Babala
Ang sumusunod na episode ay may mga eksena ng matinding kalokohan,
pag-ihi sa publiko, at literal na usapang tae.
Pinapayuhang mag-ingat ang mga manonood.
ANG HULING HUMAHALAKHAK
Sige, ituloy n'yo lang, banda!
Pasiglahin natin ang party rito!
Mag-enjoy tayo!
Nagtatakip na silang lahat ng bibig nila.
'Di nila 'yon puwedeng gawin! Mga pasaway.
Hindi ako!
'Pag sinabihan mo minsan, libong beses mo uulitin.
'Di pa ako puwede.
Kung tanggal ako, magagalit talaga ako.
Bale...
- Tumawa ako? - Wag mag-alala.
Walang ibibigay na yellow card.
Red ba?
- Hindi. 'Di ko sana sinabi 'yon. - Sige.
May paglabag.
Dalawang paglabag nga.
- Panoorin n'yo na lang ang TV. - Diyos ko.
- Maiihi ako. Matagal ba 'to? - Siguro.
- Lintik! - Sige, ituloy n'yo lang, banda!
Muntik na.
- Sikreto. - Tinatakpan ang bibig mo.
'Pag pinipigilan mong tumawa, nagtatakip ka ng bibig.
Dapat lang sa'kin.
Dapat lang 'yon sa'kin, pati na rin kay Mae.
Pandaraya 'yon. Pero hindi yellow card.
Two-minute minor, bawat isa sa inyo...
sa ating... ilabas ang penalty box pit.
Sabi ko na nga ba!
Sabi ko na nga ba, may twist.
Siyempre, may hockey reference sila.
May two-minute minor bawat isa sa inyo. Kailangan n'yong umupo roon
at bahala na kayo sa gagawin sa kanila.
- Yay! - Teka.
Sa pagpapatawa!
- Naku po. - Delikado ka!
Oo nga.
Sige, guys. 'Pag pinindot ko ang button, game na ulit.
- Naku po. - Naku po.
At game na tayo.
Nabalitaan niyo ang bagong bilyonaryo sa Asia? Ang pangalan niya, Cha Ching.
Hiningian ako nitong lalaki ng litrato ng hubad kong dibdib.
Parang mga salbaheng bata.
'Yong isa, nakaharap, 'yong isa naman, nakatalikod.
Nakakatakot 'to.
Nangingilid ang luha ko. Nagpapawis ang palad ko.
Sa huli, tinawagan ko siya para sabihing, "kailangan kong ipadala nang paisa-isa."
Paisa-isa.
Mukhang 'yon ang reaksyon ng katawan ko sa matinding pagpipigil na tumawa.
'Di ko maipaliwanag ang pisikal na pakiramdam. Napakahirap.
Ang gulo. Nagjo-joke ako, pero madalian.
Sino kaya ang nagpangalan sa Red Delicious apple?
Kasi kalahati lang ang tama. Ang sama ng lasa!
'Di 'yon mansanas na pangkain. Panluto 'yon.
Matindi ang kapit ni Mae Martin. Malapit na.
Ang hirap.
Parang nasa bersyong comedy ng 300.
Natulala na lang ako.
Potassium. Napakahalaga n'yan.
Para akong nakatira.
Oo, nakatira ako ngayon. Nasa gubat ako.
Good vibes.
"'Di mo kakayanin ang katotohanan!"
"'Di mo kakayanin ang prutas!"
Tapos, matatauhan ka, at 'di na ako nakatira.
- Nakalimutan ko 'yong wig ko kanina. - Oo.
Kaya 'di pinagtawanan 'yong mga joke.
Kita n'yo?
Nakakatawa, 'di ba?
Alam kong kukunin 'yon ni Tom, kaya iniiwasan ko siyang tingnan.
Nasa kilos lang niya. Nasa tunog ng boses niya.
Nakakatawa ang wig ko, tama?
Naku po. Hinahamon ko ang kahit sino na lumapit kay Tom Green at 'wag tumawa.
Kakaiba talaga 'yon.
Parang 'di naman ako ngumiti.
Oras na para maging masama.
'Di ako sigurado kung ano'ng nangyari.
