(ซีรีส์จาก NETFLIX)
เสียงแห่งกงจิน
- ขอบคุณนะคะ - อร่อยมากเลยครับ
- ค่ะ สวัสดีนะคะ - อาหารอร่อยมากค่ะ
- เทควัน - หนึ่ง
- เทควันโด - เทควันโด
คุณยุนฮเยจิน พัสดุมาส่งครับ
เสียงนี้ก็คือเสียงของคุณยุนฮเยจินผู้มาจากโซล
ซึ่งกำลังวิ่งแจ้นออกไปรับพัสดุ
ทำไมไม่รับอีก
อ้อ
(ตอน 3)
วันเสาร์ก็ทำงานพาร์ตไทม์สินะ
อือ พอดีพี่จินซอกที่ส่งเขตนี้แขนหัก ผมเลยมาทำชั่วคราว
ไม่ใช่ข่าวดีสักเท่าไรแฮะ
- ไม่ต้องเซ็นก็ได้ใช่ไหม - ไม่ต้อง หน้าคุณเป็นลายเซ็นอยู่แล้ว
หน้าตาแบบนี้ในกงจินนี่นะ โห หายากเลยล่ะ
- ด่าฉันอยู่เหรอ - ก็แล้วแต่จะคิด
ตลกแล้ว คุณคิดว่าตัวเองหล่องั้นสิ
ถ้าไปโซลนะ หน้าอย่างคุณ เกลื่อนยิ่งกว่าหมากฝรั่งที่ติดพื้นอีก
อือ ไปล่ะ
เยอะกว่าปลาหมึกที่เข้ามา ในท่าเรือกงจินเช้านี้ซะอีก
หวัดดี
- เป็นไง - ก็พอใช้ได้
แค่ระดับ "พอใช้ได้" ยังไม่ดีพอให้ใส่ไปลงสนามรบหรอก
- ไม่ใช่งานแต่งเพื่อนร่วมรุ่นหรอกเหรอ - ทำไมจะไม่ใช่
แต่เพื่อนคนอื่นคงมากันเพียบ
"ยุนฮเยจินไปเปิดคลินิกที่ต่างจังหวัด"
คงพูดแทงใจดำทุกครั้งที่เห็น
มีหวังเป็นสงครามนองเลือดแหง
เป็นถึงหมอฟันแต่ไม่ได้เรื่องกันเลย ไม่ไหว
ในบรรดาพวกที่ไม่ได้เรื่องนั่น ฉันไม่ได้เรื่องขั้นเบาที่สุดแล้ว
นี่ งั้นทำไมไม่ไปซื้อแล้วลองใส่ดูซะเลยล่ะ
ฉันก็อยากอยู่หรอก
แต่ที่ชนบทนี่มันไม่มีห้างน่ะสิ
ก็ถูกของเธอ
ทางรอดของฉันมีเพียงหนึ่งเดียวเท่านั้น
คุณยุนฮเยจิน
- เป็นไง - น่ารัก
- ดูเบาไปใช่ไหม - คุณ คุณยุนฮเยจิน
คุณยุน คุณยุนฮเยจิน
เป็นไง
ดูสวยเหมือนนางฟ้าเกินไปใช่ไหม
- เหมือนไปงานมอบรางวัลเนอะ - อือ
คุณยุนฮเยจิน
เกินเบอร์เหรอ
- ยากแฮะ - ใช่ย่ะ
คุณพโยมีซอน…
นี่ของคุณใช่ไหม
อันนี้ดูไม่ค่อยรวยเลยว่าไหม
- เหมือนคนรวยอยู่ - เหมือนเหรอ
- อือ - เหมือนขาดอะไรไปนะ
คุณยุนฮเยจิน
ทำอะไรของคุณเนี่ย
ผีที่ตายเพราะไม่ได้ชอปเข้าสิงเหรอ
วันนี้เยอะไปหน่อย โทษทีนะ
เดี๋ยวสิ ให้ตายเถอะ
จะซื้อตุนอะไรจากทั่วโลกเบอร์นี้
อเมริกา เยอรมนี อังกฤษ…
พัสดุมาจากทั่วทุกมุมโลกเลย
แค่สั่งเสื้อผ้าจากเมืองนอกนิดหน่อยเอง จุ้นจ้านไม่เข้าเรื่อง
มีอยู่ร่างเดียวจะมีชุดอะไรเยอะแยะ
ผู้ก่อการร้ายทางแฟชั่นอย่างคุณ คงไม่เข้าใจสินะ
แก่นแท้ของเสื้อผ้าคือการใช้งาน ไม่รู้แล้วทำเป็นพูด
ก็แล้วแต่เลยจ้ะ
จะอวดว่าที่คลินิกมีคนไข้พอตัวว่างั้น
ชอปแบบนี้เมื่อไหร่จะเก็บเงินกลับโซลได้
ไปวันอาทิตย์นี้นี่แหละ จะทำไม
- วันอาทิตย์นี้เหรอ - อือ
พอดีมีธุระสำคัญสุดๆ
แล้วก็คงไม่มีพัสดุมาส่งสักระยะ หยุดบ่นได้แล้ว
สีอะไรน่ะ
หน้าผ่องขึ้นมาทันทีที่ทา
- จริงเหรอ - อือ
- ใช้ได้ไหม - อือ สวยตาแตก
ลองหมุนซิ
ว้าว บราโว่
สมบูรณ์แบบเลย รีบไปลงสนามรบได้เลย
- เดี๋ยวกลับมานะ - อือ ไปเถอะ
นี่ อย่าลืมให้อาหารเม่นนะ
จ้า
ลุคนี้เหมาะกับรองเท้าคู่นี้แท้ๆ
ขอโทษนะ
เพราะความสะเพร่าของฉัน ตอนนี้คู่ของแกคงเร่ร่อนในมหาสมุทรเป็นแน่
ตกใจหมด นึกว่าคนละคน
คุณก็ด้วยนั่นแหละ
วันนี้ฉันไม่ได้สั่งอะไรมานะ
- อือ วันนี้ผมมีเรื่องจะสั่งคุณหน่อย - อะไร
เห็นว่าวันนี้หมอฟันจะไปโซลนี่
- ไปด้วยกันนะ - ฮะ
ก็ทุกคนมีธุระที่โซลน่ะสิ
คุณกัมรีต้องเอาปูดองไปให้ลูกชายที่โซล
คุณมาจี โอ้โฮ หมวกคุณมาจีสวยเชียว
คุณมาจีไปงานเลี้ยงขวบแรกของหลานชาย คนสุดท้องของเพื่อน
ส่วนคุณซุกจา ลูกสาวโทรมาบอกว่าเอวเคล็ด
เลยขอให้ไปช่วยดูแลหลานหน่อย
- ไปได้แน่ - มาคุยกับฉันแป๊บ
เดี๋ยวสิ ปุบปับแบบนี้ได้ที่ไหน
ยังไงก็ทางผ่านอยู่ดี โอเคเนอะ
ไปกันเถอะ
- เอาล่ะ - ไปกัน
ไม่เป็นไรใช่ไหม ไปกัน เดี๋ยวเธอไปส่ง
อยากจะบ้าตายจริงๆ
อ้อ
อ้อ ฝาปิดสนิทดีใช่ไหม
ครับ ปิดมิดแล้ว หายห่วงได้เลย
- เปลี่ยนรถแล้วเหรอ - เรื่องนั้นมันสำคัญไหม
ทำอะไรของคุณเนี่ย
เวลาจะพอเหรอ มีที่ต้องแวะเยอะเลยนะ
ไว้ค่อยคุยกัน
(ชองโฮ)
ห่ออะไรมาเยอะแยะขนาดนั้น
แค่นี้เยอะตรงไหนกันคะ
ฉันห่วงว่าถ้าแบ่งกันกินห้าคนจะไม่พอน่ะสิ
ทำต็อกมันฝรั่งมาเหรอ ผมว่าอันนี้อร่อยสุดในบรรดาต็อกเลย
ปกติเวลานั่งรถ
ต้องหยิบอะไรเข้าปากตลอด จะได้ไม่เมารถไง
คุณหมอ ชิมสักคำสิ
ไม่เป็นไรดีกว่าค่ะ ฉันกำลังขับรถอยู่…
- ทำอะไรเนี่ย - ซกมก อย่าพูดตอนเคี้ยวเต็มปากสิ
คุณกัมรี ทำไมคุณกัมรีไม่กินล่ะ
ฉันกินข้าวเช้ามาเยอะ ยังอิ่มอยู่เลย
ไม่เอาน่า คุณพี่ลองชิมดูสักคำสิ คนเขาอุตส่าห์ตั้งใจทำมา
คุณกัมรี เป็นอะไรไป
ต็อกยังนึ่งไม่สุกเลย
ทำไมมันฝรั่งแข็งแบบนี้
โธ่ ก็ฟันคุณพี่ไม่ดีเอง ทำไมมาโบ้ยความผิดใส่ฉันล่ะ
ไม่ชอบก็คายออกมาเลยค่ะ
ฟันไม่ดีเหรอ ทำไมไม่บอกให้เร็วกว่านี้ล่ะ
คุณพี่ ขอให้หมอฟันรักษาแบบถูกๆ สิ
ยัยซื่อบื้อนี่ หยุดพูดเพ้อเจ้อสักที
คุณยาย แวะมาที่คลินิกสิคะ ฉันจะรักษาให้อย่างดีเลย
- ตายแล้ว - แม่เจ้า
- ใจหายใจคว่ำหมด - คุณยาย เป็นอะไรไหม
ลูกในท้องเมื่อ 50 ปีก่อนแทบหลุดแน่ะ
นี่มันเรื่องอะไรกันเนี่ย
คนพวกนั้นต้องถูกยึดใบขับขี่ให้รู้แล้วรู้รอด
นี่ ทำอะไร ตามไปทำไม
ต้องไปสั่งสอนให้รู้เรื่องน่ะสิ ว่าเจ้าตัวทำผิดอะไร
ไม่เอาน่า อยากเป็นคนประเภทเดียวกันเหรอ
คุณคะ
- ขับรถอันตรายแบบนั้นได้ไงคะ - เชื่อเขาเลย
- เกือบเกิดอุบัติเหตุเพราะคุณแล้วนะ - อะไรนะ
ปาดเข้ามาแบบไม่เปิดไฟเลี้ยวไม่ได้สิ
- ไม่ชนกันก็จบแล้วนี่ - ว่าไงนะคะ
ยังไม่ทันเกิดเหตุสักหน่อย จะอะไรนักหนา
