Saan kayo pupunta?
Mahahabol ko kayong mga bruha kayo!
May mga killer whale akong sumusunod sa mga utos ko!
Mag-ingat kayo dahil paparating na si Tilikum!
- Saan sila pupunta? - Sa tingin mo, saan?
Para maghanap ng tao at pagkain!
At mga makakatalik!
Ang buong klase ba 'yan?
Sandy, ninakaw ba nila ang bangka mo?
Oo, pati ang mga kayak at mga canoe at 'yong patay na manok.
Ang ganda ng party mo, Amelia.
Sandali! Guys!
Napasarap ang tulog ko!
Guys, utang na loob, 'wag n'yo akong iwan dito!
Uy, kaibigan.
PAGKATAPOS NG 18 ARAW
Handa na ang almusal.
Pakiusap, kumain ka na, Amelia. Kakapakulo lang natin ng huling sapatos.
Kunin mo na dahil carpet na ang susunod.
Uy, nakasubok ka na ba ng positivity journal?
Balita ko, nakakaayos ng utak iyon.
O kaya… 'Yong laught therapy kaya?
Gusto mong subukan iyon?
Magigiing wirdo iyon sa una, pero gagawin ko iyon kasama ka. Handa ka na?
Isa, dalawa, tatlo.
Tama na sa pagsubok na ayusin ako. Di ko lalabanan 'to.
Natural na reaksyon ito sa sitwasyong ito.
Pero may mga tao roon.
Hihintayin lang nating mahanap nila sila para matulungan tayo.
Labingwalong araw na, Zoe.
Nakakatawang iniisip mo pa ring babalik sila.
Hindi naman malaking yate ang sasakyan nila.
- Matatagalan talaga sila. - Puwedeng ganoon o patay na sila.
Iyon na iyon?
Nasa loob ang pinakasustansiya at ako ay…
Kumakain para sa dalawa.
Nakakainis, pero tama siya.
Ewan. Malapit na akong umalis, okey?
Kung hindi ninakaw ng mga bruhang iyon ang bangka ko, kumakain na ako ng seagull,
hindi sapatos.
Kumusta?
Wala pa rin. Para siyang phone na walang signal.
Saan galing 'yang asin na iyan?
Balakubak. Pandagdag lang. Heto.
Okey.
'Ayan na naman siya.
Ngayon lang siya nahimatay nang ganito katagal.
'Wag mong sayangin.
Tigil!
Guys, panahon na.
Kailangan ulit nating pag-usapan iyon.
Hindi!
- Hindi. - Wala sa pagpipilian iyon, Renee.
Okey? Kailangan lang nating maghintay hanggang tumubo ulit ang ani.
Bagong renovate ang music room, hindi pa gaanong nagagalaw ang carpet.
Hindi pagkain ang carpet!
Okey? Hindi tayo mabubuhay sa carpet.
Naubos na ng mga katawan natin ang glycerol at ketone natin,
at ngayon, uubusin na nito ang muscle protein.
Nabubuhay ang mga tao nang ilang taon nang walang kinakain.
Tingnan n'yo si Gandhi. Si Gwyneth Paltrow.
Ano? Kung wala silang pumapalyang organ.
Guys, namamatay na ang mga katawan natin.
'Yong bahong iyon, dahil nasisira na ang kidneys natin.
Ang mga baga natin, nasa proseso na ng pagliit.
Liliit din ang mga puso natin at titigil sa pagtibok.
Madalas, atake sa puso talaga ang dumadali sa tao.
O impeksiyon.
Kumusta 'yong saksak sa 'yo, Zo?
Hindi naman nagnanaknak, Renee.
Guys, palaging may dahilan para lumaban.
Mismo.
Okey.
At ganito tayo lalaban.
At sawa na akong maging gutom at galit.
Sige, Bicky, siguradong mayroong mga moral na implikasyon dito.
Hindi ko alam.
Ilang milenyo na nating kinakain ang katawan ni Kristo.
Totoo iyon.
Hindi. Hindi, tama si Zoe. Imoral iyon.
Diyos ko. Masyado kayong nag-iisip.
Oo, noong unang beses akong kumain ng Guatemalan coast guard,
wirdo sa pakiramdam, pero nasarapan din ako.