Bueno, bueno. Sige, guys.
Ang TV ang magpapakita sa inyo.
At Mae, baka gusto mo 'tong panoorin.
Sa tingin ko, alam ko na ang sandaling sinasabi mo.
'Di ba nakakatawa 'tong wig ko?
Nakakatawa, 'di ba?
Tumawa nga ako.
- Oo, sige. - Yellow 'yon. Pasensya na.
Patas naman 'yon. Oo.
Patas na yellow 'yon.
'Wag kayo masyadong magkampante.
Mag-ingat kayo, mga bata.
Oo! Sige!
Nasama si Mae kina Debra at Caroline, lahat may yellow.
'Pag tumawa pa ang isa sa kanila, tanggal na sila.
Sugod!
Noong nasa penalty box ako,
nagkaroon ako ng mga tanong sa buhay.
Ano ang comedy?
Ano ang buhay?
Sino ako?
Bakit nasa mundo ang kahit sino sa'tin?
Ano'ng layunin natin? Alam n'yo 'yon?
Hindi ako ligtas kahit saan.
'Di ako ligtas dito.
Ayoko sanang sabihin, pero mga fan ni Mae Martin,
humanda na kayong madismaya.
Wala bang natutuwa na labas ang pantyhose ko?
Akala ko, pipili tayo ng character at susubukan nating gampanan 'yon.
Pero totoo ang boobs?
Totoo ang boobs.
Producer: Ano'ng palagay mo sa porma ni Caroline?
Ewan ko, 'di ko talaga tipong...
'Di ko nga alam kung anong sasabihin. Anong ibig mong sabihin?
Paano mo ilalarawan? 'Di ako sigurado kung ano'ng pinupunto mo.
Nakakumpletong costume ako at nakadamit nang normal ang lahat ng iba.
Oo. Medyo nakakalito.
Canadian tayong lahat, kaya magalang tayo para itanong...
"Ano ba 'yang suot mo?"
Kailan ka huling nadumi sa pantalon mo?
Last year.
- Bago lang 'yon. - Pagkauwi galing sa farmer's market.
Nagmamaneho kami pauwi, at tatlong bloke mula sa bahay namin,
lumiko kami, nalubak, at nadumi na lang ako sa pantalon.
- Ang sama. - Sabi ko, "Titigil ako sa harap.
"Pumasok ka na. Ipaparada ko na ang kotse."
- Nangyari na. - 'Di ko na puwedeng iatras.
Alam mo 'pag halos napatawa mo na si Jon.
Biglang ang lakas ng pag-oo niya sa'yo.
'Yon ang technique niya para itago ang tawa, ang mag-...
Noong una akong nadumi sa pantalon noong matanda na ako, lasing ako.
- Lasing na lasing ako. - Siyempre.
- Do'n mo siya dapat gawin. - Siguro, medyo--
Minaliit ko ang utot.
'Wag kang masyadong magtiwala sa utot.
'Wag--
Wala nang mas matalinhaga pa r'yan.
Ang sarap mong kausap, pare...
Sa totoo lang, 'yong ganyang karaming shit joke, dapat nang ipag-alala.
Ipa-check mo na 'yan, Trevor.
Nakaisang oras na tayo.
Ang galing nating lahat.
Nakakapukaw na telebisyon.
Kaya mo bang mag-juggle? Kaya mo?
- Hindi. Ang galing nga sagot mo. - Mabuti.
May nagsabi sa'kin, kung 'di ko kayang mag-juggle, di ako magtatagumpay rito.
Sa'kin din.
May street joke ba kayo na sinasabi n'yo pagdaan sa customs,
sasabihin mong komedyante ka...
Handa silang tumawa.
Ano'ng sinasabi nyo?
Half-Italian lang ako. Sa kasamaang palad, 'yong kalahating balbon.
Ang namana ko lang sa tatay ko, 'yong eyebrow niya, isa lang.
Kung 'di ako magwa-wax ng kilay bawat 48 oras, aabot na sa hairline ko.
Puwede na akong magka-bangs.
'Pag pinapa-joke ako ng customs, sinasabi ko, "Eh, kung ganito?"
"Ba't 'di n'yo ako ikulong?"
