Ostrzeżenie!
W tym odcinku zobaczymy sceny erotycznego nawilżania,
geriatryczne dzieci i akty pijackiej odwagi.
Należy oglądać z rozwagą.
Ukoronujemy pierwszego zwycięzcę LOL Kanada. Odcinek radykalny.
Zaczynamy!
KTO SIĘ ŚMIEJE, TEN ODPADA
Ostatnia prosta. Finiszujemy.
Wszyscy byli świetni,
ale dwóm z was nie udało się nikogo wykluczyć.
Jeśli na godzinę przed końcem
żaden z was nie będzie miał ofiar na koncie, odpadnie z gry
i dołączy do mnie i pozostałych w loży.
Powodzenia.
Myślałem, że drzwi się zamkną.
Przez cztery i pół godziny mordęgi
Tom i Colin brutalnie wyrzucili połowę obsady.
Brandon i Andrew mają trudne zadanie na najbliższe 30 minut.
Przygotujcie się do rundy nokautów.
Wiesz, że jutro mam urodziny?
- Tak? - Tak, kończę 50 lat.
Mógłbym ci coś powiedzieć.
Gdybyś mi powiedział, że będę to robił, mając 50 lat...
Tak.
...chyba bym się utopił.
W porządku.
RUNDA NOKAUTÓW
Zrobimy tak...
No to zaczynamy.
Chcę wam tylko pokazać, jak stałem się taki piękny.
Nie rozśmieszaliśmy się,
więc nakaz wytworzył presję.
Zasłużyłem na to, żeby tu być.
Jestem gotów do pracy.
Głowy muszą się potoczyć.
- To mój codzienny zabieg nawilżający. - W porządku. Nawilżający.
O cholera.
Tak.
Dobra.
To zdecydowanie najgorsze gejowskie porno, jakie widziałem.
- Ale się stara. - Cóż, trudno go winić.
Lubię szorstkie rzeczy, ale moja skóra do nich nie należy.
- Jasne. - Zrób to.
Czy jestem wystarczająco nawilżony?
Twój wybór.
O cholera!
Chyba sobie rozwalił kolana.
- To było dzikie. - Roześmiałbym się. Na pewno.
- Było niesamowicie. - Dziękuję.
Podobał mi się biały, kremowy płyn, którym się posmarowałeś.
- Dziękuję. - Tak.
Pomyślałem, że skoro wytrzymałem Toma w kostiumie goryla,
wytrzymam faceta smarującego się balsamem nawilżającym i...
Dziękuję.
To było coś.
Powiem ci,
że z Brandona spadają ubrania. Taki jest nawilżony.
Tak.
Colin powiedział, że kiedy zapomnisz, że grasz, tracisz czujność.
A gdyby udało mi się sprawić, że Colin zapomni, że gra?
Podobnie z Brandonem i Tomem.
A ty, Colin?
- Jako niewykryty seryjny zabójca... - Tak.
...powstrzymałeś się kiedyś przed przesłaniem swojego DNA na ancestry.com?
Oczywiście.
Zabawne.
Dalej, Phung. Zrób to.
Słodkie małe dziecko. Jestem małym dzieciątkiem.
Jestem maluszkiem. Jestem maleńkim dzieciaczkiem.
Nie wiem, co robię. Jestem bobaskiem.
O rety.
Jestem sam w studiu.
- Tom! - Spójrzcie na jego twarz.
To było dziwne.
Mnie się chcę śmiać, ale nie wolno nam tego robić.
Włożę coś wygodniejszego.
Żelazną dziewicę.
Żelazną dziewicę!
Ojejku.
Już nie wiem, co jest śmieszne.
Andrew jest w stresie.
Nie mogę rozśmieszyć tej trójki. Próbowałem już wszystkiego.
No dobrze.
Czas dobiega końca, chłopcy.
Proszę o krążek w bramce.
Na tym etapie gry jestem zdesperowany.
