อย่างแจ๋ว
(โอซาก้า ญี่ปุ่น)
ของดีนะเนี่ย เร็วมาก
ผมเอา เอาคันนี้แหละ
(คนพเนจร)
(โอ๊กแลนด์ แคลิฟอร์เนีย)
(โฟร์คิว คอนดิชันนิง)
แล้วไอ้...
สำหรับผม นี่คือสิ่งที่ล้ำค่าที่สุดเลย
เป็นการเปิดซีซั่นสอง อย่างยิ่งใหญ่สำหรับผม
นี่เป็นความฝันสุดยิ่งใหญ่เลย
ผมอยากทำบางสิ่งที่ ผมว่าเราก็เคยพูดถึงมัน
ฝันถึงมัน บางสิ่งที่ผมไม่เคยทำมาก่อน
ผมอยากทำมอเตอร์ไซค์กับคุณ
และรถที่พิเศษที่สุดในตอนนี้คือ รุ่นสงคราม มอเตอร์ไซค์สงคราม
รุ่นปี 42 43 44
ปี 43 นี่หาไม่ได้เลย
เรารู้มาแล้วว่าปี 43 หาไม่ได้เลย
มอเตอร์ไซค์บางคัน ในประวัติศาสตร์ฮาร์ลีย์หายากมาก
ตัวอย่างหนึ่งคือนัคเคิลเฮดปี 1943
ปี 1943 สิ่งที่ต้องเข้าใจคือการผลิต ฮาร์ลีย์-เดวิดสันสำหรับพลเรือน
ลดลงเหลือตัวเลขต่ำมาก รุ่นปีนั้นมีแค่ร้อยคันนิดๆ
เพราะการผลิตส่วนใหญ่ในยุคนั้น เน้นไปที่การทหาร
ความฝันผมคือการตามหา มอเตอร์ไซค์สงครามพวกนั้น
จากทั่วโลกแล้วพาพวกมันกลับบ้าน
คุณสองคนเป็นเหมือน ขวัญใจคนญี่ปุ่นเลย
ถ้าจะมีใครสักคนที่ญี่ปุ่นรักมากกว่าผม
ก็ต้องเป็นแม็กซ์เวลล์ พวก โฟร์คิวและไซเคิลซอมบี้ส์
การทำงานของไซเคิลซอมบี้ส์ มันไม่ใช่ว่าจะแบบ
ผมมีมอเตอร์ไซค์พวกนี้อยู่ในสต๊อก
มันคือการที่ผมประกอบมอเตอร์ไซค์ แล้วบอกว่า "คันนี้เสร็จแล้ว"
จากนั้นก็มีคนติดต่อขอซื้อมา
หลายครั้งเป็นคนที่อยู่ญี่ปุ่น และผมก็ไม่รู้ว่าทำไม
สงสัยเขาน่าจะใช้เวลา อยู่ที่นั่นนานมั้ง
วัฒนธรรมมอเตอร์ไซค์ของญี่ปุ่น
ผมเรียนรู้เรื่องมอเตอร์ไซค์จากที่ พวกเขาศึกษาประวัติศาสตร์อเมริกัน
ผมได้เรียนรู้หลายอย่าง จากช่างประกอบชาวญี่ปุ่น
มีจุดหนึ่งที่พวกเขาฉลาดจนคิดออกว่า
ทุกคนอยากได้รถปี 36 เพราะมันเป็นปีแรก
แต่หายากที่สุดคือปี 43 และ 44 ซึ่งเป็นปีสงคราม
สำหรับผม มันหายากยิ่งกว่ายาก
และอีกอย่างคือ ผมจะทำอะไรให้คึกคักได้บ้าง
ผมอยากให้เพื่อนจำนวนหนึ่ง
ที่จะทำชอปเปอร์สั่งทำด้วยมือ ด้วยโครงมอเตอร์ไซค์สงคราม
ได้สร้างวอร์พิกส์ของตัวเองด้วย
มอเตอร์ไซค์ปี 43 คันนั้นหายากมาก
ได้เอากลับมาที่นี่ และนำมาที่พิพิธภัณฑ์
ผมคิดว่าเป็นเกียรติมากๆ เลยครับ ที่ทำให้เรื่องนั้นเกิดขึ้นได้
และมอเตอร์ไซค์พวกนี้ ก็กลับไปยังจุดเริ่มต้น
คนญี่ปุ่นซื้อของกลิ่นอายอเมริกัน
ก่อนที่คนอเมริกันจะสนใจ...
ของจากยุค 50 หรือลีวายส์วินเทจด้วยซ้ำไปครับ
คนที่นี่หันไปสนใจ อะไรที่ใหม่ล่าสุดแทน
นั่นคงเป็นสาเหตุที่มอเตอร์ไซค์ และของหลายอย่างไปลงเอยที่นั่น
มันไม่ได้มีอะไรพิเศษ
พวกเขาแค่คิดว่า "มันเจ๋งดี ฉันจะเก็บสะสม"
ผมมีเพื่อนที่กู้เงิน 15 ปี เพื่อซื้อมอเตอร์ไซค์เก่าคันนี้
มันไม่ใช่เทรนด์สำหรับพวกเขา มันคือชีวิต
เป็นวิถีชีวิตของพวกเขา
พวกเขาทำงานหนักมาก เพื่อเอาของพวกนั้นไปที่ญี่ปุ่น
ผมนึกภาพไม่ออกเลย ว่ามันจะน่ากลัวแค่ไหน
คุณพูดภาษาไม่ได้ คุณมาที่อเมริกา
และซื้อของบางอย่าง ที่เราสร้างขึ้นกลางยุค 40
ในช่วงสงครามที่ดุเดือดที่สุดไป
บางคนมีความรู้สึก ทั้งชอบใจและไม่ชอบใจผสมกันไป
เรื่องการขายมอเตอร์ไซค์ ไปต่างประเทศ
มันเหมือนประวัติศาสตร์ของเรา กำลังจะจากที่นี่ไป
มอเตอร์ไซค์เก่าๆ พวกนี้ มันมีแค่จำนวนจำกัด
จำนวนน้อยจริงๆ พวกเขาเอาไปขี่กันตลอด
ดูแลมันแล้วก็อินกับมันมาก
เจ๋งดีที่ได้เห็นแบบนั้น เพราะนั่นคือจุดประสงค์ของมันครับ
มอเตอร์ไซค์มีไว้ขี่
มันจะเป็นการเดินทางที่เจ๋งมาก ทริปแรกของเรา...
ที่จะขี่มอเตอร์ไซค์ข้ามน้ำข้ามทะเล
ไปลุยกันเลย
ผมแบบ "เราจะไปญี่ปุ่น แล้วซื้อมอเตอร์ไซค์นี่เหรอ"
ไม่มีทางหรอก มันไม่เคยเกิดขึ้น
ไม่มีใครไปญี่ปุ่น แล้วซื้อมอเตอร์ไซค์คืนหรอก
(โตเกียว ญี่ปุ่น)
เดินทางแบบพกของไปน้อยกี่โมง
แท็กซี่
วันนี้วันดีเลย
ดีจริงๆ
(อาซาโนะ ยูจิน)
ไม่รู้สิ
ขอพูดตรงๆ เลยนะ
(นัคเคิลเฮด ปี 1937)
นั่นเป็นหนึ่งในมอเตอร์ไซค์ คันงามที่สุดที่ผมเคยเห็นมาเลย
มันเจ๋งมาก เพราะเจรู้จักคนที่นั่นสองสามคน
คุยกันผ่านอินสตาแกรมและดูนู่นนี่กัน
เขาจะซื้อนัคเคิลเฮดปี 37 สีขาวแบบขาวงาช้าง
คนขายลงมาจากรถปอร์เช่ แล้วเขาก็แบบซี้กันเลย
แบบว่า "ไง เป็นไงบ้าง" เขาเอารูปให้ดู
เขาบอกว่า "พ่อคุณเคยนั่ง เมื่อสองปีก่อนที่มูนอายส์"
มอเตอร์ไซค์ปี 37 คันนั้น เป็นรถสภาพเดิมที่ดีที่สุดที่ผมเคยขี่มา
คันนั้นมันแบบว่า... มันสมบูรณ์แบบเลย
เราเพิ่งจะลงเครื่องเอง
ถึงจะไม่ใช่มอเตอร์ไซค์ สงครามโลกครั้งที่สอง
แต่มันก็ยังเป็นเหมือนของล้ำค่า ที่ให้ความรู้สึกว่า
การได้เห็นสิ่งนั้น การที่เราได้อยู่ด้วยกัน
มันไม่เคยมีอะไรแบบนั้นเลยครับ
แถมนี่เป็นแค่น้ำจิ้ม สำหรับสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้น
พวก ดูสิ สิ่งที่เจ๋งที่สุดคือดูนี่
ไฟเล็กๆ บนหน้าปัด ใช้งานได้หมดเลย
การตามหาเครื่องยนต์เก่าๆ พวกนี้
และของที่รอดมาได้ ที่ถูกสร้างขึ้นในยุคนั้น
ไม่มีใครแตะต้องและถูกเก็บเอาไว้ คุณต้องตั้งใจหามากๆ เลยนะครับ
ถึงจะเจอของพวกนี้ และสานสัมพันธ์กับเจ้าของได้
อย่างผู้ชายที่เป็นเจ้าของมา 50 ปี
คุณต้องมีความรู้สึกแบบว่า
ทุ่มเทสุดตัว แล้วก็สามารถไปเช็กของได้
ทุกชิ้นส่วนกลมกลืนกันหมด เข้าใจที่ผมพูดไหม
แบบว่า...