Patas lang. Trabaho ko ang mag-joke.
Sana hindi 'yan utong mo.
May joke ka bang maibabahagi?
Nahulog ako minsan sa upholstery machine. Naka-recover na ako ngayon.
Parang tanga...
Makinig ka sa'kin, 'di 'yon nakakatawa.
Susuntukin kita.
Palatawa ako, pero 'di ko naisip kung gaano kadalas ako tumatawa.
At nakakatawa ang lahat.
Ang hirap magseryoso.
Delikado ako.
May lalaking pumunta sa doktor, sabi niya, "Parang nabibingi na ang asawa ko."
Kaya sabi niya, "Makinig ka, madali lang 'yan. Umuwi ka..."
Ano 'yon?
- Ano ba 'yon? - Ikaw ba 'yon na nag-o-orgasm?
Maraming beses nang halos napangiti si Mae.
Malapit na namang matawa si Mae.
Nakakabit sa system dito.
May iPad ako na may sound effects na akala ko makakapagpatawa sa kanila.
Nilangaw lang.
Ang hirap nilang patawanin.
- Gumagana ba 'to? - Oo.
May balak ka ba rito?
Wala.
- Uulitin ko ba? - Sa tingin ko.
Diyos ko.
Si Caroline Rhea, gusto mo lang patawanin nang husto.
- Gusto kong pagtulungan... - Sino'ng gusto mong pagtulungan?
- Hindi, 'di bale na. - Wala.
'Wag ka sigurong magsalita sa mic 'pag nagbabalak ka nang masama.
Nasa kalagitnaan ako ng joke!
'Yon pa rin bang joke sa bingi?
Kapag 'di mo sinabi ang dulo...
- Parinig ng ending. - Sinusubukan ko!
- Sabi niya sa asawa niya, "Honey--" Tigil! - Teka lang.
- Nakalimutan ko ang problema sa kanya. - Bingi.
Sige.
- Sabi niya, "Honey, ano'ng hapunan?" - Sino'ng nagpayo nito?
'Di ito makakatulong.
Kung 'di ko alam ang setup, 'di ko maiintindihan ang joke.
Si Dave Foley, nakakawalang tagagambala.
Sinusubukan kong ulitin ang joke ko, para mapatawa sila.
'Di umuubra.
Diyos ko.
Pumunta ang lalaki sa doktor kasi nabibingi ang asawa niya.
Mismo.
Sabi ni Dok, "Kausapin mo hanggang malaman mo kung gaano kabingi."
Pumasok siya, "Honey, ano'ng hapunan?" Walang sagot. Lumapit siya nang 10 feet.
"Parang may mabango. Ano'ng hapunan?" Walang sagot.
Medyo nagpa-panic na siya. Lumapit siya at sumigaw,
"Honey, gutom na gutom na 'ko!"
Wala. Dumikit na siya sa mukha niya at sabi niya,
"Honey, ano'ng hapunan?"
At sagot niya, "Sa panlimang ulit, manok!"
Siya pala.
- Okay. - Hindi nakakatawa.
Sige.
'Di ko alam kung ayos ba 'to o hindi, pero sana, 'di ito tumigil.
Para 'yong episode ng Twilight Zone.
Hindi isa sa mas magaganda.
Para itong pagsasadula ng huling relasyon ko.
Bawal tumawa at ngumiti. Walang saya.
Naghihintay na may mamatay para magkapera ka.
Hello?
- Kumusta r'yan? - Naku po.
Alam mo, nagpapawis ako. Naliligo ako ng pawis.
Oo, kita ko nga. Muntik-muntikan ka.
Oo nga, eh. Naluluha na ako.
Puwede ko bang makuha ang mga pagkain ko?
- Titingnan ko kung maaasikaso ko 'yon. - Salamat, pare.
- Kitakits. Bye. - Babay.
May dala akong mga sikat na pagkaing British na talagang nakakadiri.
Gaya ng scotch egg at tripe na balot ng chocolate.
Sobrang tensyonado ako.
Natatakot ako.
- Gutom na ba kayo? - Oo.
Sa wakas, may magic act.
Alam niyong sa England ako?
- Oo. - Oo.
