ارائه شده توسط مترجم
Telegram: @MotarjemAiBot
زنده‌ست؟
نمیدونیم حقیقت داره یا نه، صد در صد مطمئن نیستیم،
ولی یه بالا دستی که ادعا می‌کنه سایه برنارد بوده
یواشکی اومد پایین و بهم گفت که...
وقتی آخرین بار ژولیت رو دیدن، هنوز زنده بود.
کجا؟
- بیرون؟ - نمیدونم.
ولی بهمون امید میده.
نه که تو اصلا امیدتو از دست داده باشی.
خیلیا از این در رد میشن و میگن ژولیت من زنده‌ست.
اونو تو پله‌ها زمزمه می‌کنن،
روی دیوارا حک می‌کنن...
ولی شما اولین آدمایی هستین که واقعا بهش باور دارم.
دستکش تموم شده. بهت گفتم؟
کمبود نیرو داریم. اصلا نخوابیدم، نه...
دکتر نیکولز، برای یه کار ضروری به شما نیاز داریم.
دارم به همه ی آدمای زیر سنگر
تو دوران شورش خدمات پزشکی ارائه میدم.
چه چیزی میتونه از این مهمتر باشه؟
جنگ.
باشه، فهمیدم.
بریم.
- این جعبه ناهار منه. - جیمی.
چیه؟
- حالت خوبه؟ - آره.
خیلی وقته اینجا نبودم.
آخرین باری که اینجا بودم، آخرین باری بود که مامانمو دیدم.
همونجا میره.
یادمه.
داشتن وایمیستادن...
اونجا.
از من کوچیکتر بودن.
یعنی از منِ الان.
خیلی پیر شدم.
خیلی وقته.
مامانم، میخواست بشینم سر جام و ناهارم بخورم مثلاً...
مثلاً... انگار یه روز عادی بود.
تنها فرزند بودی؟
نه، ام... نه خواهر، نه برادر؟
- نه. - کت و شلوار دیگه ای هست؟
اگه وقتی بچه بودی یکی داشتی، شاید اندازه من بشه؟
نه، هیچ وقت یه لباس اندازه من ندیدم، اما بابام یکی داشت
بعد مامانم یکی دوخت، اما هیچ جا پیداش نمی‌کنم
جیمی
باید بریم
میشه... اشکال نداره یه کم اینجا بمونم؟
فقط یه کم؟
ولی زود میرم
می‌دونم، می‌دونم
«اقدامات حفاظتی»
چقدر باید پیاده بری؟ هوا میگیرتت
قبل از اینکه قدم اول رو برداری... آره، فقط می‌خوام بدونم.
زیاد دور نیست، ولی... هی! هی!
چی؟
یه چیزی هست که باید ببینی. نه، باید برم.
نه! به خاطر همینه که باید ببینی.
چیزی که باید بهت نشون بدم، ممکنه تنها راه نجات سیلو باشه.
بیا دیگه!
بیا دیگه، بیا دیگه، بیا دیگه!
لعنت.
سلام، من آقاي آبي هستم.
میشه ببینمش؟
باشه. اینجاست.
«لوکاس». درست.
- با من میای. - نه، باید برم بالا.
شرلی گفت یه نفر به اسم لوکاس پیدا کنم و زندانیش کنم.
- نگاه کن، تو هیچ ایده ای نداری... - احتمالا نه.
ولی من اهمیتی نمیدم.
میخوای راه بری یا کشیده بشی؟
فقط...
کشیده شد.
حرومزاده.
لعنتی، مرد. معذرت می‌خوام.
حالت خوبه؟
آره، اوضاع خوبه.
دارم به چی نگاه می‌کنم؟
چیزی که مدتیه سعی داشتیم ازش دوری کنیم.
- منظورت از ما کیه؟ من اینو هیچوقت ندیدم. - هیچکس ندیده.
باروت داره تو راهرو پخش می‌شه، پس یکی دیده.
فقط اونقدر که لازم دارن می‌دونن. همه چی رو نه.
