నావరకూ, డిప్రెషన్ అంటే...
సముద్రంలో చీకట్లో, చల్లగా...
నా కాలు మడమకి నాలుగు వేల కిలోల బరువు వేలాడదీసినట్లుగా అనిపిస్తుంది.
నేను పైకి రావడానికి ఈతకొడుతూ ప్రయత్నిస్తూ ఉంటాను...
కానీ... నేను కిందికి లాగబడుతూ ఉంటాను.
కిందికి, ఇంకా లోతుకి, మరింత లోతుకి.
భయాందోళనలు చుట్టుముడతాయి.
మీకు తెలుసా...
భయాందోళనలతో పాటు విసుగు, కోపం వస్తాయి.
దురాగతం.
నేను అణిచిపెట్టే భావోద్వేగాలన్నీ
ఒక్కసారిగా బయటికి వస్తాయి
నన్ను... నేను కిందికి లాగబడే సమయంలో.
మీకు తెలుసా? ఇంకా...
అంతా చల్లగా, చీకటిగా, ఒంటరిగా అనిపిస్తుంది తెలుసా.
ఇంకా... ఒకానొక సమయంలో అది మిమ్మల్ని మింగేస్తుంది
ఆ గొలుసుల నుండి తప్పించుకుని మిమ్మల్ని మీరు ఎలా కాపాడుకోవాలో కనిపెట్టే వరకూ
నెమ్మదిగా పైకి ఈదుకుంటూ వచ్చి ఆ వత్తిడి నుండి విడిపోయే వరకూ
పైకి వచ్చి ఊపిరి పీల్చే వరకూ అలాగే ఉంటుంది.
ఎప్పుడూ అది వచ్చిపోతూ ఉంటుంది. నేను కాలేజీలో ఉండగా ఒకసారి వచ్చింది.
అయితే నాకు నేను ఏమని చెప్పుకున్నానంటే,
నేను అతిగా రియాక్ట్ అవుతున్నానని.
దాన్ని బయటికి రాకుండా కప్పెట్టడానికి నేను ఎప్పుడూ
ఏదో ఒక సాకు వెతుక్కునే వాడిని.
డేమార్
నేను కాలిఫోర్నియాలోని కాంప్టన్లో పెరిగాను.
పెద్దగా ఆస్తులేమీ ఉండేవి కాదు
కానీ నా తల్లిదండ్రులే నా అతిపెద్ద రక్షకులు, మద్దతుదార్లు.
గ్యాంగ్ హింస కారణంగా మా అమ్మ తన అన్నదమ్ములందర్నీ పోగొట్టుకుంది.
స్నేహితులు, కుటుంబ సభ్యులూ తమ చిన్న వయసులోనే
ప్రాణాలు కోల్పోవడం చూశాను.
ఒకసారి ఒక కారు నెమ్మదిగా ఆగడం నాకు గుర్తుంది,
వెంటనే వేరే కారు వెనక దాక్కున్నాను, ఎందుకంటే వాళ్ళు కాల్పులు జరుపుతున్నారు.
ఈరోజు వరకూ కూడా,
ఏదైనా కారు నెమ్మదిగా వెళుతుంటే...
నాకు కంగారుపుడుతుంది, "ఎవరు... ఎవరది?" అని.
మీకు తెలుసా, అది నా జీవితంపై పెద్ద ప్రభావాన్నే చూపించింది.
కాబట్టి అది తప్పించుకోవడం కోసం నన్ను...
దేనికోసమో పరిగెత్తేలా చేసింది.
కాంప్టన్
అది ఎప్పుడూ బాస్కెట్ బాలే.
ఓహ్, డేరోజన్!
అక్కడ మాత్రమే నేను అన్నిటికీ దూరంగా
నాకు నేనుగా ఉండగలను.
అద్భుతమైన ఫినిష్!
నాకు శాంతిని అందించే మార్గంగానే నేను దాన్ని ఎప్పుడూ చూశాను,
కానీ ఆ క్షణంలో నేను ఎదుర్కొంటున్న వాస్తవ పరిస్థితిని ఎప్పుడూ బయటపెట్టలేదు.
2009 ఎన్.బి.ఎ డ్రాఫ్టులో తొమ్మిదవ పిక్ కోసం
టొరంటో రాప్టర్స్
సదరన్ కాలిఫోర్నియా యూనివర్సిటీ నుండి డేమార్ డేరోజన్ ని ఎంపిక చేశారు.
బియాంబో నుండి స్క్రీన్. డేరోజన్ అద్భుతమైన హిట్ కొట్టారు!
మళ్ళీ పుంజుకుంటున్నారు. ఓహ్, అతను దాన్ని గట్టిగా కొట్టాడు!
డేరోజన్ అదరగొట్టారు!
అద్భుతమైన షాట్!
ఆల్ రౌండర్ స్టార్ ఇలాగే ఉంటారు మిత్రులారా.
ఇప్పుడు అందరి దృష్టిలో నువ్వే. ఆల్ రౌండర్ స్టార్ గా గెలుస్తూ ఉన్నాను.
టివిలో వస్తున్నాను, బోలెడంత ఆదరణ
అణిగి ఉన్నదంతా ఒక్కసారిగా నన్ను తాకేవరకూ.
సంవత్సరాల తరబడి బోలెడంత బాధను అణిచి ఉంచగలిగాను,
నేనున్న చీకటి క్షణాల వల్ల, అవి తరచుగా రావడం మొదలయ్యాయి.
ఎప్పుడో ఒకసారి బయటపడేదల్లా, ఇప్పుడు రోజుల వ్యవధిలో రావడం మొదలైంది.
అప్పుడు కొద్దిరోజుల కొకసారి అయితే, ఇప్పుడు వారం పాటు.
అది ఎంత తరచుగా వచ్చిందంటే నేను...
నేను దాన్ని రానిచ్చి... దాన్ని పట్టించుకోవాల్సి వచ్చింది.
డేమార్ డేరోజన్ డిప్రెషన్ నాలో బెస్ట్ బయటికి తెచ్చింది...
నేను ఆ ట్వీట్ పంపించాను.
ఆ చిన్న క్షణంలో, నాపై భారం కొంత తగ్గినట్లు అనిపించింది.
తర్వాత నేను నిద్రపోయాను, కానీ నిద్రలేచే సరికి...
డిప్రెషన్ తో పోరాటం గురించి వెల్లడించిన డేమార్ డేరోజన్
ఆ తర్వాత, నేను దాన్ని తప్పనిసరిగా ఎదుర్కోవాల్సి వచ్చింది.
డిప్రెషన్ గురించి, వ్యక్తిగత పోరాటం గురించి చర్చించారు: 'మనందరం మనుషులమే'
దీని గురించి మాట్లాడడానికి ఎంతోమంది సిగ్గుపడతారు.
అథ్లెట్స్ అస్సలు మాట్లాడరు. కానీ మీరు మాట్లాడారు.
డిప్రెషన్, ఆందోళనలపై పోరాటం గురించి వివరించారు
ఎందరో ఎన్.బి.ఎ ఆటగాళ్ళు మానసిక ఆరోగ్యంపై తమ పోరాటం గురించి పంచుకున్నారు.
మనం అనుకునే దానికంటే ఎన్.బి.ఎలో డిప్రెషన్ ఎక్కువగా ఉందా?
ఎన్.బి.ఎ.లో మానసిక ఆరోగ్య సమస్యలు. లీగ్ ఏం చేయాలి?
డిప్రెషన్ అటాక్స్ గురించి వెల్లడించిన రాప్టర్స్ జట్టుకు చెందిన డేమార్ డేరోజన్
ది ప్లేయర్స్ ట్రిబ్యూన్లో కెవిన్ లవ్ రాసిన దాని గురించి మాట్లాడాలనుకుంటున్నాను...
ప్రతి ఒక్కరూ ఏదో ఒక వేదన అనుభవిస్తున్నారు
...ఆందోళన, ప్యానిక్ అటాక్స్ గురించి ఆయన నిజాయితీగా వెల్లడించారు.
డేమార్ డేరోజన్ తనకోసం ద్వారం తెరిచాడని...
మానసిక ఆరోగ్యం గురించి బహిరంగంగా మాట్లాడిన కెవిన్ లవ్, డేమార్ డేరోజన్
-...అతను అన్నాడు. -డేమార్, అవును.
డేమార్ డేరోజన్ పంపిన ట్వీట్ సోషల్ మీడియా మద్దతు కూడగట్టుకుంది
డేమార్ డేరోజన్ ఏదైతే చేశారో,
డిప్రెషన్, ఆందోళన గురించి బహిరంగంగా మాట్లాడాలని ఆయన తీసుకున్న నిర్ణయం
ఒక సునామీని సృష్టించింది,
ఎన్.బి.ఎలో మాత్రమే కాదు, ప్రొఫెషనల్ క్రీడలన్నింటిలో అని నా ఉద్దేశం...
ఆడమ్ సిల్వర్ ఎన్.బి.ఎ కమిషనర్
...ఎందుకంటే అది ఆటగాళ్ళు
కీలక ప్రధాన సమస్యలపై నిర్భయంగా మాట్లాడేలా చేసింది.
2019-2020 సీజన్ కు గాను మానసిక ఆరోగ్యానికి...
ఎన్.బి.ఎ అద్భుతం జరిగేది ఇక్కడే
...సంబంధించిన పాలసీలను ఎన్.బి.ఎ సంస్కరించాలని భావిస్తున్నట్లు తెలుస్తోంది.
'ది అథ్లెటిక్' ప్రకారం,
అన్ని 30 టీంలు కూడా అనుసరించేలా కొత్త మానసిక
ఆరోగ్య కార్యక్రమాలను లీగ్ త్వరలో అమలుచేస్తుంది.
ఆటలు ఆడడంలో పడిపోయి, మన సమాజంలో జరుగుతున్న
దాన్నే మేము అణిచివేస్తున్నామని కూడా గుర్తించలేం.
మీకు తెలుసా, నాకు దాదాపు... దాదాపు...
30 ఏళ్ళు వస్తే గానీ నేను ఆ విషయాన్ని గ్రహించలేకపోయాను.
ఆ కాలంలో మిగిలిన అందరిలాగే ఈ ప్రొఫెషనల్ అథ్లెట్లు కూడా అన్ని రకాల
సంఘర్షణలను ఎదుర్కొంటున్నారు, అదనంగా వారు పేరు ప్రఖ్యాతలను కూడా మోయాల్సి ఉంటుంది...
డాక్టర్ కోరే ఈగర్ టీం సైకో థెరపిస్ట్ - డెట్రాయిట్ పిస్టన్స్
...పైగా ఆర్థిక విజయం,
విజయవంతమైన ఒక అథ్లెట్ గా ఉంటే దొరికే
వాటన్నింటితో పాటు ప్రతీదీ.
కానీ ప్రపంచం ఆ విధంగా చూడదు.
ప్రపంచం అంటుంది, "హేయ్, నీకు ఇంత పేరు ప్రఖ్యాతలు ఉన్నాయి.
