Ostrzeżenie!
Ten odcinek zawiera wygłupy z obcisłym spandexem, sztucznym futrem
i wiele innych niesmacznych scen.
Należy oglądać z rozwagą.
Nie skrzywdzono tu żadnej wiewiórki.
KTO SIĘ ŚMIEJE, TEN ODPADA
Lubię pyszne kanapki z serem
Są świetne.
Lubię pyszne kanapki z serem
To jest śmiech. Prawda?
Tak.
Co?
Padają jak muchy!
Gitara chyba nie była nastrojona.
Więc...
UWAGA, ŚMIECH!
Zobaczmy. Puśćcie ten fragment.
Lubię pyszne kanapki z serem
Są świetne.
Lubię pyszne kanapki z serem
- Och, Mae! - Trudno to było zauważyć.
Wiedziałam, że to mi da bliskość.
- To był śmiech, choć subtelny. - Nie był subtelny, stary.
Panie, panowie, to już druga czerwona kartka w tej grze.
Spójrz na to rozczarowanie.
Ujrzałem słabość do kanapki z serem.
- Musiałem. - To była kwestia czasu.
Do zobaczenia wkrótce.
Powodzenia.
Pyszne kanapki z serem
Do widzenia, Mae, miłego dnia
A zatem... przemyślenia. Co czujesz?
Jestem zlana potem.
Zaśmiałam się.
Absurdalność sytuacji, a potem Tom...
Wiedziałam. Gdy tylko zaczął powtarzać „pyszne kanapki z serem”,
straciłam panowanie.
Mae Martin jest drugą wyeliminowaną osobą
i pierwszą ofiarą pokręconego geniusza Toma Greena.
Pozostała ósemka komików.
Jest niebiesko. Można się uśmiechać?
Uśmiechać się, bawić, cieszyć...
Relaksować. Okazywać sobie serdeczność.
Dobrze, że mogę się przez chwilę uśmiechnąć.
Cieszyć się śmiechem przez chwilę.
Mój Boże.
Masz słodką minę, gdy zamierzasz się uśmiechnąć.
Cały czas balansowałam. Nie wiem, jak oni to robią.
No to zaczynamy.
Zaczyna się. Muzyczny sygnał, na który było ich stać.
Jak myślicie, jak to się rozegra?
Dave nie będzie się z nikogo śmiał.
Dave jest ciągle w stanie pseudochichotu.
Tak.
Lajoie to czarny koń.
- Tak myślisz? - Tak.
Myślę, że Tom wygra. Widziałam, jak robił szalone rzeczy z poważną miną.
Nigdy nie wydawał mi się bardziej atrakcyjny niż teraz. Oszalał?
Przypuszczalnie.
Myślę, że tak.
W tej chwili
zaczynam się czuć całkiem nieźle, bo wytrwałem tak długo,
ale wszyscy są niebezpieczni.
Hej!
Ładnie wyglądasz.
Dave, Tom Green i Colin rozśmieszali mnie przez całe życie,
i nigdy nie próbowałem się nie śmiać, gdy mnie bawili.
Jestem z nimi w pokoju i mam się nie śmiać.
Co robić?
To dziwna sytuacja.
Zrobię numer.
- Dobra. - O Boże!
Mam nadzieję, że was rozbawi.
Dobrze.
- Zaczynamy. - Oto, czego potrzebujemy.
Skąd się tu wziąłeś?
Byłem tutaj.
Te sekretne drzwiczki też tam były cały czas?
- Tak. - Naprawdę?
To będzie scenka z mojego ulubionego horroru.
Dobra.
- Powiedzmy, że czarno-białego. - Dobrze.
Zaczekaj.
Już.
Brzmi świetnie.
Suzy, wiesz, że bardzo cię kocham.
Dziś jest pełnia księżyca.
O mój Boże.
Muszę ci coś wyznać.
Kilka lat temu, kiedy byłem w Pensylwanii,
szedłem po lesie i zostałem ugryziony.
Ugryziony przez wiewiórkę.
Ale to nie była zwykła wiewiórka.
Ta była przeklęta.
Teraz, ilekroć jest pełnia księżyca,
staję się tym...
O mój Boże.
To moje kolorowe oko.
Myśleć o czymś smutnym.
Przeklęta wiewiórka.
To takie głupie.
Ten kretyński kostium to najzabawniejsza rzecz, jaką kiedykolwiek widziałem.
