Het bos is geïsoleerd, nietwaar?
Een gevoel van onbehagen in een donkere wildernis.
Want daar verdwijnen dingen.
Dingen sterven daar.
Maar ze was niet bang. In eerste instantie niet.
Ook al was ze alleen,
ze wist dat ze de nacht zou overleven.
Maar toen ze dieper het bos inging, rook ze het.
De rot. De geur van de dood.
Ze vond ze uiteindelijk op de open plek.
Inmiddels, de lange, hete zomer
de lichamen hadden doen verrotten.
De vliegen en maden waren aan het kruipen...
Geen verdomde manier.
Oh!
Ik kan je niet hetero maken.
Ik wil je niet hetero maken.
Homo's zijn A-OK met mij.
Als je gelukkig bent zoals je bent, dan heb je meer macht.
En ik weet wat je denkt.
Je hoort de woorden 'homo-conversiekamp'
en je begint je allerlei homofobe bullshit voor te stellen.
Nou, daar gaat het ons hier niet om.
En laat me je nog iets vertellen.
God... God haat jou ook niet.
En elke klootzak die je anders vertelt
is een onverdraagzame klootzak.
En dat is officieel de laatste keer
dat je gaat horen over de man boven.
Ik beloof jou.
Maar ik vermoed dat sommigen van jullie hier zijn
omdat je op de een of andere manier niet gelukkig bent.
Misschien pas je er niet tussen.
Mensen lachen je uit.
Misschien wil je een nieuw soort vrede vinden,
een nieuwe manier van denken over jezelf.
Als je ons deze week geeft, kunnen we misschien helpen.
En zo niet, geniet dan gewoon van de zon,
en werk aan je kleurtje.
OKÉ. Laat me je voorstellen aan mijn collega's.
Zij doen al het echte werk. Ik verzilver gewoon de cheques.
Dit is dr. Cora Whistler. Zij is onze gediplomeerde therapeut,
en zoals je misschien al geraden had uit de naam, mijn vrouw.
Zij die gehoorzaamd moet worden.
Naast haar staat verpleegster Molly
die zorgt voor eventuele kleine ongelukjes.
Molly is nieuw hier, dus doe het rustig aan.
En dat is Zane, onze atletiekdirecteur
en een oud-student hier.
Hij kent dus alle kneepjes van het vak.
En, jongens, hij is bezet, dus handen af.
En die mooie vrouw daar
is Sarah, de verloofde van Zane.
Zij is onze activiteitendirecteur,
en ze gaat je bezig houden.
Geloof je mij.
En hier hebben we Balthazar.
Dat is onze klusjesman, allround Mr. Fix it.
Zeg hallo, Balthazar!
En dat is tenslotte de oude Duke.
Duke is een oude jachthond. Behandel hem dus vriendelijk.
OKÉ. Ik heb je nodig om te overhandigen
al uw mobiele telefoons en computers.
Evenals alle medicijnen, verdovende middelen of sigaretten
die je misschien hebt.
Mobiele telefoons werken hier toch niet,
en ik ben blij te kunnen zeggen dat we geen wifi hebben.
Dus we zijn off the grid, wat een leuke afwisseling zal zijn, daar ben ik zeker van.
Molly, als je wilt. Dank je.
OKÉ. Laat me je vertellen hoe de volgende week zal werken.
We hebben een aantal geplande activiteiten en therapiesessies
waarvan we graag willen dat je erbij bent.
Maar verder sta je er alleen voor.
We hebben hier een vaste regel.
En het gaat om respect.
We behandelen enkele gevoelige kwesties,
en we verwachten dat je zorgvuldig omgaat met je medestudenten.
En gun ze hun waardigheid.
Dit is een veilige ruimte.
Voor iedereen.
En dit is het belangrijkste
dat ik je wil zeggen.
Ik weet dat velen van jullie hier zijn
alleen omdat je ouders je gemaakt hebben.
En hoewel hun bedoelingen eervol zijn,
alleen jij kunt weten wat het beste voor je is.
Omdat het idee van deze plek
is niet om meer hetero of minder homoseksueel uit de kast te komen.
Natuurlijk hopen we dat door je tijd hier
je zult een gendernormatieve levensstijl ontdekken
dat is authentiek voor jou, maar...
je moet je eigen waarheid vinden.
