OSAKA, JAPAN
Lekker, man.
Ik neem hem.
OAKLAND, CALIFORNIË
4Q CONDITIONING
Wacht even.
Voor mij is dit de heilige graal. Hiermee begon seizoen twee voor mij.
Dit was de grote droom.
Ik wil iets doen waar we over hebben gepraat en van hebben gedroomd.
Iets nieuws voor mij, maar ik wil een motor met je bouwen.
De meest bijzondere motoren op dit moment zijn de oorlogsmodellen.
Uit '42, '43, '44.
'43 is onmogelijk. -We weten dat '43 onmogelijk is.
Sommige Harley-motoren zijn zeldzaam, zoals de Knucklehead uit 1943.
De productie van Harley-Davidsons voor burgers in 1943...
daalde tot iets meer dan honderd per modeljaar.
Er werd toen veel geproduceerd door het leger.
Het is mijn droom om oorlogsmotoren te vinden...
over de hele wereld en ze mee terug te nemen.
Jullie zijn de lievelingen van Japan.
Als er twee mensen zijn van wie Japan veel houdt...
dan zijn het wel Max Schaaf van 4Q en Cycle Zombies.
Bij Cycle Zombies is het niet zo van: Ik heb deze motoren op voorraad.
Ik bouw een motor en zeg: Deze motor is klaar.
En dan meldt iemand zich wel. Vaak iemand uit Japan.
Ik weet niet waarom, misschien omdat ik daar vaak ben geweest.
De Japanse motorcultuur...
Ik heb veel geleerd van hun studies van de Amerikaanse motorgeschiedenis.
Ik heb veel geleerd van Japanse bouwers.
Ze waren slim genoeg om te beseffen...
dat iedereen een '36 wil, omdat dat het eerste jaar is.
Maar de zeldzaamste zijn '43 en '44, de oorlogsjaren.
Voor mij zijn die het zeldzaamst. En wat zou nou echt te gek zijn?
Ik wilde dat een aantal van m'n vrienden speciale choppers zouden maken...
met modellen van oorlogsmotoren. Hun eigen War Pigs.
Dat die '43 motor hier naar het museum is gebracht...
is een enorme eer.
En dat deze motoren terugkeren naar waar het ooit begon.
Mensen in Japan kochten al americana...
voordat Amerikanen überhaupt interesse hadden in spullen uit de jaren 50...
of vintage Levi's.
Mensen hier kochten gewoon nieuwe spullen.
Daarom kwamen zo veel motoren en spullen daar terecht.
Het was niet iets waar ze spontaan mee begonnen.
Vrienden van me hebben een lening afgesloten van 15 jaar...
om een motor te kunnen kopen.
Het is geen trend, het is hun leven. -Hun levensstijl.
Ze hebben zo hard gewerkt om het daar te krijgen.
Dat moet intimiderend zijn geweest. Je spreekt de taal niet.
Je komt aan in Amerika en je koopt iets wat we midden jaren 40 hebben gebouwd...
tijdens de heftigste oorlog ooit.
Sommige mensen hebben gemengde gevoelens...
over de verkoop van motoren over de grens.
Dat is onze geschiedenis die het land verlaat.
Er zijn maar een paar van die oude motoren. Dat is echt zo.
Ze rijden er vaak op, ze zorgen ervoor. Ze vinden het echt te gek.
Dat is cool om te zien, want ze horen er ook op te rijden.
Onze eerste reis naar een ander land. -We springen de vijver over.
Ik ga naar Japan om deze motor te kopen. Dat kan bijna niet.
Niemand gaat naar Japan om motoren terug te kopen.
TOKIO, JAPAN
Goeie dag vandaag.
Japan is goed, man.
YUJIN ASANO
Wauw. Ik weet het niet, hoor.
Ik ga niet liegen.
Dat is een van de grootste en mooiste motoren die ik ooit heb gezien.
Het was cool, want Jay kent daar een paar mensen...
die online contact hebben en dingen bekijken.
Hij wilde een '37 witte Knucklehead met ivoorkleurige verf kopen.
Hij stapte uit z'n Porsche en we waren meteen vrienden.
Ik zei: Hoe is 't? En hij liet een foto zien.
Je vader twee jaar terug, op de motor bij Mooneyes.
Die '37 is de beste originele motor waar ik ooit op heb gereden.
Dat ding is gewoon perfect. We waren net geland.
Het was geen motor uit WO II, maar wel een heilige graal.
En dat we allemaal samen waren, zoiets is nog niet eerder gebeurd.
Het was een voorproefje van wat nog zou komen.
Het coolste is, kijk...
Alle lampjes in het dashboard werken.
Om die oude machines te vinden die het overleefd hebben...
die zo lang geleden zijn gebouwd, onaangeroerd en verstopt...
je moet echt hard werken om die dingen te vinden...
en een relatie op te bouwen met die persoon.
Die man heeft deze motor al 50 jaar.
Je moet echt wel een beetje betrokken zijn en dingen kunnen bekijken.