ขับนิ่มไหมพวก
- นิ่มแบบไม่มีสะดุดเลย - ใช่เลย มันบ้ามาก
ทุกอย่างบ้ามาก
มันเกินเรื่องของจริง
ไม่ พวก เจ้านี่เหลือเชื่อจริงๆ
ลงไปที ขอขี่บ้าง
ญี่ปุ่นเป็นวัฒนธรรมที่ผมรู้สึกว่า
คนที่นั่นให้ความสนใจ สิ่งที่เกิดขึ้นจริงๆ
และผมคิดว่าพวกเขาสนใจ
แก่นแท้ที่อยู่เหนือกาลเวลา ไม่ใช่แค่ของที่โด่งดังชั่วครู่ชั่วคราว
ตอนเห็นมันในอีเบย์ ผมตกหลุมรักเลย
ไม่รู้ว่ามันไปอยู่ไหน จนสุดท้ายยูจินได้มันไป
และตอนนี้ก็เป็นของคุณแล้ว
ผมจะเอากลับไป ผมจะเอามันกลับไป
เราจะเอาไปวางในพิพิธภัณฑ์ฮาร์ลีย์ ข้างๆ กับรุ่นปี 36 เลย
สีเขียวกับสีขาว
ราชินีงาช้างชัดๆ เลย พวก
เขาบอกว่ามันคือไม้คทาวิ่งผลัด
- ไม้คทาวิ่งผลัด ใช่ - ใช่ เขาเป็นไม้ที่ห้า
- และเขาจะส่งไม้ต่อให้คุณ - ไม้ที่หก
- ผมเป็นไม้ที่หก - ไม้ที่หก
เป็นเลขโปรดของผมเลย
ใช่ ไม้คทาผลัดที่หก ผมชอบนะ
แจ๋วเลย
ความกังวลเวลาเจอนักสะสม
และการพยายามโน้มน้าว ให้เขาปล่อยของบางอย่าง
ที่มีค่ากับพวกเขามาก ที่ไปไล่ล่ามาจนได้
และพวกเขาตามหามาทั้งชีวิต
ในบางแง่ มันเหมือนไปแสดงตัวตน เป็นบางอย่างที่...
มันสำคัญมากๆ หาได้ยากสุดๆ
แต่ไปขอเขาว่า จะไปเอาไว้ที่พิพิธภัณฑ์
และจะเอากลับไปที่ที่มันจากมา
อยู่บ้านยูจินครับผม
เราได้ราชางาช้างมาแล้ว
ราชินีงาช้าง ที่จริงเป็นผู้หญิง ต้องราชินีงาช้าง
- มันชื่อซิลกี้ - ใช่
- รู้สึกดีไหม - รู้สึกดีมากๆ เลย
มันสวยมากเลย
(ลอสแอนเจลิส แคลิฟอร์เนีย)
ผมชื่อเอริค เอสปิโนซ่า
ผมเป็นเจ้าของบริษัทเสื้อผ้า ชื่อยูนิฟ โคลธติง
จำนวนจะแตกต่างกันไป ขึ้นอยู่กับว่าคุณถามใคร
แต่มอเตอร์ไซค์พวกนี้ถูกสร้างขึ้น
ประมาณร้อยกว่าคัน
(นัคเคิลเฮด ปี 1943)
หลายคันก็เสียหายไปตามกาลเวลา
ตอนนี้ผมน่าจะ...
ใช้สองมือนับได้เลยว่า มีของแท้ที่ผมรู้อยู่กี่คัน
คนส่วนใหญ่ไม่มีโอกาส ได้เห็นของจริงกับตาตัวเองด้วยซ้ำ
อย่าว่าแต่ขี่เลย
นัคเคิลเฮดช่วงปี 43 44
ทั้งปีนั้นสร้างนัคเคิลเฮด ไม่ถึง 70 หรือ 80 คันด้วยซ้ำ
การได้เห็นกับตาตัวเองสักคัน เลยเป็นเรื่องยากอย่างเหลือเชื่อ
มันเป็นหนึ่งในสิ่งที่ ไม่ว่าคุณจะมีเงินมากแค่ไหน
ก็หานัคเคิลเฮดปี 1943 ให้ไม่ได้
ต่อให้มีคนมาที่นี่แล้วพูดว่า "นี่ ฉันอยากได้นัคเคิลเฮดปี 1943"
แล้วคุณก็พูดได้แค่ "ขอให้หาเจอแล้วกัน"
มีประมาณ 115 หรือ 130 คัน รอดจากโรงงานฮาร์ลีย์ในปี 1943
และตอนนี้เราก็ตามหาพวกมันกันอยู่
(โตเกียว ญี่ปุ่น)
(โยโกมิโซะ กาคุ ฮอว์กโฮลิค)
ตรงนั้นมีมอเตอร์ไซค์ ที่เขาอยากได้มากๆ อยู่
มอเตอร์ไซค์ที่เขาอยากได้มากที่สุด คือมอเตอร์ไซค์ปี 43 สีเดิมคันนี้
ที่กาคุ เพื่อนเรามี จากฮอว์กโฮลิค
ที่บ้าที่สุดคือ สิ่งที่เจสันต้องการไม่ได้มีไว้ขาย
นั่นคือมอเตอร์ไซค์ของเพื่อนผม
เขาแบบว่า "ไปที่นั่นกัน ผมจะพยายามหว่านเสน่ห์ใส่เขา"
ซึ่งเจสันมีเสน่ห์มาก
แต่คุณกำลังจะไปซื้อ มอเตอร์ไซค์ที่มีสีรถดั้งเดิม
และเป็นหนึ่งใน 12 หรือหนึ่งใน 15 คันในโลก
"รุ่นนี้เป็นช่วง สงครามโลกครั้งที่สอง"
"ถือว่าหายากสำหรับทั่วโลก"
"แน่นอนว่าที่อเมริกามีเยอะที่สุด"
"แต่มันกระจัดกระจาย ไปทั่วญี่ปุ่นและยุโรป"
โคตะจาก "นิตยสารโรลเลอร์ริปเปอร์"
สนิทกับแม็กซ์มาก
ผมรู้จักโคตะมาสักพักแล้ว
และโคตะก็เป็นเพื่อนสนิทกับกาคุ
ในรูปดูต่างกันมากเลย
พวก
ตอนไปญี่ปุ่น ผมอยากเจอกาคุ
สำหรับผม เขาเป็นหนึ่งในคนที่เก่งที่สุดในญี่ปุ่น
และการได้เจอเขา ผมเคยเห็นมอเตอร์ไซค์เขาหลายคัน
เห็นในนิตยสาร "โรลเลอร์" และผมเห็นรุ่นปี 43
และมันจุดประกายอะไรหลายอย่าง
- สีดั้งเดิมเหรอ - ใช่ สีเดิมๆ เลย
อยู่นั่นไง
เป็นมอเตอร์ไซค์ ที่เจ๋งที่สุดที่ผมเคยเห็น ดูมันสิ
บ้าเอ๊ย
ผมตกใจตอนเห็นวิธีที่กาคุ ประกอบมอเตอร์ไซค์ของเขา
มันเป็นอู่รถที่เล็กมากๆ ที่มีอะไหล่ที่ดีที่สุดในโลก
แต่พื้นที่มันเล็กมากๆ และเขาทำงานบนพื้น
คุณได้ยินเรื่องบางอย่าง แล้วก็ไปที่โรงเก็บรถนี้
คุณจะได้เห็นมัน และได้ฟังเรื่องราวเกี่ยวกับมัน
มีการไล่ตามหาและความคาดหวัง
เราขึ้นเครื่องบินไปกับเพื่อนๆ และบินไปญี่ปุ่นเพื่อไปที่อู่รถนี้
อย่างแรกเลย เขาพูดภาษาอังกฤษไม่ค่อยเก่ง
ส่วนผมก็พูดญี่ปุ่นไม่ค่อยเก่ง เลยแบบ...
รถนั่นสวยจริงๆ
ให้ตายสิ
งานดีจริงๆ
ให้ตาย รถนั่นเจ๋งจริงๆ
(นัคเคิลเฮด ปี 1943)
ผมรู้จักกาคุมา 17 ปีแล้ว หรือประมาณนั้น
กาคุเคยนอนในบ้านหลังนี้ เมื่อสิบปีก่อน
และผมก็ไม่ค่อยเข้าใจกาคุเท่าไร
รู้ไหม มัน...
ช่างประกอบชอปเปอร์น่ะ...
