Влегуваме?
Долината има многу влезови.
Бареа. Гледај ваму.
Господине.
Со струјата од браната, ќе може да работат засекогаш.
Ова е прекинувач.
Сите системи ќе останат активни, но непроменливи.
Ако има модификации, треба да се вклучи во компјутер
со код и функциите ќе бидат отклучени.
Протокот на инфузијата, струјата
или отворањето на капсулата.
Како клуч.
Што не може да се ископира.
И тој?
Но, господине?
Рековте дека ќе го свртиме.
Реков дека работам за Сектор Девет и тоа е точно.
Но отсега, ќе работам по мое.
Ќе го искористам Нефенберг за да преговарам.
Проблем ли е тоа? -Не господине.
Добро. Спремни сме. Земи се и си одиме.
Гарсија и Ортиз, секогаш спремни.
Ајде! Брзо, брзо! Натаму. Десно.
Проверете ги системите.
Господине!
Тато.
ГАРСИЈА!
Господине Гарсија!
Мртов е?
Аман! Што правиш, бре? -Викам полиција.
Не, не! -Ја грабнаа Антонија!
Силвија, носи го во болница. -Чекајте. Што ќе правиме со г. Маноло?
Ќе остане тука.
Приказната што ќе ја измисли Хајме сигурно е спремна.
Чекај. Што ќе правиме со г. Гарсија?
Помогни ми. Да го внесеме внатре.
Седи овде. Мора да е тука.
Што чекаш? Ајде, помогни ми!
Ченчо.
Ова е...? -Да.
Машинава може да го спаси?
Ваква го спаси пред 60 години.
Знаеш како работи? -Не. Но знам кој знае.
Живееме во несигурни времиња. Шпанија се соочува со криза.
Затоа решив да го одложам моето пензионирање
и повторно да се кандидирам за претседател од мојата партија.
Кога ја донесовте оваа одлука, г. Сехас?
Па... -Бискупе.
Како се осмелуваш да дојдеш тука?
Не видовте каква врева кренавте, г. Претседателе?
Не, не. Да не биде "На нероден Петко капа му кројат".
Петко е роден и капата е скроена.
Хајме, ова не е местото.
Ти текнува на друго?
Треба да почнам да организирам се, да свикам состанок.
Не.
Треба само да се ракуваш и да изгледаш тажно.
Јас ќе преземам оттука.
Имам закажано со онкологот.
Немој да го пропуштиш.
Издржи шест месеци, па може да умреш кога сакаш.
Се гледаме утре во штабот.
Бенито, пред влезот на Конгресот сум.
Дојди да ме земеш.
Да?
Мисијата е исполнета. Сега можеш да го освоиш светот без пречки.
Ќе ми треба повеќе од твојот збор.
Погледни си го телефонот.
Примено. -Сега прати ми го кодот.
Како да знам дека нема да експлодира?
Винтерс.
Ако јас помислив, си помислил и ти.
Затоа тука има некој што не сакаш да настрада.
Пуштете ме!
Тато? -Антонија!
Не грижи се. Добро се однесува.
Зошто?
Да верувам на човек што ме најми да му го убијам најдобриот другар?
Кодот е точен, се колнам.
Ти верувам, но сакам уште нешто. -Што?
Да заминам од Шпанија со татко ми без некој да ни пречи.
Сакам документи за двајцата и хеликоптер во Долината.
Голем. -Не можам.
Можеш и ќе го направиш тоа. Сега ја водиш државата.
Пуштете ме! -Не ја повредувај, те молам.
Тоа веќе не зависи од мене. -Винтерс.
Г. Хајме! Тука! -Да, да. Доаѓам.
Бенито! -Што се случи?
Носи ме оттука. -Веднаш.
Добро сте? -Да. Носи ме оттука.
Вода. Вода!
Еве.
Ќе ми кажете што се случи?
Јави се во Кватро Виентос и најди хеликоптер.
Еко Чарли со доволно гориво за долг лет.