- May dala akong galing England. - Ayos.
Malapit nang magtanghalian kaya... Sige.
May blood pudding pop d'yan para sa'yo, Tom.
- Pero totoo ba 'to? - Diyos ko.
- Maraming salamat. - Lintik.
- 'Di ka na dapat nag-abala. Talaga. - Totoo ba?
- Talaga. 'Di ka na dapat nag-abala. - Frozen blood pudding nga siya.
- Blood pudding pop. - Parang diarrhea pops.
Amoy langib.
Diyos ko.
- Sconehenge? - Ayos. Ayos 'yan.
Sconehenge! Mahilig ako sa wordplay!
- Nakakatawa. - Sconehenge.
- Lahat ito wordplay... - Gusto ko 'to!
- Tatawa ako kung puwede. - Salamat, Deb.
- Tikman mo 'yong Sconehenge? - Teka, kasi kamukha.
- Oo. - Oo.
Wordplay siya.
Oo. Kamukha nga. Pinalitan mo ng letra. Kuha ko na.
Ang ginagawa ni Mae, tinatawag naming bailing sa comedy.
Nakita mo siyang mawalan ng kumpyansa noong inilabas niya 'yong trolley.
Habang pinapanood ko ang isang komedyante na nag-bail na lang, natatawa ako.
Mushy pea smoothie? Gusto mo ba no'n?
- Mushy pea smoothie? - Para sa'yo, Dave?
- Masusuka ka dahil sa nakasanayan. - Salamat.
Ayos 'to.
Ang malungkot sa pagkaing British,
'di matatawa sa wordplay ang kahit sino sa kanila.
Ang hirap lang maniwala at magkaroon pa rin ng kumpyansa
'pag nakita mong blangko ang mga mukha ng mga hero mo.
Mumultuhin ako no'n habambuhay.
- Sa totoo lang, masarap 'to. - Ano 'yan?
- Buckingham Phallus? - Ano 'yan? Buckingham Phallus!
Mukhang ako na ang susunod.
'Di ko kayang makipagtitigan, sa lahat naman.
'Di ka dapat ngumanga nang nasa harap mo 'yan. Sinasabi ko lang...
Sina Caroline at Mae, napakaintelektwal,
at parehong malapit nang matawa.
Ayos naman 'yon.
Paano mo naman nasabi? Paano mo nasabi?
May toilet tayo.
Walang back-up na tissue.
Problema 'yon.
Nagpapasalamat ako ngayon sa mahinang pantog ko
Naku! Sige na nga, sa shower na lang.
Kung may nanonood sa inyo nitong show na may nakilala nang lampas 50,
mas madalas kaming umihi kaysa sa inyo.
May nakakaalam ba kung kailan may maglilinis ng banyo?
'Di ko alam.
Nagmumukha nang Coachella outhouse.
Kakalabas lang niya ng banyo.
Labas-ngipin na ngiti 'yon.
Ewan ko.
Houston, may tumawa na!
Naku po.
Sige. Noong umpisa ng dekada '80,
inalis ni Saddam Hussein sa Ba'ath party lahat ng napag-alaman niyang 'di matapat.
Nakaupo silang lahat, pinapawisan,
habang isa-isa niya silang kinukuha sa audience.
'Di alam ng bawat tao kung tatawagin na ang pangalan nila,
kasi baliw si Saddam. Pero, panoorin n'yo 'to.
Nakakatawa nga pala 'yong intro mo.
May nakakaalam ba kung kailan may maglilinis ng banyo?
'Di ko alam.
Nagmumukha nang Coachella outhouse.
Kakalabas lang niya ng banyo.
Ah, gano'n pala.
Nangiti ka, Dave! Alam mo ang panuntunan.
Yellow 'yon, pare. Isang paglabag laban sa'yo.
Sige.
Kay Dave, iniisip ko, "Ewan kung paano ka mapapatawa."
Tapos, napatawa niya ang sarili niya.
Lintik!
Ang laking ginhawa no'n.
Magaling.
Galingan natin!
May yellow card na si Dave Foley.
Apat na komedyante ang malapit nang matanggal.
- Kailangan talaga natin ng walis. - Kailangan nga natin.
