ALGUNHAS COUSAS SON VERDADE
POLO MENOS AS IMPORTANTES
NETFLIX PRESENTA
Pare! Policía!
Detede esa rapaza!
Perdón!
- Canto o sinto! - Coidado!
Mira por onde vas, condenada!
Detédea!
Debía explicar algo.
Chámome Enola Holmes. Se cadra lembrádesvos.
Logo de resolver un caso…
Ola.
….abrín un negocio.
Unha axencia de detectives…
DETECTIVE ENOLA HOLMES
…aberta e lista para a miña clientela.
Quería estar no olimpo dos grandes detectives vitorianos.
- Detective Field. - Si.
- Mackenzie Macintosh. - Eu.
- Alfred Hornblower. - Xo!
E o infame Reginald Swain.
E o mellor, estaría á altura do meu irmán.
Seríamos iguais.
Unha detective por dereito propio,
digna do apelido Holmes.
Parabéns.
Ou iso pensaba eu.
Falo coa secretaria?
- Cantos anos tes? - Non dou creto, que nova es.
A idade é unha vantaxe.
Vou a onde outros non van e exploro onde outros non exploran.
Podo loitar. Sei jujutsu.
- Pero es unha rapaza. - Son, si.
Tes algunha experiencia?
- O caso Tewkesbury? - Foi Sherlock.
- Sherlock…
- Foi Sherlock Holmes, non? - Asegúrolle que fun eu.
Un raparigo valente o Tewkesbury ese.
- Dime…
- Si?
Está libre teu irmán?
Botádelle unha ollada!
Sherlock Holmes e o cadáver de Brixton.
Meu irmán.
Eu non tiña nin o primeiro caso e Sherlock nadaba neles.
Pero o último parece que lle creba a cabeza.
Namentres, madre segue á fuga…
COMIDA DE BEBÉS
…e intenta non chamar moito a atención.
Pero nunca foi o seu forte.
IGUALDADE PARA AS MULLERES
PECHADO
DETECTIVE ENOLA HOLMES
Si, e logo está el.
Lords, a reforma non é un deber que hai que cumprir
nin un proxecto que aprobar,
é unha necesidade constante de cambio.
Si, señor!
Lord Tewkesbury, o defensor do cambio e do progreso.
Un home ao que acudir coa causa máis nobre.
Pero non tiña tempo para distraccións. E ademais segue sendo un paduán.
Moita xente cre que o seu único propósito na vida
é encaixar no mundo que os rodea.
Isto é un erro.
É o teu camiño, Enola.
Ás veces has tropezar.
Ás veces has caer.
Pero por moi perdida que te sintas,
se segues sendo ti mesma,
o camiño sempre te atopará de novo.
Pero parecía que o meu camiño acabara.
Era un fracaso.
Só podía ir á casa.
Enola Holmes?
Si?
Vin ao lugar axeitado.
Atopa xente perdida, non si?
DETECTIVE ENOLA HOLMES ATOPO XENTE DESAPARECIDA
De onde o sacaches? Ten meses.
Atopeino na rúa.
A quen perdiches?
A miña irmá.
Ten coidado.
Desapareceu hai unha semana.
Todos din que escapou, pero Sarah non faría iso,
a min non.
É a miña única familia.
Por aquí.
As outras están traballando.
Un té?
Grazas.
Podo ver o seu cuarto?
O noso, dis?
Xa estás nel.
Temos sorte. Moitas viven cinco nun cuarto.
Usa isto.
Sarah déixalles queixo fóra.
É bondadosa.
Como é Sara?
Desta altura máis ou menos.
Guapa.
Moi guapa.
Ollos verdes, pelo roibo.
- Pencas… - Pelo roibo?
Non somos irmás normais.
Atopouna.
Sarah acolleuna.
Quen é, Bess?
- Enola Holmes. - É detective.
Parece que a vai levar o vento.
Mae!
Bessie, que levaba posto Sarah o día que desapareceu?
Que fai?
Perde o tempo.
Levaba o outro vestido, o verde.
Gústalle ler?
Si, aprendeu ela soa.
Dicía que tiñas que aprender do mundo no que vivías.
Maquillaxe.
Tiña pretendente?
Que va, pero moitos estaban interesados.
Non era boa xardineira.
Mira, e se deixas de fisgar?
Tranquila, déixaa traballar.
12 DE MARZO
Doce de marzo. Diche algo esa data?
Xa abonda.
Non precisamos a túa axuda.
Atopeina eu, así que queda.
Sempre metendo o fociño, condenada.
- Non deixou unha nota? - Só isto.
Tiña dous traballos. Se non, non podiamos sobrevivir.
Lavaba vasos nun bar.
Chámase As Hastas do Veado.
Podes gardala.
Non, non fai falla. Iso resolvémolo logo.
Dime, cando a viches por última vez?
Hai unha semana, na fábrica de mistos.
Tivo unha pelexa co señor Crouch, o capataz, no seu despacho.
- Por que?? - Dixo que roubaba.
Pero Sarah é honrada.
Traballa na fábrica de mistos?
Traballamos todas alí. Imos a todo xuntas.
Comezaremos por aí.
Logo cóllelo? Colles o caso?
Grazas, Holmes.
Grazas.
Por fin, o meu primeiro caso.
O segundo, en realidade.
Heite atopar, Sarah Chapman.
Roiba, vestido verde.
Maquillaxe, libros.
Doce de marzo.
Non sei a que andabas…
pero comeza o xogo.
Ven canda min, sígueme.
Cantas traballan aquí?
Unhas 500, se cadra 600.
Estou ben?
- Teño ben o pano do pescozo? - Telo no pescozo.
- Boas, Bessie. - Boas, Doris.
FÁBRICA DE MISTOS
Boca.
- Boca. - Veña!
- Seguinte. - Fóra.
- Por favor, señor. - Fóra dixen!
- Boca. - Que miras ti?
Eh, rapaza nova. Anota o nome.
Boca.
- Que busca? - Tifo.
Iso é fósforo.
Tranquila, haste afacer ao cheiro.
Traballaba aquí?
Estiras os mistos…
xúntalos todos
e á caixa.
Bastante sinxelo. Inténtao ti.
Un penique menos do soldo.
Aínda está aprendendo, señor Crouch.
Alixeirando, ou quedas sen un penique ti tamén.
Queredes que vos reduza o soldo?
Apetéceche?
Xa, iso pensaba.
A traballar!
Teño que ir a ese despacho.
Segue soñando.
Sen falar.
Só fai falla unha cousiña pequena
para cambiar as regras do mundo.
MISTOS A UN PENIQUE
Eh, a mover os dedos.
Hurra!
Que diantres pasou, eh?
Recollédeos.
Eh, veña, recólleos.
Veña, a traballar!
A que viñeches?
BENEFICIOS
Veña, rapazas.
MISTOS A DOUS PENIQUES
Vermellos.
Perdedes o tempo.
Non me miredes así.
REXISTRO
Eh, parade de falar.
Ollos verdes, pelo roibo.
Logo si que roubaches algo.
Charles!
É unha extorsión insolente.
Criminal!
- Teño o peto baleiro. - Pensas que o meu está cheo?