Laat ons u daarbij helpen.
Alstublieft.
OKÉ. Dus, waarom ga je niet naar je hutten?
Ga zitten. Uitpakken.
We zien elkaar over een half uur in de lodge en gaan aan de slag.
Jongenshut daar. Meisjeshut daar.
Ja.
-Dus dit is een ding. -OKÉ.
Ik ben trans en nonbinair. Ik gebruik zij/zij voornaamwoorden.
Zoals in, ze kunnen niet geloven dat ze in dit verdomde kamp zijn.
Ik neem aan dat je geen all-gender cabin hebt.
Nee. Momenteel niet. Het is duidelijk dat we er een nodig hebben.
Misschien wel.
Bij deze plek draait alles om inclusie.
Over samen zijn met andere kinderen
en het vinden van een gemeenschapsgevoel.
Het is dus belangrijk dat niemand geïsoleerd wordt.
Ik erken en respecteer uw overgang.
Dus ga naar de jongenshut,
en als je je daar niet op je gemak voelt,
we kunnen praten over andere opties.
Hoe is dat?
Klinkt goed.
Super goed. Bedankt.
En bedankt voor het begrip.
- Zij? -Ja mevrouw.
Ik wil beginnen met een simpele vraag. Waarom ben je hier?
Toby?
Ik ben hier omdat
Ik wil geen grote vlammende vrucht meer zijn.
Ik wil hockey spelen en niet-light bier drinken
zoals alle normale jongens.
Ik heb een deal gesloten met mijn ouders. Als ik de week hier doorbracht,
Ik zou naar New York kunnen gaan en Moulin Rouge zien!.
Je lijkt meer op een Sondheim-man.
-Koningin! -Nou, je kijkt naar een man
dat de originele productie van Merrilytwice zag.
-Teef!
Veronica. En jij dan? Waarom ben je hier?
eh...
-Nee. Alstublieft.
Er zijn geen oordelen in deze kamer, oké? Waarom ben je hier?
Omdat ik biseksueel ben. Dus ik ben een freak en ik haat het.
Oke? Ben je gelukkig?
Ik ben een zwemmer.
Ik weet dat ik een beurs kan krijgen, maar niet op deze manier.
Niet zoals ik ben.
Ik bedoel, in de kleedkamer weet ik niet waar ik moet kijken.
Ik word zo gespannen dat ik moet overgeven.
Niemand weet het op school.
Ik zou sterven als ze erachter zouden komen.
Het is alsof ik doe alsof ik dit ding ben en...
Ik wil niet meer doen alsof.
Mijn ouders hebben me laten komen.
Ik wil er gewoon bij horen.
Het was hier gekomen of je staat op straat, schat.
Als ik naar de universiteit ga, beloof ik mijn vaders broederschap,
wat ik min of meer moet, of hij gaat me verloochenen.
Ik bedoel, huisstoelen.
Ik ben niet zo ingewikkeld, eerlijk gezegd.
Ik wil gewoon zijn zoals iedereen.
Vijfde rij, midden.
Ik wil mijn ouders kleinkinderen geven.
Zoals mijn zus deed.
Ik ben hier alleen om mijn ouders het zwijgen op te leggen
en krijg wat verdomde vrede.
Ik heb er geen zin in om geen homo te zijn. Ik hou van een dame.
Ik hoor het de hele tijd. "Fag."
"Daar gaat de flikker." "Blaas me, flikker."
En het lachen.
Ik wil mijn ziel niet verspillen aan het vechten tegen dit ding.
Ik wil het gewoon laten verdwijnen.
Soms zou ik willen dat ik onzichtbaar was.
Ik wil vermaakt worden.
Ik wil mijn leven leven.
Ik wil erbij horen.
Ik wil geliefd zijn.
Jordan, je bent erg stil.
Eh, ik heb er niets aan toe te voegen.
Komt hij daar mee weg?
-Zij. -Wat dan ook.
We praatten allemaal.
Jordan, dit is een cirkel van vertrouwen.
We deelden allemaal. Waarom ben je hier?
Ik kom uit een religieus gezin.
Ze begrijpen me niet.
We hebben een deal gesloten. Als ik hier een week kom...
ze zullen me legaal laten emanciperen.
