Ναι!
ΟΣΑΚΑ, ΙΑΠΩΝΙΑ
Είναι καλή, φίλε.
Θα την πάρω.
ΟΚΛΑΝΤ, ΚΑΛΙΦΟΡΝΙΑ
4Q CONDITIONING
Περιμένετε.
Για μένα, είναι το Άγιο Δισκοπότηρο.
Ήταν το έναυσμα για τη 2η Σεζόν.
Ήταν το μεγάλο όνειρο.
Θέλω να κάνουμε κάτι που νομίζω έχουμε συζητήσει,
κάτι που δεν έχω ξανακάνει, θέλω να φτιάξω μια μηχανή μαζί σας.
Και οι πιο σπάνιοι κινητήρες είναι των πολεμικών μοντέλων.
Του '42, του '43, του '44.
-Του '43 είναι αδύνατον. -Του '43 είναι αδύνατον να βρεθεί.
Κάποιες Harley είναι απίστευτα σπάνιες.
Όπως η Knucklehead του 1943.
Το '43, η παραγωγή των Harley-Davidson για πολίτες
μειώθηκε δραματικά, μόλις εκατό μηχανές για όλη τη χρονιά,
γιατί η παραγωγή τότε προοριζόταν για τον στρατό.
Το όνειρό μου είναι να βρω αυτές τις πολεμικές μηχανές...
σε όλο τον κόσμο και να τις φέρω πίσω.
Είστε τα αγαπημένα παιδιά της Ιαπωνίας.
Αν υπάρχουν κάποιοι
που αγαπάει περισσότερο η Ιαπωνία,
είναι ο Μαξ Σάαφ της 4Q και οι Cycle Zombies.
Με τους Cycle Zombies, δεν είναι φάση τύπου
"Έχω αυτές τις μηχανές σε στοκ".
Απλώς φτιάχνω μια μηχανή και λέω: "Αυτή τελείωσε".
Και μετά επικοινωνούν μαζί μας, πολλές φορές από την Ιαπωνία.
Δεν ξέρω γιατί, μάλλον επειδή αφιερώναμε πολύ χρόνο εκεί.
Η ιαπωνική κουλτούρα μοτοσικλέτας...
Έμαθα πράγματα από το πώς μελετούν την αμερικάνικη ιστορία στις μηχανές.
Έμαθα πολλά από Ιάπωνες κατασκευαστές.
Ήταν αρκετά έξυπνοι για να καταλάβουν
ότι όλοι ήθελαν του '36 επειδή ήταν η πρώτη χρονιά,
αλλά οι πιο σπάνιες ήταν του '43 και '44, τα χρόνια του πολέμου.
Είναι ό,τι πιο σπάνιο υπάρχει.
Και τι θα μπορούσα να κάνω για να το απογειώσω;
Ήθελα κάποιοι φίλοι μου
να φτιάξουν χειροποίητες μηχανές από αυτά τα πολεμικά μοντέλα.
Να φτιάξει ο καθένας τα δικά του War Pigs.
Το να φέρουμε πίσω αυτή τη σπάνια μηχανή του '43
θα είναι μεγάλη τιμή,
να επιστρέψει στον τόπο από όπου ξεκίνησε.
Στην Ιαπωνία αγόραζαν είδη Americana
προτού καν νοιαστούν οι Αμερικανοί για πράγματα της δεκαετίας του '50
ή για βίντατζ Levi's.
Εδώ ο κόσμος κυνηγούσε ό,τι πιο καινούργιο κυκλοφορούσε.
Έτσι νομίζω πως τόσες μηχανές και άλλα είδη κατέληξαν εκεί.
Δεν είναι μια απλή ενασχόληση.
Φίλοι μου πήραν 15ετές δάνειο για μια τέτοια παλιά μηχανή.
-Σωστά. -Δεν είναι μόδα γι' αυτούς.
Είναι ο τρόπος ζωής τους.
Δούλεψαν σκληρά για να τα πάνε εκεί.
Φαντάζομαι πόσο δύσκολο θα ήταν.
Δεν ξέρεις τη γλώσσα, έρχεσαι στην Αμερική
και αγοράζεις κάτι που φτιάχτηκε στα μέσα της δεκαετίας του '40
στον πιο άγριο πόλεμο που έγινε ποτέ.
Κάποιοι νιώθουν ανάμεικτα συναισθήματα που οι μηχανές πωλούνται στο εξωτερικό.
Είναι σαν να φεύγει από εδώ η ιστορία μας.
Αυτές οι παλιές μηχανές είναι σπάνιες.
Αλλά τις οδηγούν ασταμάτητα και τις προσέχουν πολύ.
Είναι ωραίο να το βλέπεις αυτό. Γι' αυτό φτιάχτηκαν. Για να οδηγούνται.
Θα είναι το πρώτο μας υπερπόντιο ταξίδι.
Στην αντίπερα όχθη.
Κανείς δεν πάει στην Ιαπωνία να αγοράσει μια τέτοια μηχανή.
Κανείς δεν πάει εκεί για να τις φέρει πίσω.
ΤΟΚΙΟ, ΙΑΠΩΝΙΑ
Μαξ!
Ωραία μέρα, φίλε!
Καλή φάση.
ΓΙΟΥΤΖΙΝ ΑΣΑΝΟ
Δεν ξέρω.
Θα είμαι ειλικρινής.
KNUCKLEHEAD 1937
Είναι μία από τις πιο όμορφες...
μηχανές που έχω δει ποτέ.
Ο Τζέι είχε κάποιες γνωριμίες εκεί,
μέσω Instagram και αναρτήσεων.
Θα αγόραζε μια Knucklehead του '37, σε λευκό του ελεφαντόδοτου.
Ο τύπος βγαίνει από την Porsche του και με χαιρετάει.
Μου δείχνει μια φωτογραφία και λέει:
"Ο πατέρας σου στη μηχανή πριν δύο χρόνια στο Mooneyes".
Είναι ίσως η κορυφαία εργοστασιακή μηχανή που έχω οδηγήσει ποτέ.
Είναι...
Είναι τέλεια.
Μόλις προσγειωθήκαμε.
Αν και δεν ήταν του Β' Παγκοσμίου, ήταν ένα κειμήλιο.
Το να είμαστε όλοι μαζί εκεί
ήταν κάτι πρωτόγνωρο.
Ήταν μόνο μια πρόγευση.
Το καλύτερο είναι αυτό.
Όλες οι λυχνίες στο καντράν λειτουργούν.
Το να βρεις αυτές τις παλιές μηχανές
που έμειναν ανέγγιχτες και ξεχασμένες,
απαιτεί μεγάλη προσπάθεια
και μια σχέση εμπιστοσύνης
με το άτομο που τις είχε για 50 χρόνια.
Πρέπει να αποδείξεις την αξία σου
για να έχεις πρόσβαση σ' αυτές.
Κάθε κομμάτι πάνω της δένει απόλυτα.
Πώς είναι;
Δουλεύει σαν ρολόι.
