NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
OMFG!
JAK MONARCHIA TO PRZETRWA?
WRESZCIE O SZWECJI BĘDZIE GŁOŚNO!
WSPÓŁCZUJĘ IM.
NIEZDARY DAŁY SIĘ PRZYŁAPAĆ.
WIEM, GDZIE MIESZKA!
ZDRAJCA KLASOWY!
BUZIAKI DLA CHŁOPAKÓW.
MEGASEKSOWNY FILMIK!
KSIĄŻĘ KORONNY SZWECJI CHŁOPAK
Wasza Wysokość, jest nam niezmiernie przykro,
że doszło do tego w naszej szkole.
- Wydamy oświad… - Nic nie powiecie, póki się nie zgodzimy.
TAJEMNICZY KOCHANEK KSIĘCIA KORONNEGO?
TAJNE ŻYCIE W ELITARNEJ SZKOLE
Wiesz, że będą konsekwencje?
Przykro mi, mamo.
Niestety nie możemy usunąć filmu z sieci.
Musimy wydać oświadczenie.
Możemy wszystkiemu zaprzeczyć. Powiedzieć, że to nie ty.
Trudno cię rozpoznać, więc zrobimy tak:
przyjedziemy po ciebie w sobotę.
Pani Rosenqvist przeprowadzi wywiad.
Dostanie oświadczenie na wyłączność. Możemy jej ufać.
Nie chcę, żeby widziano cię z Simonem. To tylko podsyci plotki.
Musimy się tym zająć.
Udało się, skarbie?
Tak, mamo. Mogę iść do sklepu.
Simon.
Musimy to zgłosić na policję.
Nie powinieneś wracać do tej szkoły.
Nie.
Żadne z was nie powinno.
Zadzwonię i zapytam, czy przyjmą was z powrotem w Mariebergu.
Ale ja nie chcę odejść z Hillerska!
- Pomyśl, ile dla ciebie zrobił! - Na przykład spotykał się z tatą!
Chcecie mi zrujnować życie?
Przestań być taka uparta! Postaw się na moim miejscu!
Cały świat widział mnie na tym nagraniu!
Królowie Gustaf XVII i XVIII jednocześnie?
A co z dziedzicem? Nie mogą mieć dzieci.
Mogą wynająć surogatkę.
Będą musieli znaleźć jakąś arystokratkę.
- Nikt by się na to nie zgodził. - Ty byś się zgodziła.
Tak!
Przestańcie.
Wyautowano go.
Tak, ale ludzie nie wierzą, że to on jest na nagraniu.
Tylko my wiemy, że to nagranie z pokoju Wilhelma.
- Pamiętasz tamten wieczór filmowy? - Tak.
- Mówiłem, że coś podejrzewam. - Tak.
Widzieliśmy ten pokój.
- Ktoś stał pod jego oknem? - Tak myślę.
- Kto mógł to zrobić? - To mógł być każdy.
- Może Lukas. - Lukas?
Cześć! Simon, tak?
Jestem z Today’s News. Piszę artykuł i…
Nie.
- Simon. - Nie chcę z panem rozmawiać!
- Proszę odejść, bo wezwę policję! - Opowiedz swoją wersję.
- Cześć. - Cześć.
Jak się czujesz?
Jak Simon? Jest pewnie zdruzgotany.
Jest przygnębiony. Został dziś w domu.
- Mama chce, żebyśmy zmienili szkołę. - Co?
Nie chce, żebyśmy tu chodzili po tym, co się stało.
Zaraz.
Kiedy?
Od przyszłego semestru.
- To ten komputer. - Dobrze.
Patrzcie.
Jest włączony?
Nie są z działu informatycznego.
To pewnie z powodu nagrania.
- Widziałyście, jak ktoś go używa? - Obłęd.
Jezu.
Czego, kurwa, chcecie?!
Stary.
Dzwoniliśmy.
Wpuścisz nas?
Tak.
Zrobił się wielki chaos.
W szkole mówią tylko o tym.
Rozdmuchują to, bo ktoś z Bjärstad jest sławny.
Sławny?
To tylko nagranie.
- „Tylko”? - Gwiazdy robią sobie sekstaśmy.
Ktoś inny je później ujawnia, ale… Weźmy Kim Kardashian.
Nic jej teraz nie jest.