Sige, kung gagawin natin ito,
kailangan na nating gawin ito bago pa tayo manghina lahat.
Sige. Ayos. Sino'ng kakainin natin, kung gayon?
Oo, iyon nga ang naisip ko.
Hindi natin kakainin ang kahit sino dahil paano tayo magpapasya?
Tribal council?
Ang wirdong pakinggan.
Tribal council.
Hindi, hindi, nagbibiro lang ako.
Hindi. Nagbibiro lang ako.
Napaka-cute. Ang madreng mahilig sa reality TV.
Hindi na cute ngayon, ano, Bicky?
Sandali, mga tanga!
Ang lintik na iyon.
Hi.
Naisip kong baka gusto mong makipag-usap sa isang propesyunal.
Syempre, kakailanganin mo
ng walang-buhay na bagay na may ganoong katangian, pero gumana sa akin.
Alam kong napakalalang sitwasyon nito,
pero nag-aalala kami sa 'yo.
Naririnig mo ba iyon?
Nakaririnig ka na rin ng kung ano-ano?
Ano? Mga boses…
Teka, pinagawa ba sa 'yo ito ni Zoe?
Amelia, pakiusap.
Tingin ko, panahon na para i-charge ang battery
para bigyan ka ng electroshock therapy.
Alam n'yo? Palagay ko, kukunin ko ang mop na iyan.
Tumahimik ka at patulugin mo ako.
Tahimik! Tahimik.
Maliban na lang kung iba ang ginagawa ng therapist niya,
parang hindi naman siya naglalabas ng damdamin niya.
Nag-uusap kayo ng istratehiya?
'Di n'yo naman ako iboboto, ano?
Walang boboto ng kahit sino.
Tahimik! Tahimik!
Ano'ng palagay n'yo sa personalidad laban sa pisikal na katangian?
Sinusubukan mo bang sukatin kung sino ang pinakamalaman
o kung sino ang may pinakamaliit na tsansang mabuhay?
Ang iniisip ko…
puwede nating hatiin ang boto?
At mauwi sa walang mapipiling kahit sino!
Mga tanga.
Hindi tayo makakaasa sa boto ni Zoe.
Lintik, Sandy. Ginawa mo ang lahat ng 'to?
Ang ganda ng bangka ko.
Oo, natuto ako sa karagatan, Zoe.
At bangka ko na ito ngayon.
Nabanggit na lang din ang karagatan,
matagal kang naglagi roon…
Salamat sa 'yo.
Oo, nagi-guilty pa rin ako roon.
Iniisip ko lang. May lugar ba roon
kung saan makakakuha ng antidepressants para kay Amelia?
Mayroon pa sigurong lugar na 'di nanakawan.
Mali ang iniisip mo.
Kailangan mong hanapin kung sino ang mga nagnanakaw.
Scuba City ang tawag doon.
Nakalutang na komunidad iyon
na binubuo ng scuba diving instructors at tour boats nila.
Lahat ng babad sa araw at mabagal magsalitang gago
na nakagamit ng snorkel, nagsama-sama,
at ninanakawan nila ang lahat ng nasa lupa.
Teka, ibig sabihin, lahat ng mga bumagsak sa school
at nagpakasasa lang noon, sila na ang naghahari ngayon?
Parang ganoon. Lahat ng gusto mo, makakapag-dive sila at makukuha iyon.
Gusto mo ng lata ng sopas para sa hapunan? May Costco sa ilalim.
Antidepressants?
Kayang-kaya nilang kumuha ng gamot kahit tulog.
Ang galing. Tamang-tama iyon.
Oo, tamang-tama. Ang galing. Hindi, iiwasan mo ang Scuba City, Zoe.
Lahat ng kilala kong hindi makapagbayad sa Scuba City,
nalunod.
Pucha.
Bakit mo gustong bumalik doon, kung gayon?
Zoe, nabuhay ako nang tatlongn buwan sa pag-inom lang ng luha ko.
Tumatag pa ako nang dahil sa kahinaan ko.
Gusto kong malaman ng anak ko ang ganoong pakiramdam.
Si Teresa rin. Basta makumbinsi ko siyang sumama.
Kaya ba naglagay ka ng ikalawang bike?