En bij deze vormen alle onderdelen samen één geheel, snap je?
Hoe draait hij? -Het is net een naaimachine.
Waanzinnig. -Ik weet het niet.
Alles. Afgezien van de treeplanken... Nee, man. Dit ding is ongelooflijk.
Ga eens aan de kant.
Door de cultuur in Japan letten de mensen daar echt op wat er gebeurt.
En ik denk dat ze aandacht besteden aan die tijdloze essentie.
Ze zoeken niet per se een snelle treffer.
Toen ik hem op eBay zag, werd ik er verliefd op.
Ik verloor hem uit het oog, toen kreeg Yujin hem en nu heb jij hem.
Nu breng ik hem terug en dan komt hij in het Harley Museum, naast de '36.
Groen en wit. Queen Ivory. -Wauw.
Hij zei... -Perfect.
Baton? Hij is de vijfde baton.
Hij geeft het stokje door. -Ben ik de zesde? M'n lievelingsgetal.
Ja, het zesde stokje. Te gek.
De angst om een verzamelaar te ontmoeten...
en te hopen dat hij iets loslaat wat hem zo dierbaar is...
dat ze er hun hele leven naar gezocht hebben.
In zekere zin is 't een vereenzelviging. Het is zo belangrijk en zeldzaam.
Maar dan zeg je: Het is hier en ik breng het terug naar waar het vandaan komt.
Yujins huis. We hebben King Ivory.
Of Queen Ivory eigenlijk. Vrouwelijk, toch? Queen Ivory.
Ze heet Silky. -Ja.
Voel je je goed? -Ik voel me geweldig. Ze is prachtig.
LOS ANGELES, CALIFORNIË
Ik ben Eric Espinoza.
Ik heb een kledingbedrijf, UNIF Clothing.
Het aantal hangt af van wie je het vraagt...
maar er zijn er maar zo'n 100 van gemaakt.
Veel ervan hebben het niet overleefd.
Ik kan op twee handen tellen hoeveel echte er zijn.
De meeste mensen zien er nooit een, laat staan erop rijden.
De Knuckleheads uit die tijd, '43, '44...
daar zijn er minder dan 70 of 80 van gebouwd in een jaar.
Om er een in het echt te zien, is ontzettend zeldzaam.
Het is een van die dingen die, hoeveel geld je ook hebt...
je kan er geen Knucklehead uit 1943 mee vinden.
Iemand kan zeggen: Ik wil een Knucklehead uit 1943.
Ja? Nou, succes.
Er zijn er 115, 130 ontsnapt uit de Harley-fabriek in 1943 en toen...
Ja, nu zoeken we ze.
TOKIO, JAPAN
GAKU YOKOMIZO HAWGHOLIC
Er waren een paar motoren die hij graag wilde.
Hij wilde er vooral een uit '43 met de originele verf...
die onze vriend Gaku van Hawgholic had.
Het gekste was dat wat Jason wilde niet te koop was.
Die motor is van een vriend van me.
Hij zegt: We gaan erheen en dan probeer ik hem te charmeren.
En Jason is wel charmant, maar je koopt een motor met de originele lak.
Het is er één van 12 of 15.
Het model uit de tijd van de Tweede Wereldoorlog...
wordt wereldwijd als zeldzaam beschouwd.
De meeste zijn natuurlijk in de VS...
maar ze zijn verspreid over Japan en Europa.
Kota van Roller, Ripper Magazine is bevriend met Max.
Ik ken Kota al een tijdje en hij is goed bevriend met Gak.
Op de foto leek hij heel anders.
Ik ging naar Japan om Gak te ontmoeten.
Ik vind hem een van de besten van Japan, dus ik wilde hem graag ontmoeten.
Ik had veel van z'n motoren gezien in Roller.
Toen ik deze '43 zag, maakte dat veel los.
OP? -Ja, OP.
Daar is hij. Dat is de coolste motor die ik ooit heb gezien. Moet je zien.
Jeetje. Wauw.
Ik was geschokt toen ik zag hoe Gak z'n motoren bouwt.
Het is een kleine garage met de beste onderdelen ter wereld.
Maar een heel kleine ruimte, en hij werkt op de vloer.
Je hoort ergens over en dan ga je naar een schuur...
en dan ontdek je het en hoor je het verhaal.
Het is een jacht, je bent vol verwachting.
We stapten in het vliegtuig en vlogen naar Japan om in die garage te zijn.
Ten eerste spreekt hij nauwelijks Engels en mijn Japans is ook niet best.
Dat ding is prachtig. -O, man.
Goede benzine.
Dat ding is zo cool.
Ik ken Gak al zo'n 17 jaar.
Gak heeft hier tien jaar geleden geslapen.
Toen begreep ik Gak niet. Het is...
Sommige chopper bouwers worden verheerlijkt om de juiste redenen...
en anderen om redenen die ik niet kan verklaren.
Gak weet heel veel over de geschiedenis van choppers.