ఇంత డబ్బుంది. నీకు ఏ సమస్యలూ ఉండవు, ఉన్నా వాటికి విలువ లేదు."
కానీ అది నిజం కాదు. మానవ అస్థిత్వం అప్పుడు కూడా వర్తిస్తుంది.
"థెరపిస్ట్ దగ్గరికి వెళ్ళడం లేదా మానసిక చికిత్స తీసుకోవడం వల్ల
నా బలహీనతల్ని పట్టించుకున్నట్లవుతుంది."
ప్రొఫెషనల్ అథ్లెట్లు అనుకుంటారు,
"నా ప్రత్యర్థి నా బలహీనతని పట్టుకుంటాడు,
నా తరవాతి కాంట్రాక్టును నిర్ణయించే వ్యక్తులు కూడా
నా బలహీనతని పరిగణనలోకి తీసుకుంటారు."
ఇప్పుడు, ప్రత్యేకించి ఆఫ్రికన్ అమెరికన్ సమాజంలో,
మాకు బయటివారు వద్దు.
బయటివారు మాకు సాయం చేయరు అన్న అపోహ మా సమాజంలో
ఎంత ప్రబలంగా ఉందో ఇది సూచిస్తుంది.
కాబట్టి, అణుచుకో. దీని గురించి ఎవరితో చెప్పకు.
వాస్తవానికి మేము మా కుటుంబాల్లో కూడా దీని గురించి ఎక్కువగా మాట్లాడుకోం.
"ఆ అబ్బాయి పోరాడుతున్నాడు. ఎన్నో ఏళ్ళనుండీ పోరాడుతున్నాడు" అనుకుంటాం.
అవన్నీ మానసిక ఆరోగ్య సమస్యలు,
పట్టించుకోకుండా వదిలేసిన మానసిక ఆరోగ్య సమస్యలు.
నేను ఏడేళ్ళ పాటు టొరంటో హెడ్ కోచ్ గా ఉన్నాను,
డేమార్ గురించి తెలిసిన వాడిగా, అది ఎన్.బి.ఎలో అతని రెండో సంవత్సరం అనుకుంటాను.
మూడో ఏడాది కూడా అయ్యుండొచ్చు, అతను ఎదగడం చూశాను.
నేను, బ్రెండా, పిల్లలు ఎల్.ఎ లో ఉన్నాం. ఆల్-స్టార్ గేమ్ కి కోచింగ్ ఇస్తున్నాను.
డ్వేన్ కేసే హెడ్ కోచ్ - డెట్రాయిట్ పిస్టన్స్
తను కొన్ని మానసిక సమస్యలతో, డిప్రెషన్ తో బాధపడుతున్నానని
ఇచ్చిన ట్వీట్ తో నిద్ర లేచాను.
నేను షాక్ అయ్యాను, ఎందుకంటే దాన్ని ఊహించలేదు.
అతను బాధపడుతున్నాడని తెలిసినపుడు,
అతన్ని నిరాశపరిచినట్లు వ్యక్తిగతంగా ఫీలవుతారు.
అంటే అతనితో మీకున్న సంబంధం అలాంటి విషయాల్ని
సౌకర్యంగా పంచుకునేంత గొప్పగా లేదని అనిపిస్తుంది.
బ్రెండా కేసే డ్వాన్ భార్య
అప్పుడు నాకు ఏమనిపించిందంటే, "దేవుడా, మనం అవకాశం వదులుకున్నాం."
కానీ గమనించాల్సిన విషయమేంటంటే, బ్రెండా,
దాన్ని బయటికి రాకుండా చేసే నిర్మాణం చాలా బలంగా ఉంటుంది.
-అవును. -అందులో ఒక భాగం,
ఆ వ్యక్తికి చెందిందే అయినప్పటికీ, అది ఏమంటుందంటే, "నేను ఇలా బాధపడకూడదు.
నేను జనానికి ఈ విషయం చెప్పకూడదు" అంటుంది.
కానీ దాని గురించి మాట్లాడడం సాధారణమైన విషయంగా
గుర్తించినందుకు అతన్ని చూసి గర్విస్తున్నాను.
నాకు అర్థమైన ఇంకో విషయం ఏంటంటే,
ఒక యువకుడి జీవితంలో ఆ భాగాన్ని డీల్ చేయడానికి
నాకు సరైన అర్హత గానీ, సామర్థ్యం గానీ లేవు.
కానివ్వు, డిజె!
అందువల్లే నాకు మొదట ఇక్కడ డెట్రాయిట్ లో ఉద్యోగం వచ్చినపుడు,
మా స్టాఫ్ లో డాక్టర్ ఈగర్ లాంటి వ్యక్తి ఉండడం
నేను కోరుకునే మొదటి విషయమని చెప్పాలి,
ఆ సమస్యల్ని నైపుణ్యంతో పరిష్కరించగలిగిన వ్యక్తి కావాలి.
కాబట్టి, చెప్పు, నీ మానసిక పరిస్థితి ఎలా ఉందో నాకు వివరంగా చెప్పు.
నీ గాయం నుండి ఎలా కోలుకున్నావో చెప్పు, దానివల్ల నువ్వు బయటికి...
ఒక వ్యక్తితో ఆ విషయమై మాట్లాడేటపుడు ఎంపిక చేసుకునే
పదాలు చాలా కీలకం.
ఎక్కువమంది పాప్ థెరపిస్టులు లేదా పాప్ సైకాలజిస్టులు ఉన్నారు.
"ఈ పిల్లాడు ఆందోళనతోనో, ఏదైనా డిప్రెషన్ తోనో
బాధ పడుతున్నాడని నా ఉద్దేశం."
కాబట్టి, అక్కడే ఆగండి.
అయితే డిప్రెషన్ కీ, విచారంగా ఉండడానికీ మధ్య తేడా ఏంటో చెప్పండి?
నిజానికి జనం దాన్ని గుర్తించలేరు.
అయితే ఆందోళనకీ, టెన్షన్ పడడానికీ మధ్య తేడా ఏంటో చెప్పండి?
అదికూడా జనానికి నిజంగా తెలీదు.
కాబట్టి మనం దాన్ని ఒక వైద్య సంబంధ పరిభాషలోకి తీసుకెళ్ళాల్సిన అవసరం లేదు.
ఆటగాళ్ళకు అది చాలా ముఖ్యమని నా ఉద్దేశం.
నేనిచ్చే థెరపీ గురించి సరిగ్గా చెప్పమంటే, అది కేవలం
సంభాషణగానే ఉంటుందని అంటాను.
సంభాషణకి ఎవరూ వ్యతిరేకంగా ఉండరు కదా.
అయితే ఈరోజు ఉదయం ఎలా ఉంది?
చాలా బాగుంది, మీరందరూ బాగా చేశారు.
-అవునా? -అవును.
కోరే చాలా గొప్పగా చేస్తారు.
గతేడాది ఆయన ఇక్కడికి వచ్చినపుడు...
ల్యాంగ్ స్టన్ గాలోవే డెట్రాయిట్ పిస్టన్స్ ఆటగాడు
...చాలా గొప్ప రిలీఫ్ దొరికింది, ఎందుకంటే అతని దగ్గర
అందరూ మనసు విప్పి మాట్లాడతారు.
మీలాగే కనిపించే వ్యక్తి,
మీతో పోల్చుకోగలిగే వ్యక్తి, ఏదైనా స్వేఛ్చగా మాట్లాడగలిగే వ్యక్తి.
సమస్య గురించి మాట్లాడాలని మీ దగ్గరకొస్తే, మీరు దాన్ని పరిష్కరించలేరని నాకు తెలుసు.
-అవును, అవును. -కానీ అది మీలోని...
-అది మీలోని ఒత్తిడిని తగ్గిస్తుంది. -...ఒత్తిడి, అవునా?
అదే అతని ప్రత్యేకత, ఎందుకంటే
అతను మీ నుండి ఏదీ కోరుకోడు, అదే సమయంలో మన గురించి మొత్తం రాబడతాడు.
మీరు ఎంత బెస్ట్ గా ఉండగలరో అలా ఉండాలని కోరుకుంటారు.
గత మూడేళ్ళూ...
బహుశా నా జీవితంలో అత్యంత భారంగా గడిచిన మూడేళ్ళని అంటాను.
విపరీతమైన ఒత్తిడి.
తెలుసా, కోర్టులో అద్భుతంగా ఆడుతున్నప్పుడు...
జీవితం గొప్పగా ఉంటుంది.
కానీ బాస్కెట్ బాల్ మీ మాట వినకపోతే
లేదా మీ నియంత్రణలో లేని విషయాలు మీపట్ల జరిగితే, అది మిమ్మల్ని చలించేలా చేస్తుంది.
అదీ, ఇది ఎన్.బి.ఎ. కాబట్టి ప్రతిఒక్కరూ మిమ్మల్ని నిరంతరం గమనిస్తూ ఉంటారు.
సబ్రినా గాల్లోవే ల్యాంగ్ స్టన్ భార్య
సోషల్ మీడియాలో, ఏదో ఒక ట్వీట్ వస్తుంది,
ఒక ఇన్స్టాగ్రామ్ ఫోటో వస్తుంది.
బిజినెస్ కి సంబంధించిన పుకారు, ఎవరినో కొంటున్నారని
ఎవరినో తీసేస్తున్నారని, ఇలా ఏదో ఒకటి.
అతని తల్లిదండ్రులు పెద్దవారవుతున్నారు. అతను తండ్రి అయ్యాడు.
ఎప్పుడూ ఏదో ఒత్తిడి ఉంటుంది.
తనకి డిప్రెషన్ ఉందని డేమార్ చెప్పినపుడు,
అది ఎన్.బి.ఎ ప్రపంచం మొత్తాన్నీ కుదిపేసింది.
ఎందుకంటే ఏమని ఆలోచించాలో కూడా ఎక్కువమందికి తెలీలేదు.
దానర్థం అతను పిరికివాడా?
బయటపడి ఇలా మాట్లాడాడంటే దానర్థం అతను ధృడంగా ఉన్నాడా?
రాబోయే రోజుల్లో, ఇది ఎలా ఉండబోతోందో నేను ఎలా అర్థం చేసుకోవాలి?
రెడీ? ఛీజ్.
వెళ్దాం పద.
మానసిక ఆరోగ్యం గురించి మాట్లాడినపుడు,
అది ఒక సంక్షోభంలా మారిన దశ గురించే మాట్లాడతాం.
అది చాలా శక్తివంతమైనదని నా ఉద్దేశం, ఆ విషయాన్ని మీరు గుర్తించినపుడు,
దాని గురించి ఇప్పుడే వర్కవుట్ చేస్తే
అలా చేయడం ద్వారా నిజంగా సంక్షోభం ఎదురైనపుడు,
దానికోసం శిక్షణ తీసుకుని, సిద్ధంగా ఉంటారు.
ఆదివారం మధ్యాహ్నం బ్రేకింగ్ వార్త.