Żeby powstrzymać się od śmiechu, musiałem dosłownie przygryźć sobie usta.
Spójrz na Deb.
Pyszne kanapki z serem.
O rety.
Pyszne kanapki z serem.
Wiewiórkołak... To takie śmieszne!
Dlatego po prostu marszczyłem usta
i, z jakiegoś powodu, rozszerzałem oczy.
To pomaga.
Pyszne kanapki z serem.
Tak.
Nie, tak właśnie myślałem.
Tak właśnie myślałem.
Colin ma w sobie coś absurdalnego i idiotycznego.
Trudno zachować kamienną twarz.
Pyszne kanapki z serem.
Spójrz na twarz Toma.
- Pyszne kanapki z serem. - Tak.
Głupek.
Trevor, wielki facet, w sporych opałach.
To miłe. Lubię to.
O rety.
Dziękuję. Koniec!
Ojej
- Dziękuję. - Jezu!
O Boże.
Niesamowite.
Nie byłem dziś bliższy wybuchnięcia śmiechem.
Colin Mochrie jest bardzo absurdalny.
To było dla mnie trudne, bo uwielbiam się śmiać!
I nie jestem w tym dobra. To moja pokerowa twarz.
Ile to trwało?
Robię pyszne kulki chlebowe.
Śmiech to moja dolegliwość.
Śmieję się pod prysznicem. Cały czas się śmieję.
Skupię się i potraktuję to tak poważnie, jak to tylko możliwe.
Trzeba w to włożyć wysiłek i staranność.
Bo ludzie mówią, że nie czują różnicy.
To fenomen składników chleba...
Hej, z kim gada Andrew?
Jest tyle możliwości.
Wezmę plasterek i zwinę,
bo nikt nie będzie narzekał na nadmiar sera.
Do kurwy nędzy!
Andrew nawet się nie uśmiechnął.
Twarda z niego sztuka.
Udaje, że jesteśmy rasistami. To go trzyma przy życiu.
Udaje, prawda?
Chcesz wcisnąć czerwony?
Tak! Mogę?
Istnieje możliwość, że chodzi o mnie.
Idę porządzić.
W mordę.
Ja mogłem pęknąć. Nie jestem pewien.
Złe wieści. Przyłapałem parę osób na czynności przegrywania.
O nie!
O rety.
Mnóstwo wyrzutów sumienia.
Pogapmy się więc w telewizor.
Udaje, że jesteśmy rasistami. To go utrzymuje przy życiu.
Udaje, prawda?
Wytrzymał tak długo!
Komedia polega na zaskakiwaniu.
Zaskoczył mnie i oberwałem. Trafił mnie prosto w czuły punkt.
- Żółta kartka dla Trevora. - Tak.
Ale czekajcie.
Jest więcej.
Jest tyle możliwości.
Wezmę plasterek i zwinę,
bo nikt nie będzie narzekał na nadmiar sera.
Moja żółta kartka...
Mam nadzieję, że było warto.
Dostałem żółtą kartkę przez własną głupotę.
Robiłem numer tylko dla siebie
i sam się rozśmieszyłem.
Żółta kartka dla ciebie.
Samobój!
Trzeba naprawdę uważać.
Trzeba uważać.
Okropny sposób na wtopę.
To było samobójstwo.
K. Trevor i Andrew dostali żółte kartki i dołączyli
do Debry i Dave'a, którzy są zagrożeni.
Cholera.
Tom, co robisz?
Robię pyszną kanapkę z grillowanym serem.
O Boże, zaczyna się.
Znowu robi kanapki z serem.
Już zjadłem. Była pyszna.
Tak... Jeśli...
Omal nie odwróciłeś sytuacji, Colinie.
Omal mnie nie wykończyłeś moją pyszną kanapką z serem.
Ostrożnie, Tom.
Balansujesz na krawędzi.
Pyszna kanapka z serem.
Dla komika nie ma
nic śmieszniejszego niż jego własny kawał.
Pomyślałem, że to może być jego słabość.
Tak. Chyba znalazłeś mój kryptonit.
Pyszna kanapka...
Deb ciągle się śmieje.
Ma przechlapane. Ma nikłe szanse.
Jak jest „pyszna kanapka z serem” po francusku?
Trochę to upiększyłem. To by było sandwich au fromage, câlisse.
- Prawie, ale musisz... - Brzmię trochę jak Latynos?
Tak.