Słyszeliście o upośledzonych dzieciach?
Te dzieci są zbyt uprzywilejowane.
Pomagam organizacji, która je pozbawi przywilejów.
Wejdziemy do ich dzielnic i zabierzemy im przywileje.
Okradniecie ich?
Naprawdę muszę się skupić. Jestem gotów mordować do końca.
Dostaję świra. O mój Boże.
Parodie porno naprawdę mogą rozśmieszyć.
To możliwie.
Sperminator.
A co z Goleniem szeregowca Ryana?
A może Tytaniczny... Kutas?
Było tego tak dużo,
że siedzieliśmy w napięciu.
Zaczyna się. Ostatnie dwie minuty.
- Opowiedz o swoim nowym programie. - Nazywa się Colin Mochrie.
Musiałem żyć jako filigranowy, łysy, biały człowiek
przez jakieś sześć lat.
Odblokuj traumę. Jak było?
To było naprawdę druzgocące.
Naprawdę mnie to wciąga.
Dobra, uwaga.
Myślę, że w większości sal tortur zegar nie odlicza czasu.
Zapewne nie.
Tak mi przykro.
O nie.
W porządku.
Brandon, co to ma być?
Wielka otoczka cycka.
Wszyscy byliście zabawni.
Nie chciałem tego robić,
ale została nam godzina do końca.
Colin, wyrzuciłeś Debrę i Jona.
Tom, wywaliłeś Dave'a, Mae i Trevora.
Jesteście finałową dwójką.
Brandon i Andrew, przepraszam, byliście wspaniali,
ale wasz czas minął.
Niestety musicie wrócić do loży do mnie
i reszty urażonych komików.
Tom, Colin, powodzenia!
Nie złamaliście mnie, pamiętajcie. Przytul mnie. Do widzenia, Colin.
Byłeś dzielny. To niesprawiedliwe.
Byłem rozczarowany.
Chciałem wspomóc ruch charytatywny.
Ale stawienie czoła największym uważam za jedno
z ważniejszych zdarzeń w karierze.
To było niesamowite.
Jednak niezniszczalny.
Niezniszczalny.
- Omal mnie nie dorwałaś. - W łazience!
- Było blisko. - Wiedziałam!
Byłem lekko przybity,
ale gdy znalazłem się w loży,
pomyślałem, że to miłe. Szkoda, że wcześniej nie odpadłem.
Gdybym tylko ja się śmiał, byłoby dobrze.
Naprawdę mnie rozśmieszaliście.
Dla Brandona i Andrew zgasło światło.
W finale o zwycięstwo zawalczy ta dwójka.
Colin Mochrie i Tom Green.
COLIN KONTRA TOM
Obie ikony komedii mają po żółtej kartce.
Przegra ten, kto pierwszy pęknie.
Kto wytrzyma, wygra 100 000 na cele charytatywne.
Obstawiajcie, dzieciaki!
Cholera. To finał.
To epicka bitwa dwóch ikon.
Tom Green i Colin Mochrie. Kultowi w Kanadzie.
Znani z zachowywania powagi, gdy świat dostaje świra.
Obaj mają równe szanse.
Gotowi?
- Zaczynamy. - Zaczynajmy.
Oto para finałowa.
Szanuję cię i uwielbiam jako człowieka i wykonawcę.
- Dziękuję. - Kto się teraz zaśmieje, przegra.
Trochę się denerwuję, bo dzisiaj kilka razy
omal się nie zaśmiałem
po twoich oburzających cielesnych pchnięciach.
Wiem, ale nie mogę po prostu zacząć kopulować ze stołem.
Jestem tam tak poraniony, że martwię się, co będzie.
Dotrwałem do końca.
Moje slapstickowe starcie z Colinem Mochrie.
Ostateczna rozgrywka w Zagrodzie Komedii.
Ostatni, kto się zaśmieje,
przegrywa.
Wygrywa.
Znam ideę tej gry.
Chcesz drugi kieliszek?