Hij verzamelt ze al zo'n 30 jaar.
Hij heeft een goede smaak.
Gaks grote ballen hebben er al een deuk in gemaakt.
Wat? Je ballen?
Mijn ballen? Ja, te groot. -Te groot.
Doordat Max en ik die relaties al hebben, gaat alles wat soepeler.
Ook de verkoop. Want Jay zegt niet: Hé, man, hier is het geld. Ik ben weg.
Zo gaat het meestal, maar Jay zegt: Deze motor gaat terug naar Amerika.
Ik wil dat je meegaat en door het hele land rijdt, naar het Harley Museum.
Deze motor gaat naar het museum.
Mijn tatoeages staan erop.
Davenport. -Daar ben ik opgegroeid, Iowa.
Ik ben opgegroeid in Iowa. Geboren in Hawaï, opgegroeid in Iowa.
Een Hawaïaanse tatoeage uit Iowa.
Dat is cool.
Jason is heel charismatisch.
Hij is vriendelijk en weet mensen te charmeren.
Ik denk dat dat Jasons talent is, om mensen te charmeren.
Zo verleggen we grenzen.
Ik wilde dat hij begreep hoeveel dit voor me betekende.
Wat een eer het was.
Hij accepteerde mijn bod niet, maar Kota...
hielp me om de boel te verzegelen Hij was de vertaler tussen mij en Gak.
Gak zag hoezeer ik alles waardeerde.
Gak, misschien wil je deze aan mij verkopen?
Misschien? Bedankt.
Dank je wel.
Dit is... -Hetzelfde.
Kijk maar. In m'n hoofd.
In m'n hoofd. Hetzelfde.
Ouderwets. -Daarom wil hij hem wel verkopen.
Hij gaat het doen.
Eerst dachten ze: die man wil hierheen komen...
en de spullen kopen die wij hebben gekocht.
Ik zei tegen Gak: hij is een echte liefhebber.
Hij is geen verzamelaar die ze in een pakhuis zet en ze nooit meer ziet.
In m'n dromen.
Ik rij hiermee terug naar Harley.
Daar kan iedereen hem zien. -We rijden de hele weg.
Dit zijn de mooiste die ik ooit heb gezien.
We rijden naar Harley-Davidson. -Milwaukee, we komen eraan.
LONG BEACH, CALIFORNIË
Ik ben David Polgreen.
Ik ben advocaat voor het bedrijf World Poker Tour.
Dit is een zeldzame motor.
Het op een na zeldzaamste Knucklehead-jaar.
In '44 zijn er nog geen 500 gemaakt.
Eric en ik hebben de twee motoren vijf jaar geleden gekocht.
Hij zei tegen Jason dat ik een '44 had.
Die FaceTimede me meteen.
Ik ontmoette Polgreen via Espinoza.
Die jongens gaan samen op jacht en vinden zeldzame onderdelen.
Het begint met de motor, maar dan raak je bevriend met de mensen.
Ik hoorde dat hij een '43 en een '44 had en zei: Kom op, we gaan het opbouwen.
Het gaat me niet om het geld. Ik verkoop zulke motoren nooit.
Normaal zou ik zo'n motor nooit verkopen.
Ik had te gekke ideeën. Ik wilde m'n eigen motor bouwen.
Daarom heb ik het nooit eerder gedaan.
Jason is de enige voor wie ik een motor heb gebouwd.
Ik ben blij dat hij naar hem gaat. Hij waardeert hem om wat hij is.
Het idee dat 'n motor die ik heb gebouwd in het museum komt, is geweldig.
Daar ligt de hele geschiedenis van Harley.
Het is niet niks om daar een motor te hebben.
OAKLAND, CALIFORNIË
We hadden veel bouwers en ik wilde een paar van hen m'n camera's geven...
om het vast te leggen. Ik wilde dat Max en Scotty het hele project vastlegden.
Ik was altijd al gek op fotografie. Als kind bouwde ik de pinhole-camera.
Een van m'n eerste liefdes. Fotografie.
Ik wilde geen profskater worden, maar een fotograaf voor skaten.
Ik kreeg m'n eerste loon met skaten.
Ik had een bucketlist, ik wilde een Leica M6.
Dus ik ging naar de winkel en kocht een Leica M6
Maar ik durfde niet in Oakland te fotograferen, want daar was ik.
En er stond een grote rode stip op de voorkant. Daar plakte ik tape overheen.
Maar ik denk dat ik vooral geïntimideerd was door de mensen om me heen.
Toen ontmoette ik Jason en hij smeet er gewoon mee.
Hij gooide hem zo over tafel en dat vond ik wel vet.
De mijne ligt in een gereedschapskist in een kluis, gewikkeld in zijde.
Dus we zijn in Japan en ik regel die motor voor hem via Gak.
En hij geeft me een M3 uit 1958.
Toen hij hem aan me gaf, zei hij:
Stop deze niet weg in je gereedschapskist.
En ik hou me aan die belofte.
Ik kan mijn apparatuur niet de schuld geven van een slechte foto.