No proszę. Zaśmiałabym się, gdybym tam była.
Chciałem rzec jambon, ale to szynka.
Zbyt ładnie to mówisz.
„Nazywam się Jambo”.
„Jestem tu, żeby przejąć fabrykę Molson Labatt!”.
- Jak złoczyńca. - To był chyba George Lopez.
Nie, George mówi tak:
„Dobrego dzionka, jestem George Lopez!”.
„Dobrego dzionka”?
O mój Boże!
Cholera!
- Od razu zrozumiał! - Mamy kolejnego!
Która to będzie?
Dobrze.
Któreś z was zgubiło swoje gówno, ale zdołaliśmy je znaleźć.
Nie wiem, co to znaczy, ale pooglądajmy telewizję.
Chciałem rzec jambon, ale to szynka.
Zbyt ładnie to mówisz.
„Nazywam się Jambo. Jestem tu, żeby przejąć fabrykę!”.
To był chyba George Lopez.
George mówi tak:
„Dobrego dzionka, jestem George Lopez!”.
„Dobrego dzionka”?
Jon Lajoie ma żółtą kartkę.
Dziękuję. Dobra.
Ale czekajcie. To nie wszystko.
O nie!
- Ktoś jeszcze schrzanił. - Cholera.
Obejrzyjmy.
Tom, co robisz?
Pyszną kanapkę z grillowanym serem.
O Boże, zaczyna się.
Pyszna kanapka z serem.
Nie!
Jak rozumiem, oznacza to, że masz chrzanioną czerwoną kartkę.
W porządku!
Debro, pożegnaj się, a potem przyjdź do mnie do loży.
Wiedziałam, że ty to zrobisz.
To był Colin! Niech go szlag! Ale głupol.
Bez kadzenia, to nie była przegrana.
Wiedziałam, że będzie dobra zabawa.
Byłam pewna, że to on mnie wykończy.
Debra dostała czerwoną kartkę i trafi do loży
dzięki Colinowi Mochrie,
który i Jona wepchnął na cienki lód żółtą kartką.
Hej!
- Jak miło! - Prawda?
Cześć, kochanie.
- Ojej! - Musicie się przesunąć.
Dostaniemy 16 godzin w niebieskim świetle?
I...
No to ruszamy.
Teraz to prawdziwy bal z kiełbaskami.
Do dzieła.
O cholera. Uwaga. Brandon wytnie swój numer.
Oby był wybuchowy.
Liczę na Tinę Turner.
Coś zrobię.
Słodko. Podoba mi się.
Kontakty międzyludzkie.
Myślę, że moja komedia jest dla każdego.
Nie każdy biały heteroseksualny facet to lubi,
ale spróbuję i zobaczę, czy dadzą się rozśmieszyć.
Dobra! Cześć wszystkim!
Jestem Brandon Ash-Mohammed.
W porządku!
Ale być może znacie mnie jako pulchną dziewczynę, która zawsze ma facetów.
Wiele osób myśli, że żeby wygrać Prince Charming,
trzeba zrzucić parę kilogramów, tak?
- Słyszałem. - Chrzanić to.
Tak!
Dzisiaj pokażę wam kilka sposobów jedzenia,
które powodują wzwód u facetów.
Dobrze, chłopcy?
Wzwód!
Przygotujcie chusteczki.
Chodzi mu o wytrysk?
O stan przed wytryskiem.
Przed wytryskiem!
Wzwód znaczy przed wytryskiem?
Do pierwszego numeru potrzebujemy
chipsów i krzesła. Dowolnej przekąski.
Siadamy uwodzicielsko, o tak.
- Tak tato! - Jakie twarde krzesło.
- Tak! - O mój Boże.
Upuszczamy, jakby było gorące.
A potem fale brzusiem.
Fale.
Ani jednej suchej pary legginsów.
Następny i ostatni ruch.
Jesteśmy w klubie, rozmawiamy z seksownym facetem.
- Jemy banana. - Często jadam banany w klubach.
Można upuścić banana i zaprezentować swoją sprawność.
Tak.
Dopasowując go do ust, a potem bum...
Tak.
Sporo energii, ale jestem za stary, żeby się zachwycać.
Widziałem lądowanie na Księżycu.
Po tym nic nie jest tak cudowne.
- Bum! - Ani jednej suchej pary legginsów.
To szaleństwo.
Nigdy nie byłem w japońskim teleturnieju,
ale chyba bliżej być nie mogło.