Каде одиме? -Не е за нас. За Винтерс е.
Ја држи Антонија. Ја грабнал откако ги убил Гарсија и Маноло.
Ако не му дадеме што сака... -Што друго сака?
Да го наполниме хеликоптерот со луѓе. Што мислите?
Винтерс ќе биде мртов пред да влезе. -Откако ќе ја убие ќерка ми.
Ќе се погрижиме прво да ја пушти.
Винтерс е роден за ова. Создаден е за ова.
Беше жив овие 60 години.
Ако се обидеме да го измамиме
или нешто не оди како што сака, ќе ја убие.
Уништив се, Бенито. Се!
Смирете се, господине. Не грижете се.
Добро сте? Останете тука.
Немој ни да си помислил. Кажи му на Хајме да излезе.
Г. Хајме, сакаат да зборуваат со вас.
Бареа. Ченчо.
Добра вечер, г. Ортиз. -Подоцна ќе се поздравувате.
Гарсија е мртов.
Германецот си ја заврши работата.
Но ти можеш да го спасиш.
Рече дека е мртов. -Знам што реков.
А знае и тој.
Можеш да го спасиш и тоа и ќе го направиш.
Зашто тој е единствениот што може да ја врати ќерка ти.
Господине! Уредот.
Ако луѓето таму се како тебе, размисли. -Замолчи.
Не светот не му требаат толку убиствени копилиња.
Ти реков да замолчиш! -Полека.
Навистина мислиш дека татко ми е полош од твојот?
Тука си зашто татко ти
ги искористи, излажа и ги предаде сите луѓе што ги познаваше.
Тука спаѓаат татко ми, Гарсија, јас...
и ти.
Барем татко ми ме излажа за да ме заштити.
Твојот? Твојот те напушти.
Спремно е, господине.
Кардиопулмонарната и мозочната активност се стабилни.
Што се случува? -Пулсот одеднаш се забрза.
Воздух! -Смири се, смири се.
Воздух! Ми треба воздух!
Изнесете го, брзо!
Колку време е ваков? -Скоро еден час.
Предоцна е? -Не знам.
Брзо! Брзо!
Пуштете ме! Пуштете ме!
Не функционира. -Што е?
Бенито. -Господине?
Поврзи ги спојките за струја.
Се е каде што треба.
Пак! По ѓаволите!
Разбуди се. Те молам, разбуди се.
Која година е?
Три, два, еден...
Ништо. -Аман!
Што? -Инсталацијата не работи.
Одамна не е користена.
Што можеме? -Ништо! Ништо не можеме.
Без струја, капсулата не може да ја пушти инфузијата.
Бескорисно ѓубре!
Не знам како работи, но ќе погледнам.
Не. Немаме време!
Јас немам време.
Каде е хеликоптерот? -Дај да зборувам со ќерка ми.
Те молам, Винтерс.
Антонија, добро си, ќерко? -Да.
Те повредија копилињата? -Добро сум.
Не грижи се за ништо. Ветувам, се ќе средам.
Антонија... -Доволно е. Хеликоптерот.
Потврдено е. Ќе дојде за 45 минути.
Добро. Толку време ќе ни треба да заминеме оттука.
Ти си човек од збор ако те притиснат како што треба.
Пушти ја.
Можам, или да размислувам како тебе.
Винтерс, те молам.
Може си го наполнил хеликоптерот со полицајци,
да има следач или да го собориш.
Имаш многу опции. -Направив како што бараше.
Ќе го правиш тоа додека ја држам.
Ќе ја задржам уште малку. Или додека не умреш. Ќе видиме.
И тоа ќе биде наскоро.
Побарајте шприц.
Што?
Шприц? Ова е медицинска установа. Сигурно има.
21 век...
Смири се. Уште треба да се навикнеш...
Не ме сметај за будала.
Јас ги дизајнирав капсулите.
И работеа 60 години.
Неверојатно.
Заминуваме. -Каде?