บางคนถูกยกย่อง ด้วยเหตุผลที่ถูกที่ควร
และบางคนก็ถูกยกย่องด้วยเหตุผล ที่ผมอธิบายไม่ได้
กาคุมีความเกี่ยวข้องกับ ประวัติศาสตร์ชอปเปอร์มากๆ เลย
และเขาสะสม ของพวกนั้นมาน่าจะ 30 ปีได้แล้ว
เขารสนิยมดีมากๆ
ลูกป๋องแป๋งใหญ่ยักษ์ของกาคุ ทำด้านบนเป็นรอยบุ๋มไปแล้ว
ใช่ ลูกป๋องแป๋งคุณ ทำตรงนี้บุ๋มเป็นรอยเหรอ
ลูกป๋องแป๋งผมเหรอ
- ใช่ ใหญ่เกินไป - ใหญ่เกินไป
- ของคุณก็ใหญ่ - ผมกับแม็กซ์รู้จักกันอยู่แล้ว
การเปลี่ยนมือเลยราบรื่นขึ้น
และการซื้อขายกับเจ ไม่ใช่พวกแบบว่า
"ไงพวก นี่เงิน ไว้เจอกันนะ ไปล่ะ"
รู้ไหม ซึ่ง...
ปกติจะเป็นแบบนั้น แต่เจจะแบบว่า
"เราจะส่งมอเตอร์ไซค์คันนี้ กลับอเมริกา"
"ผมอยากให้คุณมาด้วย ผมอยากให้คุณขี่มัน"
"คุณจะได้สัมผัสการขี่ทางไกล ไปพิพิธภัณฑ์ฮาร์ลีย์"
"และมอเตอร์ไซค์คันนี้ จะไปอยู่ในพิพิธภัณฑ์"
(นัคเคิลเฮด ปี 1944)
ลายเหมือนรอยสักผมเลย พวก
ดาเวนพอร์ตเหรอ
นี่ ผมโตที่นี่นะ ที่ไอโอวา
ผมโตที่ไอโอวา เกิดที่ฮาวาย โตที่ไอโอวา
พวก รอยสักฮาวายจากไอโอวา
ให้ตาย เจ๋งชะมัด
"เจสันเป็นคนที่..."
"เขาเป็นคนมีเสน่ห์"
"เป็นมิตรและมีความสามารถ ในการดึงดูดผู้คน"
"ผมว่าการดึงดูดผู้คน"
"เป็นความสามารถพิเศษ ของเจสันเลย"
"นั่นคือวิธีที่เรา ก้าวข้ามความแตกต่าง"
แค่ได้อยู่ที่นั่น ผมอยากให้เขาเข้าใจว่า
มันมีความหมายกับผมแค่ไหน เป็นเกียรติแค่ไหน
ทีแรกเขาไม่รับข้อเสนออะไรเลย
โคตะ เขาก็ช่วยให้ทุกอย่างสำเร็จ
เพราะเขาคอยแปลให้ผมกับกาคุ
และผมคิดว่ากาคุเห็นว่า ผมซาบซึ้งกับทุกอย่างแค่ไหน
กาคุ เป็นไปได้ไหมที่จะขายนี่ให้ผม
ได้ไหม ขอบคุณครับ
ขอบคุณนะ
นี่มัน...
- เหมือนกัน - เหมือนกัน
เหมือนกันใช่ไหม
นี่ ดูหัวผม
(ภาษาญี่ปุ่น)
ตรงหัว เหมือนกันเลย
(ภาษาญี่ปุ่น)
- ทั้งหมดเลย - นั่นคือเหตุผลที่เขาขายให้คุณ
- เขาขายแน่ - (ภาษาญี่ปุ่น)
ใช่เลย
กาคุ
ตอนแรก พวกเขาแบบว่า
"หมอนี่แค่อยากมาซื้อ ของที่เราซื้อมาได้"
ผมยังบอกกาคุเลยว่าหมอนี่ชอบจริงๆ
เขาไม่ใช่แค่นักสะสม ที่เก็บมันไว้ในโกดัง
แล้วไม่เหลียวแลมันอีกเลย
ฝันชัดๆ เหมือนฝันเลย
- ตรงนี้เลย - ผมจะขี่มันกลับไปหาฮาร์ลีย์
- ทุกคนจะได้เห็นมัน - ขับไปจนสุดทางเลย
มันสวยที่สุดเท่าที่เคยเห็นมาเลย
เราจะขี่ฮาร์ลีย์-เดวิดสันกัน
มิลวอกี เรามาแล้ว
(ลองบีช แคลิฟอร์เนีย)
ผมชื่อเดวิด โพลกรีน
อาชีพประจำของผมคือเป็นทนาย ให้บริษัทชื่อเวิลด์โป๊กเกอร์ทัวร์
เอาล่ะนะ
- แขวนซ่อมเอาไม่ได้สินะ - ไม่ได้
"นี่เป็นมอเตอร์ไซค์สุดหายาก"
"เป็นนัคเคิลเฮดรุ่นปี ที่หายากเป็นอันดับสอง"
และในปี 44 พวกเขาทำออกมาไม่ถึง 500 คัน
(นัคเคิลเฮด ปี 1944)
เอริคกับผมได้มอเตอร์ไซค์สองคันนั้น มาจากรถกลุ่มใหญ่ที่เราซื้อด้วยกัน
เมื่อประมาณห้าปีก่อน
เขาบอกเจสันว่าผมมีรุ่นปี 44
แล้วเจสันก็เฟซไทม์หาผม แบบทันทีทันใดเลย
ผมรู้จักโพลกรีนผ่านเอสปิโนซ่า
แน่นอนว่า พวกเขาออกไล่ตามหาด้วยกัน
และพบอะไหล่ที่หายากพวกนี้
มันเริ่มจากมอเตอร์ไซค์
แล้วคุณก็ตกหลุมรักพวกเขา และกลายเป็นเพื่อนกัน
มีคนบอกมาว่า เขามีรุ่นปี 43 และ 44
มันก็แบบว่าพวก "มาลุยกันเลย มาประกอบมันกัน"
สำหรับผมมันไม่เกี่ยวกับเงินเลย
ผมไม่เคยขายมอเตอร์ไซค์แบบนี้เลย
ปกติผมไม่มีทางขาย มอเตอร์ไซค์แบบนี้แน่
ไอเดียการประกอบ มอเตอร์ไซค์บ้าๆ ของผม
ผมก็อยากเอามาใช้กับ มอเตอร์ไซค์ของตัวเอง
ผมถึงไม่เคยขายมาก่อน
เจสันเป็นคนเดียว ที่ผมเคยประกอบมอเตอร์ไซค์ให้
ผมตื่นเต้นมากที่เขาจะได้มันไป
เพราะเขาจะชื่นชมมันอย่างที่เป็น
ความคิดที่ว่ามอเตอร์ไซค์ ที่ผมทำและประกอบขึ้นมา
จะได้ไปอยู่ในพิพิธภัณฑ์ มันเหลือเชื่อมาก
นั่นคือที่ที่ประวัติศาสตร์ ของฮาร์ลีย์ถูกเก็บรักษาไว้
การมีมอเตอร์ไซค์ที่ตัวเองทำอยู่ที่นั่น มันไม่ใช่เรื่องเล็กเลย
(โอ๊กแลนด์ แคลิฟอร์เนีย)
เรามีช่างประกอบเยอะมาก แต่ผมอยากให้กล้องบางส่วน
กับช่างประกอบสองสามคน ไปบันทึกเหตุการณ์ไว้
แม็กซ์กับสก็อตตี้คือคนที่ผม อยากให้จับภาพการประกอบทั้งหมด
ผมชอบถ่ายภาพมาตลอด ตอนเด็กๆ ผมทำกล้องรูเข็ม
มันเป็นหนึ่งในรักแรกของผม
การถ่ายรูป ผมไม่เคยคิดเลยว่า จะได้มาเป็นนักสเกตอาชีพ
ผมตั้งใจจะเป็นช่างภาพสเกต
ผมได้เงินเดือนสองสามเดือนแรก จากการเล่นสเกต
ผมมีรายการสิ่งที่ต้องทำก่อนตาย แบบ "อยากได้ไลก้าเอ็มซิกซ์"
ผมเลยไปร้านกล้อง ผมซื้อไลก้าเอ็มซิกซ์
แต่ผมกลัวจนไม่กล้าเอามันไปไหน
และใช้ถ่ายในโอ๊กแลนด์ เพราะผมอยู่ในโอ๊กแลนด์
และมันมีจุดสีแดงใหญ่ๆ อยู่ข้างหน้า
ผมแปะเทปทับจุด แต่เหนือสิ่งอื่นใด
ผมว่าผมกลัวผู้คนที่อยู่รอบตัวผม
แล้วผมก็เจอเจสัน และเขาโยนมันไปทั่วเลย
เขาโยนมันข้ามโต๊ะ
แล้วผมก็คิดว่า "ไอ้บ้านี่"
ของผมน่ะเก็บใส่กุญแจล็อกไว้ในเซฟ แถมห่อด้วยผ้าไหม
ตอนนี้เราอยู่ที่ญี่ปุ่น ผมหามอเตอร์ไซค์ให้เขาผ่านกาคุ
เขาเลยตัดสินใจยื่น กล้องเอ็มทรีรุ่นปี 1958 ให้ผม
ตอนเขายื่นให้ผม เขาบอกว่า
"อย่าเอาไปเก็บใส่กล่องไว้นะ"
และผมก็ไม่ทำ ผมรักษาสัญญานั้น
ผมจะโทษอุปกรณ์ ที่รูปออกมาไม่ดีไม่ได้
เป็นเพราะผมเอง
ผมมีอุปกรณ์ที่เจ๋งมากๆ หนึ่งในอุปกรณ์ที่ดีที่สุด
และผมเห็นหลายคน ถ่ายรูปที่น่าทึ่งออกมาได้
ด้วยกล้องกากๆ
นี่เป็นรูปแบบที่ผมชอบที่สุดเลย
ไม่ได้พยายามคว้ารางวัล หรือทำให้ใครทึ่ง
คุณแค่บันทึกช่วงเวลาไว้
วันพิเศษที่คุณอาจจะลืมมันไป ในท้ายที่สุด
เพราะความทรงจำใหม่ผ่านเข้ามา
ตอนนี้ผมพกกล้องติดตัวตลอดเวลา
และฝีมือถ่ายรูปผมก็งั้นๆ แต่มัน... ผมรักมัน
ผมคงไม่มีทางเป็นช่างเชื่อม หรือจิตรกรที่เก่งที่สุด
ผมไม่เคยเป็นนักสเกตที่เก่งที่สุด
ผมชอบอะไรแบบนี้นะ เวลาที่คุณแบบว่า
มีที่ให้เอื้อมไขว่คว้าเสมอ
เลนส์เริ่มถลอกเป็นสีทองเหลืองแล้ว
เริ่มมีสีทองเหลืองเผยให้เห็น บนเลนส์สีดำ
เริ่มหลงใหลไปกับไลก้า ที่หลุดลอกจนเห็นสีทองเหลือง
และช่างภาพชื่อดังเหล่านี้ ที่ใช้กล้องพวกนั้น
มาตลอดชีวิต และมันก็จะมี...