Jezelf emanciperen om wat te doen?
Mezelf zijn.
Oke. Ik wil jullie allemaal bedanken
voor uw vertrouwen en voor uw eerlijkheid.
Ik heb therapie gehad, dus ik weet hoe moeilijk dit kan zijn.
In vrede zijn met jezelf, met je ware zelf,
dat is het moeilijkste om te doen, niet?
OKÉ. Dat was het voor vandaag.
Dus het eten is over een uur,
en morgenochtend beginnen we weer.
Geniet van de nacht.
Verkeerde team, fuckwad.
Heren, u heeft een nieuwe kamergenoot.
Het enige wat ik van jullie vraag, is eerlijkheid.
Eerlijkheid in hoe je met elkaar omgaat.
En eerlijkheid in hoe je jezelf presenteert.
Liegen brengt ons nergens.
Ik loog niet. Dit is wie ik ben.
Jordan behandelde me met respect
door eerlijk te zijn over hun overgang.
Dat deed je niet. Simpel als dat.
Oké, iedereen vooraan. Tien minuten voor appèl.
En, alsjeblieft, kleed je gepast.
Verdomme is dit?
Hoe ziet het er verdomme uit, vriend?
Freakshow is hoe het eruit ziet.
Hoe moet ik me gepast kleden?
Ik ben een vrouw. Ik heb verdomme geen jongenskleding.
Hoi. Hoi.
Maak je geen zorgen. OKÉ? We zullen wat kleren voor je halen.
Kan iemand wat kleren missen? -Niet mijn vintage spul, maar zeker.
Ik weet niet zeker of dat helemaal bij je past, Jordan.
Niet mijn kleur?
OKÉ. Ik zou graag willen dat jullie allemaal hallo zeggen tegen Alexander,
die duidelijk te maken heeft met een aantal ingewikkelde kwesties.
We verwelkomen hem graag en met liefde.
Oké, laten we wat lol hebben.
-Gaan! -Trekken!
Trek eraan. Trek eraan. Kom op.
Kan ik u helpen?
Ik heb mijn pillen nodig. Degene die je nam.
- Het spijt me, ik kan niet. -Nee, schat, ik heb ze nodig.
Ga zitten. Alstublieft.
Ik maak de regels hier niet. Als je met Owen wilt praten...
Ik heb ze nodig.
Het is de, uh, de Zoloft.
Dit is een behoorlijk krachtig antidepressivum.
Ik denk niet dat ik het je kan geven zonder te controleren met...
Zonder te controleren met een van die klootzakken
wie runt de plaats?
Kom op.
Hoe misleidend ze ook zijn over sommige dingen,
Ik kan het protocol niet zomaar negeren.
Het is niet Zoloft, oké?
-Estradiol. -Het is een oestrogeenhormoon.
- Ik heb een deal gesloten met mijn ouders. -Ik weet.
Je komt hier, of ze gooien je eruit.
Het is... Dat is het niet.
Helemaal niet.
Toen ik 18 werd,
Ik dacht dat ze niets konden doen om me te stoppen.
Maar ik had het fout.
Ik heb een jongere broer en hij betekent de wereld voor mij.
En ik beteken de wereld voor hem.
En ze zeiden dat als ik niet naar deze plek zou komen,
dat ze me hem nooit meer zouden laten zien.
Hoe dan ook, ik heb mijn pillen nodig.
Ons geheim.
Dit kamp, ​​geloof je hier überhaupt in?
Ik geloof in genezing. Dat is alles.
Misschien moet je in waardigheid geloven.
??
Op en neer, heren!
Aankleden!
Het is tijd om te spelen.
Oké, laten we het hier volhouden.
Iedereen, doe alstublieft uw blinddoeken af ​​en verzamel u.
Kom op. Stap op.
Laat me je iets vertellen dat ik heb geleerd.
Zelfredzaamheid is een hoeksteen
van zelfvertrouwen en zelfliefde.
Maar vertrouwen in uw gemeenschap is van vitaal belang.
Je bent niet alleen.
Er is altijd hulp als je dapper genoeg bent om erom te vragen.
Kijk naar je partners. Ga verder. Kijken.
Vertrouw hen. Accepteer ze.
Hou van hen.