Είναι τρελό.
Τα πάντα, εκτός από τα κοκκοράκια.
Είναι απίστευτο.
Κάνε στην άκρη.
Η Ιαπωνία έχει μια κουλτούρα όπου οι άνθρωποι
δίνουν πραγματική προσοχή στη λεπτομέρεια.
Εστιάζουν στη διαχρονική ουσία των πραγμάτων
και όχι σε κάτι εφήμερο.
Μόλις την είδα στο eBay, την ερωτεύτηκα.
Μετά κατέληξε στον Γιουτζίν
και τώρα την έχεις εσύ.
Τώρα θα τη φέρω πίσω.
Θα τη βάλουμε στο μουσείο δίπλα σε αυτή του '36.
Πράσινη και λευκή.
Η Queen Ivory, μωρό μου.
-Έλεγε... -Τέλεια.
Η σκυτάλη.
Είναι ο πέμπτος στη σειρά.
-Σου παραδίδει τη σκυτάλη. -Είμαι ο έκτος.
Ο αγαπημένος μου αριθμός!
Ναι, ο έκτος με τη σκυτάλη. Μ' αρέσει.
Είναι αγχωτικό να ζητάς από έναν συλλέκτη
να αποχωριστεί κάτι τόσο πολύτιμο,
κάτι που έψαχνε μια ζωή
και είναι μέρος του εαυτού του,
κάτι τόσο σημαντικό και σπάνιο,
και να του λες: "Θα την πάρω
και θα την επιστρέψω εκεί που ανήκει".
Στο σπίτι του Γουτζίν.
Έχουμε τον King Ivory.
Βασικά, Queen Ivory, αφού είναι γυναίκα, σωστά;
Τη λένε Silky.
-Πώς νιώθεις; -Τέλεια. Είναι πανέμορφη.
ΜΟΝΟ HARLEY
ΛΟΣ ΑΝΤΖΕΛΕΣ, ΚΑΛΙΦΟΡΝΙΑ
Με λένε Έρικ Εσπινόζα.
Έχω μια εταιρεία ένδυσης που ονομάζεται UNIF Clothing.
Ο αριθμός αλλάζει ανάλογα με την πηγή,
αλλά κατασκευάστηκαν μόνο γύρω στις εκατό τέτοιες μηχανές.
KNUCKLEHEAD 1943
Πολλές δεν άντεξαν στο πέρασμα του χρόνου.
Οι αυθεντικές που γνωρίζω είναι μετρημένες στα δάχτυλα.
Οι περισσότεροι δεν έχουν δει ποτέ μία από κοντά, πόσο μάλλον να την οδηγήσουν.
Την εποχή του '43-'44,
κατασκευάστηκαν λιγότερες από 70-80 Knucklehead τη χρονιά.
Οπότε το να δεις μία από κοντά είναι απίστευτα σπάνιο.
Είναι από εκείνα τα πράγματα που όσα λεφτά κι αν έχεις,
δεν βρίσκεις μια Knucklehead του 1943.
Αν έρθει κάποιος και πει: "Θέλω μια Knucklehead του 1943",
η απάντηση είναι: "Καλή τύχη".
Μόλις 115-130 βγήκαν από το εργοστάσιο το 1943.
Και τώρα, εμείς τις ψάχνουμε.
ΤΟΚΙΟ, ΙΑΠΩΝΙΑ
ΓΚΑΚΟΥ ΓΙΟΚΟΜΙΖΟ HAWGHOLIC
Ήθελε πολύ κάποιες μηχανές από εκεί.
Αλλά η κορυφαία όλων ήταν μία του '43 με αυθεντικό χρώμα
που είχε ο φίλος μας ο Γκακ στο Hawgholic.
Αυτή που ήθελε ο Τζέισον δεν ήταν προς πώληση.
Ήταν η μηχανή ενός φίλου μου.
Είπε: "Πάμε κι εγώ θα τον καταφέρω". Ο Τζέισον έχει τον τρόπο του,
αλλά πας να αγοράσεις μια μηχανή
με αυθεντικό χρώμα, που είναι μία από τις 12 ή 15 στον κόσμο.
Πρόκειται για μοντέλο του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.
Θεωρείται σπάνιο σε όλο τον κόσμο.
Φυσικά, οι περισσότερες βρίσκονται στις ΗΠΑ,
αλλά υπάρχουν διάσπαρτες σε όλη την Ιαπωνία και την Ευρώπη.
Ο Κότα, των περιοδικών Roller και Ripper είναι κολλητός με τον Μαξ.
Ξέρω τον Κότα καιρό και ο Κότα είναι στενός φίλος με τον Γκακ.
Από κοντά είναι διαφορετική.
Πηγαίνοντας στην Ιαπωνία, ήθελα να γνωρίσω τον Γκακ.
Για μένα, είναι ένας από τους κορυφαίους στην Ιαπωνία.
Ήταν ωραίο που τον συνάντησα, είχα δει πολλές μηχανές του.
Τον έβλεπα στο Roller, είδα αυτή του '43,
και αυτό μου άναψε τη σπίθα.
-Αυθεντικό χρώμα. -Ναι.
Να τη.
Είναι η πιο γαμάτη μηχανή που έχω δει ποτέ.
Γαμώτο.
Πω πω.
Έπαθα σοκ όταν είδα πώς φτιάχνει τις μηχανές του.
Είναι ένα πολύ μικρό γκαράζ με μερικά από τα καλύτερα ανταλλακτικά στον κόσμο,
αλλά ο χώρος είναι ελάχιστος και δουλεύει κατάχαμα.
Ακούς για κάτι, πας σε μια αποθήκη
και μαθαίνεις την ιστορία του.
Υπάρχει αυτό το κυνήγι, αυτή η προσμονή.
Πετάξαμε ως την Ιαπωνία γι' αυτό το γκαράζ.
Εκείνος δεν ξέρει καλά αγγλικά
κι εγώ δεν ξέρω καλά ιαπωνικά.
Είναι πανέμορφη.
Φίλε.
Καλή φάση.
Είναι απίστευτη μηχανή.
Ξέρω τον Γκακ περίπου 17 χρόνια.
Ο Γκακ έχει ξανακοιμηθεί εδώ πριν καμιά δεκαριά χρόνια
και δεν τον καταλάβαινα ακριβώς.
Κάποιοι που φτιάχνουν μηχανές αποθεώνονται δικαίως
και κάποιοι για λόγους που δεν μπορώ να εξηγήσω.
Ο Γκακ γνωρίζει σε βάθος το αντικείμενο
και είναι συλλέκτης εδώ και 30 χρόνια.
Έχει πολύ καλό γούστο.
Οι μεγάλες "μπάλες" του Γκακ έκαναν βαθούλωμα.
Οι μπάλες σου το έκαναν αυτό;
-Οι μπάλες μου; Ναι, είναι πολύ μεγάλες. -Πολύ μεγάλες.
Οι σχέσεις που είχαμε ήδη χτίσει εγώ και ο Μαξ,
έκαναν τη μετάβαση λίγο πιο ομαλή.
