Kardeşim, bugün...
Bugün Metallica'nın "One" şarkısının 35. yıl özel yayınını izledim,
bugün çıktı.
-Biliyorsun, değil mi? -Hadi canım, bilmiyordum.
Dostum, Metallica...
Ama sen Metallica'sın.
Instagram'daki şey 35 yıl öncesinden.
Dokuz yıl olmuş ve çıktığından beri
herkesin hayatını değiştirmekle kalmadı,
hayatımı değiştirdi.
Oturup V'ler ve Explorer'lar hakkında konuşabilir miyiz?
-Sanki... -Kesinlikle kardeşim.
Uyarsa Hawaii'de bir şey yapabiliriz.
Kesinlikle kardeşim.
-Teşekkürler Kirk. -Tamam Jason.
-Kendine iyi bak. Aloha. -Aloha, görüşürüz.
Seni seviyorum. Aloha.
Yok artık!
Tanrım.
İşte On the Roam.
Ben...
İşte bu.
Gibson Flying V ve Gibson Explorer.
Görünüşleri, şekilleri, çocukluğuma kazınmış gibi.
Bir sürü gitarı ortaya koyup 100 çocuğa
hangisi en iyi diye sorsan,
eminim 100 çocuktan 95'i Gibson Flying V'yi gösterir.
Bütün heavy metal grupları şekline bayılıyor.
Geniş, korkutucu, sivriydi.
Flying V, rock ve heavy metal için mükemmel bir makine.
Verdiği his, görünüşü, o şekiller,
her metal gitar böyle görünür, V'ye veya Explorer'a benzer.
Bunlar Gibson tarihinin tek boynuzlu atları.
Bunlar en nadir gitarlar.
Çok nadirler çünkü sektörü şaşırtmışlardı
ve başlangıçta onlara pek talep yoktu.
Tam bir ticari fiyaskoydu.
Yeni çıktıklarında pek satılmıyorlardı.
1958'de sadece 81 adet Gibson Flying V gönderildi
ve bu Gibson Explorer'a kıyasla büyük bir başarı sayılırdı.
Bunlardan sadece 19 tane ürettik.
20 yıl ileri gidince, 1978'de mesela,
hard rock listelerin zirvesinde
heavy metal olayı yavaştan ortaya çıkmaya başladı.
Birden bu iki gitar çok popüler oldu.
Bugün dünyadaki en nadir, en koleksiyonluk,
en çok istenen ve en pahalı gitarlar.
-Gitarların kokusu. -Bence de.
2. sezon daha büyük ve iyi.
1. sezonu geçecek bir şey yapmak istedim.
Daha iyi ne olabilir?
Gibson Flying V ve Gibson Explorer'dan daha nadir bir şey yok.
Onlardan bahsedip gruplarla
tanışmak istedim.
O'AHU HI
Selam, siteye nasıl girdin?
-Tamam. Nasılsın? Jason. -İyiyim.
Beni bakıcımın kuzeni Metallica ile tanıştırdı.
Evindeydik. Sanırım adı Kris'ti.
Odasına girdik ve dedim ki,
bugüne kadar gördüğüm en harika oda bu.
Çocukken özendiğiniz kişiler gibi davranırsınız.
Kaykaycıydı, rock and roll'cuydu, her yerde poster vardı.
İşte ilk o zaman Master of Puppets'ı gördüm.
Ve dedim ki...
Mükemmel.
Müzisyenliği asla bırakmayacağım
çünkü bence müzik hep daha iyiye gidiyor.
Gitar çalmak bir yaşam tarzı.
Burger King'de kölelik yaptım!
Sadece bunu alabilmek için 6 ay kızartma yaptım
ve almayı başarınca inanılmaz sevindim.
Çok sevinmiştim!
Aldığımda, vay be, dedim!
Şekline alışmam gerekiyordu.
Flying V'yi ilk kez alınca
şekli tuhaf geliyor,
yuvarlak tuşlara alışkındım
ama bir süre sonra bayıldım.
Bu çok özel bir gitar.
Bütün bölüm V ve Explorer üzerine.
Bana göre V ve Explorer siz demek.
-Çocukluğum. -Evet.