ทองเหลืองทะลุสีดำที่ฉาบไว้ออกมา อย่างสวยงามเลย
ผมเลยคิดว่า "ให้ตายสิ ผมจะเคลือบชั้นทองเหลืองบนโครง"
"แล้วทาสีดำให้ดูเหมือนไลก้า"
และผมนำเสนอเจสันไปแบบนั้น
และผมได้ยินคำว่า "พวก" ที่ดังที่สุดผ่านโทรศัพท์
- วิบวับ - เรามีรุ่น 42 43 44
เป็นรถรุ่นที่หายากที่สุด ที่ฮาร์ลีย์ทำขึ้นมา
เราเอารถมอเตอร์ไซค์พวกนั้น เอานัคเคิลเฮดพวกนั้น
เอารถนี้ไปให้พวกเขาแล้วบอกว่า "สร้างงานศิลปะสวยๆ นี่ขึ้นมา"
"นี่คือไอเดียที่ผมมี"
ผมรู้ว่ามันดูเว่อร์เกิน แต่มันจะออกมาดี
ให้ตายเหอะ บางครั้ง คุณจะหลงไปกับการประกอบ
เพราะผมก็เป็นจิตรกร
และเจ้านี่ สร้างแรงบันดาลใจให้ผมมาก
เพราะผมได้เก็บรายละเอียดต่างๆ
มันทำให้นึกถึงมอเตอร์ไซค์คันแรกๆ ที่ผมสร้าง มอเตอร์ไซค์โฟร์คิว
ที่ผมมีงบจำกัด และผมก็ตื่นเต้นมาก
ผมจะตื่นแปดโมงเช้า ตรงไปที่โรงรถเลย
และอยู่ที่นั่นทั้งวัน
ให้ตายสิ
- พวก ของพวกนี้มันแบบ... - คงเจ๋งน่าดู
สิ่งที่ผมจะพูดมันซ้ำซากมาก แต่คุณจะได้ยินหลายคนพูดว่า
"แค่ชิ้นส่วนเดียวให้ไอเดีย ในการสร้างมอเตอร์ไซค์ทั้งคันได้"
ไม่ว่าอะไรก็ตาม ถ้าทุ่มเทไปมากๆ
มันจะเปลี่ยนไปครับ ความรักของคุณกับมันจะเปลี่ยนไป
และที่จริงผมเพิ่ง...
สิ่งนี้ถูกสร้างอยู่ในหัวผม ซึ่งรู้สึกดีมาก
สีเดียวบนไลก้าคือจุดสีแดง
และผมก็คิดว่า "ให้ตายสิ ผมอยากทำอะไรที่เป็นสีแดง"
แต่ผมอยากให้ด้านบนเป็นสีดำ และมีสีแดงเผยออกมา
อาจต้องให้มันโดนแดด
มันจะสึกกร่อนไปตามกาลเวลาด้วย
การเลือกว่าจะใช้นัคเคิลเฮดปีไหน เป็นปัญหาที่หยุมหยิมมาก
จริงๆ นะครับ มันเริ่มจาก...
ตอนเป็นแบบนี้ มันสวยมาตั้งแต่แรก
และผมแค่ต้องแสดงเคารพมัน
สิ่งหนึ่งที่ผมได้เรียนรู้จากงานนี้ คือวิธีการชุบฟอสเฟต
ซึ่งเป็นการปรับผิววัสดุ ด้วยการใช้สารเคมี
ผมใส่ชิ้นส่วนเหล็กส่วนใหญ่ ของมอเตอร์ไซค์คันนี้
ลงในสารละลายสำหรับชุบฟอสเฟต
เพื่อให้ผิวนอกเป็นสีเทารมดำ
นี่คงเป็นรูปที่ตลกมาก ถ้าตัวเราในอนาคต...
ส่งให้ตัวเราสมัยสิบขวบ
เพราะไม่มีทางรู้เลย ว่าทำได้ดีหรือไม่ดี
หรือว่าทำบ้าอะไรอยู่
เจ๋งสุดๆ ที่มันมีคุณสมบัติการเคลือบ เกือบเท่าโครเมียมด้วย
เพราะมีชั้นที่ป้องกันไม่ให้มันขึ้นสนิม
และให้พื้นผิวแบบนี้
ใช่ เรี่ยมมาก
เจสันบอกว่า "เอาให้สุด"
ผมเลยทำงานนี้ไปแบบสุดลิ่มทิ่มประตู
ผมทำสิ่งที่ไม่เคยทำมาก่อน
(ไซเคิลซอมบี้ส์)
เจกับทีมแนะนำผมกับคนที่ไลก้า
บอกเขาเรื่องโครงการนี้
บอกไปว่าเดย์ตัน เพื่อนผมหล่อบางอย่างขึ้นมา
เขาก็เข้าไปในคลังเก็บของ เจอบางอย่าง แล้วก็ส่งพัสดุมาให้ผม
ผมได้อะไหล่มาสองสามชิ้น อย่างเจ้านี่คือลิงเคิร์ต
- จากยุคเดียวกับมอเตอร์ไซค์ - เนื้อมันหลอมออกมาดีด้วย
เป็นทองเหลือง เราหลอมได้นะ
แล้วก็มาดูกันว่าเขาส่งอะไรมาให้
ใช่ ของปี 1942
สิ่งที่เจ๋งคือนี่เป็นเครื่องนัคเคิลเฮด ของฮาร์ลีย์-เดวิดสันปี 42
ยุคเดียวกันเลย และอะไหล่ชิ้นนี้...
อะไหล่พวกนี้ก็มาจากต้นยุค 40
แบบ...