Ο Τζέι δεν είπε απλώς:
"Ορίστε τα λεφτά, τα λέμε, έφυγα".
Γιατί συνήθως έτσι γίνεται.
Είπε: "Θα στείλουμε τη μηχανή στην Αμερική.
Θέλω να έρθεις να την οδηγήσεις".
Θα ζούσε την εμπειρία να διασχίσει τη χώρα μέχρι το μουσείο της Harley
όπου θα κατέληγε η μηχανή.
KNUCKLEHEAD 1944
Έχει τα τατουάζ μου πάνω, φίλε.
-Ντάβενπορτ; -Ναι.
Ντάβενπορτ; Εκεί μεγάλωσα, στην Άιοβα.
Γεννήθηκα στη Χαβάη, μεγάλωσα στην Άιοβα.
Φίλε, χαβανέζικο τατουάζ από την Άιοβα.
Γαμάτο.
Ο Τζέισον είναι πολύ...
Έχει χάρισμα.
Είναι φιλικός και έχει το χάρισμα να προσελκύει τους ανθρώπους.
Νομίζω είναι η ικανότητά του να τους κερδίζει.
Έτσι ξεπερνάς τα εμπόδια.
Ήθελα να καταλάβει τι σήμαινε αυτό για μένα
και τι μεγάλη τιμή ήταν.
Δεν δεχόταν καμία προσφορά, αλλά ο Κότα...
βοήθησε να κλείσει η συμφωνία.
Ήταν ο συνδετικός κρίκος ανάμεσα σε μένα και τον Γκακ.
Πιστεύω ότι ο Γκακ είδε πόσο εκτιμούσα τα πάντα.
Γκακ, ίσως μου την πουλήσεις;
Ίσως; Ευχαριστώ.
Ευχαριστώ.
Αυτό είναι...
Το ίδιο.
Γιατί...
Στο κεφάλι μου.
Στο κεφάλι. Το ίδιο.
-Παλιά σχολή. -Γι' αυτό θα την πουλήσει σε σένα.
Θα το κάνει.
Ναι.
Στην αρχή, νομίζω σκέφτονταν: "Αυτός θέλει να έρθει εδώ
να αγοράσει μηχανές που έχουμε συλλέξει".
Είπα στον Γκακ: "Ο τύπος τις γουστάρει.
Δεν είναι απλώς ένας συλλέκτης που θα τις κλείσει σε μια αποθήκη".
Ήταν το όνειρό μου.
Θα τις οδηγήσω μέχρι τη Harley.
Εκεί θα μπορούν να τις δουν όλοι.
Είναι οι πιο όμορφες που έχω δει.
Θα τις πάμε στη Harley-Davidson.
Μιλγουόκι, ερχόμαστε!
ΛΟΝΓΚ ΜΠΙΤΣ, ΚΑΛΙΦΟΡΝΙΑ
Με λένε Ντέιβιντ Πόλγκριν.
Η κανονική μου δουλειά είναι δικηγόρος στην εταιρεία World Poker Tour.
Είναι σπάνια μηχανή.
Η δεύτερη πιο σπάνια χρονιά των Knuclehead.
Το '44 έφτιαξαν λιγότερες από 500.
Ο Έρικ κι εγώ αγοράσαμε δύο μηχανές
πριν από καμιά πενταετία.
Και ανέφερε στον Τζέισον ότι είχα μία του '44.
Μου έκανε FaceTime σχεδόν αμέσως.
Γνώρισα τον Πόλγκριν μέσω του Εσπινόζα.
Αυτοί οι τύποι κυνηγάνε μαζί
σπάνια ανταλλακτικά.
Όλα ξεκινούν από τη μηχανή και καταλήγεις να κάνεις δυνατές φιλίες.
Μου είπαν ότι είχε μία του '43 και μία του '44.
Είπα: "Ας τις φτιάξουμε".
Για μένα δεν είναι θέμα χρημάτων. Δεν πουλάω τέτοιες μηχανές.
Κανονικά δεν θα έδινα ποτέ μια τέτοια μηχανή.
Ήθελα να φτιάξω τις δικές μου μηχανές.
Γι' αυτό δεν το έχω ξανακάνει.
Μόνο για τον Τζέισον θα έφτιαχνα μια μηχανή.
Χαίρομαι που θα την πάρει αυτός, γιατί ξέρει να την εκτιμήσει.
Είναι απίστευτο ότι μια μηχανή που έφτιαξα θα καταλήξει σε μουσείο.
Εκεί φυλάσσεται η ιστορία των Harley.
Δεν είναι μικρό πράγμα να έχεις μηχανή εκεί.
ΟΚΛΑΝΤ, ΚΑΛΙΦΟΡΝΙΑ
Ήθελα να δώσω κάμερες σε μερικούς κατασκευαστές να το καταγράψουν.
Ο Μαξ και ο Σκότι ήταν αυτοί που ήθελα να το καταγράψουν.
Πάντα μου άρεσε η φωτογραφία. Μικρός έφτιαξα μια στενοπική κάμερα.
Ήταν ο πρώτος μου έρωτας.
Δεν πίστευα ότι θα γινόμουν επαγγελματίας σκέιτερ.
Το σχέδιό μου ήταν να γίνω φωτογράφος σκέιτ.
Όταν πήρα τα πρώτα μου λεφτά από το σκέιτ,
ήθελα οπωσδήποτε να πάρω μια Leica M6.
Πήγα λοιπόν και την αγόρασα,
αλλά φοβόμουν να τραβήξω φωτογραφίες στο Όκλαντ.
Είμαι από το Όκλαντ.
Και έχει μια μεγάλη κόκκινη βούλα μπροστά.
Έβαλα ταινία από πάνω, αλλά κυρίως,
ένιωθα φοβισμένος από τον κόσμο γύρω μου.
Ο Τζέισον την πετούσε εδώ κι εκεί.
Την πέταξε πάνω στο τραπέζι και είπα: "Αυτό είναι πανκ".
Η δική μου ήταν κλειδωμένη σε εργαλειοθήκη, τυλιγμένη σε μετάξι.
Είμαστε στην Ιαπωνία, του κανονίζω τη μηχανή μέσω του Γκακ,
και αποφασίζει να μου δώσει μια Μ3 του 1958.
Όταν μου την έδωσε, είπε:
"Μην την κλειδώσεις κι αυτή στην εργαλειοθήκη".
Και δεν το κάνω. Κρατάω την υπόσχεσή μου.
Δεν ρίχνω το φταίξιμο στον εξοπλισμό για μια κακή φωτογραφία.
Είναι δική μου ευθύνη.
Έχω στα χέρια μου ένα κορυφαίο εργαλείο.
Και έχω δει πολλούς να βγάζουν φοβερές φωτογραφίες με χάλια κάμερες.
Αυτό είναι το αγαπημένο μου είδος φωτογραφίας.
Δεν προσπαθείς να πάρεις βραβεία ούτε να εντυπωσιάσεις κανέναν.
