Dzień...
...dobry. W porządku?
Daj mi chwilkę. Potrzebuję...
butów!
Jeśli się obudzi, zacznie pytać.
"Lois Lane, który z nich złapał największą ziemską rybę?"
"Co to znaczy: 'Bliźnięta odpadają''?"
"Lois Lane, pomóż mi wybrać z miliona zalotników!"
- I nigdy nie wyjdziemy. - Wszystko gra?
Tak. Jestem tylko... zdenerwowana.
Nie ma powodu. Zjemy w twojej ulubionej restauracji.
- Poundcake Palace?! - I pomówimy o przyszłości.
- I będzie dobrze, bo mamy siebie... - I babkę piaskową!
Bez żadnych superzajęć, ale tak, babkę też.
Zawsze będę miała swojego Supermana.
Chcę pogłaskać psa.
Ale żadnych superzajęć.
- Cześć, Jimmy. - Serio?
Super! Jestem na randce z kolejną badaczką z W.O.R.M.S.
- Wiadomo. - Jimmy!
Raz zmieniłem się w wilka. Po co generalizować?
- Po co dzwonisz? - To świetna babka,
naprawdę spełniona.
Z Coast City. Ma dwie siostry i mnóstwo podejrzanych fiolek.
Dlatego zastanawiam się...
Wasze babki.
Pozbyliśmy się Kary i Jimmy'ego i wymknęliśmy się na prawdziwą randkę.
- Niezły z nas zespół, Smallville. - Wiem.
Poradzimy sobie ze wszystkim, co przyniesie nam przyszłość.
Cześć, mamo, cześć, tato.
Już zamówiliście?
MOJE PRZYGODY Z SUPERMANEM
Czytaliście to? Jak tu coś wybrać?
Co zwykle bierzecie?
Dobra, po trochu wszystkiego.
Co robimy?!
Powiedz coś!
Cześć.
- Czyli... - Mówiąc "mama"...
- I "tata"... - Co miałeś na myśli?
Właśnie, co?
Darujcie. To ja, wasz syn!
Jon! Z przyszłości.
- Z przyszłości? - To takie...
genialne! Jesteście młodzi! Co robicie?!
Gdzie bywacie? Jakie filmy lubicie? Po co ci okulary? Co to?
- Jak...? - Kieszeń. Superwzrok. Po tacie.
Jestem kieszonkowcem.
Jeśli ty... To...
Jak... W takim razie... Dlaczego...
Nie uwierzycie, jaki miałem ranek!
- Cześć, wujku Jimmy. - Siema.
Jak widzicie, ta randka miała swoje minusy.
Zabierzcie mnie do S.T.A.R. Labs.
To nie jest najlepsza chwila.
Dobra, to pochodzę sobie jako jeżozwierz!
- Jimmy! - Daruj.
To wszystko przez to, że się rozłączyliście.
Lois Lane, otrzymałam tyle wiadomości
od zalotników, że aplikacja nie funkcjonuje.
Jak to...
Ta kultura jest taka bogata!
Kim jesteś?
Właśnie. Jak mnie nazwałeś?
Jon Kent.
Ich syn.
- Co? - Ale...
- To prawda? - Jak...
Z przyszłości. Jesteś wujek Jimmy.
A ty to ciocia Kara.
Jesteś...
- z Kryptonu? - Wujek?
Z przyszłości? Wiesz, co to znaczy? Czwórka przyjaciół na zawsze!
- Przetrwamy! - Jak jest?
Jak tu przybyłeś? Chwila...
- Zepsułaś apkę do randkowania?! - Dość tego!
Przepraszam. Można zapakować na wynos?
A to co?
To kamizelka niewidzialności.
A to?
- To może... - Co robicie?
Mogę dotknąć? Dotykam!
Lepiej weźmy go na zewnątrz.
Chcę na zewnątrz!
Wokół miasta odnotowano niewyjaśnione wstrząsy geologiczne.
Więcej wkrótce.
"Niewyjaśnione"? Od lat powtarzam, że to...
Darujcie entuzjazm, ale tak się cieszę, że tu jestem.
W porządku...
dzieciaku.
Dzieciaku?
Uwierzysz mu na słowo?
To latający kieszonkowiec.
Ale podróż w czasie? Nie potrzebujesz dowodów?
- W sumie nie. - Nie.
Jestem mamą?!
Niemożliwe. Nie mogę być mamą!
Czy ja wyglądam na mamę?
Nie odpowiadaj!
Nic się nie dzieje. Muszę tylko...
Praca! Muszę pracować! Szukać wyjaśnień!