41 ఏళ్ళ వయసులో కోబే బ్రయాంట్ హెలికాప్టర్ ప్రమాదంలో మరణించారు
ఐదుసార్లు ఎన్.బి.ఎ ఛాంపియన్, మాజీ లీగ్ ఎంవిపి, కోబే బ్రయాంట్,
లాస్ ఏంజిల్స్ లో జరిగిన హెలికాప్టర్ ప్రమాదంలో ఈ మధ్యాహ్నం మరణించారు.
న్యూస్ రిపోర్ట్స్ ఇప్పుడే అందుతున్నాయి.
ఆ హెలికాప్టర్లో ఉన్న అనేక బాధితుల్లో, కోబే బ్రయాంట్ ఒకరు.
ప్రమాదంలో మరణించిన కోబే బ్రయాంట్
టిప్ ఎవరు గెలిచినప్పటికీ,
ఈ సందర్భంలో కోబే బ్రయాంట్ గౌరవార్థం, 24వ నెంబర్ కారణంగా
టొరంటో షాట్ క్లోక్ రన్ అవుట్ చేయాలని వాళ్ళు నిర్ణయించారు.
నేను ఆరోజు ఆడాల్సి ఉంది,
నా జీవితంలో అంత కష్టంగా ఎప్పుడూ ఆడలేదు.
దేవుడా...
నా ఉద్దేశం, మాటలు...
దాన్ని వివరించడానికి మాటలు లేవు.
కోబే మరణం అందరిపై ప్రభావం చూపించింది
కానీ ప్రత్యేకించి ఎన్.బి.ఎలో ఉన్న ఆటగాళ్ళు
తరచుగా దుఃఖాన్ని బాధను తట్టుకోలేక
ఏం చేయాలో తెలియని కారణంగా దాన్నుండి తప్పించుకునే ప్రయత్నం చేస్తూ ఉంటాం.
కాబట్టి సమస్య లోతుల్లోకి వెళ్లి,
ఎవరికి వారిగా, వారి అవసరాలకి తగ్గట్లుగా నేను ఏం చేయగలనో చూడాలి.
కోబే బ్రయాంట్ నివాళులు: పిస్టన్స్ నెంబర్ 8, 24 జెర్సీలు ధరించారు.
కోబే బ్రయాంట్ జీవితం గౌరవార్థం...
కాబట్టి, మీరందరూ ఎలా ఫీలవుతున్నారన్న దాని గురించి,
ఎలా ఉన్నారన్న దాని గురించి క్లుప్తంగా చర్చిద్దాం.
దుఃఖం ప్రతి ఒక్కరికీ, ఒక్కో విధంగా వేరుగా ఉంటుంది.
నేను ఎలా చేస్తానన్నది
నేను చేసే దానికి భిన్నంగా ఉంటుంది, భిన్నంగా కనిపిస్తుంది.
అవును.
నేను అందర్నీ ఎప్పుడూ అడుగుతూ ఉంటాను, మనం భిన్నంగా బాధపడితే, వాటిలో ఏది సరైనది?
అన్నీ సరైనవే.
-అన్నీ సరైనవే. అవును. -ఇది నాది. ఇది నా పద్ధతి.
అవును. దాని గురించి మాట్లాడడమే
అన్నిటికంటే ప్రధానమైన విషయం.
బహుశా కొన్ని గంటలు గడిచిన అనంతరం కూడా...
నేను ఉన్న చోటే, నా పరిస్థితిలో ఎలాంటి మార్పు లేకుండా అక్కడే ఉన్నాను.
నాలో మార్పు లేదు.
మీకు ప్రత్యర్థిగా ఆడిన వ్యక్తి, ఎదిగే క్రమంలో మీకు బాగా తెలిసిన వ్యక్తి,
మీకు దైవం లాంటి వ్యక్తి...
చనిపోతే దాని ప్రభావం చాలా తీవ్రంగా ఉంటుంది.
మానడానికి వీలులేని గాయంలా ఉంటుంది పరిస్థితి.
జెడి డుబోయిస్ అసిస్టెంట్ కోచ్ - డెట్రాయిట్ పిస్టన్స్
నేను దాని గురించి విన్నప్పుడు, నేను చెప్పిన మొదటి విషయం...
నా స్పందన ఎలా ఉందంటే, "కోబే చనిపోవడానికి వీల్లేదు. అదెలా సాధ్యం?"
-అవును. -అవును.
-అది చాలా కష్టంగా అనిపించింది. -అవును.
అతను అజేయుడి లాంటి వాడు.
-అది... -అవును.
-హేయ్, అతను గొప్పవాడు. ఎలా... -అవును.
-కోబే చనిపోలేదు. -అవును.
కోబేతో ఆడే అవకాశం దొరకడం,
నేను, "సరే అయితే. ఇది నిజమే."
సరే అయితే. తను నా ఆదర్శం.
-ఇది, అతనొక లెజెండ్. -అవును, అవును.
కొన్నిసార్లు బాల్ అటూ ఇటూ తిరిగాక, ఉన్నట్టుండి, అతను ఎదురుగా ఉన్నాడు.
నేను, "ఓహ్, దేవుడా." "నేను కోబేకి బాల్ విసరబోతున్నానా" అనుకున్నాను.
ఇంటిదగ్గర పిల్లలు చూస్తూ ఉంటారని తెలుసు.
-అందరూ చూస్తున్నారు. అవును. -లీగ్ మొత్తం చూస్తోంది.
-ఇంకా మీ పిల్లలు కూడా. -అవును, వాళ్ళూ చూస్తున్నారు.
"నువ్వు దీన్ని ఆపకపోతే, ఇక అయిపోయినట్లే" అనుకుని ఉంటారు.
ఇంటి కొచ్చాక నీ సంగతి చెబుతాం."
ఇంకా...
ఆట ముగిశాక అతనితో ఒక బూట్ల జత మీద సంతకం పెట్టించుకున్నాను.
అప్పుడతను, "బాగా చేశావు. ఇలాగే ఆడుతూ ఉండు" అన్నారు.
అంటే అతనితో గడిపిన క్షణాలు ఎప్పటికీ గుర్తుండిపోతాయన్నమాట.
-ఆ జ్ఞాపకాలు? -అవును.
వాటిని ఎవరూ నానుండి దూరం చేయలేరు.
డ్యూస్ పక్కనే కూర్చుని ఉండొచ్చు,
వాడికి 12, 14 ఏళ్ళు వయసొచ్చినపుడు, "నాన్నా, నువ్వు కోబేతో ఆడావా? అంటాడు.
-అవును. అవును. -ఈ కథలన్నీ తనతో చెప్పొచ్చు.
-చాలా బాగుంటుంది. అవును. -అవును, చాలా బాగుంటుంది.
ఒక తండ్రిగా ఒకడుగు వెనక్కి వేయడం,
నా కొడుకు కోసం మరింత ఎదురుచూసేలా చేస్తుంది.
-అవును. -ఎందుకంటే రేపన్నది కోరుకున్నట్లు ఉండదు.
అది బాల్ కంటే చాలా పెద్దది అనే...
అవగాహన నాకు కలిగించింది.
ఈ బాల్ కొట్టుకోవడం ఆగిపోతుంది.
ఒకరినొకరు అర్థం చేసుకోవడానికి కావాల్సిన సమయం మనం తీసుకోం.
నా ఉద్దేశంలో ఈ పని ఆ సమయం తీసుకోవడానికి అవకాశం ఇస్తోంది.
టీంతో కలిసి ప్రయాణించడం, కలిసి గడపడం,
చర్చల్ని మరింత బాగా నిర్వహించడానికి అవకాశం కల్పిస్తోంది.
నమ్మకాన్ని పెంచుతుంది.
కాబట్టి మానసిక ఆరోగ్యం గురించి ఈ రకంగా
అత్యంత ముఖ్యమైన చర్చలు జరపడానికి
విజయం నిరంతరాయంగా దోహదపడుతోంది.
కానీ ముందుగా ఒక అవగాహన ఉండాలి.
అంబర్
సిరాక్యూస్ వెళ్ళేనాటికి నాకు 17 ఏళ్ళు.
నాకు ఒకవైపు ఆత్రుతగానూ, మరో వైపు ఉత్సాహంగానూ ఉంది.
ఆ సమయంలో అది మంచి నిర్ణయమేనని నాకు తెలుసు.
సిరాక్యూస్ లో మొదటి ఏడాది బాగా గడిచింది.
ఫ్రెండ్స్, హాబీలు, మంచి మార్కులు, క్లాసులు ఆసక్తికరంగా ఉండేవి.
సిరాక్యూస్ యూనివర్సిటీ
అవకాశం ఉన్న ప్రతి కార్యక్రమంలో నేను భాగస్వామినయ్యాను.
2016 వేసవిలో,
నా చదువు పూర్తి చేసి తిరిగి వచ్చానో లేదో...
మా నాన్న హార్ట్ అటాక్ తో చనిపోయారు.
వాళ్ళు విషయం చెప్పినపుడు, నేను నమ్మలేదు.
నేను పూర్తిగా... మూగదాన్నై పోయాను, ఎవ్వరితో మాట్లాడలేదు.
కానీ నా సొంత ప్రపంచంలో, నా సొంత మానసిక లోకంలో నేను దాన్ని నమ్మలేదు.
అదొక జోక్ అనుకున్నాను.
అంత్యక్రియలు జరిగాయి, జరుగుతున్నదాన్ని నేను నమ్మలేదు.
ఎందుకంటే అందరూ నన్ను ఆటపట్టిస్తున్నారని అనుకున్నాను.
ప్రతి ఒక్కరూ అందులో భాగంగా ఉన్నారనుకున్నాను.
అది ఏదైనా కానీ, ప్రతి ఒక్కరూ అందులో పాలుపంచుకున్నారు.
నాకు అందులో పాత్రలేదు, ఎందుకంటే ఇదంతా నాకే కదా జరుగుతోంది.
మా నాన్న చావు ముందు నాలో ఇంకేదో జరుగుతోందని అనిపించింది.
మా నాన్న మరణం...
లోపలే ఉండిపోయిన దాన్ని బయటికి తెచ్చింది.
నేను ఒంటరిగా ఉండడం మొదలుపెట్టాను. అందరితో మాట్లాడ్డం మానేశాను.
సరిగ్గా అదే సమయంలో నాకు ఈ గొంతు వినిపించడం మొదలైంది.
ఇంకా...
అది నిజమే అనిపించింది.
నా ఆలోచనల్ని ఆ గొంతు చెబుతోంది.
నాలోని అభద్రతలన్నింటినీ.
నేను చేసే ప్రతి పనినీ, నా ప్రతి ఆలోచనపై వ్యాఖ్యానించింది.
నన్ను అవమానించడం కోసం జనమందరూ
ఆ గొంతుతో చేతులు కలిపారు.
వాస్తవానికీ, ఆలోచనలకీ మధ్య ఒక అడ్డుకట్ట ఉంది.
వాస్తవ జీవితం ఏదో, కల్పితం ఏదో గుర్తించడం కష్టమైపోయింది.
ఇదంతా జరగకముందు...
అంబర్ ఎంతో తెలివిగా, ఎంతో చురుగ్గా ఉండేది.
