(ซีรีส์จาก NETFLIX)
หมอฟันเหรอ
เลยเวลาปิดคลินิกมาตั้งนานแล้ว
ช่วยกลับบ้านให้มันไวๆ
ทานโทษนะ
โทรศัพท์มือถือน่ะ
ผมวางไว้ตรงนี้นะครับ
ทำต่อให้เสร็จเลยครับ
มือถือไม่แตกแฮะ
ไม่แตกเหรอ
ประเทศเราผลิตโทรศัพท์มาดีจริงๆ
แหงล่ะ ก็ประเทศเราเป็นมหาอำนาจด้านไอที
- ฉันไปนะ - อือ
เข้าบ้านดีๆ ล่ะ
อ๋อ ขอบใจ
อือ
เพราะตกใจแหละ ตกใจ
แค่ตกใจ อือ
เฮ้อ ร้อน
ทำไมร้อนแบบนี้นะ
ตรงนี้ฮวงจุ้ยไม่ดีเหรอ
เทควันโด
(ตอน 9)
เพื่อการเติมน้ำมันที่ปลอดภัย กรุณาแตะแผ่นป้องกันไฟฟ้าสถิตค่ะ
- กรุณาเลือกวิธีการชำระเงินค่ะ - จะจ่ายเงินด้วยอะไร บัตรหรือเงินสด
- อ้อ บัตรครับ - งั้นกดปุ่มนี้
กรุณาเลือกประเภทน้ำมันที่ต้องการค่ะ
- ดีเซลเนอะ ก็เลือกดีเซล - ครับ
คุณเลือกน้ำมันดีเซล…
- กรุณาระบุจำนวนเงิน… - เติมเท่าไร
- ห้าหมื่นวอน - กดปุ่มห้าได้เลย เอาล่ะ
กรุณาสอดบัตรเครดิต โดยหงายไอซีชิปให้อยู่ด้านบนค่ะ
- ใส่บัตรเลย ใส่บัตร - ครับ
- กำลังตรวจสอบลายนิ้วมือ - กดปุ่ม "ยืนยัน"
โอ้ ได้แล้ว
ใส่หัวจ่ายน้ำมันได้เลย
- แล้วก็แตะแผ่นป้องกันไฟฟ้าสถิตด้วยนะ - ครับๆ
ขอบคุณนะครับ
โธ่ เล็กน้อยน่า สมัยนี้ของพวกนี้แหละเป็นปัญหา
เปลี่ยนเป็นงานที่ไม่ใช้คน แล้วแทนด้วยเครื่องจักร
เฮ้อ คนเฒ่าคนแก่ก็ต้องการเวลาปรับตัว
ว่าไง
อือ ตอนนี้เหรอ
ขนาดมาตรฐานใช่ไหม
ได้ เดี๋ยวแวะเข้าไป
จ้า
เสร็จแล้วเหรอ
อือ ใกล้แล้ว
ฉันถึงชวนไปปั๊มที่มีพนักงานไง
ว่าแต่ เมื่อกี้เจ้าหมอนั่นพูดห้วนๆ กับผมใช่ไหม
งั้นเหรอ
อย่างงั้นแหละ
อุ๊ยตาย คุณหมอ มาออกกำลังกายแต่เช้าเชียว
ค่ะ รู้สึกหนักตัวนิดหน่อยเลยมาวิ่ง
อ้อ ไม่ใช่เพราะหนักใจหรอกเหรอ
คะ
ฉันรู้หมดแหละ
- รู้อะไรคะ - ฉันได้ยินจากเจ้าหน้าที่บันแล้ว
ได้ยินว่าเมื่อคืนคุณหมอกับหัวหน้าฮง กอดรัดฟัดเหวี่ยงกันใหญ่เลยนี่
คะ
ไม่ต้องห่วง ฉันไม่ได้บอกใครเลย
คือว่า มันไม่ใช่แบบนั้น
มันก็ยังไงๆ อยู่ใช่ไหม
คุณหมอใช้เวลายามค่ำคืนกับหัวหน้าฮง แล้วช่วงนี้ก็กิ๊กกั๊กกับโปรดิวเซอร์จีอีก
หัวใจก็เลยสับสนสินะ
ไม่สับสนสักนิดเลยค่ะ
แหมๆ รู้น่า ฉันเข้าใจ
ถ้าไม่ใช่ฉัน ใครแถวนี้จะมาเข้าใจหมอล่ะ
ไม่ต้องห่วงนะ ฉันไม่ได้ปากโป้งบอกใครสักคน
คุณหมอของเรา สู้ๆ นะ
สู้เขาล่ะ
โอ้โฮ คนที่ปากบอกว่าจะรักษาความลับ มีอาการดีดอย่างนั้นเหรอ
ไม่ต้องห่วงนะ ฉันไม่ได้บอกใครเลย
- โอ๊ย เจ็บ - เชื่อฉันนะ
หงุดหงิดชะมัด
พ่อ
ถ้าบอกล่วงหน้าว่าจะมา หนูจะได้เก็บกวาดบ้านก่อน
ฉันไม่ได้อยากมาหรอก
ต๊ายตาย ตลกแล้ว
ฮเยจิน ตาคนนี้โกหก
เรามีธุระแถวนี้ แล้วตานี่ก็ชวนมาหาแก
ฉันบอกให้โทรหาก่อนแล้วนะ แต่ก็ดื้อจะมาให้ได้
อ๋อค่ะ
ห้องน้ำอยู่ไหน
ห้องน้ำอยู่ทางนี้ค่ะ
- นั่งสิคะ - จ้ะ
โอ้
หัวหน้าฮง
- "หัวหน้าฮง" เหรอ - หือ อือ
หัวหน้าฮงมาทำอะไรที่นี่
ผมมาซ่อมฝักบัวน่ะสิ
เฮ้อ หัวฝักบัวมันแตก
น้ำกระเด็นไปทั่วจนเปียกไปทั้งตัวเลยเนี่ย
อันใหม่ทนแรงดันน้ำกว่า
มาซ่อมในบ้านที่ไม่มีคนอยู่ทำไม
ผู้ช่วยพโยเพิ่งออกไปเอง
เธอวานให้ผมซ่อม เพราะเดี๋ยวหมอฟันจะมา
จริงๆ เลย พโยมีซอน
ก็ได้ งั้นกลับไปก่อนนะ
- เงินล่ะ - หือ
จ่ายเงินด้วย
ก็ได้ เดี๋ยวโอนเงินให้
- ไปซะ - เดี๋ยวสิ
ผลักทำไม แป๊บหนึ่ง กระเป๋าผม
ไปก็ได้
- โธ่เอ๊ย - หยุดก่อน
เรียกผมเหรอ จะจ่ายแทนหรือไง
นายคือหัวหน้าฮงใช่ไหม
อือๆ ใช่
ฉันเป็นพ่อของฮเยจิน
แอบเดาไว้แล้วล่ะ
เติมน้ำมันเรียบร้อยดีใช่ไหม
ค่ะ เพราะคุณเลย เมื่อกี้ขอบคุณนะคะ
- โธ่ เล็กน้อย - เคยเจอเขาเหรอคะ
อือ เมื่อกี้ผมไปช่วยที่ปั๊มน้ำมันน่ะ
ปกติเข้าออกบ้านนี้บ่อยไหม
เอ่อ ถ้านับตามความถี่ ก็ไม่ใช่แค่นานๆ ครั้งนะ
พ่อ เดี๋ยวหนูอธิบาย…
เป็นอะไรกับลูกสาวฉัน
- หือ - เท่าที่ได้ยินมา
ทั้งสองคนอยู่ด้วยกันทั้งคืน ใช่หรือเปล่า
เอ่อ…
- พ่อ คือว่าหนู… - เรื่องนั้นจะปฏิเสธก็คงไม่ได้
แต่จะพูดว่าใช่ก็ไม่เชิง
ฉันได้ยินว่าทั้งสองคนกอดรัดกันเมื่อคืนนะ
อ้อ เรื่องนั้นมีเหตุจำเป็น
โอ๊ย แต่จะจับแบบนี้ไปตลอด…
อ๋อ ไม่คิดจะปล่อยสินะ
พ่อ เดี๋ยวหนูอธิบายเองค่ะ ปล่อย…
ไม่ต้อง ฉันได้ยินมาหมดแล้ว
อีกอย่างจับได้ว่าเข้าๆ ออกๆ บ้านขนาดนี้ ก็อย่าคิดจะแก้ตัวเลย
- พ่อ หนูบอกว่าจะอธิบายไง… - ไม่เป็นไร ผมเอง
ครับ ใช่ครับ ผมกับหมอฟัน ไม่สิ
ผมเป็นแฟนฮเยจินครับ
ตายแล้วๆ
ตายแล้ว แหม ที่รัก
คิดจะทำอะไรถึงพูดแบบนั้น
แค่จะเอาตัวรอดวันนี้
ว่าไงนะ
ที่พูดเพราะเหตุผลแค่นั้นเหรอ
งั้นจะให้ทำไง มือผมจะแหลกอยู่รอมร่อ
อีกอย่างพอมาคิดดู วิธีนี้ได้ผลเร็วสุดแล้ว
พ่อคุณเข้าใจผิดเต็มเปาเบอร์นั้น
อธิบายไปก็เมื่อยปากเปล่าๆ
ก็เลยตีบทแตกให้มันจบแค่วันนี้ดีกว่า
แล้วหลังจากนั้นล่ะ
หลังจากนั้นเหรอ ค่อยบอกว่าเลิกกันแล้วก็ได้
ถึงตอนนั้นท่านจะทำอะไรได้
จะให้ฉันตามเช็ดตามล้างงั้นสิ
ถือว่าจ้างผมทำพาร์ตไทม์รายวันแล้วกัน
เป็นแฟนปลอมๆ หนึ่งวัน
จะเรียกค่าจ้างว่างั้น
ส่วนฝักบัว ผมจะคิดเงินเฉพาะค่าชิ้นส่วน
เชื่อเขาเลย
"เชื่อเขาเลย" เหรอ ทำไม ไม่พอใจหรือไง
งั้นผมไปบอกความจริงนะ
ปอกผลไม้ให้เสร็จเถอะ
ตัวอะไรเนี่ย กระต่ายเหรอ
อือ สวยล่ะสิ ผมมีใบรับรองด้านการตกแต่งจานผลไม้
กระโดดดึ๋ง โดดดึ๋งๆ
คุณพระ ปอกสวยเหมือนที่ขายตามร้านเลย
แหม ไม่ได้มากมายหรอก ทานให้อร่อยนะ
ฮเยจิน แกเข้าไปอยู่ในห้องสักเดี๋ยวซิ
ไม่เอาค่ะ
ถ้างั้นนายมาคุยกับฉันตรงนั้นหน่อย
แบบนั้นก็ไม่ได้ค่ะ
- เธอบอกว่าไม่ได้แน่ะ - แฟนฮเยจินเชื่อฟังดีเชียว
ฟังผู้หญิงไว้ก็ไม่เสียหายไง
เขาเข้าใจสัจธรรมโลกหมดแล้ว ดีกว่าคุณอีกนะ
อยู่เฉยๆ ไปเลย
นี่ออกคำสั่งฉันอยู่เหรอ
เปล่า แค่ขอร้องเอง
นายน่ะ ชื่ออะไรล่ะ
- ฮงดูชิก - ไอ้
- ครับ - อายุล่ะ
อายุ 35
ครับผม
ทั้งสองคนคบกันมานานแค่ไหนแล้ว
ก็ประมาณสามเดือนได้
เพิ่งคบกันได้แค่สามเดือน ทำไมถึง…