آدمای این اتاق، اونا آدمایی هستن که بهشون اعتماد داریم.
نقشه چیه؟
نگاه کن، یه ریسکه.
شانس با ما نیست.
این جای خوبی برای شروع نیست.
ولی تو شرایط فعلی،
احتمال زنده موندن طولانی مدت، خیلی بهتر از این نیست.
داریم از منابع کم میاریم.
فقط مساله زمانه تا بیان مزرعه رو پس بگیرن،
پس یه جورایی الان یا هیچ وقت.
اگه اول کار اینو می‌گفتم، ولی حالا باید بدونن
که حاضریم همه چی رو ریسک کنیم.
و همه چی یعنی چی؟
تنها چیزی که برای فشار آوردن داریم.
یه ساعت دیگه، من یه گروه رو رهبری می‌کنم که به سنگر حمله می‌کنه.
شرلی با یه موج دوم میاد.
ولی هدفمون این نیست که توی سنگر پیروز بشیم.
- پس چی کار می‌خوایم بکنیم... - ب...
بلکه اینکه حداقل سه ساعت جلوی مهاجما رو بگیریم.
چرا سه ساعت؟
چون اینقدر طول می‌کشه تا ژنراتور رو برای انفجار آماده کنیم.
- می‌خوای ژنراتور رو منفجر کنی؟ - اگه به خواسته‌مون نرسیم.
اگه به خواسته‌تون نرسید، می‌خوای همه رو بکشی؟
- قرار نیست همه رو بکشیم. - می‌خوای چی شریفه؟
- می‌خوام حقیقت رو بدونم. - بهمون نمی‌گن.
مگر اینکه مجبور باشن.
سه ساعت.
همین قدر کافیه.
ولی برنامه زمانی تو این اتاق می‌مونه،
چون اگه یکی از بالا دستیا بفهمه، همه چی بی‌فایده میشه.
با موج اول میرم
چشم
مهاجمانتو بفرست تا سنگر‌ها رو خراب کنن، شورشی‌ها رو دستگیر کنن
و حالا اتاق ژنراتور رو امن کنن.
- چند نفر بفرستم؟ - همه شون.
برو!
این چه جهنمی بود؟
نمیدونم.
این دیگه چه کوفتیه؟
برو برو برو برو!
لعنتی.
- فرار کن! - چی؟
بس کن...
بس کن! بس کن! بس کن! نمی‌فهمی!
بیا. اینجاست.
- اینجا یه جایی هست. - باشه.
- چطوری نجاتشون بدیم. این ج... - چی؟
صبر کن، اینو نمی‌تونی بشنوی. باید بری.
- چی؟ - اون آدم‌خوار باید بره!
- بهم نگو آدم‌خوار! - خیلی جوونی که اینو بشنوی.
به من اینطوری نگو!
اشکال نداره. اشکال نداره.
اشکال نداره.
دوست داری بهت چی بگم؟
مامانم... مامانم بهم میگفت امید.
امید؟ باشه، عالیه. اسم قشنگیه. امید.
هی، اگه برگردی به خزانه، فوری برمی‌گردیم، قول میدم.
باشه؟
ببخشید.
جیمی.
شنیدم که پدر و مادرم داشتن راجع بهش پچ‌پچ می‌کردن.
می‌تونست آدم‌ها رو بکشه.
ولی اون صبح، راهی برای متوقف کردنش پیدا کردن.
- و اگه یاد بگیری، باشه... - باشه.
اگه بدونی، اونوقت شاید بتونی... بتونی از مردن سیلوت جلوگیری کنی.
ام... یادمه مامانم برنگشت
و بعدش... هرکاری که پدر و مادرم کردن، جواب داد.
- چی؟ - مامان و بابام جان خیلیا رو نجات دادن.
همه اون آدما رفتن بیرون، نمردن.
حداقل اولش نه.
نمردن، ژولیت.
و فکر می‌کنی هر کاری کردن می‌تونه سیلو منو نجات بده؟
- آره! - باشه، باشه، باشه.