OKÉ. Elk paar gaat in een andere richting,
loop tien minuten rond en stop.
En we zien je morgenochtend.
Wat?
Heb je daar een probleem mee?
Nee meneer.
Ik weet zeker dat de Conventie van Genève hierover een protocol heeft.
Nou, de volgende keer dat ik in Zwitserland ben, zal ik het ze vragen.
Begin nu te lopen.
Ga verder. Beweging.
Gaan!
- Dit moet gezellig zijn. - Neuk me.
Ik weet niet of ik klaar ben voor dit alles.
Ja, je straalt niet echt camper vibes uit.
Nee ik bedoel...
Nou, Alexander... Alexandra, wat dan ook,
Ik ken eigenlijk geen transgenders.
Hij heeft me echt verrast.
- Het is eigenlijk "zij". - Dat krijg ik niet eens goed.
Ik denk gewoon niet zoals jullie.
Ik woon in deze superstrakke buitenwijk.
Iedereen is hetzelfde.
Behalve ik.
-Ik weet wat je bedoelt. -Doe je?
Kijk naar jezelf. Je bent zo chill.
Probeer dat kapsel in mijn school. Niemand zou met je praten.
-Ik zou met me praten. - Ik zou bang zijn om met je te praten.
Je bent nu niet bang.
Maar een beetje.
Alexandra.
Dit voelt niet goed. Deze hele plaats.
Het is een homo-conversiekamp. Er klopt niets van.
Ik weet het, maar ik zou het veel beter begrijpen
als er veel meer bijbels gedreun en queer-bashing was.
Maar dat is er niet.
- Dat is wat me bang maakt.
Wie is dat?
"Een vrouw zal geen mannenkleding dragen,
ook zal een man niet uitgaan in een vrouwenmantel,
want wie deze dingen doet, is een gruwel
tot de Here, uw God."
Te laat. Ik ben zwanger.
Alles goed?
Kom binnen, alsjeblieft.
Het kan niet gemakkelijk zijn geweest om op deze manier te leven.
- Het was geen keuze. -Ik begrijp.
Geloof me, ik ben er geweest. Ik was een marine-slet.
Ik verhuisde om de paar jaar. Basis tot basis.
Het was de hele tijd marine.
Al mijn broers gingen bij de marine.
Ik was de enige die dat niet deed.
Ik was gewoon zo...
verschillend.
Na een tijdje stopte ik met proberen erbij te horen.
Ik zou nooit de liefde van mijn ouders krijgen zoals mijn broers.
Ik veronderstel dat als ik van jouw generatie was geweest...
Ik had er misschien ook voor gekozen om een ​​jongen te worden.
Zodat ze niet zo teleurgesteld in mij zouden zijn.
Denk je dat je ouders teleurgesteld in je zijn?
Soms.
Dat moet je verdrietig maken. Of boos.
-Beide. Zeker. Ik weet.
Want wat je ook doet, je zult nooit goed genoeg zijn.
Of recht genoeg.
Of man genoeg.
Of vrouw genoeg. Het is alsof je niets bent...
naar hen.
Je bent niet eens een freak. Jij bent niets.
Dus wat doe je?
Je probeert jezelf speciaal te maken.
Dus ze zullen je zien.
Zodat ze je opmerken.
Dus ze zullen van je houden.
Je word...
zij.
Liefje, dat gaat niet werken.
Dit ding dat je hebt uitgevonden, is nep.
Ze zullen nooit van je houden. Niemand is.
Niet tenzij je deze onzin laat vallen en toegeeft wat je bent.
Een bang, eenzaam, lelijk dijkje.
Onze tijd zit erop voor vandaag, Jordan.
Welterusten.
Deze gisteren. En deze.
Kijk hoe schattig hij is. Ja.
-Deze. Het is zo lief.
Het is goed?
Alles goed?
Hmmm.
Lady Macbitch maakt het je moeilijk?
Hmmm.
Weet je zeker dat je in orde bent?
Vraag je je ooit eens af...
je weet wel...
hoe we zijn?
Hoe presenteren wij ons?
Hoe waar is dat allemaal?
Al deze maskers?
We hebben de maskers nodig om onszelf te beschermen.
Maar, ik bedoel, zijn we... kiezen we dit allemaal?
Denk je dat we dat zijn?