ที่รัก อย่าเล่นใหญ่ค่ะ สูดหายใจเข้าไว้
สมัยนี้ไม่เหมือนสมัยเราแล้วนะ
อย่าเผยไต๋ว่าเป็นคนโบราณสิ
ถ้างั้น
ตอนนี้ทำงานทำการอะไร
ไม่มีเป็นหลักเป็นแหล่ง ทำนู่นนี่ไปเรื่อยครับ
ที่พูดมา
หมายถึงไม่มีอาชีพเหรอ
ผมกำลังค้นหาประสบการณ์ ผ่านทุกงานที่มีอยู่บนโลกนี้
แต่ถ้าจะให้เจาะจงว่าเป็นอาชีพสักอย่าง…
ครับ ไม่มีอาชีพ
ฮเยจินนี่แกคบกับคนว่างงานเหรอ
ก็ใช่แหละ ถ้าจะคิดแบบนั้น
เอ่อ เรื่องนั้น…
ไม่สิ หนูหาเงินเก่งอยู่แล้ว อาชีพแฟนจะสำคัญอะไรล่ะคะ
แค่เป็นคนดีก็พอ
อะไรนะ
อีกอย่าง หัวหน้าฮงก็ไม่ใช่คนไร้ความสามารถ อย่างที่พ่อคิดนะคะ
ก็แบบ หน้าหล่อๆ นี่ ความสูงเท่านี้
แถมยังจบจากม.โซลด้วยนะ
- ม.โซลเหรอ - ใช่ค่ะ
แล้วก็สอบเข้าได้คะแนนสูงสุดอีก
สาขาเคมีใช่ไหม
- วิศวกรรมเครื่องกล - ใช่ วิศวะเครื่องกล
- อ๋อ - เอาเป็นว่าตอนนี้เขาแค่มาเติมพลัง
ที่บ้านเกิดน่ะค่ะ
เนอะ
เรื่องจริงเหรอ
จริงสิคะพ่อ ลูกสาวพ่อไม่ได้ตาถั่วขนาดนั้นนะ
นั่นสิ แกคงจะเลือกคนที่ดีๆ เป็นแหละ
ที่รัก เราไปดูคลินิกทำฟันของฮเยจินกันดีกว่าค่ะ
เดินดูรอบๆ หมู่บ้านด้วย
อือ แบบนั้นก็ได้
ค่ะ ถ้างั้นส่งหัวหน้าฮงกลับไปก่อน
- แล้วหนูจะนำทางเองค่ะ - นายนำทางสิ
ผมเหรอ ครับ
ทำไม ไม่ได้เหรอ
โอเค
ไปค่ะ ที่รัก รีบไปกันเถอะ
เสียสติเหรอ ออกไปแบบนี้คนก็เห็นหมดสิ
ใจเย็นไว้ ทุกอย่างมีหนทาง
ไปกัน
เฮ้อ จะบ้าตาย
นี่
ไม่ต้องรีบแล้วก็กินเยอะๆ นะ
กินเข้าสิ
- ครับ จะกินให้อร่อย - ค่ะ ทานเยอะๆ เลย
ประกาศถึงชาวกงจินที่รักทุกท่านค่ะ
- เนื่องด้วยสถานการณ์ที่ไม่อาจเลี่ยงได้ - ถามจริง
- ขณะนี้หัวหน้าฮงดูชิกกำลังสวมบทบาท - เหลือเชื่อเลย
เป็นแฟนหนุ่มของคุณหมอยุนฮเยจินอยู่ค่ะ
ขอความร่วมมือชาวบ้านทุกท่าน แสดงบทบาทอย่างแข็งขันด้วยนะคะ
ท่านที่มีส่วนร่วมมากที่สุดจะได้รับรางวัล
เป็นส่วนลด 30 เปอร์เซ็นต์ ที่คลินิกทันตกรรมยุนไปเลยค่ะ
- ลด 30 เปอร์เซ็นต์ - ลด 30 เปอร์เซ็นต์
ไปกันเถอะ
เอาล่ะ คัต
กินข้าวอิ่มแล้วก็ง่วงล่ะสิ
ครับ ง่วงจัดๆ เลย พี่
เราพักกล้องกันสักสองชั่วโมงดีไหม
- จริงเหรอครับ - อือ
ตอนนี้แดดแผดเผามาก เดี๋ยวทีมงานเราจะเป็นไข้แดดกันหมด
เรามาปรับให้สภาพแวดล้อมการทำงานดีกว่านี้กัน
- เจ๋ง - แต่ทุกคนห้ามไปทำอย่างอื่น
กลับไปพักให้เต็มอิ่มนะ
- ค่ะ - ครับ
โอเค ถ้างั้นแยกย้ายกันตอนนี้
แล้วรวมตัวกันใหม่ตอนบ่ายสอง แยกๆ
- เหนื่อยกันมากเลยนะครับ - ทำได้ดีมากค่ะ
- กลับที่พักเลยนะ - บ๊ายบาย
- ค่ะ - ครับ
- สวัสดีค่ะ - สวัสดีครับ
โอ๊ยตาย ทำแบบนั้นเดี๋ยวก็หกหมดหรอก
ไม่เป็นไรค่ะ ไม่หกหรอก
คุณยาย แบกอะไรมาหนักๆ
ส่งมาครับ ส่งมา ส่งมาเลย
- โอ้ๆ - โธ่ ไม่ได้มากมายอะไรหรอก
พวกเราทำต็อกมันฝรั่งมาน่ะ
ตื่นตั้งแต่เช้ามืด แล้วก็วุ่นวายกันไปหมด
จะมาบอกว่าไม่ได้มากมายได้ไงคะ
หลังฉันจะหักเป็นสองท่อนอยู่แล้ว
- โธ่เอ๊ย - ตอนนี้ไม่ได้ถ่ายทำอยู่สินะ
ตอนนี้เป็นช่วงพักน่ะครับ
- อ๋อ - อ๋อ
ขอบคุณมากนะครับ เดี๋ยวเราจะแบ่งกันกินให้ครบทุกคนครับ
ลองชิมรสชาติดูก่อนสิ
- เอางั้นเหรอครับ ไหน - อือ
โอ้โฮ
ว้าว ดูสีสันซะก่อน
ผมชิมนะครับ
อร่อยมากเลยครับ
มันฝรั่งหนึบหนับมาก
ข้างในคือถั่วใช่ไหม
ที่จริงน่ะนะ
- ต้องบอกว่าถั่วแดงถึงจะรู้จักใช่ไหม - รู้ครับ
แต่ว่าอากาศมันร้อน
- วางไว้ข้างนอกเดี๋ยวจะเสียเร็ว - ผมยกเข้าไปเองครับ
- วางไว้หน้าพัดลมก็ได้นะ - ให้ตาย ยัยคนนี้
- ใส่ในตู้เย็นเนื้อมันจะแข็งขึ้น - ว่าแต่
รสชาติหวานๆ เค็มๆ รสสัมผัสก็เลิศมากครับ
จูน ลองกินสักชิ้นสิ
พ่อหนุ่มคนนี้ ยังไดเอตหรืออะไรนั่นอยู่หรือเปล่า
ไม่ครับ ผมจะกินให้หนำใจ
กินสิๆ
อร่อยครับ
- อร่อยเหรอ - อร่อยมากครับ
- กินเยอะๆ - อร่อยจริงๆ ครับ
กินเลยๆ
คุณแม่ ทะเลที่นี่สวยมากใช่ไหม
- ว้าว ฉันชอบจัง - เนอะ
หมู่บ้านเรียบง่ายดีจัง ว่าไหม
หมู่บ้านชนบทก็เหมือนๆ กันหมดแหละ
ปัดโธ่ ฮเยจิน ทำไมตาคนนี้ถึงจืดชืดเหลือเกิน
คะ
อย่างน้อยก็หืออือหน่อยไหม จะได้คุยต่อได้
แต่นี่ไร้ชีวิตชีวา หน้าตึงอย่างเดียว
เดาไม่ออกว่าคิดอะไรอยู่
นิสัยแบบนั้นเข้าถึงยากนะเนี่ย ขี้งอนด้วยหรือเปล่า
ใครขี้งอนกัน
- ปัดโธ่ งอนทั้งวี่ทั้งวันแหละค่ะ - หือ
ไข่แดงในไข่ดาวแตกก็งอน
- เข้าห้องน้ำไม่มีทิชชูก็งอน - ผมงอนตอนไหน
คงเหนื่อยใจน่าดู
ถ้างั้นคุณแม่คงจะขมวดคิ้วบ่อยสุดๆ แต่ทำไมไม่มีริ้วรอยเลยล่ะ
แฟนเรานี่พูดจาตลกดีจริง
ฮเยจินโชคดีจัง
- ไม่ต้องห่วง - อย่าเล่นใหญ่ให้มาก
เดี๋ยวมันจะ…
โอ๊ะ สวัสดีครับ
ว้าว คุณหมอยุนกับหัวหน้าฮงนี่นา
กลัวคนไม่รู้ว่าเป็นสุดยอดคู่รักแห่งหมู่บ้านละมั้ง
เหมาะสมดั่งกิ่งทองใบหยก
ก็นั่นน่ะสิ
เจ้าดูชิกเพื่อนของฉัน วันนี้ก็ยังหล่อเฟี้ยวเหมือนเดิมไม่มีผิด
ไหนว่ามีหนทางไง
- แสดงแข็งจนหินยังอาย - น่าอึดอัดหลาย
สวัสดีครับ คุณพ่อคุณแม่ของคุณหมอยุน
- ครับ ผมก็คือ… - เสียงเป็นอะไรนั่น
เจ้าของบทเพลง "กายบริหารในคืนเดือนหงาย" นามว่าโอยุนครับ
อ้อครับ ยินดีที่ได้พบนะ
คงจะไม่รู้จักโอยุนสิท่า
ไม่เป็นไรครับผม
ผมสนิทสนมกับหัวหน้าฮง ดุจพี่น้องคลานตามกันมา
ส่วนกับคุณหมอยุน เราแลกเปลี่ยนความเห็นกัน ทางดนตรีและวัฒนธรรมครับ
- อ๋อครับ - ผมได้เตรียมของขวัญล่วงหน้า…
มาให้ทั้งสองท่าน เป็นซีดีพร้อมลายเซ็นของผม
- อย่านะ - นี่เลยครับ
ส่วนนี่คือโปสเตอร์ของผม
ตอนนี้มันอาจไม่ยิ่งใหญ่อะไร
แต่ถ้าเก็บไว้อาจจะกลายเป็นของขวัญ อันเลอค่าสู่รุ่นลูกรุ่นหลานก็ได้
- ขอบคุณครับ - ครับผม
เจ้าดูชิกของเรา ว้าว ออกกำลังกายเหรอเราน่ะ
- หุ่นนี่แบบ… - สวัสดีค่ะ
คุณพ่อคุณแม่ ฉันเป็นผู้นำชุมชนกงจินค่ะ
อ๋อครับ
สมัยก่อนที่กงจินของเราไม่มีคลินิกทำฟัน
แต่คุณหมอยุนช่วยได้เยอะเลยค่ะ
ใช่แล้ว
คนนี้เป็นเจ้าของตึกน่ะค่ะ
ทั้งบ้านแล้วก็คลินิก
- โอ้ - อ๋อ
