(ซีรีส์จาก NETFLIX)
อ้าว หมอฟัน
ว่าไง หมอฟัน
อ้าว หมอฟัน
หมอฟัน
เยี่ยม
เลิศ
โอเค
พโยมีซอน
- เธอนอนดึกอีกแล้วเหรอ - อือ
- ฉันไปก่อนล่ะ - รอด้วยสิ
- ไม่ได้ รอเธอเดี๋ยวก็สายพอดี - ขอสามนาทีพอ
เจ้าหนู
เห็นว่าเราสนิทกับมันได้ด้วยล่ะค่ะ
ถ้าสนิทกันจริงๆ แล้ว
น้องก็จะหุบหนามแหลมๆ ทั้งหมด ให้เราลูบน้องได้ค่ะ
โอ๊ย เจ็บ
โห เจ้านี่หนามแหลมแฮะ
ทั้งคู่เหมือนกันดีนะ
เจ้าเม่นนี่เหมือนหมอฟันเลย
มีหนามแหลมคมทั้งคู่
เหมือนตรงไหนมิทราบ
พโยมีซอน ครบสามนาทีแล้ว ฉันไปนะ
ไปกัน
เธอเปลี่ยนหน้ามาเหรอ
(ตอน 4)
ทำไมวันนี้ไม่เห็นเฉยเลย
หมายถึงอะไร
ไม่มีอะไร
กินอะไรเป็นข้าวเที่ยงดี
กินจาจังมยอนไหม
คิดเมนูมื้อเที่ยง ตั้งแต่ตอนไปทำงานเลยเหรอ
ฉันก็ว่าดีนะ
จาจังมยอนไหม
(ร้านอาหารจีนกงจิน)
ทำไมทำหน้าเหมือนเสียประเทศไป ตั้งแต่เมื่อกี้แล้ว
ตอนไหนยะ
ก็ตั้งแต่ตอนจาจังมยอนมาส่งเมื่อกี้ไง
ตัวเองเป็นคนชวนกินแท้ๆ
จู่ๆ อยากกินอย่างอื่นเหรอ
อากาศมันร้อน เลยอยากกินบะหมี่เย็นขึ้นมา
ค่อยกินตอนเย็นก็ได้
รีบเอาอันนี้ไปวางก่อนเถอะ
นั่นสินะ
แม่หนูจ๊ะ
ร้อนจนป่วยสินะ
ขยันโผล่ไปทั่วทุกที่จะตาย
ทำไมวันนี้ไม่เห็นหน้าล่ะ
ฮเยจิน นี่ใช่คนนั้นไหม
โอ๊ะ รุ่นพี่นี่นา
(หน้าใหม่แห่งวงการวาไรตี้ โปรดิวเซอร์จีซองฮยอน)
ก็ว่าอยู่หรอก
คนไม่ค่อยดูทีวีอย่างเธอ ดูรายการนี้ครบทุกตอน
เพราะเป็นรุ่นพี่ไง หวังให้พี่เขาได้ดี ฉันก็เลยดูไง
แหม ฉันไม่ใช่คนโง่นะ
คิดว่าฉันไม่รู้เหรอว่าเธอชอบเขาน่ะ
ไม่ได้ชอบสักหน่อย พูดอะไร
จะเหมารวมว่าชายหญิงคิดไม่ซื่อกันหมดเหรอ
หัวโบราณชะมัด
ก็นะ โชคชะตาก็ช่างเล่นตลกจริงๆ
ทำไมเขาต้องเป็นเพื่อนอีคังอุกด้วยล่ะ
ทำไมแต่งหน้าเป๊ะจัง
รอใครอยู่เหรอ
ชเวอึนชอลว่างั้น
วันนี้ไม่มาจ้ะ
- สวัสดีค่ะ - สวัสดีครับ
สวัสดีค่ะ ยินดีต้อนรับ
ผมเพิ่งมาครั้งแรกเลยไม่ได้นัดไว้ ไม่เป็นไรใช่ไหมครับ
- ค่ะ - แน่นอนค่ะ
- รบกวนกรอกแบบฟอร์มตรงนี้ - ได้ครับ
- หมอจะรอที่ห้องตรวจนะคะ - ครับ
ดูจากอาการปวดที่รุนแรง
น่าจะเกิดจากอาการฟันผุ ในฟันครอบที่เคยรักษามาเมื่อก่อน
แต่อันนี้ตัดสินจากภาพเอกซเรย์ไม่ได้
ต้องถอนออกถึงจะรู้แน่ชัดค่ะ
จะได้ตัดสินใจได้ว่าต่อไป
เราจะรักษารากฟันหรือทำรากฟันเทียม
แต่ถึงยังไง ค่าใช้จ่ายก็ค่อนข้างต่างกัน…
ไม่มีปัญหาครับ ผมเชื่อมือผอ.
ขอบคุณค่ะ ฉันจะรักษาสุดฝีมือ
ได้ยินว่าเดี๋ยวนี้คนไข้หลายคน ทำตัวไร้มารยาทเพราะราคาทันตกรรม
เห็นว่ามักจะติดกล้องวงจรปิดที่ห้องตรวจ เพราะเรื่องนั้นนี่ครับ
อ๋อ เรื่องนั้น…
ถ้าจะติดตั้งกล้อง จำเป็นต้องได้รับการยินยอมจากคนไข้
ทางเราจึงยังไม่ได้ติดตั้งค่ะ
อย่างนี้นี่เอง
ว่าแต่ผอ.สวยมากเลยนะครับ
ขอบคุณค่ะ
แต่ฉันชอบให้ชมว่าฝีมือดีมากกว่านะคะ
ผมคงไม่ได้พูดเสียมารยาทใช่ไหมครับ
เปล่าหรอกค่ะ ไม่เป็นไร
- เอาล่ะ ขอดูหน่อยนะคะ - ครับ
เจ็บมากไหมคะ
นี่บัตรกับใบเสร็จค่ะ
ขอบคุณครับ
- เจอกันพรุ่งนี้นะครับ - ค่ะ สวัสดีค่ะ
(ห้องตรวจ)
ชอบสุดๆ เลย คนไข้ที่สุภาพเนี่ย
เขาบอกว่าเชื่อมือฉันโดยไม่เกี่ยงค่ารักษาล่ะ
ดูท่าจะเป็นคนมีเงิน เมื่อกี้เห็นใส่ของแบรนด์เนมทั้งตัว
จริงเหรอ ความใจกว้างแบบนั้น เป็นผลมาจากฐานะทางการเงินเหรอ
แบบนั้นแอบเศร้านิดหนึ่งว่าไหม
ตามคาด ฉันต้องหาเงินให้ได้เยอะๆ ซะแล้ว
ได้เลย
อารมณ์ไหนถึงมาซื้อแอปเปิลเอ่ย
ปกติซื้อแต่ผลไม้ตามฤดูกาลนี่คะ
พรุ่งนี้พิธีครบรอบวันตายของแม่ฉันไง
ขอโทษค่ะ แค่นั้นฉันก็จำไม่ได้
ทำมาหากินก็ยุ่งจะแย่ จะจำวันตายของแม่คนอื่นได้ไง
- ฉันเอาอันนี้ - ได้ค่ะ
ตอนนี้ท้องเริ่มป่องแล้วนี่
คงจะหนักตัวขึ้นเรื่อยๆ เลย ทำไงดีล่ะ ลำบากแย่
ไม่ใช่ครั้งแรกสักหน่อย
คลอดลูกคนที่สองง่ายที่ไหนล่ะ
ก็นะ คงเพราะฉันรู้ว่ามันจะเจ็บขนาดไหนมั้ง
เลยเก็บไปฝันว่าคลอดลูกแล้วค่ะ
ต่อให้คนที่สองเป็นลูกสาว กึมชอลก็ไม่เสียใจใช่ไหม
ไม่มีทางค่ะ เขากำลังตื่นเต้น ที่จะได้สนุกกับการเลี้ยงลูกสาวสักที
พักนี้ซ้อมถักเปียด้วยตุ๊กตาอยู่
พอมาคิดดูแล้ว โบราไม่เคยไว้ผมยาวเลยนี่
ใช่ค่ะ แกไม่เหมือนเด็กผู้หญิงทั่วไปสักนิด
เด็กผู้หญิงคนอื่นอยากใส่ชุดเอลซ่า แล้วก็ร้อง "ปล่อยมันไป"
มีแต่แกที่อยากใส่ชุดเทควันโดเต้นโจ๊ะๆ
คอยดูนะ เด็กแบบนั้นจะได้เป็นใหญ่
ขอให้จริงทีเถอะ
- ตลกใช่ไหมล่ะ - น่าขายหน้า
ฮะ มานี่เลยนะ
ชเวโบรา แม่บอกแล้วใช่ไหม ว่าถ้าทำอีกจะโดนดุ
ดูท่าแล้วโบราคงถอนฟันน้ำนม ให้อีจุนหมดปากแหง
- อย่านะ - นี่
ขอโทษนะคะ
- แค่นี้จะพอเหรอ - แหม
(คลินิกทันตกรรมยุน ชองโฮดำน้ำสกูบา)
อ้าว สองคนนี้จะไปไหนกันคะ
- สวัสดีค่ะ - ค่ะ
เรากำลังกลับบ้านกันค่ะ
อ๋อ แบบนี้นี่เอง ฉันมาถูกเวลาพอดี
ถ้ามีเวลาว่างกัน ฉันว่าจะเชิญไปที่หนึ่งสักหน่อย
ที่ไหนคะ
การพบปะเจ้าของกิจการ ที่รับผิดชอบเศรษฐกิจของกงจินไว้
อ๋อ
เจ้าของกิจการทุกคนสังกัดที่นี่หมดเลย
ถ้าคุณหมออยากค้าขายที่นี่ก็มาร่วมกับเรา…
อุ๊ยตาย ฉันพูดว่าคลินิกเป็นการค้าขายเฉย
ยังไงซะ ถ้าอยากเพิ่มกำไร ก็ต้องมาร่วมกับเรานะ
ที่จริงเราก็อยากไปมากๆ ค่ะ
แต่วันนี้มีนัดอื่นแล้ว
- ค่ะ - อ๋อ แบบนี้เอง น่าเสียดายจัง
ฉันอยากเปลี่ยนวันให้อยู่หรอก
แต่หัวหน้าฮงที่เป็นเหรัญญิกของเรา ดันว่างแค่วันนี้น่ะสิ
- เหรัญญิกเหรอคะ - อือ หัวหน้าฮงเป็นเหรัญญิก
ส่วนฉันเป็นประธาน
- เดี๋ยวฉันไปค่ะ - โอ๊ะ จริงเหรอ
ค่ะ ในฐานะคนทำธุรกิจเหมือนกัน ฉันจะไปแสดงความเห็นอกเห็นใจ
และไปร่วมแรงแข็งขันเพื่อพัฒนาชุมชน ฉันจะไปค่ะ
คิดถูกแล้วล่ะ งั้นไปพร้อมกันเลยเนอะ ดีงาม
- ตายจริง - อะไรกัน
คือว่าฉัน ไปก่อนนะคะ
ได้ๆ มีแค่เจ้าของก็พอ พนักงานไม่ไปก็ไม่เป็นไรหรอก ลาก่อนนะคะ
