Bunu daha önce nasıl yapacağımı öğrenmediğim için çok mutluyum.
-Buraya gelmezdim. -Doğru.
İşte bu. Döndük.
Tık tık. Korkmayın.
Sadece esmer şeker almaya geldim.
-Nasılsınız arkadaşlar? -Neler oluyor?
-Burası çok güzel. -Evet.
Düz tut.
Bu yüzden buradayız.
Acayip güzel.
Vay be!
Bu bütün sezonun başlangıç fikri işi bir seviye daha yukarı taşımak,
hatta daha da büyütmekti.
Geçen sezon, yokuş tırmanışları
en harika anlardandı.
Hep yapmak istediğim şey, tahta pist yarışlarıydı.
Harika olduğunu düşünüyorum.
Tahta pist motosikletleri ilk ekstrem sporlardan.
Bu beş sene önce miydi?
-İlk gelişim... -Burada uyumuştun.
Yatağımı buraya koymuştum.
Bu kızların yanında uyumak istedim. Bunlar benim favorilerimdi.
-Bu şey aklımı aldı. -Evet.
Şuradaki DH, şekli, görünümü, her şeyiyle.
Dedim ki,
"Motosiklet olsaydım o olurdum."
Harley'yi herkesin önüne geçiren şey de buydu.
O noktadan sonra artık geri dönüş yoktu.
Harley-Davidson, Banjo Twin Cam'i 1919'da tanıttı
ve 100 yıl önce bu motosikletlerden 14 tane ürettiler.
Bugün çok azı duruyor.
O motorda, sokak motosikletlerine ya da yol motosikletlerine taktıkları
hiçbir şey yok.
Sanki hızın başlangıcı gibi.
Motosiklet işindeki 10. seneleri,
nasıl hızlı gidileceğini ve nasıl daha hızlı gidilebileceğini
keşfettikleri ilk dönem.
Gerçekten Banjo ve Cyclone’u ilk gördüğümde...
Hayran oldum.
Resmen çekiliyorsun. Bu motosikletler seni içine çekiyor.
Sürmek istiyorum.
Nasıl bir his olduğunu deneyimlemek istedim.
-İşte bu. -Oradaydı.
-Matt? -Efendim?
-Hiç Banjo'ya bindin mi? -Hayır.
-Ne harika. -Henüz değil.
Hâlâ hayatta olup onlardan birini sürmüş bir insan var mı bilmiyorum.
Bunu biraz daha netleştirelim.
-Bizim gibi adamlar ulaşamaz. -Evet.
Fabrikanın en iyi ekibi.
Yarışlar bittikten sonra araçları imha ederlerdi.
14 tanesinden bugün belki beş, altı tanesi biliniyor,
geri kalanları ise bilinmiyor.
İncelenebilecek bir tane bile olması
ve onu birebir yapmaya kalkışabilmek bir mucize.
Wheels Through Time'ın
en iyi yanı insanlar.
Nick ve Brian'ın orada olması, hayalin gerçeğe dönüşmesini görmek.
İlk başta böyle büyük bir şeyi istemek çok stresliydi.
-Biliyorsun... -Bu stresle ne kadar çok insanın
bağ kurmasını sağlayabilirsek o kadar iyi.
Walksler'da birçok fikir Wheels Through Time'dan çıkıyor.
Competition Distributing'i orada tanıdım.
Biz bu fikirleri geliştirirken
onlar oradaydı.
Böyle bir şey yapmak için aslında... Sean?
Bunu yapabilmek için motorun tüm verisini taramak gerek
çünkü Matt’in dediği gibi, JD orijinal gövdesine
birebir uyacak hiçbir şey yok.
Her şeyi tek seferlik, özel üretim.
Neyse ki Sean ve Competition’ın yardımıyla
işleri çok daha kolay hâle getirebiliyoruz.
-Teslim süreleri kısalıyor. -Her şey burada.
Burada herkes bir ekip ve bu motosikletlere tutkuyla bağlı,
yarışların gerçekleşmesini görmek istiyor.
Diğeri ise en nadir olan Cyclone, değil mi?
Aaron, buraya getirir misin?
Gözlerimi kapıyorum.