ต่อไปอย่าทำแบบนั้นอีกนะคะ ขืนขับรถแบบนี้ สักวันได้เกิดอุบัติเหตุแน่
อย่าทำให้คนอื่นเดือดร้อนอีกนะคะ
ตามมาเพราะเรื่องไม่เข้าท่า แล้วมาแว้ดๆ น่าหนวกหูอยู่ได้
โธ่เว้ย ไม่มีกฎหมาย ห้ามพวกผู้หญิงขับรถบ้างเหรอ
ฮะ "ผู้หญิง" เหรอ
- นี่คุณ ทำไมพูดจาหมาๆ แบบนั้นล่ะ - ให้ตายสิ…
โธ่เว้ย เฮงซวยจริงๆ ไอ้หนุ่มนั่นพล่ามอะไรของมัน
นี่ ไอ้เด็กเวร แกขับรถห่วยแตกแบบนั้น ยังจะกล้าอ้าปากโสโครกมาพูดหมาๆ อีกเหรอ
ไอ้ซังกะบ๊วย เดี๋ยวปั๊ด
ฉันจะควักปอดกับไตของแกออกมาให้หมด
แล้วสาวไส้แกออกมากระโดดเชือกซะเลย
ยายแก่นั่นบ้าไปแล้วเหรอ
เออ ฉันบ้า ไอ้เวร
- ไอ้ซังกะบ๊วยเอ๊ย - ให้ตายสิ ปัดโธ่
ไอ้ซังกะบ๊วย แกจะไปไหน จะหนีไปไหน มานี่เลยนะ ไอ้เวรเอ๊ย
ชั่วช้าซะไม่มี ยังมีหน้าอ้าปากด่าอีก
บ้านเกิดของแม่ฉันคือบอลกโยน่ะ
- อ้อ - อ๋อ
อ้อ
ตายจริง ทำยังไงดีล่ะ
ตรงพื้นรถ ต็อกมันฝรั่งหกกระจายเลย
- โธ่ น่าเสียดายจัง ทำไงดี - ข้างในมีทิชชูเปียก
อ้อ ในนี้เหรอ
(เราจะแต่งงานกันแล้ว)
(จุดพักรถ ชองโฮ)
(ปลาเส้นแท่ง ขนมวอลนัต)
กินไหม
ทำให้เรื่องเป็นแบบนี้แล้ว ยังกระเดือกลงอีกเหรอ
ลงสิ ตัวเอกของจุดพักรถ ต้องยกให้มันฝรั่งอบจริงๆ
สมัยนี้ต้องไส้กรอกต็อกย่ะ
- ซื้อให้ไหม - ไม่ต้อง
ทำไมยังไม่ออกมากันอีก
จะสายแล้ว ให้ตายสิ
มีเวลาเหลือเฟือน่า
จะรีบร้อนอะไรนักหนา ค่อยๆ ขับไปเถอะ
ชื่นชมภูเขานั่นไปด้วย
อะไรของคุณ
ผมซื้อไส้กรอกต็อกให้เอาไหม
โอ้ ทางนี้เลยค่ะ
- ไปไหนน่ะ - ไปไหนกันน่ะ
ไปไหนอีกเนี่ย
โอ๊ย อารมณ์เสีย
หงุดหงิดชะมัด
- ซุกจาเต้นเก่งนะ - ลุยเลย คุณซุกจา
ได้เลย
- เยี่ยมเลย - สุดยอด
คือว่า ขอโทษมากๆ เลยนะคะ แต่ฉันขอปิดเพลงได้ไหม
ว่าไงนะ
พอดีฉันชอบขับรถในสภาพแวดล้อมเงียบๆ
ปิดเถอะ เราไม่ควรรบกวนคนขับรถ
ไม่รู้จักบันเทิงบ้างเลย
คุณก็เงียบด้วย
บ้านเกิดของหมอฟันอยู่ไหนเหรอ
อ๋อ ฉันเกิดที่โซล แต่ไปโตที่คยองกีค่ะ
อุ๊ยตาย ฉันก็ด้วย
ฉันอยู่ที่ยางพยองจนอายุ 22 พอแต่งงานก็ย้ายมาอยู่ที่กงจินล่ะ
งั้นหมอฟันมาจากตระกูลไหนเหรอ
อ๋อ ตระกูลยุนจากแฮนัมค่ะ
อ๋อ ลูกสะใภ้ฉันก็ตระกูลยุนจากแฮนัม
ถ้างั้นวงศ์ตระกูลแรกเริ่มคือใครเหรอ
วงศ์ตระกูลแรกเริ่มเหรอคะ
เรื่องนั้นฉันไม่แน่ใจเลย
ว่ากันว่าชนชาติที่ลืมประวัติศาสตร์รากเหง้า จะหมดสิ้นอนาคตนะ
เรื่องแค่นั้นควรจะรู้ไว้หน่อยนะ
ขออภัยค่ะ
งั้นพ่อแม่ทำงานอะไรล่ะ
เอ่อ คุณพ่อเกษียณแล้ว
คุณแม่เสียไปแล้วค่ะ
เธอนี่นะ ถามอะไรไม่เข้าเรื่อง
ก็ฉันไม่รู้นี่นา ขอโทษนะ
ไม่เป็นไรค่ะ ท่านเสียไปตอนที่ฉันยังเด็กมาก
ตอนนี้ไม่รู้สึกอะไรแล้วค่ะ
โทษทีนะ มีห้องส้วมใกล้ๆ แถวนี้ไหม
ห้องน้ำเหรอคะ
ต้องไปต่ออีกนิดแฮะ
ด่วนจี๋เหรอคะ
คนเราพอแก่ตัวลงก็จะเข้าห้องน้ำบ่อยน่ะ
- เงียบเลย - กระเพาะฉี่มันอ่อนแอขึ้นน่ะ
แก่แล้วมีเรื่องน่าสังเวชเต็มไปหมด
- คุณพี่ - รออีกเดี๋ยวนะครับ
- อีกแป๊บเดียว - ตายแล้ว ทำยังไงดี
(จุดพักรถหัวเรือ)
- โอ๊ย ด่วนจี๋เลย - ไปห้องน้ำซะ
(สุขาหญิง)
- แหม คงโล่งน่าดู - เอาล่ะ ออกรถ
ปัดโธ่ น่าจะไปพร้อมกันสิ
- หนวกหูน่า - ลงจากรถดีๆ นะครับ
- เชื่อเขาเลย - เงียบๆ ไป
- ปัดโธ่ ไม่ไหวเลยจริงๆ - เธอนี่จริงๆ เลย
- ปวดอีกแล้วเหรอ - ให้ตายเถอะ
- ตายๆ - รอตรงนี้นะ
- นี่ - ฉันกินเยอะเกิน
- คุณพี่ - ต้องถ่ายหนักแล้ว
- ครึ่งทางแล้ว - ระวังกันด้วยครับ
ทำไมยังไม่ออกมาอีก
เพิ่งจะเข้ากันไปเอง
คุณยาย เดินทางปลอดภัยนะครับ
นึกว่าคุณจะด่ากราดทันทีที่พวกคุณยายลงซะอีก ทำไมเงียบจังล่ะ
ฉันเป็นคนเที่ยงตรงไม่ลำเอียง
ยังไงก็เคยติดค้างคุณ เลยคิดซะว่าชดใช้หนี้อยู่
แต่ยอมรับเรื่องนี้ไว้อย่างนะ
อะไร
ยอมรับด้วยนะว่าที่คุณทำวันนี้
มันไร้มารยาท ขาดความพอดี ล้ำเส้น…
ยอมรับซะด้วยว่าล้ำเส้นกัน
โอ้ คล้องจองดีจัง
เมื่อกี้ก็เห็นแก๊งคุณยายนี่
จะปล่อยพวกท่านขึ้นรถบัส แล้วอั้นฉี่ไปตลอดทางแบบนั้นมันใช้ไม่ได้
ถ้าจะให้ผมไปส่ง ก็นั่งรถบรรทุกไม่สะดวกอีก
ถือซะว่าทำความดีแล้วกัน
จุ้นจ้านอยู่ดี
ครั้งก่อนก็เคยพูดไปแล้วนะ ว่าฉันน่ะเกลียดการล้ำเส้นเข้าไส้
- เพราะงั้นให้มันจบแค่ครั้งนี้ - ส่งผมลงตรงนั้น
- ฉันพูดชัดแล้วนะ - จอดหน้าทางม้าลายหน่อย
ขับรถหัวร้อนแต่เช้าเลย
ว่าแต่หัวหน้าฮงมาโซลทำไม
- มีธุระเหรอ - ไปนะ
ไม่มีอะไรได้ดั่งใจสักอย่างเลย
โอ๊ย สายแล้วเนี่ย
(ศูนย์การแพทย์และสุขภาพ คลินิกทางเดินปัสสาวะนิวเจน โซล)
(คลินิกทันตกรรมฮีมัง คลินิกจิตเวชซองยอน)
ดูท่าจังหวัดคังวอนจะไกลเอาเรื่องนะ ฮเยจินถึงมาสายซะได้
มีเรื่องนิดหน่อยน่ะ
มาทันตอนถ่ายรูปก็ดีแล้ว
โห ฮเยจินเคยเคร่งเรื่องตรงต่อเวลาด้วยซ้ำ
ไม่งั้นนางจะมีฉายาว่าซินเดอเรลล่าเหรอ
ถูก ไม่ว่าปาร์ตี้เปิดเทอมหรืองานเลี้ยงสมาคม
เธอชอบหายไปก่อนเที่ยงคืนตลอด
จะขุดเรื่องในอดีตทำไม พูดเรื่องปัจจุบันกันดีกว่า เรื่องปัจจุบันน่ะ
ทุกคนเป็นยังไงกันบ้าง
ก็เหมือนเดิมแหละ วันธรรมดาก็ทำงาน
พอสุดสัปดาห์ก็ตีกอล์ฟ แล้วก็ชอปปิง
จีวอนล่ะเป็นไง ความรู้สึกที่ได้เปิดคลินิกในคังนัม
ฉันเหรอ ต้องรู้สึกอะไรด้วยเหรอ
มีแต่ทางเข้าที่เป็นของฉัน ที่เหลือของธนาคารหมด
ฉันก็เหนื่อยเอาเรื่องเหมือนกัน
แค่ภาษีปีก่อนก็ปาไป 300 ล้านวอนแล้ว
ให้ไปรับรางวัลผู้จ่ายภาษีดีเด่นอะไรนั่นด้วย
แต่เหมือนประกาศตัว ว่าเป็นคนโง่แห่งชาติด้วยไหม