ไปกันเถอะผอ. ผอ.ของเรา ตายแล้ว ขอโทษนะ
- อุ๊ยตาย เจ็บนะคะ - เจ็บเหรอ ฉันจะเบามือนะ
เดี๋ยวฉันช่วยถือให้
นางกินอะไรผิดสำแดงเหรอ
แด่สมาคมเจ้าของกิจการ
- ชน - ชน
- คุณหมอ ชน - ชน
ยอดเลย
โอ๊ย ถึงใจจริงๆ
อันที่จริง กงจินของเรา มีข้าราชการเยอะแยะไปหมด
มีอะไรบ้าง ผู้ใหญ่บ้านเอย ผู้นำชุมชนเอย หัวหน้าเอย
แต่ฉันคิดว่าในบรรดานั้นนะ
ประธานสมาคมเจ้าของกิจการที่ฉันรับหน้าที่อยู่
น่าจะเป็นตำแหน่งที่สำคัญสุดนะคะ
แหงล่ะ เป็นถึงรัฐมนตรีว่าการ ทางเศรษฐกิจในกงจิน
รัฐมนตรีกลยุทธ์และการเงินหรอก
- หือ - คุณหมอว่าไงนะ
ไม่มีอะไรค่ะ
- อ๋อ - คือว่า คุณหมอคะ
ในเมื่อคุณหมอเพิ่งเข้ามาใหม่
ช่วยกล่าวอะไรสำหรับการพบปะครั้งนี้หน่อยสิคะ
- ฉันเหรอคะ - ใช่
- ยังไงดี - อ๋อ พูดแบบนี้ก็แอบอายหน่อยๆ
แต่พักนี้การพบปะของเรากร่อยไม่ไหว
คนมากันไม่เยอะเท่าเมื่อก่อนแล้ว
ฉันเลยอยากรู้ว่าคุณหมอพอจะมีวิธี
กระตุ้นให้มันมีชีวิตชีวาขึ้นมาหน่อยไหม คุณหมอเป็นหัวดีนี่นา
พอดีวันนี้เป็นวันแรกของฉัน
เลยไม่แน่ใจว่าต้องพูดอะไร…
แค่พูดตามที่คิดแบบสบายๆ เลยครับ
อือ ตามสบาย
งั้นทำช่องทางติดต่อฉุกเฉินดีไหมคะ
แบบว่า อาจจะมีคนที่เห็นหน้ากันอยู่ประจำ แต่จู่ๆ ก็ดันหายหน้าหายตาไป
พอถึงเวลา เพื่อการติดต่อกันอย่างราบรื่น
สร้างช่องทางติดต่อฉุกเฉิน…
นี่ไง ช่องทางติดต่อฉุกเฉิน เฮ้อ
- มาแล้วเหรอ - คิดว่าเราไม่มีเหรอ
เสนอความเห็นมา สู้เด็กประถมที่ประชุมในห้องเรียนก็ไม่ได้
ก็คนโดนยิงคำถามแบบไม่ตั้งตัว
ว่าแต่ทำไมหัวหน้าฮงมาสายจังล่ะ
อ้อ วันนี้วันหยุดของผม
เฮ้อ
ลืมเวลาไปซะสนิทเลย
คุณมีวันหยุดด้วยเหรอ
อือ จะพักวันไหน วันนั้นก็วันหยุด
- โชคดีจังนะ - ถ้าหมอฟันอิจฉาก็อยู่แบบผมสิ
ขอบายล่ะ
ว่าแต่หัวหน้าฮงเป็นเหรัญญิก สมาคมเจ้าของเจ้าของกิจการเหรอ
- ใช่ - มาเป็นได้ยังไง ไม่มีร้านสักหน่อย
ตำแหน่งเหลือๆ น่ะ ท่านประธานทาบทามมา
อ๋อ
โดนทาบทามไปทั่วเลยนะ
เบอร์ติดต่อฉุกเฉินของพี่ฮวาจอง ยังเป็นเบอร์พี่ยองกุกอยู่แฮะ
ที่นี่เป็นฮอลลีวูดหรือยังไง
แค่หย่ากันก็อึดอัดจะตายชักอยู่แล้ว
คนหนึ่งเป็นผู้ใหญ่บ้าน อีกคนเป็นผู้นำชุมชน
เฮ้อ อึดอัดใจอย่างแรง
เราได้รับถุงขยะ มาแจกให้ผู้สูงวัยในหมู่บ้านแล้วนะ
อีกสองสามวัน ฉันจะไปรับ
ได้สิ
เราได้รายชื่อพวกแม่ๆ
ที่จะขายอาหารในงานเทศกาลประภาคารแล้วนะ
อ้อ งั้นตอนจะมาก็หยิบมาให้ด้วยนะ
จริงสิ แล้วก็พรุ่งนี้…
ได้ยินว่าพรุ่งนี้ คณะผู้นำชุมชนจะทำความสะอาดถนน
ข้างหลังตลาดขยะเยอะเป็นพิเศษ ฝากดูตรงนั้นหน่อย
โอ๊ย กลิ่นนี่สุดจะทน
อือ เข้าใจแล้ว
กินข้าวเย็นหรือยัง
แต่ว่าฉันนะ พยายามทำความเข้าใจก็แล้ว แต่ก็ไม่เข้าใจสักนิด
- หมายถึงอะไร - ไอ้การหย่าน่ะ
จะว่าไงดี มันต้องมีความตั้งใจเด็ดเดี่ยว ถึงจะหย่าได้นะ ว่าไหม
- อันนั้นเป็นคำพูดที่โบราณมากนะคะ - ฮะ
การหย่าเป็นสิ่งที่ผิดเหรอคะ
ก็แค่ทางเลือกหนึ่งในชีวิต เหมือนกับการแต่งงานนี่
ใช่ หมอฟันพูดถูก
ถูก พูดถูกเลย
ก็ถูกแหละ แต่ที่ฉันจะสื่อก็คือ
คู่นั้นหย่ากันทั้งที่ดูไม่มีเหตุผล
อยู่กินกันมาดีๆ แต่วันหนึ่งก็หย่ากันฟ้าแลบ ทุกคนก็รู้นี่
- อือ - แต่ก็คงไม่มีใครทำผิดร้ายแรงไหมครับ
- ปัดโธ่ เรื่องนั้นจะไปรู้ได้ยังไง - จริงเหรอ
ไม่สิ แบบนั้นถ้าอยู่หมู่บ้านเดียวกัน คงมองหน้ากันไม่ติดหรอก
- ใช่ไหมล่ะ - ใช่ๆ
เราขอร่วมวงด้วยได้ไหม
- มาแล้วนั่น - มาแล้วเหรอครับ
เชิญนั่งตรงนี้ ผู้ใหญ่บ้านก็มาด้วยแฮะ
พอดีเรายังไม่ได้กินข้าวเย็น…
- สวัสดีค่ะ - คุณหมอก็มาด้วยแฮะ
- จะไม่เชิญฉันนั่งซะหน่อยเหรอ - อ้อ นั่งสิๆ ตรงนี้ที่นั่งเธอ
คงจะคุยกันสนุกถูกคอล่ะสิ ได้ยินไปถึงข้างนอกประตูแน่ะ
แหม เรื่องสนุกที่ไหนกันล่ะ
สองคนนี้มาแล้วก็สั่งอะไรกินหน่อยสิ
พี่ชุนแจ ขอเมนูหน่อยค่ะ
ขอเมนูครับ
ทางนี้
มาหยิบเมนูแล้วจดกันเองก็ได้นี่
นั่นสิ ทางนี้ๆ วางตรงนี้เลย
อ้าว มาแล้วเหรอ สั่งเยอะๆ นะ
เสียงพี่เป็นอะไร
หวัดลงคอน่ะ
- ฮะ - หวัดลงคอ
หวัดลงคอเลยร้องเพลงไม่…
อ๋อ ถ้าหวัดลงคอ พูดน้อยๆ จะดีกว่าค่ะ
อ้อ งั้นต้องหุบปาก
ใช่แล้วพี่ นักร้องจะเส้นเสียงอักเสบไม่ได้
เข้าใจแล้ว สั่งอาหารเลย เสร็จแล้วเรียกนะ
- ได้ - อย่าพูดเยอะนะ
เพลงพี่เขาไม่มีขึ้นเสียงสูงสักหน่อย ไหงเสียงแหบแบบนั้นได้
- ใช่ไหมล่ะ - โธ่ ไม่สิ
- ก็มันจริง - แต่มันตลกมากจริงๆ นี่
- ไม่ใช่ละ - ถ้าคิดแบบนั้นนะ
- ก็แบบนั้นแหละ - ไม่มีทาง
แต่สงสัยอยู่อย่าง
ทำไมพี่สองคนถึงไปไหนมาไหนด้วยกัน
- พอเลย - นายนี่พูดอะไรไม่เข้าเรื่อง
ฮวาจอง เดี๋ยวฉันตีให้
- ที่ผมถามก็เพราะอยากรู้เฉยๆ - เชื่อเขาเลย
จะบ้าตายจริงๆ ฉันมาที่นี่เพื่ออะไรเนี่ย
พูดมากกันชะมัด
ดีจ้ะ
เด็กสมัยนี้น่ากลัวจริงๆ
จบสิ้นแล้วโลกเรา
เบ้าหน้าอย่างกับรูปปั้น
หนูเป็นแฮกเกอร์สินะ
ชื่อแฟนคลับของวงดีโอเอส คือแฮกเกอร์ใช่ไหมนะ
เป็นแฮกเกอร์เหรอคะ
ฉันไม่ใช่แฟนคลับหรอก
แต่สมาชิกวงนี้ที่ชื่อจูน…
มาจับเฉยเลย
เมื่อสองปีก่อน ฉันเคยรักษาให้เขา
อย่ามาขี้โม้ค่ะ
อุ๊ย ฉันจะโกหกเรื่องแบบนั้นทำไมกัน เรื่องจริงนะจ๊ะ
โทษนะคะป้า มีคนเป็นโขยงที่มโนไปทั่ว ว่าสนิทกับดีโอเอสนะ
- ป้านี่พิลึกคน - เรื่องจริงนะ
ฉันจะโกหกอะไรแบบนั้นทำไม เด็กน้อยจะตาย
มีหลักฐานไหมคะ
- หลักฐานน่ะ - หลักฐานเหรอ
เลิ่กลั่กขนาดนี้ เฮ้อ ว่าแล้วว่าโม้
คือฉันจำได้ไม่แม่นนัก
แต่มีรูปที่ถ่ายด้วยกันอยู่นะ
คนเรานี่นะ ตกเป็นเบี้ยล่างทีไร ก็อ้างว่าจำไม่ได้ตลอด ใช่ไหม พี่จ๋า
โอ๊ย ฉันจะบ้าตาย
อะไรกัน หายไปไหนอีกแล้ว
- ข้าวเกรียบอร่อยสุด - ขอกินบ้าง
- เหมือนมีกลิ่นนิดๆ นะ - แถมให้หน่อยสิ
- ใช่ ที่นี่ไม่มีของแถมเลย - จริง
ออกไปซะ…
แหม แกล้งเจ็บคออีกแล้ว