Bir şeyin üzerine koy...
Şuraya bir yere mi koyalım?
Neredeyiz? Dur.
Aaron ile tanıştık. Nasıl tanıştık?
Instagram'da.
Herkesle tanıştığım gibi.
Telefonum çaldı. Dedi ki, "Selam, ben Jason Momoa.
Yaptığın motosikleti gördüm. Acayip bir şey.
Gelip görebilir miyim? Ya da sen bana getir."
Aaron da...
Aaron, sen bir tanesin.
Tanrı şöyle demiş, "Tamam, yeter."
Çünkü ona ne sorsam,
"Tarayabilirim. Yapabilirim." diyor.
Cyclone’ları yeniden üretmek için üzerinde çalıştığım
bazı 3D dosyaları gösterdim.
Dedi ki, "Mükemmel bir şey.
Bundan 10 tane yapalım."
Çok güzel.
Gördüğüm en tatlı motorlardan.
Ne kadar vaktini aldı?
Başlangıçtan bitişe kadar üç buçuk ay kadar.
Cyclone zamanının en hızlısıydı.
Şanzıman, fren ya da debriyaj olmadan saatte 190 kilometre hız.
Tüm güç arka tekerleğe gidiyor.
Bacaklarının arasında, bisiklet şasisi içinde metanol yanıyor.
Bunu 1914’te yapmışlar, Banjo ise 1919’a kadar çıkmamıştı bile.
Her şeyi geçti mi yani? Banjo, Cyclone'ları geçmeyi nasıl başardı?
O zamanlar onlara Hızlı ve Kırılgan derlermiş.
Hafif, inanılmaz derecede hızlı
ama arızalanmasıyla bilinen birçok parçaları vardı.
Belki de bugün gerçek Cyclone'lardan sadece beş ya da altı tane vardır.
Bundan daha nadir bir şey olamaz.
Antika motosiklet yarış tarihi arıyorsanız,
işte onlar budur.
Bir yıldan kısa bir süre içinde Banjo ve Cyclone'lara biniyor olacağız.
Asıl mesele bu zaten. Olayın tamamı bu olacak.
Dedim ki, çılgın bir fikrim var, yapabilir miyiz?
Onlar da, yapabiliriz dediler.
Ama yaptığınız bu işin içine girmek
efsanevi bir şey.
Buna birlikte bineceğimize inanamıyorum.
Kelimelerle anlatamayacağım kadar onur duydum ve heyecanlıyım.
Gençlik yıllarımdan beri pist yarışı yapmak istiyordum.
Sonuç olarak ortaya çıkan şey, birden fazla Cyclone'un, Banjo'nun
CAC'lerin ve başka bir DAR'ın hepsinin aynı yerde
-görülmesi gibi. -Bir tane de değil.
Hepsinden bahsediyoruz.
Evet, aynı yerde üç ya da dört tane.
Yani bu muhtemelen hiç yaşanmadı.
Bir Cyclone sürebilmek, bir Banjo sürebilmek, gerçekten çılgınca.
Sadece müzelerde varlar.
Görülecek tek yer oralar.
Cyclone, Banjo, CAC, ne bileyim, birkaç basit tarz motosiklet de yaparız.
Billy'nin yerine gidip
-seneye onunla yarışacağım. -Öyle mi?
-Neden bir sene bekleyelim? -Size bağlı.
Çünkü çok lazım.
Ama hepsini bir araya getirmek
ilk deneyimim olacak, çok heyecanlıyım.
Bu motosikletleri birlikte yarışa çıkaralım, sergilemek yerine
ne olduklarını ve insanların neler yaptığını göstererek
onları yaşatmak istiyoruz
CYCLONE
Bu Cyclone. Kendi zamanlarında eşsizler.
Pistte bir arada kalabilselerdi diğer tüm motosikletleri
yenebilirlerdi.
Başarısız olmalarının nedeni ise aşırı derecede karmaşık olmalarıydı.
Güç aktarım sistemi tamamen konik dişlilerden oluşuyordu.
Her şey kâğıt kadar inceydi.
Dişliler kırılırdı.
Bir diş kırıldığında, kutunun içinde zincirleme bir yıkım başlardı.