Pagkakaibigan, ano?
- Sila na lang ang mayroon tayo. - Oo.
Hanggang handa ka nang kumain ng babae.
Ayos ka lang?
Girls! Kainin n'yo ako.
Ako na. Ako ang pinakamatanda,
mukhang sa langit naman ako mapupunta at nakahanap ako ng mga halimbawa
ng rituwal na sakripisyo sa Lumang Tipan,
na magiging theological loophole sa pagpatay.
Ano sa palagay n'yo?
Oo, tingin ko, kailangan muna naming mag-isip, Sister.
Sasabihin ko na. Sino'ng kakain ng karne ng matanda kung mayroong bata?
Napakagandang alok niyan, Sister, pero…
hindi kami makakakain ng madre.
Dahil sa Panginoon. Magagalit lang siya.
Naiintindihan mo naman, 'di ba?
Pero puwedeng ikaw ang mamahala ng tribal council.
Girls, masyado n'yong sineryoso ang biro ko.
- Ah, pucha. Puwede na ang matanda. - Hindi, hindi, hindi.
Oo, ako na sa tribal council.
Sandali lang.
Buweno, Zoe, ano'ng nararamdaman mo sa pagboto ngayong gabi?
Oo. Halata namang target ako.
Ako lang ang nag-iisa ritong iniisip na katangahan ito.
Ang tagal mo na akong pinupuyat, hayop ka.
Nasaan ka?
Oras na para mag-isip na parang possum.
Kapag nabilang na ang mga boto, pinal na ang desisyon,
at ang taong may pinakamataas na bilang ng boto ay…
matatanggal.
Unang boto.
Zoe.
'Di na kagulat-gulat.
Ikalawang boto.
Teresa.
Ikatlong boto.
Megan.
Teresa.
Ano?
Teresa.
Seryoso ba kayo?
Sa loob ng ilang buwan, ang ginawa ko lang ay
magluto at maglinis para sa inyo, mga walang utang na loob.
Nang walang isang daliri sa paa, tapos ito ang pasasalamat n'yo sa akin?
Hindi naman iyon pamemersonal.
Inalagaan mo nang mabuti ang katawan mo sa ilang taon ng IVF.
- Organic ka. - Gusto namin ang masarap mong katawan.
Buweno, kung gagamitin n'yo ang pagiging ina laban sa akin,
gagamitin ko iyon para iligtas ang sarili ko.
Ano?
- Palalakihin ko ang anak ni Sandy. - Ano? Talaga?
- Ano 'to? - Gagawin mo iyon para sa akin?
Oo, kung maliligtas n'on ang bata.
Pero hindi natin siya palalakihin sa dagat na parang mga pirata.
- Tara. - Okey?
Mananatili tayo sa lupa at lingguhan tayong magpapatingin kay Renee.
Sige, sige.
Ligtas na ba ako o ano?
- Oo? - Oo.
Mga nanay ang namamahala, kaya ligtas na si T.
- Salamat. - Congratulations.
Teresa. Walang boto.
- Zoe. - Ano ba?
Dalawang boto na, Zoe.
Isang boto, Megan.
Teresa. Walang boto.
Huling boto.
Si Megan.
'Tang ina?
May dalawa tayong boto kay Zoe, dalawang boto kay Megan.
May tabla tayo.
Dalawang kainan.
Ayos.
Uy, munting kaibigan.
Amelia?
Hindi, hindi!
Ano? Ano'ng gusto mo?
Ang ganda mo.
Kailangan ka lang naming
pumunta sa tribal council at bumoto para sa tiebreaker.
Hindi, ginagawa ko ang ipinangako kong gagawin ko noon, maghintay sa kamatayan.
Okey? Kayo na lang.
Amelia!
Sinusubukan ko talagang huwag bumalik sa dati.
Sinusubukan kong maging mahinahon.
Nauunawaan kong may iba kang pagtugon sa sitwasyon.
Pero ikaw rin ang rason kung bakit kami humantong sa ganito.
Talagang sinira tayo ng party mo.
Kaya, pakiusap, halika na at bumoto,
dahil kami, gusto naming mabuhay, kahit na ayaw mo na.
Sige.
Muntikan na talaga akong…
maging bruha ulit.