บอกแล้วไงว่าจะพยายามจัดการให้
- ขอของแถมหน่อย - ก็มันช้า
คราวหลังมารวมตัวที่บ้านฉัน
- ดีเลย งั้นขอทังซูยุก - อือ ทังซูยุก
- ทังซูยุกกับ… - แถมเกี๊ยวย่างด้วย
- แต่อย่าย่างสุกเกิน - อยากกลับบ้านแล้วนะ
นี่ ไอ้บื้อ เกี๊ยวย่างก็ต้องย่างสิ ไม่งั้นจะให้นึ่งเหรอ
- มีเกี๊ยวต้มด้วยไหม - ไม่เข้าท่า
เหลือเชื่อเลย
ดูเหมือนสองคนนั้นกุ๊กกิ๊กกันนะ
- ดูท่าคุณหมอจะเมาแล้วนะ - ฮะ
อุ๊ย จริงด้วย
แต่ไม่น่าจะดื่มไปเยอะนะ
ต้องส่งกลับบ้านแล้วไหม
เทคนิคลับของฉันได้ผลจริงๆ ด้วย "นอนคว่ำแอ๊บเมา"
- ทุกคน - มีอะไร
อะไรน่ะ วันนี้หัวหน้าฮงร้องเพลงเหรอ
อ๋อ พี่ชุนแจหวัดลงคอเลยรับหน้าที่แทน
หัวหน้าฮงร้องเพลงงั้นเหรอ
ฉันเดินเตร่แล้วก็ร้องไห้
โดยที่ไม่มีใครรู้
เรื่องราวในอดีตฝังลึกลงสู่หัวใจ
ภายใต้ท้องฟ้าที่ว่างเปล่า
เมื่อแสงไฟถูกเปิดขึ้น
ฉันก็เรียกชื่อคนรักเก่าออกมาอย่างหวงแหน
ลมหนาวพัดผ่านมา
ฉันจัดปกเสื้อให้เข้าที่เข้าทาง
ทั้งความเสียใจและความโกรธ หลั่งออกมาเป็นน้ำตา
ต่อให้ใครถาม
ฉันก็เคยเชื่อว่าตัวเองจะไม่เจ็บ
แต่ตัวฉันในอดีตทั้งหมดคือเรื่องโกหกหรือเปล่า
จากนี้ สิ่งที่ฉันคิดถึง
ฉันจะเก็บไว้เป็นความคิดถึงอยู่ภายในใจ
แม่โบราโทรมาจิกไม่เลิก กลับก่อนนะครับ
- โอเค - อือ
ฉันก็เริ่มง่วงแล้ว
- อยู่ต่อไม่ไหว ฉันกลับด้วย - มาสิ
ทำไมไม่มีใครปลุกฉันแล้วบอกให้กลับไปก่อนล่ะ
- ไปกัน - ลาก่อนครับ
คุณหมอล่ะ เอาไงดี
เดี๋ยวผมจัดการเอง เชิญกลับกันก่อนเลย
- เอางั้นเหรอ - ไปเถอะ
- ไปเลยไหม - ไปๆ
- โชคดีนะ - ขอบคุณมาก
บ๊ายบาย
- ไปแล้วนะ - ไปนะคะ
- พี่ เราไปแล้วนะ - อือ
เอาไงดีล่ะ ลุกขึ้นซะตอนนี้เลยดีไหม
หนึ่ง สอง สาม
ทำไงดีเนี่ย โอเค
หนึ่ง สอง สาม
ทำอะไรของเขาอยู่เนี่ย
เฮ้อ
พี่ ผมไปนะ
โอ๊ะ รองเท้าฉัน
เดี๋ยวสิ รองเท้าฉันล่ะ
ไปเฉยเลยได้ยังไง จะบ้าตายจริงๆ
เลิกแสดงละครแล้วลงมาเถอะ
รู้นะว่าไม่ได้หลับ
อ้าว ดูทำเข้า
โอ๊ย ร่างแทบแหลก
เพราะหมอฟันจอมโกหกคนเดียว เหมือนแบกข้าวสารมาเป็นกระสอบ
ข้าวสารหนึ่งกระสอบกี่กิโลล่ะ
ไม่รู้ก็ช่างเถอะ
ว่าแต่เนียนก็ไม่เนียนยังแกล้งหลับอีก
ก็อยากกลับบ้านเร็วๆ น่ะสิ
เราอยู่ร่วมโลกกันนะ
จะเกลียดการเข้าสังคมขนาดนี้ไม่ได้
หมอฟันไม่มีเพื่อนคบล่ะสิ
- ไม่ใช่นะยะ มีเยอะแยะเหอะ - งั้นบอกชื่อเพื่อนสนิทมาสามชื่อในห้าวิ
- ห้า สี่ สาม สอง - พโยมีซอน มีซอน
- หนึ่ง - พโยมีซอน
สรุปว่ามีซอนหนึ่งกับพโยมีซอนสอง
- ชื่อซ้ำกันเหรอ - เรื่องของฉัน จะมีเพื่อนหรือไม่
แล้วยุ่งอะไรด้วย
ตลกใหญ่แล้ว
ขยันใส่จังแฮะ
(น้ำหนักของข้าวสารหนึ่งกระสอบ)
80 กิโลเหรอ บ้าหรือเปล่าเนี่ย
จริงๆ เลย
อะไรกัน มีใครย้ายเข้ามาเหรอ
หงุดหงิดชะมัด
ตามมาทำไมอยู่ได้
ตามอะไรกันเล่า นี่ก็ทางผ่านไปบ้านฉัน
ไปทางอื่นก็ได้ไหมล่ะ
ทางนี้ใกล้สุดแล้ว ทำไมต้องอ้อมกลับไปด้วย
งั้นก็ย้ายบ้านซะเลยสิ
ย้ายบ้านยุ่งยากจะตาย จะย้ายอีกทำไม
แหม ขนของแค่นั้นออกไปหลังหย่า เรียกย้ายแล้วเหรอ
อ้าว ก็แหงสิ ย้ายที่อยู่อาศัยก็ย้ายบ้านไง
ช่างเถอะ เอ้า เอาอันนี้ไป
นี่อะไร
ดูไม่ออกเหรอ กล่องใส่กิมจิไง
ฉันกินเพลินเลย
ล้างกล่องสะอาดดีไหมเนี่ย
กลิ่นมันล้างออกยากไง
ปัดโธ่
ไหนดูซิ
น่าจะอยู่ในนี้นะ
เจอแล้ว รอดูได้เลย หนูน้อย
เด็กน้อยบ้านนี้อยู่ไหน
เจ้าเปี๊ยกที่ปีนเกลียวผู้ใหญ่น่ะ
จูรีเหรอ นักเรียนก็ต้องไปโรงเรียนสิ
อ๋อ นั่นสินะ เดี๋ยวค่อยมาแล้วกัน
วันนี้ไม่ซื้อกาแฟเหรอ
ก็อยากอัดกาเฟอีนเข้ากระแสเลือดอยู่หรอก
แต่ฉันยุ่งนิดหน่อย ไปส่งให้ได้ไหมล่ะ
แน่นอนอยู่แล้ว
ถ้างั้นขออเมริกาโน่กับลาเต้อย่างละแก้ว ใส่น้ำแข็งพูนๆ แล้วก็ไซรัปด้วย
ค่าส่ง 2,000 วอนนะ
ขี้เหนียวสุดๆ
อยู่ใกล้แค่นี้ยังจะคิดค่าส่งอีก
ทุกการขยับของผมเป็นเงินเป็นทอง
- ก็รู้อยู่ว่าค่าจ้าง… - ช่างเถอะ
- ไม่กินแล้ว - ให้ตายสิ
วันนี้เก่งมากเลยค่ะ
เจ็บมากใช่ไหม
โดนกรีดเหงือกเชียวนะ จะไม่เจ็บได้ยังไงล่ะ
แต่ก็พอช่วยเหลือตัวเองได้ค่ะ
อีกสองสัปดาห์ มาดูกันอีกรอบนะคะ
อือ ฉันทำทุกอย่างตามที่หมอฟันสั่งอยู่แล้ว
- สวัสดีครับ สวัสดี - สวัสดีค่ะ
- กลับบ้านปลอดภัยนะคะ - สวัสดีค่ะ
- ฟันครอบชั่วคราวโอเคดีไหมคะ - ครับ โอเคดีเลย
- เชิญที่ห้องตรวจเลยนะคะ - ครับ
เดี๋ยวนะ หน้าตาแบบนั้น ฉันเคยเห็นที่ไหนนะ
ฉีดยาแล้วเจ็บนิดหนึ่งใช่ไหมคะ
ตึงๆ นิดหน่อยครับ
ระหว่างยาชาออกฤทธิ์ จะเริ่มจากขูดหินปูน ต่อด้วยทำการรักษานะคะ
- ผู้ช่วยพโย - ค่ะ
นี่ กาแฟที่สั่งมาแล้ว
อะไรกัน ก็บอกว่าไม่กินไง บังคับซื้อเหรอ
โธ่ รับออร์เดอร์มาแล้ว ถ้าทำเมินไปก็ไม่ถูกน่ะสิ
ทำอะไร ยังไม่จ่ายเงินอีก
"วิธีการฆ่าเชื้อ"
สมัยนี้ต้องฆ่าเชื้อให้ดีเลยนะ
- เอ้า - โอเค
ใช้ส่วนลดลูกค้าประจำ
อเมริกาโน่ 3,000 วอน ลาเต้ 3,500 วอน ฉะนั้นก็ 3,000 วอน
แล้วก็…
อีก 500 วอน
ทำไมทอนให้เยอะจัง ไหนว่าค่าส่ง 2,000 วอนไง
ช่างเถอะ ผมแค่แวะมาแป๊บๆ เพราะที่คาเฟ่ไม่มีลูกค้าน่ะ ไปนะ
อะไรกัน อารมณ์ไหน
ลาภลอย
ปลาออกเนื้อตก
ปลาวางที่ทิศตะวันออก เนื้อวางที่ทิศตะวันตก
แดงออกขาวตก
ผลไม้สีแดงวางที่ทิศตะวันออก ผลไม้สีขาววางที่ทิศตะวันตก
แม่ครับ
วางของแบบนี้บนโต๊ะไหว้ได้ยังไงกัน
คุณยายของลูกชอบเค้กโรลน่ะ
แม่รู้ว่าลูกชายแม่เป็นคนเคร่งกฎ
แต่สำหรับโต๊ะไหว้ แม่ขอวางสิ่งที่คุณยายชอบไม่ได้เหรอ
ทีนี้ก็คำนับกัน
คุณอา ทำวานิลลาลาเต้ให้หนูหนึ่งแก้วได้ไหม
- ไม่ได้ - เดี๋ยวจ่ายเงิน
อย่ามาห้าว อาไม่ขายกาแฟให้เด็กม.ต้น
สมัยนี้เราดื่มกาแฟแล้วเหอะ
- ยังไงเธอก็ดื่มไม่ได้ - ทำไม ทำไมไม่ได้
ปริมาณกาเฟอีนแนะนำต่อวัน
สำหรับผู้อายุต่ำกว่า 19 คือ 2.5 มก.ต่อน้ำหนักตัว 1 กก.