Mogę z tobą?
Mogę? Mogę? Mogę? Proszę!
Czemu tu jesteś, Jon?
Jon-Elu, twoja matka musi pracować.
Ale my możemy tradycyjnie spędzić czas jak rodzina.
Trening, zapasy czy boks?
A może Jon chce robić normalne rzeczy?
Tak!
Wiem, co jest normalne.
Znowu to!
Hank Henshaw, odznaczany, podziwiany, wielbiony.
Co się stało z tym amerykańskim bohaterem?
Miał za zadanie poprowadzić ludzkość ku lepszej przyszłości.
Oni się ciebie boją, Hank.
Tego supermocnego cyborga należy podziwiać czy się go bać?
Jego już nie ma.
Hank nie jest naszym bohaterem.
Nie wiem, czy może powrócić...
Hank nie jest naszym bohaterem. Nie jest bohaterem. Nie jest bohaterem.
Nie wiem, czy to mówi "Jon Kent."
Na pewno mówi "Superboy".
Racja!
Mają buty z kółkami?!
Co?
Wujek Jimmy się tym zajmie.
Czyżby?
Kolejny wstrząs?
Uwaga!
Zupełnie jak Clark.
Ale czemu tu jesteś?
Spokojnie, Fido.
Henshaw, umówiliśmy się, że zostajesz u siebie.
I właśnie dlatego tu jestem.
Chcę przeprosić.
Rozumiem. Mów dalej.
To, co się wczoraj stało, jest nieakceptowalne.
Dobry dowódca wie, jak dyscyplinować ludzi.
To właśnie zrobiłeś. Przypomniałeś mi, kto rządzi.
Ja.
Tak. Tak, ty.
- Zawdzięczam ci życie. Nie zapomnę. - Znowu.
Nie zapomnisz o tym znowu.
Potwierdzam.
Dobra, Henshaw.
Dobrze, że odzyskałeś zmysły.
Mówiłem, że odzyska rozsądek. Jak wszyscy.
Nie wierzę. Naprawdę to kupiłeś?
On nie udaje. Z takimi jak on trzeba twardo.
Ja jestem taki jak on.
Wczoraj próbował mnie zabić.
To był wybryk.
Wybryk?
Tak. Czas iść dalej.
Co teraz? Karuzela?
Jedzenie? Zwierzaki?
Co znowu?
O, nie! Perry dzwoni.
Lane. Lane!
Tak, szefie. Natychmiast.
Przepraszam. Robota.
A wy sobie...
Musisz mi pokazać Daily Planet!
Napisałaś "kto". A ma być "kogo".
Muszę się przewietrzyć.
Spójrzcie na nas.
Pięcioro najlepszych przyjaciół.
Jimmy Flamebird, zrób mi zdjęcie przed globem na profil randkowy.
Ja to zrobię, Kara.
Ale Jimmy Flamebird robi mi najlepsze zdjęcia
i sam wymyślił te randki.
Dobrze!
A może takie, w którym trzymasz glob?
- Tak? - Nie!
Nie o tym mówiłem.
Też zamówiłeś pikantne?
Pewnie po tobie,
mamo.
Mama.
Jon, jesteś świetny! Naprawdę!
Tylko rzadko się zdarza, że dzieciak z przyszłości wpada się przywitać.
Kapuję.
Nie tak wyobrażałaś sobie ten dzień.
Nie o to chodzi.
Przyszłość się zbliża, a ja nie mogę jej powstrzymać.
Nieważne, jakich dokonam wyborów,
już jestem skazana na coś, na co nie mam wpływu.
Nie wierzę w przeznaczenie.
My kształtujemy przyszłość.
I musisz mnie słuchać.
Jestem z przyszłości.
Co się stało w twojej przyszłości, Jon?
Czemu tu jesteś?
Ciociu Karo!
Może tym razem ja? Tylko ja i tata.
Tak.
Dzięki.
Jesteśmy zamknięci na dachu.
Obserwatorzy, podrzućcie, jak otworzyć zamek!
To powoduje wstrząsy? Myślałem, że przeszłość jest chwiejna.
- Tato? - Wybacz.
W czym jeszcze Jimmy miał rację?
Nie wiesz o subterranozaurach?
- Ty wiesz? - Pewnie!
Są super. Można się z nimi dogadać.
Załatwię to w pięć minut.
- Nie sądzę... - Zaufaj mi.
Cześć!
Jestem Superboy, a to Superman.
Na czym polega problem?
- Jon... - Nie pękaj. Czekaj.
On tylko nie zna angielskiego.