ว่าแต่จ่ายภาษีขนาดนั้น ทำยอดได้เท่าไรเหรอ
ไม่รู้สิ ก็แบบพอมีเงินติดบัญชีอยู่นิดหน่อยนะ
แต่ในบางมุม ฉันกลับอิจฉาฮเยจินมากกว่านะ
คลินิกทำฟันบ้านนอกเห็นชายทะเล
เรียบง่ายและน่ารักออก
พวกเธอนี่จะตกข่าวไปไหน
เพราะแบบนี้คนเขาถึงพูดว่า คนโซลเหมือนกบในกะลาไง
- อะไรนะ - เดี๋ยวนี้ต่างจังหวัดไม่บ้านนอกแล้ว
เจริญเอาๆ ไม่ว่าจะเนเปิลส์ หรือซานโตรินีก็ไม่น่าอิจฉาแล้ว
นี่ ส่วนคลินิกน่ะเหรอ ทำเงินได้มหาศาลเลยแหละ
ฉันเป็นหมอฟันอยู่คนเดียวน่ะ
คนไข้นี่หลั่งไหลกันมาไม่ขาดสาย
ไม่งั้นจะมีข่าวออกมาเหรอว่าหมอในชนบท
รายได้ดีกว่าหมอในเมืองหลวงซะอีก
อุ๊ย โทษที ไม่ค่อยอ่านหนังสือพิมพ์ใช่ไหม
ยัยพวกนั้นกล้ารวมหัวกันแซะฉันเหรอ
เฮ้อ หัวร้อนชะมัด
- โธ่ ลูกสาวแม่ - หนูไปก่อนนะ อย่าร้องสิ
ลูกสาวแม่
ถึงแล้วโทรมาทันทีนะ
- อือ หนูจะโทรไป - แม่ต้องเป็นห่วงมากแน่
รีบกลับไปพักผ่อนเถอะ
- นี่ เครื่องสำอางหลุดหมด อย่าร้องสิ - อือ
- ดูแลลูกสาวฉันดีๆ นะ - ครับ
จ้องอะไรจนตาแทบทะลุเบอร์นั้น
อะไรกัน มาที่นี่ได้ยังไง
อิจฉาที่เห็นคนอื่นจัดงานแต่งอลังการ แล้วก็ได้ไปฮันนีมูนกันเหรอ
ฉันถามว่ามาที่นี่ได้ยังไง
ก็ดูจากบัตรเชิญ
เห็นตอนหยิบทิชชูเปียกน่ะ
ผมลืมโทรศัพท์ไว้ในรถของคุณ
ถึงอย่างนั้นก็เถอะ คุณมาที่นี่ได้ยังไง ใครเห็นเข้าจะทำไง
เป็นดาราเหรอเราน่ะ เล่นใหญ่อะไรขนาดนี้
ตอนนี้เพื่อนฉัน รุ่นพี่รุ่นน้องมหาวิทยาลัย อยู่ที่นี่กันหมด
บ้าไปแล้ว ให้ตาย
ตามฉันมาก่อน
ฉันทำอะไรผิดเหรอ
โธ่ รู้แล้วน่า เหลือเกินจริงๆ เดี๋ยวสิ ผม…
โอ้ โทษทีนะ
โอ๊ย ก็เดินอยู่นี่ไง
ผมไม่มีเจตนาจะนั่งรถคันนี้สักนิด
แค่อยากให้รู้ไว้
อย่าดีแต่พูด
งั้นส่งผมที่สถานีขนส่งระหว่างทางสิ
"ระหว่างทาง" เหรอ
- ขับผ่านมาแล้วเถอะย่ะ - งั้นก็ช่วยไม่ได้เนอะ
คงต้องนั่งแบบนี้ยาวๆ ไป โอ้ ดีจัง
ถ้าเหนื่อยระหว่างทางก็บอกนะ ผมจะเปลี่ยนมาขับแทนเอง
ไม่ต้องล่ะ ฉันไม่ชอบให้ใคร มาแตะต้องของของฉัน
ยิ่งเป็นรถคันใหม่ยิ่งไม่ชอบ
แล้วแต่เลย ดีออกผมจะได้สบาย
อยากปูเสื่อจิบไวน์ริมแม่น้ำฮันจัง
ไม่รู้จักรสชาติมักกอลลี ที่จิบระหว่างชมทะเลล่ะสิ
ร้านอาหารตรงนั้น พาสต้าอร่อยเหาะนะยะ
เฮ้อ เรื่องเส้นต้องยกให้ รามยอนปูหิมะที่ต้มกินบนเรือ
ฉันต้องจากกรุงโซล เพื่อลงไปบ้านนอกอีกเหรอเนี่ย
โอย นี่ก็ตึก นั่นก็ตึก อึดอัดชะมัด
อยากรีบกลับไปกงจินจัง
เปิดแอร์หน่อย ขอแรงๆ
หัวหน้าฮงเปิดเองสิ
อย่าแตะต้องของของฉัน
(ห้ามทิ้งขยะ ฝ่าฝืนปรับ 1 ล้านวอน)
คงทิ้งเรี่ยราดเพราะคิดว่า เราไม่กวดขันช่วงสุดสัปดาห์แน่ๆ ครับ
อย่าให้ฉันจับได้นะว่ามันเป็นใคร
โธ่เอ๊ย วันนี้หัวหน้าฮงไม่อยู่ซะด้วย
- พี่ดูชิกไปไหนเหรอครับ - อือ วันนี้เขาไปโซล
รู้สึกว่าพี่ดูชิกจะไปโซลบ่อยนะครับ
ฮเยจินก็ไปโซลเหมือนกัน
สวัสดีค่ะ คุณเจ้าของตึก
อ๋อ เพื่อนที่อยู่กับคุณหมอยุนเหรอ
ค่ะ ใช่แล้ว
โอ๊ะ คนไข้ชเวอึนชอลนี่นา ใช่ไหมเอ่ย
- สวัสดีครับ - เป็นตำรวจเหรอคะ
ครับ
ว้าว พอใส่เครื่องแบบแล้วเหมือนคนละคนเลย
ดูน่าเชื่อถือมากค่ะ
ตอนอยู่ที่คลินิก เห็นหน้าซีดเผือด มือสั่นงั่กๆ
ตอนไหนกันครับ
- จริงเหรอ - ไม่จริงนะครับ
คราวหน้าไม่ต้องเกร็งไปหรอกค่ะ
งั้นไว้เจอกันที่คลินิกนะ
- โชคดีนะคะ - ลาก่อนค่ะ
ฉันตาฝาดเหรอ
โธ่เอ๊ย ถ่ายเก็บไว้เป็นหลักฐานซะ
ผมว่าเราควรรีบติดกล้องไว้นะ
(ชองโฮ)
ค่าผ่านทาง 12,700 วอนค่ะ
อ้าว ใกล้ถึงแล้วแฮะ
เผลอหลับไปตอนไหนนะ
ขนาดรถติดแบบนั้น ยังไม่ตื่นขึ้นมาสักนิด
รถมันนั่งสบาย คิดถูกแล้วที่เปลี่ยน
ฉันไม่ใช่คนขับรถสักหน่อย
ทำไมต้องมาขับทั้งวันด้วย
นั่นน่ะสิ ผมอุตส่าห์เสนอให้ผลัดกันขับ แต่คุณก็ไม่เอา
แต่ก็ควรนั่งคุยเป็นเพื่อนไหม
เห็นว่าชอบขับรถเงียบๆ ผมเลยเห็นใจคุณไง
ค่ะ ขอบพระคุณอย่างยิ่งที่เห็นใจดิฉัน
ใครมันทิ้งขยะเกลื่อนอีกแล้ว เราจะประชุมแผนรับมือกัน มาที่ร้านนะ
ทำไงดีล่ะ ไหนๆ ก็ขอบคุณแล้ว งั้นส่งผมลงหน้าร้านปลาดิบทีนะ
มีประชุมแผนรับมือเร่งด่วน
แต่ผมขี้เกียจเดินไป
- ลงตรงนี้เลย - โทษที
(ห้องแชตเพื่อนร่วมรุ่น)
อะไรกัน
ไปถ่ายมาตั้งแต่ตอนไหน
ฮเยจิน เธอมีแฟนแล้วหรอกเหรอ
แฟนกับผีน่ะสิ
ไม่ใช่นะ ฉันแค่บังเอิญเจอคนรู้จัก
แฟนเหรอ ตายแล้ว หล่อไม่ไหว
นั่นสิ ไปเจอหนุ่มหล่อแบบนี้จากที่ไหน
ฉันเห็นแล้วก็ตกใจเหมือนกัน
ไม่ใช่แฟนหรอก
ฉันไม่ได้สนใจ แต่เขาเอาแต่ตามตื๊อฉันน่ะ
นี่หล่อเหรอ
คนขับรถแทบตาย ยังจะหลับลงเหรอ
ให้ตายเถอะ
(ตลาดกงจิน)
(กาแฟตอนกลางวันและเบียร์ในคืนเดือนหงาย)
อุณหภูมิพอเหมาะเวลาดริป คือ 88 ถึง 95 องศาเซลเซียส
ว่าไงนะ กี่องศา
- เอ่อ 90… - กับอีกห้า
เอาล่ะ เวลารินน้ำ ให้เริ่มรินจากตรงกลาง
แล้วค่อยๆ รินออกมารอบนอก
แล้วก็รินข้างในใหม่อีกรอบ
ทีนี้พอฟองที่เคยฟู่ขึ้นมามันหายไป
ก็ให้สกัดรอบสองแบบเดิมเป๊ะ
- มันพองเหมือนขนมปังไม่มีไส้เลย - อือ น่ารักใช่ไหม
- สวัสดีค่ะ - อ้าว
- สวัสดีครับ เชิญนั่ง - จะไปทำงานเหรอ
- ทำงานที่นี่ด้วยเหรอ - อือ มีบ้าง ถ้าพี่เขาขอน่ะ
ช่างเป็นไลฟ์สไตล์ที่แปลกประหลาด
คุณดริปกาแฟนั่นเป็นเหรอ
อยากรู้ก็ลองชิมดูสิ
เจ้านี่เป็นแรงงานชั้นสูงนะครับ
สอบผ่านใบรับรองบาริสต้าด้วย นี่กำลังสอนผมทำกาแฟอยู่
- อ้อ - พี่ สกัดอีกรอบแล้วเสิร์ฟให้หมอฟันนะ
- ฉันเหรอ - อือ
ถามจริง โอเคเลย