- اینجا یه جایی هست. ما فقط... - باشه.
من...
نمی‌دونم دنبال چی می‌گردم. من فقط...
صبر کن. اگه قراره این کارو بکنیم، باید یادت بمونه، باشه؟
- باید سعی کنی. - باشه، باشه.
دارن میان!
- برو. از اینجا گم شو. - لامصب.
پایینن؟
آره.
با منی؟
همیشه.
پس بریم یه حالی کنیم!
باشه. هر اتاق رو بگردید!
حالت خوبه؟ معذرت می‌خوام. آره. آره.
پاول، چه خبره؟
پیداش کنید!
دارن میان. پس...
ترک وظیفه با قصد شورش.
صبر کن، صبر کن. اونجا یه بچه است.
شخصی نیست، پل.
فقط دارم کارم رو می‌کنم...
مثل اینکه به من یاد دادی.
کاتلین.
کاتلین!
الان واقعا وقت نامناسبیه.
شاید وقتی مامانت اینجاست سر بزنی...
بریم.
ارتباطات رادیویی رو تو سیلو وصل کنین
بله قربان
حالتون خوبه قربان؟
بله، خوبم
موفق شدین لوکاس کایل رو پیدا کنین؟
هنوز نه
طرف اشتباهی رو انتخاب کردیم؟
با رسوندن پیام بیلینگز؟
شاید
اگه برنارد بفهمه
ما رو می‌فرستن بیرون برای تمیزکاری، جلوی چشم پسرمون
سزاوارترین مجازاتیه که بهمون می‌ده
شاید این پیام هنوز جواب بده
به هر حال، وقتشه
تو یه راهی برای رفتن به داخل خزانه پیدا کن، من پسرمون رو برمی‌گردونم
خزانه رو یادمه. یادمه مامان و بابام منو با اس-سولو اونجا بردن
- اون بود که منو اونجا انداخت - آره
بعد، چند روز بعد، یادم میاد انفجار بود،
و یادم میاد صدای تیراندازی و بعد یادم میاد کلانتر
بابامو آورد، ولی مامانم اونجا نبود
ولی بعد، بابام...
بابام بهش گفت که بیرون رفتن امنه.
بهشون گفت که... که یه کاری کردن که امن بشه.
ولی کلانتر، اون...
ببخشید، اون حقیقت رو می‌خواست.
و بنابراین بابام... بابام حقیقت رو بهش گفت...
یه لوله است.
محافظ یه لوله است.
چی؟
- باید پیداش کنیم. - باشه.
برای امنیت خودت و امنیت سیلو اینجایی.
آروم باش، با مهربونی جوابتو میدم.
- خشونتت رو با... - خفه شو دیگه!
هی!
هی! ول کن!
حالت خوبه؟
تدی.
- حالت خوبه؟ - البته که خوبه. ببینش.
پسره‌ی محکمیه.
آبروی مامانتو خریدی.
نگرانِ تو بودیم.
رندی رو لگد کردی تو ...اونجاش؟
آره خب، مجبور بودم برم بالا.
چرا؟
قرار نیست بهم بگی که اون پایین چی پیدا کردی؟
نگران نباش، چون دیگه مهم نیست.
- بهم بگو... - مهم نیست.
فقط...
سلام عزیزم.
قراره با ما چه غلطی بکنن؟
آروم باشین، کلر رو سالم نگه دارین. بیاین با ما، بیلینگز.
هی، هی! همه چی درست میشه!
این نمایش، همش دروغه!
همش چرنده. میدونی، نه؟
نه؟
این نمایش!
همش دروغه!
دیدمش!
بعضی از شما هم دیدین.
نیکولز بهم نشون داد.
میخواست به همه حقیقت رو نشون بده!
صبر کن.
من... دیدمش.
یه نور آبی و سبز.
وقتی برق رو قطع کردن که ژنراتور رو درست کنن، دیدمش.
بیرون امنه.
ژولیت نیکولز زنده است!
ژولیت زنده است!
شهردار هالند به طور خاص گفت که باید تو سلول‌های جداگانه باشن.