Απλώς καταγράφεις μια στιγμή.
Μια ξεχωριστή μέρα που μάλλον θα ξεχνούσες,
γιατί θα έρθουν καινούργιες αναμνήσεις.
Πλέον έχω την κάμερα μαζί μου συνέχεια.
Είμαι πολύ μέτριος, αλλά αυτό μου αρέσει.
Δεν θα γίνω ποτέ ο καλύτερος συγκολλητής, ο καλύτερος βαφέας.
Δεν ήμουν ποτέ ο καλύτερος σκέιτερ.
Μ' αρέσει αυτό, να ξέρεις ότι πάντα υπάρχει ένα νέο επίπεδο να φτάσεις.
Ο φακός άρχισε ήδη να φθείρεται
και το μέταλλο φαίνεται κάτω από τη μαύρη βαφή.
Άρχισα να παθαίνω εμμονή με αυτό,
με όλους τους διάσημους φωτογράφους που τις είχαν μαζί τους μια ζωή,
και πώς το μέταλλο ξεπρόβαλλε τόσο όμορφα κάτω από τη μαύρη βαφή.
Οπότε είπα: "Θα κάνω μια επίστρωση σε μια μηχανή,
θα τη βάψω μαύρη και θα την κάνω να μοιάζει με Leica".
Έτσι το παρουσίασα στον Τζέισον
και άκουσα ένα πανηγυρικό "Ρε φίλε!" από το τηλέφωνο.
Όλο λάμψη.
Έχουμε του '42, του '43, του '44.
Τα πιο σπάνια μοτέρ της Harley.
Παίρνουμε αυτά τα μοτέρ από τις Knucklehead,
τους τα δίνουμε κι αυτοί φτιάχνουν ένα υπέροχο έργο τέχνης.
Ορίστε λοιπόν η ιδέα που είχα.
Ξέρω ότι είναι κάπως υπερβολικό, αλλά θα βγει καλό.
Χάνεσαι τελείως όταν τις φτιάχνεις. Κάνω και βαφές
και αυτή με εμπνέει πολύ
γιατί δουλεύω πάνω σε διάφορα φινιρίσματα.
Μου θυμίζει μία από τις πρώτες μηχανές που έφτιαξα, τη 4Q,
που είχα χαμηλό μπάτζετ και ήμουν πολύ ενθουσιασμένος.
Ξυπνούσα στις 8 το πρωί
και πήγαινα κατευθείαν στο γκαράζ κι έμενα εκεί όλη μέρα.
Θεέ μου.
-Φίλε. -Θα είναι ωραίο.
Αυτά εδώ, φίλε...
Είναι κλισέ αυτό που θα πω,
αλλά αρκεί μόνο ένα εξάρτημα να σου μπει η ιδέα να φτιάξεις μια μηχανή.
Όπως με κάθε τι που δίνεις την ψυχή σου, τα πράγματα αλλάζουν.
Η σχέση αγάπης που έχεις μαζί του αλλάζει.
Το φτιάχνω στο μυαλό μου, είναι υπέροχο συναίσθημα.
Το μόνο χρώμα στη Leica είναι η κόκκινη βούλα.
Ήθελα να κάνω κάτι με κόκκινο.
Αλλά θέλω να είναι μαύρο από πάνω και το κόκκινο από κάτω.
Πρέπει να πάω κάτω από το φως.
Αυτό θα φθαρεί με τον καιρό.
Είναι πολυτέλεια να διαλέγεις όποια χρονολογία Knucklehead θες.
Όταν ξεκινάς με κάτι τέτοιο, είναι ήδη τόσο όμορφο
που οφείλω απλώς να δείξω τον απαραίτητο σεβασμό.
Το νέο πράγμα που μαθαίνω είναι η φωσφάτωση,
μια χημική κατεργασία.
Βουτάω τα περισσότερα ατσάλινα μέρη
στο ειδικό διάλυμα,
για να πάρουν αυτό το μαύρο ματ φινίρισμα.
Θα ήταν αστείο να έστελνες μια τέτοια φωτογραφία στον 10χρονο εαυτό σου.
Γιατί δεν θα είχες ιδέα αν τα έχεις καταφέρει ή όχι,
ή τι στο καλό κάνεις στη ζωή σου.
Είναι φοβερό αν σκεφτείς ότι είναι σχεδόν τόσο ανθεκτικό
όσο το χρώμιο.
Δημιουργεί μια στρώση
που δεν αφήνει το μέταλλο να σκουριάσει και του δίνει αυτό το φινίρισμα.
-Ναι, είναι ωραίο. -Ο Τζέισον είπε: "Δώσε πόνο".
Οπότε δίνω πολύ πόνο με αυτό.
Κάνω πράγματα που δεν έχω ξανακάνει ποτέ.
Ο Τζέι με έφερε σε επαφή με έναν τύπο στη Leica.
Του είπα για το πρότζεκτ.
Του είπα ότι κάναμε κάποιες χυτεύσεις κι εκείνος έψαξε στα αρχεία τους.
Βρήκε κάποια πράγματα και μου τα έστειλε.
Έχω μερικά εξαρτήματα εδώ, όπως αυτό το Linkert
από μηχανή εκείνης της εποχής.
-Αυτό λιώνει πολύ καλά. -Μπορούμε να λιώσουμε αυτό.
Και τώρα θα δούμε τι μου έστειλαν εδώ.
Ναι, του 1942.
Αυτός εδώ είναι ένας κινητήρας Knucklehead του '42.
Εκείνης της εποχής.
Κι αυτά τα κομμάτια είναι από Leica των αρχών της δεκαετίας του '40.
Πω πω.
Θα τα λιώσουμε όλα αυτά
και θα φτιάξουμε εξαρτήματα για τη μηχανή.
Και έτσι, θα ζουν για πάντα.
Παλιότερα τραβούσα λίγο με φιλμ,
και μου άρεσε γιατί ένιωθα ότι είχε μια συγγένεια με τις μηχανές.
Η ατέλεια είναι αυτή που δίνει όλο το στυλ σε αυτή τη μηχανή.
Βρίσκεις ένα ντεπόζιτο που έχει μια βαθιά χαρακιά.
Είναι σαν ουλή. Μια ανάμνηση.
Όλη η διαδικασία με τη μηχανή και το να βγάζω φωτογραφίες
μου δίνει τρομερή έμπνευση.
Νιώθω ότι γυρνώντας πίσω, όλες αυτές οι αναμνήσεις,
ακόμα και μια ατέλεια, μου θυμίζει
ότι κάνει τη μηχανή καλύτερη και λέει την ιστορία της.
ΚΑΜΑΚΟΥΡΑ, ΙΑΠΩΝΙΑ
-Για να δω. Πω, φίλε! -Πάμε να κάνουμε μια γύρα.
-Δες εδώ. -Τάκα, έχεις πολλές μηχανές.
Τάκα, όλο και μεγαλώνει.
Όλο και μεγαλώνει.