కాలేజీలో చేరేందుకు మేము ఈ దేశానికి వచ్చినపుడు,
ప్రొఫెసర్ నా దగ్గరికి వచ్చి ఇలా అన్నారు, "ఈ అమ్మాయి ఒక అద్భుతం."
యానీ మార్టినేజ్ అంబర్ తల్లి
వాళ్ళ నాన్న ఒక్కసారిగా చనిపోయేసరికి,
పరిస్థితి మొత్తం మారిపోయింది.
తను సెలవులకు ఇంటికి వచ్చి నాతో ఉంది,
గుర్తుపట్టలేనంతగా మారిపోయింది.
నాకు సాయం కావాల్సి వచ్చింది.
ఆ సమయంలో ఎవరైనా నాకు సాయం చేస్తారని నేను నమ్మలేదు.
ప్రతి ఒక్కరూ నన్ను హింసించాలనుకున్నట్లు నాకు అనిపించింది.
ఆరోజు నాకు బాగా గుర్తుంది, నేను ఇంట్లో ఉన్నాను, ఇంకా ఏమనుకున్నానంటే,
"నేను వెళ్ళాలి. నేను వెళ్ళాలి. నేను ఇక్కడినుండి వెళ్లిపోవాలి."
నాకు నిరంతరం అందుతున్న సందేశాలను నేను భరించలేకపోయాను.
ఆ ఆలోచనల్ని నేను తట్టుకోలేకపోయాను.
నా తలలో నిరంతరం వినిపిస్తున్న గొంతు
లేదా నేను చేసే ప్రతి పని గురించీ నిరంతరం వినిపిస్తున్న వ్యాఖ్యానం.
నేను... దాన్ని తట్టుకోలేకపోయాను. నాకు... చనిపోవాలని అనిపించింది.
మా అమ్మ అంబులెన్స్ ని పిలిచింది, నేను హాస్పిటల్లో చేరాను.
తను నన్ను ముట్టుకోనివ్వలేదు.
నేను తనని హత్తుకుని, "అంబర్, నీకు నేనున్నానురా" అని చెప్పాలనుకున్నాను.
అప్పుడే స్కిజోఫ్రీనియా అనే మనోవైకల్యం ఉందని తెలిసింది.
వాళ్ళు పరిస్థితి చాలా ఘోరంగా ఉంటుందని చెప్పారు,
తను గ్రాడ్యుయేషన్ పూర్తి చేయలేదని చెప్పారు,
గణాంకాల ప్రకారం ఆ వయసులో
పిల్లలు డిగ్రీ పూర్తి చేయలేరనీ, ఉద్యోగం సంపాదించలేరనీ చెబుతున్నాయి.
ఎందుకంటే వాళ్ళకు ఏకాగ్రత ఉండదు, ఊరికే ఉద్యోగాలు మారతారు.
వాళ్ళు సాధారణ జీవితం గడపలేరు.
ఇంకా...
త్వరలోనే ఆత్మహత్యకు
పాల్పడతారు.
అలా అని డాక్టర్ నాతో అన్నారు.
స్కిజోఫ్రీనియా వ్యాధి
ఉందని తెలిసినంత మాత్రాన
జీవితం ముగిసిపోతుందనే ధోరణి ఆగాలి.
పెట్రిషియా ఈ. డీగన్ పిహెచ్.డి.
మానసిక ఆరోగ్య పునరుద్ధరణలో థాట్ లీడర్
అది నిజం కాదు. అదొక వైద్య సంబంధ అభూత కల్పన.
స్కిజోఫ్రీనియా ఉన్న వ్యక్తుల పరిస్థితి
ఎలా ఉంటుందన్న విషయంలో మానసిక ఆరోగ్య వ్యవస్థ నుండీ,
మన సంస్కృతి నుండీ ఎన్నో ప్రతికూల సందేశాలు అందుతూ ఉంటాయి.
ఇప్పటికీ మనకు తెలియని విషయాలు ఎన్నో ఉన్నాయి.
అది నాడీ రసాయన సంబంధ మెదడు వ్యాధి అని కొందరు వాదిస్తారు.
అది జన్యుపరంగా సంక్రమించే వ్యాధి అని కొందరు వాదిస్తారు.
అన్నిటిలోనూ ఉన్న తెలియని అంశం ట్రామా సమస్య.
కానీ మన కళ్ళముందు బాధననుభవిస్తున్న మనిషి స్పష్టంగా కనిపిస్తున్నాడు.
ప్రజల్ని గౌరవంతో, మరింత శ్రద్ధతో
చూసుకోవడమే అన్నిటికంటే ముందు చేయాల్సిన పని.
నేను హాస్పిటల్లో ఉండగా, కొందరు మానసిక వైద్యులు, థెరపిస్టులు,
నర్సుల బృందాన్ని కలిశాను.
స్కిజోఫ్రీనియా లక్షణాలు సాధారణంగా 16 నుండి
30 వయసున్న యువతలో కనిపించడం ప్రారంభిస్తాయి.
మేము కలిసి నిర్ణయాలు తీసుకునే ఒక మోడల్ ని పాటిస్తూ ఉంటాం.
మందులు రాసిచ్చే సైకియాట్రిస్ట్, నేను, ఒక ప్రైమరీ ఫిజిషియన్.
ఏంజెలా వాటర్ ఫాల్, మాస్టర్ ఆఫ్ సోషల్ వర్క్ అంబర్ థెరపిస్ట్
మాతో ఒక నర్స్ కూడా ఉన్నారు
ఇక మద్దతుగా ఒక విద్య ఉపాధి నిపుణుడు ఉన్నారు,
"హేయ్, మా బృందంలో చేరు. కలిసి పరిష్కరిద్దాం.
కాలేజీ ముఖ్యమైతే, అక్కడికి ఎలా వెళ్ళాలో చూద్దాం
మీ అనుభవాలు ఏం జరుగుతోందో అర్థం చేసుకునే వరకూ
ఇంట్లోనే ఉండండి" అంటారు.
మొదటి ఆరునెలల పాటు తనలో ఎన్నో లక్షణాలు కనిపించాయి.
తను వచ్చి, నాతో ఒక సెషన్ లో పాల్గొంది
వాళ్ళ అమ్మకి పరిస్థితి వివరించాక ఆవిడ, "హేయ్, మాకు నిజంగా చాలా కంగారుగా ఉంది.
మీకు తెలుసా, తనకు ఎలాంటి పథకం లేదని అంటోంది.
ఆత్మహత్య చేసుకోవడం లాంటి పనులు చేయనన్నది కానీ, మాకు కంగారుగా ఉంది" అని చెప్పారు.
నాకు ప్రశాంతంగా ఉండాలనుంది.
నా జబ్బు లక్షణం నన్ను అలా ఉండనివ్వకుండా
అడ్డుకుంటోంది.
నిరంతరం నా చుట్టూ ఆ గొంతు వినిపిస్తోంటే,
నేను ప్రశాంతంగా... నేను ప్రశాంతంగా ఉండలేకపోతున్నాను.
ఆ గొంతు పోనుపోను బలంగా మారుతోంది.
ఎటుచూసినా గొంతే వినిపిస్తోంది,
అలాంటప్పుడు నేను ప్రశాంతంగా ఎలా...
ఉండగలను?
నాకు అర్థం కావడం లేదు.
మా అమ్మతో నా సంబంధం దారుణంగా ఉండేది.
స్కిజోఫ్రీనిక్ పేషెంట్ తో ఎలా వ్యవహరించాలో ఆమెకు తెలీదు.
నేను తనని తప్పు పట్టట్లేదు, కానీ నాకు డిప్రెషన్ తారాస్థాయిలో ఉండేది.
ఒక్కోసారి అది ఏ రోజో కూడా నాకు తెలిసేది కాదు.
రోజంతా నిద్రపోతూ గడిపేదాన్ని.
నాకు పిచ్చెక్కినట్లు అయింది, ఆరోజు నేను ఆత్మహత్యకి పాల్పడ్డాను.
అది వర్కవుట్ అవలేదని బాధపడ్డాను, ఎందుకంటే...
నాకు మెలుకువ రాగానే తిరిగి మళ్ళీ అదే గొంతు వినిపిస్తోంది,
అది వినడం కోసం నేను బతికున్నానా.
వ్యక్తిగతంగా నాకు ఏమనిపించిందంటే...
సారీ... నేను నా పని సరిగా చెయ్యట్లేదు.
ఏం చేయాలో నాకు అర్థం కాలేదు.
ఏంజెలా నావైపే ఉందని నమ్మడానికి కొంత సమయం పట్టింది,
ఎందుకంటే మిగిలిన అందరూ ఆ గొంతు వైపే ఉన్నారని నాకు అనిపించింది.
ఆ గొంతు నన్ను అవమానించాలని చూస్తోంది
నేను కుంగిపోవాలనీ, నేను దాడికి గురైనట్లు ఫీలవ్వాలని
కోరుకుంటోంది.
రెండవసారి హాస్పిటల్లో చేరాక,
అప్పుడే నేను స్కిజోఫ్రినిక్ అని మొదటిసారి అంగీకరించాను.
వీళ్ళు నాకు సాయం చేయడానికి నేను వీళ్ళకు అవకాశం ఇస్తాను.
కానీ నా వ్యాధి పలానా అని అంగీకరించడానికి నాకు ఎంతో సమయం పట్టింది.
"అక్కడ" అనేది ఏదీ లేదని నమ్మడానికి నేను ఇప్పటికీ కష్టపడుతూనే ఉన్నాను.
నేను ఉండాల్సిన చోటు, చేయాల్సిన పని,
చేరుకోవాల్సిన చోటు అంటూ ఏదీ లేదు.
ఇదే నా జీవితం.
ఒకరోజు నేను ఏడుస్తూ మా అమ్మకి కాల్ చేశాను.
తనతో, "అమ్మా, ఇదే ఆఖరిసారి.
అమ్మా, ఇదే ఆఖరిసారి. నాకు బాగయిపోతుంది" అన్నాను.
నేను...
ఇక అయిపోయింది."
మనం నీ జీవితాన్ని వేడుక చేసుకుంటున్నాం.
ఎందుకంటే...
నువ్వు బతికున్నావు కాబట్టి.
ఈ ఏడాది ఈ ఫోటో దిగే సమయంలో, అలా చిరునవ్వు నవ్వడానికి...
నేనెంతో కష్టపడాల్సి వచ్చినట్లు అనిపించింది.
ఆ వాగ్దానం చేసిన తరువాత,
అంబర్ ఈ ప్రోగ్రాంకు కట్టుబడి ఉండేలా చేసేందుకు మేము ఎంచుకున్న పద్ధతి
యుక్త వయసులో ఉన్న అమ్మాయికి ఏది ముఖ్యమో దానిపై దృష్టిపెట్టడం.
ఆ వ్యక్తికి సంబంధించింది ఏదైనా అది "సాధారణం" అనిపించేలా చేయడం.
కాలేజీకి వెళ్ళడం కావొచ్చు.
సంబంధాలు కావొచ్చు. ఉద్యోగం సంపాదించి ఆర్థిక స్వాతంత్రాన్ని అనుభవించడం,
లక్ష్యం ఏర్పరుచుని దానికోసం పనిచేయడం కావొచ్చు.