Déchesme a palabra de que ías atopar o responsable.
Parece que está ameazando, señor Lyon.
Isto non é o que esperaba cando chegamos a un acordo.
E á parte de todo, roubo.
- Xa oíches, resólveo. - Vamos, William.
Señor, ten sospeitas de quen pode ser o responsable?
Preguntaría se o soubese?
Señor, debiamos considerar se hai algunha conexión con este roubo.
- Teño unhas ideas… - Pedinche consello?
Ou díxenche que o resolveses?
Saberao a xente adecuada, señor.
Señorita Troy!
Si, señor.
As rapazas traballan a un nivel de produción e eficacia superior.
- Non é así, William? - Si, padre.
Por favor.
Doris, que tal? Como está túa irmá? Segue indisposta?
Si, señor Lyon.
Tifo.
É a praga desta época.
Leva dous anos matando estas rapazas.
Deplorábel.
Lord McIntyre, apetécelle comer algo?
Ben o gañamos.
Como o fixo Sarah? Como entrou no despacho?
Houbo un incendio nun dos postos e o home distraeuse.
En que posto?
No de Mae?
Si.
Es unha boa detective, Enola Holmes.
Todos pensan que ser detective ten moitas normas,
pero en realidade só ten unha.
Tira de todos os fíos soltos que atopes.
Ela é un fío solto…
así que vou tirar dela.
Ola, señor. Que noite tan agradable.
Señorita, estou casado.
O PARAGON
Boas, querida.
Esqueceu a entrada?
Dous peniques por unha cara mentireira como a súa.
A medio penique.
Toffee auténtico.
Medio penique.
Onde estás, Mae?
Perdoe, señor.
E aí vén ela!
Onde conseguiches ese chapeu? Onde conseguiches a chistera?
Non é elegante e dun estilo axeitado?
Gustaríame ter un xusto igual ca ese.
Alá onde vou, berran: "Boas! De onde é o chapeu?"
Onde conseguiches ese chapeu? Onde conseguiches a chistera?
Non é elegante e dun estilo axeitado?
Gustaríame ter un xusto igual ca ese.
Alá onde vou, berran: "Boas! De onde é o chapeu?"
E agora, directo dende Shanghai,
o señor Lee e o seu mundo de ilusións!
Collíchesme ti o maquillaxe?
Busco unha rapaza que se chama…
Tiña dous traballos.
Chámase As Hastas do Veado.
Dime agora mesmo que fas aquí.
Sarah traballaba aquí?
Traballaba, non? E Bessie non o sabe.
Hai moito que non sabe e que non lle tes que dicir.
Axudáchela a ir ao despacho. Colleu unhas páxinas, por que?
- Que lle pasou? - Déixanos estar, si?
As refinadas coma ti non loitades.
Refinada ou non, loitar sei moi ben.
Agora dime onde está e que sabe.
Sabes máis do que pensaba.
Sexa o que sexa isto, Mae ten que actuar en 30 segundos
e segue vestida de cabaleira.
Así que déixaa ir, agora.
- Sácaa de aquí. - Encantado.
Veña.
Onde se maquillaba Sarah Chapman?
Estaba chea de segredos, e non era mala actriz.
Daríalle porta se non fose tan boa,
pero atraía os homes cos petos cheos.
Sempre é útil. Largo.
Que homes?
Había un cabaleiro da alta sociedade que viña a miúdo.
Estaba interesada nel.
Mandáballe flores, cartas.
Chamábase…?
Nunca o dixo.
Todas esperan que o amor vaia xunta delas.
Pero nunca é así.
Tipos coma ese queren das normais
e casan coas importantes.
Os dous comiamos o froito do amor…
O froito do amor?
…no ceo soou unha campá.
Deambulo por aquel lugar coas flores brancas.
A capela agochada por nós agarda.
E unha papoula.
Chámase así?
Por que marchou?
RAZÓN?
QUEN É ESTE HOME?
Marchou con este home?
UNHA NOVA VIDA?
Ou está escapando del?
PERIGOSO?
Espero que o segundo. Dáselle moi mal a poesía.
Largo de aquí!
- Sherlock? - Enola.
Que fas aquí? Non é seguro.
Hai xente perigosa.
Si, avísame cando vexas a alguén.
- Irmán, estás ben? - Estupendamente.
Só foi un desacordo por unha copa de viño
e de quen era o viño.
E…
Logo do viño é difícil mover os brazos e as pernas.
Lévoche á casa.
Normalmente non bebo, pero estou cun caso.
- É complicado. - Carruaxe.
- Boas.
- A onde? - O 221 de Baker Street.
Resulta que meu irmán ten un peso considerable.
É coma levar un cabalo morto que ten enriba outro cabalo morto.
Aí pon A, vivo no B.
E hai escaleiras?
Fan falta para que a xente non te pase por riba.
É un consello. Se cadra debías anotalo.
Vale, levanta a perna dereita.
Esquerda.
Mellor sempre a esquerda. Debías anotalo.
Xa estamos.
Ben feito, Sherlock.
Podo eu só.
Ves?
Baker Street.
- Está feito un desastre. - Perfecto.
Non toques nada.
Que investigas?
Non che interesa. Traballo só, é privado.
Cala, estou pensando.
Non me interrompas cando penso.
- Debías… - Anotalo?
Non vaias aí.
Non.
O último caso de Sherlock.
A ONDE LEVA ISTO?
Fascinante.
QUEN ES?
Explícame, por favor, por que moviches todo?
- Está todo igual. - Que está todo igual? E…
Dóeche a cabeza? Non sei por que.
Por iso non invito a ninguén.
Mira o que fixeches. Está todo desordenado.
O caso crébate a cabeza.
Hai unha cantidade inxente de interrogacións no mapa.
Bolo escocés. Adeus.
- Xa nos veremos. - Por iso bebías?
Estou segurísimo de que está case fresco.
- Podo axudar. - Podes axudar liscando.
Si. O mundo sería máis seguro
se non vísemos o interior de Sherlock Holmes, só o exterior.
Unha ideaza.
Por que non vives con alguén?
- Para que? - Para que non acabes así.
É estraño… como os que buscan consello acostuman proporcionalo.
Pedín consello?
- Estabas borracho na rúa. - Mira que aspecto.
- Non imos xogar. - Os zapatos, o pelo…
- Es igual que Mycroft. - Tes que lavar a roupa.
- Non queres ver… - Estás pálida, desnutrida…
Para!
E logo as túas unllas.
- Que fas nunha fábrica de mistos? - Que?
Onte tíñalas sucias con restos verdes, e esta mañá negras.
O fósforo combinado co osíxeno.
Non estaba tan mal como para non ver iso.
- Como…? - E tes o colo vermello.
Agarráronche del ou puxéronche un coitelo…
Estás en perigo?
Son o teu titor.
Se precisas axuda, a oferta segue sobre a mesa.
Non te desesperes por mostrar o que vales.
Non estou desesperada, e non preciso axuda de ninguén.
Pero levo isto.
Como se atreve a darme unha homilía?
Non pode resolver o seu caso
e vive con papeis desconcertantes e mofo.