ในที่สุดก็ได้เจอกัน ฝากเจ้าฮเยจินของผมด้วยนะครับ
แหม ฉันสิคะที่ต้องขอฝากเนื้อฝากตัว
หัวหน้าฮง เดี๋ยวพาคุณพ่อคุณแม่มาทานมื้อเที่ยงนะ ฉันจะทำสุดฝีมือเลย
ไม่ๆ พามาที่ร้านอาหารจีนกงจินสิ ฉันจะ…
โอเคนะ พามาที่ร้านฉัน
เอาล่ะ ตามนั้น
- ไปทางนั้นค่ะ - ส่วนร้านผมมีกาแฟ
เชิญทางนั้นๆ
- ลาก่อนนะคะ - ไม่เป็นไรๆ
เจ้าดูชิกเพื่อนยากของฉัน ลาก่อนนะ
- อือ - ไม่ต้องเลย นายไม่ต้อง
หมู่บ้านนี้พิลึกชอบกลแฮะ
อ้อ แล้วอีกอย่าง ทำไมรู้จักฉันกันหมดล่ะ
เอ่อ รีบไปกันค่ะ ไปเถอะ
- บ๊ายบายนะ - ทางนี้
- บ๊ายบายนะ ดูชิก - โชคดีนะจ๊ะ
ให้ตายสิ
- เลิ่กลั่กสุดๆ - แต่ฉันว่าเราทำดีแล้วนะ
พี่จะแจกซีดีเพื่อ
- ฉันเนียนสุดแล้ว - แจกซีดีเพื่อ
นักร้องต้องแจกซีดีสิ
- นายน่ะไม่เนียนสุดแล้ว - ไม่เนียนตรงไหน
- ออกจะธรรมชาติ ทำไมเล่า - ปัดโธ่
เป็นบ้าเหรอ ประสาทกลับใช่ไหม
เอาคิวชีตที่ทำแสนยากเย็นมาทำอะไร
ฉันอยากรู้ว่าถ้าเป็นเครื่องบินกระดาษ แล้วจะบินปร๋อไหม
ตลกเหรอ ถ้าจะทำอะไรเหลวไหล ก็ออกไปเดินสักรอบแล้วค่อยมา
- รู้น่า - เดี๋ยวแม่ฟาดปลิวไปพร้อมกัน
โอ๊ย มือหนักชะมัด
โอ๊ะ
มาดูจูนเหรอ
เปล่านะคะ แฮกเกอร์แยกเรื่องงานกับเรื่องส่วนตัวออก
งั้นไม่อยากเจอดีโอเอสจริงเหรอ
พี่จูนอยู่ข้างในเหรอคะ
เปล่า กลับที่พักแล้วเพราะเป็นช่วงพักน่ะ
โธ่เอ๊ย รู้งี้มาให้เร็วกว่านี้ อย่างน้อยจะได้เห็นพี่เขาออกไป
ปัดโธ่เอ๊ย
- โอ๊ะ ฮเยจิน - ถ้าไปจะมีท่าเรืออยู่
อ้าว ทำไมอยู่กับหัวหน้าฮง
- มีตลาดปลาด้วย - ไม่ได้นะคะ
- ทำไมล่ะ - ตอนนี้พ่อแม่ของพี่เขามาหา
อาก็เลยรับบทเป็นแฟนหนึ่งวันค่ะ สุดติ่งเลยเนอะ
ฮะ เป็นไปไม่ได้ ทำไมล่ะ ทำไม
- หนูจะรู้ได้ไง - ฮเยจิน
รุ่นพี่ ไม่ได้ถ่ายทำอยู่เหรอคะ
"รุ่นพี่" เหรอ
สวัสดีครับ ผมเป็นรุ่นพี่ที่มหาวิทยาลัยของฮเยจิน
ชื่อจีซองฮยอนครับ
อ้อ ครับๆ
ทำไมชื่อคุ้นหูจังล่ะ
ตายแล้วๆ ใช่โปรดิวเซอร์คนดังหรือเปล่าคะ
ขอบคุณที่จำได้นะครับ
เดี๋ยวนะ คุณรู้จักเหรอ
ใช่ รายการโปรดของฉันเป็นฝีมือพ่อหนุ่มนี่ทั้งนั้น
อ๋อ งั้นเหรอ ยินดีที่ได้พบนะครับ
เป็นเกียรติที่ได้พบนะครับ คุณพ่อ
"คุณพ่อ" เหรอ
ฟังแล้วรื่นหูดีแฮะ
จับมือเป็นพิธีเชียว
โปรดิวเซอร์จีไม่ยุ่งเหรอ ไม่ถ่ายงานหรือไง
- ถ่ายงานเหรอ - คุณพ่อครับ ตอนนี้เราพักกันอยู่
อยากเข้ามาสักครู่ไหมครับ ผมจะพาชมกองถ่ายเอง
เอ่อ ไม่ค่ะ รุ่นพี่
- ไม่เป็นไรค่ะ - เราเข้าไปได้เหรอครับ
ไม่รู้จะเสียมารยาทหรือเปล่านะ
ไม่เลยสักนิด เข้ามาสิครับๆ
- เชิญครับ เชิญ - ไปกันๆ
ที่จริงผมเป็นไกด์ของที่นี่ ไกด์ท้องถิ่น
คือว่ารุ่นพี่
- ฮะ - เรื่องมันมีอยู่ว่า…
รู้แล้ว ฉันได้ยินแล้ว
ไม่ต้องห่วงนะ ฉันจะไม่ทำให้เธอเดือดร้อน
- ไปกัน - เอ่อ ค่ะ
- ตรงนี้เป็นห้องนั่งเล่น - ครับ
ตรงนี้มีกล้อง โอ้โฮ ห้องนี้มีกล้องกี่ตัวล่ะเนี่ย
ฉันเห็นในทีวี เวลาที่คนขยับ กล้องจะหันตามไปด้วยนะ
- คงไม่ได้ถ่ายเราอยู่ใช่ไหม - ไม่เป็นไรครับ ตอนนี้ปิดอยู่
- เชิญนั่งตามสบายครับ - ครับ
เครื่องดื่มรับเป็นกาแฟเย็นได้ไหมเอ่ย
แน่นอนครับ ดีเลย
กินกาแฟตอนท้องว่างดีตรงไหน
งั้นรับเป็นชาแทนกาแฟไหม
ไม่ครับ ไม่เป็นไร ผมดื่มได้
พูดอะไรไม่เข้าท่า
ฮเยจิน ตากแดดอยู่ทำไม เข้ามาสิ
ไม่เป็นไรค่ะ เดี๋ยวฉันรอตรงนี้
ปล่อยไปเถอะ ฮเยจินทำงานอุดอู้ในอาคารตลอดวัน
ปล่อยให้โดนแสงบ้าง รับวิตามินดีบ้างสิ
ฉันได้รับจากอาหารเสริมหมดแล้วย่ะ
ในธรรมชาติก็มี จะพึ่งจากของสังเคราะห์ทำไม
เดี๋ยวตับก็งานหนักหรอก
ฉันจัดการตัวเองได้
- เอาล่ะ ฮเยจิน มานั่งสิ - โอ้
เอาล่ะ ได้แล้วครับ
โอเค
นี่ครับ
- ฮเยจิน - ขอบใจนะคะ
เอาผ้าคลุมไว้
ขอบคุณค่ะ รุ่นพี่
คุณแม่คุณพ่อ ผมซื้ออันนี้มาจากโซล ลองชิมดูนะครับ
เป็นขนมอบวีแกน รสชาติไม่หวานแล้วก็ย่อยง่ายด้วย
วีแกนหมายถึงคนที่ไม่กินเนื้อสัตว์ไม่ใช่เหรอ
ขนมปังจะมีเนื้อสัตว์อยู่ได้ไง
เอ่อ คืออย่างนี้ครับ ในขนมปัง…
คุณพ่อ มันไม่ได้หมายถึงแบบนั้น
มังสวิรัตินิยมก็มีลำดับขั้นอยู่
มังสวิรัติแบบยืดหยุ่นคือตั้งใจงดเว้นเนื้อสัตว์ แต่ก็กินบ้างเป็นครั้งคราว
มังสวิรัติปลา กินปลาแต่ไม่กินเนื้อ
และหนึ่งในนั้นก็มีวีแกน
เป็นผู้ทานมังสวิรัติที่เคร่งสุดๆ ถึงขั้นไม่กินนมและไข่ไก่
ฉะนั้นในขนมปังนี่ก็เลยไม่ใส่นมและไข่ไก่ ประมาณนี้แหละ
เอ่อ รีบทานอันนี้ดูนะครับ รสชาติกลมกล่อมและน่าอร่อยดี
พ่อ เรากินอันนี้ให้เสร็จ แล้วรีบไปกันค่ะ พี่เขาต้องถ่ายงาน
อือ นั่นสิ เขาคงยุ่งมาก
ไม่เป็นไรครับ คุณพ่อ
ที่ฮเยจินพูดเพราะไม่อยากรบกวนผม
สมัยเรียนมหาวิทยาลัยก็แบบนี้ตลอด
อ้อ เราเจอกันครั้งแรกในคาบวิชาเลือกครับ
อ๋อ ครับ
ฮเยจินเตรียมงานกลุ่มมาอย่างเนี้ยบ
แถมรับหน้าที่นำเสนองาน
เธอออกไปนำเสนองานพูดรัวๆ
- จนไม่มีใครกล้าพูดขัด - เหรอครับ
- คุณพ่อรู้ไหมว่าฮเยจินเถียงเก่ง - โอ้โฮ เก่งจนไก่เรียกพี่
ฉันทำแบบนั้นตอนไหนคะ รุ่นพี่
เล่าให้ฟังหน่อยครับ ฮเยจินเป็นยังไงบ้าง
ฮเยจินสมัยเรียนเนี่ยนะครับ
ทั้งขยันเรียน ทั้งตั้งใจทำงานเพื่อทุนการศึกษา แต่ว่า
เรื่องเต้นจัดจ้านยืนหนึ่งครับ
เต้นเหรอ
รุ่นพี่ เผาฉันเรื่องนั้นได้ไง
เคยเต้นครั้งเดียวค่ะ ครั้งเดียว
- พอแล้ว - เธอเต้นเก่งออก ฮเยจิน ท่านี้น่ะ
ได้ที่หนึ่ง…
คุณแม่ คราวหลังแวะมาที่สถานีโทรทัศน์สิครับ ผมจะพาเดินชมเอง
- ทำแบบนั้นได้เหรอคะ - ได้ครับ
โธ่ จะรบกวนเขาอีกทำไมเล่า
ถ้าอยากได้ ผมจะหาบัตรเข้าชม "แก๊กบิ๊กลีค" ให้นะครับ
จริงเหรอคะ นั่นรายการโปรดของฉันเลย
แปลกเหลือเกิน เหลือชิ้นสุดท้ายทีไรไม่มีใครกินทุกที
- อุ๊ยตาย - คุณพระ
- โอเคไหมคะ - เดี๋ยวผมหยิบทิชชูมาให้
ไม่ต้องค่ะ ฉันมีทิชชูเปียกอยู่
ทำไมไม่ระวังหน่อยล่ะ จริงๆ เลยเชียว
- นี่ทิชชูเปียกค่ะ - อ้อ ขอบใจจ้ะ
ผู้กำกับ