نه. شهردار هالند میگه: «ممنون.
سیلو از همکاری شما سپاسگزاره.
تو، پیاده روی می‌کنی؟
این تنها راه بود.
هر دوتون آزادید که برید.
گمشو از جلو چشمم.
من هیچ جا نمی‌رم.
خب، من... من باید ببینمش. [DELIM
بیرون امنه و خودت میدونی.
- دیدم. - از سر راهم برو.
هی، هی، هی، صبر کن.
اگه به زودی همکار تو رو به یه سطح درمانی درست و حسابی نرسونم،
روی پله ها میمیره.
نگاه کن دکتر، من دستور دارم.
اشکال نداره دن، من حواسم هست.
ژان، به من دستور داده بودن که به هیچکس اجازه خروج ندم از اینجا
- تا اینکه اونا بگن و اونا... - باروت پیدا کردیم.
- کلی هم. - لعنتی. فقط برو، برو!
بیا.
چه سطحی؟ کجا؟
تو بخش مکانیکی. همه جا هست.
دریافت شد.
مجبور شدن... مجبور شدن جلوش رو بگیرن. باید روش رو بپوشونن.
ولی می‌ترسیدن...
- که یه چیزی خراب بشه. - چرا؟ چرا باید روش رو می‌پوشوندن؟
چون توش سم بود.
اونقدر سم که همه رو بکشه. همه ی 10000 نفر رو.
باید یه نقشه از سیلو پیدا کنیم.
باشه. لوله از بیرون اومده بود.
- این جا. - صبر کن.
اینجا.
- اونجا. - اونجا.
- اینجا! - طبقه ۱۴.
هی، مامانم اینجا کار می‌کرد.
- فکر می‌کنی باید بریم؟ - آره بابا، حتما!
همه چی آرومه. همه چی آرومه.
یه بار دیگه انجامش بده.
باشه. نگاه کن.
یه بار دیگه انجامش بده.
بنی، بیا اینجا. باید اینو امتحان کنی.
خواهش می‌کنم.
می‌فهمم که دوست دختر سابقت نمی‌خواست دیگه باهات هیچ ربطی داشته باشه.
خب، حداقل تو آزادی، بر خلاف بقیه.
نوشیدنی؟
نه، ممنون.
چند دقیقه دیگه وقت داریم تا تأییدیه‌ی سالم بودن ژنراتور رو بگیریم.
بشین.
باید بایستیم.
شماها بالا برید.
اگه کسی داره میاد پایین بهم بگید.
بیا دیگه.
آروم باش.
اونا میان و وقتی تموم شد بهم میگن.
خب...چی کار داشتی که خواستی منو ببینی؟
میخواستم یه داستان در مورد ژنراتور برات تعریف کنم.
هر مکالمه ای راجع به مکانیک
شروع و پایانش با ژنراتور هست؟
این آخر داستان نیست.
برو ببین اون شورشی‌های کافه تریا آروم شدن یا نه.
و ببین چیزی برای خوردن هست یا نه.
مطمئنی اینجا حالت خوبه؟
این عوضیا هیچ جا نمیرن.
ما بالا امنیم. آماده‌ای؟
لعنتی، آره.
دارم تو اون چیز می‌میرم.
مطمئن میشم کسی از پایین نمیاد.
چی شده؟
رفته.
زمان‌سنج.
چطور؟
نمیدونم، ولی رفته.
هی!
بله؟
به رادیو زنگ بزن و بگو که همه چیز اوکیه.
اونا بمب رو وصل نکردن.
از بنیانگذاران تشکر کن.
گوش کن، باید مواظب باشیم.
هیچ تیراندازی. هیچ جرقه‌ای. باشه؟
باشه!
دنه.
رادیو برنارد. بمب وصل نیست.
ببین، ژنراتور خیلی شلوغه.
پس برای اینکه بتونیم با هم حرف بزنیم، باید داد بزنیم.
سال‌هاست که خدمه‌ها یه سیستم علائم دستی درست کردن،
که بیشترش با یه دست انجام می‌شه.