Sige. Pero bakit ako nasa tadtaran?
Hindi survival skill ang pagtugtog ng violin.
Ano, di na mahalaga ang sining ngayon?
Matagal nang walang halaga ang sining dito. Ngayon pa kaya?
Amelia.
Makinig ka, alam kong nagkamali ako.
Pero may mga tao roon, at may ibang paraan para mabuhay.
Hindi na 'to pagpili kung ako o si Megan.
Hindi ito pagpili ng kahit sino.
- Oo, wala akong naintindihan. - Salamat.
Ano'ng klaseng buhay pa ba 'to, guys?
Hindi porke kayang mabuhay ng tao, ibig sabihin, dapat na silang mabuhay.
Hindi katumbas ng paghihirap ang kahulugan nito.
Minsan, puro paghihirap lang.
Hindi. 'Di totoo iyon. 'Di iyon ang ibig kong sabihin.
Palaging may pag-asa, okey?
- Nakatagal na tayo nang ganito… - Hindi.
Hindi na mahalaga. Hindi mo nakukuha ang punto.
Wala na roon ang mahalaga.
Hindi na mahalagang gumawa tayo ng kuryente, nagpatubo ng ani,
o na may mga tao pa roon.
Hindi sila mahalaga. Wala tayong halaga. Wala kang halaga.
May halaga ako.
Ako ang rason kung bakit ka narito.
Ako ang rason kung bakit buhay ka pa, kaya piliin mo ako.
Pakiusap, iligtas mo ako.
Hay, Zoe.
Hindi mo ba alam na ikaw ang babaeng hindi napipili?
Nagulat kang makatayo ulit rito,
naghihintay na matanggal.
Kaya, hindi, hindi ikaw ang pipiliin ko.
Pero di ko rin pipiliin si Megan.
Matatapos din ito para sa ating lahat.
'Wag na tayong magpakahirap pa.
- Maganda ang punto niya. - Nagkamali talaga si Zoe.
- Oo. - 'Wag kayong makinig sa kanya. Baliw siya.
Si Zoe ang nag-trap sa atin sa reunion.
Kita n'yo ang suot niya? Wala siya sa sarili.
Tinulak ni Zoe si Sandy sa dagat.
- Oo nga. - Tapos si Saskia ang sinisi niya.
Kasalanan ni Zoe kung bakit nahulog ang hoop sa akin.
Aksidente iyon.
Aksidente ba iyon nang patayin mo ang huli nating manok?
- Kaya tayo nagugutom ngayon. - Pepe ang tawag niya roon.
Ako lang ang may alam kung paano paganahin ang radyo.
Hindi siya nagkakamali.
- Buweno… - Totoo.
Ngayong alam na nating may mga tao pa, mas mahalaga iyon.
Kaya kong…
Wala akong masabi.
Megan.
Si Megan ang binoboto ko.
Oo, ako rin.
- Hindi, hindi. - Oo nga.
Hindi.
Ako rin.
- Pasensya na, Megan. - Megan. Halata naman.
- Ano iyon? - Megan.
Si Megan din ang boto ko. Pati ng baby.
- Saskia. - Pakiusap, sabihin mo sa kanila.
Huwag mong gawin ito.
- Pakiusap. - Hindi 'to pamemersonal.
Kasi… Kung ito ang gusto ng grupo,
oo, si Megan din. Pasensya na.
Girls, ang layo na ng narating nito, at patawad kung
- nakisakay ako. - Sige, Sister.
Para sa ikabubuti ng marami.
Huwag.
Ang taong may pinakamaraming boto…
ay si Megan.
Seryoso ba kayo?
Mga puta kayong lahat!
Mga anak ng puta.
Umalis kayo. Wala akong pakialam.
Gago kayo! Mga traydor.
Mahalaga rin si Megan.
Patawad.
Magandang umaga, mga tagapakinig.
Napakasamang araw nito para sa amin.
Muli, ang coordinates namin ay 34.4100 digri sa timog,
150.3037 digri sa silangan.
Alam naming nariyan kayo.
Pakiusap…
iligtas n'yo kami mula sa isa't isa.
Kumusta ang pakiramdam natin/
Nasasabik?
Ayos ka lang? Okey. Sige.