రాబోయే ఏళ్ళలో నేను నా లక్షణాలతో వ్యవహరించే తీరు,
జీవితం మొత్తం మానసిక వైకల్యానికి చికిత్స తీసుకుంటూ గడుపుతానా లేక
స్కిజోఫ్రీనియా బారిన పడిన ఎంతోమంది ఇతర ప్రజలలాగా
విజయవంతంగా మామూలు జీవితం గడుపుతానా అన్న విషయాన్ని
నిర్థారించడంలో ప్రధాన భూమిక పోషిస్తుంది.
నేను ఎప్పుడూ స్వతంత్రంగా ఉండాలనే కోరుకున్నాను.
నేను ఇల్లు మారిన మొదటిరోజు.
-అవునా? -అవును.
-నువ్వు అన్నీ ఈరోజే తీసుకొచ్చావా? -అవును.
ఇది చాలా కష్టమైన పని.
నమ్మలేకపోతున్నాను. సొంత గది, సొంత ఇల్లు. పెద్ద అడుగు. ఆలోచించి తీసుకున్న నిర్ణయం.
ఈ మూల కొంచెం గందరగోళంగా ఉంది,
నా మంచం మీద బట్టలు పడి ఉన్నందుకు క్షమించండి.
కానీ అదిగో నా గది.
మొదట్లో నాకు...
బాగా కోపం వచ్చింది.
బాగా కోప్పడ్డాను.
మా సంస్కృతిలో...
తల్లీ కూతుళ్ళు జీవితాంతం కలిసే...
-ఎప్పటికీ. -ఎప్పటికీ.
నామీద నమ్మకం ఉంచు, కేవలం... కేవలం...
నేను స్వతంత్రాన్ని
ఎంతగా కోరుకుంటున్నానో అర్థం చేసుకో.
నన్ను ఎంతో గర్వపడేలా చేసింది.
నిజంగా అంటున్నాను.
థాంక్యూ.
అంబర్ కు ఆత్మహత్య చేసుకోవాలనే ఆలోచనలు తరచుగా కొనసాగుతూనే ఉన్నాయి.
చర్యలూ, పథకాలూ ఏమీ లేవుగానీ, ఆలోచనలు ఎలా ఉండేవంటే,
"ఓహ్, ఈరోజు నేను ఇక నిద్రలేవకుండా ఉంటే ఎంత బాగుండు."
ఏదో ఒకటి ప్రేరేపించేది, కొన్ని రోజులు బాగుండేవి కాదు
అప్పుడు నేను, "ఈరోజు దారుణం. ఈరోజు నాకు ఏడవాలని ఉంది" అనుకునేదాన్ని.
దానర్థం నేను వెంటనే ఎమెర్జెన్సీ గదికి వెళ్ళాలని కాదు.
స్కిజోఫ్రీనియా వినడానికి భయంకరంగా ఉంటుంది, కానీ అంబర్ ని చూడండి.
ఫుల్-టైం ఉద్యోగం చేస్తోంది. మాస్టర్స్ డిగ్రీ కోసం కష్టపడుతోంది.
తను తప్పకుండా అది పూర్తిచేస్తుంది.
అంటే, ఇలాగే... స్కిజోఫ్రీనియా అంటే ఇదే.
వ్యాసాల గురించి
ఎక్కువసార్లు నా మెదడులో జరిగేవన్నీ అర్థంపర్థంలేకుండా ఉంటాయి.
కానీ నేను కూర్చుని రాయాలని ప్రయత్నిస్తే, అప్పుడు నాకు,
"ఓకే. ఇప్పుడిది అర్థవంతంగా ఉంది" అనిపిస్తుంది.
నేను నేర్చుకుంటున్న దాన్నిబట్టి కోలుకోవడం అనేది ఒక్కసారిగా జరిగేది కాదు.
అదొక కొనసాగే, పొడవైన, అలసిపోయే రహదారి.
నాలో జరిగే సంఘర్షణలతో ప్రశాంతత మెల్లగా చేతులు కలుపుతోంది.
యుద్ధం చేయడం కోసం కాదు, పక్కనే నడవడం కోసం.
తీవ్రమైన మానసిక ఆరోగ్యం ఉందని నిర్ధారణ జరిగినప్పటికీ,
సంపూర్ణమైన, అర్థవంతమైన జీవితం గడపడం సాధ్యమే.
నేను టీనేజర్ గా ఉన్నప్పుడే,
స్కిజోఫ్రీనియా ఉందని తెలిసింది,
నేను అలాగే కొనసాగించి పూర్తిగా కోలుకున్నాను,
క్లినికల్ సైకాలజీలో డాక్టరేట్ సాధించాను.
ఉదయాన్నే లేవగలగడం, పనికి వెళ్ళగలగడమే ఒక శక్తివంతమైన మందు.
ఫ్రెండ్ తో కలిసి మధ్యాహ్నం భోజనం చేయడంకూడా
ఒక శక్తివంతమైన వ్యక్తిగత మందు.
మనం సంతోషంగా ఉండేందుకు ఉపయోగపడేవే వ్యక్తిగత మందులు.
ఎక్కడ అవకాశం దొరికితే అక్కడ ఏం జరుగుతోందో తెలుసుకోవడానికి,
నా నాడీ వ్యవస్థ ఆ విధంగా ఎందుకు స్పందిస్తోందో అర్థం చేసుకోవాలనుకున్నాను.
కాబట్టి నాలుగేళ్ల క్రితం, మెగ్ ని కలిసిన తర్వాత మాత్రమే...
-అవును. -...మీరు సమస్యని పరిష్కరించాలని
అనుకున్నారా.
-అంతకు ముందెప్పుడూ ప్రయత్నించలేదా? -లేదు.
నాకు చాలా త్వరగా అర్థమైన విషయం ఏంటంటే, ఈ సంబంధం కొనసాగాలంటే
నేను నా గతాన్ని ఎదుర్కొని తీరాలి.
ఎందుకంటే అక్కడ కోపం ఉంది.
ఆ కోపం తనమీద కాదు, కేవలం కోపం అంతే.
తను దాన్ని గుర్తించింది. తను చూసింది.
అయితే దీన్ని ఎలా పరిష్కరించాలి?
నేను తిరిగి గతానికి వెళ్ళాల్సి వచ్చింది,
ఎక్కడైతే వేదన ఉందో అక్కడికి వెళ్లి, దాన్ని ఎదుర్కొని, ప్రాసెస్ చేసి...
హ్యారీ
...ముందుకు కొనసాగాలి.
నాలుగేళ్ళకు పైగా థెరపీ తీసుకున్నాక,
ఇప్పటికి ఐదేళ్ళు...
నావరకూ, అదంతా నివారణలా అనిపించింది.
ప్రతిరోజూ వాళ్ళతో మాట్లాడాలని నా ఉద్దేశం కాదు
కానీ మనకు సాయం చేసి, గైడ్ చేసే వ్యక్తి ఉండడం అవసరం
మన జీవితంలో ఎప్పుడు బాధ కలుగుతుందో, దాన్నుండి ఎలా బయటపడాలో
ఒక అవగాహన కలిగించడం,
ఆ బాధ పెరిగి పెద్దదై చేయి దాటిపోకముందే దాన్ని నియంత్రించగలిగే సాధనాలు
మన దగ్గర ఏమున్నాయో తెలియజేయడం అవసరం.
నేను ఎప్పుడూ ఈఎండిఆర్ థెరపీ ప్రయత్నించాలని అనుకున్నాను.
నేను ప్రయోగం చేయాలనుకుంటున్న అనేక రకాల వైద్యం మరియు
నివారణా పద్ధతుల్లో అదికూడా ఒకటి.
ఇన్ని సంవత్సరాలుగా నేను తీసుకుంటూ వచ్చిన థెరపీలలో లేని అంశాల పట్ల
నేను ఓపెన్ గా ఉండలేకపోయేవాడ్ని.
ఈఎండిఆర్ ఒక సరికొత్త ట్రామా-ఇన్‌ఫార్మ్‌డ్ థెరపీ.
సంజా ఓక్లే సైకో థెరపిస్ట్ & ఈఎండిఆర్ కన్సల్టెంట్
'ట్రామా-ఇన్‌ఫార్మ్‌డ్' అంటే అర్థం ఒక వ్యక్తి మన దగ్గరికి వచ్చినపుడు,
ఆ వ్యక్తికి ఏం జరిగిందో మనకి తెలుస్తుంది.
మేము కేవలం లక్షణాల కోసం చూడడంలేదు, మేము పరిశీలిస్తున్నాం,
"ఆ లక్షణాలు కలగడానికి దోహదపడిన సంఘటనలు ఏమై ఉండొచ్చు?"
అది అత్యంత ముఖ్యమైన చికిత్సల్లో ఒకటి.
ఈఎండిఆర్ అంటే ఐ మూవ్మెంట్ డీసెన్సిటైజేషన్ రీప్రాసెసింగ్.
ఈఎండిఆర్ ప్రత్యేకత ఏంటంటే, మేము ద్వైపాక్షిక ఉద్దీపనలను కలిగిస్తున్నాం
ఆ వ్యక్తికి తన కళ్ళను కదిలించమని చెప్పడం ద్వారా కావొచ్చు,
వాళ్ళపై ట్యాప్ చేయడం ద్వారా లేదా వాళ్లనే ట్యాప్ చేసుకోమని చెప్పడం ద్వారా కావొచ్చు.
కాబట్టి ఈఎండిఆర్ ఏం చేస్తుందంటే,
సురక్షితంగా ఉన్నామన్న శక్తివంతమైన జ్ఞాపకాన్ని గుర్తుచేస్తూనే,
అది ట్రామాకు కారణమైన సంఘటనలను జత చేస్తుంది.
మానసిక ఒత్తిడి ఫీలవకుండా, ఆ బాధాకరమైన
సంఘటన గురించి, దానితో ముడిపడి ఉన్న...
డాక్టర్ బ్రూస్ పెర్రీ - సీనియర్ ఫెలో చైల్డ్ ట్రామా అకాడమి
...ఇతర అంశాల గురించి ఆలోచించగలగాలి.
బాధని కలిగించే విషయం గురించి ఆ వ్యక్తి ఆలోచిస్తూ,
అదే సమయంలో క్రమపద్ధతిలో, పదేపదే, లయబద్ధంగా ఏదైనా చర్య చేపట్టాలి.
చివరికి ఆ జ్ఞాపకం కోసం అది ఒక కొత్త డిఫాల్ట్ మెమరీని సృష్టిస్తుంది.
-హాయ్, సంజా. -ఓహ్, హలో.
ఎలా ఉన్నారు?
బాగున్నాను. చాలా బాగున్నాను.
ఈరోజు మనం మరో జ్ఞాపకం మీద దృష్టి పెడితే ఎలా ఉంటుందంటారు?
కానిద్దాం. ఎక్కడినుండి మొదలు పెడదామంటారు?