Dat is mijn schuld.
Ik heb een te gek apparaat, een van de beste.
Ik heb veel mensen geweldige foto's zien maken met slechte camera's.
Dit is mijn favoriete soort fotografie.
Je probeert geen prijzen te winnen of indruk te maken.
Je legt gewoon een moment vast.
Een speciale dag die je waarschijnlijk zal vergeten...
omdat er nieuwe herinneringen worden gevormd.
Ik heb de camera nu altijd bij me.
Ik ben er niet heel goed in, maar ik hou er wel van.
Ik zal nooit de beste lasser of schilder zijn. Ik was nooit de beste skater.
Maar wat ik zo mooi vind, is dat je altijd iets kan vastgrijpen.
Het koper op de lens komt al tevoorschijn.
Het koper komt door de zwarte lens heen.
Ik ben begonnen aan het avontuur van de Leica-slijtage.
Al die beroemde fotografen die die dingen hun hele leven meedroegen.
Het koper kwam zo mooi door de zwarte verf heen.
Toen zei ik: Ik ga een motor verkoperen en zwart spuiten...
zodat hij op de Leica lijkt. En zo presenteerde ik hem aan Jason.
En ik kreeg de luidste 'bro' door de telefoon.
Bling bling.
We hebben de '42, de '43 en de '44. Dat zijn de zeldzaamste Harley-motoren.
En we geven ze die motoren, die Knuckleheads...
en dan bouwen ze een prachtig kunstwerk, gebaseerd op een idee.
Het is irritant, maar het wordt goed.
Je kunt je helemaal verliezen in de bouw hiervan, want ik ben ook schilder.
En deze inspireert me echt, want ik werk aan allerlei afwerkingen.
Het doet me denken aan een van m'n eerste motoren, de 4Q-motor.
Ik had een krap budget en ik vond het zo leuk.
Ik werd om 8.00 uur wakker..
en ging meteen de garage in en bleef daar de hele dag.
Kijk nou. Gast. -Dat wordt cool.
Moet je die dingen nou zien, man. Het is supercliché wat ik ga zeggen...
maar je hoort soms dat je op basis van één onderdeel een motor bouwt.
Als je ergens zo veel in stopt, verandert het.
Je liefdesrelatie ermee verandert. En ik heb net...
In mijn hoofd is hij al gebouwd en dat voelt zo goed.
De enige kleur op de Leica is de rode stip.
En ik dacht: ik wil iets met rood doen.
Maar ik wil dat het bovenop zwart is en dat het rood erdoorheen komt.
Ik moet even in de zon gaan staan.
Dat slijt wel. Dat slijt ook wel.
Het is uniek om een Knucklehead te kunnen kiezen uit welk jaar dan ook.
Als het zo is, begint het zo mooi.
Dat respect moet ik hem geven.
Wat ik bij dit project leer, is parkeriseren.
Dat is een chemische afwerking waarbij ik de meeste stalen onderdelen...
in de oplossing leg.
Zo krijg je die staalzwarte afwerking.
Dit zou een hilarische foto zijn om naar je tienjarige ik te sturen...
vanuit je toekomst.
Want je zou geen idee hebben of je het goed deed of niet...
of wat je überhaupt aan het doen was.
Het is een supercoole gedachte dat het bijna net zo beschermend is als chroom.
Dit laagje voorkomt dat het gaat roesten en geeft het deze afwerking.
Ja, dat is gaaf. Jason zei: Leef je uit.
Dus ik ben me behoorlijk aan het uitleven.
Ik doe dingen die ik nog nooit heb gedaan.
Jay en het team brachten me in contact met iemand van Leica.
Ik vertelde hem over dit project en ik zei dat Dayton wat gietwerk deed.
En die man dook het archief in, vond wat spullen en heeft die opgestuurd.
Ik heb een paar onderdelen. Dit is een Linkert-carburateur uit dezelfde tijd.
Dat is goed te smelten. -Dit koper kunnen we smelten.
Eens kijken wat ze me gestuurd hebben.
Ja, 1942. En dit is een Harley Davidson Knucklehead uit '42.
Uit dat tijdperk. En dit onderdeel is letterlijk...
Dit zijn onderdelen van een Leica van begin jaren '40.
Dit gaan we smelten en dan gieten we wat nieuwe onderdelen voor deze motor.
En dan leeft het eeuwig voort.
Ik maakte vroeger filmopnames.
Ik vond het geweldig, want het had veel overeenkomsten met motoren.
De imperfecties maken zo'n motor juist zo cool.
Als je een tank vindt waar ooit een scheur in zat, zit er nu een kras op.
Net een litteken, een herinnering.
Het proces van de motor en foto's maken, en het is nu zo inspirerend.
Als ik daaraan terugdenk, al die herinneringen...
zelfs dat onscherpe, onvolmaakte ding doet het me denken aan een motor.
Die fout maakt de motor beter en vertelt een verhaal.