Αυτή δεν υπήρχε εδώ την προηγούμενη φορά.
Πω, φίλε!
Ο Τάκα είναι ο κορυφαίος. Γαμώτο!
Πήγαμε στο συνεργείο του καλού μου φίλου, του Τάκα.
Ο τύπος είναι εγγύηση.
-Τι χρονολογία είναι; -Του '45.
-Πωλείται; -Όχι.
-Ίσως; -Ίσως.
-Ίσως; -Ίσως, ναι.
Ρε φίλε.
Ιαπωνία.
Ο Τάκα δίνει μεγάλη βάση στην ιστορία,
βρίσκει παλιές μηχανές και τις ανασταίνει,
τους ξαναδίνει ζωή και τους βρίσκει νέα σπίτια.
Και σε αυτό μοιάζαμε πολύ.
Εκεί είναι που νιώθω ότι πραγματικά δεθήκαμε.
Για τους Cycle Zombies, πάντα η ιστορία είχε σημασία.
Οι άνθρωποι είμαστε τόσο περίεργοι.
Καμιά φορά τρώμε κολλήματα με συγκεκριμένους ανθρώπους ή μπάντες.
"Δεν πρέπει να σου αρέσουν αυτοί. Δεν είναι ο αρχικός τραγουδιστής".
Είσαι προκατειλημμένος, και το μισώ αυτό στους ανθρώπους γενικά.
Ήρθε ο Τάκα. Είχα ακούσει γι' αυτόν.
Και δεν ήξερα αν είναι εντάξει τύπος, αν έπρεπε να τον συμπαθήσω.
Και μετά αφήνεις στην άκρη τις βλακείες
και βλέπεις έναν άνθρωπο που είναι πολύ γλυκός.
Και μπήκε στο μαγαζί και είπε: "Νιώθω πολύ ωραία εδώ μέσα".
Είπα: "Τι εννοείς; Για τη θερμοκρασία λες;"
Είπε: "Όχι, όχι. Νιώθω πολύ ωραία εδώ μέσα.
Αυτό το μέρος είναι πραγματικά μαγικό".
Ή κάτι τέτοιο, γιατί λατρεύω αυτή την ιαπωνική μετάφραση.
Είναι τόσο ιδιαίτερη και αληθινή.
Σκότι, Μαξ. Το είδατε αυτό;
Που είναι θαμμένη κάτω από το χώμα;
-Ναι, είδα το βίντεο. -Δείτε εδώ.
Ήταν δίπλα στο λεωφορείο. Την τράβηξαν έξω.
Το φαντάζεστε;
Όποτε πήγαινα στο συνεργείο του, υπήρχε πάντα μια μηχανή για μένα.
Ανοίγει όλο το συνεργείο, κι ας είναι οι μισές μηχανές των πελατών του.
Κι αυτοί τον εμπιστεύονται τόσο,
που αφήνουν εμάς τους Αμερικανούς να τριγυρνάμε με τις μηχανές τους.
Πω πω.
Ποιος είναι αυτός;
Ο καλύτερος της Ιαπωνίας.
Ο μόνος λευκός Ιάπωνας.
Αυτός ο τύπος είναι ψυχούλα.
Δεν βρίσκω καλύτερη λέξη να τον περιγράψω.
Μια παλιά ψυχή, ένας γλυκός άνθρωπος. Απίστευτος.
Θα προσπαθήσουμε να πάρουμε και τα αυθεντικά.
-Οπότε... -Γι' αυτό είμαστε εδώ.
-Αλλά θέλουμε ένα αντίγραφο. -Γι' αυτό ήρθαμε.
-Τι έχεις; -Αλλά επίσης...
Συνέχεια έρχεσαι και σου πουλάμε πράγματα.
Τώρα γύρισε ο τροχός.
Πάντα έτσι γίνεται.
Το πιο όμορφο πράγμα
είναι να επισκεφτείς το εργαστήριο ενός καλλιτέχνη.
Βλέπεις τον κόσμο τους,
την άνεση ή το χάος τους.
Είναι εξίσου σημαντικό να δεις τον χώρο του Πικάσο
όσο και τα έργα του.
Φαντάσου να οργώνεις τη χώρα.
Κι εσύ.
-Οδηγεί. -Ναι.
Τέλεια.
-Ναι, θα το σκεφτώ. -Καλό ακούγεται.
-Πρέπει να πάμε μια βόλτα. -Πάμε.
Ταξίδευα πολύ με το σκέιτ, με 10 άτομα.
Έχω συνηθίσει να είμαι με πολύ κόσμο.
Να μπαίνουμε όλοι σε ένα εστιατόριο
και ο κόσμος να προσπαθεί να καταλάβει σε ποιο συγκρότημα είμαστε.
Επίσης είμαι και ήσυχος τύπος και μου αρέσει να περνώ απαρατήρητος.
Οπότε ανησυχούσα λίγο που θα πήγαινα εκεί με τον Τζέισον και τους υπόλοιπους.
Ο Μαξ είναι ερημίτης. Είναι το μαύρο πρόβατο.
Είναι περίεργο, γιατί είμαστε τόσο διαφορετικοί,
αλλά μας αρέσουν τα ίδια πράγματα.
Και μεγαλώσαμε διαφορετικά.
Μ' αρέσει να μένω μακριά από τη "Μέκκα" και να με αφήνουν στην ησυχία μου.
Όσα έκανε και ο τρόπος που οδηγούσε μηχανές
με επηρέασαν σίγουρα.
Ήταν κάτι σαν "ήρωας" για μένα. Μισώ αυτή τη λέξη,
αλλά ήταν ωραίος τύπος και τον είχα πρότυπο.
Ήταν ωραίο, γιατί μετά από αυτό κατάλαβα πραγματικά τον Μαξ.
Του είπα: "Φίλε, σε θαυμάζω εδώ και καιρό,
για τις μηχανές που φτιάχνεις, τον τρόπο που λειτουργείς".
Αυτό ήταν ένα από τα σημαντικότερα πράγματα που κράτησα από το ταξίδι.
Είμαι λίγο "ξένος" σε αυτόν τον χώρο από επιλογή.
Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν σε πάω ή ότι δεν θέλω να με καλούν.
Θέλω να με καλούν στο πάρτι.
Απλώς θέλω μετά να αποφασίζω εγώ αν θα πάω ή όχι.
Φταίει το άγχος μου και ο τρόπος που μεγάλωσα.
Δεν έχει να κάνει με το αν εκτιμώ ή αν συμπαθώ κάποιον.
Το έμαθα αυτό μέσω του Τζέισον, με βοήθησε να βγω από το καβούκι μου.
Το καλύτερο μέρος του ταξιδιού ήταν ότι ένιωσα πως ανήκω κάπου.
Προφανώς και ανήκω, αλλά ήταν ωραίο που το θυμήθηκα.
Ήταν ένα απίστευτο ταξίδι.
Δεν το πιστεύω. Δεν έχω ξαναδεί κάτι τέτοιο στη ζωή μου.