ఇప్పటికీ మిమ్మల్ని బాధపెట్టే జ్ఞాపకాలు
నాలుగో, ఐదో ఉన్నాయని అన్నారు.
వాటిలో ఒకటి... మీరు యుకె కి విమానంలో తిరిగి వచ్చేటపుడు కలిగేది.
నా జీవితంలో అధికభాగం, యుకె కి విమానంలో తిరిగి వెళ్ళిన ప్రతిసారీ,
అంటే లండన్ కి తిరిగి వెళ్ళిన ప్రతిసారీ ఆందోళన, కంగారు,
కొంచెం టెన్షన్ వంటివి అనుభవించేవాడిని.
ఇంకా... ఎందుకో నాకు ఎప్పటికీ అర్థం కాలేదు.
దాని గురించి నాకు తెలుసు. నా చిన్నతనంలో నాకు దాని గురించి తెలిసేది కాదు.
కానీ థెరపీ లాంటివి మొదలుపెట్టాక, నాకు దాని గురించి తెలిసింది.
"నేను ఇంత అసౌకర్యంగా ఎందుకు ఫీలవుతున్నాను?" అని అనుకునే వాడిని.
దురదృష్టవశాత్తూ, నావరకూ లండన్ ఒక ట్రిగ్గర్ లాగా పనిచేసేది.
మా అమ్మకు జరిగింది, నేను అనుభవించింది, చూసింది అన్నీ ప్రభావం చూపేవి.
అలా ప్రత్యేకంగా ఏదైనా
ప్రయాణంలో జరిగిందా లేక ప్రతిసారీ అలాగే జరిగేదా లేక ఎప్పుడూ ఒకేలా ఉండేదా?
ప్రతిసారీ అలాగే జరిగేది.
మొదటిసారి ఎప్పుడు జరిగిందో మీకు గుర్తుందా?
లేదు, మొదటిసారి ఎప్పుడు జరిగిందో నాకు గుర్తులేదు.
నాకు కేవలం ఆ...
ఫీలింగ్, ఆ ఆందోళన,
ఒక బోలుగా, ఖాళీగా ఉన్న భావన
బలహీన స్థితి లాంటిది...
అది భయమా?
ప్రతీదీ టెన్షన్ గా అనిపించేది.
మీ శరీరంలో ఇలాంటి రకరకాల భావనలు కలగడం మొదలైనపుడు,
మీ గురించి మీకు కలిగే ప్రతికూల ఆలోచనలు ఏంటి?
వెంటాడుతున్న భావన,
ఇంకా... ఇంకా నిస్సహాయత.
ఇంకా... దాని గురించి నేను ఏమీ చేయలేననే భావన.
తప్పించుకునే దారిలేదు.
ఇందులోంచి బయటపడే దారిలేదు.
కాబట్టి చెప్పాలంటే నేను నిస్సహాయుడిగా ఫీలయ్యాను.
-అవును. -నాకు నిస్సహాయంగా అనిపించింది.
అయితే ఆ సందర్భం గురించి ఆలోచించినపుడు, "నేను నిస్సహాయుడిని" అనుకున్నప్పుడు,
ఇప్పుడు మీ గురించి మీరు ఏమి నమ్మాలనుకుంటున్నారు?
నేను నిస్సహాయుడిని కాదు. అది...
అది కేవలం ఒక చిన్న సందర్భం.
నా జీవితాన్ని నిజాయితీగా గడుపుతున్నప్పుడు, భయపడాల్సిన విషయమేదీ లేదు.
దేని గురించీ బాధ పడాల్సిన పనిలేదు.
ఇప్పుడు ఎలాంటి భావోద్వేగాలు కలుగుతున్నాయో గమనించండి.
నాకు కలుగుతున్న భావన విచారం.
ఓకే. దీన్ని మీ శరీరంలో ఎక్కడ గమనిస్తున్నారు?
ఇక్కడ.
ఓకే. అయితే పోయినసారి చేసినట్లే ఇప్పుడు కూడా దీన్ని ప్రాసెస్ చేద్దాం.
మన చేతుల్ని క్రాస్ గా పెడదాం.
ప్రతికూల ఆలోచనల దృశ్యాన్ని గుర్తుచేసుకోండి.
నేను నిస్సహాయుడిని. మీ శరీరంలో ఆ భావనలు ఎక్కడ కలుగుతాయో గుర్తించండి.
ఏ భావన కలుగుతుందో గమనించండి.
టీనేజీలో ఉండగా అది ప్రారంభమైంది.
మా అమ్మ చనిపోయాక జరిగిన దారుణమైన పరిణామాల నుండి
తప్పించుకునేందుకు నేను యుకె దాటి బయటికి వెళ్లాను.
ఆఫ్రికా వెళ్లాను.
నేను కనీసం రెండు వారాలు అక్కడ గడిపి ఉండుంటాను.
అది అద్భుతంగా అనిపించింది.
నేను... నేనెంతో స్వేఛ్చగా ఫీలయ్యాను.
అంతకుముందు అలా తప్పించుకున్న భావన ఎప్పుడూ కలగలేదు.
అది పూర్తయి తిరిగి యుకె వచ్చే సమయంలో
నేను తిరిగి వాస్తవాన్ని ఎదుర్కొవాలనీ,
దాన్నుండి తప్పించుకోలేననీ అనిపించడం భయం గొలిపే విషయం.
అప్పుడు మీకు ఏమనిపించింది?
ఎలాగంటే,
ఇందులో విషాదం ఇదే అనుకుంటా,
గతంలోని ఆ క్షణాలు, ఆ భావనలు వర్తమానంతో
లోతుగా పెనవేసుకుని ఉన్నాయి.
ఓకే, కొనసాగించండి.
ఆ ఆలోచనల్ని, భావాల్ని అలాగే కొనసాగించండి.
ఇతర జ్ఞాపకాలు.
ఏది గుర్తొచ్చినా మంచిదే.
అవన్నీ తిరిగి గుర్తుకొస్తున్నాయి... గతంలో ఎలా అనిపించేదో...
నాకు కలుగుతున్న బాధ పూర్తిగా...
స్థలానికి సంబంధించింది.
ఓకే, అలాగే కొనసాగించండి.
గమనించండి.
మంచి విషయం ఏంటంటే... ఇలా చేయడం వెనక ఉద్దేశం ఇదో కాదో నాకు తెలీదు,
కానీ ఇది... ఇది నా ఆలోచనల్ని మెరుగుపరుస్తోంది.
ఏదో ఒకటి ముందుకొచ్చిన ప్రతిసారీ... స్వూష్...
దాంతో మన పని అయిపోయింది. స్వూష్.
మంచిది. అవును, మన లక్ష్యం అదికూడా. మంచిది.
అయితే మనం ఎక్కడైతే మొదలుపెట్టామో అక్కడికి వెళదాం.
మీరు ఒక విమానంలో ఉన్నారు,
మొదటి దృశ్యం, సీట్ బెల్ట్ పెట్టుకున్నారు.
మళ్ళీ దాని గురించి ఆలోచించి, ఏం జరుగుతుందో చూడండి.
ప్రశాంతత, ధైర్యం.
ప్రశాంతత వల్ల కలిగిన ధైర్యం.
తీవ్రమైన మానసిక వేదనను అనుభవించే వారికోసం
ఈఎండిఆర్ ను సిఫార్సు చేసినప్పటికీ,
సునామి లేదా యుద్ధం చూసే దారుణాల వంటి భారీ సంఘటనలు,
బాల్యంలో ప్రతికూల అనుభవాలు కలిగిన వారు,
లేదా జీవిత అనుభవాలు సరైన పద్ధతిలో మెదడులో నిక్షిప్తం కానివారు, ఆ జ్ఞాపకాలతో,
బాధపడే పెద్దలకు అత్యధిక సందర్భాల్లో మేము ఈ పద్ధతిని అనుసరిస్తున్నాం.
అంటే రోగి 50ఏళ్ళ వాడైనా, వాస్తవానికి మీరొక పిల్లవాడికి చికిత్స చేస్తున్నారన్నమాట.
నా జీవితంలో నేర్చుకున్న అతిపెద్ద పాఠాల్లో ఒకటి ఏంటంటే
కొన్నిసార్లు మీరు గతంలోకి వెళ్ళాల్సి వస్తుంది
అసౌకర్యంగా ఉండే ఆ సందర్భాల్ని ఎదుర్కోవడం
కోలుకోవడం కోసం ఆ సందర్భాల్ని ప్రాసెస్ చేయగలగడం.
నావరకూ, థెరపీ దేన్నైనా ఎదుర్కొనే సామర్థ్యాన్ని అందించింది.
అందుకే ఇప్పుడు నేనిక్కడ ఉన్నాను. నా భార్య ఇక్కడ ఉంది.
మన సొంత కుటుంబంలోనే చిక్కుకుపోయిన భావన...
బయటపడే మార్గం లేకపోవడం.
చివరికి నా కుటుంబం కోసం నేను ఆ నిర్ణయం తీసుకున్నప్పుడు,
నేనిది చేయలేనని చెప్పారు.
"నేనలా చేయాలంటే ఇంకా ఎన్ని ఘోరాలు జరగాలి?" అని అన్నాను.
తను తన జీవితం చాలించాలని అనుకుంది.
ఆ పరిస్థితి రావాల్సిన అవసరం లేదు.
నాకు ఏ విషయంలో అయినా పశ్చాత్తాపం ఉందా?
అవును. నేను పశ్చాత్తాపపడే ఒకే ఒక విషయం ఏంటంటే, జాత్యాహంకారంతో నా భార్యపై జరిగిన
దాడికి వ్యతిరేకంగా నేను నిలబడాల్సినంతగా నిలబడలేకపోయాను.
చరిత్ర మళ్ళీ పునరావృతం అవుతోంది.
శ్వేతజాతి కాని వ్యక్తితో సంబంధం పెట్టుకున్నందుకు
మా అమ్మ చనిపోయేవరకూ వెంటాడి తరిమారు.
ఇప్పుడు ఏం జరిగిందో చూడండి.
చరిత్ర పునరావృతం అవడం గురించి మీరు మాట్లాడాలని అనుకుంటున్నారా.
ఆమె చనిపోయే వరకూ వాళ్ళు ఆగేది లేదు.
నా జీవితంలో మళ్ళీ ఇంకో మహిళని కోల్పోతానేమోననే...
ఆందోళనను అది ప్రేరేపిస్తుంది.
అంటే... ఆ జాబితా పెరుగుతూ పోతోంది.
అదే ప్రజల దగ్గరికి, అదే బిజినెస్ మోడల్ దగ్గరికి,
అదే పరిశ్రమ దగ్గరికి అంతా తిరిగి వస్తుంది.
నా చిన్నతనంలో మా నాన్న అంటూ ఉండేవారు,
విలియంతో, నాతో ఇద్దరితో అనేవారు,
"నాతో కూడా అలాగే ఉంది, నాతో ఎలా ఉందో మీతోకూడా అలాగే ఉంటుంది."
అందులో అసలు అర్థం లేదు.
మీరు బాధ పడినంత మాత్రాన మీ పిల్లలు కూడా బాధపడాల్సిన అవసరం లేదు.