Прво, заминуваме од Шпанија. Потоа ќе видиме.
Европа ќе го пречека татко ми со отворени раце, девојче.
Каде си тргнала?
Не сум девојче. -Девојче си.
Многу глупаво. -Господине.
Доста губиме време. Внесете ја во колата.
Не! Не! Пуштете ме!
Најдов. -Да.
Што е тоа? -Инфузија.
Гарсија така остана жив.
Кога капсулата работи, тоа го дава во телото на Гарсија.
А ако не работи? -Ќе импровизираме.
Што ќе правиш? -Силно. Во градите.
Господине, сигурен сте? -Не.
Ајде, бре! Ајде!
Не е можно. Тој е многу силен човек.
Најсилниот човек што живеел.
Мора да преживее.
Буди се, стар пријателе. Ми требаш.
Да!
Пушти го!
Те молам! -Пушти го!
Смири се. -Копиле едно.
Винтерс ја држи Антонија. -Вистина е?
Да. Ја грабна откако се обиде да ве убие.
Ме измами. Договорот беше да му го дадам Нефенберг.
Нефенберг е жив?
Ќе избегаат со неа ако не ги сопреме.
Ќе платам за се што сторив, но сега, помогни и на Антонија.
Немаме време. Те молам.
Те молам! -Каде?
Во Долината.
Не може вака да се соочи со него.
Не знаеме дали инфузијата функционира.
Винтерс може вистински да го убие.
Имам скоро 100 години. Веќе живеев доволно.
Ако не застанеш, ќе скокнам...
Тишина! -Не!
Слушаш? -Замолчи или ќе те замолчам.
Јасно?
Аман. Забрзај!
По ѓаволите!
Гарсија! -Разнеси го!
Да! Мртов си, копиле! Готов си.
Замолчи! -Не!
Забрзај, бре!
Исфрли ја.
Пушти ме!
Не! Не!
Антонија!
Извади го ова.
Добро си? -Да.
Гарсија! Жив си. Жив си.
Земи го ова. Брзо. -Мислев дека си мртов.
Што?
Гарсија. -Антонија е добро.
Гарсија, каде е ќерка ми? -Со мене.
Фала. Може да зборувам со неа?
Сега доаѓа кај тебе. -Татко ми?
Те чека кај Долината.
Натаму. Малку повеќе од километар. -Што ќе правиш ти?
Ќе ги запрам Винтерс и Нефенберг.
Знам што ќе кажеш и одговорот е "не".
Само за тоа се согласуваме со татко ти.
Оди.
Се е спремно, господине.
Ќе ви јавам кога ќе стигнеме во Франција.
Да одиме. -Да, господине.
Што е планот?
Имам контакти. Може да останеме таму.
Ќе ти направам лабораторија за да продолжиш со експериментите.
По ѓаволите. Внимание!
Не, онде! Онде! Горе
Горе! Убијте го!
Горе!
Чекајте! Престанете, престанете!
Ене го!
Аман. Полни, полни! Муниција!
Заминуваме. -Совршен е.
Да ти се плукнам.
Сериозно? Го оставаш жив?
Нема да се соочиш со него?
Мора да заминеме.
Навистина се плашиш од него?
Ме разбуди од 60-годишен сон
да гледам како пак не успеваш?
Колку пати треба да те убијам?
Ќерко... -Тато, не чекај. Не доаѓам.
Оди дома. -Што зборуваш?
Чао. -Антонија...
Какво дете.
Не е убава глетка, нели?
Смири се.
Татко ми се обидуваше да го подобри она што го проба на тебе.
Да ја подобри формулата.
Сакаше да ме направи бесмртен.
Мене. Не тебе.
И успеа. Функционираше некое време.
Клеточната регенерација успеа, но потоа...
се случи ова.
Со години барам лек, противотров, но...
Не сум татко ми.
Имам само лек што едвај ја намалува болката.
Скапувам жив.
Пушти не. Веќе нема да не видиш.