- ว่าแต่ได้เวลาแล้วเหรอ - ใช่
โอ้โฮ กาแฟแก้วแรกของฉัน
จะไปไหน
ยกดริปเปอร์ออกด้วย ไม่งั้นจะขมขึ้น
โอเค
เอาล่ะ คุณเป็นลูกค้าคนแรกของผมเลยนะ
ไม่เอาอันนั้น ขอเป็นลาเต้ค่ะ
ใส่ไซรัปเยอะๆ
ไม่ค่อยเหมาะกับผมใช่ไหมครับ
อะไรที่ไม่เหมาะ
ไอ้นี่น่ะ…
(ลูกอมรสกาแฟ)
ทำอะไรที่โต๊ะผมครับ
พอกินอันนี้แล้วหายง่วงเป็นปลิดทิ้ง
เฮ้อ เพราะเป็นวันจันทร์ไหมนะ ทำไมง่วงขนาดนี้ก็ไม่รู้
แค่วันจันทร์เหรอครับ ก็เห็นง่วงทุกวันจันทร์ถึงศุกร์
ไอ้นี่…
- ตายจริง - ตั้งใจทำงานนะคะ สวัสดีค่ะ
สวัสดีทุกคน
- เอาล่ะ - รับไปสิ
สองคนนี้มาทำอะไรที่นี่ โอ๊ะ
- แล้วนี่อะไรอีก - ไม่มีตาเหรอ ก็ขยะไง
ก็นั่นแหละ ทำไมถึงหอบมาไว้ที่นี่เล่า
ปีนี้มีการทิ้งขยะเรี่ยราดที่ตลาด 24 กรณี
ผู้นำชุมชนเคยขอให้ติดกล้องวงจรปิด ในที่ประชุมไปแล้วเก้าครั้ง
แต่ว่านะครับ กล้องวงจรปิดก็ยังไม่มี
แล้ววันก่อนก็มีเพิ่มมาอีกกรณีแฮะ โอ้ เป็นอะไรไหม
เรื่องนั้นฉันคุยกับทางศาลากลางแล้ว แต่มันยังไม่ได้รับการอนุมัติน่ะสิ
โธ่ ก็เข้าใจแหละ ผมเข้าใจมุมของผู้ใหญ่บ้านแจ่มแจ้งเลย
งบประมาณก็มีจำกัด งานก็เยอะเป็นกอง คงเหนื่อยน่าดู
โอ๊ย ถ้าเข้าใจก็ขอบคุณนะ
เราเลยจะจับคนร้ายที่ทิ้งขยะเอง
- หือ ยังไง - ทุกอาชญากรรมย่อมทิ้งเบาะแสไว้เสมอ
หลักฐานน่าจะอยู่ในนี้ครับ
ฉะนั้น คนร้ายกินอะไรบ้าง ทิ้งอะไรบ้าง เราจะคุ้ยกันตรงนี้เลย
- ฉีกเลยไหม - ฉีกโลด
- จัดไป - เดี๋ยว อย่านะ
ปล่อยผมสิ
- ผมจะฉีกอันนี้เอง - ไม่ อย่าฉีกนะ
- เดี๋ยวฉันฉีกอันนี้ - ฮวาจอง อย่านะ
"ฮวาจอง" เหรอ
กรุณาแยกเรื่องงานกับเรื่องส่วนตัวด้วยค่ะ ผู้ใหญ่บ้านจางยองกุก
ครับๆ ผมขอโทษ ผู้นำชุมชนยอ ผมขอโทษ
ดูชิก อ๋อ ฉันเอง วันนี้ฉันจะไปศาลากลางด้วยล่ะ
วันนี้ฉันจะไปหาเจ้าพวกนั้น เสี่ยงเป็นเสี่ยงตายคุยให้รู้ดำรู้แดงไปเลย
ให้ตายสิ ฉันก็อยากติดกล้อง เดี๋ยวเอากล้องวงจรปิดมาติดให้เอง
อยากติดเหรอ ขอกล้องเอชดี สามล้านพิกเซล ปรับมุมได้ โอเคไหม
เข้าใจแล้ว เรามาติดอันนั้นกัน เดี๋ยวเอามาติดให้
เพราะงั้น รีบเอาออกไปไวๆ ไปเลย
เฮ้อ อากาศดีจริงเชียว
เป็นวันที่เหมาะยื่นเรื่องร้องเรียนจริงๆ ตั้งใจทำงานนะคะ
ผู้ใหญ่บ้าน
เป็นไรไหมครับ ผู้ใหญ่บ้าน
นี่
ฉันว่าฉันคงมีชีวิตอยู่ได้อีกไม่นานแล้วล่ะ
เปิดหน้าต่างหน่อย
(รับใช้คุณดั่งครอบครัว หมู่บ้านกงจิน)
วันนี้ตารางนัดแน่นแฮะ
อือ ยืดไหล่กับคอรอไว้เลย
ไหล่กับคอเหรอ
ฮเยจิน ดูให้หน่อยได้ไหม ดูนะ
อันนี้กับอันนี้ สีไหนดีกว่ากัน
สวยทั้งคู่นะ
- สีนี้ - สีนี้เหรอ
โอเค
ทำไมเธอแต่งหน้าเป๊ะเบอร์นี้
คนไข้จองคิวใกล้จะมาแล้วไง
- คนไข้จองคิวเหรอ - อือ
ใครเหรอ "อีซึลกี ชเวอึนชอล"
- อ้าว ยินดีต้อนรับค่ะ - ยินดีต้อนรับค่ะ
อ้อ
(ตำรวจ)
- รอสักครู่นะคะ - ครับ
- งั้นเดี๋ยวฉันช่วยนะคะ - ครับ
- เชิญที่ห้องตรวจค่ะ - ครับ
ค่ะ เรารักษารากฟันเรียบร้อยแล้ว
ผู้ช่วยพโย ใช้เควิตอนอุดส่วนที่เป็นรูให้ทีค่ะ
ค่ะ
- อ้าปากไว้ก่อนนะคะ - ครับ
ฉันจะอุดฟันด้วยวัสดุชั่วคราวให้ก่อน
คนไข้ เมื่อสุดสัปดาห์ทำอะไรมาคะ
อ๋อ ไปลาดตระเวนมานี่เอง คงเหนื่อยแย่เลย
งั้นเวลาว่างส่วนใหญ่ทำอะไรคะ
อ๋อ ชอบอ่านหนังสือนี่เอง
หนังสือเล่มโปรดคืออะไรเอ่ย
"ต้นส้มแสนรัก"
อ้าปากนะคะ
อะไรกัน
ฟังรู้เรื่องได้ยังไง
ผมไปแล้วนะ ไปจริงแล้วนะครับ
บ๊ายบาย
- ซ้อนท้ายไหมล่ะ - ซ้อนอยู่แล้ว
แล้วที่ถืออยู่คือถุงอะไร
อ๋อ วันนี้ของขายดี ผมเลยได้ปลาตาเดียวมาเป็นสินน้ำใจ
เดี๋ยวเอาไปย่างกินได้เลยล่ะสิ
จะย่างกินกับคุณยายนั่นแหละ
เด็กเจ้าเล่ห์คนนี้ หลอกให้ฉันทำกับข้าวให้กินสิท่า
- โดนจับได้ซะแล้ว - ถ้าไม่อยากตกรถก็จับแน่นๆ นะ
- ครับ นี่แน่ะ - เอาล่ะ
- ไปได้ - อือ
("โรงละครแห่งชีวิต")
โธ่ ดูอีกแล้วเหรอครับ ไม่เบื่อเหรอ
ฉันยังไม่เคยเห็นรายการไหนสนุกกว่าอันนี้เลย
อ๋อ ถึงมีเพลงแบบนั้นสินะ
ถ้าฉันได้ออกสู่จอแก้ว
- คงจะดีไม่น้อย - โธ่เอ๊ย
หยุดพูดเพ้อเจ้อ แล้วกินข้าวไปเถอะ
ปูดองที่ดองใหม่ๆ นี่อร่อยเหาะ
พี่วอนซอกว่าไง บอกว่าอร่อยใช่ไหมครับ
ไม่รู้สิ เห็นบอกว่ายุ่งๆ
จนไม่ทันดูว่าได้กินไหม
อุตส่าห์ไปถึงโซล แต่ไม่ได้กินข้าวกันสักมื้อเหรอ
นี่ ตักข้าวใส่กระดองปูแล้วคลุกกินดูสิ
- อือ - อร่อยเชียวล่ะ
คุณยายไม่กินเหรอ
ฉันไม่กินหรอก
เมื่อกี้หมายความว่าไง
สนใจคนไข้ชเวอึนชอลเหรอ
ใช่
เชื่อเขาเลย เพิ่งเจอไม่กี่ครั้ง แต่ชอบเขาแล้วเหรอ
นี่ จำนวนครั้งมันสำคัญตรงไหน
หน้าตาก็ใช่ เครื่องแบบก็โดนใจ
อีกอย่าง พอดูวันเดือนปีเกิด เขาเด็กกว่าฉันตั้งสี่ปีแน่ะ
แค่นั้นก็จบเกมแล้วไหม
เฮ้อ ดูง่ายดายสำหรับเธอดีจัง
รู้วันเดือนปีเกิดเขาได้ยังไง
อย่าริอ่านแอบดูข้อมูลคนไข้เชียว
มันฝ่าฝืนกฎหมายคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคลนะ
คุณหมอคะ
ตายจริง
ฉันรับปากดูแลให้ก็จริง แต่มาหากันบ่อยๆ แบบนี้ก็ไม่ไหวนะ
หนูรู้
แต่หนูคิดถึงน้องจะให้ทำไงได้คะ
งั้นก็ได้ ไหนๆ มาแล้วก็ดูให้หนำใจเลย
คุณหมอ ลองอุ้มน้องมาวางบนฝ่ามือหรือยังคะ
ไม่เคยนะ
- พาน้องไปเดินเล่นบ้างไหมคะ - ไม่มีทางซะหรอก
หนูไปศึกษาเกี่ยวกับเม่นมาแล้ว
เห็นว่าเราสนิทกับมันได้ด้วยล่ะค่ะ
ถ้าสนิทกันจริงๆ แล้ว
น้องก็จะหุบหนามแหลมๆ ทั้งหมด ให้เราลูบน้องได้ค่ะ
นี่ ลำพังให้อาหารกับเก็บอึ ก็ยุ่งยากมากพอแล้ว
และเดี๋ยวพวกเธอก็พามันกลับไปอยู่ดี