แต่ทว่า
- น้ำหนักตัวเธอคร่าวๆ น่าจะ 45 กก. - ฮะ
ฉะนั้นกาเฟอีนที่กินได้ต่อวันคือ 112.5 มก.
แต่เมื่อกี้กินช็อกโกแลตมาใช่ไหม ในนี้มีกาเฟอีนอยู่
กินสองชิ้นเท่ากับ 30 มก.
วานิลลาลาเต้มีเกือบ 100 มก. เพราะฉะนั้น…
ถ้าตอนนี้ดื่มกาแฟ ก็แปลว่าเธอกินกาเฟอีน เกินเกณฑ์ที่ประเทศกำหนดไว้
เฮ้อ ขี้งกเกิน
- เอาไป - ช่างเถอะ อาเอาไปกินเลย
- ไม่กิน - ถ้ากินสามชิ้นล่ะ
ก็เป็น 15 บวก 15 บวก 15
อ้าว หมอฟัน เราอย่าเจอกันเกินสามครั้งต่อวันเลยนะ
ฉันก็หวังว่างั้น อย่าชวนคุยได้ไหม
ฉันมีธุระกับคนอื่น ไม่ใช่คุณ
เอามาแล้วนะจ๊ะ หลักฐานน่ะ
หลักฐานเหรอ
ว้าย แม่เจ้า ตายแล้ว
เจอกันจริงๆ เหรอคะ นึกว่าขี้โม้ซะอีก
โอ้ หล่อระเบิด
- เดี๋ยวนะ… - แม่เจ้า
- หนูอยากเป็นหมอฟัน - มันคืออะไรน่ะ
- คืออะไร ถึงโหวกเหวกนัก - หล่อเกินต้านเลย หล่อไม่ไหว หล่อลาก
- ไปนั่งคุยกันตรงนั้น - หล่อยืนหนึ่ง
- รู้แล้ว - หล่อระเบิด
หล่อจนพูดไม่ออกแล้ว โอ๊ย หล่อ
ตัวจริงพี่จูนเป็นไงคะ หล่อจริงไหม โอ๊ย ก็คงหล่อนั่นแหละ
เอาจริงๆ พี่เขาเป็นไงคะ
ก็หล่อนะ หล่อยิ่งกว่าในจออีก
โอ๊ย อิจฉาจัง
พี่จูนทนเจ็บเก่งไหมคะ
ดูในวีล็อกคราวก่อน เห็นว่ากลัวการทำฟันมาก คงลำบากแย่
อ๋อ อันนั้นเป็นข้อมูลของคนไข้ ฉันเปิดเผยไม่ได้น่ะ
อ๋อ งั้นเหรอคะ งั้นถามอะไรอีกดี
เออใช่ พี่จูนพกตุ๊กตามาด้วยไหม
พี่จูนมีตุ๊กตาตัวโปรดที่พกไปทุกที่ด้วย
ใส่ชุดอะไรมา รองเท้าล่ะ หนูเรียกพี่ได้ใช่ไหม
พี่พูดห้วนได้เลยค่ะ ตามสบาย นั่งพิงหลังอีกหน่อย
- กินช็อกโกแลตนะ - ขอบใจ
ค่ะ เอาเลย วางกระเป๋าไว้ได้เลย
- ถามทีละอย่างนะ ทีละอย่าง - เอ่อ ถ้างั้น…
อะไรน่ะ ฉันไม่ได้สั่งนะ
วัยรุ่นก็ต้องกินข้าวไง หมอฟันกินเป็นเพื่อนแกเลยสิ
ซาบซึ้งจนน้ำตาแทบไหลแน่ะ
ไม่ต้องร้องหรอก เจ้านี่ชื่อจินอะไรนั่นเหรอ
- จูนต่างหากย่ะ - คุณอา
ได้โปรดอย่าเปลี่ยนชื่อพี่จูนอันสูงส่งซี้ซั้วได้ไหม
โห น้อยใจแฮะ ทั้งคู่แทบจะมีเลเซอร์พุ่งจากตาแล้ว
ไม่เห็นเข้าใจสักนิดว่าหมอนั่นหล่อตรงไหน
- หล่อกว่าหัวหน้าฮงเหอะ - หล่อกว่าอาเป็นกอง
- โอย ให้ตายเถอะ ไปๆ - ไปเลย
- มาทำไม - คู่นี้เหมือนกันเชียว
เชิญเล่นให้สนุกนะ
- เหมือนกันเป๊ะ - ไล่สำเร็จ
- เราทำได้แล้ว นี่นะ… - ได้ยินนะ จูรี
ฉันเพิ่งเคยเห็นดาราครั้งแรก เขาออร่าพุ่งจริงๆ
- หน้าเล็กเท่านี้ใช่ไหม - เท่านี้เลย
- คนเราจะมีออร่าออกจากหน้าได้ไง - ตายแล้ว
ไม่เห็นเข้าใจสักนิด
- อะไรของเขาน่ะ - เป็นอะไรนั่น
- ฉันล่ะอย่างเกลียดเลย - หนูก็ว่า
เหมือนกันจริงๆ
- ไม่ไหว - เหลือเชื่อ
- โอ้ - ตายแล้ว หัวหน้าฮง
ทำไมไม่รับโทรศัพท์เลย
ดูชิก นี่ฉันต่อแถวอยู่นะ ฉันมาก่อนพี่นัมซุก
ไม่ ไม่เอา ไม่ได้
ไม่เอาน่า ไปที่ร้านฉันเถอะ
ตอนนี้ออร์เดอร์ค้างเป็นภูเขาเลยนะ
ฉันขายจาจังมยอนก็จริง แต่ไม่กินจาจังมยอนอืดนะ ไม่อร่อย
จาจังมยอนอืดเป็นต็อกก็อร่อยเหอะ
ดูชิก แอร์ที่ร้านของฉันพังน่ะ
ขืนปล่อยไว้แบบนี้ ถ้าฉันไม่โดนนึ่งก็ต้องโดนย่างสดแน่
- ปล่อย นัมกยูยังไม่ตื่นใช่ไหม - อือ
กลับไปฟาดหลังให้ตื่นซะ
ถึงจะน้องชายยังไง แต่งานก็คืองาน
จะยอมทำไม กิจการครอบครัวถึงไปไม่รอดไง
ก็เขาไม่ฟังคำพูดฉันเลยน่ะสิ
อ้าว ร้องไห้ทำไมอีก
- ส่วนนาย - ฮะ
อะไรเสียก็หัดซ่อมเองซะบ้าง
เปิดร้านขายวัสดุแต่ซ่อมอะไรไม่เป็น มันใช่ไหม
กล้าดียังไง นั่นปมด้อยใหญ่สุดของฉัน
หือ ร้องทั้งคู่เหรอ ให้ตาย
ต่อให้วันนี้ท้องฟ้าแยกเป็นสองซีก ฉันก็จะไม่ทำงาน
ฉันมีสิทธิ์ที่จะได้หยุดงาน จบ
- นี่ เราก็มีสิทธิ์ขอร้องนาย - ถ้านายไม่ช่วยร้านฉันจบเห่เลยนะ
มีซอน คืนนี้จัดไก่ทอดกับเบียร์ไหม
ไว้คราวหลังนะ ฉันอยากกลับไปพักผ่อนที่บ้าน
เป็นอะไรไป ไก่ทอดคือสัจธรรมแห่งชีวิตของเธอนี่
นี่ สีหน้าเธอดูไม่ดีเลยนะ
- หือ - ไม่สบายตรงไหนเหรอ
เปล่าหรอก วันนี้ฉันเพลียๆ น่ะ
โธ่ ต้องต้มยาบำรุงให้มีซอนของเราสักห่อแล้ว
- สวัสดีครับ - อ้อ สวัสดีค่ะ
- เชิญที่ห้องตรวจเลยนะคะ - ครับ
โล่งอกไปทีที่การรักษารากฟันราบรื่นดี
หลังจากเช็กอาการเจ็บแล้ว เราจะทำการครอบฟันนะคะ
ผู้ช่วยพโย พิมพ์ปากก่อนเลยค่ะ
ค่ะ
วันนี้กินอะไรดี
อ้อ ถนนฝั่งตรงข้ามมีร้านของว่างร้านใหม่ครับ
ของว่างอะไร เป็นเด็กประถมหรือไง
ทำไมครับ สั่งได้หลายอย่าง ดีจะตายไป
ยูโชฮีเหรอ
พี่ยองกุกเหรอ
ขอโทษนะคะ แต่ไปกันก่อนได้เลย
- เดี๋ยวฉันจะรีบตามไป - ค่ะ
- นายไปก่อนได้เลย - ผมไม่เป็นไรนะ
ไปสั่งอาหารก่อนซะ
อ้อ ว่าแต่จะสั่งอะไร
ฉันเอาต็อกบกกี เอาต็อกแป้งสาลีเพิ่มไข่ต้ม
ซุนแดไม่เอาส่วนปลาย ขอตรงกลาง ไม่เอาตับ ขอปอดเยอะๆ ของทอดเอาแค่สาหร่ายห่อวุ้นเส้น
- รีบไปสิ - ครับ
- นี่ อย่าเอาคลุกซอส - อะไรนะ
อย่าเพิ่งเอาของทอดไปคลุกซอสต็อกบกกี
เราเจอกันในรอบ 15 ปีเลยหรือเปล่า
ค่ะ พี่ยังเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนเลย
เธอนั่นแหละ ทำไมถึงไม่เปลี่ยนไปบ้าง
ตายจริง
ว่าแต่ลมอะไรหอบมาที่นี่เหรอ
อ้อ ฉันถูกแต่งตั้งมาที่ โรงเรียนประถมชองจินน่ะค่ะ
วันนี้มาแนะนำตัว แล้วจะเริ่มงานอาทิตย์หน้า