- Oglądałeś? - Ale co?
- Jego czy jej nagranie? - Kim K!
No raczej.
- Ty nie widziałaś? - Nie!
Simon, ty widziałeś?
- Tak. - Widziałeś?
- Obaj widzieliście? - Tak.
Nie razem z nim, ale widziałem.
Dość. Rozmawiamy o twoim nagraniu.
Żaden problem. Widziałem je.
- Wróćmy do jego nagrania. - Jasne.
Co powiedział Wille?
Rozmawiałeś z nim?
Powiedz.
Nie. Wyłączyłem telefon.
Nie radzę sobie z tym.
Rozumiem. Co zrobisz?
Zmienię szkołę.
- Słowo. - Na naszą?
Ekipa znowu razem!
Chciałabym, żebyś znów się z nami uczył,
ale ty nic złego nie zrobiłeś.
Właśnie.
Winowajcy nie wyrzucą, ale ty odejdziesz?
- Walić ich. - Wtedy ty zapłacisz.
Tak.
- Nie możesz się teraz poddać. - Nie możesz. Racja.
No dobrze.
Do weekendu.
Trzymaj się.
PRZYJDŹ JUTRO DO SZKOŁY. MUSIMY POGADAĆ.
NIE WIEM, CZY DAM RADĘ. KTO TO ZROBIŁ? NA PEWNO KTOŚ ZE SZKOŁY.
CHORA SYTUACJA. PRZYJDŹ, PROSZĘ. TO NASZ WSPÓLNY PROBLEM.
Tak?
Powiedziałem opiekunce domu, że przyniosę ci kolację.
Nie musisz się ukrywać.
Jeśli ktoś… będzie cię zaczepiał,
daj mi znać, a się tym zajmę.
August…
Przepraszam za tamto w bractwie.
Nie powinienem był mówić o twoich finansach.
Wiem, że próbujesz mi pomóc.
- Zawiodłem cię. - Nic się nie stało.
Jasne?
Dzięki…
Dzięki za pomoc z czesnym.
Brakuje mi Erika. Wiedziałby, co mam zrobić.
Jestem w kropce.
Co mam zrobić?
Myślę, że Erik chciałby, żebyś był sobą.
Naprawdę.
Idź za głosem serca.
No dalej! To tylko szkoła.
Dzięki, Sara.
Cześć.
- Cześć! - Cześć.
Widziałeś wczorajszy mecz?
- Nie. - Rozumiem.
Co zrobimy?
Każą mi wydać oświadczenie, w którym wszystkiemu zaprzeczę.
Poważnie?
Mam to zrobić w sobotę w pałacu.
Ale nie zrobisz?
Nie chcę nic mówić.
Ale mnie widać na tym nagraniu.
Co ja mam zrobić?
Tak czy siak, nie mogą ci dyktować tego, co powiesz.
To nie było nic złego.
Nie.
Nie było.
Masz rację. To nasz wspólny problem.
Porwę cię, jeśli odejdziesz.
Przysięgam. Jeśli przeniesiesz się do Mariebergu…
Cześć.
Mogę wejść?
Czego chcesz?
To ty wrzuciłeś nagranie.
Wejdź.
Gliny skonfiskowały komputer, którego użyłeś.
Masz zamiar szerzyć niczym niepoparte plotki?
Czyli mogę powiedzieć Wilhelmowi, że widziałam cię przy tamtym komputerze?
Proszę bardzo.
Dobrze.
Zaczekaj!
Czemu to zrobiłeś?
Sam nie wiem.
Tak po prostu.
Nie przyjaźnisz się z Wilhelmem?
Przyjaźnię.
Tak.
To dlaczego?
Wilhelm ma wszystko!
Ale olewa to.
Kilka razy, chciałem mu pomóc, ale…
Erik traktował swoją rolę poważnie. Wille ma ją gdzieś.
Wilhelm ośmiesza rodzinę królewską!
To nie jest powód.
A co z Simonem? Zupełnie się załamał.
Czego chcesz?
Wciąż tu jesteś, więc czegoś chcesz. Czego?
No?
Możesz mieć wszystko, czego zapragniesz. Czego chcesz?
Być taka jak ty.
Chcę zamieszkać w internacie i mieć tu życie.
To znaczy…?
No tak.