Nee.
Soms.
Heel mijn leven...
...Ik ben anders geweest.
Niet dit, niet dat. Alleen dit andere.
Mij.
Je bent nog steeds jij.
Ik vecht al zo lang om mezelf te zijn.
Ik ben het vechten moe.
Ik wil gewoon zijn.
Luister...
Ik begrijp het, maar...
welke keuze hebben we?
Dit zijn wij.
Ik wou dat je aardiger voor jezelf kon zijn, Jordan.
Je bent zo gemeen als je over jezelf praat.
Verander de stemmen in je hoofd.
Maak ze in plaats daarvan zoals jij.
* Zo ingewikkeld, kijk eens hoe we het allemaal maken
* Gevuld met zoveel haat, zo'n moe spel
* Het is genoeg, ik heb alles gedaan wat ik kan bedenken
* Ik heb al mijn demonen achtervolgd, ik heb jou hetzelfde zien doen
* Oh, mooi, mooi alsjeblieft
* Voel je nooit, nooit
* Alsof je minder dan verdomd perfect bent
* Mooi, mooi alsjeblieft, als je je ooit voelt
* Alsof je niets bent, ben je verdomd perfect voor mij
* De hele wereld is bang, dus ik slik mijn angst in
* Het enige wat ik zou moeten drinken is een ijskoud biertje
* Zo cool in de rij en we proberen, proberen, proberen
* Maar we proberen te hard en het is een verspilling van mijn tijd
* Klaar met het zoeken naar de critici omdat ze overal zijn
* Ze houden niet van mijn spijkerbroek, ze krijgen mijn haar niet
* Ruil onszelf, en we doen het de hele tijd
Waarom doen we dat?
Waarom doe ik dat?
* Oh...
* Oh, schat, schat, schat
* Mooi, mooi alsjeblieft, voel je nooit, nooit
* Alsof je minder dan verdomd perfect bent
* Mooi, mooi alsjeblieft, als je je ooit voelt
* Alsof je niets bent
* Je bent verdomd perfect voor mij
* Ja
* Je bent perfect
* Mooi, mooi alsjeblieft, als je je ooit voelt
* Alsof je niets bent
- Naar mij
Jordanië.
-Wat doe jij hier? -Wist je dat?
Kijk hoe lang ze dit al doen.
O mijn God.
Nee, ik wist het niet.
Niet echt.
Misschien wilde ik het niet.
Alexandra zei dat je haar hielp met haar pillen.
- Nu moet je ons allemaal helpen. -Doe wat?
-Bescherm ons. -Van wat?
Van dit!
Ik zal doen wat ik kan.
Maar Jordanië...
Doe voorzichtig.
Dit kan nog veel erger worden, en... hij mag je niet.
Wel, hij heeft geen idee op wie hij deze keer jaagt.
Goede morgen dames en heren.
Vandaag gaan we het een beetje opschudden.
Jongens, kom met mij en Zane mee. Meisjes, ga met Sarah mee.
Geniet van deze mooie ochtend.
Het is een geweldige dag om te leven, nietwaar?
Kom op, hertog. Kom op. Laten we gaan, jongen.
-Laten we gaan. -Tot ziens.
Kom op, dames. Op deze manier.
-Hij is ziek. -Wat?
Toen onze hond ziek werd, liep hij zo.
Zo jammer. Ik haat het om dieren pijn te zien lijden.
Ik heb nu een nieuwe hond. Hij is een teckel.
-Miniatuur natuurlijk. -Natuurlijk.
Nu, lach niet. Ik weet het.
Ik zie eruit als huisvrouw Barbie.
Barbie was nooit zo heet.
Vandaag gaan we traditionele genderrollen onderzoeken.
Door je op een bepaalde manier te gedragen,
door te leren herkennen
en manieren van maatschappelijk gedrag accepteren,
misschien zullen we de emotionele waarde gaan waarderen
bij het versterken van dit gedrag.
Zelfs het vinden van troost en een gevoel van gemeenschap in hen.
Dames dus.
Laten we een taart maken.
OKÉ. Luister eens.
Twee dingen beheersen deze wereld.
Biologie en geschiedenis.
Ik weet dat dit tegenwoordig niet populair is om te zeggen,
maar mannen zijn van nature geëvolueerd
groter en sterker zijn dan vrouwen.