งั้นก็ย้ายมาอยู่กงจินถาวรเลยเหรอ
ค่ะ ฉันย้ายมาอยู่ที่นี่แล้ว
อ๋อ
ตาเถร นั่นใครน่ะ
จะใครล่ะคะ ผู้ใหญ่บ้านจางไง
ไม่ ผู้หญิงข้างๆ น่ะ
ยูโชฮีไม่ใช่เหรอ
ใครเหรอคะ
รักแรกของพี่ยองกุก
จริงเหรอคะ
อือ ฉันไม่ควรมาอยู่ตรงนี้สิ
พี่จะไปไหน
ไปไหนของหล่อนนะ
- ทานข้าวหรือยังคะ - อือ กำลังจะไปกินพอดีน่ะ
ยอฮวาจอง ฮวาจอง
เถ้าแก่เนี้ยแวะกลับไปบ้านนะคะ
จริงเหรอ ทำไมต้องไปตอนนี้ เข้าใจแล้วค่ะ
ค่ะ
แม่
ทำไมทำเครื่องเคียงเยอะขนาดนี้ล่ะ
ฮะ
เปล่าหรอก
แค่ถ้าทำไว้เยอะๆ ก็ดีออกนี่ จะได้กินเยอะๆ
ค่ะ เรียบร้อยแล้ว คนไข้
บ้วนปากได้เลยนะคะ
ผมยังรู้สึกว่ามีอะไรอยู่เต็มปากเลยนะครับ
ข้างๆ มีกระจกอยู่ ส่องดูได้เลยค่ะ
คุณผู้ช่วยต้องดูให้ผมสิ
ได้ค่ะ
ครับๆ
เอามือนั่นออกไปเลยนะ
ไอ้บ้านี่ เดี๋ยวเหอะ
ทำไมล่ะ
เดี๋ยว ปล่อยผมก่อนสิครับ
- เดี๋ยวก่อน… - นี่ ไอ้บ้านี่ กล้าดียังไง
ผมทำอะไรผิดกันครับ
ยังกล้าตีหน้าซื่ออีก ฉันเห็นอยู่เต็มสองตา
เห็นอะไรครับ ที่ผมจับผู้ช่วยหมอฟันน่ะเหรอ
ไปให้พ้น
เดี๋ยวสิ
ผมก็แค่พิงเธอนิดหน่อย เพราะรู้สึกไม่สบาย
แล้วมันผิดอะไรนักเหรอ
นี่ เวลาพิงคนอื่น นายลูบคลำตัวอีกฝ่ายด้วยหรือไง
คนร้ายลวนลามทางเพศอย่างนาย ควรไปกินข้าวแดงในคุก
- มีซอน เรียกตำรวจมาเลย - ฮะ
ครับ นั่นตำรวจใช่ไหม
ที่นี่คลินิกทันตกรรมยุนในกงจินนะครับ
ผมโดนใส่ร้ายว่าเป็นคนร้ายลวนลามทางเพศ
ไม่ใช่ครับ ผมเป็นเหยื่อเอง ผมนี่แหละ ครับ
อ้อ ครับ อย่างนั้นเหรอ
เข้าใจแล้วครับ เราจะไปทันที
- สายแจ้งความเหรอครับ - คลินิกทันตกรรมยุนโทรแจ้งเหตุมา
- บอกให้รีบไป - คลินิกทันตกรรมยุนเหรอครับ
มีผู้ชายคนหนึ่งโทรมาบอกว่า ถูกใส่ความว่าเป็นคนร้ายลวนลามทางเพศ
อะไรนะครับ
คงต้องไปดูว่าเกิดอะไรขึ้น เดี๋ยวมานะครับ
- ผมจะไปด้วยเองครับ - ตั้งใจทำงานนะ
- ผมไปก่อนนะครับ - อือ
ฉันเพิ่งเคยพบเคยเจอ คนทำผิดแต่เป็นฝ่ายหัวร้อนเองก็วันนี้แหละ
ต้องหน้าด้านแค่ไหน ถึงโทรแจ้งตำรวจเอง
ก็คนไม่ได้ทำผิดอะไร ถึงขอให้กฎหมายตัดสินนี่ไง แล้วทำไม
- ไม่มีความผิดงั้นเหรอ - ใช่
- จะบอกว่านายไม่ผิดงั้นเหรอ - ก็ใช่ไง
ไอ้บ้าเอ๊ย
นี่ คุณยุนฮเยจิน
ดูเหมือนคุณจะไม่รู้อะไร เพราะเป็นคนต่างถิ่น
ในกงจิน ถ้าใครไม่รู้จักผมก็เป็นไส้ศึกแล้ว
พ่อผมเป็นเจ้าของบริษัทคอนกรีตที่นี่
ส่วนอาผมก็เป็นสมาชิกสภาเทศบาลเมือง
แล้วมันทำไม ทำไมเหรอ
คลินิกนี้เพิ่งเปิดไม่นานใช่ไหม
ถ้าผู้คนมารู้ว่าคุณใส่ความคนบริสุทธิ์แบบนี้
เดี๋ยวจะได้ปิดคลินิกเอานะ
ปล่อยไปเถอะ
- เธอบ้าหรือเปล่า - ฉันไม่เป็นไร
อย่าทำเป็นเรื่องใหญ่เลย
นี่ ไอ้หมอนี่มันทำเรื่องชั่วกับเธอนะ
ฉันไม่รู้สึกอะไรหรอก หนำซ้ำก็ไม่ได้โดนแบบนี้ครั้งแรก
เพราะงั้นยิ่งไม่ได้เข้าไปใหญ่ ฉันจะทำให้ไอ้หมอนี่ถูกลงโทษให้ได้
- อือ - ไอ้บ้าเอ๊ย
เธอฉลาดกว่าหมออีกนะ
ไม่ไง เพราะรู้ว่าถึงไปสถานีตำรวจ ก็ไม่ได้ถือไพ่เหนือกว่า
ลองคิดดูสิ
ผมบกพร่องตรงไหนถึงไปแตะต้องคนอย่างเธอ จะลดมาตรฐานตัวเองทำไม
ไอ้บ้านี่ เดี๋ยวเถอะ
- ฮเยจิน - ไอ้เวรนี่ เฮ้ย
ไม่เป็นไรใช่ไหม
ยัยบ้านี่มัน จริงๆ เลย
- เป็นอะไรไหม - หัวหน้าฮง
อือ คุณไม่เป็นไร ไม่ได้เป็นอะไร
คุณไม่เป็นไร ไม่เป็นไร
ตายแล้ว
เราได้รับแจ้งเหตุครับ
พี่ พี่ดูชิก เป็นอะไรไหมครับ
- เป็นอะไรไหมครับ - น้ำ…
คนที่โทรแจ้งความ…
- น้ำ… - นี่
โธ่เว้ย
หงุดหงิดเป็นบ้าเลย
ผมว่ากระดูกโครงหน้าแตกแน่ๆ
เมื่อกี้คุณหมอแจ้งว่าเป็นแค่แผลฟกช้ำเท่านั้นครับ
ดูตาเปล่าจะไปรู้ได้ยังไงครับ
ต้องรอจนกว่าผลซีทีสแกนจะออกมาสิ
ยังไงก็เถอะ ผมไม่คิดจะยอมไกล่เกลี่ยเด็ดขาด
จะฟ้องข้อหาทำร้ายร่างกายทั้งคู่ รู้ไว้ด้วยครับ
คดีถูกส่งต่อให้สถานีตำรวจแล้ว
ถ้าตามระเบียบ คุณคิมมยองฮัก ต้องเข้าสอบสวนข้อหาลวนลามทางเพศด้วย
คุณเอาแต่ร้องโวยวายว่าเจ็บ เราเลยพา มาโรงพยาบาลก่อน ช่วยอยู่เงียบๆ เถอะครับ
ชอบข้อหาลวนลามทางเพศกันจริงๆ เลยนะ ไม่มีหลักฐานด้วยนี่
คดีลวนลามทางเพศ คำให้การของเหยื่อเป็นหลักฐานได้ครับ
กฎหมายประเทศเกาหลีนี่ทุเรศจริงๆ
เพราะตำรวจเอาแต่เชื่อที่พวกปอกลอกพูด ถึงได้มีเหยื่อแบบผมเรื่อยๆ ไม่ใช่เหรอ
ผมบอกให้คุณเงียบไงครับ
ต้องโทรหาทนายความหน่อยแล้ว
โทรศัพท์ฉันหายไปไหน
(สถานีตำรวจชองโฮเขตเหนือ)
แบบนี้มีที่ไหนกัน
นี่คุณคะ คุณต้องไปจับไอ้โรคจิตนั่นมาเข้าคุกสิ
ทำไมถึงมาขังเราไว้ล่ะคะ
แล้วอีกอย่าง อย่างน้อยก็ควรแยกห้องขัง ผู้ชายกับผู้หญิงหน่อยสิ ว่าไงคะ
(แผนกสืบสวน 1)
นี่คุณ ไม่ได้ยินฉันเหรอคะ
คุณคะ
หงุดหงิดชะมัด
ใครมาเห็นคงคิดว่าที่นี่เป็นห้องนอนคุณ
ถ้าได้ทิ้งตัวลงนอนก็บ้านผมหมดแหละ
หมอฟันก็นอนลงเถอะ
บ้าหรือไง ถ้าใครมาเข้าใจผิดจะทำยังไง
อย่ามัวนอนอยู่แบบนี้แล้วทำอะไรหน่อยสิ
อย่ามายุ่งน่า ตอนนี้ผมกำลังชาร์จแบตอยู่
ตัวเองไปเที่ยวเล่นทั้งวันเหอะ
หัวหน้าฮง แล้วคุณมาที่คลินิกได้ยังไง
- หมวดคิม - อือ หัวหน้าฮง ทำไม ต้องการอะไรเหรอ
คือว่าชุดผมมันรัดติ้ว ขอเปลี่ยนชุดหน่อยได้ไหม
เลือดน่าจะไม่เดินนะนั่น