เราหลอมทุกอย่างเข้าด้วยกัน เอาไปขึ้นรูปใหม่
ออกมาเป็นอะไหล่ สองสามชิ้นให้รถคันนี้
แล้วมันก็จะอยู่ไปตลอดกาล
เมื่อก่อนผมเคยถ่ายกล้องฟิล์ม
และผมชอบมัน เพราะมันแทบจะเหมือนว่า
คล้ายคลึงกับมอเตอร์ไซค์
ในเชิงที่ว่าสิ่งที่ไม่สมบูรณ์แบบ บนมอเตอร์ไซค์คันนั้น
คือสิ่งที่ทำให้มันดูเท่มาก
(ไซเคิลซอมบี้ส์)
บางทีก็เจอถังน้ำมันที่มีรอยบากลึกอยู่
แล้วก็มีรอยบัดกรีเชื่อมประสาน
เป็นเหมือนแผลเป็น เป็นความทรงจำน่ะครับ
ขั้นตอนการทำมอเตอร์ไซค์ และการถ่ายรูป
ตอนนี้มันสร้างแรงบันดาลใจมากๆ ผมรู้สึกแบบนั้น
ย้อนกลับไป ความทรงจำพวกนี้
แม้แต่รูปเบลอๆ ที่ไม่สมบูรณ์แบบ
ผมว่ามันก็เทียบได้กับมอเตอร์ไซค์
ความผิดพลาดทำให้มันดีขึ้น และบอกเล่าเรื่องราว
(วอร์พิก)
(คามาคุระ ญี่ปุ่น)
ขอดูหน่อย ให้ตายสิ
(ยาชิโระ ทากะ บลูกรูฟ)
- ใช่ ดูสิ - ทากะ คุณมีมอเตอร์ไซค์เพียบเลย
ให้ตายสิ ทากะ รถงอกใหม่เรื่อยๆ เลย
- งอกเรื่อยๆ เลย - ให้ตาย
คราวก่อนที่มาบ้านคุณ ยังไม่เห็นมีเลย
(ภาษาญี่ปุ่น)
ให้ตายสิ
- ทากะนี่ที่หนึ่งจริงๆ - ขอเบียร์ได้ไหม
เจ๋งมากเลย เราต้องไป ที่อู่รถของทากะ เพื่อนผม
ซึ่งผมสนิทกับเขา
เขาเป็นตัวจริงสายนี้เลย
- นี่ปีอะไรเหรอ - ปี 45
ปี 45
- ขายไหม - ไม่
- อาจจะหรือเปล่า - อาจจะ
- อาจจะ ใช่
ให้ตายสิ
ญี่ปุ่น ญี่ปุ่น
ทากะชอบการเล่าเรื่องมาก
ชอบการตามหามอเตอร์ไซค์เก่าๆ และชุบชีวิตมันขึ้นมา
ทำให้มันกลับมาใช้ได้ และหาบ้านใหม่ให้
และนั่นเป็นสิ่งที่เราคล้ายกัน
เราสื่อถึงกันได้จากเรื่องนั้นครับ
ไซเคิลซอมบี้ส์ก็เน้นไปที่เรื่องราว
"มนุษย์น่ะแปลกมากๆ"
บางครั้งเรารู้เรื่อง เกี่ยวกับใครบางคนมา
หรือวงดนตรีหรืออะไรก็ตาม อย่าง "คุณไม่ควรชอบวงนั้นนะ"
"นั่นไม่ใช่นักร้องต้นฉบับ"
มันก็จะเริ่มด้วยการมองแง่ร้าย และผมไม่ชอบที่คนเราเป็นแบบนั้น
ทากะเข้าวงการมา ผมได้ยินเรื่องเขา เขามาที่นี่
และผมไม่รู้ว่า "หมอนี่โอเคไหม"
"เขาแย่ไหม ควรชอบเขาไหม"
จากนั้นพอเลิกคิดอะไรไร้สาระ
คุณก็ตระหนักว่าตรงหน้าคุณ คือมนุษย์ที่จิตใจดีโคตรๆ
เขาเข้ามาในอู่รถนี้แล้วพูดว่า "ให้ตาย ในนี้รู้สึกดีมากๆ เลย"
ผมแบบว่า "หมายความว่าไง อุณหภูมิตอนเข้ามาเหรอ"
แล้วเขาก็แบบ "ไม่ๆ ในนี้รู้สึกดีมากเลย"
"ที่นี่วิเศษจริงๆ" หรืออะไรก็ตามที่เขาพูด
เพราะบางครั้งผมก็ชอบ คำแปลภาษาญี่ปุ่นมาก
มันเฉพาะตัวและซื่อตรงมาก
เฮ้ สก็อตตี้ แม็กซ์ เห็นนี่หรือยัง
ตรงที่มันถูกฝังอยู่ใต้ดินน่ะ
ใช่ เห็นวิดีโอแล้ว
- ดูนั่นสิ พวก - อยู่ข้างรถบัสเลย
พวกเขาลากมันออกมา ใช่
มันเหลือจะเชื่อไหมล่ะ
ทุกครั้งที่ผมไปอู่รถเขา จะมีมอเตอร์ไซค์ให้ขี่ตลอด
เขาไม่ถามอะไรเลย
เขาเปิดทั้งอู่รถ
และครึ่งหนึ่งเป็นรถของลูกค้าเขา
และลูกค้าก็รักและเชื่อใจเขามากพอ
ที่จะปล่อยให้คนอเมริกันพวกนี้ ขี่มอเตอร์ไซค์พวกเขาไปทั่ว
- ใช่ มีอีกคัน - หมอนั่นใครเนี่ย
ยอดฝีมือของญี่ปุ่น
คนญี่ปุ่นผิวขาวคนเดียวเด่นๆ เลย
หมอนั่นจิตใจดีมากจริงๆ
ผมนึกคำบรรยายตัวเขา ที่ดีกว่านี้ไม่ออก
แต่เขาคือคนน่ารักจิตใจดี และเข้าใจชีวิตลึกซึ้ง
- มีแต่คำว่าน่าทึ่งให้เขา - แต่เราจะพยายาม
เอารุ่นดั้งเดิมไปแสดงด้วย
- ก็เลย... - นั่นคือเหตุผลที่เรามาที่นี่
- แต่เราอยากได้ตัวสำเนา - เราถึงได้มาที่นี่
คุณมีอะไรให้บ้าง
- พยายามทำ แต่มันก็... - นี่ๆ
คุณมาที่อู่รถเราตลอด แล้วเราก็ขายของให้
ตอนนี้สถานการณ์มันเปลี่ยนขั้วแล้ว
มาตลอดเลย ตลอดเลย
ผมคิดว่าสิ่งที่สวยงามที่สุดคือ
การได้ไปที่สตูดิโอของศิลปิน
คุณจะได้เห็นโลกที่ล้อมรอบพวกเขา
เพื่อให้รู้สึกสบายใจ หรือยุ่งเหยิง จะแบบไหนก็แล้วแต่
การได้เห็นพื้นที่ สร้างงานศิลปะของปิกัสโซ
ก็สำคัญพอๆ กับ การได้เห็นภาพวาดของเขาเลย
- ลองนึกภาพซิ่งรถข้ามประเทศสิ - จริง
คุณก็ไปด้วยสิ
- หมอนี่ก็ขี่ - ใช่
เยี่ยมเลย
ใช่ ไว้ผมจะลองคิดดู
- ฟังดูดีนะ - ใช่
- ดีเลย - เราต้องไปขี่รถเล่นกันนะ
ไปขี่รถเล่นกัน
ผมเดินทางบ่อยมากตอนเล่นสเกต แบบไปกับสิบคนได้
ผมชินกับการอยู่ท่ามกลางผู้คน
ชินกับความรู้สึกที่เวลาทุกคน เดินเข้าไปในร้านอาหาร
และคนก็พยายามหาว่า มาจากวงอะไร
หรือพยายามทำความเข้าใจ
แล้วผมก็เป็นคนเงียบๆ และไม่ชอบทำอะไรใหญ่โต
เลยกังวลนิดหน่อย ตอนที่จะไปที่นั่นกับเจสัน
แล้วก็ทุกคนเลย
แม็กซ์ เขาเป็นพวกสันโดษครับ
เป็นแกะดำ
มันตลกดีเพราะเราต่างกันมาก
แต่มีหลายอย่างเลย ที่เราชอบเหมือนๆ กัน
และเราถูกเลี้ยงมาต่างกันด้วย
ผมชอบอยู่ให้ไกล จากจุดศูนย์กลางที่คนมารวมตัวกัน
และผมชอบที่จะถูกทิ้งไว้ตามลำพัง
ได้เห็นสิ่งที่เขาทำ วิธีที่เขาขี่มอเตอร์ไซค์
มันมีอิทธิพลต่อผมมาก
เขาเป็นเหมือนฮีโร่เลย
ผมเกลียดคำว่า "ฮีโร่" นะ แต่เขา...
เขาเป็นคนที่เท่มาก แล้วผมก็ชื่นชมเขา
มันเจ๋งมากเพราะหลังจากนี้ ผมก็เข้าใจแม็กซ์จริงๆ
ผมบอกเขาว่า
"ผมชื่นชมคุณมานานแล้วนะ รู้ไหม"
มอเตอร์ไซค์ที่คุณประกอบ วิธีการทำงานของคุณ
นั่นเป็นหนึ่งในสิ่งสำคัญ ที่ผมได้จากทริปนั้น
ผมไม่ได้อยากมีส่วนร่วม กับวงการอะไรมากมายอยู่แล้ว
นั่นไม่ได้แปลว่าผมไม่ชอบคุณ
ไม่ได้แปลว่าผมไม่อยากถูกชวน
ผมอยากถูกเชิญไปงานเลี้ยงนะ
แค่อยากตัดสินใจว่า ผมอยากไปหรือไม่ไปมากกว่า
มันเป็นเพราะความกังวล และเพราะวิธีที่ผมถูกเลี้ยงมา
ไม่ใช่ว่าผมไม่ให้ค่าใคร
หรือว่าไม่ชอบใครสักคน
ผมเรียนรู้เรื่องนั้นผ่านเจสัน
และเขาทำให้ผมอยู่กับผู้คนมากขึ้น
หนึ่งในส่วนที่ดีที่สุดของทริปนั้นคือ
รู้สึกเป็นส่วนหนึ่งของบางอย่าง ซึ่งผมก็เป็นส่วนหนึ่งจริงๆ
แต่มีอะไรมาย้ำเตือนเรื่องนั้น มันก็เยี่ยมเลยครับ
มันเป็นทริปที่เหลือเชื่อมากๆ
ไม่อยากเชื่อเลยว่าผมไม่เคยเห็น อะไรแบบนั้นมาก่อนในชีวิต
ไม่เคยเห็นอะไรแบบนี้เลย
รุ่นปี 36 ที่หายากที่สุด
รุ่นปี 37 ที่ก็หายากที่สุด
ไล่ไปถึงรุ่นปี 43
ให้ตายสิ
รุ่นปี 43 สีดำล้วน
รุ่นปี 44
รุ่นปี 45
อยากจะบ้า
บ้าเอ๊ย
บ้าไปแล้ว แบบ...