KAMAKURA, JAPAN
Laat eens zien. O, man. -Laten we een rondleiding doen.
Ja, kijk maar. -Taka, je hebt veel motoren.
Jeetje, Taka, je blijft maar groeien. Het worden er steeds meer.
Deze was er de vorige keer niet.
O, man.
Taka is nummer één. Jeetje. -Mag ik een biertje?
Het was heel cool. We gingen naar de zaak van mijn vriend Taka.
Hij is een echte verzamelaar.
Wauw. Uit welk jaar is deze? -Uit '45. Die is uit '45.
Is hij te koop? -Nee.
Misschien? -Misschien wel.
Man, man.
O, Japan, toch.
Taka vertelde graag verhalen.
Hij vond oude motoren, bracht ze weer tot leven...
en zocht er nieuwe eigenaren voor. Dat was hetzelfde.
Bij Cycle Zombies zijn we altijd op zoek naar het verhaal.
Mensen zijn zo raar.
Soms krijgen we downloads over bepaalde mensen of bands of zo.
Je moet die band niet leuk vinden. Dat is niet de originele zanger.
Je raakt afgestompt en dat haat ik aan ons en mensen in het algemeen.
Taka kwam binnen. Ik had over hem gehoord. Hij kwam hier langs.
En ik wist niet of hij cool was of niet cool? Vind ik hem aardig?
Dan zet je je eigen onzin uit en besef je dat je naar een heel lief mens kijkt.
Hij kwam binnen en zei: Het voelt heel goed hier.
En ik zei: Wat bedoel je? De temperatuur?
En hij zei: Nee. Het voelt hier heel goed. Deze plek is magisch.
Of wat hij ook zei, want soms vind ik die Japanse vertaling zo leuk.
Het is zo funky en echt.
Hé, Scotty, Max? Hebben jullie dit gezien? Waar het onder de grond ligt?
Ja. Ik heb de video gezien. -Moet je zien.
Hij lag naast de bus. Ze hebben hem moeten slepen.
Kun je het je voorstellen?
Als ik naar z'n winkel ga, laat hij me altijd op een motor rijden.
Hij opent zijn hele winkel en de helft van die motoren zijn van zijn klanten.
En ze vertrouwen hem, dus laten ze die Amerikanen op hun motoren rijden.
Wauw. Wie is dat?
De beste van Japan.
Alleen blanke Japanners. Daar zit een blanke Japanner.
Hij is zo'n lieverd. Ik heb er geen beter woord voor.
Een oude ziel, een lief mens. Geweldig.
Maar we willen ook de originelen. -Daarom zijn we hier.
Maar we willen een kopie. -Daarom zijn we hier.
Wat heb je? -Ik probeer het te maken...
Je komt altijd naar de winkel om spullen te kopen. De rollen zijn nu omgedraaid.
Altijd.
Het mooiste is om naar het atelier van een kunstenaar te gaan.
Je ziet de wereld waarin ze leven. Ze voelen zich op hun gemak in de chaos.
Wat het ook is, het is net zo belangrijk om Picasso's atelier te zien...
als zijn schilderijen.
Stel je voor dat je door het land rijdt. -Jij ook.
Hij rijdt ook. -Ja.
Dat is geweldig.
Ja, maar ik ga erover nadenken. -Oké, klinkt goed.
We moeten een ritje maken. -Kom op.
Ik heb veel gereisd en geskatet met tien mensen.
Ik ben gewend om met veel mensen te zijn.
En dat gevoel als je een restaurant binnenloopt...
en iedereen probeert uit te vogelen in welke band je zit.
Ik ben ook vrij stil en hou me meestal gedeisd.
Ik maakte me zorgen om Jason en de rest.
Max is een kluizenaar. Hij is het zwarte schaap.
We zijn zo verschillend, maar we houden van dezelfde dingen.
We zijn anders opgevoed.
Ik woon graag 563 km van het Mekka en ik word graag met rust gelaten.
Toen ik zag wat hij deed, hoe hij op z'n motoren reed, beïnvloedde dat me.
Hij was een soort held. Ik haat het woord held.
Maar hij was cool en ik keek tegen hem op.
Het was zo cool, want hierna begreep ik Max echt.
Ik zei: Ik kijk al heel lang tegen je op.
Vanwege je motoren en je manier van werken.
Dat heb ik van die reis geleerd.
Ik ben een beetje een buitenstaander in deze scene.
Dat betekent niet dat ik je niet mag of dat ik niet uitgenodigd wil worden.
Ik wil uitgenodigd worden voor het feest en dan beslissen of ik wil gaan of niet.
Het komt door de angst en de manier waarop ik ben opgevoed.
Het heeft niets te maken met iemand niet waarderen of niet mogen.
Dat heb ik van Jason geleerd en door hem ga ik meer met mensen om.
Een van de beste dingen van die reis was het gevoel dat ik ergens bij hoorde.
Dat is ook zo, maar het was geweldig om daaraan herinnerd te worden.
Het was een ongelooflijke reis.