ผู้กำกับ ต้องเตรียมตัวถ่ายได้แล้วนะ
อือๆ รู้แล้ว เดี๋ยวตามไปนะ
ครับ
ถ้าได้เจอกันตอนไม่ยุ่งคงจะดีแท้ๆ ขอโทษที่ให้ออกไปแบบนี้นะครับ
โธ่ ไม่เป็นไรครับ เราเดินชมจนหนำใจแล้ว
ฉันจะบอกเพื่อนๆ ในกลุ่มแชต ให้ดูรายการนี้ให้ได้เลยค่ะ
ขอบคุณครับ งั้นเดินทางปลอดภัยนะครับ
คราวหน้าผมจะไปแนะนำตัวอย่างเป็นทางการ
- ค่ะ - ได้ครับ
- รุ่นพี่ ไว้จะโทรไปนะคะ - ไปเถอะ
ฝากดูแลผู้ใหญ่ด้วยล่ะ ถึงจะทำเป็นพาร์ตไทม์แค่วันนี้ก็เถอะ
อือ วันนี้ฉันจะอุทิศตนเพื่อบทบาทสุดๆ
ในฐานะแฟนของหมอฟัน
ไอ้ ไอ้หมอนั่น ดูไม่น่าใช่คนแบบนั้นแท้ๆ
ผมก็ไม่นึกว่ารุ่นพี่จะเป็นแบบนั้น
ก็ว่าอยู่ว่าเครื่องรางเรตติ้งห้อยกระเป๋าอยู่ไหน
ที่แท้อยู่ที่คนนั้น
โปรดิวเซอร์จี ฉันซื้อบ้านด้วยแผนเงินกู้ 30 ปีนะ
แถมต้องขยันเลี้ยงดูและหาอาหาร ให้ท่านเจ้านายของฉัน
เอาให้ดีๆ ล่ะ
อือ
- ฉันจะพยายาม - ไม่ ทำให้ดี
ฉันจะทำให้ดี
ผู้ช่วยพโย
โอ๊ะ
ทำอะไรอยู่ตรงนี้ครับ
ฉันเหรอ ฉันนั่งฆ่าเวลาอยู่ค่ะ
เพราะคิดว่ายังไม่ควรกลับบ้านตอนนี้
ฮะ หมายความว่ายังไง…
ไม่มีอะไรมากหรอกค่ะ ว่าแต่ทำงานอยู่ใช่ไหม จะไปไหนเอ่ย
ผมกำลังลาดตระเวนอยู่
แล้วก็จะไปส่งข้าวกล่อง ให้ผู้เฒ่าที่อยู่บ้านคนเดียว
ฉันค่ะ ฉันจะช่วยเอง ขอเป็นอาสาสมัคร
หือ ไม่ต้องก็ได้นะครับ
ไม่เป็นไรค่ะ ฉันไม่มีอะไรทำอยู่พอดี
ว้าว เยี่ยมเลย ได้ทำเรื่องดีๆ แล้วอิ่มใจ
นั่งได้ใช่ไหมคะ
นี่มัน…
ข้าวกล่องครับ
อ้อ
ตั้งแต่เกิดมา ฉันเพิ่งนั่งรถตำรวจเป็นครั้งแรก
จะว่าไป ที่นั่งดูแปลกตาดีนะคะ
เคลือบด้วยเอนาเมลเพื่อกันน้ำน่ะครับ
เพราะผู้ที่เมาสุราจะอาเจียนออกมา
หรือไม่ก็ถ่ายหนักถ่ายเบาในรถ
ถ่ายอะไรนะคะ
ไม่ต้องกังวลครับ เมื่อคืนเกิดเหตุก็จริง แต่ผมทำความสะอาดเอี่ยมแล้ว
อ้อ อย่างนั้นนี่เอง
- ขอเสียมารยาทแป๊บนะครับ - คะ
ป้ายทะเบียน 8736 กลับรถผิดกฎหมายครับ
กรุณาจอดที่ไหล่ทาง
- รอสักครู่นะครับ - ค่ะ
ได้เห็นตอนทำงานแล้วยิ่งเท่ไปใหญ่
ขอบคุณครับ
จะคลั่งตายแล้ว แม่จ๋า
- ขอโทษที่ให้รอครับ - ไม่เป็นไรค่ะ
เมื่อกี้จ่ายใบสั่งให้รถคันนั้นเหรอคะ
ครับ ขับรถข้ามเส้นกลางถนน หักคะแนน 30 แต้มและปรับ 60,000 วอน
อ๋อ
คุณอึนชอลก็ต้องถูกลงโทษนะ
ว่าไงนะครับ
คุณอึนชอลก็บุกรุกนะคะ บุกรุกใจฉัน
เรื่องค่าปรับ ฉันยอมให้เจ๊ากันด้วยไก่ตัวนั้น
เรามาเป็นแฟนกันนะคะ
ผมว่าคุณใจร้อนเกินไปนะครับ
คะ
ผู้ช่วยพโยยังไม่รู้จักผมดีเลยนี่ครับ
ใช่ครับ แน่นอนว่าหนุ่มสาวสมัยนี้ชอบพอกันง่าย
แล้วคบกันได้สบายๆ
ผมรู้ดีว่ายุคนี้การมีแฟนมันง่ายในพริบตา
แต่ผมมันเชยคงทำแบบนั้นไม่ได้หรอก
หวังว่าจะเข้าใจผมนะครับ
อ๋อค่ะ
อ้อ คือว่าฉัน
คือว่าฉันมีที่หนึ่งที่ต้องรีบไป
คราวหลังฉันจะช่วยไปส่งข้าวกล่องแน่นอนค่ะ
จะบ้าตายจริงๆ
ที่นั่งเบาะหลังในรถตำรวจ เปิดประตูจากด้านในไม่ได้ครับ
อ้อ ค่ะ โอ๊ย จริงๆ เลย
ค่ะ ขอบคุณนะคะ
ฮเยจิน โปรดิวเซอร์จีซองฮยอน เขามีแฟนหรือยัง
รุ่นพี่เหรอคะ น่าจะยังไม่มีนะ
งั้นเหรอ ผู้ชายคนนั้นดูใช้ได้เลยทีเดียว
- อ้อ - ทางนี้
คลินิกดูอบอุ่นดีจัง
ไม่ได้กว้างมากแต่ก็ไม่อึดอัด
- เนอะ - จริงเหรอคะ
ตั้งแต่ประสานงานพื้นที่ ไปจนตกแต่งภายในก็ผ่านมือผมหมด
แมลงโม้บินว่อน
หือ คุณพ่อ เมื่อกี้ว่ายังไงนะ
อ้อ ฮเยจินแกอย่าปล่อยให้ต้นไม้นั่นตายล่ะ ดูแลให้ดีๆ
อ๋อค่ะ
โธ่ คุณน่ะดูแลตัวเองให้ดีเถอะ เลี้ยงกล้วยไม้ตายมาตั้งเท่าไรแล้ว
เลี้ยงกล้วยไม้อะไรเหรอ
มีแล้วกัน ชื่อโอเรียนทัลออร์คิดส์
พันธุ์กล้วยไม้ชั้นสูงเลยนะนั่น
โอ้โฮ ถ้าอยากให้ดอกมันบาน ก็ต้องดูแลให้ดีในช่วงฤดูหนาว
แล้วดูแลอุณหภูมิล่ะ ทำยังไง
เห็นฉันเป็นคนยังไง ก็ตั้งไว้ในห้องนั่งเล่นไง
ปัดโธ่ แบบนั้นอุณหภูมิก็สูงเกินน่ะสิ
ในช่วงฤดูหนาว ต้องให้กล้วยไม้ อยู่ในอุณหภูมิ 5 ถึง 15 องศาเซลเซียส
แล้วก็จำศีลอยู่แบบนั้นตลอด 60 วัน ดอกถึงจะบานสะพรั่ง
งั้นเหรอ ไอ้ฉันก็กลัวมันจะแข็งตาย
อ๋อ อย่างนี้นี่เอง
ว่าแต่ ทำไมนายรู้เรื่องกล้วยไม้ดีขนาดนั้นล่ะ
อ๋อ เคยอยู่หน่วยรุกขกรรมสมัยเข้ากรม
น่ะครับ
มีหน่วยนั้นด้วยเหรอ
อือ ผมดูแลต้นไม้ที่คเยรยงแดเวลามีงาน แล้วก็ดอกไม้ด้วย
อ้อ
คือว่า
ฉันปลูกกล้วยไม้กะเรกะร่อนเกาะเชจูด้วย
กะเรกะร่อนงั้นเหรอ ขอนึกก่อน
ปกติแล้วกล้วยไม้กะเรกะร่อนจะโตในป่าทึบ
เพราะงั้นเลยต้องให้อยู่ในอุณหภูมิสูง และให้น้ำกับปุ๋ยเยอะกว่า
- ต้องให้โดนแดดน้อยๆ แบบนี้ - อ๋อ
- มาแล้วเหรอคะ - ครับ
ขึ้นไปบนชั้นสองดีกว่าใช่ไหม
แหม ที่นั่นวิวแจ่มซะด้วย
- อือ - ทางนี้
คุณพ่อชอบเล่นหมากล้อมเหรอ
ไม่รู้สิ
ชอบมากค่ะ อยู่บ้านก็มองแต่ผังเดินหมากล้อมทั้งวัน
- เอาล่ะ - อ้าว หัวหน้าฮง
- อ้าว ว่าแต่ใครชนะ - อ้าว
ผมชนะมาได้อย่างหวุดหวิดครับ
โอ้ อย่างนั้นเหรอ
ขอโทษนะครับ
โธ่ ขอโทษอะไรกันล่ะ
มัวทำอะไรอยู่ รีบไปซื้อจาจังมยอนมาเลี้ยงสิ
ก็ได้ ไปกินจาจังมยอนกัน
- เยี่ยมเลย - ครับ
มานี่มา
- สั่งทังซูยุกด้วยนะ - โอเค ทังซูยุก
คราวหน้าไม่ออมมือให้แล้วนะ
ครับ
ดวลกับผมสักตาไหม
เล่นเป็นด้วยเหรอ
ลองดูเดี๋ยวก็รู้
- เอาล่ะ - ไหนมาลองดูหน่อยซิ
เดี๋ยวนะ จะเล่นหมากล้อมกันตรงนี้เหรอคะ
- เรามากินข้าว… - โธ่เอ๊ย
เอาล่ะ ดูซิ
นี่จ้ะ
เดี๋ยวเราจะสั่งอาหารหลังจบเกมหมากล้อมค่ะ
ได้สิคะ ถ้ารู้ว่าจะเป็นแบบนี้ ฉันน่าจะเปิดชมรมหมากล้อมแทนร้านปลาดิบซะ
ว่าแต่ อีจุนเล่นหมากล้อมเก่งได้ยังไงคะ
รูปกล้วยไม้ก็วาดค่ะ ฟึบ
ถ้าเกิดในยุคโชซอน แกคงได้เป็นใหญ่เป็นโตไปแล้วล่ะ
ตอนนี้ก็ไปได้สวยแล้วนะคะ
คุณหมอยุนน่ะสิที่ไปได้สวย
คุณคงภูมิใจน่าดูที่มีลูกสาวเก่งขนาดนี้
อ้อ ค่ะ
แต่คุณแม่ยังสาวอยู่เลยนะคะ
- ทั้งสองคนคุยกันเถอะค่ะ - ค่ะ
ไม่สบายตรงไหนหรือเปล่าคะ
อ้อ เปล่าหรอก ฉันไม่เป็นไร ไม่มีอะไรหรอก
เห็นคุณเอาแต่ดื่มน้ำ
คอแห้งมากเหรอคะ