ไม่เดินเลย ตอนนี้
เอายังไง ฉันให้ยืมชุดดีไหม
ถ้าได้ก็ขอบคุณ
- รีบออกมาสิ - รับทราบ
อะไรเนี่ย เมื่อกี้คุณทำเป็นไม่ได้ยินฉันนี่คะ
อ้อ โทษที
ทีตอนฉันพูดก็ทำเมิน
คุณจะไปไหนคนเดียว
เดี๋ยวผมมา เฝ้าห้องขังไว้ให้ดีนะ
- เปลี่ยนแม่กุญแจนี่ - อือ ผลิตในเกาหลี
- เก็บกุญแจดีๆ ด้วย - อือ
ทำไมใส่ชุดแบบนี้มาเล่า
- คุณจะไปไหนของคุณ - อากาศร้อนเนอะ
- ไปจับฉลามเหรอ - อะไรเนี่ย
โอ้โฮ รสนิยมผู้หมวดคิมนี่
จะบอกว่าไงดี ฉูดฉาดมากเลย
ถอดชุดเครื่องแบบแล้ว ก็ต้องเปลี่ยนบรรยากาศหน่อยสิ
แต่ว่าเสื้อตัวนี้เนื้อผ้านิ่มดีมากแฮะ
- หัวหน้าฮง - คอแห้งจัง มีเครื่องดื่มบ้างไหม
จะรับกาแฟสักแก้วไหมเอ่ย
ดีเลย น่ารักมาก แล้วในตู้เย็นมีน้ำแข็งใช่ไหม
- มีสิ - หัวหน้าฮง
รู้แล้วน่า หมอฟันก็อยากดื่มเหมือนกัน ขอสองแก้วนะ
- สองแก้ว โอเคเลย - ครับ
- ผมกลับมาแล้วครับ - อ้าว มาแล้วเหรอ
- อือ พี่ - ไอ้หมอนั่นเป็นไง แกล้งเจ็บล่ะสิ
ผลซีทีออกมาแล้ว ไม่ได้เป็นอะไรครับ
หมวดครับ ผมว่าปล่อยทั้งสองคนออกมา ไม่ใช่สิ
- ปล่อยคุณหมอได้แล้วใช่ไหม - อือ ได้สิ
ขอบคุณครับ
หมอฟัน รีบออกมาเร็ว มาดื่มกาแฟเย็นๆ
เดี๋ยวนะ ทำไมไม่จับไอ้คนโรคจิตนั่นมาล่ะคะ
ตอนนี้เขาเข้ารักษาตัวที่รพ.ครับ ไม่ว่ายังไงก็ต้องรักษาสองอาทิตย์ถึงจะหาย…
- ฉันจะไม่ออกไปค่ะ - พูดอะไรของคุณน่ะ
ฉันประท้วงต่อความไม่เป็นธรรมอยู่
ฉันก็จะไม่ก้าวออกไปจากที่นี่ จนกว่าจะจับไอ้หมอนั่นมาขังเหมือนกัน
เป็นคนชอบลำบากสินะ
ฮเยจิน
นี่
- มีซอน - นี่
ทำไมเธอเข้าไปอยู่ในนั้นล่ะ
เป็นอะไรไหม เจ็บตรงไหนหรือเปล่า
ฉันไม่เป็นไรหรอก เธอไม่เป็นไรใช่ไหม
ขอโทษนะ ทั้งหมดเป็นเพราะฉันเอง
ขอโทษอะไรกันล่ะ เธอไม่ได้ทำอะไรผิดเลยนะ
ฉันตั้งใจไว้ว่าจะอดทนไว้…
มันเข้าท่าหรือไง เธอน่าจะรีบบอกฉันสิ
ฉันก็ดันไม่รู้อะไร ทิ้งให้เธออยู่กับไอ้โรคจิตนั่นตลอด
เพราะฉันรู้ว่าเธอเปิดคลินิก อย่างยากลำบากขนาดไหน
ยังขาดทุนอยู่เลย
แต่ก็ให้เงินโบนัสเพิ่ม เพราะเป็นเดือนแรก
ตอนนี้คลินิกก็เพิ่งเริ่มจะเข้าที่เข้าทาง
ฉันกลัวว่าจะทำทุกอย่างพัง ก็เลยไม่ได้บอกเธอ
เรื่องพวกนั้นมันสำคัญตรงไหนล่ะ
ทำไมไม่บอกกันล่ะ ฉันเป็นเพื่อนเธอนะ
เธอคงกลัวมากเลยใช่ไหม มีซอน
ฉันขอโทษจริงๆ นะ
ไม่หรอก ฉันต้องขอโทษเธอมากกว่าอีก
ไม่หรอก ฉันสิที่ต้องขอโทษเธอมากกว่ามากๆ
ฉันจะจับไอ้เวรนั่นเข้าคุกให้ได้เลย มีซอน
ไอ้สารเลวนั่น
ขอโทษที แต่ประตูเปิดอยู่นะ
ออกมาเลยก็ได้นะ
- นี่ๆ - อ้าว คุณกัมรี คุณกัมรีมาที่นี่ได้ยังไง
พอดีฉันจะมาแจ้งความว่าเจอของหายน่ะ
เมื่อกี้ฉันเจอเจ้านี่ตกอยู่ที่พื้นคลินิกทำฟัน
มันคือของไอ้คนนั้นหรือเปล่า
อือ
โอ๊ะ คิมมยองฮักบอกว่าทำโทรศัพท์หายอยู่พอดี
อ่านหนังสือการ์ตูนอยู่สินะ
อะไรเนี่ย นายมาที่นี่ได้ยังไง
มาเยี่ยมไข้ไง
อ้อ นายจำไม่ได้เหรอ เราเป็นเพื่อนร่วมรุ่นตอนมัธยมต้นไง
จิตวิญญาณทะเลตะวันตกสีฟ้าครามและลึก
ถูกส่งต่อมาถึงเรา
ผู้ก่อเหตุมาหาเหยื่อที่ห้องพักฟื้นแบบนี้ได้เหรอ
ไอ้หมอนี่โดนซัดจนสมองกลับสินะ ถึงพูดเหลวไหลออกมา
ผู้ก่อเหตุคือนายต่างหาก คนร้ายลวนลามทางเพศจอมหื่น
ทำร้ายร่างกายแถมใส่ความ ทำไงล่ะทีนี้ ไม่มีหลักฐานด้วย
หลักฐานเหรอ ฉันว่าฉันหย่อนไว้ไหนสักที่นะ
อ้าว มันไปอยู่ไหนล่ะ
ฉันเอาไปไว้ที่ไหนนะ
ไอ้บ้านี่ กลัวคนไม่รู้เหรอว่าตัวเองบ้า
อยู่นี่เอง
อะไร เอาโทรศัพท์มาจากไหน
นางฟ้ายายทูนหัวให้ฉันมาน่ะ
พูดบ้าอะไร เอาโทรศัพท์ฉันคืนมา
ทำไม พอโทรศัพท์นี่อยู่ในมือฉัน เลยร้อนรนขึ้นมาเหรอ
- ในนี้มีอะไรเหรอ - เอาคืนมา
บอกให้เอาคืนมา
อะไรของนาย โอ๊ย
เดี๋ยวก่อน ฉันเจ็บนะ เจ็บๆ ปล่อย
- ปล่อยเหรอ - อือ ปล่อย
- เป็นนายจะปล่อยไหมล่ะ - ปล่อยนะ
รอแบบนี้ไปก่อนนะ
- เพราะตอนนี้หมายจับกำลังบินมา - อะไรนะ
ถ่ายรูปมาเยอะขนาดไหน จนมันแจ้งเตือนว่าความจำเต็มเนี่ย
ไอ้คนร้ายแอบถ่ายสารเลวเอ๊ย
โอ๊ย เดี๋ยวสิ เข้าใจแล้ว ปล่อยก่อน ปล่อยก่อนสิวะ เจ็บนะเว้ย
- เจ็บเหรอ เจ็บมากเลยเหรอ - เจ็บสิวะ เจ็บมาก
แค่นี้เจ็บเหรอ งั้นที่ผ่านมา เหยื่อที่ถูกนายกระทำจะเจ็บปวดขนาดไหนกัน
คอยดูเลย ฉันจะทำให้นายได้รับโทษอย่างสาสมเลย
นายเกี่ยวอะไรด้วย เกี่ยวอะไรถึงได้ทำขนาดนี้
ทำไม เป็นอะไรกับหนึ่งในผู้หญิงพวกนั้นเหรอ
อือ เป็นอะไรกันแบบที่ลึกซึ้งมากเลยล่ะ
จริงเหรอ โอ๊ย เดี๋ยวสิ เจ็บนะเว้ย
นายมาแหย็มผิดคนแล้ว
เข้าใจแล้ว ปล่อยก่อน โอ๊ย เดี๋ยวๆ
- ไปตัดผมด้วย - ได้ เดี๋ยวไปตัด
- พูดไม่หยุดเลยแฮะ - แตะยอมแล้ว
ฉันจะตัดผมจริงๆ ถ้านายปล่อย ฉันจะไปตัดทันทีเลย
เข้าใจแล้ว อยู่เฉยๆ สิ
ฉันแตะยอมแพ้แล้วก็ปล่อยสิ
- แตะแล้วเหรอ - ปล่อยสิ
เห็นว่าเมื่อวานหัวหน้าฮง จับคนร้ายแอบถ่ายได้นี่ครับ
ไม่รู้สิ ได้ยินว่างั้นนะ
กลัวไม่รู้หรือไงว่าเป็นฮีโร่แห่งกงจิน
ควบสองตำแหน่งทั้งซูเปอร์แมน ไอรอนแมน
- เจ้าหน้าที่บัน แล้วฉันล่ะ - ครับ
ถ้าหัวหน้าฮงเป็นทุกอย่างแบบนั้น แล้วฉันเป็นอะไรล่ะ
ผู้ใหญ่บ้านครับ
อ้าว จะไปไหนล่ะ
- โชฮี - พี่คะ ฉันมาแจ้งย้ายเข้าน่ะ