Mag-ingat lang kayo.
Kumusta ka?
Ewan ko.
Mukhang ayos naman ako.
Ano 'yon?
- Parang may nangyayari. - May nangyayari?
Ha?
Lintik! Nandito ang NHL star na si P.K. Subban.
Parang, "Sige. Ano 'to?"
Pumasok si P.K. kasi sino pang mas nakakatawa kaysa sa hockey player?
Deadmahin niyo lang ako. Nanood lang.
Si Pernell-Karl Subban, ladies and gentlemen.
Si 76, ang nag-iisa. Ang nag-iisa para sa'kin.
Welcome. Welcome sa grupo.
Nasa kuwarto si P.K. Ano ba 'yon?
- Tatambay ka lang? - Tatambay lang. Chill.
Grabeng slapshot.
Naglalaro siya ng sports. Tingnan niyo sila. Cute.
- Natutuwa akong makilala ka. - Jon Lajoie!
- Hindi, 'yon si Jon Lajoie - Hindi, umoo ka na lang.
- Ako si Jon... Oo. - Oo.
Jon Lajoie.
Kumusta.
Uy. Dave Foley. Diyos ko.
Salamat. Tumanda ako sa mga nakaraang taon.
- Gusto ko 'yang shirt. - Salamat.
'Di naman, pero puwede na. Bagay sa'yo.
Ayos sa'kin ang disente.
Ano nga ba 'to?
Nasaan ang washroom dito?
Pare, umihi ka na lang kahit saan. 'Yon ang ginagawa ko.
- Iihi ako. - Sige, sige.
Bigla na lang niyang sinabi na iihi siya,
kaya sabi ko sa kanya, puwede siyang umihi sa ref.
Pinili niya 'yong bote.
- Oo. - Iihi na ako.
- Sige. Naku po. - Iihi na ako, kaya...
- Sige. - Teka lang.
Sige.
Ano ba 'yang ginagawa mo?
Diyos ko!
Si P.K. umihi sa bote.
Normal lang 'yon.
'Di ako magtatagal.
Kakaiba, pero buti na lang, number one 'yon.
Talaga bang pinapanood kong umihi sa bote si P.K. Subban?
- Oo. - Pasensya na.
Medyo nagka-stage fright ako rito.
Naku po. Nakakahiya, at wala pa nga ako ro'n.
Wala akong salamin.
Balang-araw, papasok sa Hall of Fame si P.K. Subban.
Pero 'di kayang magpatawa ni P.K. Subban gamit ang puwit niya.
Pasensya na. False alarm, guys.
Ang ganda ng puwit mo.
Siguradong kung ginugol ko ang buhay ko para maging fit,
maganda rin ang puwit ko.
'Yan, P.K., kung gusto mong tawanan ang puwit mo, 'wag ka nang mag-work out.
- Sige. Masaya akong makilala kayo. - Salamat. Masaya kaming makita ka!
Ayaw mong makipagkamay sa'kin? Naiintindihan ko 'yon.
- Bye. - Ganyan na lang siguro.
- Salamat sa oras mo. - Ayos.
Ano'ng nangyari sa pampamilyang libangan?
Jay.
Kumusta, pare?
- Masaya akong makita ka, 'tol. - Ako rin.
- Ang astig nito! - Lintik, pare!
'Di nila 'to inaasahan.
Talagang 'di nila ito inaasahan.
Nakunan n'yo ba nang maganda ang puwit ko? Nakita mo ba?
Siyempre, makikita 'yan ng buong Canada.
Ayos. Sige. Aalis na ako.
Sige. 'Wag kang maghuhubad ng pantalon.
Nandito kami para sa nakakamanghang charity.
Puwede ko ba 'yong gamitin sa comedy ko?
May mga ipinagawa akong picture. Baka umubra 'to.
Sino 'yong batang may braso na ari?
Si Pete 'yan.
Nakita niya 'yong dildo ng mama niya sa drawer
at pumasok sa sugat niya 'yong fluid ng dildo,
tapos, naging higanteng dildo ang braso niya.
Nandito ako para kay Pete at lahat ng may brasong dildo.
Oo, may mga dildo siya.