Öyle bir şey hiç görmemiştim.
Birçok insan için metal denince aklına gelen, örnek aldığı şey budur.
1958'de çıkan bu çılgın fikri
kimsenin beğenmemesi ve satamaması inanılmaz.
Ve şimdi metalin ikonik şekli oldu.
Onları 50'lerde yaptıklarında böyle bir şey daha yoktu bile.
O tarz müzik daha ortada bile yoktu. Gibson zamanının ötesindeydi.
Dizaynı zamanın ötesindeydi
çünkü 10, 15 sene sonra
bu müzik türü için mükemmel hâle geldiler.
Şimdi hem en çok aranan hem de bulunması en zor şey olması
çok acayip.
Bir yandan da, "İşte Metallica'm bu," diyorum.
İster 80'ler, 90'lar olsun, ne olursa olsun,
o V ve Explorer tam olarak sizsiniz, dostum.
Birkaç tane daha nadir parçam var. Arka taraftakileri çıkarayım mı?
Hayır, olmaz. Evet, kardeşim! Hadi şu parçaları çıkaralım.
Hemen geleceğim.
Kirk Hammet'la arkadaş olmak son derece harika,
her şeyden bahsetmek, ailesiyle takılmak,
en nadir şeyleri çıkarması...
İnanılmazdı.
-Kardeşim. -Bu...
-Prototip bu mu? -2 ya da 3 numara.
-Bu 2 numara. -1 numara demek istemiyorum
çünkü 1 numara olduğundan emin değilim.
-57. -57.
Sanırım V'nin iki tane prototipi var
ve V'nin çatalına yerleştirilmiş küçük bir elmas şekli var.
Seri üretimle yaptıkları diğer V'lerin hiçbirinde bu detay yok.
Hiçbirinde burada böyle seksi bir şey yok.
-Bu da ne? -Evet, onlarda yok...
Bu bir çıkıntı, koymamışlar.
Harika bir şey. Hiç görmemiştim.
Neden hepsine yapmadıklarını anlamadım.
Eve yeni gelen
bir bebek gibi tutuyorsunuz.
Gitarlara bakışım biraz şöyle,
burada ve burada olanı alıp, manyetikler aracılığıyla
amfi üzerinden geçirip
dünyaya aktarabilmede harika iş çıkarıyorlar.
-Gitarlar müthiş, değil mi? -Harikasın kardeşim.
-Müzik evrensel bir sihir. -Tam bir sihir.
Tam bir sihir.
FARMINGDALE NY
Well Strung Guitars ülkemizdeki en iyi gitar mağazalarından biri,
en nadir ekipmanlar var,
yani güzel bir hafta.
Buraya daha önce gelmemiştim.
İşte geldik, Well Strung.
En güzel yanı biraz tarih bilgisi edinmek,
bunu nesillere aktarıp
gitarların önemini anlamak.
-Tam bir pisliksin. -Yakından çok daha uzunmuşsun.
-Bu Paige. -Çok memnun oldum.
-Gel de tadını çıkar. -Saygılarımı sunmam gerek.
Kusura bakmayın.
Tanrım.
Kardeşim!
Şu an fena sarsıldım. Çarpıldım.
Well Strung'daki her şey kiliseden çıkmış gibi.
Hayran oluyorsun.
Her şeyin her rengi var.
Bu gitarı daha önce görmemiştim.
Çocukluğuma döndüm sanki. V ve Explorer, işte bu.
Metallica...
Bu 58, 59 model mi yoksa sonra mı çıktı?
Evet, bu 63'te çıktı ama seri numarası 58,
buna uygun yapılmış.
Elimdeki tek Explorer bu. Kolay bulunmuyorlar.
Biliyorum ama sana böyle gülümseyerek bakıyorum... Güzel.
Yani bu gitarlardan 18 tane yaptılar, sonra fiyasko oldu,
bunu ve Flying V'i yeniyken pek satamadılar.
Bunlara yenilikçi gitarlar deniyordu.
Birkaç model vardı ve bu da onlardan biri.
Bence bu programı yapmanın güzel yanlarından biri bu.