Ik kan het niet geloven. Zoiets heb ik nog nooit gezien.
Ik heb nog nooit zoiets gezien.
De zeldzaamste '36 en '37...
tot 43.
Een volledig zwarte '43, een '44...
en een '45.
Dit is echt gestoord, man.
Ik popel om dit naar Harley te brengen en de gezichten van die mensen te zien.
Het is net een sneeuwbal. Het begon zo klein, met jouw idee.
En nu zitten we hier met al die motoren en de vrienden.
Ze hebben zo hard gewerkt om ze te vinden en dat is gelukt.
We kennen Gak en Taka al lang en iedereen...
en nu komt alles samen. Jij en dit en de motoren. Ja toch, Max?
Ja. We zeiden meteen dat we ze moesten respecteren...
want Gak, Taka, Yujin ken ik nog maar net, maar ze lopen voor op schema.
Gak weet hier meer van dan wij.
We kijken tegen hem op. Hij beïnvloedt ons.
Toen Jason met het idee kwam, dacht ik: dit is een idee...
maar ideeën worden niet altijd werkelijkheid.
En Gak wilde meedoen. Yujin wilde meedoen.
We hadden geld in een Starbucks-tas.
We mochten op deze motoren rijden en dat was cool. Ik stond versteld.
Het bracht Scotty en mij dichter bij elkaar.
Ik ken Gak nu beter.
Yujin gaf me m'n favoriete helm.
En Taka ontvangt me altijd met open armen.
Het is zo cool, man. Ik had nooit gedacht dat het idee zo ver zou gaan.
Bedankt dat jullie dit doen, want het is...
Ik kijk hier al naar sinds m'n 19e en denk ik: Wauw.
Ik ben 45, dus een lange tijd om...
Ik heb dit nog nooit bij elkaar gezien...
en ik popel om het mee naar huis te nemen en Harley te bedanken.
Dan vertel ik het m'n vrienden en nodig iedereen uit, want ik hou van feesten.
We maken er een feestje van. -Ja.
BOZEMAN, MONTANA
Wauw.
'44, '44, '42, '43...
'43, '43, '44, '44.
Allemachtig.
Om deze opstelling van de zeldzaamste te zien...
Ik heb nog nooit zo veel oorlogsmotoren bij elkaar gezien. Dit is een leger.
Polgreen, kom hier. O, mijn god.
Echt te gek. -Moet je zien, rood.
Wat zijn dat voor stangen? -Flanders nummer elf.
Dit zijn de beste. Geweldig. -Voor gorilla-armen, zoals de jouwe.
Jeetje, hij is echt prachtig.
De originele verf. -Ja.
Echt erg. -Ja, erg. Wauw.
Jongens, dit stuur...
Voor een '43 is dit de meest eenvoudige en de beste.
Persoonlijk vind ik dit de beste.
Dit ding is te gek. -Omdat hij gestript was?
Omdat het de absolute basis is. Dit krijg je als je geluk hebt.
Uit die tijd, ja.
Geen druk, Eric.
Er kijkt niemand. -Het is maar...
Het programma duurt maar 45 minuten.
Zijn jullie aan het filmen? -Ja, we zijn aan het filmen.
Die Beach Whip-jongens zijn echt goed.
Druk op de toeter als je hem start. Trek de toeter omlaag.
Ik denk dat je te licht bent. -Laten jullie dit op tv zien?
Voordat ik 25 keer op die motor moest trappen...
startte hij wel meteen, altijd bij de eerste of tweede trap.
Eric, zal ik googelen hoe je moet starten?
Er is een YouTube-video.
Iedereen die op deze motoren rijdt, kent momenten waarop je denkt: Wat doe je?
Soms denk ik dat het universum zegt: Wacht even voor je opstapt.
En dan werkt het.
Moet je die buizen zien. Wat krijgen we nou?
Krijg nou wat. Allemachtig.
Een '42.
Harley-Davidson. -Bloedbad. Zo heet de motor.
Geen oorlogszwijnen meer aan de macht. De dag des oordeels is aangebroken.
De dag des oordeels, God roept. Op hun knieën kruipen de oorlogszwijnen.
De inspiratie was: Hij vocht in de oorlog en hij had een motor.
Toen hij terugkwam was hij veranderd. Alles was anders en dat veranderde hem.
Hij moest diep gaan voor z'n inspiratie.
Hij zag die gasten tegen de muur liggen met hun helmen met dingen erin gekerfd.
Een gedicht, een bijbel. De laatste pagina van de bijbel, Openbaringen 22.
Uitgescheurd, met tarwe erop geplakt. Dit zijn bloemen van z'n vriendin thuis.
M'n vriend Dayton doet wat gietwerk. Hij komt naar de winkel.
Leica stuurde me onderdelen uit de jaren '40 tot '42.
Die hebben we omgesmolten, samen met twee Harley Linkert carburateurs.
Dat is dit. -Allemachtig.
En dit is de koppelingshendel. -Is dat de hendel?