Como di que estou desesperada? Non é verdade.
- Non é xusto. - Enola.
Es ti.
E es ti.
Como estás?
Estás ben? Parece que…
Estou nun caso. Encuberta.
Esquece que che dixen iso.
Mira que é estraño…
Xuraría que te vin antes.
Si?
Resulta que esta é a miña ruta cara aos lords.
Si?
Que bonita.
Almorzo aquí de vez en cando.
A ver, si, é un sitio moi bonito. Coñezo o xardineiro.
Falamos de que sementar para o ano.
Algúns xirasois,
caraveis do poeta, polo seu vermello vívido.
Vin o que conseguiches…
- A ver, non é nada. - …nas páxinas da sociedade.
HOMES IMPORTANTES VIZCONDE TEWKESBURY
Es un solteiro moi cobizado.
Non creas todo.
Escribinche.
Non contestaches.
Estaba… ocupada.
Empezando o meu negocio. Un desafío constante.
Non o comprenderías.
- Enola, se precisas axuda… - Non.
Se teño problemas de horticultura, buscareite.
Moi ben.
Pois xa sabes onde atoparme…
se perdes unha planta.
Goza do teu almorzo.
Si.
Deuse a volta?
Non, menos mal.
Non veño todos os días.
Só cando o preciso.
E ás veces non vén por este camiño.
Vai polo paralelo.
Xa sabes onde atoparme.
"Xa sabes onde atoparme."
Agochada.
A capela por nós agarda.
Coas flores brancas.
Whitechapel.
Os dous comiamos o froito do amor…
Os dous… froito…
Dous, oito.
Vinte e oito.
No ceo soou unha campá.
Campá?
Deambulo por aquel lugar
Campá. Lugar.
Agochada agarda.
O 28 de Bell Place, Whitechapel!
Perdoa.
O xogo volve comezar.
Non vou mentir.
Sentes unha satisfacción como detective
cando estás preto de resolver o caso.
Coma coser unha saia nova.
Eu non o fago, ou adestrar un can.
Brillas co recoñecemento dun traballo ben feito.
Nova Holmes na vila!
Sherlock Holmes atopou a forma do seu zapato.
Coñecerán o meu nome
e Bessie recuperará a súa irmá.
E iso é un traballo ben…
feito.
Sarah?
Que pasou aquí?
Señor Papoula.
Mae.
Que pasou? Quen te fixo isto?
Foi el, o home de Sarah?
Mae.
Non, tranquila.
Vou buscar un médico.
Non.
Volve.
A VERDADE DOS DEUSES
Señorita Holmes?
Inspector Lestrade.
- Enola Holmes. - Lestrade.
- Está… - Morta.
Como foi?
Ah, non, investigo un caso. Unha rapaza desaparecida.
- Esa? - Non.
Non, chámase Mae.
Traballaba no Paragon e na fábrica de mistos.
Era bailarina e amiga…
Superintendente Grail.
- Bo día. - Bo día, señor.
Vin investigar un posible disturbio.
Alguén oíu berros e logo descubrín esta señorita.
Nome?
Enola Holmes.
Súa irmá. É detective tamén.
Ai, Señor, outra máis.
Non debías estar no colexio?
Investiga a desaparición de…
- Sarah Chapman. - Si.
Sarah Chapman? Vaia, que interesante, eu tamén.
- Búscana por roubo e chantaxe. - Chantaxe?
Si, detective.
Segue quente. Sen rigor mortis.
- Cando se oíron os berros? - Ás e dez, señor.
Cando chegaches, detective?
Ao mesmo tempo.
Máis interesante.
Non, intentaba que non sangrase, quería salvala.
Ou quería sacarlle información.
Rexístraa, inspector.
Non podo. Non podo rexistrala, señor.
Veña, Lestrade. Non sexas tímido agora.
É detective.
- Sabe as regras. - Si.
Dáme esa carteira.
Que é isto?
As probas.
E iso?
Non é nada.
E por que o agochas?
Atópote nunha escena dun crime cun cadáver fresco.
Agochar probas non é o mellor.
Superintendente, non pode crer…
Que non podo crer, señorita?
Que as señoritas non son capaces de matar?
Dámo xa.
Perseguídea, veña!
Por que fixo iso?
Saíde do medio! Apartade!
Detede esa rapaza!
Isto xa o vistes.
Lestrade, de Scotland Yard. Espero que se lembre.
Buscamos a súa irmá. Causou algúns problemas.
Podo?
É, señor?
É o que creo?
Cóllaa, teño máis.
Collela? Non podo.
Podo. Non podo.
Se cadra podo.
E isto, o famoso violín?
Diso non teño outro.
Quizais poida explicar o que cre que fixo Enola.
Oxalá tivese esa liberdade, señor.
Impórtalle?
Vaia, o seu último caso.
Sobre que trata?
Outro estrangulador en Brixton?
Ou unha viola?
É na prisión Clerkenwell?
Que probas teñen contra a miña irmá?
Se me di de que trata isto, dígolle que temos.
Un caso do goberno, falta diñeiro.
A súa quenda.
Grail quere falar con ela.
- Por que? - Só sigo ordes, Sr. Holmes.
Ou chámolle Sherlock?
Graydon. Graydon Lestrade.
Padre pensou que sería distinguido, e tiña razón.
De todos modos, se algunha vez me quere chamar así…
Vale.
Ata pronto.
Meu Deus.
Erro meu. Debín avisar que o ía abrir.
Non.
Pregunto?
Boa tarde.
Podes facerme un favor?
Esquéceo, cóntamo todo.
- Un caso do goberno? - Non.
Outro estrangulador de Brixton?
Ou unha viola?
"Se me di de que trata isto, dígollo."
É un babeco. Precisaba saber que tiña.
Diñeiro. Transferencias dende e ao goberno.
Pode ser suborno, extorsión ou chantaxe.
E que atopaches?
Arquivos de cinco contas distintas
pasan pola Tesouraría e van a un banco privado.
- Alguén saca beneficio disto? - Si.
- Quen? - Non hai nome.
Só un número.
Preguntei no banco. O diñeiro desapareceu,
chegou a outro banco, a outro,
a outro, a outro, a outro e a outro.
Todos agochados empregando números de conta distintos.
En total, 27.
- E que deduces diso? - Tres cousas.
Primeira, gústanlle os xogos, acaso é un xenio das matemáticas,
oculta as pisadas en todo momento.
Segunda, as fontes son variadas.
Cinco bancos, ao sur do río, pero sen conexión entre eles.
Anónimos todos.
Van todos a un mesmo peto.
E a terceira?
Sabe que o sigo.
E como?
Cada vez que tiro dun fío, afrouxa e desaparece
e volve aparecer noutro lugar. Acábame co xenio.
É…
É exasperante.
Logo non hai ningunha pista?
Unha semana antes da primeira transferencia
un home con chapeu roubou na Tesouraría.
Con chapeu?
- Que levou? - Un documento.
Non o din. A información será confidencial.
Pero non consigo descifrar a relación que ten con todo isto.
A túa quenda. O sangue non será teu.
Busco unha rapaza, Sarah Champan.
Contratoume súa irmá, Bessie.