Pagdating nila ng kolehiyo, gusto sila ng mga tao. Pero dati, nakakahiya.
Mas maniniwala ako na ipinanganak siya nang may mga braso na ari
kaysa nagkaroon siya ng mga braso na ari.
'Yon ang nakakagulat.
Kung handa kang matanggal sa laro,
bigyan mo ng tsansa itong may brasong dildo.
Mahilig ako sa mga batang ari ang braso.
Oo.
Lagi kang matatawa sa brasong dildo.
Ayos ka lang ba?
Kinakaya ko.
Gumagawa ka ng grilled cheese?
Gumagawa ako ng grilled cheese. Gusto mo?
Sa totoo lang, oo.
- Gumagawa ka ng grilled cheese sandwich? - Gusto mo?
- Gusto ko. - Oo.
Nandito ba sa sandwich ang mga labi ng isang bayag?
Wala. Isa na lang ang akin, 'di ko 'yon gagamitin dito.
Diyos ko.
- Isa lang ang bayag mo? - Oo. Nagka-cancer ako!
- Talaga? - Dahil 'yon sa cancer!
Nandidiri ako sa sarili ko na nagagwapuhan ako kay Tom Green.
Pero kuha ko. Gusto 'yong ganyang hitsura. Ganyan lagi ang hanap ko.
Mahaba ang buhok, may balbas. Matangkad, wirdo.
Anong 'di gustuhin?
Napakasarap nitong cheese sandwich.
Ang hot ni Tom Green.
Simple, nakakatawa, at napakagaling niyang henyo.
'Di ko 'yon inaasahan.
Sino'ng may gusto ng boring at normal?
Nakakatulong nga ang isang bayag.
'Di ko kailangan ng marami. Pagdating sa bayag.
- Sino'ng makakaalam? - Walang makakaalam.
- 'Di ba naka-double deck sila? - Akala ko nga. Hindi ba?
'Di tayo nakinig sa gym class.
At marunong siyang magluto?
Gusto ko ng sandwich bago ako matanggal.
- Gusto mo ng grilled cheese? - Salamat.
- Gusto mo ng grilled cheese? - Oo. Ang init.
Kunin mo 'yong plato.
Naisip ko, baka nagugutom na kayo. Masarap na cheese sandwich 'to.
Masarap na cheese sandwich.
Ang sarap n'yan, 'di ba?
'Di ba, ang sarap na cheese sandwich n'yan?
Si Tom Green. Para niyang pinapahaba ang mga salita.
"Masarap na cheese sandwich."
'Di ba, ang sarap na cheese sandwich n'yan?
At ang paulit-ulit.
Diyos ko.
Masarap na cheese sandwich.
Oo.
Salamat, pare.
Laro ito at ang layunin ay patawanin ang mga tao,
kaya noong nakita kong parang may nangyayari sa
sa "masarap na cheese sandwich,"
pinahirapan ko talaga si Mae
sa "masarap na cheese sandwich."
Mae.
Sabihin mo sa kanila, kumusta ang masarap na cheese sandwich ko?
Natikman ni Mae.
Gumawa ako ng masasarap na cheese sandwich.
- Ang sarap. - Tumikim si Mae. Tama ba, Mae?
Kumain si Mae ng masarap na cheese sandwich.
Sabihin mo kaya ulit? Umuubra. May dating, eh.
Gusto ni Mae ang cheese sandwich ko.
- Masarap ba 'yong cheese sandwich? - Ang sarap.
Gawa sa masarap na cheese. Masarap na cheese sandwich 'yon.
Mae, 'di nakakatawa at ayos ka lang.
Mag-isip ka ng masasamang bagay.
Gagawa pa ako.
Mae, gagawa pa ako.
- 'Di ko kaya. Tumigil ka na siguro. - Titigil na ako sa paggawa?
Masaya akong kakain ng masarap na cheese sandwich.
Naku po.
Gusto mo ba ng masarap na cheese sandwich?
Gusto ko ng masarap na cheese sandwich.
Mae, ang galing. Napakagaling na poker face, Mae Martin.
- May kuwento akong nakakatawa. - Sige nga?
Noong nasa...
- Sabrina? - Noong nasa Sabrina ako.