Wauw. -Dus dat is letterlijk...
Onderdelen uit de oorlog. -Gesmolten Leica-onderdelen.
Die motor was een loopgraafkunstwerk.
Als hij z'n familie miste of een bepaald liedje leuk vond, kerfde hij dat erin.
Maar elk detail is versleten, ik heb met hem in de loopgraven gezeten.
Prachtig. Het is prachtig. -Dank je. Bedankt.
Ik ben zo blij dat ik dit mee ga nemen naar Milwaukee.
Als ze dit zien, zal iedereen versteld staan.
Bedankt. Ja, man. Ik ben zo blij.
Je bracht de familie samen en gaf ons deze kans.
En dat met die Leica was zo cool.
Om foto's te maken en deze motor vast te leggen.
Het is geweldig. -Ik heb wat verrassingen voor je.
Jeetje. Jay heeft een verrassing. Dat maakt me nerveus.
Ik hou van je. Te gek. -Ik hou ook van jou. En ik waardeer je.
Dit was een moeilijke motor om te bouwen.
Ik wilde dat het iets bijzonders werd.
We gingen naar Japan en kregen daar zoveel inspiratie.
En nu hebben we het eindproduct en kunnen we er echt mee gaan rijden.
We gaan de motoren inrijden. Daar draait het om.
Het was de mooiste kerst ooit.
Zijn motor is zo elegant en smetteloos.
Zie je dat goud daaronder?
Ja. Dat vind ik zo mooi aan de Leica's.
Dat was het eerste wat ik deed zes maanden geleden.
Een koperen plaat op dit frame, en ik wil...
Ik wil dat dit een verhaal wordt. Deze pijpen zijn gelijmd.
Ze gaan roesten. De tank heeft 70 jaar oude lak.
Ik heb er benzine op gemorst. Kijk hoe vet dat is. Het past bij de dop.
Deze lampen komen van een oud, Frans vliegtuig uit de jaren '40.
Maar je hebt net pas het boek opengeslagen.
En dit verandert gewoon in iets anders.
We kunnen het frame markeren. We kunnen nu iets in de zijkant snijden.
Zie je dat het er hier al doorheen komt?
Op het net. Toch? Net als je Leica.
Net als die knop waarmee je de Leica opwindt.
OORLOG EN VREDE
Je ziet het er al door komen. Ik wilde geen nepslijtage maken.
Ik wil dat dat gebeurt als jij hem hebt.
En zo hoort het ook. -Ja.
Hondenfluitje uit de jaren '40.
En dat dingetje, een bedeltje.
Wat is dit voor koplamp? -Dat wil ik niet voor de camera zeggen.
Maar hij is van jou.
Gast, deze motor is...
Hij is ingereden, dus dit blijft rood. Dus dit wordt rood en dat wordt koper?
Het frame wordt koperkleurig en het zadel is bordeauxrood, ossenbloed...
met zwart erop, net als de lak.
De tank, het spatbord. Dat zijn oude Harley-onderdelen.
Dat slijt wel. Het begint al. -Wauw.
Dat is te gek. -Dat vind ik ook, man.
Hij is zo eenvoudig en strak, maar ook complex, maar dat...
Het is subtiel, man. -Echt wel.
Alles klopt gewoon. -Echt prachtig.
Zo mooi. Ik hou van je. -Ik ook van jou. Bedankt.
Ja, man. -Fijn dat je hem mooi vindt.
Ik vind hem geweldig. Hij is zo complex en eenvoudig.
Jeetje, man. -Ik ben echt blij, man. Dit is te gek.
Ik miste hem toen hij weg was. Ik wilde hem zo graag weer zien.
Toen ik begon als acteur, had ik maar één motor.
Ik wilde graag met bepaalde mensen werken.
En ik zag dat veel van die prachtige motoren naar Japan gingen.
En het idee dat ik naar Japan kon gaan om terug te kopen waar ik van hield...
en dat te kunnen delen en terug te kunnen geven aan het Harley-museum.
Het begint als een gek idee en je weet niet of 't gaat lukken, maar we zijn er.
Er is 'n citaat: Toen ik vertrok, opende ik een boek dat ik aan het lezen was.
Er stond: Er is een ras van mannen dat nergens bij hoort.
Een ras dat niet stil kan blijven.
Ze breken de harten van vrienden en familie en trekken over de wereld.
Ik dacht: dat zijn de nomaden. Dat is het. We kunnen niet stilzitten.
De motoren rookten en we scheurden over heuvels met rotsen.
Het was bijna een survivaltocht. En je weet wat die motoren kosten.
Ik kijk Jay aan en zeg: We rijden erop, we verstoppen ze niet.
Jay zei: Als we ze opblazen, herbouwen we ze.
Daar draait het om. Je moet erop rijden.
Niemand anders kijkt naar je en zegt:
Ik hou van wat je doet. Ga ervoor. Doe wat je wilt.
Ik heb nog nooit iemand gehad, vooral met deze motor, die zei:
Het is jouw visie. Jij bent de artiest. Doe het.