แต่ถึงยังไงสนิทกับน้องไว้ ตอนที่อยู่ด้วยกันก็ดีนี่คะ
จะสอบตอนไหนนะ อีจุนตั้งใจอ่านหนังสืออยู่หรือเปล่า
เขาตั้งใจตลอดทุกวันอยู่แล้ว
อ้อ จะว่าไป วันนี้เป็นวันเกิดจางอีจุนค่ะ
อ้อ งั้นเหรอ
- ฝากสุขสันต์วันเกิดด้วยนะ - ค่ะ
- แฮปปี้เบิร์ธเดย์ทูยู - แฮปปี้เบิร์ธเดย์ทูยู
- อีจุนที่รักของเรา - อีจุนที่รักของเรา
- แฮปปี้เบิร์ธเดย์ทูยู - แฮปปี้เบิร์ธเดย์ทูยู
ปรบมือ
- เอาล่ะ เป่าเทียนเร็ว เป่า - เป่าเลย
จางอีจุน
ขอบคุณที่เกิดมาเป็นลูกชายของแม่นะ
เอ้านี่ นี่เป็นของขวัญจากพ่อ
พ่อซื้อเซตตัวต่อที่แพงที่สุดมาให้เลย
เคยเห็นอีจุนเล่นของเล่นหรือไง
อีจุน ของแม่เป็นหนังสือล่ะ
แค่นี้ลูกก็อ่านแต่หนังสือแล้ว ยังจะซื้อหนังสือให้อีกเหรอ ไม่ดูบ้างเลย
ขอบคุณมากนะครับ ผมจะรีบโตแล้วกตัญญูกับพ่อแม่นะ
นี่อีจุน ทำไมลูกยังพูดมีหางเสียงกับพ่ออยู่ล่ะ
ไหนตกลงว่าจะพูดไม่มีหางเสียงกับพ่อไง
ทำแบบนั้นถึงจะกตัญญูกับพ่อนะ
เป็นเด็กหรือไง ปล่อยอีจุนพูดตามสบายไม่ได้เหรอ
จะไปบังคับทำไม
ทีตัวเองอยากเป็นแม่ที่เหมือนเพื่อน
เพิ่งจะอ้อนวอนขอร้องให้ลูก พูดเป็นกันเองหยกๆ
- ตอนนี้ทำมาเป็นพูด - ฉันอ้อนวอนเมื่อไหร่
ก็คราวก่อน เธอขอร้องลูก…
ผมมีเรื่องจะบอก
ตั้งแต่ปีหน้าไม่ต้องมาฉลองวันเกิด พร้อมหน้าพร้อมตาแบบนี้ก็ได้
พ่อกับแม่หย่ากันแล้วนี่
ใช่จ้ะ หย่ากันแล้ว
ลูกชายแม่ เพราะงั้นลูกเลยเสียใจเหรอ
ตอนหกขวบก็เสียใจอยู่ แต่พอเก้าขวบก็ไม่เป็นไรแล้ว
ค่อยยังชั่วหน่อย ถึงพ่อกับแม่จะหย่ากัน
แต่เรื่องที่อีจุนเป็นลูกพ่อกับแม่ ก็ไม่เปลี่ยนแปลงนะ
พ่อกับแม่ไม่ได้ฝืนใจ แต่อยากมาอวยพรลูกพร้อมกัน
ถึงได้มาฉลองกันไง
ใช่ แน่นอนอยู่แล้ว
นี่ อีจุน สำหรับพ่อนะ ในหนึ่งปี วันเกิดของลูกสำคัญที่สุด
ถือเป็นวันชาติสำหรับพ่อเลยล่ะ
เข้าใจแล้ว
อีจุนของเราอยากกินเค้กไหม แม่ซื้อก้อนที่อร่อยที่สุดมาเลยนะ
- ตัดเค้กกัน - กินของหวานก่อนของคาวไม่ได้สิ
อ้อ อือ จริงด้วย
งั้นมากินข้าวกันก่อนเนอะ
ใช่แล้ว กินข้าวกัน กินข้าว
กินเถอะ อีจุน
รีบหยิบช้อนสิ
ลูกไม่ยอมกินจนกว่าผู้ใหญ่จะกินก่อน ไม่รู้เหรอ
อ้อ จริงด้วย นี่ อีจุนดูนะ
พ่อจะกินข้าวแล้ว ตักเข้าปากหนึ่งคำ
จะทานให้อร่อยนะครับ
เอาสิ
มากินกัน
ฉันก็จะกินให้อร่อยนะ
อือ กว่าจะพูดได้นะ
กิมจิแตงกวายังรสชาติเหมือนเดิมแฮะ
แหม บางทีฉันก็คิดถึงเมนูนี้ขึ้นมาเหมือนกัน
จุนของแม่ กินเยอะๆ นะ
โธ่ อีจุน ลูกต้องกินจับแชด้วยสิ
ลองกินดูสิ
วันเกิดก็ต้องกินจับแชสิ
(คลินิกทันตกรรมยุน)
หมอฟัน ผมพาคนไข้มา คนไข้มาแล้ว
บอกว่าไม่มาไงเล่า
รอฉันลงไปได้ก่อนเถอะ แกโดนดีแน่
- ไปทางนั้นใช่ไหม - ให้ตายเถอะ
- อือ - ปล่อยฉันลงเดี๋ยวนี้นะ ปล่อย
ดูจากภาพเอกซเรย์แล้ว ที่ผ่านมาคงรู้สึกปวดมากเลยนะคะ
ทำไม เป็นหนักเหรอ
ฉันอยากคุยกับคนไข้โดยตรง บุคคลที่สามอย่ายุ่งค่ะ
โอเค คุยกับคุณยายเลย
ของมันก็แน่อยู่แล้ว
ก็ใช้เคี้ยวข้าวมาตั้ง 80 ปี
มาผุพังเอาตอนนี้ก็เป็นเรื่องธรรมดาอยู่แล้ว
แต่เทียบกับอายุแล้ว ยังถือว่าสภาพดีนะคะ
อะไรนะ
ทำรากฟันเทียมได้เลยค่ะ
รากฟันเทียมเหรอ ได้ยินว่ามันแพงมากเลยนี่
อ้อ ก็อาจจะรู้สึกแบบนั้นได้ค่ะ
แต่ประกันครอบคลุมถึง 2 ซี่ คุณยายจ่ายแค่ 30 เปอร์เซ็นต์
ออกค่ารักษาแค่ซี่เดียวพอค่ะ
รวมแล้วเป็นเท่าไรเหรอ
เอ่อ รอสักครู่นะคะ
ตรงนี้ ประมาณเท่านี้ค่ะ
ตายแล้ว ทำไมถึงได้แพงขนาดนี้เนี่ย
ฉันจะยอมควักกระเป๋าขนาดนั้น เพื่อรักษาฟันได้ยังไง
ถอนๆ ออกไปซะยังจะดีกว่า
- คุณยายครับ - หือ
ถ้าคุณยายกังวลเรื่องค่ารักษา ก็พิจารณาวิธีรักษาอื่น อย่างฟันปลอมได้
ที่จริงแล้ว ฟันปลอมจะออกแรงเคี้ยว ได้แค่เสี้ยวของรากฟันเทียมค่ะ
แต่ว่าดูจากตอนนี้ สภาพกระดูกก็ยังดีอยู่ ไหนๆ แล้ว…
พอเถอะ ฉันไม่ต้องการ
แค่ถอนฟันซี่ที่ใช้ไม่ได้ไปให้หมด
คุณยายครับ ก่อนอื่นมาลองคิดดูแล้วค่อย…
คนไข้คะ
ฟันไม่ได้จะถอนกันได้ง่ายๆ แบบนั้นนะคะ
โดยเฉพาะสำหรับคนแก่ มันเป็นปัญหาที่คาบเกี่ยวความเป็นความตาย
ถ้าไม่มีฟันก็จะกินข้าวไม่สะดวก
ดูดซึมสารอาหารไม่เพียงพอ
กระดูกก็จะเปราะ เดินเหินไม่สะดวก
แบบนั้นเป็นเรื่องได้เลยนะคะ
นี่ หมอฟัน ทำไมต้องพูดขนาดนั้นด้วย
คุณยายไม่มีเงินเหรอคะ
- หมอฟัน - หือ
คุณยายฐานะขัดสนหรือเปล่า
"ขัดสน" งั้นเหรอ เห็นฉันเป็นยังไงเนี่ย
ฉันมีบ้านของตัวเองที่กงจิน และมีที่ดินหลายพันไร่เลยนะ
ไม่ใช่แค่นั้นนะ
ลูกชายของฉันเป็นนักบัญชีอยู่ที่โซล นักบัญชี
โธ่เอ๊ย ส่วนหลานสาวของฉัน ก็เรียนที่ฮาร์วาร์ดในอเมริกาเชียวนะ
แล้วคุณยายจะไม่รักษา เพราะเสียดายเงินเหรอคะ
งั้นฉันก็ไม่มีอะไรจะพูดแล้วค่ะ
- คุณยายกลับไปเถอะ - หมอฟัน
อะไรนะ ให้ตายเถอะ
ฉันไปแน่ ไปก็ได้
พับผ่าสิ คิดว่าเป็นหมอฟันแล้วยิ่งใหญ่มากเหรอ
- โธ่เอ๊ย ฉันไปแล้ว - ยายครับ คุณยาย
คุณยายๆ
- คุณยาย มาคุยกันก่อนเถอะ - ไม่รู้แล้ว
- โธ่ ยาย ฟังผมก่อนนะ - ไร้สาระน่า
ยายครับ โธ่เอ๊ย
คุณยาย มาคุยกันหน่อยเถอะ นะ
- ยาย - คุยอะไรเล่า
(ห้องผู้อำนวยการ)
นึกว่ากลับไปแล้ว
- ต้องพูดแรงขนาดนั้นหรือไง - ฉันทำไม
ที่ถามว่าไม่มีเงิน มันใช่สิ่งที่หมอควรพูด…
ควรพูดหรือไง ถ้าไม่มีจะไล่ท่านกลับเหรอ
อย่าพูดพล่อยๆ
เพราะอยู่ๆ ท่านดึงดันว่าจะไม่ทำ ฉันเลยถามสภาวะการเงินของคนไข้เฉยๆ
แต่พูดดีๆ ก็ได้นี่