Traballaba na fábrica de mistos Lyon e no salón de música.
Ten un amante,
e visitei o seu apartamento.
Déralle isto.
O 28 de Bell Place?
Whitechapel, si.
E alí atopei a súa amiga,
asasinada.
Quen a matou? O papoula este?
GUÍA DA LINGUA DAS FLORES
PAPOULA
MORTE
Iso sospeito.
Acaso secuestrou a Sarah e a amiga descubriuno.
Amor. O que lle fai á xente.
- Como a matou? - Un coitelo.
- Tocáchelo? - Non.
E escapaches?
Atopei máis probas.
O policía queríaas.
- Anda un pouco raro. - Grail.
Temos unha historia.
Tiña isto no peto.
Malo coma o poema.
- Déixamo quedar. - Non.
É meu, e é importante.
Grail dixo que roubou algo e que os chantaxeaba.
- Sara non faría iso. - Como o sabes? Non a coñeces.
Creo que si.
Escapaches da policía.
Hai unha persoa morta
e es sospeitosa dun asasinato.
As emocións apoderáronse de ti.
Queda aquí e non marches. Vou investigar isto.
Son responsable de Sarah Chapman.
A ninguén lle importan.
Prometinllo a súa irmá.
O primeiro erro dun detective
é centrarse en si mesmo e non no caso.
Sei que non che gustan os consellos innecesarios,
pero por favor…
non sexas coma min.
Acaso debía anotar iso.
Mistos! Compren mistos!
Un penique a caixa.
Mistos! Só un penique a caixa.
Compren mistos!
As refinadas coma ti non loitades.
Non precisamos a túa axuda.
Todas esperan que o amor vaia xunta delas,
pero nunca é así.
Cabaleiros coma ese queren das normais e casan coas importantes.
Papoula, es un cabaleiro, non si?
E ben acomodado para permitirte un niño de amor así.
- Señor… - Nin o intente.
DE FOLIADA EN LONDRES
SALÓNS DE MÚSICA
SOCIEDADE
VIZCONDE LÍDER DO BAILE DE SOLTEIROS
GUSTOS E HÁBITOS DOS HOMES
INMENSO ÉXITO! TEATRO ADELPHI
Unha semana antes da primeira transferencia,
un home con chapeu roubou na Tesouraría.
MISTOS LYON A UN PENIQUE AGORA SON BRANCOS
Cinco bancos, ao sur do río, pero sen conexión entre eles.
FÁBRICA DE MISTOS LYON
"Baile dos donos da fábrica."
"Henry e Hilda Lyon como anfitrións. O 12 da praza Marchmont."
Diche algo esa data?
Non é unha data.
"O fillo máis vello William Lyon será o primeiro en…"
Caraveis do poeta, vermello vívido.
Traballan a un nivel de produción e eficacia superior.
- Non, William? - Si, padre.
Todo este tempo pensei que eras unha papoula.
A ver que poeta es, caravel William.
Vou a un baile.
REGRAS DE ETIQUETA
CAPÍTULO TRES: IR A UN BAILE
UN: VESTIDO
DOUS: MÁSCARA
TRES: CONVERSA EDUCADA
Son eu.
Xa non son eu.
Cando che busca a policía, é moi útil.
Silencio para a súa señoría o vizconde McIntyre.
Sinto interromper esta gloriosa ocasión,
pero son político.
Sempre aproveito calquera oportunidade para falar.
E debo agradecerlle ao anfitrión
e aplaudir os seus logros.
De acordo, sen máscaras.
Henry Lyon converte en ouro todo o que ten derredor.
Nada, peltre como moito.
O que fixo cos mistos é lendario.
En dous anos converteu o vermello en negro.
Ou debía dicir vermello en branco?
Este home modesto prestoulle atención
ao tifo e ás pobres traballadoras.
Recadou fondos e diagnosticou casos.
Basicamente quedo atónito.
Damas e cabaleiros, este é Henry Lyon.
E o seu atractivo fillo, o herdeiro, William.
Polo futuro.
Que sempre sexa brillante.
Henry, ilumínanos.
Con gusto.
Agora gozade.
Creo que vin ese vestido antes.
Ah, si, o ano pasado.
É cativador, elegante.
Es moi amable.
CONVERSA EDUCADA
Cabaleiros.
Señora.
Boa noite.
É un acontecemento marabilloso, non?
É dicir, os invitados son encantadores.
E a orquestra é do máis melodiosa.
Preguntábame se...
podía falar con vostede, señor Lyon.
Dixen algo mal?
E a súa acompañante?
Acompañante?
Querida, non pode falar contigo se non estás acompañada.
CAPÍTULO 37: TER UNHA ACOMPAÑANTE
CAPÍTULO 38: NON TER UNHA ACOMPAÑANTE
MORREU SOA POR NON TER ACOMPAÑANTE
Non podo falar con vostede sen acompañante?
Por suposto que non.
De verdade?
Quen é esta muller?
Están falando.
Están bailando.
Boa noite, querida.
Si.
Que inxenua.
Boa noite.
Pódese dicir, con xustificación, que non me preparei debidamente.
Bailar non é un dos meus fortes.
A ver, excepto…
Xeonllos arriba,
baixo a mesa debes ir.
Si, si, oh…
Xa vedes a situación.
Por que?
Gústanlle os xogos.
Arquivos de cinco contas distintas.
Oculta as pisadas en todo momento. Un banco privado.
Desaparece e volve… Sen nome.
Só un número.
Acaso é un xenio das matemáticas.
Acábame co xenio.
É un código.
A polca.
Promenade.
O two-step.
Son todos bailes.
Baile!
En total, 27.
Si, A lingua da danza.
"Vinte e sete bailes."
Xa te teño.
Baile un, 114, 22…
Espantoso, non? Todo isto.
Todo pomposo e ampuloso.
Xa nos coñecemos?
Creo que a recoñezo de algún lado.
É sinxelo lembrarse da miña cara.
Mira Troy,
secretaria do lord McIntyre,
ministro da Tesouraría.
Tabitha.
Tabitha Timothy.
Que non te preocupen.
Só é unha actuación.
Todos interpretan un papel.
Póñense a proba.
Ganando.
Perdendo.
É divertido
cando coñeces as regras.
Que fan cos abanos?
Enviar mensaxes.
Din todo o que está prohibido…
ou que é demasiado vergoñento para dicir en voz alta.
Grazas pola lección.
Custa moito aprendela.
Sen poder, as mulleres dependemos do enxeño para a fortuna
porque temos poucas posibilidades.
Tome.
Colla o meu abano.
Eu non o uso.
E se quere falar con William…
pode intentalo así.
Non, non, ti non.
Axuda.
Sería un pracer.
Non é necesario ser irrespectuosa.
Non quería.
Tewkesbury!
- Chegas no momento xusto! - Enola?
Non me fales aquí ou botarante á rúa.
- Apréndeme a bailar. - Aprenderche? Cando?
- Agora. - Pero…
Levo aprendendo dende os cinco anos.
Xenial. Temía que foses un pésimo mestre.
- Que fas? - Busco un asasino.
Non debía dicircho. Esquéceo.