Bu motosikletlerle ilgili mekanik açıdan birkaç küçük sorun var.
Tam gaz gitmek için yapılmışlar ama çöp çubukları gibi narinler.
Cyclone ile yarışı hiç bitiremediler çünkü sürekli bozuluyorlardı.
-Vay canına! -Orijinal Cyclone tasarımına
birkaç yenilik yaptım.
Buna helisel diş denir.
Orijinalinde sıradan bir konik kamalı dişliydi.
Bu yüzden aynı anda sadece tek bir diş temas ediyor.
Supap mekanizmasındaki yük birkaç milimetre kalınlığındaki dişe binince
belaya davet çıkarmış oluyorsun.
Çılgınca. Her şey tamamen onun üzerinden çalışıyor.
Evet.
Başladığımızdan beri ne kadar...
Başlayalı ne kadar zaman oldu?
Böyle bir şey yapmayı birkaç yıldır hayal ediyordum
ama ancak yaklaşık altı ay önce başladım.
Bazı 3D taramalara ulaştım, onların üzerinden CAD çizimlerine başladım,
orijinal ölçüleri olan arkadaşlarım vardı,
bunları üretmek için CAD dosyalarını oluşturabilecek kadar
yeterli bilgiye sahiptik.
Modern baskı ve CAD teknolojisiyle
10 yıl önce NASA mühendislerinin bile hayran kaldığı şeyleri
Amazon’dan bin dolara sipariş edilebiliyor.
-Çok acayip. -Evet.
Buna olan tutkun inanılmaz,
yaptığın tüm şeyler gerçekten etkileyici.
Orijinal Cyclone motorunu ödünç vermeye
çok az kişi razı olur,
bu yüzden tüm bu çalışma
yüzlerce kaynaktan bilgi toplayarak yapıldı.
Müzeler, çizimler, aslında neredeyse sıfırdan başlamak gibi.
Âdeta araştırma yapılıyor.
Yapmak istediğimiz şey bu.
O şasi harika. Reading şasisi buldun, değil mi?
-Evet. -Bu motosikletten bir tane var.
Bu.
Tek resmi bu. Hâlâ var mı, emin değilim.
-Muhtemelen yok. -Evet.
Reading Standard var. Orada görebilirsin.
Üzerine Roam'u yerleştireceğiz.
Roamie yapacağız. Roamer.
Parçaları yeniden bir araya getirmek serbest bir odaklanma gerektiriyor.
Dışarıdan tuhaf görünebilir ama arkeoloji budur.
Bir asırlık bu yapbozu birleştirmeye çalışıyorsun.
İki Cyclone ve bir de Riding Standard var. Roamer.
PRUNDALE CA
LOVELESS PERFORMANCE
18 yıldır motosikletler üzerinde çalışıyorum, 12 yaşındayken başladım.
Off-road motosikletlerle ilgilenen birkaç arkadaşım vardı.
Babam onları istiyorsam, karşılığında çalışmam gerektiğini söyledi.
1984 model bir CR250'yi eve getirdi.
Tam bir hurdaydı.
Çalıştırabilirsem sürebileceğimi söyledi.
Ayaklıklara bile yetişemiyordum. Saatlerce uğraştım.
İnat ettim.
Yardım istedim. Nasıl çalıştığını göstermesini istedim.
Sonraki birkaç haftayı onu sökerek geçirdik.
Motosikletler eskidikçe eskidi.
Süreç boyunca bit pazarlarına gidip
kendi parçalarımı yapmayı denedim.
Zamanla maddi olarak
epey yıkıcı bir bağımlılığa dönüştü.
Sevdiğim şeyi yapıyorum, motor yapıyorum,
parçaları sıfırdan yapıp metal döküyorum.
Çocukluğumdan beri istediğim tek şeydi
ve kendi yaptığın şeyleri üretip
onu sürmek ve keyfini çıkarmak.
Antika bir bisikleti ilk kez gördüğümde
Pickers programı yeni çıkmıştı, lisedeydim
ve hurda bir Excelsior'u bir ahırdan sürükleyerek çıkarmıştı.
Bu gördüğüm en harika motosiklet diye düşündüm.