و خیلی هم پیچیده شده. میتونی یه مکالمه کامل داشته باشی.
به بچه‌ها یاد دادم.
پس تو کارگاه من، وقتی فکر می‌کردی هر چیزی که تو اون دوربین می‌دیدی
همین بود که داشت منتقل می‌شد...
وایسا.
ما داشتیم یه مکالمه‌ی کاملا متفاوت می‌کردیم.
ما رو می‌پاین.
باشه...
پیامتو فهمیدیم.
داری چیکار می‌کنی؟
اگه زنده‌س، اینو بهش بده.
بهش بگو دوسش دارم
بهش بگو هیچوقت دست از جنگیدن برنداره
هیچوقت دست از خودش بودن برنداره
چونکه تمام عمرش...
تمام عمرش...
کاملا بی نقص بوده...
همونطوری که هست
دکتر، بذار من انجامش بدم
اصلا نه
برو
نمیتونم.
هی...
برو.
اشتباه من این بود که خواسته‌های شخصیمو
بالاتر از خواسته‌های مکانیکال، خانواده‌م قرار دادم.
ولی این اشتباهی هست که امیدوارم بتونم جبرانش کنم...
پنج، چهار، سه،
دو، یک.
بمب خنثی شد.
قبل از اینکه وصلش کنن، ما رسیدیم.
وای، چه دراماتیک بود!
چی بود اون؟
آخر شمارش معکوس کوچولو...
قرار بود برق قطع بشه؟
قرار بود چی بشه؟
اون چی بود؟
یه چیزی از بیرون.
انگار از... میومد
آره.
- وقت تموم شد. - چی؟
باید همین الان بری خونه
لعنت
چه غلطی کردی؟
فقط من نبودم.
همه مون.
بندازشون زمین! همین الان!
بریم!
دنبالم بیاین!
یعنی چی که رفتن؟
پله‌ها، بین ۹۲ و ۹۰.
رفتند... دیگه نیستن.
چند تا از مهاجما زیر نقطه انفجار گیر افتادن؟
گفتی همه رو بفرستم.
بیا دیگه!
حقیقتو بگو!
کت!
- کت، حالت خوبه؟ - آره، خوبیم.
خوبه. باشه. بریم.
- حقیقتو بگو! - می‌دونیم دروغه.
حقیقت رو بگو.
هر کی رو که میتونی پیدا کن ازش محافظت کن.
هر کسی که بالای انفجار بود یا داره از جایگاهش دفاع میکنه
یا داره پستشو رها میکنه.
شاید بتونم چند تا مهاجم جمع کنم. شاید سیمز؟
برو! برو!
برو!
- برنارد. - کجا بودی؟
- فقط ساکت شو و گوش کن. - چی؟
وقت نداریم، باشه؟
باید طوری وانمود کنی که انگار داریم یه صحبت جدی می‌کنیم.
ولی فقط گوش کن. یه کلمه هم نگو.
چون اگه این بشنوه، مُردیم.
کد رو حل کردم.
حقیقته.
به خاطر همین میدوز به عنوان سایه‌ات استعفا داد.
به خاطر همین منم استعفا دادم.
رئیس؟
برنارد! هی برنارد!
لوکاس کایل چی بهت گفت؟
سلام راب
چی گفت؟
هوی
هنوزم می‌خوای سایه‌ام باشی؟
چی؟
اوکی شد.
حالا سایه‌ام شدی.
کدش 552039 هست.
موفق باشی رابرت.
خیلی وفادار بودی...
تا وقتی که نبودی.
-هی، میشه نوار چسب رو بیاری؟ -اره.
تو کشوی میزه‌.
برای اینکه لباس رو بپوشم، به کمک احتیاج دارم.
خب...
نه، نه، نه.
لعنت!
-لعنت! -شاید بتونیم درستش کنیم. اگه...
چجوری میخوای درستش کنی؟ احتمالا خودت باعث خراب شدنش شدی.