- Intento salvar a vida dunha rapaza. - Co baile?
Por favor, Tewkesbury.
Vale, ergue as costas.
Vou poñer unha man aquí e a outra aquí.
Ah, vale.
Estira o brazo.
Ben.
Eu dirixo e ti séguesme.
- É un erro. - A cara sobre o meu ombro.
E agora un, dous, tres.
Dous, tres. Dous, tres.
Catro, dous, tres. Un, dous, tres.
Dous, tres.
Ben.
Estás diferente á última vez.
Por que viñas ao parque?
Por que me viñas ver?
Simplemente observarte,
por se te metías nalgunha lea.
- Que te tirasen dun tren… - Enola…
Non podes coidar de ti mesmo.
Son un home.
Seralo cando eu cho diga.
E as leas nas que me atopo son moito menos viscerais.
Veña.
Dous, tres. Dous, tres.
Mírame aos ollos.
O ritmo sempre está aí.
O baile é confianza, unión. Por iso sempre me encantou,
aínda que me aprendese meu tío.
Gústalle o porco con mostaza.
O seu alento…
Xiro, dous.
Xiro. Séntelo?
Podo sentilo.
Ben.
- Bailas ben. - Se cadra teño un bo mestre.
Pero cheira menos a mostaza do que cría.
Hai unha situación urxente.
Debo ir.
Unha tarxeta de baile.
Non sei suficiente.
- Que queres dicir? - Xa o saberás.
Non coman o pastel de xenxibre ou faralle mal.
Boas.
- Señor Lyon. - Si.
Concederíame un baile esta noite?
A miña tarxeta está chea.
Podo vela?
Ten o último valse libre.
Que pertinente.
Impórtalle?
Até entón.
É el.
Admira o lord Tewkesbury?
Non.
Somos vellos amigos.
Din que é un bo home e un gran reformista.
Se quere bailar con el, vai ter que agardar.
Hai cola.
Si, é a miña oportunidade.
Boa noite, señorita…?
Tabitha.
Cicely.
Lord Tewkesbury.
Sinto a interrupción, son Cicely.
A súa amiga Tabitha suxeriu que bailemos xuntos.
Ai, si?
- Perdoe, esquecín o seu nome. - Cicely.
Damas e cabaleiros,
collede a parella para o último valse.
Xuraría que coñezo a súa cara.
De que será?
Non nos coñecemos,
pero estívome mirando. Por que?
O salón de música Paragon.
Vino falar cunha moza alí.
Sarah Chapman.
Marche e comezo a berrar.
A policía vai a por vostede. De feito, a polos dous.
Non estaba invitada. Que quere?
Son detective. Contratoume a irmá de Sarah para atopala.
Contratoute Bessie?
Coñécela?
Déixeme en paz, por favor,
ou vaino estragar todo.
Como o vou estragar?
Están observando.
Se vai seguir insistindo, veña á biblioteca a medianoite.
Non diga nada máis.
A medianoite logo.
UN PRACER, SHERLOCK HOLMES
"Moriarty?"
Quen es?
Vés aos sitios máis raros.
Que fas co atizador?
Debes marchar. Agardo a alguén.
E teslle tanto medo que precisas iso?
Sempre estás cando non quero.
E ás veces cando queres.
- Que pasa? - Nada que te incumba.
Gústame a moza coa que bailabas. Como se chamaba, Cicely?
Sería unha excelente esposa.
Só me preocupas ti.
Tewkesbury, se segues aquí asustaralo.
"Asustaralo?" É por un home?
Marcha, xa.
Lord Tewkesbury.
Enola Holmes, está detida.
Tente escapar e será moito peor.
Sexa discreta e evite que a xente de ben se avergoñe.
- Señor, sexa o que sexa… - Asasinato.
É por un asasinato.
Tewkesbury, tranquilo.
Axente, adiante.
Gárdao ben.
Por favor.
Agora veña.
Non debía estar aquí.
Vaia troula.
Seica bailaches co señorito Lyon.
Podo preguntar, sendo impertinente, por suposto,
querías bicalo
ou pescudar sobre o caso
de Sarah Chapman?
Mira, se intentas protexela,
que saibas
que eu heina protexer mellor.
Hai quen quere falar con ela
e non é tan amable coma min.
Quen?
Por que me seguía aquela noite?
Seguía a Mae tamén, verdade?
Así atopou o apartamento.
Bonita camisa.
Seda?
Cun salario de policía?
Quen lle paga, superintendente Grail?
Quen lle paga por matar misteiras?
Onde vai Sara Chapman?
- Non o sei. - É ladroa e problemática.
Non quererá arriscar a súa pel.
Se non podo descubrilo por ti, sacareillo a outra,
a súa irmanciña, a pequena Bessie.
É unha rapaciña.
Así comeza todo, Enola Holmes.
Con rapaciñas coma ela, coma ti e coma Sarah Chapman
facendo preguntas, dubidando dos que mandan,
sen ver que están protexidas, intentando estragalo.
Só se precisa unha chama para comezar un incendio,
e o meu traballo é sacarche esas malditas chamas!
Vou ser amable e vouche dar unha última oportunidade.
Onde está?
Non o sei.
Pois para a forca.
Vaia detective.
Tiña que dedicarse á costura.
DE LESTRADE: DETIVERON A ENOLA
Señor?
- Señor. - Nin o…
Superintendente Grail.
Señor Holmes.
Veño pola miña irmá.
Se pode liberala,
agradeceríallo.
Son o seu titor, e é menor.
E unha asasina.
Calquera proba que crea ter…
Teño moitas.
Vírona discutindo coa vítima, seguíndoa,
pelexando coa vítima e, por último, de pé ao lado do cadáver.
E cando a atopamos alí, con sangue nas mans,
bota a correr.
Vin o lugar do crime.
As marcas da porta mostran que a forzaron,
e recentemente.
Sinais dunha liorta
e pegadas de botas de tres intrusos.
Un era robusto,
tendo en conta a altura e o alcance dos danos.
Rastros de teas e de sangue
suxiren que había outro ocupante, unha muller,
que se defendeu
empregando un arma afiada de improviso…
antes de fuxir pola fiestra.
Un interrogatorio planeado
onde descubriron dúas mulleres,
e logo chegou miña irmá.
E curiosamente chegou pouco despois dela.
Vaina liberar ou teño que facelo eu?
- Sarxento Beeston, por favor. - Señor.
Mesmas marcas dactilares.
Un novo invento, suízo.
- Escoitou falar del? - Escoitei.
Impórtalle mirar?
Facilítanos moito o traballo,
sobre todo nun asasinato.
Miña irmá non tocou esa arma.
E por que ten marcas súas?
Gran época na que vivimos, non, Holmes?
Ten idea da hora que é?
- Ola, Edith. - Ten sorte, case lle rompo as pernas.
Pero recoñecín os ombros.
- Son moi identificables. - Detiveron a Enola.
Por que?
Asasinato.
Creo que no que se enleou
vai máis lonxe do que pensaba.
E hai algo deste caso que…
Que a dedución non vai resolver?
Vou necesitar a súa…
Necesito a súa axuda.