Koleksiyoncularla, ustalarla,
bunları yapanlarla, eskitenlerle tanışıyorsun
ve dostlarınla ve diğer müzisyenlerle oturup
bu özel enstrümanların değerini takdir etme fırsatı buluyorsun.
-V'den daha pahalı. -Evet, V'den daha pahalı.
Çünkü sadece 19 tane var.
Vay canına!
Bu bölümdeki en zor şey
o iki gitara ulaştıktan sonra
onları Gibson'a götürüp 10 tane kadarının
yeniden üretimini sağlamak ve bunları satmak,
birkaçını da müzayedeye koymaktı.
Big Ed’den bahsedelim. Cesar çok yakın bir dostum,
geçen sezon birlikte çok şey yaptık.
Slash'in gitarını yaptık, Billy Gibbons'ın gitarını yaptık.
Big Ed'i yeni almıştı. Biraz daha anlatsana.
Özünde bir Explorer ama onu senden aldı.
Muhtemelen dünyadaki en pahalı...
-Evet. -...gitarlardan.
Evet. Cincinnati'de Big Ed Thompson Band diye bir blues grubu vardı.
Big Ed, tabii Ed Thompson'ın gitarıydı.
Gitarı aldım ama gitarın geçmişine dair neredeyse hiçbir bilgi yoktu.
Bunu sonradan öğrendik.
"BIG ED" 1958 GIBSON EXPLORER
Yani gitarın adı Big Ed.
Asıl sahibi Big Ed Thompson'ın adı verilmiş.
Kendisi Cincinnati, Ohio'da blues gitaristiymiş.
O gitarı 1958'de sıfır olarak satın almış
ve tüm kariyeri boyunca ana gitarı o olmuş.
Ed'in Ople adında bir erkek kardeşi varmış.
Ople da gitar çalıyormuş, Flying V'yi 1958'de satın almış.
Bu adamların çok iyi bir zevki varmış.
Bu iki gitarı Rick Vito keşfetmiş.
O zamanlar Fleetwood Mac'in yeni gitaristi oymuş.
Rick kulübe gitmiş
ve gitar meraklısı ve koleksiyoncusu olarak
Ed’i sahnede bu gitarla görmüş.
Sonunda gitarın asıl ailesini bulmuş ve her iki gitarı da almış.
Rick Vito'nun çarşamba gecesi Cincinnati'deki salaş bir bara girip,
orijinal sahibinden
Korina gitar setiyle çıkması
muhteşem bir şey.
Çok heyecanlıyım çünkü Gibson'a gidiyoruz.
-Big Ed'i göreceğiz. -Evet.
Gitarlara bayılıyorum. Herkesin gitarı olmalı.
NASHVILLE TN
-Selam. -Nasılsın?
-Nasılsın? Hoş geldin. -Vay canına!
GIBSON VAULT
Bunun ne olduğunu biliyor musun?
-Özel bir şey. -Yok artık!
Vay canına!
Fotoğraflar hakkını vermiyor, değil mi?
Bu benim için sadece bir Korina Explorer değil.
Bu, Korina Explorer. Bu o.
Bakar bakmaz resmen âşık oluyorsun.
Değil mi? Bakınca âşık oluyorsun, çalınca da
aklını başından alıyor.
Tanrım.
-Tanrım. Bu o. -Big Ed.
Kocaman bir çocuk. Şuna bak.
Gitarın ötesinde bir şey.
Birinin tüm müzik kariyeri bu gitarda
ve nereye baksan görebiliyorsun.
Bazıları onları tertemiz ve kusursuz hâlde bulmayı sever.
Bu, wabi-sabi. Güzelliği nasıl tarif edersin?
Tam çiçek açması mı? Yemyeşil olması mı kusursuzdur?
Güzellik sonbaharın çöküşünde mi? Kışın ölü durgunluğunda mı?
Baharda çiçek açması mı? Güzel nedir ki?
Ben o ruhu görmeyi seviyorum.
Big Ed'in sapında başparmak izi var.
O his.
-Başparmağını üçüncü perdeye koy. -Tanrım.
-Orada tahtada bir ezik var. -Hadi canım!
-Gördün mü? -Şuna bak. Şurada.
Tamamen ezilmiş.