-چجوری ممکنه من باعثش شده باشم؟ من نبودم... -چون تو همونی هستی که میخوره.
خفه شو دیگه! بس کن!
اون باعث مرگ پدر و مادرمونه.
- نه، اون نیست! نه، اون نیست! - آره، همونِ.
اون تقصیری نداشت. هیچ کدوم از ما نداشتیم.
میخوای عصبانی باشی؟
عصبانیتتو خالی کن سر اون عوضیایی که اینجارو ساختن و ما رو اینجا انداختن!
ما نه.
اون نه.
ما فقط داریم سعی می‌کنیم زنده بمونیم.
ولی تنها راهش اینه که به بقیه اعتماد کنیم
تو هم همون گندی که ما توش گیر کردیمیم.
ولی تو که با ما گیر نکردی. داری میری.
کاملاً درست میگی دارم میرم. دارم میرم خونه.
چون یه جایی نه چندان دور از اینجا،
آدمایی که دوستشون دارم، ممکنه همین الان دارن همدیگه رو میکشن.
و اونا همون آدمایی هستن که من باهاشون گیر کردم.
دوستام. خانوادم. بابام.
نگاه کن چی داری.
ریک رو داری.
و بنی رو.
و تس.
و تو امید داری.
نه ایتر یا هر اسم بیشعوری که می‌خوای بذاری روش.
می‌خوای عصبانی باشی؟ خب عصبانی باش، ولی با هم عصبانی باشین،
نه به هم دیگه.
همینه دیگه.
شما همه اونایی هستین که مونده‌اید.
پس فقط درستش کنید.
ولی باید همین الان درستش کنید، لعنتی.
باشه، یه کت و شلوار دیگه هم دارم.
حتی نمی‌دونم کار می‌کنه یا نه، ولی باید امتحان کنم. جیمی، و...
جیمی کجاست؟
نه.
رفته.
- وقتی عصبانی شدی، جیمی... - رفت.
اون...
- برگشتی. - آره.
حالت خوبه؟
آره، من... خوبم.
چی اون بیرون داره میگذره؟
داد و فریاد شنیدم. اتاق تکون خورد.
خب، یه مشت چرنده س، باشه؟
لوکاس، چی شده؟ چه اتفاقی افتاده؟
همه چی خوبه مامان. این...
خوبه.
کاری که باید می‌کردی رو انجام دادی؟
معلوم شد لازم نبود انجامش بدم.
نه.
بزار درستت کنم.
پیاده روی کنیم؟
- برنارد کجاست؟ - بعد از انفجار رفت.
تقریباً همه رفتن.
مال ماست.
می‌دونستم.
چه غلطی می‌کردی که می‌دونستی!
از ته دل می‌دونستم.
- چه خبره؟ - بریم بیرون!
میخوان برن بیرون.
از سر راهم کنار برو!
برو! برو! گندش زدن!
جیمی!
لعنتي.
صبر کن.
- باشه. - هی. باشه؟
داری چه غلطی می‌کنی؟ چی...
درز کلاه ایمنی کاملا ضد آب بود
و دور مچ دستام رو با نوار محکم چسبوندم.
فکر کردم اگه آب داخل نیاد و غرق نشم، مشکلی پیش نمیاد.
و جواب داد.
خب پس میتونی از این استفاده کنی تا برگردی.
- نه. - باشه. باشه.
هی، فقط... ممنونم.
مرسی.
- بهتره بریم. - آره.
باشه.
اولین خاطره‌ام،
کمتر از دو سالمه،
کنار تو تو تخت خوابم و با دستات بازی می‌کنم.
خیلی بزرگ بودن.
چی شد که به این فکر کردی؟
نمی‌دونم.
ببخشید که اینطوری سرزده اومدم تو خانم کایل،
ولی باید یه چیزی از پسر‌تون بپرسم.
به برنارد چی گفتی عوضی؟
آقای هالند، چی شده؟
چیکار کنیم؟
- حق داریم بدونیم. خواهش می‌کنم. - راستشو بگو.