ไม่ล่ะ คิดว่าคลินิกเป็นร้านสะดวกซื้อ
ที่จะมาซื้อหาอะไรที่อยากได้งั้นเหรอ
การถอนฟันเป็นเรื่องใหญ่จะตายไป คนไข้จะมาตัดสินแล้วดื้อดึงเองได้ไง
ผมเข้าใจที่คุณพูดนะ แต่วิธีสื่อสารของคุณมันผิด
ถ้าคุณกัมรีเป็นยายแท้ๆ จะพูดแบบนั้นไหม
- ก็ท่านไม่ได้เป็น ทำไมฉันต้องทำแบบนั้นด้วย - อะไรนะ
แล้วคุณนั่นแหละ ไม่ใช่ญาติคนไข้สักหน่อย ทำไมทำตัวเว่อร์ขนาดนี้
คนเราไม่เปลี่ยนไปเลยจริงๆ ว่าไหม
อะไรเนี่ย ทำเอาหงุดหงิดเลย
(ชองโฮวัสดุก่อสร้าง)
ทำไม ของนายยังไม่มานะ
ของที่ฉันฝากหา นายสั่งไว้แต่ยังไม่จ่ายเงินล่ะสิ
จ่ายแล้วนะ
กึมชอล
ฉันฮงดูชิกนะเว้ย
เออ ยังไม่ได้จ่าย
ทำไมอีกเล่า
เห็นฉันไม่รู้จักนายเหรอ
นายเป็นพวกขี้ระแวง จะไม่จ่ายเงินก่อนจนกว่าจะได้เห็นของ
ถือว่าขอล่ะ เลิกมาซื้อของร้านฉันได้ไหม
ไว้ครั้งหน้าจะสั่งใหม่นะ
นอกจากฉันก็ไม่มีเพื่อนแล้วนี่
อ้อ จริงด้วย
แต่ไม่คิดบ้างเหรอว่าไม่มียังจะดีซะกว่าน่ะ
- นี่ มีถุงบ้างไหม - อือ มีสิ
อากาศดีเนอะ ว่าไหม
งอนที่ผมอุ้มไปหาหมอฟันเหรอ
โธ่ คุณกัมรีคงโกรธมากเลยสิท่า
แต่ยังไงผมก็อยากให้ยายไปรักษานะ
ทนปวดฟันจี๊ดๆ แบบนั้น โอ๊ย จะรำคาญขนาดไหนกัน
เพราะงั้นแล้ว เดี๋ยวผมจะควักอะไรบางอย่างออกมาให้
แต่ห้ามโกรธผมนะ ผมน่ะ
โตขนาดนี้ได้เพราะกินข้าวที่ยายทำให้นี่
ผมก็เลยอยากรักษาฟันให้ยาย
เพราะงั้นเอาอันนี้ไปจ่ายค่ารักษาฟันที่คลินิกนะ รักษาให้หมดเลย
แกน่ะ ฉันจะนับถึงสาม รีบเผ่นให้ไวเลย
- โธ่ คุณกัมรีเป็นอะไรไปเนี่ย - สาม
- พวกเรา… - สอง
เรามาคุยกันหน่อยดีไหม
- หนึ่ง - ยายครับ ยาย
ปัดโธ่ กระเด็นมาโดนฉันด้วย
โอ๊ย ยาย
- ไปให้พ้นเลย - เข้าใจแล้ว
- ยายครับ เดี๋ยวพรุ่งนี้ผม… - ยังไม่หนำใจเหรอ
- พรุ่งนี้ผมมาใหม่นะ - ให้ตาย
คนอะไรทุเรศชะมัด
เป็นใครถึงกล้ามาตัดสินฉันตามอำเภอใจ
แล้วทำไมต้องจุ้นเรื่องคนอื่นขนาดนั้นด้วย
เรื่องตัวเองเอาให้รอดก่อนไหม
ยุ่งเรื่องของคนอื่นไปทั่ว
ทำตัวเป็นคนดี คิดว่าโลกจะรับรู้หรือไง
- ของขึ้นอะไรขนาดนั้น - ฉันเหรอ
- ตอนไหนกัน - อย่างต่ำๆ ตอนนี้
เธอใจเต้น 160 ครั้งต่อนาที เสียงดังถึง 100 เดซิเบลแล้ว
เพิ่งเคยเห็นเธอเป็นแบบนี้ เพราะคนอื่นเป็นครั้งแรกเลย
ก็แบบ นายนั่นขยันทำให้ฉันโมโหนี่
(หัวหน้าฮง)
นั่นไงโทรมาแล้ว
เห็นไหมล่ะ จะไม่ให้ฉันหัวร้อนเหรอ
ดึกป่านนี้เรียกมาที่นี่ทำไม
- เรียกแล้วคุณก็มานี่ - ฉันกลับนะ
นั่งลงก่อนสิ
ตรงโน้น รู้ไหมว่าไฟตรงนั้นคืออะไร
จะรู้ไปทำไม
นั่นคือเรือตกหมึกล่ะ
แสงไฟแห่งความเหนื่อยยากของแท้
แต่พอมองจากไกลๆ ก็สวยเหมือนเปิดไฟประดับตกแต่งในทะเล
คุณกัมรีทำงานควักเครื่องในปลาหมึก มาหลายสิบปีแล้ว
แต่ไม่เบื่อหรือไงก็ไม่รู้ ท่านชอบทานปลาหมึกที่สุด
ถึงจะทานไม่ได้มานานแล้วก็เถอะ
ถ้ามีแผนจะมาพูดให้ฉันเห็นใจก็พอเถอะ
ค่ารักษาผมจะจ่ายเอง แต่ผมมีเรื่องจะขอร้อง
อะไรเหรอ
ช่วยปิดว่าทำรากฟันเทียมที
แค่โกหกท่านว่าเป็นการรักษาอื่นที่ถูกกว่า
แบบนั้นคงไม่ได้
หมอต้องรับผิดชอบผลลัพธ์ที่เกิดขึ้น
ฉันมีหน้าที่แจ้งแผนการรักษาที่ถูกต้องแก่คนไข้
เหรอ ถ้างั้นช่วยไปบอกราคาท่านใหม่หน่อย
ที่เหลือผมจ่ายให้เอง
แล้วหมอฟันก็ไปบอกคุณยายว่าลดให้
ทำไมต้องทำขนาดนี้ด้วย
เจ้าตัวบอกว่าจะไม่ทำนี่
ไม่ได้ไม่ทำ แต่ทำไม่ได้
ท่านเป็นคนที่อุทิศชีวิตเพื่อดูแลคนรอบข้าง
เพราะงั้นถึงดูแลตัวเอง ทำอะไรเพื่อตัวเองไม่เป็น
แล้วก็ทนเจ็บเองเนี่ยนะ
- เห็นแก่ตัวจริงๆ - เห็นแก่ตัวอะไรกัน
ผมไม่เคยเห็นใคร ที่เห็นแก่คนอื่นเหมือนคุณยายเลย
ท่านทำทุกอย่างเพื่อลูกๆ ตั้งแต่สมัยสาวๆ
ปัจจุบันก็ทำแบบนี้เพราะไม่อยากเป็นภาระ ไม่เข้าใจท่านเหรอ
อือ ไม่เข้าใจ ทั้งสิ้นคิดและน่าอึดอัดแทน
ทำไมทำตัวขวางโลกจัง
คุณนั่นแหละไม่รู้อะไร ทำไมพูดจาไม่ยั้งคิดอีก
รู้ไหมว่าอะไรที่ถือว่าพ่อแม่ทำเพื่อลูกจริงๆ
การมีอายุยืนไม่เจ็บไม่ป่วย
ไม่ใช่การทนเจ็บป่วย เพื่อเก็บออมเงินไม่กี่แดงให้ลูก
แต่เป็นการดูแลตัวเองต่างหาก
รู้บ้างไหม
(ซุนแด ต็อก)
แม่คะ
อ้อ
แม่อย่าร้องไห้สิ
แม่ร้องเพราะดีใจต่างหาก
อย่าร้องไห้สิ
แม่นั่นแหละ อย่าร้อง
คุณแม่เสียไปแล้วค่ะ
ไม่เป็นไรค่ะ ท่านเสียไปตอนที่ฉันยังเด็กมาก ตอนนี้ไม่รู้สึกอะไรแล้วค่ะ
ไม่รู้สึกอะไรแล้วที่ไหนล่ะ
คุณกัมรีครับ
คุณกัมรี
เฮ้ย เดี๋ยวๆ วันนี้ผมไม่ได้พกซองเงินมา พูดจริงเลย ไม่มีจริงๆ
ยายก็ ถ้าผมป่วยขึ้นมาจะทำยังไง ถึงได้สาดน้ำใส่เนี่ย
ขนาดหมามันยังไม่ป่วยตอนหน้าร้อนเลยเถอะ
แกเห็นแล้วใช่ไหม ว่าถ้าฉันโกรธขึ้นมาแล้วน่ากลัวแค่ไหน
ครับ ถ้าได้เห็นรอบสอง ผมคงแข็งตายพอดี
แล้วทำไมไม่ซักเครื่อง ซักมือทำไม
ผ้าแค่ไม่กี่ชิ้นเอง จะไปปั่นเครื่องซักผ้าทำไม
เปลืองค่าไฟจะตาย
โธ่ พอเถอะ ผมซักให้ ไปนั่งเถอะ
- อะไรเล่า - ส่งมา เดี๋ยวผมทำให้
ต้องขยี้แรงๆ นะ
- เข้าใจแล้ว - ไม่งั้นรอยเปื้อนจะไม่ออก
โธ่เอ๊ย บ่นเก่งจริง รู้แล้วน่า นี่ ดูสิ เห็นไหม พอใจหรือยัง
- อือ - โธ่เอ๊ย ไปนั่งเถอะ
อือ ได้สิ ซักไปนะ
อือ รู้แล้วนะ ยายบ่นเก่งจริงๆ
ยายครับ
แต่ว่าผมน้อยใจยายอยู่นะ
เห็นรับซองค่าใช้จ่ายจากลูกชายไม่ปฏิเสธ
แล้วทำไมไม่รับเงินจากผมล่ะ เห็นผมเป็นคนอื่นเหรอ
แกอยากโดนสาดน้ำใส่อีกหรือไง
ขอถอนคำพูดเมื่อกี้
เสียงกระดิ่งที่แกแขวนให้ ฟังแล้วเพราะจริงๆ
ครับ ฟังเสียงเพราะๆ ให้หนำใจเลย