59 Les Paul'lar ya da 50'lerin sonundaki Sunburst Les Paul'lar
kutsal sayılır.
Bunlardan ortalıkta 1600 tane var.
Bunlardan 19 tane var.
Çantada 2 milyon dolar nakitle
dolaşıyor olsan bile alamazsın
çünkü satılık değiller.
Çok güzel.
Kardeşinin çaldığı V'yi bulamadık
ama Landfill'i bulduk.
Landfill V.
Bazı benzer özelliklerinin olması muazzam.
-Çok yakın. -Evet.
Kardeş gibi benziyorlar.
Ama şu lekelenmelere ve benzer şeylere bakınca bunlar aslında ter ve kir.
Big Ed'de de bunlar var.
Burada tarih yatıyor.
Bu iki gitarın sap birleşim yerinde bir benzerlik var,
burada ek yeri ve etrafındaki çizgi net bir şekilde görünüyor
ve zamanla o bölgede kir ve leke birikmiş.
Kırık değil.
Sadece fazla temas edilmiş.
Harika.
Landfill ve Big Ed'i yan yana koyduğunda, neredeyse aynı gibilerdi,
sanki aynı dönemde çalınmışlar gibi.
Çok yıpranmış ve ter içindelerdi.
Bunları yapalım çünkü ikiz gibiler, diye düşündük.
Bu ikisinden yapmaya karar verdik.
Landfill, Big Ed olacak.
Kris
-İnanılmaz bir şey. -Benim için büyük zevk.
-Hadi bakalım. Götür beni. -Tamam.
Gördüğüm en sert gitar ve en güzel V'lerden biri Landfill'di
ve o da Kris Blakely'ye aitti.
Yok artık!
Nadiren gitar satarım. Bunlar benim bebeklerim.
Tanrım.
-Çok hafif. -Evet.
Çok hafif.
Yok artık!
Biz kendimizi sadece koleksiyoncu olarak görmüyoruz. Daha çok koruyucuyuz.
Bu gitarlara oldukları gibi saygı göstermek istiyoruz.
Bu fotoğraflara bakıp diyorsun ki, "Vay canına, olamaz..."
Fotoğraflar hakkını vermiyor.
Dört yıl önce eğlencesine şu kısmını ağzıma soktum.
Tadı hâlâ ağzımda. Ne olduğunu bilmiyorum. Hiçbir fikrim yok.
Bu, 30 yıllık koleksiyonculuğum boyunca biriktirdiklerimin zirvesi.
Bu konuyu bana ilk açtığında
seninle konuşmak ve söylediklerini dinlemek eğlenceliydi
ama sonra dedin ki, "Landfill V'yi alacağım." Seni duymamaya başladım.
Kendimi kapattım, ne diyor falan dedim.
O andan sonra söylediğin her şey
bulanıklaştı.
Hâlâ canım yanıyor. Çocuğumu kaybedecek gibi hissettim.
Düşününce bile midem kasılıyordu
ama sonra büyük bir amaç için olduğunu düşündüm.
-Bunlar tek boynuzlu atlar. -Evet.
Tüm zamanın en iyi Explorer gitarları.
Bunlar kesinlikle
dünyadaki iki en iyi iki Explorer ve V.
-Bence de. -Evet.
Tarayın, ne gerekiyorsa yapın ama bunlardan yapma fikri,
-bu tek boynuzlu atlardan... -Büyük bir olay.
-Çok büyük. -Büyük bir olay.
Çok büyük ve harika bir fikir, daha iyisini düşünemiyorum...
-Başlayabilir misiniz? -Şimdi mi?
Tom Murphy'nin Big Ed üzerinde bu kadar zaman ve emek harcaması,
ki bu benim gördüğüm en yıpranmış gitar
ve aynı şey Landfill için de geçerli,
sonra da bunları açık artırmaya çıkarabilmek,
para getirmek istiyorsun çünkü hediye olmasını istiyorsun.
İhtiyaç sahiplerine vermek için bunu yapmak istiyoruz.
Bütün o saatler, tüm o emek, sevgi ve tutku,
bu şeyin geldiği yer,
ruhunu göstermek, dünyaya vermek
yapabileceğimiz ufak, hoş bir şey.