Daar is een reden voor.
Onze voorouders waren jagers.
Ze moesten het spel achtervolgen en het bedwingen.
Ze jaagden of ze verhongerden.
Het zit in ons DNA, heren.
We zijn bedoeld om moordenaars te zijn.
Dit is onze biologische noodzaak.
En geen enkele mate van beschaving, geen enkele mate van vooruitgang,
geen enkele hoeveelheid liberaal humanisme kan die genetische waarheid veranderen.
Met wetenschap kun je niet discussiëren.
En de wetenschap vertelt ons dat
het is de bedoeling dat we dat noodzakelijke DNA doorgeven
door de bloedlijn, door vrouwen,
door vrouwen zwanger te maken en kinderen te krijgen.
Dat is wetenschap. En dat is geschiedenis.
Dus...
Wie heeft het killersinstinct?
-O, geweldig. Goed gedaan. -Dank je.
Oh, dat is mooi, Kim. Echt uitzonderlijk werk.
- Goed van je, schat. - Ik bak met mijn moeder.
Dat is geweldig. Weet je, dat heb ik ook gedaan.
Oh, je hebt een beetje meel op je kin.
Daar. Dat is beter.
Wat is dat voor lippenstift? Het is zo mooi.
- Um, uh, het is koraal. -Oh.
Van het winkelcentrum.
Mag ik die een keer lenen?
Hoi.
Wat doen we met al deze taarten als ze klaar zijn?
Wel, we serveren ze natuurlijk aan de jongens.
Serveer ze alsof ze op ze wachten?
Oh, van een beetje huiselijkheid ga je niet dood, lieverd.
Mollie!
Wat doe jij hier?
Het spijt me. Ik was gewoon aan het ronddwalen.
Deze plek voldoet niet aan de code. Het is niet veilig.
OKÉ. Sorry.
Je bent bij het programma, toch?
Ja natuurlijk.
Ik wist dat je familie was.
Kom dan mee lieverd.
Alexandra. Meisje versus wild.
-Je hebt dit eerder gedaan. -O ja.
Eenmaal of tweemaal. Tussen dragshows door, weet je.
Zullen we het uitdagender maken?
Wat dacht je van een kleine wedstrijd, jij en ik?
-Zeker weten. - Houd je vuur vast!
Verplaats die twee tien voet terug. Geef ons schone doelen.
Ik neem aan dat je best goed bent met vuurwapens.
O ja. Nou, ik en mijn vader jaagden veel.
Ik vraag me af hoe dat is. Gejaagd worden.
Weten wat je ook doet, je gaat dood.
Omdat je tegenstander groter, sterker is,
en slimmer dan jij bent.
Oh, en mooier.
-Beste van de vier? -Zeker.
Nou, kom op, kleine jongen. Laat me zien wat je hebt.
Nee, alsjeblieft. Dames eerst.
Vriendin, jij beter!
Ik zal verdoemd zijn! Het is geraakt! Het is geraakt!
-Goed schot!
Kom op!
Junior schutter drie jaar op rij.
Of schutter, moet ik zeggen.
Goed gedaan, Jordanië.
Je verbaast me constant.
Zet je er overheen, Zane. Hij versloeg je eerlijk en vierkant.
Zij.
Dat klopt. Mijn fout.
OKÉ. Verzamel rond.
Papieren doelen schieten is één ding,
maar het is niet de biologische imperatief, toch?
Vlees schieten, vlees scheuren, vlees eten,
dat is onze genetische programmering, heren.
Dus, wie gaat onze grote voorouders waarmaken?
Waar is mijn moordenaar?
Ik weet niet zeker of je je best hebt gedaan.
Ik weet het zeker. Ik niet.
Oké, dames. Mooi werk vandaag.
En nu heb je eigenlijk
een beetje ongeplande vrije tijd voor het diner.
Geniet ervan.
Kim, kun je even blijven?
Ga je gang, Veronica.
Ik denk dat we onszelf een smaak te danken hebben, nietwaar?
Slechts een klein stukje.
We delen om calorieën te besparen.
Oh. Het is gewoon zo lief. Ik haat het om het te knippen.
Jij bent ook lief. Net als je taart.