Można to bez problemu załatwić. Dostaniesz miejsce w Rezydencji.
Jestem blisko z prefektką.
- Może nawet przeskoczysz kolejkę. - Nie stać mnie.
Możesz dostać stypendium.
Pomogę ci.
A ty nikomu nie powiesz.
Dobrze?
Sara, kolacja!
- Jemy tutaj? - Tak.
- A czemu nie przy stole? - Tu jest przytulnie.
Możemy kupić lniane serwetki?
Kogoś tu natchnęły eleganckie dziewczyny z Rezydencji.
- Co w tym złego? - Nic.
Ładnie wyglądasz.
Ale dlaczego się tak wystroiłaś? To jakaś oka…?
Miło się ładnie ubrać na kolację.
Pójdę lepiej po garnitur.
Złożę podanie o stypendium.
Zamieszkam w internacie i przestanę wam ciążyć.
- Co? - Nie będę już niczyim ciężarem.
- Odejdę z tego gównianego domu. - Co ty mówisz? Uspokój się!
Poczekaj. Ja się tym zajmę.
Zupełnie ci odbiło?
Tyle zrobiła, a ty jej dowalasz?
- Nie. - Tak!
Tyle zrobiła, ale nie ochroniła nas przed tatą!
Ani jego alkoholem i narkotykami.
- Próbowała. - To za mało, Simon!
Powinna była szybciej się z nim rozwieść!
Bylibyśmy bezdomni!
Trzeba dawać szansę!
Simon, nie możesz ciągle dawać ludziom szansy!
To właśnie twój problem!
Zawsze chcesz pomagać innym.
Najpierw chciałeś pomóc tacie, potem mnie, potem Wilhelmowi.
Pozwalasz ludziom sobą pomiatać!
Przynajmniej nie pomiatam rodziną.
I nie udaję kogoś, kim nie jestem.
Nikt nie lubi prawdziwej mnie.
Ja lubię prawdziwą ciebie!
Znowu to robisz.
Pocieszasz mnie.
Chcę znów się z tobą przyjaźnić, bo cię potrzebuję.
Rozumiem.
W co się przebrać?
Przestań.
- Nie mogę tak przy tobie wyglądać. - Ja wyglądam głupio.
Nieprawda.
To ja wyglądam głupio.
Ty jesteś piękny.
Ty też.
Przestań się bawić w detektywkę. Obejrzyjmy jakiś film.
Próbuję znaleźć jakąś wskazówkę. Coś, dzięki czemu złapię winowajcę.
Po co?
Bo jeśli wszystko się uspokoi,
może Sara nie będzie musiała odchodzić ze szkoły.
Chcę pomóc Wilhelmowi.
Policja do tego dojdzie.
WRACAM JUTRO DO DOMU. PRZYJDZIESZ SIĘ POŻEGNAĆ?
OCZYWIŚCIE.
Masz się przestać ze mną widywać?
Tego chcą.
Ale ja nie chcę.
Powiesz im to?
Tak. Chcę z tobą być.
Masz rację. Nie mogą mnie zmusić do oświadczenia. Pogadam z mamą.
Musi zrozumieć.
Szlag! Będą lada chwila.
Jak się czujesz?
Jakbym miał się porzygać.
Zadzwonię.
Dasz radę.
Jesteś dzielny.
Dziękuję, że mnie z tym nie zostawiłeś.
- Cześć. Myślałem… - Chciałam porozmawiać na osobności.
Dzień dobry.
Miło mi.
Wasza… Wysokość.
Do zobaczenia.
Cześć.
Co?
A jeśli…
A jeśli chcę z nim być…
i nic nie mówić?
Mieć normalne życie?
Jesteś księciem koronnym.
To przywilej, nie kara.
Nie prosiłem o to!
Nikt o to nie prosi!
Jesteś jedyną osobą, która może przejąć tytuł po Eriku.
Nie rozumiesz?
Jesteś taki młody.
Młodym ludziom wydaje się, że miłość jest najważniejsza na świecie.
W twoim wieku
też wdałam się w niefortunny romans.
Zanim poznałam twojego ojca.
Chcę przez to powiedzieć… Czy naprawdę warto?
Nawet jeśli uważasz, że wzbudziłeś niedopuszczalnie duże zainteresowanie,
to jeszcze nic w porównaniu do tego, co będzie później.