Yaşlanma kavramını ve yaşlanmaya yönelik yaklaşımları
açıklaması beklenen biri olarak bakınca, bu aslında büyük bir sınav.
Cesar'ın bir gün Big Ed'i yapmak istediğine dair bir şeyler duydun mu?
Evet, bunu duyduğumda biraz ürktüm.
Ama yine de bu gitarlar hem tarihsel açıdan çok önemli
hem de çok nadir olduğu için laboratuvarda bizim için
büyük bir deneme olacak.
-Ne çok boya var. -Hayır, o ter aslında.
Biliyorum böyle olması...
Müthiş.
Kokusunu alabiliyorsun.
Biraz. Big Ed'i kokla.
Sigara gibi kokuyor.
Pislik.
İnanılmaz.
Bunu böyle yapacağım.
Bunu böyle yapacaksın,
bunu da şöyle yapacaksın.
Şöyle.
O kadar teri nereden bulacağımızı çözmeliyiz.
Bayıldım. Hepsine. Çok güzel.
Fırçan da şurada.
Paslı çivi.
Tüylerim ürperdi şu anda.
Çok fena.
Şuna baksana.
Kahvenizi nasıl alıyorsunuz?
-Siyah ve metal. -Siyah mı?
Tabii ki. Sert, koyu siyah.
-Hindi pastırması mı? -Evet, harikadır.
Fırında öyle pişirmeyi çok seviyorum
çünkü harika oluyor.
Sürekli çevirmek gerekmiyor.
Rock yakıtınız geldi çocuklar.
-Teşekkürler efendim. -Al bakalım.
Kirk’ü aradım ve dedim ki,
böyle bir şey yapacağımızı asla düşünmezdim.
Dedi ki, "Gelsene. 5.30'da kalkıyorum.
Size yumurta ve pastırma yaparım. Takılırız."
Dedim ki "5.30'da ne yapıyorsun?"
Dedi ki, "Hayatım boyunca gececi bir vampir gibi yaşadım."
"Dalgalara bakıyorum. Sörf yapmak istiyorum."
Sörfü keşfettiğimde en iyisinin
sabah erken kalkıp dalgalara sabahın ilk saatlerinde atılmak
olduğunu gördüm.
Son 10 yıldır
hayatımı basitleştirmeye odaklandım,
daha iyisine
ve benim için önemli olan şeylere yoğunlaştım.
Çok kişi bunu bilmiyor ama...
Büyük ihtimalle gelmek istemezsin diye söylüyorum.
Temmuz ayında. Birmingham'da. Biliyor musun?
Ozzy mi? Black Sabbath dönüyor mu?
Son konser. En son konser.
-Orijinallerle. -Orijinallerle.
Açılış yapıyoruz.
Özel bir konser olacak.
Benim için çok anlamlı çünkü Sabbath yani.
Bu işin kitabını yazdılar.
Yaptığımız işin kitabını yazdılar.
Teşekkür etmek, minnettarlık göstermek
ve şükranlarımı sunmak için son şansım.
Her şeyi yaparım.
-Ne gerekiyorsa. -Evet.
Sharon ve diğerleri için de, ne gerekiyorsa.
Sevdiğimiz ve yaptığımız şey için çok emek verdiler.
O ilk albüm gibi.
Black Sabbath'ı duyunca,
çan sesi ve yağmur başladığında, sanki...
Oraya gidiyorsun.
Sabbath'ı ilk dinlediğimde aslında korkmuştum.
Kamptaydık, her yer karanlıktı, kamp ateşi yanıyordu,
-ormandaydık falan. -Evet.
Sonra Sabbath'ı dinleyince biraz ürpermiştim.
Blair Winters gibiydi.
Biraz daha ister misin? Kızartayım.
Tanrım. Çok güzel.
Mükemmeldi.
PARİS FRANSA
-On the Roam! -Tanrım. Evet.
-Şu an Louis Vuitton'dayız. -Tanrım. Hoş geldiniz.
Hayatım boyunca böyle çılgın bir merakım oldu.
Sürekli valiz alıp duruyorum. Nedenini bilmiyorum.