Yaz boyunca Google'dan araştırma yaptım,
motosiklet resimleri indirdim.
Çim biçme makinesi motorlarını bisiklet iskeletlerine monte edip
pist yarışı motorlarının kopyalarını yapmaya çalışıyordum.
CYCLONE
İşin içine girdikçe, motosikletlerin orijinalliğine iyice bağlanıp
daha çok değer vermeye başlıyorsun.
Dükkânımda Cyclone silindir kapağı var, aklımı kaçıracak gibi oluyorum.
Dükkânımda üç tane eksiksiz Cyclone varken
bazen biraz uzaklaşmam gerekiyor
çünkü tabureye oturup onlara bakmak istiyorum
ve kendimi kaptırdığımda hiçbir iş yapamıyorum.
MAGGIE VALLEY NC
Burada gördüğümüz şey Banjo'nun dişli kutusu tarafı.
Dediğim, tarama yazılımından çıkardık.
Kaçırmış olabileceği bölgeleri düzeltebildiğin bir yazılıma alıyorsun.
Bunu düzenleyebiliyorsun...
Kısaca Sean'ın işini yapıyorsun.
-Öyle sayılır. -Anladım.
Giriyorsun, tarıyorsun, dandik bir iş yapmışsın, gördüm.
Dandik bir iş yapıyor, sen de girip bunu toparlıyorsun.
-Temizliyorum. -Bak.
Şuna bir bak. Mavi kısım Sean'ın yaptığı yer.
Belli. Pek bulaşmak istememiş.
Sarılar, işini yapmamış demek.
-Evet... -Yani sen...
Böylece daha fazla para harcıyorsunuz çünkü o işini iyi yapamadı.
-Doğru. -Anladım.
Bence bu projeyi katkısı olan herkesin yardımı olmadan
yapmak mümkün olmazdı.
Matt olmadan, onun motoruna ve motosikletine erişim olmadan,
Competition’ın ve onların tarama konusundaki yardımı olmadan yani.
Bir ayar yapman ve düzeltmen gerekiyor mu?
-Yoksa öyle çıkıyor mu? -Böyle çıkıyor.
-Böyle. -Evet.
Neyi başarmaya çalıştığımızla ilgili bir bilgi tabanları var,
bu da geçen seferki gibi son derece zor bir şeyi yapmamızda
harcadığımız zamanı ciddi şekilde kısaltıyor.
Malzeme ve benzeri şeylerde geçen sefer şundan şüphe etmiştik,
malzemenin yoğunluğunun, geleneksel döküm bir modelle kıyaslandığında
nasıl olduğunu anlatabilir misin?
Çünkü DAH ile bunu anlamak
bizim için oldukça zor bir şeydi.
Bu havacılık teknolojisi.
Bunları modern araba fabrikalarında kullanılıyor.
Doğrudan baskı ile üretilen parçalar, motor bileşenleri gibi şeyler.
Bu %99,8 yoğunluğa sahip.
Bunu yapmak sadece zaman ve prototipleme süresinden değil,
arka planda harcadığımız saatler ve günler
-azalacak. -Doğru.
İşin büyük kısmını azaltıyor.
Bunu başarabilmemiz
çok daha verimli olacağımız anlamına geliyor.
-Harika. -Tabii daha ucuza gelecek.
Jason ve Brian için çok daha ucuz.
Yani daha çok motosiklet yapacağız.
Para artıyorsa daha çok motosiklet yapacağız.
Tek önemsediğimiz şey bu. Sendeyiz Susan.
MOONACHIE NJ
Nick'le yarışlarda, bit pazarlarında tanıştım.
Nick'le işleyişe dair benzer bir anlayışımız var.
Bir şeylere yaklaşım biçimimiz çok benzer.
Birbirimize sürekli fikir atıp duruyoruz.
DAH projesi üzerinde çalışmak bizi gerçekten yakınlaştırdı
çünkü o dönemde, COVID zamanında,
her gün konuşuyorduk.
Çok yoğun bir projeydi.
Sürekli "Ne düşünüyorsun?" diyorduk.
"Müthiş."
Pembe olsun desem "Harika." diyordu.
Mavi desem, "Mavi de olur."