อ้อ งั้นเหรอ ดีแล้วล่ะที่มา
ทางนั้นเลย ตามมา
- อย่าไปยุ่งกับมัน - ค่ะ
โอ๊ย ยัยคนนี้ ทำไมไม่ยอมรับโทรศัพท์เลยเนี่ย
ทำไม มีเรื่องอะไรอีกงั้นเหรอ
คือว่าเมื่อวานฉันไปเห็นใครบางคนมาน่ะ
ใครล่ะ
(แบบฟอร์มแจ้งการย้ายเข้า)
(ข้อมูลผู้ย้ายเข้า: 1 คน)
เดี๋ยวนะ
อยู่คนเดียวเหรอ ไม่ได้แต่งงานเหรอ
พอดีฉันยังไม่ได้แต่งงานน่ะค่ะ
อ้อ อย่างนี้นี่เอง
ยังโสดสินะ ยังไม่แต่งนี่เอง
ฉันได้ยินว่าพี่แต่งงานแล้วนี่
อ้อ ฉันเหรอ
ก็เคยแต่งอยู่หรอก แต่ตอนนี้อยู่ตัวคนเดียวแล้ว
โสดสนิทเลยล่ะ
งั้นแปลว่าพี่เลิกกับพี่เขาแล้วเหรอคะ
คุณพระคุณเจ้า
ตรงนี้คงเป็นที่นั่งแถวหน้าสุดสินะ
คุณนาย สวัสดีครับ
เฮ้ย ไอ้เด็กนี่
นายนี่นะ บอกแล้วไงว่าไม่ให้เรียกเธอแบบนั้น
สงสัยพอได้เป็นคุณนายเจ้าหน้าที่บันแล้ว ก็คงเป็นคุณนายตลอดไปมั้ง
- พี่คะ - ไม่ได้เจอกันนานแค่ไหนแล้วเนี่ย
ย้ายมาอยู่ที่นี่เหรอ
ค่ะ
ที่ผ่านมาพี่สบายดีไหมคะ
อือ ก็มีบางครั้งที่ไม่สบายด้วย
เธอยังเหมือนเดิมเลยนะ สวยไม่เปลี่ยน
- เจ้าหน้าที่บัน - ครับๆ
คือว่า ผู้นำชุมชนยอจะมารับถุงขยะน่ะ
รีบพาไปเซ็นชื่อแล้วเอาให้เธอสิ
ครับ ผู้นำชุมชน เชิญทางนี้
- ค่ะ ไปแล้วค่ะ - เชิญครับ
ไปคุยกันข้างนอก
อะไรเนี่ย ออกไปข้างนอกทำไม
ช่วยเซ็นชื่อตรงนี้ก็พอครับ
เรียบร้อยครับ รับไปได้เลย
ลาก่อนนะครับ
นี่ๆ
พวกเขาออกไปด้วยกัน
เฮ้อ ยัดไม่เข้าเลยแฮะ
สงสัยได้กินทั้งเดือนแหง
เดี๋ยวนะ
เฮ้อ ฮวาจองเอ๊ย ฮวาจอง
ฉันจะออกไปซื้อแซนด์วิชมาเป็นมื้อเที่ยง เธอจะกินอะไรดี
อ้อ ไปด้วยกันเถอะ
ไม่ต้อง ไม่เป็นไรหรอก ทำงานให้เสร็จเถอะ ใกล้ๆ นี่เอง
งั้นเหรอ ถ้างั้นฉันขอแบบเดียวกัน
ขนมปังโฮลวีตไส้ไก่อบ
ใส่ชีสมอซซาเรลล่า ไม่ใส่แตงกวาดอง แล้วใส่มะกอกเยอะๆ ถูกไหม
ถ้ามีเพื่อนดี ต่อให้มีหนุ่มเป็นสิบ ก็ไม่อิจฉาแล้ว เดี๋ยวฉันมานะ
มีซอน
หือ
ต่อจากนี้ไม่ว่าจะเกิดเรื่องอะไรขึ้น ก็บอกฉันด้วยนะ
ปกติแล้วเพื่อนกัน ยิ่งลำบากก็จะยิ่งพึ่งพากันนี่
พโยมีซอน
ไม่มีเธอ ฉันก็ไม่มีเพื่อนที่ไหนแล้วนะ
ฉันรู้
รีบไปรีบมาล่ะ
เอาแบบเดียวกันนะ
คุณผู้ช่วยพโยครับ
"ตำรวจที่อบอุ่นและพึ่งพาได้ อยู่เคียงข้างประชาชน"
เป็นวลีติดปากของเราครับ
แน่นอนว่าโทรแจ้ง 112 คงจะเร็วกว่า
แต่เก็บนามบัตรนี้เผื่อไว้นะครับ
(ชเวอึนชอล)
และถ้าเกิดเรื่องแบบนั้นขึ้นอีกในอนาคต
ก็อย่าเก็บเอาไว้คนเดียวเลยนะครับ
โชคดีนะครับ
(ผู้อำนวยการ ยุนฮเยจิน)
หมอนั่นยอมรับข้อกล่าวหา
เดี๋ยวก็คงโอนไปแผนกอาชญากรรม ทางเพศต่อผู้หญิงและถูกสอบสวน
ผมว่าควรบอกคุณไว้น่ะ
พอมาคิดดูแล้ว ฉันยังไม่ได้ขอบคุณเขาดีๆ เลยแฮะ
วางไว้ตรงนี้คงไม่เป็นไรเนอะ
ไวน์นี่หายากมากเลยนะ
ให้แค่ผลไม้ก็น่าจะพอแหละ
ไม่ได้สิ
ควรเป็นยุนฮเยจินที่รู้จักตอบแทนบุญคุณ
อยากจะบ้าตาย
รสชาติคงดีน่าดู
เสียดายจะตายอยู่แล้ว
ได้ยินว่าทั้งมีรสเผ็ด หอมละมุน
- แถมหวานด้วยนะ - ทำอะไรน่ะ
โอ๊ยแม่ ตกใจหมด
ละครพูดคนเดียวสนุกดีแฮะ
ได้เห็นหลากหลายอารมณ์ในช่วงเวลาสั้นๆ
ถ้าไม่ใช่ไวน์หายากมากๆ ฉันคงไม่เป็นแบบนั้นหรอก
อยากดื่มแทบแย่ล่ะสิ พอผมชวนดื่มด้วยก็ตอบตกลงโดยไม่คิดสักวิ
ทำไมบ้านหัวหน้าฮงสวยจัง
นึกว่าจะมีกลิ่นคุณตาแก่ๆ ซะอีก
อย่ามองคนแค่ภายนอกสิ แบบนั้นอคตินะ
ทำไมถึงมีหนังสือกับแผ่นเสียงเยอะจัง
ผมสะสมไว้เพราะคิดว่าจะทำเงินได้ ก็เลยเยอะเบอร์นั้น
อ้อ ดูดีแค่ภายนอก แต่จริงๆ เก็บสะสมของเก่าสินะ
ของเก่าเหรอ ให้ตายเถอะ
โอ๊ะ
ฉันเคยเห็นรูปนี้ที่ร้านถ่ายภาพด้วย
นี่หัวหน้าฮงเองเหรอ
อือ
อ้อ
คนข้างๆ คือคุณปู่เหรอ
ใช่ ท่านเสียไปตอนผมอยู่ม.ต้นน่ะ
งั้นคนในครอบครัวคนอื่นล่ะ
ไม่มีหรอก
ไม่มีเลยเหรอ
พ่อแม่เสียไปตอนผมอายุหกขวบ
เลยอยู่ที่นี่คนเดียวน่ะ
ขอโทษนะ
ขอโทษบ่อยเหลือเกินนะ หยิบแก้วมาให้หน่อยสิ
ได้
เวลาแป๊บเดียว ทำได้เยอะขนาดนี้เลยเหรอ
แค่ทำลวกๆ น่ะ
ก็ดูจะเข้ากับไวน์อยู่นะ
ไวน์ขวดนี้
มาจากจังหวัดโรน ทางใต้ของฝรั่งเศสเชียวนะ
เพราะเป็นไวน์วินเทจ จริงๆ ถ้าจะดื่มให้ถูกก็ควรดีแคนติ้ง…
ดีแคนติ้งคืออะไรน่ะเหรอ
เป็นการรินไวน์ใส่ภาชนะอื่นเพื่อแยกตะกอน…
แต่ไวน์เก่าแบบนี้ ถ้าดีแคนติ้งไม่ดี กลิ่นก็จะหายไปหมด
เมื่อกี้พอเข้ามา ผมเปิดจุกไวน์ทิ้งไว้แล้ว
- รู้เรื่องไวน์ดีเหรอ - ไม่นะ ไม่เท่าไร
ก็แบบ แค่ฟังมาน่ะ
อ๋อ ส่งมาสิ เอามา ฉันจะรินให้เอง
ฟังเสียงสิ
จริงๆ เลย
อ้อ อย่าเพิ่ง
เวลาดื่มไวน์ต้องทำแบบนี้ก่อน
ดมกลิ่นด้วยจมูกก่อน แล้วค่อยลิ้มรสชาติ
ดูนะ ดื่มแบบนี้ สูดอากาศเข้าไปด้วย
แบบนี้นะ
ปัดโธ่เอ๊ย
โสโครกมาก อะไรของคุณเนี่ย
คุณควรก้มหัวลงเพื่อปิดหลอดลม แล้วค่อยสูดอากาศเข้าไปสิ
พลาดน่ะ แค่พลาด โอ๊ย แสบเลย
ดื่มแบบปกติเถอะ
อย่าเล่นใหญ่ แล้วดื่มไวน์แพงๆ ทางจมูกอีก
หยุดทำแบบนั้นทีเถอะ
โธ่เอ๊ย
ต้องทำแบบนี้ต่างหาก
ลองทำดู
อ้าว ยินดีต้อนรับครับ
ครับ สวัสดีครับ
เชิญเลือกที่นั่งตามสบาย
ครับ จูน นั่งตรงไหนดี
- ริมหน้าต่าง - ไปกันเถอะ
ดูจากตอนนั้น คุณร้องเพลงใช้ได้นี่
ผมแค่ร้องเพราะพี่ชุนแจสั่งเฉยๆ
แล้วยังไง