Татко ми ќе може да работи за да најде лек за ова.
Татко ти ни ги украде животите.
Твојот и мојот.
Знаеш дека не можам да дозволам.
Разбирам.
Антонија... Антонија, бегај!
Не! Гарсија! Не можам да те оставам. -Сега!
Не!
Гарсија!
Тато...
Гарсија...
Тука сум. Разбуди се. Гарсија, те молам...
Ми даде збор...
Антонија, дојди.
Збор за што?
Антонија... -За што?
Дека ќе се предадам кога ќе те спаси.
Но можеби има друго решение.
Се што направи беше за Шпанија. Можам да го поправам.
Можам да ти дадам нов живот.
Се колнам. Се колнам во ќерка ми.
Веќе нема мисии, ќе го нема Сектор Девет.
Тоа го сакаше, нели? Да завршиш се.
Да избегаш од се.
Само кукавиците бегаат.
Антонија, тргни се.
Прво ќе мора да ме убиеш мене. -Не зборувај глупости, Антонија.
Тато, доста е. Готово е.
Зар не разбираш? Готово е.
Ќерко, немам уште многу години живот со тебе.
Не сакам да одам во затвор.
Сакам да те видам мажена и да си ги запознаам внуците.
Не.
Готово е. Готово е, Гарсија.
Добар ден.
Разговорот ќе биде сниман од безбедносни причини.
Службеници Гутиерез и Гаридо.
Кажете ги името и позицијата за записникот.
Ќе биде побрзо ако соработувате.
Хајме Ортиз Експосито, директор на Сектор Девет.
Добро, г. Хајме.
Разговорот се одвива доброволно меѓу двете страни,
без никаква принуда.
Во името на шпанската влада, ве инфорираме за новата ситуација
по настаните што се случија минатата недела...
Ги имаме сите информација што ги собирала вашата дивизија.
Во замена за имунитет, г. Бенито Алварез
понуди да ги декласифицира вашите датотеки.
Сектор Девет е затворен, а вие сте ослободени од сите должности.
Фала ви на сите.
Верувам дека овие избори ќе имаат историска вредност за Шпанија.
Илјадници Шпанци ќе гласаат со надеж.
Ќе гласаат без страв...
...и ова е целата приказна.
Вистината, не она што сите го јавуваат.
Што е?
Велиш, вистината. Ќе биде тешко да докажеме.
Спротивна е на изјавата на министерството. -И на Родеро.
Зашто Родеро не знае што се случи.
Ако го открие ова што ви го кажав ќе биде политичко самоубиство.
Но ако ние... ако весникот...
Не ми се верува. Не сакате да објавите.
Не можеме. Не е исто.
Си ја видела ситуацијата? Бунтови.
Луѓето не биле олку исплашени 20 години.
Официјалната изјава малку ги смири.
Официјалната изјава е лага. -Порасни, Антонија. Сите лажат.
Антонија, ќе видиш... -Чекај.
Добро. Кристално ми е јасно.
Фала многу.
Верду. -Антонија, чекај.
Твојот договор. -На неодредено.
Добре дојде во тимот.
Што се случи?
Не сакаат ништо да објават. -Навистина?
Но ми понудија работа. Писателка со полно работно време.
Кој би рекол.
Одби? Одби?
Не реков ништо.
Не знам дали сакам да работам во ова поле...
Ќе биде глупо ако се откажеш зашто сторијата е брилијантна.
Навистина? Мислиш?
Една од најдобрите стории што сум ја видела,
а имаме добри новинари.
Фала.
Сакам да ти кажам нешто.
Нешто што не се совпаѓа.
Велиш дека во криптата имало две смрзнати тела.
Гарсија и Нуфенберг. -Нефенберг.
Но си пишала дека имало три капсули.
Да.
Види го. Се однесува како ништо да не се случило.
Во изјава за медиумите, Родеро се сеќава на моменти по спасувањето.
Сака да се заблагодари...
Не му е гајле за ништо, за киднапирањето.