ไม่อยากจะเชื่อเลย
ตอนเราเอาไปฮาร์ลีย์ และเห็นสีหน้าคนที่นั่น
ตอนนี้กลายเป็นเรื่องยิ่งใหญ่มากแล้ว
ตอนแรกที่คุณเล่าไอเดีย ยังดูเป็นเรื่องเล็กๆ น้อยๆ อยู่เลย
ได้นั่งอยู่ตรงนี้ กับมอเตอร์ไซค์ทั้งหมดและเพื่อนๆ
และที่ทำงานหนักกันจนได้ทั้งหมดมา
และคนที่หามันจนพบ
เรารู้จักกาคุมานาน รู้จักทากะ แล้วก็ทุกคน
แล้วการได้ปะติดปะต่อเรื่องกับคุณ จากสิ่งนี้ไปหามอเตอร์ไซค์พวกนี้
ไม่รู้สิ แม็กซ์ คิดงั้นไหม
- นั่นมัน... - ใช่ สิ่งแรกที่เราพูดกันคือ
เราต้องเคารพพวกเขา เพราะกาคุ ทากะ
ไม่รู้สิ เพิ่งเจอยูจินในทริปที่แล้ว
แต่พวกเขานำเทรนด์จนขึ้นหิ้งไปแล้ว
กาคุรู้เรื่องพวกนี้มากกว่าเรา
เราชื่นชมเขา เขามีอิทธิพลกับเรา
ตอนที่เจสันปิ๊งไอเดียนี้ขึ้นมา ผมว่ามันก็เป็นไอเดียที่ผุดขึ้นมา
แต่ใช่ว่าทุกไอเดีย จะออกมาเป็นรูปเป็นร่างได้จริง
แล้วกาคุก็อยากร่วมด้วย
ยูจินก็อยากร่วมด้วย และเราขนเงินไปด้วยถุงสตาร์บัคส์
พวกเขาให้เราขี่มอเตอร์ไซค์พวกนี้ แล้วทุกอย่างก็เกิดขึ้นจริง
ผมอึ้งไปเลย และบอกตามตรง มันทำให้ผมกับสก็อตตี้สนิทกันมากขึ้น
ตอนนี้ผมก็รู้จักกาคุดีขึ้นแล้ว
ยูจินให้หมวกกันน็อกใบโปรด ที่ผมเพิ่งตั้งโชว์ไป
แล้วกับทากะ มัน...
เขาอ้าแขนต้อนรับเสมอ
มันเจ๋งมากเลย
ผมไม่คิดจริงๆ ว่า ไอเดียนี้จะมาไกลขนาดนี้
ขอบคุณทุกคนที่มาร่วมกันทำนะ เพราะว่ามัน...
ตั้งแต่ผมอายุ 19 ผมมองดูพวกนี้ แล้วก็คิดว่า "โอ้ ว้าว"
และผมก็ 45 แล้ว เป็นเวลานานมากๆ เลยนะ
ที่ผมไม่เคยเห็นรุ่นทุกปีอยู่พร้อมหน้า
ผมตื่นเต้นมากที่จะได้พามันกลับบ้าน แล้วบอกฮาร์ลีย์ว่าขอบคุณ
แล้วบอกเพื่อนๆ ให้เรียกทุกคนมารวมกัน
- เพราะผมชอบปาร์ตี้ - ใช่
เจ๋งเลย เจสัน
- ปาร์ตี้ให้สนุกนะ - ใช่
(โบซแมน มอนแทนา)
ใช่ ต้องดับเครื่องก่อน
ให้ตายสิ
ปี 44 44 42 43
แล้วก็ 43 43 44 44
แม่เจ้าโว้ย
ได้เห็นสุดยอดของหายาก มารวมไว้ด้วยกันแบบนี้
ไม่เคยมีมอเตอร์ไซค์สงคราม มารวมกันเยอะขนาดนี้มาก่อน
เรามีกองทัพแล้ว
โพลกรีน มานี่หน่อย
พระเจ้า
- ของแรงมาก - ดูสีแดงนั่นสิ
พวก แฮนด์นี่ แฮนด์นี่อะไรเหรอ
ของแฟลนเดอร์ส รุ่นเบอร์ 11
นี่มันเจ๋งที่สุดเลย
น่าทึ่งมาก
- เหมาะกับแขนกอริลลาอย่างคุณ - แหม แต่มันสวยมากนะ
- สีดั้งเดิมทั้งหมด - ใช่
- อย่างซิ่งเลย - ซิ่งสุดๆ
ให้ตายสิ ไอ้แฮนด์นี่...
นั่นมัน...
มัน...
สำหรับรุ่น 43 มันเรียบง่ายและดีที่สุด
ในความเห็นผม คันนี้ดีที่สุดแล้ว
คันนี้เท่สุดๆ
เพราะเอาส่วนเสริมออกหมด
แค่เพราะมันมีแค่โครงเปล่าๆ เลย
คุณจะได้แบบนั้น ถ้าโชคดีพอจะได้มันมา
- สมัยนั้นสินะ - ใช่
ไม่ได้กดดันนะ เอริค
- ไม่มีใครดูอยู่เลย - มันแค่...
รายการยาวแค่ 45 นาทีเองนะ
- เดี๋ยวนะ ถ่ายกันอยู่เหรอ - ใช่สิ เราถ่ายอยู่
มัน... อย่าไปพูดก่อนให้เป็นลางสิ
ปกติกดแตรตอนสตาร์ทเครื่องเหรอ ต้องกดแตรไว้เหรอ
ผมว่าคุณน่าจะน้ำหนักไม่ถึง เกณฑ์ที่โรงงานแนะนำนะ
ถ่ายเก็บไว้ลงฉายในทีวีเหรอ
แค่อยากบอกว่าก่อนที่ผมจะต้อง เหยียบคันสตาร์ท 25 ครั้ง มัน...
มันสตาร์ทติดทันทีเลยนะ
แค่เหยียบครั้งแรกหรือครั้งที่สอง ก็สตาร์ทติดทุกครั้งไป
เอริค ให้กูเกิลวิธีสตาร์ทให้ไหม
มันบอกว่า...
- ผมว่ามีวิดีโอยูทูบนะ - ต้องใจกล้าๆ หน่อย
โอเค หนึ่ง...
ไอ้บ้าเอ๊ย
ทุกคนที่ขี่มอเตอร์ไซค์พวกนี้ พวกเขารู้ว่ามีช่วงเวลา
ที่รู้สึกแบบว่า "ทำอะไรอยู่เนี่ย"
และบางครั้งผมก็คิดว่า มันเหมือนจักรวาลบอกว่า
รอสักเดี๋ยวก่อนที่จะขึ้นขี่เจ้านี่
แล้วมันก็สตาร์ทติดขึ้นมา
(นัคเคิลเฮด ปี 1942)
ดูท่อพวกนั้นสิ อะไรวะเนี่ย
บ้าไปแล้ว
ให้ตายสิ
ของจ่า ปี 42
ฮาร์ลีย์-เดวิดสัน
มอเตอร์ไซค์นี่ชื่อบลัดบาธ
"พวกคลั่งสงครามสิ้นอำนาจ"
"หัตถ์ของพระเจ้าลงทัณฑ์"
"ถึงวันแห่งการพิพากษา เหล่าคลั่งอำนาจต้องร้องขอเมตตา"
จริงๆ แล้ว แรงบันดาลใจคือ เขาไปสงครามและมีมอเตอร์ไซค์
พอเขากลับมา เขาก็ไม่เหมือนเดิม เห็นสิ่งอะไรที่ต่างออกไป
และมันเปลี่ยนเขาไปตลอดกาล
แล้วเราก็เจาะลึก เรื่องแรงบันดาลใจนั่น
เห็นพวกเขานอนพิงกำแพง สวมหมวกกันน็อก
และสลักบางอย่างลงบนหมวก
อย่างบทกวี คัมภีร์ไบเบิล
นี่คือหน้าสุดท้ายของไบเบิล วิวรณ์ บทที่ 22
ทำเหมือนถูกฉีกออกมา แล้วแปะไว้ด้วยกาวแป้งเปียก
นี่เป็นดอกไม้ที่อาจจะมีแฟนเขา จากที่บ้านส่งมาให้
เดย์ตัน เพื่อนผมหล่อเหล็ก แล้วเดย์ตันบอกว่าคุณไปที่ร้านมา
ไลก้าส่งชิ้นส่วนจากรุ่น ปี 40 ถึง 42 มาให้ผม
เราหลอมพวกมัน
และหลอมคาร์บูเรเตอร์ลิงเคิร์ต ของฮาร์ลีย์สองตัว
- ส่วนนี้มาจากของพวกนั้นแหละ - ให้ตายสิ
- แล้วก็เป็นวัสดุคันเกียร์ด้วย - คันเกียร์ทำมาจากอันนั้นเหรอ
นั่นมัน...