వాస్తవానికి అందుకు భిన్నంగా జరగాలి.
మీరు బాధపడితే, మీ పిల్లలు బాధపడకుండా ఉండేందుకు
మీకు కలిగిన అనుభవాలు... మీకు కలిగిన ప్రతికూల అనుభవాలు వాళ్ళకు
ఎదురవ్వకుండా ఉండేందుకు చేయగలిగినవన్నీ చేయాలి.
మా మానసిక ఆరోగ్యమే అన్నిటికంటే ముఖ్యమని మేము భావించాం.
మేము అదే చేస్తున్నాం, అదే కొనసాగిస్తాం కూడా.
ఇదంతా ఆ వలయాన్ని ఛేదించడం గురించి కాదా?
చరిత్ర పునరావృతం కాకుండా చూసుకోవడం గురించి కాదా?
మీరు ఎదుర్కొన్న బాధ మీ తరువాతి తరానికి అందించకుండా ఉండాలి.
బాధాకరమైన సంఘటనలు పెద్దల్లో కంటే పిల్లలపై భిన్నంగా ప్రభావం చూపుతాయి.
వాళ్ళకు ఒక తుఫానులో చిక్కుకున్నట్లు అనిపిస్తుంది.
పెద్దవాళ్ళు బలమైన చెట్టులాంటివారు, వాటి వేళ్ళు బలంగా ఉంటాయి...
డాక్టర్ ఎస్సామ్ దావూద్ - చైల్డ్ సైకియాట్రిస్ట్ హ్యుమానిటీ క్రూ కో-ఫౌండర్
...ట్రామా వాటి కొమ్మలకు మాత్రమే తగులుతుంది.
అది పెద్ద సమస్య కాదని నేను చెప్పడం లేదు. అదికూడా పెద్ద సమస్యే.
కానీ వాళ్ళు దాన్ని అధిగమించగలరు. కొన్ని సమస్యలు ఎదుర్కోవాల్సి వస్తుంది.
కానీ పిల్లల విషయానికొస్తే, పిల్లలు చిన్న పొదల్లాంటి వారు, అవి బలంగా ఉండవు.
మనం జోక్యం చేసుకోకపోతే, అప్పుడా వేళ్ళు పెరిగి పెద్దయ్యాక,
ఎలాంటి తుఫానునీ తట్టుకోలేవు.
కొద్దిపాటి గాలి వచ్చినా కూడా,
అది... అది వాళ్ళని భవిష్యత్తులో బాధిస్తుంది.
కాబట్టి పిల్లలు అనుభవిస్తున్న వేదనపై అన్నిటికంటే ముఖ్యంగా మనం దృష్టి పెట్టాలి,
ఎందుకంటే కోలుకునే, నయమయ్యే సామర్థ్యం చాలా ఎక్కువ.
శామోస్ గ్రీస్
ఫౌజి. హేయ్ ఫౌజి.
ఫౌజి
ఖచ్చితంగా.
-ఏంటి? ఇప్పుడే నిద్రలేచావా? -అవును.
మొదట మేమిక్కడికి వచ్చినపుడు, అక్కడికి వచ్చి చేరాం.
మరి మీరు, మీరెక్కడికి వచ్చారు?
మేము ఇక్కడికి రాలేదు.
మేము ఆ కొండ వెనుక నుండి వచ్చాం, బీచ్ దగ్గర ల్యాండ్ అయ్యాం.
ల్యాండ్ అయిన మూడు గంటల తర్వాత, గ్రీకులు మా గురించి ఫిర్యాదు చేయడం మొదలుపెట్టారు,
అప్పుడు పోలీసులు వచ్చి మమ్మల్ని తీసుకెళ్ళారు.
సముద్రం మధ్యలో ఒకసారి పెట్రోల్ అయిపోయింది, అప్పుడు ఎలాగోలా వెనక్కి వెళ్ళిపోయాం.
మీరు సముద్రం మీద రావడానికి ఒకసారి ప్రయత్నించారా లేక రెండుసార్లా?
లేదు, మూడుసార్లు.
అర్థమయిందా? ఎవరైనా పిల్లలు ఏ విషయంలోనైనా బలహీనంగా ఉంటే,
అంటే ఎవరైనా గ్రీకు అబ్బాయికి ఏదైనా చేయాలంటే భయమనుకో,
నువ్వు వాడికి సాయం చేయొచ్చు.
అతనితో, "నాపేరు ఫౌజి, నేను సిరియానుండి వచ్చాను.
నేను ఒక యుద్ధం నుండి బయటపడి, మూడుసార్లు ప్రయత్నించి
ఒక చిన్న పడవలో భయంకరమైన ప్రయాణం చేసి సముద్రం దాటి ఇక్కడికి రాగలిగాను."
మీరు ఈ విషయాన్ని ఎప్పుడూ మర్చిపోకూడదు. మీరు సముద్రం దాటిన హీరోలు.
ఇది చాలా ముఖ్యమైన విషయం.
కాబట్టి ఈరోజు మనం దాన్ని కనుక్కుంటాం.
లెస్బోస్, గ్రీస్ అక్టోబర్ 2015
2015లో,
చరిత్ర ఎన్నడూ చూడని అత్యంత దారుణమైన శరణార్థి సంక్షోభాన్ని చూశాను.
రెండు, మూడు పడవలల్లా 30 అయ్యాయి, 30 పడవలు 100 అయ్యాయి.
సుమారు రెండున్నర లక్షలమంది ప్రజలు వచ్చి చేరారు.
ఈ బీచిలో ఉన్న ఏకైక డాక్టర్ ని నేనే.
సిపిఆర్ లు చేస్తూ, ప్రజలు...
అందరూ అక్కడికి వచ్చిన డాక్టర్ అయిన నన్ను చూసి,
"హేయ్, ఎక్కడున్నారు? చావు నిర్ధారించండి" అనేవారు.
అంతే. అంతకంటే కుదరదు.
-ఓకే. -అతనికి కొంచెమైనా గౌరవం ఇవ్వండి.
అంతే.
నేను సుమారు 21 సిపిఆర్ లు విజయవంతంగా చేశాను. ఆరుగురు దక్కలేదు.
...పది, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 19...
…21, 22, 23, 24, 25…
అవును, అవునవును.
వేదనకు గురవుతోంది కేవలం శరీరం మాత్రమే కాదు,
సర్జన్ కావలసింది కేవలం శరీరానికి మాత్రమే కాదు.
ప్రయాణం చేస్తోన్న మెదడు కూడా ఉంది, దానికి కూడా చికిత్స చేసే వారు కావాలి.
నాకు నా అందమైన,
తెలివైన భార్య మరియాకు హ్యుమానిటీ క్రూ సృష్టించడానికి
సుమారు 21 రోజులు పట్టింది,
అప్పటినుండీ, మేము ఇదే చేస్తున్నాం.
వాళ్ళు వదిలి వేసిన ఆత్మ, మనసులను
ఇప్పటి జీవితాలతో అనుసంధానించేందుకు మేము మానసిక ప్రయాణం మీద దృష్టి పెడతాం,
నేను కొన్ని విషయాలున్న కార్డులు ఉంచుతున్నాను.
కార్డు చూడగానే ఏదైనా అనిపిస్తే, వెంటనే ఆ కార్డును ఎంచుకోండి.
మీకు సంబంధించిన ఏదైనా మంచి జ్ఞాపకాన్ని గుర్తుకు తెచ్చిన కార్డును ఎంచుకోండి.
ఆ క్షణంలో మీరు అనుభవించిన వాసనలు, విన్న శబ్దాలు,
జ్ఞాపకాలు, పేర్లు గుర్తు చేసుకోండి.
ఏదైనా.
ఓకే, కార్డులని మీ ముందు ఉంచుకోండి.
ఒక్కొక్కరూ ఒక పేపర్ తీసుకోండి.
పేపర్ మీద నచ్చిన చోట దాన్ని అంటించండి.
తర్వాత దానిచుట్టూ గీయడం మొదలుపెట్టండి
మీ జ్ఞాపకాలను పూర్తి చేస్తాయనుకునే అంశాల్ని గీయండి.
నువ్వు ఏం ఎంచుకున్నావు? ఏం గీశావు? దాని గురించి చెప్పాలి. ముందు ఎవరు చెబుతారు?
నేను కేజిలో చేరినపుడు,
వాళ్ళు మమ్మల్ని ఎమ్యూజ్మెంట్ పార్కుకు తీసుకెళ్ళే వాళ్ళు.
మాకు జ్యూస్, బిస్కెట్లు ఇచ్చేవారు.
వావ్!
ఫౌజి?
నేను సిరియాలో ఉండగా మా కజిన్స్, ఆంటీలు, అమ్మ వాళ్ళందరితో నవ్వుకుంటూ, సంతోషంగా
చెస్ ఆడుకోవడం నాకు గుర్తుంది.
మనలో మంచి, చెడు రెండూ ఉండడమే మనల్ని వేరుగా చేస్తోంది, అవునా?
మనలో సంతోషం ఉంది, అలాగే విచారం కూడా ఉంది.
మనం వాటిని నియంత్రించాలి.
మనం విచారాన్ని తరిమేసి సంతోషంగా ఉండాలి.
అవును.
దాన్ని తరిమేయాలంటే, దాని గురించి మాట్లాడాలి.
మనలో బాధ నివురుగప్పిన నిప్పులా దాగి ఉంది, దాన్ని ఎలా ఆర్పాలో మనకి తెలీదు.
దాన్ని మనం బయటికి తేవాలి, మొత్తం పూర్తిగా బయటికి వచ్చే వరకూ రానివ్వాలి.
అప్పుడే దాని మీద నీళ్ళు చల్లడం కుదురుతుంది.
ఇప్పుడు మీ జీవితాల్లో జరిగిన విషాదకరమైన సంఘటనలకు
సంబంధించిన కార్డులను ఎంపిక చేద్దాం.
బాధపెట్టేవి, విచారం కలిగించేలా చేసేవి, దారుణమైన విషయాలు.
మనం ఆర్పాలనుకున్న విషయాలు.
మీరు ఎదుర్కొన్న కష్టాలను
జ్ఞాపకం చేసే కార్డు ఏదైనా మీకు కనిపిస్తే తీసుకోండి.
ఫౌజి, నీ డ్రాయింగ్ వంక చూసి
నీ శరీరంలో ఎలా అనిపిస్తోందో ఊహించి చెప్పు?
సిరియాలో ఉండగా ఇడ్లిబ్ నగరంపై విమానాలు దాడిచేయడం చూశాక చాలా బాధగా అనిపించింది.
ఒకసారి విమానం బాంబు వేశాక... మా కిటికీ పగిలిపోయింది.
ఆగి, దీర్ఘంగా ఒకసారి ఊపిరి తీసుకో.
నీకు చాలా బాధగా అనిపించిన జ్ఞాపకం ఇదేనా?
ఆఖరిసారి పేలుడు జరిగినపుడు అత్యంత కష్టమైన సమయంగా అనిపించింది.