ดูวิวสวยๆ ให้เต็มที่
และกินของดีๆ ด้วย
คุณยาย มีคนเคยพูดเอาไว้
ว่าการที่พ่อแม่ทำเพื่อลูกจริงๆ คือการไม่เจ็บป่วย
โอ้ ใครเป็นคนทำสบู่ซักผ้านี้เนี่ย ซักรอยเปื้อนออกเกลี้ยง
ใครเป็นคนทำ ก็ดูชิกคนนี้ยังไงล่ะ
คุณกัมรีทำงานควักเครื่องในปลาหมึก มาหลายสิบปีแล้ว
แต่ไม่เบื่อหรือไงก็ไม่รู้ ท่านชอบทานปลาหมึกที่สุด
ถึงจะทานไม่ได้มานานแล้วก็เถอะ
- มีซอน - หือ
ปลาหมึกนี่เหนียวมาก ว่าไหม
เหนียวเหรอ
นี่ ปลาหมึกก็เหนียวประมาณนี้แหละ
งั้นเหรอ
อันนี้ก็เหนียวเหมือนกัน
จู่ๆ เป็นอะไรเนี่ย
อันนี้ก็เหนียว
อันนี้ก็เหนียว ทำไมถึงได้เหนียวไปหมดล่ะ
หนูน้อยยุนฮเยจิน ถ้าเอาแต่บ่นเรื่องกับข้าว เดี๋ยวจะยึดชามข้าวนะจ๊ะ
อร่อยจะตาย
อือ ฮัลโหลครับ
อือ วอนซอก ตอนนี้แกยุ่งไหม
ยุ่งสิ แต่มีเวลาคุยอยู่แป๊บหนึ่งครับ
อ้อ แกได้กินข้าวเที่ยงหรือยัง
กินแล้วสิ นี่มันกี่โมงแล้ว
อ้อ แล้วได้ลองกินปูดองหรือยัง
เมื่อก่อนแกชอบกินปูดองมากเลยนี่
อ้อ ช่วงนี้ผมงานยุ่งสุดๆ เลยไม่มีเวลากินข้าวที่บ้านเลย
วันนี้จะกินให้ได้นะครับ
ทำไมถึงยุ่งขนาดนั้นล่ะ
นี่ ต้องดูแลสุขภาพด้วยนะ
- อือ แม่ก็ด้วยนะ - อือ
จะว่าไปสองสามวันก่อน ดูชิกก็เพิ่งโทรมาหาผมครับ
ดูชิกเหรอ
ว่าไงพี่ ผมเองนะ ดูชิก
อือ พี่สบายดีไหม
อ้อ คือว่าไม่มีอะไรมากหรอก
พอดีผมพาแม่พี่ไปคลินิกทำฟัน แต่ฟันท่านไม่ดีมากเลยน่ะ
ต้องทำรากฟันเทียม แต่ท่านดึงดันว่าจะไม่รักษา
อือ นั่นน่ะสิ
ผมเลยว่าอยากให้พี่ลองคุยกับท่านดูน่ะ
ดูชิกบอกแกไปแล้วเหรอ
แล้วแกคิดว่าฉันควรทำยังไงดี
เห็นว่าแม่จะไม่ทำรากฟันเทียมนี่ครับ แม่บอกจะไม่ทำ แล้วผมจะบังคับได้ยังไง
ผมลองหาข้อมูลดู
บางคนก็บอกว่าถ้าอายุมากแล้ว ทำรากฟันเทียมไปก็ไม่ดี
รอสักหน่อยแล้วค่อยทำฟันปลอม ทั้งหมดไม่ดีกว่าเหรอ
- ฮะ - คือว่า…
ปีนี้ผมก็หนักอยู่น่ะ
มินจูไปเรียนที่อเมริกาไงครับ
ค่าเทอมก็ไม่น้อยเลยด้วย
โธ่เอ๊ย ไม่ต้องเป็นกังวลเรื่องฉันหรอกนะ
ฉันไม่เป็นไรสักหน่อย
ไม่ต้องห่วงฉัน ขอแค่พวกแกอยู่สบายก็พอ
แล้วมินจูสบายดีไหม
วันนี้ยุ่งหัวหมุนชะมัด
เฮ้อ เหนื่อยหน่อยนะ
ถึงยังไงอาทิตย์นี้คนไข้ก็เยอะขึ้น
หรือจะบอกกันปากต่อปากว่าฉันฝีมือดี
แหงๆ เลย
(เวชระเบียนคนไข้ คิมกัมรี)
ฉันมาที่นี่ทำไมกันนะ บ้าไปแล้วแน่เลย
สวัสดีค่ะ
ไปก่อนนะคะ
อ้อ เดี๋ยว
กินข้าวเย็นหรือยัง
ยังเลยค่ะ
เอ้านี่ พอดีไม่มีข้าวน่ะ
ฉันก็เลยลองต้มซุปแป้งมันฝรั่งดู
- เคยกินมาก่อนไหม - ไม่เคยเลยค่ะ
ลองกินดูสิจ๊ะ
นี่น่ะ ฉันเอามันฝรั่งเก็บใหม่ๆ มาบด แล้วบีบน้ำออกจนหมด
จากนั้นก็ต้มในน้ำซุปเดือดปุดๆ น่ะ
เหนียวนุ่มอร่อยเชียวล่ะ
- จะทานให้อร่อยนะคะ - อือ
เป็นยังไง
อร่อยมากเลยค่ะ
ค่อยยังชั่ว
- กินเยอะๆ นะจ๊ะ - ค่ะ
คุณยายกัมรีเข้าไปในห้องนอนของท่าน เพื่อนำสิ่งล้ำค่าที่สุดมาให้ชม…
นี่คือฉันเองเมื่อสองปีก่อน
ถ่ายกันที่ห้องนั้นแหละ
- อ๋อ - อันนี้…
- ตายจริง - มีเนื้อหาบอกว่าพ่อของฉันที่เสียไป
ได้เข้าเกณฑ์ทหาร สังกัดกองกำลังปลดแอกเกาหลีในปี 1941
และได้รับมอบหมายให้ประจำการใน หน่วยเฉพาะกิจที่สอง กองกำลังปลดแอกค่ะ
แม่ของฉันให้มา ฉันเลยเก็บมันไว้
แต่ฉันอ่านตัวอักษรจีนไม่ออกน่ะสิ
แต่ว่าเมื่อ 30 ปีก่อน
มีเด็กน้อยคนหนึ่งมาอ่านให้ฉันฟังค่ะ
แกเป็นเด็กที่เฉลียวฉลาดจริงๆ
- เด็กอัจฉริยะเลยล่ะค่ะ - ยายครับ
- หือ ตายจริง - คุณยาย
พอพูดถึงก็มาเลย ตายยากจริงๆ
นี่คือดูชิกค่ะ
อือ ดูชิก
ดูสิ นั่นดูชิกของเราเอง
เพราะดูชิกแท้ๆ พ่อที่ล่วงลับของฉัน
ถึงได้รับการยอมรับว่า เป็นผู้มีคุณงามความดีในการกอบกู้เอกราช
ออกอากาศตอนไหนเหรอคะ
เขามาถ่ายเมื่อสองปีก่อนน่ะ
พ่อของฉันตั้งชื่อให้ฉันจากธงชาติเกาหลีล่ะ
มาจาก "กอน กน กัม รี" บนธงชาติเกาหลี ฉันเลยชื่อกัมรี
ส่วนพี่ชายของฉันก็ชื่อว่า "กอนกน" น่ะ
- ใช่แล้วล่ะ - ชื่อเพราะจังค่ะ
ยายคงภูมิใจในตัวคุณพ่อแน่ๆ
โธ่เอ๊ย ไม่ต้องพูดถึงเลยล่ะ
ตายจริง ดันมาชวนคนที่กำลังจะกินข้าวคุย
พูดแต่เรื่องอดีตอยู่นานเลย
แบบนี้เองคนเขาถึงบอกว่า พวกคนแก่นี่ไม่ได้เรื่องจริงๆ โธ่เอ๊ย
- รีบกินเถอะจ้ะ - ค่ะๆ
ขอบคุณสำหรับมื้อเย็นนะคะ
โธ่ ฉันสิต้องขอบคุณ เธอขับรถไปส่งที่โซลด้วย
ขอบใจมากนะ
จริงๆ ฉันมีเรื่องจะคุยด้วย แต่ได้กินข้าวฝีมือคุณยายก่อนซะนี่
ไม่ว่าจะทำอะไรก็ต้องกินข้าวก่อนสิ
ไม่มีอะไรสำคัญไปกว่านั้นแล้ว
ก็ใช่น่ะสิคะ
การกินข้าวสำคัญที่สุด
แล้วมาขอให้ฉันถอนฟันให้ได้ยังไง
การปวดฟันน่าสงสารจริงๆ ค่ะ
เพราะมองด้วยตาไม่ค่อยเห็น
ถ้าไม่ใช่เจ้าตัวก็จะไม่รู้ว่ามันปวดขนาดไหน
ลูกๆ เองก็ไม่รู้
มาที่คลินิกอีกครั้งนะคะ
ฉันคงทำให้ฟรีๆ เลยไม่ได้ แต่จะคิดแค่ค่าวัสดุให้ค่ะ
หือ
แต่ต้องเก็บเป็นความลับนะคะ
จะแพร่ข่าวไปทั่วกงจินไม่ได้เด็ดขาด
ขืนทำงานแบบนี้ไปเรื่อยๆ เดี๋ยวฉันคงได้ปิดคลินิกจริงๆ
แล้วทำไมถึงมาพูดกับฉันแบบนี้ล่ะ
ได้ยินว่าคุณยายชอบทานปลาหมึกที่สุดนี่คะ
แม่ของฉันชอบทานซุนแดที่สุดค่ะ
ฉันแค่อยากให้คุณยายได้กินสิ่งนั้นอีกครั้งน่ะ
แค่นั้นเองค่ะ
ดูชิกคงไปเล่าเรื่องไร้สาระให้ฟังอีกล่ะสิ
เด็กผ่อนหนักผ่อนเบาไม่เป็นนั่น จุ้นจ้านไม่เข้าเรื่องไปทั่ว
นั่นน่ะสิคะ
กระดิ่งนั่น ดูชิกก็เป็นคนแขวนให้นะ
เฮ้อ ฉันพลาดปลาตัวใหญ่ขนาดไหนไปเนี่ย
เฮ้ย นั่นอะไรน่ะ
(คลินิกทันตกรรมยุน)
อ้อ ยินดีต้อนรับค่ะ
เอาล่ะ