- เหมือนชิ้นส่วนจากสงครามจริงๆ - เหมือนหลอมชิ้นส่วนรถมา
มันเหมือนศิลปะจากสนามรบ
เขาทำแบบนั้น เพราะคิดถึงครอบครัว
หรือเพลงบางเพลง เขาก็จะสลักมันลงไป
แต่ทุกรายละเอียดของเขามัน...
เหมือนผ่านศึกมาหนัก เหมือนอยู่กับเขาในสนามรบ
สวยงามมาก
- งดงามจริงๆ - ขอบคุณ ขอบคุณนะ
ผมตื่นเต้นมากที่จะได้เอาไปมิลวอกี
ถ้าทุกคนได้เห็นเนี่ย
ต้องตะลึงกันแน่ๆ
ขอบคุณ ใช่ พวก ผมตื่นเต้นมาก
ที่คุณพาครอบครัวมารวมตัวกัน และให้เรามีโอกาสทำแบบนี้
และพูดจริงๆ นะ เรื่องไลก้ามันเจ๋งมาก
ที่ได้ถ่ายรูปและบันทึกภาพ มอเตอร์ไซค์คันนี้
มันสุดยอดมากจริงๆ
ผมมีเซอร์ไพรส์ให้คุณด้วย
ไม่รู้สิ พอเจบอกมีเซอร์ไพรส์ ผมก็กังวลแล้ว
- ผมรักคุณนะ มันน่าทึ่งมาก - รักเหมือนกัน
นี่ ขอบใจมากนะ เพื่อน
"การทำมอเตอร์ไซค์คันนี้ขึ้นมา เป็นงานที่ยากมาก"
เพราะผมอยากให้ มันออกมาพิเศษจริงๆ
ให้สมกับที่เราไปถึงญี่ปุ่น
และดึงแรงบันดาลใจทั้งหมดนี้มา
พอได้เห็นผลงานเสร็จสิ้น มีโอกาสได้เอาไปซิ่ง
ให้พอได้ขับใช้งานบ้าง
แล้วก็รันอินตัวรถแบบดีๆ นั่นเป็นหัวใจสำคัญเลย
มันเหมือนคริสต์มาส ที่เหนือทุกคริสต์มาสเลย
มอเตอร์ไซค์เขาสง่างามมาก เหมือนรถโชว์เลย เหมือนรถดั้งเดิม
ดูแถบสีทองข้างใต้นั่นสิ
ความรักที่เรามีต่อไลก้าคือ...
สิ่งแรกที่ผมทำเมื่อหกเดือนก่อน
เคลือบโครงด้วยทองเหลือง
(นัคเคิลเฮด ปี 1944)
และผมอยากให้...
ผมอยากให้มันเล่าเรื่อง
ท่อพวกนี้มันถูกเคลือบผิวสีดำปืน
มันจะเริ่มขึ้นสนิม
ถังน้ำมันเคลือบเงาอายุ 70 ปี
ผมแต่งให้เหมือนมีคราบน้ำมันหกด้วย
แล้วดูสิว่ามันดิบเท่แค่ไหน มันเข้ากับฝาเลย
ไฟพวกนี้น่าจะมาจาก เครื่องบินเก่าปี 40 ติดแบบฝังลงไป
แต่นี่มัน... เหมือนเปิดหนังสือ
แล้วเจ้านี่ก็จะกลายเป็นอย่างอื่น
เราดูโครงรถก็ได้
จะสลักอะไรด้านข้างมันตอนนี้ก็ได้
แต่เห็นที่มันทะลุผ่านตรงนี้มาไหม
ตรงตะแกรง
เห็นไหม เหมือนไลก้าคุณเลย
เหมือนด้านบนที่ใช้หมุนไลก้า
(สงครามและสันติภาพ)
คุณจะเห็นว่ามันหลุดลอกอยู่เลย ผมไม่อยากทำเลียนแบบขึ้นมา
ผมอยากให้มันเกิดขึ้น ตอนคุณเอาไปใช้
- มันควรเกิดขึ้นแบบนั้น - ใช่
- มันช่าง... - มีนกหวีดปี 1940 ด้วย
แล้วก็มีเจ้านั่น จี้อันเล็กๆ
- ไฟหน้านี่อะไรเหรอ - ของดีที่สุดเลย
ผมไม่อยากพูดออกกล้องด้วยซ้ำ เพราะผมไม่อยาก...
แต่มันจะเป็นของคุณ ถ้าคุณ...
พวก มอเตอร์ไซค์คันนี้...
พอมันลอกออก ส่วนนี้จะเป็นสีแดง
- และมันจะ... - ใช่เลย
ตรงนี้จะเป็นสีแดง ส่วนตรงนั้นจะเป็นทองเหลือง
โครงรถจะเป็นทองเหลือง ส่วนเบาะนั่ง
คือสีแดงม่วงออกเลือดวัว ทับด้วยสีดำเหมือนสีที่ทาเคลือบ
ของถังน้ำมัน บังโคลน
และนี่เป็นของเก่าของฮาร์ลีย์ เพราะงั้นมันจะหลุดลอกไปแน่นอน
ตอนนี้ก็หลุดไปบ้างแล้ว
ใช่
คันนี้ดีที่สุดของคุณเลย
ผมก็คิดว่างั้น คือผม...
มันเรียบง่าย สะอาดสะอ้าน และซับซ้อนด้วย
- แต่จุดประสงค์นั้น - มันคือความงามที่ซ่อนอยู่
- ใช่ แต่ให้ตายสิ - ความงามที่ซ่อนอยู่จริงๆ
- มันจะ... - ใช่เลย
มันงดงามมาก
ดีมากเลย
- รักคุณนะ - รักเหมือนกัน
- ขอบคุณนะพวก - ไม่เป็นไร
- ดีใจจังที่ชอบนะ - ชอบมากๆ เลย
- ใช่ จริงเลย - มันซับซ้อนและเรียบง่ายมาก
ให้ตายสิ พวก
ผมมีความสุขจริงๆ ผมตื่นเต้นมากเลย
ผมคิดถึงมันมาก วันที่ต้องส่งให้ ผมอดใจรอเจออีกครั้งไม่ไหว
ตอนที่ผมเริ่มเป็นนักแสดง ผมมีมอเตอร์ไซค์แค่คันเดียว
และผมมีภาพคนที่ผมอยากทำงานด้วย
คุณจะเห็นมอเตอร์ไซค์ที่น่าทึ่งพวกนี้ และหลายคันจะถูกส่งไปที่ญี่ปุ่น
ความตั้งใจก็คือไปญี่ปุ่น
ได้ซื้อของพวกนี้ที่เรารักกลับมา
และการได้แบ่งปันมันกับทุกคน
คืนให้ฮาร์ลีย์ แล้วให้ฮาร์ลีย์เอาไปไว้ในพิพิธภัณฑ์
มันเริ่มจากไอเดียบ้าๆ บอๆ
ที่ไม่รู้ว่าจะทำสำเร็จไหม แล้วเราก็ไปถึงจุดนั้น
มีประโยคหนึ่งผุดขึ้นมา ระหว่างทางมาที่นี่
ผมเปิดหนังสือที่อ่านอยู่ มันบอกว่า
"มีเผ่าพันธุ์มนุษย์ที่ไม่เข้าพวก เผ่าพันธุ์ที่อยู่นิ่งไม่ได้"
"พวกเขาเลยทำลายหัวใจญาติพี่น้อง และพเนจรไปทั่วโลกตามอำเภอใจ"
แล้วผมก็แบบ "พวก นั่นเลยนักพเนจร ตรงเป๊ะ"
"เราอยู่กับที่ไม่ได้"
"มอเตอร์ไซค์ควันโขมง"
และเราก็ซิ่งมอเตอร์ไซค์พวกนี้ ขึ้นเนินดินที่เต็มไปด้วยหิน
เหมือนอยู่ในโหมดเอาตัวรอด
และคุณจะคิดว่า มอเตอร์ไซค์พวกนี้ราคาเท่าไร
ผมมองเจและผมแบบ...