Важно е само што има повеќе гласови.
Сите политичари се исти.
Не ми се верува дека единствениот пристоен човек што го знам е фашист.
Извинете.
Мора да одам. Гарсија се разбудил.
Антонија.
Многу си убава.
Убаво станче.
Од каде најде пари?
Сите агенти имаат пензиски план.
Мојот стигна 60 години подоцна.
И, гласаше?
Не сум на избирачките списоци.
Што ќе правиш сега?
Ова би било убаво. -Што?
Ова. Живот. Мирен.
Но нема да биде толку лесно.
Нефенберг.
Нема да имам мирен живот додека е на слобода.
Ни јас, ни некој друг.
Сега ќе заминеш? -Возот заминува за два часа.
Може да те испратам до станицата?
Може да се најдеме таму ако сакаш.
Но прво треба да направам нешто.
Фала.
Пабло, да одиме.
Многу ми е жал.
Пабло, оди онде да си играш.
Здраво.
Ако ти треба нешто... -Те молам не зборувај.
Не те сметам за виновен. Да оставиме на тоа.
Уште не ми се верува дека си... Тој што си.
Се што ти кажав е вистина.
Зошто дојде? Што сакаш сега?
Само едно нешто.
Ако ми дозволиш.
Пабло, одиме.
Пабло! Пабло!
Каде живеете со Пабло?
Засега, кај братучетка ми и маж и.
Треба да средиме многу работи.
Осигурувањето, тестаментот...
Ќе ни дадат компензација како жртви на тероризам.
Зошто ме гледаш така? -Како?
Те потсетувам на мајка ми, нели?
Многу.
Да те поштедам од срам. Не излегувам со фашисти.
Што значи "фашист"?
Не дека... Пабло, не трчај!
Пабло!
Следниот воз за Аликанте е на перон два.
Гарсија.
Треба да купам куфер со тркала.
Божем ти треба. Имаш билет?
На телефонот. Го купив на интернет.
Види се! Колку си модерен!
Ми требаа три обиди.
Изгледа купив два билети за инвалиди.
Се вели "луѓе со тешкотии", но ќе ти простам.
Следниот воз за Париз...
Тоа е мојот воз. -Париз? Зошто Париз?
Нефенберг сакаше да оди во Франција пред 60 години.
Добро место е да почнам да барам.
Што ќе правиш ти?
Сега живеам кај Рики.
Но привремено е, додека не смислам што да правам.
Во мое време, веќе ќе беше мажена со три деца, но...
И ова е почеток.
Не сум го видела татко ми.
Едноставно не можам.
Извини. -Не се извинувај.
Ти си неверојатна девојка. Многу вредиш.
Ќе се снајдеш, ќе видиш.
Кажи ми дека ќе те видам пак. Кога ќе го фатиш.
Ќе го фатиш, така? -Сигурно.
Гарсија, секогаш спремен.
Дојди.
Среќен пат.
Фала.
Добар ден. Среќен пат.
Еј! Ќе ми кажеш кога ќе го фатиш, нели?
Госпоѓо, да ви помогнам.
Фала многу, господине. -Нема гајле.
Знам дека сега се поздравивме, но мислев и не може
да бараш да те вика Гарсија после се што поминавме.
За малку ќе не убиеја.
Сакам да ти го знам името.
Што мислиш?
Се викам...
Кучка проклета!
Стани, плачко!
Може да поразговараме, г-це?
Има среќа што помина неповреден.
На крај, сите се прават жртви.
Владата требаше да го спаси или така да изгледа.
Хернандо беше крвожеден, а и некои од другите.
Око за око. Капетанката за либералот.
Не е лесно како порано.
Изгледа дека работите се менуваат за Шпанија, но всушност,
ништо не се менува.
Некои работи се менуваат.
Пилар, донеси ми црн рум.
Треба да се вратам во радио за пет минути.
Не грижи се. Имам време. -Ајде, Пилар. Гаси го тоа.