Necesitamos a súa axuda.
Exercicio, 15 minutos.
Como miña nai sempre dicía:
"Os que acoden a outros cando precisan axuda
son os máis valentes."
Túa nai é moi diferente á miña.
Intentei detela,
pero ten demasiada gana de loitar.
Veña, por fin.
Non pode controlar a Enola Holmes.
Ten unha personalidade moi forte,
dita as leis.
Non vos pasedes, rapazas.
Si, así é…
e temo que se expoña.
Veña, vamos!
Sube.
Son eu.
Que ben verte.
Espera.
Xa están aquí.
Preparádevos!
Como vai ese caso teu?
Non sei. Tentaba axudar a atopar unha rapaza.
- Empeorei as cousas. - Diso nada.
Revolviches a feira. Deches con algo.
- Preparada! - Por que te ían silenciar?
Tranquila, é totalmente inofensivo.
- Á esquerda! - A miña ou a túa?
A túa!
Que sabes da fábrica de mistos?
É todo un éxito.
En dous anos duplicou os beneficios.
- E agora hai tifo. - Tifo?
Si, as rapazas enferman e morren.
Un cabo solto.
- Que? - Volveron!
Aí veñen! Agarrádevos!
Sabemos o das fábricas.
Veña!
Rapazas como Sarah son prescindibles.
Desaparecen, morren e a ninguén lle importa.
Pero esta rapaza impórtalles moito.
Que sabe?
Sube aquí!
Roubou algo. Uns papeis.
Que vai facer con eles? Que plan ten? Non é unha ladroa.
Non é unha chantaxista, é problemática.
Sabe algo,
e iso é infinitamente máis perigoso.
Veña, tíos!
- Pola dereita! - Impórtache?
- Espera. - A onde?
- Espera! - Ti tírao!
Agora!
Sácao! Sácao de aquí!
Enola, sexa o que sexa o que oculta Sarah, é un segredo.
Tes que descubrir o que sabe, Enola.
Pescuda iso e o resto virá só.
Tela diante dos fociños.
Abáixate!
Que maleducado.
Grail.
Estás ben, Edith?
Máis ou menos!
LONDRES A 13 QUILÓMETROS
Ai, mi madriña querida!
Non saíu ben.
Ide a por elas!
Estades ben?
- Ben. - Si, ben.
Ai, non.
Señor.
Loado sexa Deus!
A Santísima Trindade.
Con isto fanme comisario.
Collédeas.
Debemos?
Iso me temo.
Enola.
Isto si que fai dano.
Correde!
Nunca me importou a pelve.
Como estás, Edith?
- Os riles que tal? - Ben.
Goceino.
Gozas con todo, é irritante.
Veña, por aquí. Hai que moverse.
Moi ben.
Que tal lle vai ao teu rapaz inútil aquel?
Seica fai cousas boas.
Fai.
Logo se cadra non era tan inútil.
Non diría que é "o meu rapaz".
Ás veces creo que te criei para ser demasiado independente.
- Madre. - Si, e a todos vós.
O teu propósito debe ser atopar quen realmente es.
Ti, Sherlock, Mycroft.
Sodes fortes, formidables, independentes, pero… se cadra algo solitarios.
Irache moi ben a ti soa, Enola.
Pero coa axuda doutros serás magnífica.
Quen cres que organizou todo isto?
Eu?
Non, atopa os teus aliados.
Traballa con eles e chegarás moito máis lonxe.
Fala con unha voz
e farás moito máis ruído do que nunca pensaches.
Veña, debe marchar. Temos que despistalos.
Ben, quita o po…
e mira cara adiante.
Se che condenan por asasinato de novo, chama.
Fareino.
Grazas, Edith.
Ten coidado.
E cortarás o pelo.
É un desastre.
O meu pelo está ben.
Veña.
Recolle as túas cousas.
Tes que estar a salvo.
Miña irmá xa non está?
- Coma Mae? - Non.
- Está…? - Non.
Seguro que está ben. Estou a punto de atopala.
Doris.
Ela acollerame.
Agora ten unha cama libre.
Súa irmá?
Morreu.
Tifo.
Morreu.
Hai restos de algo na terra.
Restos vermellos e brancos.
Os mistos que facedes, cando cambiaron de vermello a branco?
Non sei, hai uns dous anos.
En dous anos converteu o vermello en negro.
Ou debía dicir vermello en branco?
Tifo. A praga desta época.
Leva dous anos matando estas rapazas.
GUÍA DA CIENCIA PARA NOVOS
Fóra.
Que miras ti?
Necesito axuda.
Non quero repetilo, podo pasar?
Primeiro quero desculparme por todo.
Non vexo aliados a simple vista.
- E… - Enola.
Quero dicirche algo.
- Vale. - Ti senta…
Todo o día, todos os días, o único que fago é chegar a acordos.
Se voto a favor de botar as augas residuais nun lago,
votarán a favor da miña reforma.
Quero dicir: "Non está ben," pero non teño aliados.
Para facelo arriscaría todo o bo,
así que tento descubrir que camiño escoller,
só.
Non podo buscar esposa
porque a política consúmeme constantemente.
Ese é o discurso que tiña preparado.
Es un bo home.
Xa son un home?
En certas ocasións.
Pero entendo os teus problemas, eu tamén os teño.
Sinto que non poidamos falar, teño…
Un caso que resolver?
A rapaza que busco, Sarah Chapman,
ten probas de que as rapazas morren polo fósforo co que traballan.
A fábrica intenta tapalo coma tifo.
Ela sábeo,
e alguén a vai matar por iso.
Que podemos facer?
Podemos?
Non abres, pode ser a policía.
- Búscate a policía? - Escapei do cárcere.
- Escapaches do cárcere? - Esquéceo.
As luces están acesas. Se non abro, sospeitarán.
Xa vou.
- Señorita Cicely. - É tarde.
Non, tranquila. Mandeina vir, quero axudar.
- Hai alguén máis? - Non.
Ben. É mellor estar sós, é imprescindible que fale con vostede.
Señor, é un home de gran reputación
e podo confiar en vostede.
Por iso temo contarlle todo, xa que pode impresionalo.
Señorita Cicely, se cadra…
Quería falar con vostede dunha… relación.
Ah, iso, si. Podemos falalo noutro momento?
- Por favor, señor. - Síntoo moito.
Que saiba que comparto o interese,
e volveremos falar.
Grazas.
Xa marchou. Estaba nerviosa.
Non dubides de min. Veu aquí por axuda.
Díxome no baile
que quere cambiar as leis das fábricas.
Descubriu algo, corrupción ou similar.
Que quere que?
Enola, se che preocupa, dígoche categoricamente…
Só teño ollos para…
Non quería dicilo así.
Pero en cuestións de intereses románticos,
si, o meu interese es…
Por iso non busco, a política consúmeme.
Admira o lord?
Din que é un bo home e un gran reformista.
…interesado. A muller que me interesa…
É a miña oportunidade.
Non escoitas.
Boa noite, lord Tewkesbury.
Non tiña acompañante.
Dime agora mesmo que fas aquí.
Estaba cega!
O fósforo combinado co osíxeno.
Non vin nada.