باید راستشو بگی آقای...
گمشو بیرون عوضی.
برو بیرون!
نه تو.
باشه، ژولیت، بزار آماده‌ت کنم.
آره.
این کار؟
آره، عالیه.
مرسی.
باشه.
آره.
اشکال نداره. اشکال نداره.
صبر کن.
برمی‌گردم، نه؟
نه، من...
راستش رو بخوای، نمی‌دونم وقتی از خونه بیرون برم چی میشه
پس نمی‌خوام بهت دروغ بگم.
باشه؟
نگاه کن، اتفاقی که برای پدر و مادرت افتاد تقصیر تو نیست. میدونی، نه؟
تو قوی هستی و باهوشی، و از پسش برمیای.
آره؟
حالت خوب میشه.
همه تون این کارو می‌کنید.
باید بری. نباید وقتی در رو باز می‌کنیم اینجا باشی.
باشه.
حالا سایه‌ی اون شدی؟
آره.
کلید رو بهت داد؟
آره.
راهی هست که بتونی اون تفنگ رو بذاری کنار؟
- نه راهی نیست. - اشکال نداره.
ببین، راجع به اون کلید، برنارد اشتباه کرد
از این فرض که همه چی اوکیه، چون چراغش روشن نیست،
ولی اشتباه می‌کرد.
چراغش روشن نیست چون تموم شده.
چی تموم شده؟
شورش؟
نه.
بعد چی؟
چی گفتی؟
نمیتونم بگم.
نمیگم.
بله
باشه خب...
می‌دونم چرا این حرفو زدی ولی...
برمی‌گردی، نه؟
خب...
هیچی نمی‌تونه جلوی منو بگیره.
نذار بیان تو!
یالا!
تدی! اونو بده به من! اونو بده به من!
برو! برو!
آسون. آسون. هی، برو کنار. اشکال نداره.
برنارد، برنارد.
الان بهت نیاز داریم.
نمیدونم چی تو سرت میگذره، ولی باید بیای بیرون.
باید بری به مردم حقیقت رو بگی.
بیلینگز!
- برو کنار! - حقیقت رو بهشون بگو.
برنارد، همین کافیه.
- باید بری کنار. - لطفا. یه دقیقه.
بیا باهاش حرف بزنیم. بذار حرفاشو بگه. برنارد، لطفا.
برنارد. ببریدش.
باز
حتما باید اینطور باشه.
خودشه.
زنده‌ست.
ژولیت زنده‌ست!
لعنتی!
لطفا اسمتون رو بگید.
اسم من رابرت سیمز هست.
شوهر کامیل.
پدر آنتونی.
چرا اینجایی؟
می‌خوام سیلو رو نجات بدم.
من هم همینطور.
قاضی سیمز، شما و پسر‌تون باید از مخفیگاه برید بیرون.
کامیلا می‌تونه بمونه.
هی!
می‌خوای منو بزنی؟
چرا اینجایی؟
اینجام که جلوی رفتن همه رو بگیرم.
این... تو دلیل اینکه همه می‌خوان برن بیرون هستی.
اگه می‌خواستی منو بزنی، تا حالا مرده بودم.
چرا اینجایی برنارد؟ میخوام برم بیرون.
ولی نمی‌دونم کی این کارو می‌کنه و نمی‌دونم چرا.
می‌دونم کی، ولی نمی‌دونم چرا، و اصلاً کیرمم نیست.
بعد از همه اون کارایی که کردم، فداکاریایی که کردم تا بفهمم هیچ کدومشون مهم نبودن.
بهش می‌گن
- "روش حفاظتی." - روش حفاظتی. می‌دونم.
یه اصطلاح کوچیک بی‌خطر
که یعنی هر وقت بخوان می‌تونن مارو بکشند.
نه، شاید نه.
یعنی چی؟
نگاه کن...
فکر کنم یه چیزی فهمیدم.
- نه. نه، نه، نه، نه. - نمیتونی بری اونجا.
میسوزی و میمیری.
نه! نه، نه!
خم شو پایین!