Jason gaf ons die kans. Hij zei: Kom op.
Volg mij of doe je eigen ding en vertel me erover.
Ja, daar zorgt hij voor. Hij is de vonk.
Ik ben zo dankbaar dat ik hem ken.
Ja, ik ben graag de benzine voor zijn vonk. Kom op.
Voor mij, als Japanner, is dit proces van...
een motor van Amerika naar Japan brengen...
en hem dan terugbrengen naar Amerika en hem in een museum zetten...
iets heel ongewoons, onmogelijk.
En ik ben gewoon een motorrijder. Ik heb geen garage.
Ik beschouw het als een eer.
MILWAUKEE, WISCONSIN
GEFILMD OP EEN AFGESLOTEN WEG PROBEER DIT NIET ZELF
Er zijn van die momenten die je raken en die tweede keer op de brug...
toen we allemaal verspreid waren, keek ik naar Jay en Scotty.
Dat raakte me, man. Op een goede manier.
Het voelde alsof alles samenkwam. Ik had kippenvel.
De motor voelde perfect. Het was een perfect moment.
Ik werkte aan die motor, bouwde hem en reed ermee rond.
En er was echt een moment...
waarop ik kippenvel kreeg en een traantje wegpinkte.
Het is een onwerkelijk gevoel.
We hadden dit idee en nu is het werkelijkheid geworden.
Iedereen scheurt over de weg.
Het was te gek om die grote groep HD-fans in te rijden.
Dat was een geweldige ervaring. Ik zal het nooit vergeten.
De motoren die beneden staan, die Jason heeft gebracht...
zijn voor ons, als bedrijf, als cultuur een kijkje in ons verleden.
Wat Jason heeft gedaan om ze te bemachtigen is ongelooflijk opmerkelijk.
Alleen hij kan zoiets voor elkaar krijgen.
Je moet een netwerk hebben van mensen en vrienden...
die iemand kennen die iemand kent wiens tante deze motor heeft gehad.
Hij heeft zo veel invloed.
Ik denk dat dit alleen mogelijk is dankzij hem.
Schatje, je bent thuis.
Deze motoren zijn allemaal extreem zeldzaam.
Deze plek is gebouwd zodat we ze allemaal bij elkaar kunnen hebben.
Bij Harley-Davidson moet je onthouden...
dat het erfgoed is dat de motoren ons DNA zijn.
Dit heeft betekenis, want hier werden de machines gemaakt.
Het doet er echt toe en het betekent echt iets.
Alles valt op z'n plek en het voelt heel krachtig.
Veel mensen praten over hun dromen, maar maken ze zelden waar.
Jason wilde per se zijn droom verwezenlijken.
Hij heeft altijd een positieve houding...
en het vermogen om zijn vrienden erbij te betrekken.
Ik denk dat hij dit kon bereiken dankzij die twee belangrijke kwaliteiten.
Ik was echt ontroerd.
Dit is een van mijn meest vruchtbare momenten in het werken met motoren...
omdat ik zo'n diverse groep mensen van over de hele wereld heb samengebracht.
Wauw. Ja. -Dit is zo cool.
Maar dit is waar ik van hou. Hier krijg ik kriebels van. Het maakt me gek.
Dit is allemaal mijn eigenaardigheid.
Naar Harley rijden met de allerbeste motoren en ze in een museum zetten.
Meer heb ik niet te wensen. Beter wordt het niet.
En dat ook mijn zoon kan leren rijden...
en het kan leren van de besten.
Een mooi moment m'n zoon. Ik moest mezelf even knijpen.
JASON MOMOA'S COLLECTIE UIT DE TWEEDE WERELDOORLOG
Je denkt aan iedereen die terugkwam van de oorlog en wat ze deden.
Ze voegden persoonlijke dingen toe.
Jouw motor is heel anders dan die van Scotty, dat lijkt wel loopgraafkunst.
Die van Max is prachtig en sexy.
Maar we hebben Matisse, Picasso en Rembrandt...
iedereen heeft z'n eigen stijl.
Om dat te kunnen doen en aandelen te verkopen.
Ik kan niet wachten tot iedereen het ziet.
Wat een visioen. -Bedankt, allemaal.
Bedankt dat jullie die droom hebben laten uitkomen.
Ik heb nieuwe plekken bezocht, nieuwe vrienden gemaakt...
en ik heb het gevoel dat ik iets heel waardevols heb gekregen.
Meer dan waarvoor ik heb betaald.
Eigenlijk had ik die motor altijd moeten houden.
Maar als ik hem niet had opgegeven, had ik hier nu niet kunnen rijden.
En hoewel ik m'n motor verloor, kreeg ik er een nog mooiere ervaring voor terug.
FOTO DOOR MAX SCHAAF
FOTO DOOR SCOTTY STOPNIK
FOTO DOOR MAX SCHAAF
FOTO DOOR SCOTTY STOPNIK
Vertaling: Siem Hest Iyuno