Δεν έχω ξαναδεί ποτέ κάτι τέτοιο.
Η πιο σπάνια του '36, η πιο σπάνια του '37,
μέχρι του '43.
Η ολόμαυρη του '43, του '44,
του '45.
Γαμώτο!
Είναι τρελό, φίλε.
Δεν το πιστεύω. Όταν πάμε στη Harley και δούμε τις φάτσες του κόσμου...
Ήταν σαν χιονοστιβάδα, φίλε.
Ξεκίνησε από το τίποτα, από μια ιδέα που είχες,
και τώρα καθόμαστε εδώ με όλες τις μηχανές και με φίλους,
που δούλεψαν σκληρά για να τις βρουν.
Ξέρουμε τον Γκακ και τον Τάκα πολύ καιρό, και όλους τους άλλους.
Το να ενώσουμε τις τελείες μαζί σου και με όλο αυτό
και με τις μηχανές, είναι... Σωστά, Μαξ;
Το πρώτο πράγμα που είπαμε ήταν ότι πρέπει να τους σεβαστούμε,
γιατί ο Γκακ, ο Τάκα,
τον Γιουτζίν μόλις τον γνώρισα, είναι ένα βήμα μπροστά.
Ο Γκακ ξέρει περισσότερα από εμάς γι' αυτά τα πράγματα.
Τον θαυμάζουμε. Αποτελεί έμπνευση για εμάς.
Όταν ο Τζέισον έριξε την ιδέα, σκέφτηκα ότι ήταν ωραία ιδέα,
αλλά οι ιδέες δεν γίνονται πάντα πράξη.
Και μετά ο Γκακ δέχτηκε να μπει στο παιχνίδι, όπως και ο Γιουτζίν.
Είχαμε τα λεφτά μέσα σε μια σακούλα Starbucks,
και μας άφηναν να οδηγάμε αυτές τις μηχανές.
Έπαθα πλάκα.
Αυτό έφερε εμένα και τον Σκότι πιο κοντά.
Γνώρισα καλύτερα τον Γκακ.
Ο Γιουτζίν μού χάρισε το αγαπημένο μου κράνος.
Και ο Τάκα έχει πάντα μια ανοιχτή αγκαλιά.
Είναι τόσο ωραίο αυτό, φίλε.
Ποτέ δεν φανταζόμουν ότι αυτή η ιδέα θα έφτανε τόσο μακριά.
Σας ευχαριστώ όλους που το κάνατε αυτό.
Από τα 19 μου τις έβλεπα αυτές με δέος.
Και τώρα είμαι 45, οπότε πέρασε πολύς καιρός.
Δεν τις έχω ξαναδεί ποτέ όλες μαζί και ανυπομονώ να τις φέρω πίσω
και να πω στη Harley ένα ευχαριστώ.
Και μετά να μαζέψω όλους τους φίλους μου μαζί
γιατί τρελαίνομαι για πάρτι.
-Ας κάνουμε ένα καλό πάρτι. -Ναι.
ΜΠΟΟΥΖΜΑΝ, ΜΟΝΤΑΝΑ
Πω πω!
Του '44, του '44, του '42, του '43,
του '43, του '43, του '44, του '44.
Γαμώτο.
Το να βλέπεις αυτή τη σειρά από τις πιο σπάνιες...
Δεν έχουν ξαναβρεθεί τόσες πολεμικές μηχανές μαζί.
Φτιάξαμε ολόκληρο στρατό.
Πόλγκριν, έλα εδώ.
Θεέ μου!
-Είναι φωτιά. -Κοίτα αυτό, κόκκινο.
Φίλε, τι τιμόνι είναι αυτό;
Flanders, νούμερο 11.
Είναι το καλύτερο.
-Απίστευτο. -Για χέρια γορίλα, σαν τα δικά σου.
Είναι πανέμορφο.
-Με αυθεντικό χρώμα. -Ναι.
Είναι απίστευτο.
Φίλε, αυτό το τιμόνι...
Για μοντέλο του '43, είναι το πιο απλό και το καλύτερο.
Κατά τη γνώμη μου, είναι το καλύτερο.
-Τα σπάει. -Επειδή είναι εντελώς γυμνό;
Επειδή έχει μόνο τα βασικά.
Όπως θα την έπαιρνες αν ήσουν τυχερός τότε.
Θα ήθελα να την είχα τότε.
Μην αγχώνεσαι, Έρικ.
-Κανείς δεν κοιτάζει. -Είναι μόνο...
Η εκπομπή διαρκεί μόνο 45 λεπτά.
-Με τραβάτε; -Ναι, σε τραβάμε.
Αυτά τα παιδιά είναι πολύ καλοί.
Πάτα την κόρνα καθώς τη βάζεις μπροστά.
Μάλλον είσαι κάτω από το προβλεπόμενο βάρος.
Θα το δείξετε όντως αυτό στην τηλεόραση;
Θέλω να πω ότι πριν χρειαστεί να ρίξω 25 μανιβελιές,
έπαιρνε μπροστά αμέσως.
Με την πρώτη ή τη δεύτερη, κάθε φορά.
Έρικ, να γκουγκλάρω πώς παίρνει μπροστά;
Νομίζω υπάρχει βίντεο στο YouTube.
Όσοι οδηγούν τέτοιες μηχανές ξέρουν εκείνη τη στιγμή
που λες: "Τι φάση;"
Και σκέφτομαι πως είναι το σύμπαν που σου λέει:
"Περίμενε ένα λεπτό πριν ανέβεις".
Και μετά, παίρνει μπροστά.
KNUCKLEHEAD 1942
Κοίτα αυτές τις εξατμίσεις! Τι λες τώρα;
Τι στο καλό;
Γαμώτο.
Sergeant του '42.
-Harley-Davidson. -Bloodbath, είναι το όνομα της μηχανής.
"Τα γουρούνια του πολέμου δεν έχουν πια την εξουσία.
Το χέρι του Θεού σήμανε την ώρα.
Μέρα κρίσης, ο Θεός καλεί. Στα γόνατα σέρνονται τα γουρούνια του πολέμου".
Η έμπνευση ήταν πως κάποιος πήγε στον πόλεμο,
είχε μια μηχανή, κι όταν επέστρεψε ήταν άλλος άνθρωπος,
είδε πράγματα που τον άλλαξαν για πάντα.
Κι αν εμβαθύνεις στην πηγή της έμπνευσης,
τους βλέπεις με την πλάτη στον τοίχο
να χαράσσουν τα κράνη τους.
Ένα ποίημα, η Βίβλος.
Αυτή είναι η τελευταία σελίδα της Βίβλου. Αποκάλυψη 22.
Την έσκισα και την κόλλησα πάνω.
Αυτά είναι λουλούδια, ίσως από την κοπέλα του στην πατρίδα.
Ο φίλος μου ο Ντέιτον κάνει χυτεύσεις. Ήρθε απ' το συνεργείο.
Η Leica μού έστειλε παλιά εξαρτήματα από το '40 έως το '42.