คือว่าอันที่จริง
ฉันไปโรงพยาบาลมา
เห็นว่าเป็นอาการแสบร้อนในช่องปากน่ะ
อ้อ
มีอาการร้อนในปากด้วยไหมคะ หรือว่ารู้สึกแสบๆ ในปาก
อือ นิดหน่อย เดี๋ยวมันก็คงหายแหละ
ทานนี่สิคะ
อือ ขอบใจนะ
กลุ่มอาการแสบร้อนในช่องปาก ต้องดูแลให้ดีไม่ให้น้ำลายแห้งค่ะ
ทานลูกอมหรือหมากฝรั่งให้เป็นนิสัย
และต้องดื่มน้ำบ่อยๆ
อ้อ อันนี้เป็นน้ำเย็น เดี๋ยวหนูหาน้ำอุ่นมาให้นะคะ
อ้อ ไม่เป็นไร ไม่ต้องก็ได้
ขอออกตัวก่อนเลยนะ ผมไม่เคยต้องจ่ายค่าจาจังมยอนสักครั้ง
ที่ผมเติบโตมาได้ แปดในสิบก็เพราะเดิมพันหมากล้อมนี่แหละ
ขอไม่นับหมากเมื่อกี้ได้ไหม
โธ่ๆ คิดว่าผมจะยอมเหรอ
ฉันสายตายาวเลยมองไม่เห็นน่ะ
นายไม่รู้จักการให้เกียรติผู้อาวุโสเล่นก่อนเหรอ
ส่วนตัวแล้วผมคิดว่าการยกอายุมาพูด ระหว่างการแข่งขันเป็นการโกงนะ
ช่างเถอะ เลิกเล่นแล้ว
คุณพ่อ งอนแล้วเหรอ
ใครงอนกันล่ะ
แล้วทำไมฉันถึงเป็นคุณพ่อของนายล่ะ
ก็คุณพ่อเป็นคุณพ่อ งั้นจะให้ผมเรียกว่าอะไร
เข้าใจแล้ว ผมจะยอมไม่นับรอบเมื่อกี้
- แต่ยอมให้แค่ครั้งเดียวนะ - ก็บอกว่าไม่เล่นแล้วไง
เอาล่ะๆ ผมเอาหมากออกแล้วๆ เก็บคืนแล้ว ถึงตาของคุณพ่อ
เอ้านี่ ตาคุณพ่อแล้ว ผมหยิบหมากออกแล้ว
โอ้โฮ คิดแบบนี้อยู่นี่เอง
ถ้าอย่างนั้น…
พี่คะ
อ้าว โชฮี
ฉันมาเยี่ยมไข้ แต่ไม่รู้ว่าเธออยู่บ้านหรือเปล่า
รับนี่ไปสิ
เขาว่าวิตามินซีดีต่อสุขภาพมาก
ไม่เห็นต้องหอบมาให้เลยค่ะ
จะให้เชิญเข้าไปในบ้านก็ยังไงอยู่
พี่คะ เราไปหาที่คุยกันข้างนอกดีไหม
เรา แค่สองคนเหรอ
- ดีเลยสิ - ค่ะ
เบื่อจะตายอยู่แล้ว
ฉันรู้แบบนี้ถึงย่างปลาพอลแล็คแห้ง มาให้กินแก้ปากว่างไง ยังจะเบื่ออะไรอีก
อาการปากว่างน่ะ
ไม่ใช่สักแต่กิน ต้องเมาท์ด้วยถึงจะออกรสออกชาติ
มีอะไรสนุกๆ บ้างไหม
เธอต้องแก้นิสัยเสียนั่นนะ
ของสนุกมาแล้วนั่น ผู้ใหญ่บ้านจางกับคุณครูยูมา
คุณพระคุณเจ้า อาหารปากจานใหม่มาแล้ว
- ครับ เชิญครับ อือ มาแล้วเหรอ - นั่งสิ
นี่ ไม่ต้องเลย
เอ่อ จะสั่งอะไรดี
อ้อ ครับ
เอาล่ะ
- เล่นหมากล้อมจบแล้วเหรอ - อือ
เป็นไง ใครชนะ
ให้ฉันเตรียมอาหารเลยไหม
อือๆ พี่จัดการให้เราเลย ขอแบบที่สี่คนกินอิ่ม จัดมาให้เลยนะ
ได้สิ วันนี้ฉันจะจัดหนักจัดเต็ม เอาให้ขาโต๊ะหักเลย
คุณพ่อ อยากทานอะไรเป็นพิเศษ…
โธ่ คุณพ่อเป็นคนวางหมากเอง แล้วจะมางอนกันแบบนี้เหรอ
รอด้วยสิ คุณพ่อ
ขึ้นไปพร้อมกันสิ คุณพ่อ
(นัมซุก)
- หมายเลขที่ท่านเรียก… - ยัยคนนี้ ทำไมไม่รับโทรศัพท์เนี่ย
ให้ตายสิ นั่งซะไกล ไม่ได้ยินอะไรเลย
คือว่า โชฮี
ฉันมีเรื่องจะบอกเธออยู่
ตั้งใจฟังนะ
"แด่เธอ ผู้ซึ่งฉันเคยหลงรัก
ฉันคงไม่สามารถลืมเธอได้ตลอดชั่วชีวิต
ทั้งที่รู้ว่าเป็นความรักที่จะมาไม่ถึงฉัน"
- ได้ยินไหม - เขาท่องกลอนให้เธอฟัง
ท่องกลอนเหรอ ไอ้บ้าเอ๊ย
"เช่นนั้นแล้ว ขอให้งดงามไม่เสื่อมคลาย"
กลอนที่อีซังเป็นคนประพันธ์นี่คะ
ว้าว โชฮี เธอกับฉันพูดจาภาษาเดียวกันจริงด้วย
เหมือนเป็นเนื้อคู่เลย
เหตุผล
ที่ฉันท่องกลอนนี้ให้ฟังก็เพราะ…
โชฮี ฉันยังคงชอบเธอ…
พี่คะ
หือ
กำลังสารภาพรัก แต่ไม่ค่อยได้ยินเลย
ไม่ได้ยินสักนิด
ตั้งแต่ที่เราเจอกันครั้งแรก
พี่ก็ดีกับฉันมาก ถูกไหมคะ
ฉันนึกขอบคุณอยู่เสมอ
- โธ่ - แต่ว่า
ฉันไม่เคยคิดกับพี่ไปมากกว่า…
พี่ชายค่ะ
ต่อไปฉันก็อยากให้เรา เป็นพี่ชายน้องสาวที่ดีต่อกัน
เป็นเพราะฮวาจองเหรอ
อะไรนะคะ
ทั้งเรื่องที่เธอปฏิเสธฉันแบบนี้ แล้วก็…
ที่ขีดเส้นใส่กันด้วย
เป็นเพราะฮวาจองใช่ไหม
ไม่ใช่แบบนั้นหรอกค่ะ ไม่เกี่ยวกับพี่เขาเลย
ฉันขอตัวก่อนนะคะ
ว้าว ก็ว่าอยู่ว่า สัตว์ทะเลของกงจินหายไปไหนหมด
มาอยู่บนโต๊ะนี้นี่เอง
คุณพ่อ ลองทานจานนี้ดูสิ
ปกติแล้วหอยเม่นจะมีรสชาติตบท้ายที่สุดยอด
ไม่ล่ะ
คุณเป็นแบบนี้เพราะแพ้หมากล้อมเหรอ
โธ่เอ๊ย ไอ้นิสัยชอบเอาชนะไร้สาระ
โอ๊ะ หมอฟันก็มีนิสัยนั้น แถมพ่วงนิสัยดื้อรั้นไม่รู้ที่มาที่ไปด้วย
เหมือนคุณพ่อนี่เอง
ฉันเหมือนตรงไหน
ก็ต้องคล้ายอยู่แล้วล่ะค่ะ พ่อลูกกันนี่นา
จริงๆ เลย ผมรู้สึกมาตั้งแต่เมื่อกี้แล้ว
ทั้งสองคนไม่สนิทกันจริงๆ เนอะ
ครอบครัวมีสนิทไม่สนิทกันที่ไหน ครอบครัวก็คือครอบครัว
ทำไมจะไม่มี ครอบครัวไม่ใช่ความสัมพันธ์หรือไง
คุณแม่ ไม่ได้การแล้ว สมัยก่อนมีรายการหนึ่ง
ชื่อรายการว่า "สนิทกันทีเถอะเพี้ยง"
สงสัยสองคนนี้ต้องไปออกซะแล้ว
- หัวหน้าฮง เลิกพูดเหลวไหลได้แล้ว - พวกเรา…
เวลาอึดอัด เกร็งๆ เคอะเขินกัน การกินนี่แหละดีที่สุด
เอ้านี่ คุณพ่อ ลองทานดูนะ
เอ้า อ้าปาก
ฉันไม่ชอบกินอะไรที่เละๆ แบบนั้นหรอก
พ่อฉันไม่ทานอาหารทะเล
โธ่ คุณพ่อของเรา เคยทานแต่ปลาดิบจิ้มซอสใช่ไหมล่ะ
อย่าเป็นแบบนั้นสิ เชื่อผมแล้วลองชิมดูสักคำ
วันนี้ผมจะให้คุณพ่อได้ลิ้มรสชาติ ที่แท้จริงของอาหารทะเลเอง
ทำไมฉันต้องเชื่อฟังนายด้วย
ก็เพราะ
พวกเราเล่นหมากล้อมด้วยกันละมั้ง
ปู่ของผมเคยสอนไว้ว่า "หมากล้อมผูกมิตรสหายดีๆ ให้ได้
คนที่นั่งหันหน้าเข้าหากันต่อหน้ากระดานหมากล้อม ถือเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันแล้ว" ท่านเคยว่าไว้
อะไรกันเนี่ย งั้นทั้งคู่เป็นเพื่อนกันแล้วเหรอ
เพื่อนบ้าบออะไร
เอาล่ะ คุณพ่อ อ้าปากหน่อย
- อ้า - อ้าม
โอ้
เคี้ยวให้ละเอียดนะ จะรู้สึกเค็มนิดๆ
แล้วรสชาติสดชื่นจะปะทุขึ้นมาตอนท้าย
โอ๊ะ หน้าตาเหมือนจะ หน้าตาเหมือนจะโอเคนะ
คุณพ่อ เป็นไงบ้าง รสชาติสดใหม่ใช่ไหม
ก็นะ ไม่แย่เท่าไร
โอเค หอยเม่นผ่าน จานต่อมานะคุณพ่อ กระจู๋ทะเล
น่าขยะแขยงจะตาย ใครจะกินลง
ถึงจะไม่น่ากิน แต่รสสัมผัสดีของแท้
- ไม่เอาหรอก - โธ่ คุณพ่อ
- ไม่ได้ ไม่เอา - ลองดูหน่อยน่า
- ไม่เอาๆ - ลองหน่อยนะ
- ให้ตายก็ไม่กิน - โธ่เอ๊ย
- งั้นลองปลิงทะเล - ลองดูหน่อยน่า ปลิงทะเลอร่อย
โอ๊ย ไม่เอาด้วยหรอก
- ลองกินหน่อย - แปลกจัง