Tingnan natin ang mayroon dito.
Halata namang baby. Siya nga kaya?
Biro lang.
Hindi, hindi.
Vibrator, seryoso?
- Pakiusap. - Hayaan mo na, okey?
Okey. Medyo malamig.
Sa tantiya ko, nasa mga apat na buwan ka na.
Gusto mong marinig ang tibok ng puso?
Ganito ang tunog niyon.
Talaga ba?
Talaga, umuubra 'to sa 'yo?
Oo. Pasensya na.
Ito kasi ang matagal ko nang pangarap.
Pero kinailangan kong kumbinsihin ang sarili ko noon.
Alam mo iyon, na hindi ito matutupad.
Buweno, matutupad na ito pagkatapos ng pitong buwan.
- Lima. - Lima.
Lima.
Maths, mahina…
Makukuha mo ang anak mo, Teresa, at aalis na ako.
Kapag naipanganak ko na… ito,
maglalayag ako at iiwan ito sa 'yo.
Walang nagpapaalis sa 'yo.
Utang na loob.
Walang may gusto sa akin dito.
Hindi ka nga makapaghintay ng Grade 12 para umalis ako.
Itinulak ako nina Zoe at Saskia sa dagat nang makakuha ng pagkakataon.
Kahit nang subukan kong sumali sa Guatemalan coast guards,
pinaalis din nila ako.
Sabi mo, kumain ka ng isa sa kanila?
Okey, may mga basehan sila.
Pero ang punto, mag-isa na lang ako ngayon, at sa dagat ako nababagay.
Sandy,
ikaw… ay isang totoong baliw.
Salamat.
Pero gusto naming narito ka.
Okey? At literal na walang ibang tao akong gustong makasama sa pagpapalaki…
bukod sa best friend ko.
Ano?
Kayo talaga!
Umalis ka, Renee!
Sandali namin 'to.
HAPUNAN
O, hindi, hindi, hindi…
Oo, alam ko. Alam ko.
Hindi naman ako makakapag-violin sa barbecue
para maipagpatuloy ang kantahan.
Kuha ko na. Ayos lang sa akin, guys.
Hindi, di ako sang-ayon.
The Corrs, Dave Matthews Band,
'yong orchestral drum sa "Thong Song," ang gaganda n'on.
Ako na.
Ako na lang ang magsasakripisyo.
Teka, talaga?
Oo. Ayoko na.
Wala na akong pag-asa.
Kayo, mayroon pa, kaya…
Kung makatutulong sa inyo, iyon ang gagawin ko.
'Tang ina!
- Medyo insensitive. - Sigurado ka, Amelia?
Oo. Sigurado ako.
Pero ayoko nitong drama n'yo na parang Picnic at Hanging Rock, ha?
Ayokong makakita ng…
Gusto n'yo ba siyang bigyan ng tsansang maduwag pa?
Hindi.
Kung di natin gagawin ngayon, 'wag na nating ituloy.
Mula nang sinabi niya sa akin iyon, patay na siya sa akin.
Kaya ako ang bahala rito, okey?
Para sa ating lahat.
Pero wala nang, "Laging sinisira ni Zoe ang lahat."
Okey? Wala nang, "Walang halaga si Zoe," ha?
Kailangang may gumawa ng madugong gawaing ito at ako iyon, okey?
Okey.
Ihanda n'yo na ang mesa.
Ah, pucha.
- Salamat sa Diyos. - Anak ng?
Salamat naman.
Akala ko talaga, napatay na kita.
Mahirap malaman
kasi malakas ang hampas ko sa 'yo para maging kapani-paniwala,
pero di ganoon kalakas para di ka mamatay. Mukhang nagawa ko.
Bakit ako nasa bike sa bangka, Zoe?
Kasi kailangan mong umalis, Amelia.
May lugar na tinatawag na Scuba City, at maibibigay nila sa 'yo ang lahat.
Kumuha ka ng gamot para sa sarili mo, at saka ka umuwi, pakiusap.
Nakakabuwisit ka.
- Ano? - Handa na akong mamatay. Payapa na ako.
Tapos, magkukunwari ka ng sakripisyo
at magpaplano ng pagtakas sa bangka,
at basta na lang akong babalik mula sa lahat ng iyon?