Τα λιώσαμε όλα αυτά, μαζί με δύο καρμπυρατέρ Linkert από Harley.
-Από αυτό είναι αυτό. -Γαμώτο.
Από αυτό είναι η λαβή του λεβιέ.
Από αυτό είναι;
-Πω πω. -Είναι κυριολεκτικά...
-Σαν εξαρτήματα από τον πόλεμο. -Σαν λιωμένο αυτοκίνητο.
Ήταν σαν τέχνη των χαρακωμάτων.
Του έλειπαν οι δικοί του
ή χάραζε πάνω της ένα συγκεκριμένο τραγούδι.
Ήταν λες και ήταν μαζί του στα χαρακώματα.
-Είναι υπέροχη. -Ευχαριστώ.
Ανυπομονώ να την πάμε στο Μιλγουόκι.
Θα πάθουν πλάκα όλοι μόλις τη δουν.
Ευχαριστώ. Είμαι ενθουσιασμένος.
Μας ένωσες όλους και μας έδωσες αυτή την ευκαιρία.
Όλη αυτή η φάση με τη Leica ήταν φοβερή,
να βγάζω φωτογραφίες αυτή τη μηχανή.
Ήταν απίστευτα.
Σου έχω μερικές εκπλήξεις.
Ο Τζέι λέει ότι έχει μια έκπληξη. Με αγχώνει αυτό.
Σ' αγαπάω, φίλε. Είναι απίστευτη.
Το εκτιμώ, φίλε.
Ήταν δύσκολο να φτιάξω αυτή τη μηχανή,
γιατί ήθελα να είναι ξεχωριστή.
Μετά από το ταξίδι στην Ιαπωνία και την έμπνευση που πήραμε,
το να έχεις το τελικό αποτέλεσμα
και να γράφεις χιλιόμετρα στο κοντέρ,
αυτό είναι όλο το νόημα.
Ήταν το καλύτερο δώρο.
Είναι σαν μηχανή έκθεσης, αψεγάδιαστη.
Δες αυτό το χρυσαφί από κάτω.
Η αγάπη μου για τη Leica.
Το πρώτο πράγμα που έκανα πριν από έξι μήνες.
Η επίστρωση του πλαισίου.
Ήθελα να λέει μια ιστορία.
Οι εξατμίσεις θα σκουριάσουν. Το ντεπόζιτο έχει λάκα 70 ετών.
Έχυσα βενζίνη πάνω του. Κοίτα πώς φαίνεται.
Ταιριάζει με την τάπα.
Αυτά τα φώτα νομίζω είναι γαλλικά, από παλιό αεροπλάνο του '40.
Αλλά μόλις άνοιξες το βιβλίο.
Αυτό το πράγμα θα αλλάξει σε κάτι άλλο.
Μπορούμε να χαράξουμε κάτι στο πλάι του πλαισίου ακόμα και τώρα.
Αλλά βλέπεις πώς αρχίζει να βγαίνει το χρώμα εδώ;
Στην ακμή.
Όπως στη Leica σου.
Εκεί που οπλίζεις τη Leica.
ΠΟΛΕΜΟΣ ΚΑΙ ΕΙΡΗΝΗ
Βλέπεις πώς αρχίζει να φαίνεται. Δεν ήθελα να το κάνω ψεύτικο.
Ήθελα να συμβεί όταν την είχες.
-Κι έτσι θα έπρεπε να συμβεί. -Ναι.
Σφυρίχτρα σκύλου από το 1940.
Κι αυτό το μικρό γούρι.
-Τι φανάρι είναι αυτό; -Το καλύτερο.
Δεν θέλω καν να το πω στην κάμερα, αλλά είναι δικό σου και σου ανήκει.
Φίλε, αυτή η μηχανή είναι...
Αυτό θα παραμείνει κόκκινο
-και αυτό θα... -Ναι.
Αυτό κόκκινο και αυτό μπρούντζινο;
Το πλαίσιο μπρούντζινο και η σέλα αυτό το μπορντό, βαθύ κόκκινο,
με μαύρο από πάνω, όπως η βαφή.
Ντεπόζιτο, φτερό, αυτά είναι παλιά αυθεντικά Harley,
οπότε θα δείξουν. Ήδη έχει αρχίσει να γίνεται.
Πω πω.
-Ναι. -Είναι ό,τι καλύτερο.
Έτσι νομίζω κι εγώ, φίλε.
Είναι τόσο απλή και καθαρή, αλλά και περίπλοκη.
Ξέρεις...
Είναι διακριτική, φίλε.
-Είναι... -Είναι όπως πρέπει.
Είναι όμορφη.
Πολύ όμορφη.
-Σ' αγαπάω, φίλε. -Ευχαριστώ.
Χαίρομαι πολύ που σου αρέσει.
Τη λατρεύω. Είναι τόσο περίπλοκη και τόσο απλή ταυτόχρονα.
Να πάρει, φίλε.
Χαίρομαι πολύ. Είμαι ενθουσιασμένος.
Μου έλειψε πολύ. Ανυπομονούσα να την ξαναδώ.
Όταν ξεκίνησα ως ηθοποιός, είχα μόνο μια μηχανή
και ήθελα να συνεργαστώ με πολλούς ανθρώπους.
Πολλές σπάνιες μηχανές κατέληγαν στην Ιαπωνία.
Ήθελα να πάω στην Ιαπωνία
και να φέρω πίσω αυτές τις μηχανές που αγαπώ,
να το μοιραστώ αυτό με τον κόσμο
και να τις δω σε μουσείο της Harley.
Ξεκίνησε σαν μια τρελή ιδέα.
Δεν ξέρεις αν θα τα καταφέρεις
και να πού φτάσαμε.
Ερχόμενος εδώ, διάβασα ένα απόσπασμα σε ένα βιβλίο.
"Υπάρχει μια ράτσα ανθρώπων που δεν χωρούν πουθενά,
που δεν ησυχάζουν.
Πληγώνουν τους δικούς τους ανθρώπους και γυρίζουν τον κόσμο ελεύθεροι".
Και σκέφτηκα, φίλε, αυτοί είναι οι περιπλανώμενοι.
Δεν μπορούμε να ησυχάσουμε.
Οι μηχανές έβγαζαν καπνούς
σε χωμάτινους λόφους και πέτρες.
Σκεφτόμουν: "Πόσο κοστίζουν αυτές οι μηχανές;"
Κοιτάζω τον Τζέι και του λέω: "Φίλε, τις οδηγούμε, δεν τις κρύβουμε".
Ο Τζέι είπε: "Θα τις διαλύσουμε και θα τις ξαναφτιάξουμε".
Αυτό είναι το νόημα, φίλε. Να τις οδηγούμε.
Κανείς άλλος δεν σε κοιτάει και λέει:
"Μ' αρέσει αυτό που κάνεις. Δώσ' τα όλα. Κάνε ό,τι θέλεις".
Δεν είχα ποτέ κάποιον, ειδικά για μηχανή,
να μου πει: "Είναι το όραμά σου. Εσύ είσαι ο καλλιτέχνης. Κάν' το".