Dziękuję.
W porządku.
To po prostu urywa tyłek.
Dziękuję.
Aerobik był po to, żeby złowić fiutka i zrobić myk.
Dziękuję.
Tak!
Bardzo pomocne informacje.
Tom!
O mój Boże!
Tom.
Tom Green chyba zakwestionował swą seksualność
i tego właśnie chciałem. Taki był cel.
To było coś. Coś oryginalnego.
Szybko skorzystam z łazienki.
Hej, ludzie. Przepraszam, że przeszkadzam. Ktoś jest głodny?
- Chciałbym lunch. - To zatrzymuje zegar?
Nie zatrzymuje go.
Nasze obiady.
Myślisz, że coś zrobią z obiadami?
Tak, zabawny lunch.
Zabawny lunch.
Niesamowite, że wciąż słyszę Caroline.
Ja wiem! Mimo izolacji akustycznej.
- Uśmiechnął się! - Naprawdę?
Nie mogę uwierzyć.
Wszyscy mają usta pełne jedzenia.
To był dla mnie szok.
- Mam złamane serce, nie będę kłamał. - Tak.
Ale gra trwa nawet w czasie lunchu. Obejrzyjmy.
Niesamowite, że wciąż słyszę Caroline.
Wiem!
Zapomniałem.
Zupełnie zapomniałem o tej zasadzie programu.
Cóż, to było głupie.
Sam to sobie zrobiłem,
gdyż nie byłem skupiony i to przez Caroline!
- Masz żółtą kartkę. - Dziękuję.
Mówią, żeby nie spotykać swoich bohaterów.
To nie koniec.
Bądź lepszy.
Cóż za rozczarowanie przy lunchu.
Colin ma żółtą kartkę i dołącza
do zagrożonych: Jona, Dave'a, Andrew i K. Trevora.
Co się stało?
Zaśmiałem się. Przegapiłeś wszystko.
- Nie widziałem, jak Jay tu był? - Otóż to.
- Brałeś prysznic? - Cóż, zamierzałem.
Zamierzałem.
- Dobra, waliłem konia. - Dobra.
O rety.
Seksowne.
I znowu. Wznawiamy grę.
Zagramy w „Wolałbyś raczej”?
- Dobrze. - Zagrajmy.
Nie lepiej zjeść lody z krwawej kiszki?
- Jeszcze się nie stopiły? - Stężały.
- Fuj. - To naprawdę była kaszanka?
- Naprawdę? - Tak.
Pierwsze. Wolałbyś raczej
utknąć w komedii romantycznej i nie znaleźć miłości
czy w komedii ohydnej, będąc zawsze obiektem drwin?
- Komedia ohydna. Drwiny na co dzień. - Tak.
Utknąłem w czymś takim.
I tkwię do dziś.
- Bardzo dobrze. - Mruganie!
Mruganie.
To nie jest realistyczne. To się nigdy nie zdarzy.
O nie, to jest realistyczne.
To życie Toma.
Dalej.
Wolałbyś jeść tyłkiem czy srać ustami?
- Jeść tyłkiem. Na chłopski rozum. - Tak.
To trudne.
Chciałbym robić obie te rzeczy.
Przejdźmy dalej.
Wolałbyś mieć przekłuty język czy dziary blachary?
Dziary blachary.
Słyszałem, że przekłuty język uprzyjemnia robienie laski.
Tak.
Nie wiem jak, mając przekłuty język,
miałbym się bardziej cieszyć z lodzika.
Dobre.
W porządku.
Nie potrzebowałem tego wyobrażenia.
Czy Jon nie miał śpiewać?
Tak.
Będzie śpiewał.
Zaczynamy.
Chcę zrobić coś spontanicznego.
To chyba John A. MacDonald powiedział kiedyś:
„Powinniśmy nazwać nasz zespół Metallica”.
Sam jestem poważnym muzykiem.
Piszę piosenki od najmłodszych lat.
Od trzeciego miesiąca życia.
Tak. To była gitarka.
- Tak. Trzy miesiące. - Gitarka.
Trzy miesiące.
Jon funkcjonuje na innym poziomie.
Jego filmy na YouTube przyczyniły się na początku do sukcesu tej platformy.
Wiem, do czego jest zdolny i to mnie przeraża.
Chciałbym się z wami podzielić pierwszą piosenką, którą napisałem.
Dobra, uwaga.