Tela diante dos fociños.
Cicely.
Sarah é Cicely.
Cicely é Sarah!
Enola…
Enola, pero que…?
Entendiches o que dixen?
Ou o que non dixen? Entendiches o que non dixen?
Si, dixeches que…
Xa o saberás.
A mensaxe que me enviaches co abano no baile,
que significa?
Significa: "Quérote."
Damas e cabaleiros, polo futuro.
Claro.
Traballaban xuntos, estaban namorados.
Tiñan un plan
para revelar a corrupción da fábrica e deter o que facía o seu pai.
Querían a túa axuda.
William Lyon invitoute ao baile.
É radical, coma ti.
Necesitaban axuda, claro.
Debemos volver dentro.
A policía búscate e temos que falar.
Non. Sei que temos que falar, querido lord.
Quéresme.
E resulta que eu tamén te quero.
Quéresme?
Si que es un paduán.
Pide unha carruaxe.
- Fas moito ruído. - É grava.
- Tes os pés grandes. - Xa.
Espera e vixía.
Se vén alguén, dille que es un lord.
Son lord.
Entón crerante.
Claro.
- Ti.
- Non mo podo crer. - Es incrible.
Díxenche que non te achegases.
Escapaches do cárcere e a policía vai detrás de ti.
Estás ferido? Síntoo.
Non estás ferida?
Parece que non.
Quen te aprendeu a loitar así?
- Madre ten que responder por iso. - Tiña que alimentarme como a ti.
Que fas aquí? É polo meu caso ou polo teu?
Os dous. Sei como Grail conseguiu as túas marcas.
Po de fósforo oxidado.
Collérono da mesa e puxérono no coitelo.
Es inocente.
Tiñas dúbidas!
Tiña que demostralo.
- E o teu caso? - O meu adversario.
O seu rastro conduce ata aquí.
Os nosos casos están conectados.
Imos?
William Lyon…
O amado de Sarah.
E o meu ladrón cun chapeu.
Que non che afecte. Non podemos facer nada por el.
Debemos ter a mente aleuta e observar ben.
Forcexaron.
- E rexistrárono. - Polo documento.
Un coitelo?
Non, máis grande.
Un alfanxe.
Pisadas de botas
e marcas dun caxato cun recatón de metal.
Grail.
A petición de quen?
Había outra persoa aquí.
Isto tiña unha boquilla.
E restos de la.
Astracán, calidade excelente.
Lord McIntyre, apetécelle comer algo?
Déixeme en paz, por favor. Están observando.
De onde roubou William?
- Da Tesouraría? - Si.
Do despacho de McIntyre, ministro da Tesouraría.
Como sabes iso?
Creo que o que roubou eran probas
de que Lyon e McIntyre conspiraban xuntos.
- Corrupción. - Si.
Impulsados pola cobiza.
McIntyre obtivo beneficios da fábrica en segredo.
Cambiaron a fórmula a un fósforo máis barato,
e é mortal.
Enola?
Estaba preocupado.
Deixáchesme na escuridade, e case rompo…
- Sherlock Holmes… - Agora non.
Ai, Deus!
- Está…? - Que non che afecte.
Quen foi?
- Lord McIntyre. - Non.
- Encaixa. - Aquí non sentou ninguén.
Non hai marcas na alfombra.
Fumaron o cigarro, pero está frío.
E mira, non hai cinzas.
- Non hai marcas de beizos na copa. - Exacto.
Deixaron estas pistas a propósito
para afastarnos do verdadeiro vilán.
Montaron todo isto.
Quen?
McIntyre non, alguén que tiña moito que perder co documento.
Alguén que sabía o que facían e chantaxeábaos.
O meu opoñente.
Gústanlle os xogos.
- Levou o que quería? - Creo que non.
Meu pobre.
- Algo si levaron. - A horrible partitura de Mae.
"A verdade dos deuses."
Algo bíblico, mítico?
Do teatro?
Os deuses é a parte máis alta do teatro.
O galiñeiro.
Non o sabiades?
Non é música.
É un mapa.
Que quede claro ao que nos imos enfrontar…
Pode que haxa violencia. Xa o viviches.
Xa.
Tiña unha armadura posta.
Pero si, pelexar será…
Si.
- Xa loitaches antes. - Moitas veces.
Practicaba esgrima.
Vale, apréndesme a pelexar?
Agora? Nunha carruaxe?
Non te aprendín a bailar nun baño en cinco minutos?
Vale, está ben.
Hai dous segredos.
Evita recibir puñadas e dáas ti.
Non sei como dous segredos…
Primeira lección.
Segunda. Non a evitaches.
- Non podo pegarlle a unha rapaza. - Meu Deus.
Non é…
Vas parar?
Non podo parar.
Xa chegamos.
Vou precisar máis clases.
O xe marca o lugar.
Sarah.
Está todo aí.
As probas necesarias.
O contrato entre Lyon e McIntyre
para cambiar o fósforo.
O que te roubou William.
E as páxinas do rexistro da fábrica.
Iso roubaches do despacho.
Os nomes das rapazas que mataron.
Non poden esquecerse delas.
Hai probas de que as misteiras morren por traballar na fábrica,
e sabíano.
Es unha boa detective, Enola Holmes.
Ti tamén, Sarah Chapman.
Compartireino co mundo, prométocho.
Grazas.
Debemos atopar a William. Tiña que vir hai horas.
Temo que William non vai vir.
Que?
Síntoo.
Síntoo moito.
Díxenlle que tiñamos todo,
que o publicásemos.
Dixo que non importaría. Tiña que escoitarnos alguén con poder.
Intentaba manterme a salvo…
e perdino.
Temos que apurar, ou perderémoste.
Perder isto…
perder aquilo.
- Perdestes todo. - Bessie.
Fostes moi descoidados.
Dáme iso.
Déixea marchar.
Dáme os papeis e sóltoa.
Corre, Bessie!
Non quedes aí!
A por el!
Evita recibir puñadas, dáas ti.
Tewkesbury!
Non!
Bessie!
Corre.
Que corras!
Enola!
Sabes máis do que pensaba.
En que lugares acabamos.
Vaia lugares.
Sempre me gustou o teatro.
Enténdelo?
Soñaba con acabar no escenario.
Aínda non te libras de min, vizconde Tewkesbury e marqués.
Enola!
Hurra!
Estás ben?
Estás feito para loitar.
Parabéns.
Lord McIntyre, que fai aquí?
Citáronme aquí.
Teu irmán sabía que quería ver como se fai xustiza.
Non sei como agradecervos que recuperases estas pertenzas do goberno
e sacases ao clareo este asasino.
A podremia entre a nosa xente.
O mundo debe coñecerte, Enola Holmes,
asegurareime.
Lestrade, deteña esa rapaza.
Non fixo nada malo.
Con que cargos?
Roubo.
Só roubou a verdade.
Colleu información persoal
e usouna para extorsión e chantaxe.
Por iso cumprirá un tempo no cárcere.
Pero equivócase.
Ela non era a chantaxista.
Citeino aquí para facer falar a esa persoa.
O das contas, maxistral.
Unha chea de orixes, pero todos apuntaban a un lugar.