ไปเลยเถอะพวก เราขี่มัน เราไม่ซ่อนมัน
และเจก็พูดว่าวิ่งให้มันพังไป แล้วค่อยประกอบใหม่ ลุยเลยเหอะ
และนั่นคือหัวใจสำคัญครับ สิ่งสำคัญคือการขี่พวกมัน
ไม่มีใครมองคุณแล้วพูดว่า รักสิ่งที่คุณทำ
ทำให้เต็มที่ ทำสิ่งที่คุณอยากทำ
ผมไม่เคยเจอคนแบบนั้น
โดยเฉพาะกับมอเตอร์ไซค์คันนี้ ที่เขาบอกเลยว่า
"นี่พวก นี่เป็นวิสัยทัศน์ของคุณ คุณคือศิลปิน จัดมาเลย"
และเจสันก็โรยเศษขนมปัง เอาไว้ตามทาง
แบบที่เขาบอกว่า "เร็วเข้า ไปกันเถอะ"
"ตามผมมา หรือแยกออกไป แล้วมาเล่าให้ผมฟังก็ได้"
ใช่ เขาทำให้เกิดสิ่งนั้นครับ
เขาเป็นประกายไฟ
ผมรู้สึกโชคดีมากที่ได้มา
ผมยินดีจะเป็นเชื้อเพลิง ให้ประกายไฟของเขาเสมอ
อยากทำอะไรก็ว่ามาเลย
"สำหรับผม ในฐานะคนญี่ปุ่น กระบวนการนี้"
"ที่เอามอเตอร์ไซค์ จากอเมริกาไปญี่ปุ่น"
"คืนให้อเมริกา แล้วเอาไปไว้"
"ในพิพิธภัณฑ์เป็นเรื่องที่"
"ปกติแทบไม่เกิดขึ้นเลย"
"และผมเป็นแค่นักบิด ที่ไม่มีอู่รถของตัวเองด้วยซ้ำ"
"ผมนับว่าสิ่งนี้เป็นเกียรติเลยครับ"
(ถ่ายทำบนถนนที่ปิดอยู่ อย่าทำในชีวิตจริง)
(มิลวอกี วิสคอนซิน)
มีหลายช่วงเวลาที่กระแทกใจเรา
และรอบที่สองที่ข้ามสะพาน ตอนที่เราทุกคนกระจายแผ่ออกมา
ผมมองไปที่เจ มองไปที่สก็อตตี้
มันกระแทกใจจริงๆ ครับ
เป็นจุดพีคอันทรงพลังที่สุด
รู้สึกเหมือนทุกอย่างเชื่อมเข้าด้วยกัน
ผมขนลุกเลย
มอเตอร์ไซค์สมบูรณ์แบบ
เป็นช่วงเวลาที่สมบูรณ์แบบครับ
ทำงานกับมอเตอร์ไซค์คันนี้ ประกอบมันและพามันออกไปซิ่ง
ผมสาบานได้ว่ามีช่วงเวลาที่...
ตัวสั่น ขนลุก แล้วน้ำตาก็ไหลออกมา
เพราะมัน...
มันเป็นความรู้สึกที่เหมือนฝัน
ที่เริ่มจากเป็นแค่ไอเดีย และมาถึงจุดที่ทำมันอยู่ตรงนี้
ทุกคนทะยานไปตามถนน
ได้ขับไปกับคนกลุ่มใหญ่ ที่คลั่งไคล้ฮาร์ลีย์เหมือนกัน
เป็นประสบการณ์ที่เจ๋งมากๆ
เป็นสิ่งที่ผมจะไม่มีวันลืมเลย
มอเตอร์ไซค์ข้างล่าง ที่เจสันเอามาที่นี่
สำหรับเราในฐานะบริษัท และวัฒนธรรม
มันเปิดหน้าต่างสู่อดีตของเรา
สิ่งที่เจสันทำเพื่อให้ได้สิ่งเหล่านี้มา
มันน่าเหลือเชื่อ และน่าทึ่งโดยแท้เลยครับ
มันเป็นสิ่งที่อาจมีแค่เขาที่ทำได้
คุณต้องมีเครือข่ายกับตัวบุคคล และเพื่อนๆ
ที่รู้จักคนที่รู้จักใครสักคน ที่ป้ามีมอเตอร์ไซค์คันนี้
หรืออะไรก็ตาม เพื่อให้กว้างขวางได้อย่างเขา
ผมคิดว่ามันเป็นได้ ก็เพราะเขาเลย
ที่รัก แกกลับมาบ้านแล้ว
มอเตอร์ไซค์พวกนี้หายากมากๆ
และการที่ทั้งหมดมารวมกัน ในเวลาเดียวกัน
นั่นเป็นหนึ่งในเหตุผล ที่ที่นี่ถูกสร้างขึ้น
สำหรับฮาร์ลีย์-เดวิดสัน สิ่งที่คุณต้องรู้ก็คือ...
มรดกตกทอดก็คือ...
มอเตอร์ไซค์เป็นดีเอ็นเอของเรา
ทั้งหมดนี้มีความหมาย เพราะเป็นที่ที่เครื่องนี้ถูกสร้างขึ้น
มันสำคัญและมีความหมายครับ
ทั้งหมดมารวมกันแบบนี้ และมันรู้สึกทรงพลังมากๆ
"มีหลายคน ที่พูดถึงความฝันของตัวเอง"
"แต่น้อยคนที่จะทำให้เป็นจริงได้"
"นั่นเป็นฝันของเจสัน และเขาทำให้เป็นจริงได้"
"เขามีทัศนคติเชิงบวกเสมอ"
"ความสามารถที่ชักชวน ให้เพื่อนๆ มาร่วมด้วยได้"
"ผมคิดว่าเป็นเพราะ เขามีคุณสมบัติสองอย่าง"
"ที่สามารถทำมันให้สำเร็จได้"
"ผมประทับใจมากๆ ครับ"
มันอาจเป็นหนึ่งในช่วงเวลา ที่ผมทำอะไรได้มากที่สุด
ตั้งแต่ผมทำเกี่ยวกับมอเตอร์ไซค์มา
เพราะผมพากลุ่มคน ที่มีความหลากหลายมารวมกัน
จากทั่วทุกมุมโลก
- ใช่ - เจ๋งมาก
ช่วยทาสีดำให้หน่อยได้ไหม
แต่นี่คือทุกอย่างที่ผมรัก
นี่คือทุกอย่างเลย มันทำผมกังวล เป็นบ้า มันทำให้ผม...
มันเป็นความแปลกทั้งหมดของผม
การได้ขี่ฮาร์ลีย์ กับเหล่ามอเตอร์ไซค์ที่ยอดที่สุด
และเอาไปไว้ในพิพิธภัณฑ์ได้
มันเหมือนกับว่า...
ผมไม่เหลืออะไรให้ทำแล้ว
นี่มันดีที่สุดเท่าที่จะดีได้แล้ว
และในขณะเดียวกัน การที่ลูกชายผม...
ให้ลูกชายผมได้ขี่มัน
และเรียนรู้จากมือหนึ่งหลายคน
เป็นช่วงเวลาที่พิเศษ เป็นช่วงเวลากับลูกที่เหมือนฝันไป
(คนพเนจร)
(คอลเลคชันยุคสงครามโลกครั้งที่ 2 ของเจสัน โมโมอา)
เราคิดถึงคนที่กลับมาจากสงคราม
และสิ่งที่พวกเขาคงจะทำ และเสริมให้เป็นไปในแบบพวกเขา
มอเตอร์ไซค์คุณ ต่างจากของสก็อตตี้โดยสิ้นเชิง
ซึ่งมันดูเหมือนศิลปะในสนามรบ
ของแม็กซ์ดูสวยและเซ็กซี่
เหมือนว่าเป็นมาติส ปิกัสโซ แรมบรันต์
ทุกคนมีสไตล์ของตัวเอง และสามารถ...
สามารถทำแบบนั้นได้ และใช้รถดั้งเดิม
พวกเขาแบบว่า...
ผมตื่นเต้นกับ...
ผมอยากให้ทุกคนได้เห็นในวันนี้นะ
- วิสัยทัศน์สุดยอดเลย - ขอบคุณทุกคน
ใช่เลย
ขอบคุณที่ทำให้ฝันเป็นจริง
"ผมได้มาที่แบบนี้ ได้มีเพื่อนใหม่"
"และรู้สึกเหมือนได้อะไร ที่มีค่ามากกว่า"
"เงินที่ผมจ่ายไปหลายเท่าเลย"
"ในความเป็นจริงแล้ว"
"ผมควรเก็บ มอเตอร์ไซค์คันนั้นไว้ตลอดไป"
"แต่ถ้าผมไม่ปล่อยมันไป"
"ผมก็คงขี่มอเตอร์ไซค์ มาที่นี่แบบนี้ไม่ได้"
"และถึงผมจะเสียมอเตอร์ไซค์ไป"
"ผมก็ได้รับประสบการณ์ ที่ยิ่งใหญ่กว่านั้น"
(รูปถ่ายโดยแม็กซ์ ชาฟ)
(รูปถ่ายโดยสก็อตตี้ สต็อปนิก)