Sırt çantalarına ve valizlere bayılıyorum. Çıldıracağım.
Evet. Çıldıracaksın. Hazır ol.
Hiç Explorer kutusu görmemiştim
ama bu heykeller ve müzik ile sanatın başyapıtları için
el emeğiyle bir şeyler üretme fikri,
sonra da Louis Vuitton'a davet edilip
usta zanaatkârları görmek bir onurdu.
Vay be! Şuna bak.
Bravo. Vay canına!
Pekâlâ? İzin var mı?
Açmak isteyen var mı? Yok mu? Ben mi açayım?
Louis bu tür şeyleri hep yapar.
Sevdiğiniz şeyleri koruyacak şık şeyler yaparlar
ve böyle sanat eserleri ortaya çıkarırlar.
Çok güzel.
İşte On the Roam.
Çok güzel. Şuna bak.
Gitarların kutuları çok özeldi,
sanki...
Turuncu deri ve çok nadirler.
Kutuları yoktu çünkü kutular pek kalmazlar,
benim de aklıma en iyi çantaları yaptırmak geldi.
Bunlar zamanla eskiyor, umarım o turuncumsu tonu alırlar,
üzerlerine terin, zamanın ve turnelerin izleri işler.
İyice yıpranırlar.
Fikir de buydu, olabildiğince tertemiz bir şey yapalım,
sonra turnelerin ruhunu zamanla içine çeksin.
Bu gitarlar aynı zamanda annemin hiç hoşlanmadığı
bir müzik tarzına da ilham verdi.
-Ne düşünüyorsun anne? -Bayıldım.
Metallica bunu çalmış anne.
-Ne? -Metallica.
Beni filmlerine karıştırma.
Bir resim hatırlıyorum.
Reklamlarda gördüğün küçük görüntülerin
aklından çıkmaması çok çılgınca.
Keith Richards'ın bir resmi vardı,
bir Louis Vuitton reklamıydı ve inanılmaz havalıydı.
Yatağın üzerinde, kuru kafalı bandanaları ve Louis Vuitton
kutusu var.
"Tanrım, Louis Vuitton gitar kutusu." demiştim.
Muazzam.
Olağanüstü. Çok güzel, değil mi?
Herkese bravo.
KIRK HAMMETT
-Kardeşim. Nasılsın? -Sen nasılsın?
Ne haber kardeşim? Hastalanmana üzüldüm.
Nasıl gidiyor kardeşim?
Çok fena. Sürekli hasta oluyorum.
Ne oluyor anlamadım.
Çaldınız ya...
Yağmurda konser verdiniz ya.
Evet, dün akşam yağmurda sahneye çıktın kardeşim.
Lanet olsun. Neyse artık.
Gitarlar burada dostum.
57 model prototip yapacağız. İşlem tamam.
Daha önce gördün. Doğru.
-Evimde görmüştün. -Evet.
Çok heyecanlıyım kardeşim.
Umarım 50 tane yaparız, belki daha da çok.
Ama o prototipi yapabilmek bile onu gerçekten seven insanlar için
benim gibi hayran ve meraklı olanlar için çok özel.
İnsanlara gösterip,
Kirk Hammett olmasa haberim bile olmazdı demek, harika.
Bunu ortaya çıkarıp dünyayla paylaşması çok güzel.
Tabii Gibson'ın bunu üretebiliyor olması da.
Tüm o el işçiliği, zanaatkârlık kısmını yapıyoruz.
Neden bu kadar inanılmaz heyecanlıyım biliyor musun kardeşim?
Çünkü turneye götürebileceğim kopyalarım olacak
ve kafama takmam gerekmeyecek.
Birmingham'daki Black Sabbath konseri öncesinde kopyasını yapacağız,
böylece orada hazır olacak.
Sonra istersen kullanırsın, ne yapacağına sen karar ver.
Ama en azından konser öncesi yapmış olacağız.
Harika olacak kardeşim.
Artık Sabbath'da görüşürüz.
Çok özel bir şey olacak.
Sabbath günü görüşürüz.
-Tamam bebeğim, seni seviyorum. -Ben de sizi seviyorum. Dikkat edin.