- Nagpagawa sila ng puzzle naming tatlo. - Lintik.
At 'yong double chin ko, may sariling piraso sa puzzle.
Diyos ko. Tumahimik ka nga.
Lintik. Muntik na siyang tumawa.
Diyos ko. Sobra ka.
Sobra ka.
Si Miss Caroline, sobrang nakakatawa siya.
Titingnan ka niya sa mata,
susubukan ka niyang basahin at alamin kung ano'ng magpapatawa sa'yo.
Ginagamitan niya ako ng magic niya.
Eh, ito kaya?
Lintik. Heto na.
Itutuloy-tuloy na ni Caroline. Baka madali si Brandon.
Gaano kaya mabibigla rito si Mae?
Mabibigla si Mae?
- Kung papasok ako nang... - Oo.
Diyos ko!
Okay, ano'ng nangyari?
Ano kaya? Yellow card? Red card?
Ginising nila ang banda.
Wow. Amoy grilled cheese.
'Wag na tayong magpatumpik-tumpik pa, panoorin n'yo na lang ang TV.
Eh, ito kaya?
Gaano kaya mabibigla rito si Mae?
Mabibigla si Mae?
-Kung papasok ako nang... - Oo.
Ladies and gentlemen, 'yon...
- Tanggal na ako! - Ang unang red card ng laro.
Galit na galit ako!
Ang pagtawa ko ang ikinatanggal ko sa show!
Diyos ko.
'Yon ay...
Makakasama ko si Jay, kaya masaya ako!
...marangal na pag-alis. Magandang dahilan para matanggal.
Oo. Tinawanan ko ang sarili kong joke.
- Ikinalulugod ko. - Ladies and gentlemen...
Si Caroline!
- Maraming salamat. - Ang galing.
Paalam, Caroline.
Paalam sa inyong lahat!
- Paalam! - Bye! Pakatatag ka, Deb!
- Kumusta? - Salamat naman!
- Salamat naman. - May mauuna talaga.
- Maupo ka sa tabi ko. - May espesyal akong upuan?
Ayos lang. Gusto ko ng ibang pagsisisihan. Kaya ko ginawa ang show.
Si Caroline ang unang natanggal.
Ang consolation prize niya? Ako!
Welcome.
'Di mo sinasadyang matawa, 'no?
Alam mo kung bakit? Kasi mapagbigay ang mga babae
at ang mga lalaki, "'di ako tatawa, hindi talaga."
Ah. 'Di ako makikialam d'yan.
Totoo 'yon!
- Pindutin mo ang berde? - Tapos?
Pindutin mo lang ang berde.
- Okay, game na ulit. - Game na.
Heto na. Ayos. Tumugtog tayo ng blues?
'Di talaga magtatagal bago ito maging hippie jam.
Uy, pakinggan n'yo 'yong kantang ginawa namin ni Mae, ha?
Ganito 'yon.
Masarap na cheese sandwich
Ah. Tema pa rin 'yon.
Masarap na cheese sandwich
Mahilig ako...
Si Deb ang susunod na uupo rito.
...na cheese sandwich
Masarap
Cheese sandwich
Mahilig ako rito
Si Mae.
Cheese sandwich
Mahilig ako sa masarap na cheese sandwich
Ang sarap no'n.
Mahilig ako sa masarap na cheese sandwich
Ang dami nang ngumingiwi ro'n.
Mahilig ako sa masarap na cheese sandwich
Oo. May tumawa.
Sandwich
Oo nga.
Ano?
Mukhang 'di nakatono ang gitara ko.
Ang bilis ng tanggalan!
Hi, Jay!
May tumawa. Ibig sabihin, tanggal ka na.
SUSUNOD SA
- Diyos ko, heto na. - Mag-isip ka ng malungkot.
Mapipigilan ko lang tumawa kung kakagatin ko ang labi ko.
Himasin mo. Boom!
Ayos.
- Baka nahanap mo na ang kahinaan ko. - Isa pa!
Alin kaya?
Nawalan ng kontrol ang isa sa inyo pero nakita namin.
Paumanhin.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Alyssa Lesaca
Mapanlikhang Superbisor Reyselle Aura Ruth Revita