mooi.
Kom naderhand maar naar Silo 1.
De senator gaat speechen.
Ja, ik weet het. Ze belooft dat ze het kort houdt.
Er komt ook muziek en vuurwerk.
Ik zoek je straks wel op.
Dag.
De rondleiding begint bijna.
Als je naar Silo 18 moest komen, dan zit je hier goed.
Ik ben Everett, een van de gidsen vandaag.
- Samantha. - Ja?
Jij hoort bij Silo 17. Die is daar.
Ja.
Sorry. Hoe ken je m'n naam?
Augmented reality-bril. Die haalt info uit de RFID-chip in je badge.
- En als je andermans badge gebruikt? - Ze hebben ook gezichtsherkenning, Helen.
Rachel doet de volgende 20 mensen.
Hoor je bij de mensen die ik net aansprak, kom dan mee.
- Mijn groep, hier. - Waar kom je vandaan?
- Hoddesdon. - Hoddesdon?
Een klein dorpje net buiten Londen, dat zelfs Londenaren niet kennen.
Aan alle gasten: zorg dat u naar de silo gaat…
…die op uw badge staat aangegeven.
Daniel.
Victor. Hoi. Hé.
- Hoe is het? - Hoi.
De senator wil 'm spreken.
- Ik breng 'm wel. - Oké. Dank je.
Ik hoor dat je vader wordt.
- Ja. Doodeng. - Gefeliciteerd. Dat komt vast goed.
Ik ga m'n best doen.
Indrukwekkend, hè?
Meer dan ik dacht.
Ja. Probeer je te begrijpen hoe dit ons gelukt is?
Of vraag je je af…
- …hoe 't zou zijn als je ja had gezegd? - Ik heb de juiste keus gemaakt.
Natuurlijk.
Maar het is wel een van de grootste bouwprojecten in de geschiedenis.
Niks mis met denken aan wat had gekund. Dat doen we allemaal.
Weet je, ik had je hulp goed kunnen gebruiken.
Je had genoeg technici.
Ja. Maar volgens mij heb jij de gave om te zien wat anderen niet zien.
Ik was eigenlijk wel verrast dat je nog steeds meewerkt aan het project.
Voor een stel gaten in de grond is een therapeut niet nodig.
Ja, dat dacht ik ook. Maar hoe langer ik met Charlotte werkte…
…hoe meer ik besefte dat, als die silo's ooit benut worden…
…dat onder heel traumatische omstandigheden zou zijn.
Hoe meer je je verdiept in dit project, hoe…
…hoe beter je begrijpt hoeveel er bij zo'n groepstrauma komt kijken.
Zoals het Convenant?
Je hebt gehoord over het Convenant.
Van Charlotte, zeker?
Dus jij en Anna schrijven een boek over hoe je 500 jaar samenleeft?
Het is geschreven door AI en bewerkt door ons.
Hopelijk hoeven we er nooit achter te komen of het goed is.
Er wilden wereldwijd miljoenen mensen bij 't project.
Dr. Stensen wilde minstens twee mensen uit ieder land hebben.
Twee aan twee? Dit is echt de Ark van Stensen, hè?
Deze silo kan een kernexplosie van 30 megaton op 3 km afstand doorstaan.
Deze grote schuifdeuren wegen elk 22.500 kilo…
…en kunnen microscopisch kleine deeltjes buiten houden.
Ja, Miss Helen?
Hoeveel heeft elke silo gekost?
Dat zal dr. Stensen binnenkort onthullen.
Ben jij zo iemand die hier al een jaar woont?
- Nog net geen jaar, maar ja, inderdaad. - En je bent niet doorgedraaid?
Oké. Het moment is aangebroken. Jullie gaan een silo in.
En ik garandeer jullie: wat je ook verwacht, je staat versteld.
Dus kom maar mee. Pas op waar je loopt, en ja…
Helen, ik wil niet betuttelen, maar wil je een arm?
Oké. Dank je.
Hierheen.
Pak je badge.
- Hoi. - Hallo.
Als het nacht wordt Groeien de signalen op de radio
Alle rare dingen Komen en gaan als waarschuwingen
Gestrande zeesterren Kunnen zich nergens verstoppen
Ze wachten tot het vloed wordt
Richting doet niet ter zake
We kunnen niet eens een kant kiezen
Is dat Peter Gabriel?
Daar komt de vloed
We nemen afscheid van vlees en bloed
Wat kost zoiets?
Niks. Hij en z'n gezin wilden een silo bekijken…
- …net als iedereen. - Welke silo?
Volgens mij 17. Dat is de beste.
- Zijn ze niet hetzelfde? - Jawel. Dat is ons grapje.
- Laat maar. Kom. - Juist.
Dromers, jullie raken uitgeput
Genoeg. Dank je.
Dat was geweldig.
- Dank je. - Bedankt, vriend. Wat mooi.
Wil je silo 17 bezichtigen vóór je voorstelling vanavond?
Daniel Keene. Wat ontzettend fijn om je te zien.
Buiten Washington zijn staat je goed.