Çoğu zaman aynı noktada buluşuyoruz.
Böyle bir projede doğru ekip ve doğru partner olmazsa
tam bir kâbusa dönüşür.
Bence Nick'le ben şu fikirde uyuşuyoruz,
motosiklet ne zaman bir araya geleceğini söyler.
Bazıları kolayca uyum sağlar, bazılarıysa direnir.
İdeal süre bunu yıllara yayarak yapmak
ama bence J'nin süresi birkaç ay.
Benim için en korkutucu olan kısım bunu gerçekten hakkıyla yapabilmek.
Yıllara meydan okuyacak,
sürüşlerimize dayanabilecek bir şey üretmek.
J bu makineleri gerçekten sınırına kadar zorluyor.
Orijinal bir motosikletin birebir kopyası gibi yapmaya çalışmak istiyorum.
Tarihî fotoğraflardan
ve böyle kaynaklardan ilerlediğimiz için doğal olarak bazı farklılıklar var.
Bu motosikletlerden yok.
Wheels Through Time'daki o motor bile aslında tek örneği.
Bu motosikletleri neredeyse her yarışta değiştiriyorlardı.
Nick'le biz de
2025'in modern teknolojisiyle
kendi yorumumuzu katacağız, çünkü başka türlü nasıl olabilir ki?
Bugün bunu yapmak bile 100 küsur yıl önce yapılanlardan
biraz farklı olacak.
Böyle bir projede işi istediğin hızda ilerletebilmek için
bazı işleri dışarıya vermek gerekiyor.
Ben de daha çok şasi yapımına
ve imalata odaklandım.
Bence ikimiz de yetenekliyiz.
Nick yaptıklarımı yapabiliyor, ben de Nick’in yaptıklarını yapıyorum
ama Nick gerçekten inanılmaz bir motor ustası.
Gençliğimden beri motosikletlerle uğraşıyorum,
arazi motorları falan, hepimiz böyle başladık.
Shovelhead'ler ve Panhead'lerle ilgilenmeye başladım,
sonra param olmadığı için parçaları alıp sattım.
Yani bit pazarlarına gidip oradan buradan parçalar aldım.
17 yaşından beri motosikletle uğraşıyorum.
İlk motosikletimi annemin garajında yaptım.
Kısa bir süre sonra da yarış motosikletlerine başladım.
15 yıl dövmecilik yaptım.
Gündüz işimin dışında, motosikletler benim yaratıcı alanımdı.
Sonra COVID'le her şey kapanınca
yan iş olarak yaptığım motosiklet işleri bayağı arttı.
Motosiklet işine öyle yoğunlaşmıştım ki COVID sonrası her şey açılınca
dövme işine geri dönüp bakmadım bile.
Gençken motosikletlere başlarken bir gün Aquaman için
dünyanın en nadir motorlarını yapacağımı hiç düşünmezdim.
Çok çılgınca.
Tanrım. Şunun güzelliğine bak.
Harika bir motor, değil mi?
-Vay be! -Çok iyi görünüyor.
Sence bu şey ne kadar hızlı gider?
-Doğru vitesle 100 kilometre. -Korkunç.
-Doğrudan tahrik, hiç fren yok. -Vay canına!
Yani bu ikisi yan yana olursa inanılmaz olacak.
Tanrım.
Harley'lerle yarışacağız.
İnanılmaz. İmkânsız denecek şeyi yapmaya başlıyoruz.
Banjo'lar, DAR'lar, CAC'ler yapıyoruz.
Fotoğrafa bakarak yapıyoruz.
Rengini falan bilmiyorduk ama...
Şuna bak.
İnanılmazsın. Vay canına!
Bu Roamer. Roaming Standard.
Şu gidonlar. Tanrım!
Hepsi mekanik. Vay canına!
Tanrım.
Şuna bak.
Dostum.
-O ne öyle? -Cyclone R15 model.
O zamanlar Strand üç farklı motosiklet üretiyordu.
Bir yarış motoru, bir yol modeli ve strip stock dediği bir model vardı.
Temelde bir Speedster'dı, yani burada gördüğün R15 gibi.
-Buradaki mi? -Evet.
Speedster.
Sokak motorunun tüm donanımları var.