هنوزم دارن بیرون ازت این کارو می کشن؟
تا حالا کارت قرمز گرفتی؟
نه زیاد.
- سلام. - سلام.
هلن؟
قراره وانمود کنیم که همدیگه رو نمی‌شناسیم؟
که نمی‌دونیم قیافه همدیگه چطوریه؟
فکر کنم نه.
ام...
خب، بذار اینو از سر راه برداریم.
موقع اتفاق افتادن کجا بودی؟
- ام، من تو جلسه بودم... - اون روز تو جلسه بودی، درسته؟
بله، واقعاً. در خدمت مردم خوب حوزه ۱۵ جورجیا.
و تو، کجا بودی؟
من... سر کار، تو، ام...
مگه قرار بود اون جمله رو تموم کنم؟ نمیدونم.
من؟ این بده؟
یه... یه جای گزارشیه.
یه... مجله... این، این پسته.
خدایا، این پسته.
هنوز تو پست کار میکنی؟
- من... - واقعا منو گوگل نکردی؟
این خیلی بده؟
وای، باشه.
خب، میدونم که تو یه نماینده تازه کار مجلس هستی.
باشه خب، سنم و سنجاق پرچمم همه چی رو لو میده.
نماینده‌ی حوزه ۱۵ام جورجیا، همونطور که خودتون گفتین.
جنگجوی ۱۵ام.
و چون این روزا نمیشه کسی رو انتخاب کرد مگر اینکه خدمت کرده باشه،
بعد از اینکه فوق لیسانس مهندسی رو از دانشگاه جورجیا گرفتی،
به ارتش پیوستی.
خب، یه جورایی.
یه جورایی؟
سپاه مهندسین ارتش دقیقا مثل حمل کردن ام ۱۶
تو صحرا نیست.
ممنون.
بهتره یه چیز دیگه بگم
قبل از اینکه شروع کنم به تعریف کردن از کارایی که تو نیواورلئان کردیم.
خیلی خوب داری اینو تو صحبتات جا میدی.
کسی رو می‌شناسی که آسیب دیده باشه؟
- از بمب کثیف؟ - آره.
نه. شما چی؟
نه. آه، عموی من تایلر سال‌هاست که راجع به ایران غر می‌زنه،
برای همین خیلی جدی گرفت.
ولی،
خواهرم تنها کسیه که تو دی سی زندگی می‌کنه. اون موقع اونجا نبود.
در واقع، اون...
بمب کثیف چیزی بود که می‌خواستم باهات در موردش حرف بزنم.
دارم حس می‌کنم تنها کسی هستم که فکر می‌کرد این قراره.
قرار؟
می‌دونم دیگه هیچ‌کس از این اصطلاح استفاده نمی‌کنه.
اگه ٩٥ سالش باشه.
احتمالا اصلا قرار نبود جواب بده.
من بولداگ، تو اردک.
درست گفتم،
دانشگاه اورگان؟ فکر کردم دنبال من نمی‌گردی.
بزار تو پرونده ثبت بشه که من درواقع از جواب دادن طفره رفتم.
چطوره برم سر اصل مطلب؟
اینجام چون فکر می‌کنم کسایی که واسشون کار می‌کنی،
و منظورم از این حرف، شهروندان این کشوره،
نه اون آدمای سایه‌نشین که پول کمپین‌ها رو میدن،
فکر می‌کنم مردم باید بدونن اگه برنامه‌ای برای
ضربه زدن به ایران هست،
چه حمله‌ی واقعی با سلاح رادیولوژیکی
به ایالات متحده شده باشه یا نه.
خودت چی؟
نظرت چیه؟
فکر کنم بهتره برم.
اینجا.
این کادوه یا...
- همینجوری بزرگ شدم. - چیزی از شهرتون؟
هلو نیست.
نه، یه چیزیه که از سرِ دلهره از مغازه سر کوچه‌ی خونمون خریدم.
کنار آپارتمانم.
ام...
مواظب خودت باش.
حساب رو میشه بیارم؟
ممنون.