- U ziet er ook goed uit. - Onverbeterlijke politicus.
Maar zeg eens. Ik hoor van Anna dat je in de buurt bent…
- …maar je komt nooit langs. - U heeft het druk. Ik wou niet storen.
Daar heb je gelijk in.
Het was een rotwerk om dit voor elkaar te krijgen.
- Vast. - Daar is hij.
Er zit me iets dwars. Je had ons zo kunnen helpen.
Zonder jouw suggestie om 50 graafmachines te gebruiken…
…liepen we vijf jaar achter.
Zulke ideeën waren nuttig geweest.
We moeten iets controleren.
Blijf jij hier? Ik wil iets met je bespreken.
- Prima. - Dank je.
Daniel.
- Sorry van 't ontbijt. - Geeft niet. We doen 't morgen.
- Ja, leuk. - Alles goed?
Ja. Ze wilden dat we er vroeg waren, dus…
Ja.
Waar is Charlotte?
Weet ik niet.
Ik zag 'r het laatst aan de koffie in de kantine.
Ze zal er zo wel zijn.
Vandaag dekt 'landgenoten' de lading niet meer.
Dit project beschermt ons allemaal…
…ongeacht huidskleur, geloof of nationaliteit.
Dus vandaag…
ZIE IK JE BIJ SILO 1? ALLES GELUKT?
…zeg ik: medemensen…
Per? Hé, Per. Hou je aandacht even erbij, oké?
Dit is het hoogtepunt…
WAAR BEN JE?
…van mijn volgens sommigen té lange carrière.
Anna.
Niet lang genoeg.
Schat, als je niks zegt, sta ik voor paal.
- Oké? - Ik let beter op.
De reden dat ik zo trots ben… Even wat sneller.
De reden dat ik zo trots ben op dit project is de samenwerking…
…Amerikaanse daadkracht, bla bla… Oké.
Dit soort samenwerking tussen overheid en industrie…
…hebben we niet gezien sinds de Tweede Wereldoorlog.
Dan een applaus van vijf tot tien seconden.
De derde keer dat ik mijn hand opsteek, begin ik weer.
Eén, twee, drie… Nu.
Niet alle eer is voor mij.
Als we deze onderneming aan iemand te danken hebben…
…is dat deze man hier.
Een man wiens genialiteit nog groter is dan zijn rijkdom.
Per Stensen. Kom op.
Je moet hier staan voor het applaus ophoudt.
Ik weet dat sommige mensen dit project zien als een teken…
…dat we geen hoop meer hebben. Niets is minder waar.
Dit project gaat om hoop en menselijke onverzettelijkheid.
Ik weet dat Per alweer aan iets nieuws denkt.
Een ruimteschip dat mensen naar andere bewoonbare zonnestelsels brengt.
HOE IS 18?
Heb je nog wel geld over, Per?
Als mensen daarom lachen, loop je naar de zijkant.
Anders blijf je staan.
Zelfs als de silo's nooit nodig zijn, wat hopelijk het geval is…
…zullen ze bewoond worden zolang er dreigingen bestaan.
ALS MAM EN PAP NOG LEEFDEN…
En ze worden bestudeerd als prototypes voor duurzaam middelenbeheer.
Wat is dit nou, Jeff?
Kom nou. We gaan de belangrijkste speech van mijn leven niet afsluiten…
- …met het woord 'middelenbeheer'. - Dit is al besproken.
ZE ZOUDEN ZEGGEN: WACHT GEDULDIG AF.
Nee. Dit moet hier.
Gaat 't? Wat is er?
Daniel?
Ik ga even… Ik ben zo terug.
Hé. Ik word een beetje…
Nou ja, bezorgd. Kun je me even bellen?
Daniel.
Hé, bel me wanneer het kan.
Daniel, kom terug.
- Waar is 18? - Ik breng je er later heen.
Ik garandeer jullie: wat je ook verwacht, je staat versteld.
Mevrouw? Mevrouw, we gaan binnen eten.
Ja, nee, dank je.
Hé. Waar ben je?
Silo 1. Boven op de berm.
Loop even naar dat verhoogde stuk.
- Daar heb je vast beter bereik. - Onderweg.
De Silo is echt bizar.
Hij is te diep om de bodem te zien. En er zijn echt geen liften.
- Waar ben je? - Hel…
Ik kom naar 1. Blijf daar.
Nee, nee, nee. Ik kom naar 18.
Ben je bij 18? Ik zie je niet.
Ik kom naar 18. Blijf daar.
Oké. Ik hoor je.
Charlotte appte me, maar volgens mij was zij dat niet.
Wie dan wel?
Weet ik niet.
Ik zie je. Zwaai eens.
Rechts van je. Zoek een rode vlek.
Hoi, congreslid.
Daniel.
Helen.
- Nee. - Dat is zinloos.
Zoek dekking in de dichtstbijzijnde silo.
- Helen. - Daniel.
- Helen. Nee. - We proberen je leven te redden.
Shit. Rennen.
Vertaling: Lorien Franssen