-İyi dinlenmeler kardeşim. Aloha. -Aloha. Görüşürüz.
Kardeşim, adam harika biri.
-Pekâlâ. -Şu tarafa koyayım.
Hazır mı? Back to the Beginning.
Geldik, çıkıp özel bir şey deneyeceğiz.
Yapmamız uzun sürdü ama oldu. Hikâyenin tam dönüm noktasındayız.
Bu çocuklar uzun bir yoldan geldiler.
BIRMINGHAM BİRLEŞİK KRALLIK
Nuno vokal.
-Nuno vokal. -İşte geldik.
Nuno vokal.
Tim, Nuno vokal.
Back to the Beginning'e
davet edileceğim aklıma bile gelmezdi.
Aslında haber ilk çıktığında Instagram'da görüp Kirk'ü aradım.
"Bana bilet verir misiniz?" dedim.
Birkaç gün sonra Ross Halfin aradı,
Sharon Osbourne'un benim sunmamı istediğini söyledi.
"Ne diyorsun?" dedim.
"Seni istiyor." dedi. Hiç sunuculuk yapmadım.
DEATH METAL
PROVA BACK TO THE BEGINNING
Çok teşekkürler. Yok artık!
GİRİŞ SÜPER GRUP JASON MOMOA (KALABALIĞI COŞTURUYOR)
Ses kontrol. Bir, iki.
Üstüne üstlük, her hafta daha fazla grup geliyor,
ve yenileri ekleniyor.
O noktada artık durum şu, sevdiğim herkes orada,
tüm çocukluğum orada gibi,
ve ben sahnede sunuculuk yapacağım. Çok ürkütücü.
-Birmingham. Steven! -Jason!
Çığlık atan şeytan.
Tek bir yerde, hiç bu kadar çok grubun,
en iyi grupların kahramanımızı desteklediğini görmemiştim.
Black Sabbath ve Ozzy Osbourne'un tarihine bir alkış alalım.
Büyük müzisyenlerin tarihi.
Tanrım.
Tanrım. Çok teşekkürler. Selam güzelim.
Selam!
Anne, Jason'ın yanında fındık kadar kaldın.
-İkiniz de buraya bakın. -Bakalım. Hazır mısın?
Aynı zamanda bunu yapıyoruz.
V'yi, Explorer'ı yapıyoruz
ve her şeyi oraya taşıyoruz.
Bunları oraya götürebilmek, sahneye çıkarmak, herkese göstermek.
Sabbath'ı kutlamak isteyenlerle
orada olmak.
Ozzy'yi kutlamak.
-Minettarım. -Teşekkürler kardeşim.
Harika görünüyorsun.
-İşte kutsal parçalar. -Vay be!
-Sürprizlerim var. -Şuna bak.
Hawaii'deki evine geldim, müthiş kahvaltından yedim.
-Çok iyi bir aşçısın. -Teşekkürler.
Yumurta kıtlığı vardı.
Aramak istedik, uçaktaydı, ona ulaşamadık
ama sonra seni aradım ve sonunda başardık.
Hadi bakalım.
1957'deyiz.
Tanrım!
Evet!
Tanrım. Harika.
Evet.
Çok acayip.
Kaç tane yapmak istiyorsun?
-Dünyaya sunacak mısın? -En az 50 tane.
-En az. -Evet.
-En az. -En az 50.
Bundan yapacağız.
Birini müzayedeye çıkarmak iyi olur.
-Kesinlikle. -Bana yaptığın şeyi kazısan,
müzayedeye çıkarsak ve sonra bende kalsa.
Hadi yapalım. Çakısı olan var mı?
-Bıçağı olan var mı? -Cep bıçağı falan olan var mı?
-Tornavidam var. -Biz ya da buz kıracağı olan var mı?
Açık artırmada satabileceğimiz çok farklı şeyler yaptık, gelirini de
Gibson Gives'a vereceğiz.
Yapmayı sevdiğimiz her şeyle de oldukça örtüşüyor.
Büyük işler istiyorlar. Biz de.
Yardım da var.
Kim alacaksa 57 model bir prototipi olacak.
Back to the Beginning döneminde, Kirk imzalı, bayağı iyi bir şey.