ถ้าฉันขอ คุณจะร้องให้ฟังสักเพลงไหม
- กลับบ้านไปเถอะ - ยังดื่มไม่หมดเลย จะกลับได้ยังไง
ดูๆ แล้ว คุณซี้กับตำรวจเหมือนกันนะ
เรียกได้ว่าแบบ เหมือนที่นั่นเป็นบ้านคุณเลย
คงเข้าออกที่นั่นบ่อยๆ สินะ
ก็อะไรทำนองนั้นแหละ
- ก่อเรื่องบ่อยๆ เหรอ - ไม่ใช่
ผมได้รางวัลพลเมืองผู้กล้าหาญสองครั้ง
- จริงเหรอ - อือ
ครั้งหนึ่ง ผมเดินอยู่บนถนนแล้วจับโจรวิ่งราวได้
เฮ้ย
ส่วนอีกครั้งหนึ่ง ผมช่วยคุณตาที่เมา แล้วไปนอนขวางรางรถไฟไว้ได้น่ะ
คุณตาครับ
ไม่รู้จักกลัวบ้างเลย
คิดยังไงถึงกระโดดเข้าไปในรางรถไฟ
ไม่ได้คิดหรอก ร่างกายมันไปเอง
ใช้ชีวิตแบบนั้นแล้วมีใครรับรู้หรือไง ได้เงินตอบแทนเหรอ
ได้สิ ล้านวอน
เลยไปซื้อตู้เย็นเปลี่ยนให้ศูนย์ผู้สูงวัย
คุณควรเอาเงินนั้นไว้ประดับ ยอดเงินคงเหลือในบัญชีตัวเองนะ
ตัวเองยังแทบจะเอาตัวไม่รอด
ไม่ต้องเป็นห่วงผม แล้วดื่มไปเถอะน่า เอ้านี่
หัวหน้าฮงจะใช้ชีวิตยังไงก็ไม่เกี่ยวกับฉันอยู่แล้ว
หมดขวดแล้วแฮะ
อันนี้ไม่ได้ แต่ผมมีวิสกี้อยู่
นี่ จูรี ไปเสิร์ฟโต๊ะริมหน้าต่างที
- ไม่เป็นไร พ่อ - ไม่ แต่พ่อเป็น
พ่อเปิดเตาแก๊สไว้ เร็วเข้า
- ระวังด้วยนะ - โอ๊ย รำคาญจริงๆ
ช่วยพ่อหน่อย
พ่อนี่ก็ไม่ได้เรื่องได้ราวสักอย่าง ให้ตาย
นี่ค่ะ ทานให้อร่อยนะคะ
ขอบคุณครับ
ทานให้อร่อยนะคะ
ครับ ขอบคุณนะครับ
โอ้โฮ พยายามสุดชีวิต เพื่อจะทำตัวให้เหมือนพี่จูนสินะ
โอจูรี เกือบโดนตัวปลอมหลอกเข้าให้แล้ว
โอ๊ย ขนลุกเลย
กินกันเถอะ รีบกินเร็ว
ว้าว ดูนี่สิ
สงสัยเพราะติดทะเลหรือเปล่า อาหารทะเลตัวใหญ่ชะมัด
ดูกุ้งสิ ตัวใหญ่จริง
จริงด้วย ว้าว
นี่ รีบกินเถอะ
จะว่าไปนะ จูน สงสัยนายต้องตั้งใจทำงานแล้วล่ะ
คนจำหน้านายไม่ได้แบบนี้
มาออกรายการนี้จะรอดเหรอ
ท่าจะแป้กแฮะ
แต่ถึงยังไงผมก็ได้ค่าตัวนี่ครับ ผมขอสั่งพาจอนด้วยได้ไหม
สั่งสิ
- เถ้าแก่ครับ - ครับ
เมาแล้วเหรอ นึกว่าคอแข็งพอตัวซะอีก
ฉันไม่ได้เมา
แค่รู้สึกเหมือนลอยอยู่บนก้อนเมฆ
อีกสักพักคงได้บินฉิวขึ้นฟ้าแล้วมั้ง
ฉันไม่มีทางเมาพร่ำเพรื่อหรอก
ทำไมล่ะ
เพราะฉันไม่ชอบน่ะ
การปล่อยตัว
การอ่อนแอลง
การซื่อตรงขึ้น
เวลาที่รู้สึกเหมือนจะเมา
แค่กำมือไว้แบบนี้ก็พอ
ใช้ชีวิตน่าเหนื่อยหน่ายจริงๆ มือก็เล็กแค่นี้
- ฉันมือใหญ่นะ - นี่แน่ะ
ว่าแต่ อยู่ที่นี่คนเดียวคุณไม่เหงาเหรอ
ไม่รู้สิ ผมไม่เคยคิดแบบนั้นมาก่อน เพราะคนที่นี่ทุกคนเหมือนครอบครัวผม
คุณมาอยู่กงจินตั้งแต่เมื่อไหร่
ตั้งแต่เกิดมั้ง
ไม่เคยไปจากที่นี่สักครั้งเลยเหรอ
เคยสิ
ตอนไหนล่ะ
ไหนบอกไม่ให้ผมล้ำเส้น
แล้วทำไมถามซอกแซกขนาดนี้
อ้อ จริงด้วย
ฉันเป็นอะไรไป
ปกติไม่เป็นแบบนี้นะ
ดูทรงแล้ว เหมือนคุณไม่รู้จักตัวเองเลย
ฉันคงทึ่งในตัวคุณแหงๆ
ก็เราอยู่ในคนละสภาพแวดล้อมเลยนี่
ถ้าเพนกวินที่อยู่ขั้วโลกใต้ มาเจอหมีขาวขั้วโลกเหนือ
จะรู้สึกแบบนี้ไหมนะ
ทั้งสองตัวอยู่ในที่อากาศหนาวจัดเหมือนกันเหอะ
อ้อ จริงด้วย
คนละขั้วคงเข้ากันได้แฮะ
ดีเลย หัวหน้าฮงก็ลองถามฉันมาหนึ่งคำถามสิ
ฉันจะตอบให้เป็นพิเศษเลย
ผมไม่มีอะไรอยากรู้นะ
มีอยู่อย่างหนึ่ง
คุณมาที่กงจินทำไมเหรอ
ไม่เอาคำตอบที่ว่าเปิดคลินิกในชนบทเพื่อหาเงิน
เพราะถ้าเป็นแบบนั้น ไม่จำเป็นต้องเป็นกงจินก็ได้
ฉันหน้าแดงแล้วใช่ไหม
ร้อนจัง เมาแล้วงั้นเหรอ
ถ้าไม่อยากตอบ ไม่ต้องตอบก็ได้
วันนั้นน่ะ
วันที่อยู่ๆ ฉันก็มากงจิน
เป็นวันเกิดแม่ของฉัน
พอคนตายไปแล้ว
วันเกิดก็จะหายไป เหลือแค่วันครบรอบวันตาย ช่างน่าเศร้าจริงๆ
รู้สึกว่าตัวตนของแม่ที่เคยอยู่บนโลกนี้ เลือนรางจางลงไปด้วย
ถ้าแม่ยังมีชีวิตอยู่ วันนั้นท่านจะอายุ 60 แล้วล่ะ
ถ้าแบบนั้น ฉันคงไปเที่ยวกับท่านบ่อยๆ
คงซื้อกระเป๋าแพงๆ ให้ท่านเยอะๆ
ไม่สิ ขอแค่…
ได้กินข้าวด้วยกันสักมื้อก็คงดี
ก่อนที่แม่จะเสีย
เรามาทริปครอบครัวด้วยกัน
ที่กงจิน
ฉันบ้าไปแล้วแน่ๆ
สงสัยจะเมาแล้ว
รู้สึกหน้าร้อนไปหมด
เหมือนจะมีไข้อ่อนๆ ด้วย
ฉันหน้าแดงไหม
ร้อนมากเลยล่ะ
ว่าไง คุณกัมรี
หัวหน้าฮง ตอนนี้อยู่ไหนเหรอ
ทำไม มีเรื่องอะไรงั้นเหรอ
ที่คลินิกทำฟันเกิดเรื่องวุ่นใหญ่แล้ว
หัวหน้าฮงนี่จริงๆ เลย ไม่ว่าจะอ้อนวอนยังไงก็ไร้ผล
- นั่นสิ เขาทำหูทวนลมเลยล่ะ - ใช่เลย
ฉันเคยบอกว่าไง คติการใช้ชีวิตของหัวหน้าฮง
ก็คือทำงานเมื่ออยากทำ และเที่ยวเล่นเมื่ออยากเล่น
ถึงจะดูแลคนอื่นและจุ้นจ้านแค่ไหน
แต่ก็จะไม่ทำงานในวันหยุดเด็ดขาด
นั่นคือวิ่งหน้าตั้งไปพักผ่อนเหรอ
ขอถอนคำพูด
ที่กงจินมีปริศนาลี้ลับอยู่สามอย่าง
แค่กินข้าวแบบธรรมชาติที่สุด
- สองคนนั้นนอนด้วยกันเหรอ - โธ่
ถึงอย่างนั้นก็เถอะ จะไปจับคู่ดูชิกกับหมอฟันได้ยังไงครับ
ฉันเป็นหมอนะ จบคณะทันตแพทยศาสตร์มา
หัวหน้าฮงจบจากม.โซลนะ
ทำไมคันหูแบบนี้ล่ะ
โอ้ หยุด หยุดๆ
- อันที่จริงผมเป็น… - ยูทูบเบอร์ช่องโชว์กินสินะ
- ทำไม - เหมือนเมื่อคืนฉันจะภาพตัดเลย
ว่าแต่ไอ้ภาพที่ตัดไปน่ะ
- คงไม่ใช่เรตฉ.ใช่ไหม - นี่
ว่าแต่ว่า ไม่ได้เกิดเรื่องอะไรขึ้น ระหว่างเราใช่ไหม
เรื่องเหรอ
เกิดขึ้นเยอะเลยล่ะ
คำบรรยายโดย: พรนัชชา ทรัพย์ธานารัตน