Ο Τζέισον μάς έδωσε το στίγμα.
Μας είπε: "Ελάτε, πάμε.
Ακολουθήστε με ή αυτοσχεδιάστε και πείτε μου την ιδέα σας".
Ναι, αυτός δίνει το έναυσμα. Είναι η σπίθα.
Νιώθω πολύ τυχερός που τον έχω.
Θα γίνομαι η βενζίνη στη σπίθα του κάθε μέρα. Πάμε.
Για μένα, ως Ιάπωνας, αυτή η διαδρομή
από την Αμερική στην Ιαπωνία
και πίσω σε ένα μουσείο στην Αμερική είναι κάτι...
απίστευτο, αδιανόητο.
Είμαι απλώς ένας αναβάτης χωρίς καν δικό μου συνεργείο.
Είναι μεγάλη μου τιμή.
ΜΙΛΓΟΥΟΚΙ, ΟΥΙΣΚΟΝΣΙΝ
ΓΥΡΙΣΤΗΚΕ ΣΕ ΚΛΕΙΣΤΟ ΔΡΟΜΟ. ΜΗΝ ΤΟ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΤΕ.
Υπάρχουν στιγμές που σε χτυπάνε κατακέφαλα.
Όταν περνούσαμε τη γέφυρα, διασκορπισμένοι όλοι μαζί,
κοίταξα τον Τζέι και τον Σκότι.
Ήταν δυνατό συναίσθημα.
Το καλύτερο συναίσθημα.
Εκείνοι τη στιγμή όλα ενώθηκαν. Ανατρίχιασα.
Η μηχανή ήταν τέλεια. Ήταν μια τέλεια στιγμή.
Φτιάξαμε αυτή τη μηχανή και τώρα οργώνουμε τους δρόμους.
Ορκίζομαι, για μια στιγμή,
ένιωσα ένα μούδιασμα, ανατρίχιασα, δάκρυσα κιόλας.
Είναι σουρεαλιστικό το συναίσθημα
να ξεκινάς από μια ιδέα και να την κάνεις πραγματικότητα.
Όλοι μαζί στον δρόμο.
Το να οδηγώ μέσα σε ένα πλήθος από λάτρεις των Harley,
ήταν μια πολύ ωραία εμπειρία, κάτι που δεν θα ξεχάσω ποτέ.
Οι μοτοσικλέτες που έφερε εδώ ο Τζέισον,
για εμάς, ως εταιρεία αλλά και ως κουλτούρα,
αποτελούν ένα παράθυρο στο παρελθόν μας.
Το πώς τις απέκτησε ο Τζέισον είναι απίστευτο και αξιοθαύμαστο.
Είναι κάτι που μάλλον μόνο εκείνος θα μπορούσε να καταφέρει.
Πρέπει να έχεις έναν κύκλο ανθρώπων, φίλους που ξέρουν κάποιον,
που ξέρει κάποιον που η θεία του είχε αυτή τη μηχανή ή κάτι τέτοιο,
για να έχεις μια τέτοια πρόσβαση.
Χωρίς αυτόν, δεν θα γινόταν.
Μωρό μου. Είσαι σπίτι.
Αυτές οι μηχανές είναι οι πιο σπάνιες
και γι' αυτόν τον σκοπό φτιάχτηκε αυτό το μέρος.
Στη Harley-Davidson, μην ξεχνάτε
ότι η κληρονομιά μας είναι το DNA μας.
Όλο αυτό έχει σημασία, γιατί εδώ κατασκευάζονταν οι μηχανές.
Έχει σημασία και αξία.
Όλα δέσανε μεταξύ τους και είναι πολύ δυνατό συναίσθημα.
Πολλοί μιλούν για τα όνειρά τους,
αλλά σπάνια κάποιος τα υλοποιεί.
Ο Τζέισον όμως το πέτυχε, ήταν το δικό του όνειρο.
Έχει πάντα θετική στάση.
Και την ικανότητα να εμπνέει φίλους.
Χάρη σε αυτά τα δύο χαρίσματα
κατάφερε να το υλοποιήσει.
Συγκινήθηκα πραγματικά.
Είναι ίσως η πιο σπουδαία στιγμή της πορείας μου με τις μηχανές,
γιατί ένωσα τόσους διαφορετικούς ανθρώπους από όλο τον κόσμο.
Πω πω. Ναι.
Τόσο ωραία.
Είναι αυτό που αγαπώ. Αυτό που με αγχώνει.
Αυτό που με τρελαίνει.
Είναι η παραξενιά μου.
Το να πηγαίνω στη Harley με τις κορυφαίες μηχανές
και να τις βάζω σε ένα μουσείο. Δεν έχω τίποτα άλλο να δώσω.
Αυτό ήταν το αποκορύφωμα.
Ταυτόχρονα, το να βλέπω τον γιο μου
να οδηγεί και να μαθαίνει από τους κορυφαίους,
είναι μια στιγμή μοναδική. Σαν να ζούμε ένα όνειρο.
Η ΣΥΛΛΟΓΗ ΤΟΥ ΤΖΕΪΣΟΝ ΜΟΜΟΑ ΑΠΟ ΤΟΝ Β' ΠΠ
Σκέφτεσαι όσους γύρισαν από τον πόλεμο.
Τι αλλαγές θα έκαναν, τις δικές τους πινελιές.
Αυτή είναι διαφορετική από του Σκότι.
Εκείνη μοιάζει σαν έργο των χαρακωμάτων.
Του Μαξ είναι πανέμορφη και σέξι.
Όπως ο Ματίς, ο Πικάσο κι ο Ρέμπραντ,
ο καθένας έχει το στυλ του.
Είναι απίστευτο που το κάνατε αυτό από αυθεντικές μηχανές.
Ανυπομονώ να τις δει ο κόσμος σήμερα.
-Τι όραμα. -Σας ευχαριστώ όλους.
Ευχαριστώ που κάνατε αυτό το όνειρο πραγματικότητα.
Επισκέφτηκα αυτά τα μέρη, έκανα νέους φίλους
και νιώθω ότι κέρδισα κάτι με πολλαπλάσια αξία
από το αντίτιμο που πλήρωσα.
Κανονικά, έπρεπε να την κρατήσω για πάντα.
Αλλά αν δεν την είχα δώσει,
δεν θα ζούσα αυτή τη διαδρομή.
Κι αν έχασα τη μηχανή μου, κέρδισα μια πολύ μεγαλύτερη εμπειρία.
ΣΑΛΟΥΝ ΔΙΨΑΣΜΕΝΟΣ ΤΑΥΡΟΣ
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΤΟΥ ΜΑΞ ΣΑΑΦ
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΤΟΥ ΣΚΟΤΙ ΣΤΟΠΝΙΚ
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΤΟΥ ΜΑΞ ΣΑΑΦ
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΤΟΥ ΣΚΟΤΙ ΣΤΟΠΝΙΚ