ప్రతి అరగంట కొకసారి జరిగిన బాంబుల దాడివల్ల ఎంతోమంది చనిపోయారు.
ఎవరు చనిపోయారో నీకు తెలుసా?
ప్లే గ్రౌండ్లో బాంబులు వేసినపుడు మా అన్న చనిపోయాడు.
మా ఆంటీ కూడా చనిపోయింది.
అల్లా తనపై దయ చూపుగాక.
ఫౌజి అన్నిటికంటే ఎక్కువగా భయపడిన విషయం ఏంటి?
మా అన్నయ్య చనిపోవడమే నాకు అన్నిటికంటే ఎక్కువగా భయం కలిగించే విషయం.
దాని గురించి తర్వాత ఒంటరిగా మాట్లాడుకుందామా?
నేను మాట్లాడలేకపోతున్నాను, ఎందుకంటే నేను మాట్లాడడం మొదలుపెడితే, ఏడుపొచ్చేస్తుంది.
అదేమీ తప్పు కాదే.
నువ్వు నీ కథ చెబుతున్నపుడు, నాకు ఏడుపొచ్చింది.
నువ్వు కూడా ఏడవబోతున్నావని అనుకున్నాను.
మనం ఏడ్చినంత మాత్రాన మనకేమీ కాదు.
రేపు రా, మనం మాట్లాడుకుందాం.
బాగుంది.
ఫౌజి బంగారం, భయపడకు.
యాల్లా, అబౌద్, మీరు హీరోలు.
వాళ్ళకు సురక్షితమైన చోటు ఉన్నట్లే, మనకు కూడా ఉందని మర్చిపోవద్దు.
మనం చేయాల్సింది ఇంకా ఎంతో ఉంది, మిగిలిన ఎన్నో అంశాలతో పాటు
మనం దాన్ని జీర్ణించుకోవడం కూడా ఎంతో ముఖ్యం.
ఇప్పుడు నీకు ఎలా అనిపిస్తోంది?
నీలో ఎలాంటి బాధ కలుగుతోందో చెప్పు?
బహుశా మనం ఈపని ఆపేస్తే మంచిదేమో.
మనం ఆపలేమని నీకు తెలుసు కదా.
ఎస్సమ్, మనం ఈ పని ఆపకూడదు.
మనం చేయకపోతే, మరి ఇంకెవరు చేస్తారు?
ఈ అబ్బాయిల జీవితాల్లో సురక్షితంగా ఫీలయ్యే అంశాలు ఉంటాయని అనుకుంటున్నారా?
మనలో కూడా ఉంటాయి.
నాలో అలాంటిది ఏదో కనిపెట్టే ప్రయత్నం చేస్తున్నాను.
పిల్లల విషయానికొస్తే, మనకు ఎంతో గొప్ప అవకాశం ఉంది,
వాళ్ళ బాధను తొలగించడమో లేక దారి మళ్ళించడమో కాదు,
దాన్ని సమూలంగా మార్చే అవకాశం మనకి ఉంటుంది.
ఎక్కడ కూర్చుందాం?
నిన్నటి లాగే.
నీకు ఇక్కడ కూర్చోవాలని ఉందా?
ఇక్కడ కూర్చుంటా.
ఓకే, నాతో మాట్లాడడానికి సిద్ధమేనా?
అవును.
నాతో ఇంకా లోతుగా మాట్లాడ్డానికి సిద్ధమేనా?
లేదు.
భయపడుతున్నావా?
అంతగా కాదు.
నువ్వు మాట్లాడడానికి భయపడే విషయం గురించి మనం మాట్లాడబోతున్నామని
నీకు భయంగా ఉందా?
నేను మాట్లాడానికి ఇష్టపడని ఒకే ఒక విషయం బాంబింగ్.
కాబట్టే మనం దాన్ని జయించి తీరాలి. నీకు ఎంతో సంతోషంగా గడపాల్సిన వయసుంది.
నువ్వు ఎప్పుడూ నవ్వుతూ ఉంటావు, కాబట్టి నువ్వు దేన్నైనా తేలిగ్గా ఓడించగలవు.
ఇదిగో.
మీపై బాంబులు పడిన విషయం గురించి మాట్లాడుకునేటపుడు
మీ అన్న గురించి మాట్లాడడానికి నువ్వు ఇష్టపడలేదు, అవునా?
ఎందుకంటే నాకు దాన్ని తలచుకుంటేనే భయమేస్తుంది.
ఆ కథేంటి, దాన్ని తలచుకుంటే నీకు ఏం గుర్తొస్తుంది?
అదంటేనే నాకు చచ్చే భయం, ఎందుకంటే మా అన్న చనిపోయినపుడు,
నాకు వాడి తల కనిపించలేదు.
వాడు ముక్కలు ముక్కలై పోయాడు.
అతను ఉన్న చోటికి నువ్వు వెళ్ళావా?
నువ్వు కూడా ప్లే గ్రౌండ్ లో ఉన్నావా?
లేదు.
వాడు పేలిపోయాడని, వాడితో బాల్ ఆడుతున్న తన ఫ్రెండ్స్ చెప్పారు.
వెంటనే పరిగెత్తి వెళ్లాను, కానీ నాకు వాడి శరీరం కనపడలేదు. వాడి ఆనవాళ్ళేవీ మిగల్లేదు.
తక్కువ బాధని సున్నాతో, ఎక్కువ బాధని పదితో సూచిస్తే, నీ బాధ ఎంత ఉన్నట్లు?
పదిలో ఏడు, ఏడు.
ట్రామా నుండి బయట పడేందుకు ఎవరికైనా సహాయం చేయాలని అనుకుంటే,
ఆ సంఘటన జరిగిన ప్రదేశానికి,
లేదా ఆ సమయానికి దగ్గరగా వాళ్ళని తీసుకువెళ్ళేలా మీరు అన్నివిధాలా
ప్రయత్నం చేయాలి.
అలా కాని పక్షంలో, ఏదీ కుదరదని కాదు.
ఫౌజి విషయంలో, అతను ఎదుర్కొన్నవన్నీ సిరియాలో జరిగాయి.
కాబాట్టి కార్డులు, ఊహాశక్తిని ఉపయోగించి
వాళ్ళని ఆ సంఘటన జరిగిన చోటికి తీసుకెళ్ళాలి
అదే సమయంలో అతను సురక్షితంగా ఉన్నాడన్న భరోసా కూడా కలిగించాలి.
ఇంకోసారి ఊపిరి పీల్చి, దానివంక చూడు.
బాగా ఊపిరి పీల్చుకో.
నువ్వు ఇకపై ఎప్పుడూ చూడకుండా ఉంటే బాగుండు అనుకునే దృశ్యం ఏదైనా ఉందా?
మా అన్నని మరచిపోవాలని ప్రయత్నిస్తున్నాను కానీ నా వల్ల కావడం లేదు.
"మా అన్నని గుర్తు చేసుకోకుండా ఉండేందుకు ప్రయత్నిస్తున్నాను" అనడంలో నీ ఉద్దేశమేంటి?
"మా అన్నని గుర్తు చేసుకోకుండా ఉండేందుకు ప్రయత్నిస్తున్నాను" అని
ఎందుకన్నానంటే నేను ఏడుస్తాను, బాధ అనిపిస్తుంది.
మనం ఈ ఫోటోలని తీసేయొచ్చా? ఎందుకంటే నాకు ఏడుపొస్తోంది.
ఏంటి?
నేనిప్పుడు ఏడవబోతున్నాను.
ఎందుకు ఆపుకుంటున్నావు?
బాంబింగ్ జరిగాక నువ్వు మీ అమ్మతో కలిసి
ప్లే గ్రౌండ్ కి వెళ్ళినపుడు నువ్వు ఏం చూశావు?
నేనా? నాకు గుండె ఆగినట్లు అనిపించింది.
మా అమ్మ ఏడ్చి ఏడ్చి తన కాలు కూడా కదపలేని స్థితికి వచ్చింది.
మాట్లాడడానికి, ఏడవడానికి భయపడకు.
నీలో ఒక యుద్ధం జరుగుతోంది.
మంచి జ్ఞాపకాలకీ, చెడు జ్ఞాపకాలకీ మధ్య యుద్ధం జరుగుతోంది.
ఫౌజి వచ్చే ఏడాది ఎలా ఉంటాడో, ఇప్పటినుండి పది లేదా
ఇరవై ఏళ్ళ తరవాత ఎలా ఉంటాడో
ఈ యుద్ధంలో గెలుపు నిర్ణయిస్తుంది.
కాబట్టి, నువ్వు గెలవాలంటే,
నువ్వు వాటితో పోరాడి తీరాలి.
అవును.
నువ్వు ఏదైనా ఉత్సాహం కలిగించే పని చేయాలనుకుంటున్నావా?
అవును.
ఇది నువ్వే. అంటే, నా దృష్టిలో నువ్వు ఇలాగే ఉంటావు.
నువ్వు ఈ హీరో బొమ్మని గీయడమో లేక రంగులు నింపడమో చేయి,
అది ఫౌజి బొమ్మ.
ఎందుకంటే ఫౌజి ఒక హీరో.
నువ్వు సూపర్ మ్యాన్ కంటే, స్పైడర్ మ్యాన్ కంటే గొప్ప వాడివి.
నువ్వు సూపర్ ఫౌజివి.
సూపర్ ఫౌజి మిగిలిన వాళ్ళలా బట్టలు వేసుకోడు.
నిన్ను హీరోగా నిలబెట్టే లక్షణాలు ఏమయ్యుంటాయని నీ అభిప్రాయం?
నా వరకూ, ధైర్యం మాత్రమే నాకు గొప్ప శక్తిని ఇస్తుంది.
నా మెదడు, నా ఆలోచనలు.
అదొక సులభమైన నివారణ చర్య.
తర్వాత ఎప్పుడో దానికి చికిత్స చేయడం కంటే, దాన్ని నివారించడమే తేలిక.
నేను తనని సూపర్ ఫౌజి అని పిలుస్తాను.
సూపర్ ఫౌజి.
మనం చేయాల్సిందల్లా సరైన సమయంలో
ఈ దారుణమైన అనుభవాన్ని ఉపయోగించుకుని
దాన్ని మంచిగా మార్చాలి.
దాన్నే మనం "గోల్డెన్ అవర్" అంటాం.
మనలో అంతర్లీనంగా ఉండిపోయిన ఫీలింగ్ ని బయటికి తేవాలి.
నేను ఇంకా ఏమేం బయటికి తేవాలి?
నాలో ఉన్న కోపాన్ని బయటికి తీసుకురావాలనుకుంటున్నాను.
ఫౌజి, అతని తోబుట్టువులు, స్నేహితులు అందరూ హీరోలే.
వాళ్ళందరూ హీరోలని నేను నిజంగా నమ్ముతున్నాను.
వాళ్ళలో బాధను ప్రాసెస్ చేయడానికి సాయం చేయడమే మా పని,
మంచి జ్ఞాపకాలని కనిపెట్టి,
వాటిని వెలికి తీయాలి.
సబ్ టైటిల్స్ అనువదించింది: రాధ