Mamy tylko jedną szansę się go pozbyć. Nalegam, żebyś z niej skorzystał.
Drugiej nie dostaniesz.
Gotów?
Tak.
Dobrze.
Wygram.
Wyłóż wyższą kartę.
- Ta jest wyższa? Nie. - Ta jest.
Tak, wygrałam!
Moja kolej.
Wygrałem!
Rewanż!
- Na pewno? - Tak.
Nie wygra pani.
Sara, podaj miskę. Dzięki.
- Na pewno jesteś gotowa, mamo? - Tak.
Zawsze jestem.
O cholera.
Co?
„Książę mówi, że to nie on jest na nagraniu”.
Co?
„Dwór królewski zaprzecza plotkom, jakoby książę koronny
pojawiał się w nagraniu, które trafiło do Internetu.
»Przyszedłem do szkoły Hillerska skupić się na nauce.
Postanowiłem nie angażować się w żadne relacje.
Każdy powinien móc żyć tak, jak zechce, niezależnie od orientacji seksualnej«”.
SIMON, PROSZĘ, ODEZWIJ SIĘ.
Kochanie…
Przynieść ci coś?
Ciastka, sok, coś gazowanego?
Nie, dziękuję.
Na pewno?
Jesteś silny, Simon. Wszystko będzie dobrze.
MOGĘ DO CIEBIE WPAŚĆ?
NIE WIEM, CZY CHCĘ SIĘ Z TOBĄ WIDZIEĆ.
PRAWIE JESTEM. PROSZĘ! MUSZĘ Z TOBĄ POROZMAWIAĆ.
Cześć.
Możemy…?
Przykro mi.
To był jedyny sposób.
Ale…
to nie zmienia tego, co mamy.
To wciąż aktualne. Tylko nikt nie może nas razem widzieć.
Jeśli mam być kimś, kogo ukrywasz…
Jeśli się ujawnię, zrobi się piekło! Jak możesz mnie o to prosić?
O nic cię nie proszę.
Ale oczekujesz, że będzie po twojemu.
Zastanów się, czego chcesz.
Nawet jeśli to długo potrwa.
Szanuję to.
Ale musisz to zrobić sam.
Nie chcę być niczyją tajemnicą.
Masz plany na Boże Narodzenie? Wpadniesz do Nowego Jorku?
Halo?
Felice?
- Który to pokój Wilhelma? - Pokój 15.
Kto tam?
Felice. Możemy porozmawiać?
To nie jest odpowiednia chwila.
Proszę.
To bardzo ważne.
- Cześć. - Cześć.
Co tam?
Wiem, kto to był.
- Co? - Kto zrobił nagranie.
Spójrz na piksele.
A…
to zdjęcia z Instagrama Augusta.
Widzisz? Takie same.
Upuścił telefon i pewnie zepsuł mu się aparat.
Tu też.
Na każdym zdjęciu to samo.
Cześć!
Ufałem ci.
O co ci chodzi?
Naprawdę ci ufałem.
Dlaczego?
Przykro mi.
Przykro?
Co mam powiedzieć?
Mówiłeś, że mogę przyjść do ciebie ze wszystkim!
Z każdym problemem!
Że jestem wśród swoich!
Tylko tobie mogłem ufać!
Nie jesteś już moją rodziną.
Cześć, skarbie.
Mamo, to August.
August to zrobił.
- Wiem. - Jak to?
Od jak dawna?
Od kilku dni.
- Skąd? - Wille…
Wiedziałaś cały czas? Czemu nie powiedziałaś?
Wiedziałem, jak zareagujesz.
Nie możemy tego upublicznić.
Trzymamy się tego, że nie ma cię na nagraniu.
Nie powinien zostać ukarany?
Zrujnował mi życie!
Czemu go chronisz?
Chronię ciebie.
Chronię naszą rodzinę, monarchię i nasze dziedzictwo.
To jedyne, co nada śmierci Erika jakiekolwiek zna…
Wesołych świąt. Do zobaczenia w przyszłym roku.
Dziękuję. Wesołych świąt.
- Wesołych świąt. - Wesołych świąt.
Cześć.
To było piękne.
Dzięki.
Przepraszam.
Kocham cię.
Wesołych świąt.
Dziękuję, Simon.
Napisy: Krzysztof Bożejewicz