Poproszę, bo w tej chwili już mnie to nie obchodzi.
- W tej chwili... - Cieszę się twoim towarzystwem.
Zaczynaliśmy w dziesiątkę, a został tylko Tom i ja.
Uwielbiam go. Jest bardzo zabawny.
Trudno go będzie pokonać,
bo jest naprawdę nieprzewidywalny.
- Powodzenia. - Na zdrowie.
Któryś dostanie sto tysięcy na dobroczynność.
Organizacja Colina to fundusz dla Donalda Trumpa, Stop the Steal.
- Ktoś przyszedł. - Ojej, naprawdę?
Więcej gości specjalnych?
To Al Waxman zmartwychwstały.
Dzień dobry.
Z Schitt's Creek!
To Karen Robinson z Schitt's Creek.
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
- Nazywam się Karen Robinson. - Cześć, Karen.
Jestem dyrektorką wykonawczą Amazona tego programu.
Wylali nas?
Czekaj na to.
Gratuluję wam obu tego, że jesteście naszymi ostatnimi komikami.
Klaszczcie!
Dziękujemy.
- Klaszczcie! - Klaszczemy.
Dobra, przestańcie.
Ci pozostali tam z tyłu, błogosławione ich serca,
zostali wykopani z tego programu, frajerzy.
Niegrzecznie.
Ale to im zawdzięczacie swój sukces.
- Oczywiście. - Więc podziękujmy im.
Dziękujemy im za wysiłek.
Najwyższy czas.
- I dziękujemy im za przegraną. - Tak.
W porządku.
Rzućmy okiem.
KU PAMIĘCI
CAROLINE RHEA SAMOBÓJSTWO PRZEZ WŁASNY CHICHOT
- Ku pamięci. - Tak.
MAE MARTIN ZGRILLOWANA NA ŚMIERĆ
DEBRA DIGIOVANNI OFIARA KPIN MOCHRIE
O Boże. Przestańcie, proszę.
Ku pamięci.
Rokrocznie się cieszę, że nie było mojego nekrologu.
Teraz tego doświadczyłem.
DAVE FOLEY NIENAWIDZIŁ KAŻDEJ MINUTY
To okropne.
K. TREVOR WILSON ZASRANIE ŁÓŻKA
JON LAJOIE NAGŁY PTASI ORGAZM
ANDREW PHUNG WYKROCZENIE SAKSUALNE
Tak chcę to zapamiętać.
BRANDON ASH-MOHAMMED ODSZEDŁ SPOKOJNIE
Uroczy montaż, uroczy hołd.
To były dobre chwile. Naprawdę dobre.
Ktoś wie, który jest teraz rok na Ziemi?
- Powodzenia dla was obu. - Dziękuję.
- Idę. Do widzenia. - W porządku.
- Dzięki. - Dobrze cię widzieć.
Fajnie było zobaczyć dyrektorkę z Amazona.
Nie jest nią?
Wiem, że to nie był Jeff Bezos.
- Po kieliszku szkockiej? - W porządku.
Wypiję, choć nie pijam szkockiej.
O Boże, Colin!
Wiem, że to ryzykowne,
ale może Colin choć trochę opuści gardę.
W porządku.
„Co powiesz na szkocką, Colin?”.
„Czemu nie, kolego”.
Na zdrowie.
- Jezu. - Duży kieliszek szkockiej.
Za duży na raz.
Tak, naprują się.
- Zdrowie widzów. - Wszystkich.
- Na świecie. - O Boże.
O Jezu.
Poszło.
O rety.
Dobre.
To dobre.
Tak. Nie.
- Dobre. - To... Tak.
Na drugą nóżkę?
- O Boże. Dobrze. - Tak.
Myślę, że Tom zrobił genialny ruch ze szkocką.
Rozluźnia Colina?
Wie, że Colin nie pije. Może stracić przewagę.
Trafna uwaga.
- Cieszę się, że nie prowadzę. - Tak.