-Debriyaj, fren, ayaklık. -Evet.
Ama sanki fabrikadan çıkarken modifiye edilmiş gibi.
Sen bir tanesin, dostum. Senden bir tane daha yok.
Nasıl yapıyorsun?
Bazıları buna aşırı detaycılık diyebilir.
Tanrım. İnanılmaz.
Böyle bir şey yok.
Tanrım.
Botlarımı ne hâle getirdiğine bak.
Bu şey korkunç olacak.
On The Roam. Nick hayallerimi gerçekleştirdiğin için teşekkürler.
-Dostum. -Görmek için sabırsızlanıyorum.
Hepsini yan yana görmeyi yani.
Yüzde yüz etanolle çalışan, temelde bir bomba gibi olan bir motorla
bisiklet şasisi üzerinde yaklaşık 160 km hız yapılıyor.
Bombanın üstünde daireler çiziliyor.
Sanki...
Bunu 1920'lerde yapıp hızın sınırlarını zorlamak,
hiç böyle bir deneyim yaşamadım.
Bunu geliştirmek istedim.
Üç tane Banjo'muz, bir DAR'miz ve iki CAS'miz olacak...
Hiç Knuth görmedim.
-Sen gördün. -8 valfli bir şey.
8 valfli bir şey. Evet. 8 valfli.
İşte bu. İlk sezona göre üst seviyeye çıktık.
Kemerlerinizi takın.
HOHENWALD TN
Sakin ol dostum.
Bütün bu yeni dostları, eski dostları
aynı amaç etrafında bir arada görmek,
ve birkaç yıl boyunca bu imkânsız makineleri yaptıktan sonra
her şeyin sonunda gerçeğe dönüşmesi, bence herkes biraz şaşkınlık içindeydi.
-Şuna bak. -Vay canına!
Bebeğim.
Otur şu bebeğe.
Orijinal boyalı, D-A-R.
Süremeyeceğim bir şeye oturmamı isteme.
Çünkü süremezsen oturmak bile istemem.
Hepsini süreceksiniz.
Hepsini süreceğiz.
Bir motosiklet tutkunu için bu gerçekten büyük bir an.
Bunu bizim büyük büyük dedelerimiz yapıyordu ve hâlâ yaşıyor.
Hâlâ ruhumuzda ve geri getirdik
ve çok eğlendiler.
120, 110 yıl geri gitmek gibi.
Sanki...
Bunlar yıllardır yadigâr olarak duruyordu.
Sadece bakıp hakkında konuşulan bir şeydi.
Dokunabilmek imkânsızdı.
Artık o kadar değerliler ki,
kimse onlara binmeyecek.
Bu da muhteşem bir şey.
Üç tane olacak.
Üçe üç.
Dışarıda rahatça durabilecekleri bir yerim var.
Dostum. Çok güzel olacak.
Her biri.
-Teşekkürler Billy. -Bir şey yapmalısın.
Çok güzel iş çıkardın. Muazzam.
Evet. Teşekkürler.
Gençken tüm bu insanlara bakardım ve...
Böyle insanlarla bağlantı kurabilmek harika...
Onlara kahraman demek istemiyorum ama aslında kahramanlar
çünkü tam anlamıyla efsaneler ve dünyadaki en harika şeyleri yapıyorlar.
Cyclone gibi efsane bir şeyle geri dönebilmek
rüya gibi.
ROAMERS
Pekâlâ, bu biraz...
Sonraki üç motosiklet en üst seviyede.
Bu kesinlikle bir hayalin gerçeğe dönüşmesi, arkadaşlarımla bunları yapıp,
böyle bir şeyi üretme fikrini hayata geçirmek...
Şuna bak. Bu Banjo. Sekiz valfli.
Yarışacağız, nikel Banjo.
Bu üçünü bir arada görmek rüyadaymış gibi bir his.
Rüyanın sonuna geldik.
İşte.
Vay be, şuna bak.
Yeterince parlak mı?
Bayıldım.
-Bayıldım. -İyi iş çıkardınız.
Teşekkürler.
Baksana.
İnanılmaz. Arkadaşlarımız Tom ve Sean'ın Competition Distribution'ı vardı.