- ลองดูหน่อย - ทั้งสามคนเพิ่งเจอกันวันนี้แท้ๆ
- คุณแม่ทานได้ คุณพ่อก็ทานได้ - แต่ภาพที่หัวหน้าฮงอยู่ด้วยตอนนี้
ทำไมถึงดูเป็นธรรมชาติขนาดนี้ล่ะ
- เป็นยังไง คุณพ่อ - ผู้ชายคนนั้น
ทำไมถึงทำให้อากาศชวนน่าอึดอัดเบาบางลง
ถึงคิวกระจู๋ทะเลแล้ว
แล้วทำให้รอบข้างดูอบอุ่นแบบนี้ได้
- ฉันกินไม่ได้จริงๆ - รสสัมผัสของมัน…
ไม่เอา มันชวนขยะแขยงจะตาย
ฉันไม่ชอบกินของดิบด้วย
โอ้โฮ คุณฟาดข้าวไปสองถ้วย
อารมณ์ไหนเนี่ย ปกติเห็นกินเท่าแมวดม
ก็เพราะได้มากินข้าว พร้อมหน้าพร้อมตาทั้งครอบครัวไง
ต้องนั่งกินข้าวด้วยกัน ถึงจะเป็นครอบครัวของแท้
โอ้ ใช่เลย
จริงสิ เหมือนที่นี่จะเป็นบ้านเกิดของนาย
แล้วนายอยู่กับพ่อแม่หรือเปล่า
อ้อ ไม่ครับ ทั้งสองท่านเสียไปตั้งแต่ผมเด็กๆ
- งั้นเหรอ - ใช่ครับ
ถ้างั้น ครอบครัวคนอื่นๆ ล่ะ
พ่อคะ ทำไมต้องถามอะไรแบบนั้นด้วย
ไม่เป็นไรหรอก
ผมเคยอยู่กับคุณปู่
แต่ท่านเสียไปตอนผมอยู่ม.ต้น
ตอนนี้ผมอยู่คนเดียว
ตายจริง คงเหงาน่าดูเลย
เพราะคนในหมู่บ้านดูแลผมเป็นอย่างดี ก็เลยสบายหายห่วงครับ
พวกเราย้ายที่กันดีไหมคะ
- ไปคาเฟ่กันไหม - อ้อ
อ้อ ดีเลย เอางั้นไหม
ช่างเถอะ
ทำไมล่ะ ไปดื่มชากันสักแก้วก่อนกลับเถอะ
เราต้องรีบไปก่อนรถจะติดนะ
นั่นสิ เย็นวันสุดสัปดาห์แบบนี้ รถคงติด
งั้นเดี๋ยวผมไปซื้อกาแฟแบบกลับบ้านมาให้
- จะได้ดื่มบนรถตอนขับกลับไป - ไม่ต้องหรอก
ของแบบนั้นไม่จำเป็น
พ่อคะ
งั้นขอไปห้องน้ำสักเดี๋ยวนะ
อือ
พ่อ อยู่ๆ เป็นอะไรไปคะ
แก
รู้อยู่แล้วเหรอ ว่าหมอนั่นเป็นเด็กกำพร้าไม่มีครอบครัว
"เด็กกำพร้า" อะไรกันคะ ทำไมพูดออกมาแบบนั้น
เขาก็มีครอบครัวนะคะ แค่พวกท่านจากไปเร็วก็เท่านั้น
- ไม่ได้เป็นความผิดอะไรสักหน่อยนี่คะ - ผิดสิ
อะไรนะคะ
ฉันก็ไม่ได้มีอะไรเป็นการส่วนตัวหรอกนะ
- แต่เขาผิดที่มาคบแก - พ่อคะ
ลูกสาวคบกับเด็กกำพร้า ที่ไร้ญาติขาดมิตรแบบนั้น
ไม่มีพ่อแม่ที่ไหนอ้าแขนรับด้วยความยินดีหรอก
ที่รักคะ
เลิกกันก่อนจะผูกพันไปมากกว่านี้เถอะ
ยังไงพวกแกก็เพิ่งคบกันได้ไม่นาน
ฉันไม่อยากเกี่ยวดอง กับคนที่มีจุดด่างพร้อยแบบนั้นหรอก
ถ้าเป็นอย่างที่พ่อพูด หนูก็มีจุดด่างพร้อยเหมือนกันสินะคะ
ว่าไงนะ
แม่หนูก็เสียไปตั้งแต่หนูเด็กๆ นี่คะ
แถมยังเป็นครอบครัวที่พ่อแต่งงานใหม่ มีแม่เลี้ยงอีกต่างหาก
ยุนฮเยจิน
หนูก็มีจุดบกพร่องเหมือนกันค่ะ
ทำไมค่อนแคะแต่หัวหน้าฮงอย่างขี้ขลาดด้วย
โธ่เว้ย
สูบบุหรี่ด้วยแฮะ
สรรหาเรื่องทำลายสุขภาพสารพัด
ขนาดฮเยจินยังไม่บ่นฉันเลย
ฉันขอโทษนะ
ไม่ว่านายจะได้ยินหรือไม่
แต่ฉันก็ไม่ควรพูดแบบนั้นออกไป
เธอเหมือนคุณพ่อจริงๆ ด้วย
หมอฟันเป็นคนยอมรับ ความผิดของตัวเองเร็วมากนะครับ
มันอาจจะฟังดูเหมือนแก้ตัว
แต่ฮเยจินก็โตมาพร้อมความโดดเดี่ยวเหมือนนาย
หลังภรรยาฉันจากไป
ฉันก็เมาหัวราน้ำอยู่ช่วงหนึ่งเลยล่ะ
ได้ชื่อว่าเป็นพ่อของแกเท่านั้น
(โรงเรียนประถมจีฮเย)
ไม่เคยจัดกระเป๋าไปโรงเรียนให้ลูกสักครั้ง
พอรู้ตัวอีกที
เด็กนั่นก็เติบโตไปเร็วเหลือเกิน
หนูไปโรงเรียนก่อนนะคะ
เรื่องนั้นค้างคาใจฉันอยู่ตลอดเวลา
ที่ฉันทำไม่ใช่ว่าไม่ชอบนาย
และก็รู้ว่าฉันคาดหวังให้คนอื่นมาทำแทน ในสิ่งที่ทำให้ลูกไม่ได้
แต่ฉันก็หวังให้ฮเยจิน ได้แต่งงานเข้าครอบครัวใหญ่โต
ใช้ชีวิตอยู่ท่ามกลางผู้คนรายล้อม
ได้รับความรักที่ไม่เคยได้รับในวัยเด็กอย่างเต็มที่
คุณพ่อ คิดผิดไปไกลเลยนะครับ
ฮเยจิน
ได้รับความรักมาเพียงพอแล้วครับ
ไม่อย่างนั้นเธอก็คงไม่เติบโตมา…
เป็นคนที่เปี่ยมไปด้วยความรักแบบนี้หรอก
เฮ้อ อากาศดีจัง
หนูขอโทษที่พูดแบบนั้นนะคะ
เหมือนจะเสียมารยาทไปหน่อย
ไม่เป็นไรหรอก พ่อเธอเป็นฝ่ายผิดก่อน
แต่ว่าฮเยจิน
หัวอกพ่อแม่ก็เป็นแบบนั้นแหละ
ที่พ่อเธอพูดมา ว่ากันตามจริงก็เห็นแก่ตัวอยู่นะ
แต่พอเป็นเรื่องของลูกแล้ว พ่อแม่ก็มองอย่างเท่าเทียมไม่ได้หรอก
มองเห็นจุดด้อยของคนอื่นใหญ่เท่าบ้าน
เห็นจุดด้อยของลูกตัวเองเท่าฝุ่นผง
ทำเป็นเหมือนไม่เห็นและอยากเป่าให้มันหายไป
แต่ยังไงฉันก็จะดุเขาแรงๆ ให้เอง
อย่าไปโกรธเคืองพ่อเลยนะ
พ่ออุตส่าห์ทุ่มเทให้เธอคนเดียว ถ้าโดนเกลียดคงน่าสงสารแย่
พ่อน่ะเหรอคะ
กระถางต้นไม้ที่คลินิกทำฟันน่ะ
พ่อเขาตระเวนไปร้านดอกไม้เป็นสิบร้าน กว่าจะเลือกซื้อได้นะ
ผมอยากได้ต้นที่มีความหมายและหายากหน่อย
ต้นไม้มงคลที่ช่วยให้งานราบรื่น สุขภาพแข็งแรง
และนำพาความโชคดีมาให้
ภาพหน้าจอโทรศัพท์ของพ่อเขา ก็เป็นรูปเธอตอนเด็กๆ
ได้ยินว่าที่จังหวัดคังวอนฝนตกหนักเลย
ฮเยจินคงไม่เป็นไรใช่ไหม
ถ้าเป็นห่วงก็ลองโทรหาแกดูสิคะ
เห็นว่าเดี๋ยวจะมีพายุเข้าด้วย
ทั้งที่ตัวเองไม่รู้ว่าข้างนอกฝนตกหรือหิมะตกอยู่
แต่พอเป็นอากาศที่จังหวัดคังวอน ดันรู้ไปถึงอัตราความเร็วลมกับคลื่น
ไม่ใช่แค่นั้นนะ
คนที่ไม่ค่อยพูดอะไรเวลาอยู่บ้าน
พอออกไปข้างนอก ก็เอาแต่พูดโอ้อวดเรื่องเธอ
อีกไม่นาน เพื่อนที่มีอยู่หยิบมือ คงจะเลิกคบแล้วมั้ง
ฮเยจิน
แม้คลื่นความถี่จะไม่ตรงกัน จนบางทีก็กระทบกระทั่งกันเหมือนวันนี้บ้าง
แต่เสาอากาศของพ่อเธอ ก็หันเข้าหาเธอเสมอนะ
นายชอบลูกสาวฉันมากเหรอ
ครับ
แต่ว่า
ในฐานะเพื่อน ไม่ใช่แฟนครับ
เดี๋ยวนะ หมายความว่าอะไรกัน
ที่จริงผมเป็นแค่เพื่อนในหมู่บ้านของหมอฟันครับ
เหมือนว่าจะเข้าใจผิด จนผมหลอกทั้งสองท่านไปโดยไม่ตั้งใจ
แต่ไม่มีอะไรที่คุณพ่อต้องกังวล
- ขอโทษด้วยนะครับ - ถ้าอย่างนั้น
จะบอกว่านายไม่ใช่แฟนฮเยจินอย่างนั้นเหรอ
ครับ
แต่เมื่อกี้ผมพูดจริงนะครับ
หมอฟันเป็นคนอบอุ่นจริงๆ
ผมจึงหวังว่า…
จะมีคนดีๆ มาอยู่เคียงข้างเธอจริงๆ
คนคนนั้น
อาจจะเป็นนายก็ได้นะ
(ร้านปลาดิบฮวาจอง)
อ้อ ออกมากันแล้ว ขอบใจนะ
ไปกินข้าวกันเถอะค่ะ
เมื่อกี้เรากินที่นี่แล้ว
จริงด้วย
ถ้างั้น ไปดื่มกาแฟกันเถอะค่ะ กาแฟ
ฉันจะดื่มชา
พ่อเข้ากับฉันไม่ได้จริงๆ