Będą rzygać.
Tak, zwłaszcza Colin.
Kurwa, Colin. Gładko weszło.
Whisky mogło być błędem.
Byłem oszołomiony.
Próbowałem się na tym skupiać
i upewniać się, że nie bełkoczę.
Pamiętajmy, że jestem wzorem do naśladowania dla młodych.
I powiem tylko,
że trudno mi było wymówić słowa „wzorem do naśladowania”.
Tak. Jesteśmy napruci.
- Ale wiesz, to niezła zabawa. - Tak.
Przez sześć lat nie miałem ochoty na alkohol.
Do dzisiaj.
Myślę, że w pewnej chwili zmuszą nas do czegoś,
co nas rozśmieszy.
- Powodzenia. - Zdrowie, przyjacielu.
A może po prostu nic nie zrobią?
Myślą, że nic nie zrobimy?
Trevor i Caroline! Idźcie tam i zróbcie zadymę.
- Dobra. - Powodzenia.
Może numer polega na tym, że końca nie będzie.
Będzie jak w Dniu Świstaka.
Wszystko się będzie powtarzać,
ale nie z Andie MacDowell, tylko z nami.
Halo?
Halo.
Próbowaliście kiedyś rozmawiać na koncercie
i w chwili, gdy przerwano muzykę,
pojęliście, że krzyczycie coś wstydliwego?
O to chodzi w następnym numerze, zatytułowanym Koncert Gaduł.
Słyszę sygnał. Rozumiem. No tak.
Patrz.
Hej, cześć wam.
Mówił, że to pieprzyki na penisie. Jest coś takiego?
...a później wkładam jaja do laminatora.
Nie jestem w grze, mogę się śmiać.
Caroline i Trevor przyszli, żeby nas rozśmieszyć,
ale Caroline odpadła pierwsza. Co tu robi?
To jak starcie brata Dawida z Goliatem.
Ona tego nie zobaczy, prawda?
Uprawiałabym seks z Tomem Greenem i nie sądziłam, że to powiem.
Niezłe.
Tak, są prawdziwe.
On się chwieje.
Mam paskudne hemoroidy.
To nie wychodzi tak, jak myśleliśmy za kulisami.
Wytrwałeś dłużej niż w oryginalnej części.
Wiesz co?
Mam nadzieję, że Tom wygra.
W porządku, nic z tego. Koniec numeru.
Cześć.
Moja stopa!
Nie chce przejść.
Przytrzasnęłam stopę.
Wielkie nieba!
Dlaczego pomyślałem, że rozśmieszę cię, robiąc sobie krzywdę?
Spróbuj.
- To zawsze jest śmieszne. - Tak.
- Nie. - Ładna obrączka ślubna.
Tak, właśnie zdałem sobie sprawę, że będę miał duży ślad.
Miałem kiedyś obrączkę ślubną. Też zostawiła ślad.
Czy przypadkiem nie wkraczamy na zakazane terytorium?
- Zapewne. - Dobrze.
To naprawdę trudne.
Mój naturalny odruch rechotania
z wszystkiego, co wychodzi z pańskich ust.
- Bo ja... - Tak.
- Naprawdę - To po się wstrzymujesz?
Nie poczułbyś się lepiej, gdybyś się zaśmiał? Spędzałbyś czas z tymi tam.
O nie!
- O mój Boże. - Właśnie robi swoje.
Wypiłbyś parę drinków, pośmiał się, pobawił.
Zapomniałbyś o całym tym stresie.
- Nie rób tego! - Widzę uśmieszek.
Trzymać się.
Trevor ci zrobi przyjemny masaż karku.
Mae da ci pyszną kanapkę z serem.
- Dobrze. - Brandon cię nawilży.
Czemu nie.
- Tom jest na krawędzi. - To prawda.
Stoi nad przepaścią.
Chcesz zobaczyć mojego 64-letniego malucha?
Tom!
O mój Boże.