Bayağı iyi.
Bu bölüm, aslında 2. sezonda aklıma gelen
en nadir ve en çılgın fikirlerin bir tür birleşimi gibi.
Umarım herkesin hoşuna gider.
Ama işin zirvesi,
Back to the Beginning'de olmak, sunmak
ve bu gruplarla birlikte orada bulunmaktı.
Küçük bir çocuk gibi hissettim.
Bunu yaptığıma inanamıyorum. Bunu çektiğimize inanamıyorum.
Hayalim gerçek oldu. İzlediğiniz için teşekkürler. Sizi seviyorum. Görüşürüz.
Başardım bebeğim!
Back to Beginning'e hoş geldiniz.
Ozzy Osbourne'un son konseri,
ve Birmingham'da Black Sabbath’ın son konseri.
Yalan söylemeyeceğim.
Bu konser duyurulduğunda
müzik tarihindeki en büyük gece olacağını biliyordum.
Resmen çıldırdım. Tanıdığım herkesi aradım.
Kirk'ü, Phil'i, Ian'ı aradım.
Dedim ki, "Buraya gelmeliyim, çocuklarımı getirmeliyim.
Yardım edebilir misiniz?"
Çünkü sadece bir hayran değilim.
Sabbath'a ve buradaki gruplara takıntım var.
Metal DNA'mıza işlemiş.
Oynadığım her karakter bu müzikten ilham aldı
ve bu müzikle şekillendi.
Yaptığım her şeyde bu var.
Osbourne beni arayıp sunmamı istediğinde acayip korktum.
Hayatımda hiç böyle bir şey yapmamıştım.
Benim yerim seyircilerin yanıydı.
Ama dünyadaki 40.000 kişiden
en şanslısı olmak için özel bir bileti böyle alıyorsam,
dedim ki, "Ozzy, kusura bakma ama, hadi yapalım şu işi ulan!"
Hadi burayı yıkalım.
Hazır mısınız?
Duyamıyorum. Hazır mısınız?
Ben hazırım!
Elleri havada göreyim!
Hayatımda yaptığım hiçbir şey sunuculuk yapmaya yaklaşamaz bile.
Korktum. Çok heyecanlıydı. Kalabalığı kıskandım. Aralarına atladım.
Herkesle bir arada olup tüm kalbimle sevdiğim adamı kutladım.
Sabbath bize bunu yaşattı.
Hadi!
Elleri göreyim, hadi.
Tribünlerdeydik ve Ozzy'yi izliyorduk.
Sabbath sahneye çıktığında biraz öne doğru ilerledik.
En öne yürüyelim dedim. En öne kadar yürüdük ve kimse bizi durdurmadı.
Selam Jason diyenler arasından yürüdük.
Teşekkürler arkadaşlar.
Elleri göreyim!
Tüm serseri arkadaşlarımı, çocuklarımı ve eşimi aldım,
"Tam şuraya geç." dediler. Ben de...
Tam oraya geçtim ve video çektim.
Olabildiğince iyi çekmeye çalıştım. Öyle büyülenmiştim ki.
Orada bulunan herkes içinde Ozzy Osbourne'a en yakın kişi bendim.
Geezer bile o kadar yakın değildi.
Ozzy'ye, Black Sabbath içinde benden daha yakın kimse yoktu.
Bu ne ya?
Mükemmel bir an.
Hayatımdaki en iyi beş andan biri.
İki çocuğumun doğması...
Ozzy'yi izlemek. Black Sabbath, o son konser.
İnanılmaz.
Sabbath'ın son şarkısı. Lanet olsun.
Mükemmel. Karanlığın Prensi'ne söylemeliyim...
Seni seviyorum. Aloha. Yaptıkların ve bize verdiğin
her şey için çok teşekkürler.
İşte bu, dostum.
Her şeyi boş ver.
Metalın doğuşu, Birmingham'dayız
ve Black Sabbath'ı son kez izleyeceğiz.
Bebeğim burada.
Tüm sevdiğim gruplar ve arkadaşlarım.
Benden daha yakın kimse yok ve...
Burası cennet.
İşte bebeğim!
Bugüne kadarki en pahalı gösteri.