ความสัมพันธ์พ่อลูกดูอึดอัดดีนะครับ
ทำไมล่ะคะ ฉันว่าดูดีออกนะ
รอด้วยสิคะ
คุณพ่อ ถ้างั้นผมจะพาไปร้านชงชาที่รู้จักเอง
แต่พูดตามตรง ผมนี่แหละชงชาอร่อยที่สุด
เฮ้อ
โอ้
และก็ต่อไป
เอาล่ะ
โอเค
ครั้งนี้จะสายอีกไม่ได้
วันนี้เธอมีสอนพิเศษใช่ไหม
มีค่ะ
ทั้งคู่เป็นพี่น้องกัน แต่ดื้อไม่ฟังฉันเลยค่ะ
จริงเหรอ ถ้าหนักข้อเมื่อไหร่ก็โทรหาฉัน
ฉันรับมือกับเด็กเก่งจริงๆ นะ
ครั้งหนึ่งฉันเคยอยากเข้า สาขาวิชาการศึกษาปฐมวัยด้วย
อย่ามาโกหกน่า
เรื่องจริงนะ
- จริงเหรอคะ - อือ
เข้าใจแล้วค่ะ ฉันขอไปเข้าห้องน้ำหน่อยนะ
อือ
(ละครเพลง "โรมานยา")
ฉันได้ตั๋วดูละครเพลงมาฟรี
ไปดูด้วยกัน โธ่เอ๊ย
เขาว่าละครเพลงเรื่องนี้สนุกมาก
ถ้าเธอว่างไปดูกับฉันนะ ฮเยจิน
นักแสดงร้องเพลงกันแบบว่า
ฮเยจิน
- ตายจริง พี่คะ - มาทำอะไรที่นี่
ฉันมาดื่มชากับรุ่นพี่ที่รู้จักน่ะ
นี่ จีซองฮยอน
อ้าว คังอุก
โลกกลมจริงๆ
ฉันว่าจะพาเธอไปแนะนำให้รู้จัก ตอนนัดรวมตัวรอบหน้าพอดี
ทักทายสิ นี่แฟนของฉัน ยุนฮเยจิน
เดี๋ยวนะ ทั้งสองคนรู้จักกันเหรอ
โอ๊ะ อ้อๆ
เพื่อนสมัยมัธยมต้นน่ะ ฉันเคยเล่าให้ฟังแล้วนี่
อ๋อ
ตายจริง อึ้งไปเลย
- เป็นเพราะโชคชะตาแหงๆ - นั่นสิ
ทั้งคู่ดูเหมาะกันดีนะ
น่าทึ่งจริงๆ
เอาล่ะ ตรงนี้
- ได้หรือยัง - อือ
โอ้
- แล้วก็ฝั่งนี้ - เฮ้อ
- ไม่รอดแฮะ - ก่อใหม่อีกทีไหม
- สายไปแล้วล่ะ - สายไปตรงไหน
"วินาทีที่คิดว่าสายไปแล้ว ก็ยังถือว่าเร็วเกิน…
ที่จะมองว่าสายเกินไป" ฉันหมายความว่าแบบนี้น่ะ
ทำอะไรอยู่ ยังไม่ก่ออิฐใหม่อีก
มองอะไร
- มองอะไรครับ - เป็นอะไรเนี่ย
หมาเห่าด้วยแฮะ
วันนี้พวกเราสนุกเพราะคุณเลย ขอบคุณมากนะคะ
งั้นก็ค่อยยังชั่วหน่อย ผมก็สนุกเพราะคุณแม่เหมือนกัน
จริงสิ คุณแม่ รอยเปื้อนกาแฟที่เสื้อน่ะ จะซักออกด้วยเบกกิ้งโซดาก็ได้
ไม่ก็ผสมน้ำส้มสายชูกับน้ำยาล้างจาน
หรือขยี้ด้วยโซดา แล้วมันจะออกเอง
รู้เรื่องการบ้านการเรือนดีกว่าฉันอีกนะคะ
รู้ไปทั่วเชียวนะ
พ่อ ขับรถดีๆ นะคะ
อือ ได้สิ
อ้อ คุณพ่อๆ ถ้าขับแล้วรู้สึกง่วงขึ้นมา ก็จอดข้างทางก่อนนะ
ไม่งั้นเป็นเรื่อง
นายน่ะ มาฝั่งนี้หน่อยซิ
ผมเหรอ
โธ่เอ๊ย อะไรอีกเนี่ย เล่นเอาผมเขินเลย
- เข้ามาใกล้อีก - อะไรของคุณพ่อเนี่ย
โอ๊ย เดี๋ยวก่อน ถ้ากระซิบข้างหู ผมจะจั๊กจี้นะ
ก็ได้ๆ
ทำไมนายถึงเอาแต่พูดห้วนๆ กับฉัน
อ้อ คือว่ามันเป็นปรัชญาของผม
ถ้าพูดให้เข้าใจง่ายๆ มันก็ดูสนิทสนมกันดีออกนี่นา
ดีไปคนเดียวน่ะสิ ไอ้เด็กเวร
- พ่อไปนะ - ค่ะพ่อ เดินทางปลอดภัยนะคะ
- ไปนะ - ค่ะ
- พ่อว่าอะไรเหรอ - อะไรนะครับ
- "ครับ" เหรอ - อะไรนะครับ อ้อ
ฉันถามว่าพ่อ…
พ่อบอกว่าอะไรเหรอ
คุณถูกใจพ่อหนุ่มคนนั้นใช่ไหม
หือ
ที่รัก ถ้าเกิดว่ารถติด เราแวะจุดพักรถหาของกินเล่นกันหน่อยไหม
คุณชอบกินของหวานๆ นี่
ไม่ต้องหรอก ฉันมีแล้วน่ะ
หือ
ทำไมต้องตามมาถึงที่นี่ เดินวนอยู่ได้ กวนสมาธิผมจริงๆ
อ๋อ ฉันเป็นพวกขี้สงสัยนิดหน่อยน่ะ
ตอบอะไรไม่ตรงคำถามสักนิด
ว่าแต่ ฉันสงสัยมาตั้งนานแล้ว
นี่เรือของหัวหน้าฮงเหรอ
ใช่
ทำไมต้องเอาขึ้นมาไว้สูงๆ แบบนี้ด้วย
ไม่สิ เอาขึ้นมาไว้บนนี้ได้ยังไง ขนขึ้นมาได้เหรอ
ผมลองหาเฮลิคอปเตอร์ และลองจ้างรถบรรทุกด้วย
เล่นเอาปวดหัวเลยล่ะ
แต่สุดท้ายก็ย้ายขึ้นมาได้
ก็นั่นแหละ ทำไมต้องทำแบบนั้นด้วย
เรือก็ต้องอยู่ในทะเลสิ
เจ้านี่มันอยู่ในทะเลมาทั้งชีวิต
ผมเลยย้ายมันขึ้นมา ให้มันได้ชมวิวกงจินให้หนำใจ
ความจริงแล้ว นี่เป็นเรือของปู่ผมน่ะ
อ้อ
ตามคาดเลย คุณไม่ปกติจริงๆ
คุณยอมเสียเงินเสียเวลา ไปกับเหตุผลด้านความรู้สึกแค่นั้นเนี่ยนะ
นึกว่ามีเหตุผลยิ่งใหญ่อะไรซะอีก
ทำไมหัวหน้าฮงถึงมาใช้ชีวิตแบบนี้ล่ะ
หาเรื่องชวนทะเลาะอยู่เหรอ
ไม่นะ ฉันสงสัยจริงๆ
หัวหน้าฮง พอจบมหาวิทยาลัยมาแล้ว เคยทำงานอะไรเหรอ
ตลอดเวลาห้าปีนั้นน่ะ
ก็นะ มันเป็นอดีตไปแล้วจะไปสำคัญอะไร ปัจจุบันต่างหากที่สำคัญ
แต่ว่าตอนนี้คุณแค่พักเฉยๆ ใช่ไหม
ใช่แล้ว มันก็พอเข้าใจได้
เพราะคนเราพอใช้ชีวิตไป มันก็มีเหนื่อยกันได้
แค่กลับมาอยู่บ้านเกิด
ชาร์จพลังแล้วค่อยวางแผนชีวิตใหม่
ไม่ได้จะอยู่แบบนี้ตลอดไปนี่ เนอะ
ไม่นะ ผมจะใช้ชีวิตแบบนี้ตลอดไปเลยเหอะ
ผมชอบชีวิตของผมตอนนี้
เป็นไปไม่ได้
นั่นเป็นการสิ้นเปลืองทรัพยากรไป โดยเปล่าประโยชน์นะ
เหมือนเอาคอมพิวเตอร์ที่สเปคขั้นเทพ มาเล่นเกมกู้ระเบิดน่ะ
เหมือนเอารถสปอร์ตที่มีอัตราเร่ง จาก 0-100 กิโลเมตรต่อชม.ได้ในสองวินาที
มาวิ่งบนคันนาแทนออโตบาห์น
อย่าดูถูกสุนทรียศาสตร์ ที่เรียบง่ายของเกมกู้ระเบิดสิ
อีกอย่าง คันนาในคืนฤดูร้อนก็งดงามจะตาย
คุณนี่ช่างไม่รู้อะไร
ใช่แล้วล่ะ
ฉันคงเป็นนังบ้าที่คิดว่าจะคุยกับหัวหน้าฮงรู้เรื่อง
ให้ผมเด็ดดอกไม้เอามาทัดหูให้ไหม
ไม่ต้องเลย
เดินลงไปคงเหนื่อยน่าดู
กลับดีๆ นะ
ให้ตายเถอะ
ขายหน้าตัวเองชะมัด ที่คาดหวังไปชั่วครู่ชั่วขณะเนี่ย
นี่ พโยมีซอน เธอโทรเรียกหัวหน้าฮงมาบ้านได้ยังไง
เธอร้องไห้ทำไม
ฉันสารภาพรักกับคุณอึนชอลไปแล้ว
แต่โดนปฏิเสธ
อย่าร้องนะ
(คลินิกทันตกรรมยุน)
รับสายเถอะค่ะ เดี๋ยวฉันจัดการที่เหลือเอง
ขอโทษนะคะ
แม่ หนูทำงานอยู่นะ
ฮะ เจ็บหนักเหรอ
อ้าว เจ็บตรงไหนล่ะ
อือ เห็นว่าท่านใช้มือค้ำพื้นตอนล้มลงไปน่ะ
อือ ใช่ กระดูกหักแบบแผลเปิด
สามารถผ่าตัดอย่างเร็วที่สุดวันนี้ได้ไหม
อือ เข้าใจแล้ว ขอบใจนะ
อือ ขอบใจจ้ะ
โชคดีที่วันนี้เพื่อนฉันว่างพอดี
ก็เลยนัดผ่าตัดด่วนให้แล้ว
ไม่ต้องกังวลนะ เพื่อนฉันเป็นหมอที่เก่งอยู่
ขอบใจนะ
ก่อนอื่นรีบกลับโซลกัน
เธอจะไปด้วยเหรอ
แน่นอนสิ มายกเลิกนัดตรวจตอนบ่ายกันก่อนเถอะ
แล้วการตรวจคนไข้อีจางฮยอนช่วงค่ำล่ะ
ครอบฟันชั่วคราวของเขาหลุดนะ
ปล่อยให้คนไข้ลำบากไม่ได้
ฉันไปคนเดียวได้ เธออยู่ที่นี่แหละ
นั่งแท็กซี่คันนี้ไปโซลเลยสิ