Nie będę oszukiwał, odwracając wzrok, dobrze?
Tom musi przejść do ofensywy. Jest pod ostrzałem.
Tak.
A może nauczysz mnie robić 64-letniego malucha?
Co mam robić?
Pochyl się do przodu, żeby twoja masa nie była...
Bo małe dzieci nie mają...
Właśnie tak.
I w pewnej chwili po prostu przyśpieszasz.
To jest niesamowite.
To jebane szaleństwo.
64-letni maluch.
Dobrze. Twoje ręce musza bardziej...
Colin Mochrie uczy Toma Greena
- gestów komediowych. - Niezłe.
Wyrażaj radość oczami.
- I zachwyt. - Radość i zachwyt.
Tom Green i Colin Mochrie przepychają się w tę i z powrotem.
To jak komiczna szermierka.
Dobrze. Chodź.
Za takie rzeczy płaci się dużo forsy.
Ja bym rzucał gotówką.
Musimy się napić.
- Chcesz trochę sera? - Tak proszę.
- Dziękuję. - Nie ma za co.
Oczywiście.
Teraz będziemy jeść ser?
- Czemu nie? - Jasne.
Utrudnijmy życie tym starym pijakom.
Podoba mi się ten kierunek.
To ja, Jay Baruchel.
Możecie mnie znać z reklam banków sprzed kilku lat.
Nadszedł więc czas na taniec.
Szlag.
Tańczcie, aż ucichnie muzyka.
- Tańczyć? - Zrozumiałeś.
Wspólny wolny taniec. Dalej.
Chyba chcą, żebyśmy zatańczyli wolnego.
Oto prawdziwa miłość.
W końcu odkryliśmy, co bawi Brandona.
O mój Boże.
Delikatniutko tańczysz.
Nasze oddechy stały się jednością. Uspokoiliśmy się nawzajem.
Może to dziwne, ale to był miły moment.
- Chwyć go za tyłek! - Chwyć go za tyłek!
Złap go za tyłek!
Tom!
Zastanawiałem się, czy opuszczając rękę na pośladki,
zdołam wywołać śmiech.
Ale czułem, że nie mam prawa
kłaść ręki na jego jędrnych pośladkach.
To jest piękne. Przepiękne zakończenie programu.
Naprawdę piękne.
- Co to za krok? - Piękne.
Proszę, pozwól im już przestać.
Powinniśmy ustawić kamery na 200 klatek na sekundę.
Znakomite.
Mogłabym oglądać Colina i Toma jeszcze przez 10 godzin.
To było piękne.
Było piękne. Opowiedziało historię.
„Opowiedziało historię”.
Myślałem o tym, co przeżyłem tam z tobą.
Niektórzy marzą o jachtach, odrzutowcach,
a ja marzyłem o romantycznym tańcu z moim komediowym bohaterem.
- Dziękuję panu. - Dziękuję.
- To też nie było niepoważne. - Nie, to było piękne.
- Śliczne. - Szczere.
Czasami finał jest kompletnym arcydziełem.
Colin Mochrie i Tom Green. Mistrzowie w swoim fachu.
Oglądanie ich rywalizacji to spełnienie marzeń.
To zaszczyt być tu dzisiaj.
Pięknie to wyszło.
To chyba jeszcze po kieliszeczku.
Fajny sposób na zakończenie tego.
Kocham cię.
Ja też cię kocham.
- Colinie, dziękuję. - Dziękuję.
To dobra szkocka.
Pewnie jakiś bimber z Bancroft.
Nie powinienem był popuszczać.
Dobra, chłopaki, zostało dziesięć minut.
O mój Boże.
Oglądamy dwóch kultowych komików z dwóch różnych miejsc.
Colin jest mistrzem improwizacji,
a Tom Green jest najbardziej uwielbianym celebrytą
w dziejach świata.
Żeby zobaczyć, jak ci dwaj próbują się nawzajem rozśmieszyć,
warto zapłacić za bilet wstępu.