Oo.
Diyos ko. Zoe, alam mo kung ano ka?
Para kang… Para kang diagnosis, okey?
Kapag kinausap ka ng doktor at magsasabi na itong nakakabuwisit
at minsan ay delikadong bagay ay bahagi na ng buhay mo,
kaya matuto ka na lang tanggapin iyon.
Alam mo ba kung gaano tayo kasuwerte, Amelia?
Alam mo ba kung ilang tao ang naroon at mag-isa?
Mga taong papatay para magkaroon ng taong isang diagnosis
dahil itong bagay na tinatanggihan mo ay tinatawag na pagkakaibigan,
kasi itong nakakadiring bagay na 'to,
ito na lang mayroon tayo.
Kaya, patawad, mananatili pa rin ako rito,
bubuwisitin at hahampasin ka nang sakto lang
para hindi ka makain,
at magsasabi sa 'yong maganda ang bangs mo kahit mukhang… ayos lang,
dahil ang kaibahan ng pagiging buhay at aktuwal na pamumuhay rito
ay paggawa ng parehong bagay nang may kasama sa paggawa niyon.
Pribilehiyo iyon, okey?
Sabi nang hindi bagay sa akin ang bangs.
- Diyos ko. - Bakit mo ako hinayaang mag-bangs?
Iyon ba ang pinagsisisihan mo?
Ah, pucha. Diyos ko.
Ayos 'to. Ibig sabihin ng pagsisisi, may nararamdaman ka.
Gusto kong may maramdaman pa.
Oo. Mabuti. Tumayo ka.
Sige na! 'Wag kang mag-isip. Sige lang.
Mag-ingat ka.
At bumalik ka, pakiusap.
Tingin ko, mas masarap kung may magbibigay ng eulogy habang kumakain,
para mabigyang-pugay ang sakripisyo.
- Hindi ito theater restaurant. - Di iyon ang sinasabi ko.
Pagpupugay ito sa buhay ni Amelia
at sa sakripisyong ginawa niya para sa atin.
Parang theater restaurant.
- Guys. - Pagpupugay sa ginawa niya,
sa buhay niya, mga hilig niya, mga kaibigan at pamilya niya…
Ano'ng masasabi mo?
Ang masasabi ko, alam mo na…
- Kung gusto mo, ako na ang gagawa. - Guys!
Nakikinig kami sa Zo-Zo FM.
May nakikita kaming mukhang paaralan.
May nadaanan kaming… netball courts
at papalapit na sa isang talampas.
Sa kanluran iyon.
Mga… Mga lalaki.
Naririnig n'yo ba kami?
Guys! Sandali. Guys!
Alam kong di natin kilala ang isa't isa, pero kinakabahan ako
kasi parang may amoy ang noo ko, kaya puwede mo bang amuyin para sa akin?
Amuyin mo lang.
Pasensya na, ang wirdo n'on.
Pasensya na. Ang wirdo n'on.
Zoe, tigil!
Sumakay ka sa bangka!
Papatayin ka nila kapag bumalik ka nang wala ako.
Panahon na naman.
Kanina pa ako nakatayo rito,
hinihintay kung ililigtas mo rin ako.
Para din naman sa dalawang tao ang bangkang ito,
kaya magpapaikot-ikot lang ako.
Tama.
Bilisan mo, tanga.
Pasensya na.
Tara na, Sister!
Magandang araw, mga binibini.
Naghahanap kami ng lugar na matatawag na tahanan.
At gutom na rin kami, kaya…
painitin n'yo na ang kalan.
Ano sa tingin n'yo? Tatanggapin n'yo ba kami?
Anim na guwapong lalaking dadaong sa inyo!
- 'Di naman pangit ang bangs mo. - 'Wag na nating pag-usapan.
Alam mo ang sinasabi nila,
isang linggo lang ang pagitan ng pangit na buhok sa maganda.
Sa takbo mo, baka Rapunzel na ako bago pa tayo makarating kung saan.
Ayos, kung gayon. Maikli ang biyas ko.
Magpedal ka lang, Zo-Zo.
Magpedal ka lang.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Jessica Ignacio
Mapanlikhang Superbisor Maribeth Pierce