Unha persoa recibe os froitos da conspiración
sen que se decaten.
Escoita todo, observa todo.
Ignorada durante anos.
Armándolla a todos.
É un xogo.
É divertido cando coñeces as regras.
Mira Troy.
Ridículo.
Non o creo.
É incrible o que se pode facer
cando a xente te subestima.
E houbo un problema.
William roubou o contrato.
- Quería deixala sen diñeiro. - E non podía permitilo.
Contratou a Grail para recuperar o documento,
pero fóiselle das mans,
e intentou acusar a lord McIntyre.
Un paso en falso no seu xogo…
Moriarty.
CONTA ORIXINAL
Que mágoa que a nosa diversión teña que rematar, señor Holmes.
Estábao gozando moito.
E ti, Enola.
Señorita Troy, estaba detrás disto?
Dende logo, nunca atopa o persoal axeitado.
Só quería recuperar o contrato.
Non podían verme interrogar a William,
pero fuches moi servizal.
E se quere falar con William,
pode intentalo así.
Mágoa que á fin fose máis listo e valente do que pensaba.
Ambos.
As mortes eran innecesarias.
Pero o superintendente Grail era coma un instrumento contundente.
Vostede!
Como se aproveitou da súa posición?
Que eu me aproveitei?
De que me aproveitei?
Trátanme coma unha servente cando teño unha mente superior.
Que calquera.
Por que non levar unha parte das súas riquezas espurias
e castigalo ao mesmo tempo?
Por que non me habían recompensar polo que fago?
Onde está o meu lugar nesta sociedade?
Son unha muller,
non podo entrar en clubs,
non podo ter accións, non podo progresar coma eles.
Así que…
atopei a miña propia maneira…
e foi divertido.
Lestrade… lévea de aquí.
Si, señor.
Con que cargos?
- Extorsión. - Si.
Chantaxe, asasinato.
Veña.
Unha mágoa que o noso baile teña que rematar.
Sequera de momento.
Quizais bailemos noutra ocasión.
Non!
Vaia, agora xa foi.
Queimei as miñas pertenzas por accidente.
É corrupto, señor.
E cómplice da morte de centos de rapazas.
Tes probas?
Ben.
Ben… volvo ao meu traballo.
- Señor, non… - Tewkesbury.
Paciencia.
Deus santo.
Todos eses nomes, esas vidas,
falleilles a todas.
Non digas iso.
Mae morta…
William tamén…
e van saír coa súa.
Xa o oíches: "Tes probas?"
Que temos agora?
Unhas ás outras…
e temos a verdade.
Chegas tarde, Bess Chapman. Un penique menos.
Ei.
Non sodes benvidas.
Que fas? Ei!
Baixa.
Baixa!
Déixaa falar!
Hai unhas semanas,
Mae Izley, William Lyon mais eu
quixemos demostrar algo.
Que esta fábrica estaba matando xente,
e sabíano.
Decidiron que o beneficio importaba máis ca nós.
Pasa para aquí.
Non nos mata o tifo, é o fósforo.
Co que traballamos aquí.
Escoura mentireira.
Un penique menos do soldo!
Eran as nosas amigas…
as nosas irmás…
e as nosas fillas.
Ben, isto acaba agora.
É hora de usar o que temos: a nós mesmas.
É hora de que nos neguemos a traballar.
É hora de dicir que non.
- A traballar! - Non!
Se marchades, non volvedes máis.
Non volveredes traballar aquí.
Ben, estades comigo?
Pensade na familia.
Non o fagades.
Non vale a pena o risco.
Ben…
que dicides?
Así funciona o mundo.
Por favor.
Sei que tedes medo, eu tamén,
pero só temos ese poder.
Veña.
Poñede a máquina en marcha e a traballar.
Xa.
Non.
Non pode ser o seu futuro.
Síntoo, Enola.
Para.
Ser unha voz.
Xa abonda!
Parade!
Ninguén vai controlar estas mulleres?
Veña, rapazas!
A onde ides?
Westminster!
Aí van.
Iso é moito ruído.
Gústalle causar problemas, non?
Como se a ensinaran así.
Aínda ten que cortar o pelo.
FUNDADA EN 1885 OFICINA DE DETECTIVES ENOLA HOLMES
O teu rapaz aprendeu a pelexar.
Lord McIntyre.
Abofé.
Non é meu.
"Pague o que poida."
Como che van pagar? Con patacas e gratitude?
Se é o que teñen, si.
Ocúpate ti do importante. É o que debo facer.
Edith non me vai cobrar moito.
Ben, es consciente de que se queres un lugar máis cómodo, eu podería…
Estaba pensando…
Holmes e Holmes?
Socios?
Unha proposta moi xenerosa.
Pero se o fago, estaría á túa sombra.
Xa.
Pero gústame esta nova versión de ti.
Non debías estar sempre só.
Un amigo viríate ben.
Debía anotar iso.
Pasareime a ver como estás.
Gustaríame.
Podías vir a Baker Street de vez en cando…
a ver como estou.
Se cadro podemos vernos o xoves ás catro.
O xoves ás catro.
Non vou ser o último en interromperte hoxe.
E ten flores.
- Sherlock. - Tewkesbury.
- Vémonos o xoves. - Abur, Sherlock.
Sherlock?
- Si. - O seu diario.
Grazas.
E…
grazas… por todo.
MESTRA DO CRIME ESCAPA Á FUGA - MIRA TROY - ALIAS MORIARTY
Tewkesbury, ti cres que me gustan as flores?
Son campaíñas. E silvestres, claro.
Atráenlle os bosques antigos, son finas, enganosas,
non seguen ningunha regra,
pero os pétalos son tan delicados, e as flores…
Dúas cousas.
A metáfora é revirada, e non teño pétalos delicados.
Ah, e…
Unha invitación para o baile de lady…
Non vou ao baile contigo. No último detivéronme.
Con máis razón para bailar de novo, non cres?
- Es un paduán. - E ti unha covarde.
Fálaslle así a unha señorita? Es unha deshonra.
E aínda así vés de ganchete.
E aínda así vou de ganchete.
A FOLGA DAS MISTEIRAS DE SARAH CHAPMAN
FOI A PRIMEIRA ACCIÓN INDUSTRIAL POR E PARA MULLERES
MELLOROU AS SÚAS CONDICIÓNS DE TRABALLO
SÓ SE PRECISA UNHA CHAMA PARA COMEZAR UN INCENDIO
XOVES 15:59
XOVES 16:00
Sherlock Holmes?
Si.
Veño á miña cita.
Busca un compañeiro?
- Debeu equivocarse. - Seguro?
A señorita deixoume claro o lugar a hora.
Dixo: "O xoves ás catro."
É Sherlock Holmes?
Si.
Por favor, pase, señor…?
Doutor.
Watson.
John Watson.
ESTÁ COLLIDO O LORD TEWKESBURY?
GABAN O INSPECTOR LESTRADE
TROY SEGUE Á FUGA CANDO ATACARÁ MORIARTY?
QUEN É O NOVO COMPAÑEIRO DE SHERLOCK?
Subtítulos: María Suárez Seijas