Robisz parodie?
- Parodie? - Robię tylko jedną.
- Zaczekaj. - W porządku.
- Muszę się przygotować psychicznie. - Dobrze.
Gotowy?
Ja... Cóż... Dobrze, start.
Cześć, jestem Craig T. Nelson.
- Tak. - Tak.
Omal się nie roześmiał.
Oczywiście chcę to zakończyć przed czasem,
więc próbowałem obmyślić
w swojej, i tak już skonfundowanej, głowie jakiś sposób na atak.
Robię też to.
Jestem Peter Graves.
Za chwilę w Biography.
Colin trafił w czuły punkt.
Chyba parodiowałem też pana Pottera.
- Pana Pottera? - Z To wspaniałe życie.
Tak.
Lionel Barrymore był niedoceniany.
Zaczekaj. To nieuczciwe.
Co się stało?
Powiedział tylko Lionel Barrymore.
Lionel Barrymore pochodzi ze słynnej rodziny Barrymore,
a jedną z ich krewnych jest oczywiście urocza Drew Barrymore,
była żona Toma.
Próbujesz grać na emocjonalnych...
Ty mnie masz za zgorzkniałego starca, George'u Bailey.
Tom zrobił tak.
Pierwszy raz w całej tej zabawie.
Wiem dokładnie, co robisz, George'u Bailey.
- Dobij go. - Wykończ go.
- Załatw go. - Dobij.
Ściąć go.
Masz mnie za zgorzkniałego starca, George'u Bailey.
Jest na linach.
O Boże.
Ale gdy się masturbuję, myślę o tobie, z twoim żałosnym...
Dopadł go!
Dorwał go!
...bladym...
Jestem narąbany. Dłużej już nie mogłem.
Naprawdę?
Lionel Barrymore cię wziął?
To po prostu zabawne.
Parodiował Lionela Barrymore'a
i myślę, że to chyba osobisty charakter tego żartu
zbił mnie trochę z tropu. Załatwił mnie na cacy.
- Niech cię Bóg błogosławi. - Tak.
- Kocham cię. - Było wesoło.
- Dziękuję. - Dziękuję.
O mój Boże, Colin.
Wiedział, że nas wszystkich wykończy.
Na zdrowie.
Było zabawnie.
Uchodzi ze mnie powietrze. Hamowałem się sześć godzin.
Wiem. To było takie trudne.
Masz 64 lata i bzykałeś stół w telewizji krajowej.
- Tak. - Wiesz, mam podobne aspiracje.
- Rozśmieszyłem cię. Super. - To takie łatwe.
Gra się skończyła, ale cieszę się, że cię rozbawiłem.
No to chodźcie!
- O mój Boże. - Zrobiłeś to!
Dobrze się czułem, wiedząc, że dotrwałem do końca.
Naprawdę mi się podobał mój bój z Colinem.
Dobrze, że tak się skończyło.
- Dziękuję. - Panie i panowie, pierwszy zwycięzca!
- Naprawdę? - Pierwszy mistrz LOL Kanada!
A to dla ciebie.
Dziękuję bardzo.
Jezu Chryste!
Co, do diabła?
To była najstraszniejsze w moim życiu.
Ty zabawny skurwielu.
Ty suko.
Powiedz, dla jakiej organizacji charytatywnej grasz.
Dla obozu Welcome Friend Association Rainbow.
To obóz dla osób LGBTQ2+.
Dajemy im bezpieczne miejsce na cudowne letnie przygody.
W porządku.
Pobyt z tymi ludźmi przypomniał mi,
jak dużo jest w Kanadzie utalentowanych ludzi.
Wspierajcie lokalne kluby komediowe,
bo wszyscy musimy się śmiać.
Colinie Mochrie, jesteś ostatnim, który się zaśmiał!
Caroline! Obudź się i idź do domu!
Napisy: Dariusz Makulski
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Grzegorz Niksiński