Neredeyse her şeyi taradılar.
Gönderdik.
Bu iki serseri de Brian and Nick.
-Bebek gibi. -Öyle.
Bebek gibi.
Bir de şu üçü var. Beni aldı...
Bu Walksler.
Bunu gördüğüm an asıl büyük ilham geldi.
İşte zirve bu.
Aynı zamanda Harley'yi de kutlamak
çünkü hepimiz onu çok seviyoruz.
Bu çocukları yarıştıracağız,
yaptığımız her şeyin, eski dostlardan aldığımız ilhamın
bir hatırası olarak kupa gibi bunları almak çok güzel olur,
anlatabildim mi?
Bu bir sanat eseri.
Yapacağımız şey...
Muhtemelen Banjo yarış motorlarının bir serisinin
belki de yüz yıl sonra ilk kez piste çıkması.
Harley-Davidson'un en nadir yarış motorunu,
20'lerin mühendislik zirvesini alıp
onu bir asır sonra ilk kez teste sokuyoruz.
Açık konuşayım biraz gerginim.
Heyecanlı ve gergin.
Ama bence bu normal bir durum.
Bunlar o zaman da çok hızlı gidiyor, deli işler yapıyordu,
şimdi de muhtemelen aynı olacak.
Bu motosikletlerin olayı şu, en başından beri güvenli değillerdi.
Ne zaman pist yarışına çıksam,
frensiz ve debriyajsız motosiklete binsem
büyük heyecan duyuyorum.
Kalbim hızlanıyor, vücudum ısınıyor...
Daha önce yaptığın için biliyorsun ama yine de...
Paraşütle atlamak gibi. Uçaktan atlayıp
ne olacağını bilmiyorsun.
Güvende olmayı, iyi geçmesini umuyorsun
ama bilmiyorsun, böyle bir risk.
Bu motosikletlerin hepsini bir arada çalışırken gören çok az insan var.
Cyclone'ları görmek, farklı Harley'leri görmek,
tek kelimeyle benzersizdi. Bence herkesin aklı çıktı.
Gerçekten büyük bir onur çünkü hayalini gerçekleştirmek için
tüm arkadaşların bir araya gelmiş.
Belirli bir zamanda ve hava ve koşullarda çalışarak hem de.
Her motosiklet çok farklıydı.
Her biri farklı bir deneyimdi.
Bence bunu bu kadar özel kılan da bu.
Her motor, şasilerinin yapısı,
hepsinin duruşu, hissi ve homurtusu bambaşkaydı.
Daha önce hiç çamur pistinde sürmemiştim.
Öyle mükemmel bir hâle geliyor ki duvarda gider gibi sürebiliyorsun.
Çok farklı bir his. Mükemmel bir an yaşıyorsun.
Tamamen farkındasın.
Anın içine girip her şeyi hissediyorsun.
Sanki tüm duyuların harekete geçiyor.
Çıkardığı sesler hiçbir şeye benzemiyor.
Kokular, hız, motosikletin verdiği his, pistle kurduğu o temas hissi.
Ve gaz kolunu çevirdiğin anda, sanki bu vahşi hayvana hayat veriyorsun.
Adamların pisti ıslatması, hiç böyle bir şey görmemiştim.
Pist yarışını bizim yaptığımız şekilde çekme fikri, bunun bir parçası olmak,
kamerayı oraya koyup o sürücüyle gitmeyi
tecrübe edebilmek.
Muhteşem bir deneyimdi.
Bu sezonu izlerken,
bunu söylemek çok tuhaf ama...
İzledim, ne kadar emek verdiğimizi biliyordum
ve gözlerim doldu.
İşin garip tarafı sadece motosikletleri izledim.
Ama gözlerim doldu çünkü bu motorların çalışması, dünyaya gösterebilmem için
ne kadar çok insanın emek verdiğini biliyorum.
Bu deneyimle tüm arkadaşlarımı bir araya getirdim.
Harika bir şeydi.
Gün batımından geceye doğru ilerleyişini izlemek bile yeter.
Bütün işin ruhu bu. Gerçekten çok minnettarım.
Tercüme: SELIN ALTUNDAL Iyuno