Dawno nie mówiłem w ich języku, ale spróbuję.
Nie teraz. Jestem zajęty.
Znajdź czas.
Przepraszam.
- Nie wyjaśniliśmy sobie, kto tu rządzi? - Owszem.
Ale ja pamiętam o czymś, o czym ty zapomniałeś.
Chodzi o łańcuch pokarmowy i twoje w nim miejsce.
Dwa wciśnięcia. Nie chcesz trzeciego.
Nie będzie go.
Slade. Slade!
Tylko wybryk, tak?
Musisz to robić teraz?
Ja nic nie robię.
Hank. Hank! Możemy się dogadać.
Chcesz większej autonomii? Dostaniesz.
Chcę odzyskać życie!
Zmieniłeś mnie w tego potwora!
Dziwoląga!
Naprawdę chcesz rozmawiać o tym, kto ci to zrobił?
Kto ci wszystko odebrał? To...
obcy!
Ja cię ocaliłem. Dałem ci życie.
Nie chcesz karać mnie, tylko Supermana.
To on ci to zrobił!
Nie powstrzymam cię.
Właściwie nawet ci pomogę.
Od tej pory my...
Nie ma nas.
Pamiętaj o łańcuchu pokarmowym.
Jon, nic ci nie jest?
Ale dzika jazda!
Tak. To dino-ludzie.
Nie! Oni mają być naszymi sojusznikami!
Dlaczego są tacy wstrętni?
Uratuj ludzi. Ja zajmę się...
dinozaurami.
Do tyłu! Macie nie podchodzić!
Jon. Uprzejmie.
Jeśli chcesz pomóc, muszą się czuć bezpieczni.
Cześć, jestem, Jon. Zabiorę cię stąd.
Boisz się wysokości? Żaden problem.
Tato!
- To było... - Odlotowe?
Drżyjcie przede mną, latający mieszkańcy powierzchni!
- Znasz angielski? - Milczeć!
To ja, Tyrannko, książę subterranozaurów!
Moi ludzie cierpieli z rąk mieszkańców powierzchni.
Ludzkość kopała i wierciła zbyt głęboko.
Dziś z tym koniec!
Czekaj! Czekaj!
Eminencjo, błagam o wybaczenie!
Przybyłem z przyszłości.
W której ludzie i subterranozaury żyją w zgodzie!
Obok siebie, ręka w pazur!
Wierz mi, że razem możemy sprawić, że uprzedzenia wyginą.
Ta przyszłość ręka w pazur to prawda?
Tak, przyjaźnimy się i wspieramy od jakichś 20 lat.
Zaraz. A co jeśli... Rany.
Ja jestem facetem, który doprowadził do pokoju z subterranozaurami!
Odlot!
Podróże w czasie rządzą!
- Co? - O to właśnie walczy Superman.
O lepsze jutro.
Wystarczy superzajęć na jeden dzień.
Wiem, gdzie możemy się tobą zająć.
Nie wierzę, że przegapiłem dino-ludzi!
Prawdziwych!
Opowiemy ci przy kolacji.
Łapanie! Tak!
Jonathanie Kent, nauczę cię łapać.
W porządku, bawcie się.
Pomogę mamie pisać.
Jak nazywał się przywódca?
- Tyrinkis? - Tyrannko.
Jasne. A jak to się pisze?
Dzięki. I jak?
- Odlot. - Serio?
Tak. I nic dziwnego.
Jesteś taka, jak sobie wyobrażałem.
Wyobrażałeś mnie sobie?
Tak. No wiesz...
Tego szukasz?
Też jestem niezłym kieszonkowcem.
Nieźle.
Wiem, że zaskoczyłem cię tym, że jesteś mamą,
ale dzięki za ten dzień.
Potrzebowałem go.
Tak.
Ja chyba też.
Jeśli on jest naszą przyszłością, to jest ona lepsza, niż sobie wyobrażałem.
Tak.
Może nie będzie taka zła.
Kal-Elu, chodź!
Teraz!
Supermanie!
Widzisz, jak przede mną uciekają?
Kiedyś mnie kochali.
Skandowali moje imię!
Teraz się go boją.
Chcesz być bohaterem tego miasta?
To o nie walcz.
Myślałem, że będzie więcej czasu.
Czasu na co?
Jon, dlaczego tu jesteś?
Tam, skąd pochodzę, tata nie żyje.
Ty też.
Wysłano mnie w przeszłość, żeby was ocalić. Wszystkich.
Przed czym?
Przed nim.
Wersja polska na zlecenie HBO Transperfect Media Poland
Tekst: Wojtek Stybliński