(คัพเค้ก)
(ชีวิตมันสั้น กินคัพเค้กซะ)
(ศาลากลางมิลล์ริเวอร์)
(ขอบคุณค่ะ - บรินน์)
(เบเวอร์ลี่ ไวท์ คลีฟแลนด์ โอไฮโอ)
โอเค
(ซาราห์ อดัมส์ ปี 1972-2019 คุณแม่ที่รักของบรินน์)
(ถึงม้อด)
(วันนี้ฉันเจอพ่อแม่เธอแหละ)
ขอบคุณครับ ขอบคุณ
(บี อดัมส์ 128)
"เคาะประตูบานไหนก็ได้"
"ในบ้านเกิดเก่าแก่ของฉัน"
"เคาะประตูบานไหนก็ได้"
"ไม่ว่าฝนตกหรือแดดออก คุณจะได้รับการต้อนรับ"
"คุณจะไม่เห็นพรมตุรกีหรูหรา"
"ไม่เห็นเก้าอี้นวมที่ทำจากโครเมียม"
"แต่เมื่อคุณล้อมวงที่โต๊ะในครัว"
(อาคารเรียน)
"คุณจะรู้สึกเหมือนอยู่บ้าน"
"เพราะงั้นเคาะประตูบานไหนก็ได้"
(ทุกอย่างยังดูเหมือนเดิม)
(วันเวลาผ่านไปไม่รู้วันรู้คืน)
(ไม่อยากเชื่อเลยว่าผ่านมาสิบปีแล้ว)
"คุณจะเห็นรอยยิ้มบนใบหน้าทุกคน"
"ผู้คนเป็นมิตร"
"ที่ไม่มีวันทำให้คุณผิดหวัง"
"คุณมัน..."
"ดังนั้นเมื่อคุณต้องการการปลอบโยน"
"และบทสนทนาอย่างเป็นกันเอง"
"แค่เคาะประตูบานไหนก็ได้"
"ในบ้านเกิดของฉัน"
(พระเจ้า ฉันคิดถึงเธอ ฉันคงไม่มีวันให้อภัยตัวเอง)
(ม้อด คอลลินส์)
(ม้อดกับบรินน์ เพื่อนซี้ตลอดกาล)
"เคาะประตูบานไหนก็ได้"
"ไม่ว่าฝนตกหรือแดดออก คุณจะได้รับการต้อนรับ"
"คุณจะไม่เห็นพรมตุรกีหรูหรา"
"ไม่เห็นเก้าอี้นวมที่ทำจากโครเมียม"
"แต่เมื่อคุณล้อมวงที่โต๊ะในครัว"
"คุณจะรู้สึกเหมือนอยู่บ้าน"
"ไม่ว่าฝนตกหรือแดดออก คุณจะได้รับการต้อนรับ"
"คุณจะไม่เห็นพรมตุรกีหรูหรา"
"ไม่เห็นเก้าอี้นวมที่ทำจากโครเมียม"
"แต่เมื่อคุณล้อมวงที่โต๊ะในครัว"
"คุณจะ…"
ไม่นะ ไม่
ไม่เอาน่า
(มิลล์ริเวอร์ สำนักงานบริหารและบริการประจำเมือง)
(มิลล์ริเวอร์)
(ตำรวจมิลล์ริเวอร์)
(จิม คอลลินส์ ผู้กำกับการ)
(เจ. คอลลินส์ ผกก.)
ออกไปจากกลางถนนซะ
(กรีนไลน์ เราจะพาคุณกลับบ้าน)
(พื้นที่ส่วนบุคคล ห้ามบุกรุก)
(ม้อด คอลลินส์ ลูกสาวที่รักของเรา)
(ปี 2000-2012)
โอเค
(บรินนี่- เบิร์ด)
(ม้อด สองสามอาทิตย์นี้หนักหนาสาหัสมาก ฉันไม่มีกะจิตกะใจจะทำอะไรเลย)
(ฉันเอาแต่คิดถึงเธอ ฉันขอโทษ)
(รักนะ จากบรินน์)
(ม้อด ฉันขอโทษ เธอสมควรได้สิ่งที่ดีกว่านี้)
(รักนะ จากบรินน์)
ม้อดเหรอ
ฉันขอโทษ ม้อด
ฉันขอโทษ
ไม่นะ
พระเจ้า
ไม่นะ
ไม่นะ ไม่
(ถึงม้อด)
โอเค
"เคาะประตูบานไหนก็ได้"
"ในบ้านเกิดเก่าแก่ของฉัน"
"เคาะประตูบานไหนก็ได้"
"ไม่ว่าฝนตกหรือแดดออก คุณจะได้รับการต้อนรับ"
"คุณจะไม่เห็นพรมตุรกีหรูหรา"
"ไม่เห็นเก้าอี้นวมที่ทำจากโครเมียม"
"แต่เมื่อคุณล้อมวงที่โต๊ะในครัว"
"คุณจะรู้สึกเหมือนอยู่บ้าน"
"ดังนั้นเคาะประตูบานไหนก็ได้"
"คุณจะเห็นรอยยิ้มบนใบหน้าทุกคน"
"ผู้คนเป็นมิตร"
"ที่ไม่เคยทำให้คุณผิดหวัง"
"ดังนั้นเมื่อคุณต้องการการปลอบโยน"
"และบทสนทนาอย่างเป็นกันเอง"
"แค่เคาะประตูบานไหนก็ได้"
"ในบ้านเกิดของฉัน"
"เคาะประตูบานไหนก็ได้"
"คุณจะเห็นรอยยิ้มบนใบหน้าทุกคน"
"ผู้คนเป็นมิตร"
"ที่ไม่มีวันทำให้คุณผิดหวัง"
"ดังนั้นเมื่อคุณต้องการการปลอบโยน"
"และบทสนทนาอย่างเป็นกันเอง"
"แค่เคาะประตูบานไหนก็ได้"
"ในบ้านเกิดของฉัน"
(อวสาน)
คำบรรยายโดย แก้วตา สมานจิตต์