ฉัน…
มาทำรากฟันเทียมแล้ว
คิดถูกแล้วค่ะที่มา
ขอจ่ายเงินก่อนเลยได้ไหม
ถ้างั้นก่อนอื่นเข้าไปคุยกับฉันก่อน
ยังมีอะไรต้องคุยกันอีก
ฉันเตรียมเงินมาเรียบร้อยแล้วล่ะ
จ่ายรวดเดียวเลย
ฉันทำงานหลังขดหลังแข็งมาทั้งชีวิต
อย่างน้อยก่อนตาย ก็ควรได้กินปลาหมึกให้หนำใจไม่ใช่เหรอ
มันเหนียว คงทานหนำใจไม่ได้ค่ะ
- ฮะ - ทานอาทิตย์ละครั้งพอนะคะ
กล้องวงจรปิดสองตัว ความละเอียดสามล้านพิกเซล
แถมเลนส์ก็หมุนได้ 360 องศาด้วย
มาติดไวดีนะ แล้วทำไมเพิ่งมาติด
นี่ ผู้นำชุมชน พูดแบบนี้มันน่าน้อยใจนัก
ฉันต้องเข้าไปคุยกับนายกเทศมนตรี ลึกซึ้งแค่ไหนกว่าจะได้มันมา
โห ทำได้ดีแล้วล่ะ คงลำบากมากสิท่า
ควรไปคุยกับนายกเทศมนตรีตั้งนานแล้วสิ
ก็นั่นแหละ ชักช้าลีลาแต่ไหนแต่ไร
นี่ ผู้นำชุมชน คำพูดเมื่อกี้น่ะ
มันเรื่องส่วนตัวนะ ยังใส่อารมณ์เข้าไปด้วย
หนวกหูน่า รับอันนี้ไปซะ
- นี่อะไร - จะอะไรล่ะ ก็กิมจิแตงกวาน่ะสิ
ไหนว่าอยากกินมากไง
ให้ตายเถอะ
เชอะ
นี่ ผู้นำชุมชน ลองขยับดูสิ
ฮัลโหลครับ คุณกัมรี
นี่ แกช่วยซื้อโจ๊กมาให้เดี๋ยวนี้ได้ไหม
โจ๊กเหรอ
ยายครับ
ยาย
ยายไม่สบายตรงไหน
ไปเอาโต๊ะมากาง
อือ
ผมถามว่าไม่สบายตรงไหน
ครั้งแรกนะเนี่ยที่ยายให้ผมซื้อโจ๊กมาให้
ให้ตายเถอะ ทำรากฟันเทียมนี่ไม่ใช่เล่นๆ เลยนะเนี่ย
พอยาชาหมดฤทธิ์แล้ว ปวดจี๊ดขึ้นไปถึงกะโหลกเลยล่ะ
ฮะ
เมื่อเช้าฉันไปคลินิกทำฟันมาแล้ว
- ยายครับ - โธ่เอ๊ย เลิกเรียกฉันได้แล้ว
- รีบแกะโจ๊กให้สักที หิวจะแย่แล้ว - อือ
ทำไมคนดื้ออย่างยาย ถึงคิดไปหาหมอฟันได้เนี่ย น่ารักจริงๆ
เมื่อวานคุณหมอฟันแวะมาที่นี่น่ะ
หมอฟันมาที่บ้านเหรอ
เธอบอกว่าจะลดให้ถูกๆ
ให้ฉันไปหาที่คลินิก อย่ามัวทนเจ็บ
ไอ้เราก็นึกว่าเธอจะเป็นจิ้งจอกเจ้าเล่ห์ แต่ไม่ใช่เลยล่ะ
ภายนอกดูเหมือนจะเย็นชา
แต่ข้างในใจอ่อนยวบเลยล่ะ
ชีวิตที่ผ่านมา เธอคงลำบากมามากน่ะ
- ช้อนล่ะ - อ้อ
อะไรเนี่ย
ไฟดับเหรอ
ค่ะ คุณผู้นำชุมชน ฉันยุนฮเยจินนะคะ
อยู่ๆ ที่บ้านไฟก็ดับน่ะ
คุณไม่มีเทียนที่บ้านเลยเหรอ
ที่โซลไฟไม่ค่อยดับน่ะ
เฮ้อ ก็คงแหงอยู่แล้ว
อะไรเนี่ย นี่คุณโจมตีฉันเหรอ
โจมตีอะไร…
เป็นฮัมมูราบีเหรอ ตาต่อตางี้
- ลองยิงฟันสิ - ฟันเหรอ
- ฟันต่อฟันไง - เฮ้อ เด็กน้อยจริงๆ
รอเดี๋ยวนะ เอาล่ะ
อะไรกัน ในกระเป๋านั้นไม่มีอะไรบ้างเนี่ย
ทำไมไฟถึงดับได้ล่ะ
ฉันกำลังสระผมอยู่ จู่ๆ ไฟก็ดับไป
คงไม่ใช่ว่าไฟดับทั้งละแวกนี้หรอกใช่ไหม
อือ เหมือนจะดับแค่ที่นี่นะ ตู้เบรกเกอร์ล่ะ ได้ลองเปิดดูไหม
เบรกเกอร์เหรอ
อยู่ตรงไหนล่ะ
ช่างเถอะ
ตู้เบรกเกอร์เหรอ
โอ๊ย
อยู่ตรงนี้เองเหรอ
สวิตช์เบรกเกอร์ก็ไม่ได้สับลงนะ
ผมว่าสายไฟฟ้าหลักน่าจะมีปัญหา
คงต้องติดต่อการไฟฟ้า
โอ๊ย นี่ไม่ใช่ปีชงสักหน่อย แล้วทำไมซวยแบบนี้
แค่ผิดพลาดทางเทคนิคน่ะ รอไปก่อนนะ
ครับ เข้าใจแล้ว
เห็นว่าสายจ่ายไฟมีปัญหา ก็เลยตัดไฟชั่วคราวน่ะ
ทางนั้นจะดูให้ รอหน่อย เดี๋ยวไฟก็มา
งั้นฉันต้องอยู่มืดๆ แบบนี้น่ะเหรอ
อะไร อย่าบอกนะว่ากลัว
ไม่ใช่เหอะ ใครกลัวกัน ฉันแค่ถามเฉยๆ
แล้วเพื่อนคุณไปไหน
ไปคลินิกเสริมความงาม
งั้นให้ผมรอเป็นเพื่อนจนกว่าเธอจะมาไหม
กินไอศกรีมกันไหม
ก็ไฟมันดับ ฉันกลัวว่า ไอศกรีมที่อยู่ในตู้เย็นจะละลาย รอเดี๋ยวนะ
ตกใจหมดเลย
เจ้าเม่นนี่ของโบราไม่ใช่เหรอ
ใช่แล้วล่ะ
อ้อ มันมาอยู่ที่นี่เองเหรอ
เพราะคุณปฏิเสธแกไง
นิสัยอย่างคุณ ฉันคิดว่าไม่ใช่แค่เม่น แต่คงรับเลี้ยงหมีให้ซะอีก
ทำไมถึงปฏิเสธแกล่ะ
ผมไม่เลี้ยงสิ่งมีชีวิตหรอก
ทั้งคู่เหมือนกันดีนะ
เจ้าเม่นนี่เหมือนหมอฟันเลย
มีหนามแหลมคมทั้งคู่
- อะไรเนี่ย - หน้าตาก็เหมือนหรือเปล่านะ
น่ารำคาญชะมัด
ขอโทษนะ
อะไรเนี่ย
ขอโทษทันทีเลยเหรอ ไม่เข้ากับคุณเลย
ที่ผ่านมาทั้งที่ผมไม่รู้จักคุณดี แต่ก็ชอบพูดแรงๆ ใส่
ผมคงตัดสินคุณไปโดยไม่รู้ตัว ขอโทษนะ
ไม่ต้องเลย เป็นอะไรไป ฉันกลัวนะ
คุณกัมรีคงไม่ยอมรักษา ถ้าหมอฟันไม่ไปหาท่าน
ขอบใจนะ
เรื่องนั้นน่ะก็คือว่า ถ้าปล่อยไป ฉันจะรู้สึกคาใจน่ะ
สุดท้ายแล้ว ยังไงฉันก็ได้เงิน
ฉันจะขูดรีดเงินที่กงจินแล้วกลับไปโซล
ไม่เคยเปลี่ยนความคิด อย่ามโนเองล่ะ
เอาเลย ขอให้รวยๆ เฮงๆ นะ
เอ้านี่
ผมกินเสร็จแล้วงั้นไปนะ
อะไรเนี่ย ตกใจหมดเลย
(หัวหน้าฮง)
ลองเปิดตู้ที่มีตู้เบรกเกอร์ดูอีกที
อะไรเนี่ย สุดยอดเลย
หัวหน้าฮง
ไปหาเจอที่ไหนเหรอ
เงียบหน่อย หนวกหูชาวบ้าน
หาเจอที่ไหนเนี่ย
เก็บได้ข้างถนนน่ะ
รองเท้าถูกคลื่นทะเลซัดไป ทำไมยังสภาพดีอยู่เลยล่ะ
สุดยอด
เฮ้ย
นั่นขาคนเหรอ ขาคนเหรอ
ทำไมรองเท้าถึงมาอยู่ตรงนี้เนี่ย
โอ๊ย นึกว่าขาคน
โอ๊ะ
(วิธีทำให้รองเท้าแห้ง)
น่าสนุกนะเนี่ย
(วิธีทำให้รองเท้าที่เปียกในฤดูฝนแห้ง)
(ใช้กระดาษหนังสือพิมพ์ยัดเข้าไปในรองเท้า)
ยัดถึงข้างในเลยเหรอ
- และสุดท้ายก็ใช้ลมเย็นเป่า - ใช้ลมอะไรนะ
ต้องใช้ลมเย็นเป่านะคะ
ขยันโผล่ไปทั่วทุกที่จะตาย
ทำไมวันนี้ไม่เห็นหน้าล่ะ
คิดว่าฉันไม่รู้เหรอว่าเธอชอบเขาน่ะ
จะเหมารวมว่าชายหญิงคิดไม่ซื่อกันหมดเหรอ
เห็นว่ามักจะติดกล้องวงจรปิดที่ห้องตรวจ
ว่าแต่ผอ.สวยมากเลยนะครับ
- หัวหน้าฮงดันว่างแค่วันนี้น่ะสิ - ฉันจะไปค่ะ
- ดูท่าคุณหมอจะเมาแล้วนะ - ฮะ
คลินิกทันตกรรมยุนโทรแจ้งเหตุมา บอกให้รีบไป
ตายแล้ว
หัวหน้าฮงก็ลองถามฉันมาหนึ่งคำถามสิ
คุณมาที่กงจินทำไมเหรอ
คำบรรยายโดย: รักษ์สุดา ขุนรักษ์