Jestem naprawdę głodny, mamo
Dlatego dostaję świra
Jestem naprawdę głodny, mamo
To dlatego płyną te łzy
Ty wiesz, co to oznacza
Więc błagam cię, proszę
Włóż swój cyc do mych ust
Wyciągnij ten wielki, stary cyc
I wepchnij mi go do ust
A skoro tyle to trwało, ty suko
Ugryzę cię w sutek
Co Trevor robi z ustami?
Próbuje się nie śmiać.
Umiera. Uwielbia się śmiać.
Zrobię jeszcze tylko jedno. Na prośbę Jaya.
Znowu się zaczyna.
Kiedy szedłem dziś rano, niosłem futerał z gitarą,
a on pyta:
„Zagrasz parę piosenek?”. Pomyślałem: „Nie wiem, może”.
A on na to: „Cały czas piszę piosenki”.
Pomyślałem: „Zagram jedną z twoich piosenek”.
Jedna z twoich piosenek, Jay Baruchel.
O mój Boże.
Jon Lajoie chce mnie wykorzystać w swoim twórczym planie.
Byłem zirytowany, ale to mi też schlebia.
Tak więc piosenka Jaya Baruchela, nadal prowadzącego ten program.
O Boże.
Nie obchodzi mnie
Co ktokolwiek myśli
Nie obchodzi mnie
Jeśli nie rozumieją
Nadal uważam, że R. Kelly to jest gość
Ja, Jay Baruchel Nadal uważam, że R. Kelly
To jest gość
- W porządku, Jay. - Tak!
- Całkiem niezłe. Krótkawe. - Jay Baruchel.
To było ładne.
- Przydałoby się przejście, ale nieźle. - Tak.
- Co się stało z R. Kellym? - Wszyscy go znacie, co?
Tom, spotykasz się z gwiazdami hip-hopu.
Jesteś raperem nominowanym do Juno.
- Byłem nominowany do Juno. - Byłeś.
- Przegrałem. - Tak, przegrałeś.
Dlatego mówię o nominacji.
Halo?
Trevor, powiedz Jonowi Lajoie, żeby się odpieprzył.
Dobra.
Na razie. Pa.
Ktoś mówi, żebyśmy przestali mówić o R. Kellym.
Tak.
Lub mówili więcej o nominacji Toma do Juno.
To pełny uśmiech.
Tak.
W mordę.
To zrani bardziej mnie niż jego.
Nie wiem.
Chyba w ogóle się nie ruszałem.
Boję się.
Tak. Spójrzmy w telewizor.
Jesteś raperem nominowanym do Juno.
-Przegrałem. - Tak, przegrałeś.
Halo?
Ktoś mówi, żebyśmy przestali mówić o R. Kellym.
Tak.
- Nie! - Jesteś wolny!
- O Boże! - Jesteś wolny, Dave.
R. Kelly!
Panie i panowie, kolejny przepadł.
Walcie się wszyscy.
Nie!
Tak myślałem, że widziałem uśmieszek.
Miło wiedzieć, że naprawdę rozśmieszyłem Dave'a.
Czuję się trochę winny,
ale jest też we mnie pewna doza dumy.
Do zobaczenia.
Stary.
Będę bronił honoru staruszków.
- Wyrzuć to z siebie. - Dobrze.
Jakie masz wrażenia?
Cóż, R. Kelly zawsze mnie bawił.
Dave!
Czy to był uśmiech?
Po tym wszystkim czuję, że to dziwnie wyczerpujące doświadczenie.
Świetnie się bawiłem, potwornie się męcząc.
Tom wręczył panu Dave'owi Foleyowi czerwoną kartkę,
wydłużając listę swoich ofiar.
Kto jest następny na celowniku Toma?
Wkrótce ciąg dalszy rzezi.
- Cholera. - Zaczynamy.
Cholera.
Co to?
Co?
Cześć, tato.
Zrobi sobie krzywdę!
- Nie śmieją się. - Nie możemy.
Nie będę się bawić. Takim jestem facetem.
- Co z twoim wzrokiem? - Lepiej zobacz, gdzie ma jaja.
Nie waż się! Precz z kanapką z serem!
Jak się z tego nie śmiać?
- Mam pizze. - O rety.
Czy to możliwe, że wszyscy tracimy rozum?
Mój penis nigdy nie był tak twardy.
Rachunek, proszę.
Napisy: Dariusz Makulski
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Grzegorz Niksiński