ฮะ ไม่ต้อง พ่อกับฮยอนซอนบอกว่าถึงแล้ว
เดี๋ยวฉันไปต่อรสบัสที่ขนส่ง แป๊บเดียวก็ถึง ไปนะ
ถึงแล้วก็ติดต่อมาทันทีล่ะ
- ได้ - อือ
ตกใจหมด
เจ้าหน้าที่ชเวมาทำอะไรที่นี่คะ
คุณผู้ช่วยพโยไปไหนเหรอครับ
อ้อ
คุณผู้ช่วยพโย
อ้าว เจ้าหน้าที่ชเว
ขึ้นมาครับ เดี๋ยวผมไปส่งที่โซลเอง
อะไรนะคะ
ขึ้นมาสิครับ
ขอบคุณค่ะ ตายจริง
วันนี้จะกลับไปตัดต่อที่โซลเหรอ
อือ ไปแล้วเดี๋ยวกลับมาอีกอาทิตย์หน้า
ครั้งนี้ลองใส่คำบรรยายให้มันดีๆ หน่อย ฉันส่องๆ แล้วนะ
รายการ "โกเอ้าต์วิธยู" กับ "นิวเจอร์นีย์ทูเดอะทรีคิงด้อมส์"
เทียบดูแล้ว ของนายยังห่างชั้น
ขอบใจสำหรับคำแนะนำดีๆ นะ
รู้แล้วก็ทำดีๆ ล่ะ
ว่าแต่คุณพ่อคุณแม่เดินทางกลับปลอดภัยไหม
อือ ก็น่าจะนะ
หัวหน้าฮง ฉันขอถามเผื่อไว้นะ
งานพาร์ตไทม์นั้นจบแล้วจริงๆ ใช่ไหม
อือ ทั้งหมดเจ็ดชั่วโมง ค่าจ้าง 61,040 วอน
จบงานอย่างยอดเยี่ยมเลยล่ะ
งั้นเหรอ แต่ทำไมในสายตาฉัน ยังดูเหมือนว่ามันยังไม่จบเลยล่ะ
ถ้าเห็นแบบนั้นก็คงแบบนั้นแหละ
เดินทางปลอดภัยนะ
ให้ตายเถอะ หมอนั่น
ฉันไม่สบายท้องเลยมาเดินย่อย แล้วเธอจะตามมาทำไม
เป็นปลิงหรือไง
นี่ ฉันก็มาออกกำลังกายเหมือนกันเหอะ
คิดว่ามันง่ายหรือไงที่จะรักษาหุ่นนี้ไว้น่ะ
คุณพระคุณเจ้า นั่นพี่ยองกุกไม่ใช่เหรอ
พี่คะ
เธอ อ้อมไปทางนู้นซะ
ทำไมล่ะ
ตัวเองกินเหล้าไม่เป็น แล้วมานั่งถือเหล้าทำหน้าเศร้าอะไรตรงนี้
เพิ่งกินไปแค่กรึ๊บเดียวน่า
ถ้าสองกรึ๊บก็เกินขนานแล้วล่ะ
กลับไปอาบน้ำนอนที่บ้านซะ
ทั้งหมดเป็นเพราะเธอ
เป็นเพราะเธอคนเดียวโชฮีเลยไม่รับรักฉัน
ฉันก็สงสารอยู่หรอก ที่นายล้มเหลวกับรักแรกถึงสองครั้ง
แต่การมาโทษว่าเป็นเพราะฉัน มันป๊อดไปหน่อยไหม
คนที่ป๊อดคือเธอต่างหาก
สามปีก่อน เธอทำกับฉันไว้ยังไงล่ะ
แค่ฉันถอดถุงเท้าม้วนกลับด้าน วันนั้นเธอก็ขอหย่ากับฉันเลยนะ
ทั้งที่ฉันอ้อนวอนว่าจะไม่ทำอีก
และบอกว่าฉันทำผิดไปแล้ว แต่วันนั้นเธอก็ไล่ตะเพิดฉันออกมา
วันนั้นฉันเหมือนโดนฟ้าผ่ากลางวันแสกๆ
แต่ก็เซ็นใบหย่าโดยไม่ปริปาก ทำไมน่ะเหรอ
เพราะเธอบอกว่าทนอยู่บ้านเดียวกับฉันไม่ได้แล้ว
ฉันก็ทำตามที่เธอต้องการทุกอย่างแล้วนี่
แล้วทำไมถึงเอาแต่ฉุดรั้ง คอยเกาะขาฉันอยู่ได้
นายคงไม่รู้หรอกว่าทำไมฉันถึงขอหย่ากับนาย
ใช่แล้ว ไม่รู้ต่อไปตลอดชีวิตเถอะ
อยู่อย่างไม่รู้ต่อไป
นี่ ยอฮวาจอง
ที่พูดเมื่อกี้คืออะไร
เธอพูดเหมือนมีเหตุผลอื่นที่เราหย่ากัน หมายความว่าอะไร
จะไปเฉยๆ แบบนี้ได้ยังไง เธออยากเห็นฉันอกแตกตายเหรอ
- เฮ้ย - โอ๊ย เจ็บ
อะไรเนี่ย ทำไมถึงมาคว้าข้อมือผู้หญิงหมับแบบนี้
เป็นข้าราชการนะเนี่ย
เห็นเป็นอดีตภรรยา แล้วจะคว้าหมับตามอำเภอใจได้เหรอ
ไม่ใช่นะ ฉันแค่จับเธอไว้เพราะมีเรื่องจะคุยด้วย
นี่ อีกอย่างมือไม้ก็ไม่ค่อยมีแรง
ตั้งแต่เด็ก ฉันก็งัดข้อแพ้เธอตลอดนะ
- ใช่ไหม ฮวาจอง - อือ อ่อนแอเหมือนก้านสำลี
ยังไงก็เถอะ อย่าลืมนะ ว่าฉันเป็นกล้องวงจรปิดของหมู่บ้านนี้
รู้น่า
แล้วทำไมต้องพูดเรื่องโชฮีด้วย เดี๋ยวจะโดน
ฮวาจอง
เฮ้อ
รอด้วยสิ
ฉันจะทำเป็นไม่รู้ไม่เห็นนะ
ให้มันทำได้เถอะ
ใช่ไหมล่ะ
เรื่องนั้นฉันรับประกันไม่ได้
เฮ้อ แต่คนปากสว่างอย่างฉันยังดีกว่าอีก
ถ้าทำเหมือนเธอ เอาแต่เก็บไว้ ไม่ยอมพูดออกมาแบบนี้
จะป่วยเอานะ
การพูดออกมาก็เหมือนการอึนั่นแหละ
ต้องระบายออกมาให้หมด สารพิษจะได้ไม่ค้างอยู่ในตัว
สารพิษเต็มตัวเลยเนี่ย
ค่ะ รุ่นพี่
อือ ฮเยจิน เธออยู่ไหนเหรอ
ฉันกำลังกลับบ้านค่ะ
อยู่ระหว่างทางกลับบ้าน
อ้อ ฉันก็กำลังกลับโซล
พอเมื่อกี้ถ่ายทำเสร็จก็ออกเดินทางทันที ไม่ทันได้ลาเธอเลย
อ้อ ไม่เป็นไรหรอกค่ะ รุ่นพี่ยุ่งอยู่ ฉันเข้าใจ
ยังไงก็กลับมาอีกนี่คะ
อือๆ ใช่แล้ว
ฮเยจิน
ค่ะ
ถ้าฉันกลับไปที่กงจินอีกรอบ ขอเวลาให้กันหน่อยได้ไหม
เวลาเหรอคะ
ฉันให้ได้อยู่แล้วค่ะ
ต้องให้จริงๆ นะ
ฉันมีเรื่องต้องบอกเธอจริงๆ น่ะ
อะไรนะคะ
ไฟทางซ่อมแล้วนี่
โอ้ เยี่ยมเลย
จะต้องมาซ่อม…
ในวันนี้เท่านั้น ถึงจะสบายใจนายหรือไง
อือ สบายใจสุดๆ เลย
ทั้งที่ซ่อมได้ทันที ทำไมต้องผัดมาจนถึงป่านนี้ด้วย
ประเทศผู้นำด้านไอทีไม่สนใจ ความปลอดภัยของประชาชนแบบนี้ได้เหรอ
ฉันไปก่อนนะ
จะไปไหนล่ะ ผมมีเรื่องจะร้องเรียนอีกตั้งเยอะ
เอาล่ะ ตั้งใจฟังนะ ข้อแรก
มันเข้าท่าหรือไง ที่หอประชุมหมู่บ้านไม่มีไวไฟส่วนรวมเนี่ย
พวกคุณตาคุณยายก็ชอบดูยูทูบมากนะ
ข้อสอง ถุงแยกขยะ…
ฮัลโหล ฮเยจิน ฟังฉันอยู่หรือเปล่า
อ้อ ค่ะ รุ่นพี่
ถ้ามาที่นี่เมื่อไหร่ก็ติดต่อมานะคะ
ฉันจะเลี้ยงของอร่อยๆ ให้ได้
ได้สิ ไว้ไปแล้วเจอกันนะ
ค่ะ ขับรถปลอดภัยนะ รุ่นพี่
อือ
ใช่ ครั้งนี้ห้ามสายอีกแล้ว
หมอฟันเป็นคนอบอุ่นจริงๆ
ผมจึงหวังว่า…
จะมีคนดีๆ มาอยู่เคียงข้างเธอจริงๆ
คนคนนั้นอาจจะเป็นนายก็ได้นะ
(เวชระเบียน)
เหมือนว่าอาการนอนไม่หลับจะดีขึ้นเยอะนะครับ
ถ้าเป็นแบบนี้ก็น่าจะลดปริมาณยาลงได้เลยนะ
ครับ
โอเคครับ ดีมาก
สำหรับวันนี้
ผมตั้งใจว่าจะย้อนไปหา ต้นเหตุความกลัวของคุณฮงดูชิกดูครับ
ยังคิดแบบนั้นอยู่หรือเปล่าครับ
ว่าคนที่อยู่รอบๆ ตัวคุณดูชิก…
โธ่ ยังเด็กอยู่แท้ๆ ช่างโชคร้ายจริงๆ
สูญเสียพ่อแม่ไปยังไม่พอ ยังมาเสียคุณปู่ไปอีก
เฮ้อ
ที่ว่าดวงกินคนคงจะมีอยู่จริงๆ สินะ
ทุกคนที่คุณฮงดูชิกรัก
ต่างก็จากคุณฮงดูชิกไปเหรอ
ครับ
ทั้งหมดเป็นเพราะผมเอง
เป็นเพราะผมเองครับ
โอ๊ย ฉันตกใจแทบแย่
หัวหน้าฮง
- หมอฟันก็ทักทายด้วยสิ - สวัสดีค่ะ
ฉันชื่อยุนฮเยจินนะคะ
อุ๊ย
นี่ แต่ละคำที่พูดออกมาก็มีแต่ "กงจินๆ " เธอเอาแต่พูดถึง "กงจิน" ตลอดเวลา
ดูชิก ชีวิตคนเราอาจจะดูเหมือนยืนยาว
แต่พออยู่ไปอยู่มา มันสั้นมากนะ
หัวหน้าฮง
ฉันเสียใจซ้ำแล้วซ้ำเล่า ที่ 14 ปีก่อนไม่ได้สารภาพรักกับเธอ
เพราะงั้นข้อสรุปที่ได้ก็คือ
ฉันชอบเธอนะ
คำบรรยายโดย: รักษ์สุดา ขุนรักษ์