Perfect gevormd. Lekker warm.
Bochtig buiten.
Sappig van binnen, ik wed.
Smaak?
Ga verder.
Ik heb niet echt honger.
Ik ben.
mmm.
Het is precies zoals ik droomde.
Ik droom veel.
Waar droom je over, Kim?
Oh, wat is er, lieverd?
Waar is mijn moordenaar?
Wie is hier een man?
Wie gaat opstaan ​​en zijn seks waardig zijn?
Wie heeft er verdomde ballen?
Toby? Stap naar voren.
-Shit. -O, kom op, meneer Sondheim.
Niets om bang voor te zijn. Je vertrouwt me, nietwaar?
Zie je de oude Duke daar?
Schiet hem.
Kijken.
Hij heeft kanker.
Hij heeft veel pijn. Verlos hem uit zijn lijden.
-Echt niet. -Je doet hem een ​​plezier.
Kijk naar hem.
Hij kan bijna niet meer lopen.
Nee.
OKÉ. Dit is hoe dit afloopt, vriend.
Je gaat de oude Duke neerschieten,
of Daan neemt die voorhamer,
en hij gaat een van zijn benen breken.
Dan breekt hij het andere been.
Hij gaat die arme oude hond martelen,
en je gaat kijken.
En de oude Duke gaat overal doodbloeden
en huilen als de duivel
omdat hij niet weet wat er aan de hand is
en hij kan niet bewegen omdat zijn beide benen gebroken zijn.
Laat je dat gebeuren?
Laat je hem zo lijden?
Hef je geweer op! Verhoog het!
-Mis het echter niet.
Laat hem niet lijden.
Een schot.
Hoofd of hart. Hoofd of hart. Hoofd of hart.
Haal de trekker over, jij verdomde koningin!
Wees een man voor de eerste keer in je verdomde leven!
-Doe het! Wees een verdomde man!
Daar is mijn moordenaar.
Oeh, ik ga het vertellen.
Je zou al je verdovende middelen inleveren.
Dat wijf...
had haar handen over me heen twee seconden nadat je wegging.
Terwijl ze mijn taart complimenteerde.
Oh, verdomme.
-Alles goed? -Ja.
Kim, we moeten iets doen.
-Zoals? -We moeten het iemand vertellen.
Alsof ze het nog niet weten.
Ze is niets anders dan een vervalsing.
Net zoals ik ben.
Ik doe zo mijn best om hetero te zijn.
Ik wil dat dit zo slecht werkt.
- Maar dat is het niet. -Kim... Kim, het is in orde.
Kijk me aan.
Een sterke, slimme meid zoals jij
zou niet moeten proberen andere mensen blij te maken met wat...
leven doen alsof.
Je bent meer dan wat mensen willen dat je bent.
Dus je bent homo. Grote verdomde deal.
Kim, ik wil niet genezen worden.
Het ding is,
Ik ben een stuk aan het schrijven voor mijn schoolkrant
over hoe verpest homoconversie is.
Het spijt me zo dat ik tegen je heb gelogen.
Ik verwacht steeds dat Jason Voorhees uit deze bossen komt.
Wie?
Toby, je luistert niet.
Ik hoor je, maar...
Wat moeten we doen? We zitten verdomme opgesloten.
Nee! Ik ga hier niet nog een uur zitten.
Ik ga met mijn reet de stad in en ga verdomme weg.
Het is een lange weg door het bos,
en het is bijna nacht.
Ze heeft gelijk, Toby.
We moeten hier weg. Dit gaat alleen maar erger worden.
We nemen hun bus morgenvroeg, vroeg,
voordat iedereen wakker is.
En Stu en Gabriël?
Sto? Wil je fratjongen Stu meenemen?
Schat, hij is nu praktisch mijn verloofde.
OKÉ. We maken de jongens wakker vlak voordat we gaan.
Hetzelfde met de meisjes.
Ze willen komen, ze kunnen. Hun keuze.
Maar voor vanavond, doe niets
dat zal je opvallen.
Houd je hoofd laag en...
en wat er ook gebeurt, voor zonsopgang gaan we.
-Is het koud? Nee, het is goed.
Wil je alleen zijn?
Nee.
-Je lijkt op een meisje. -Nee, ik niet.
Wacht.
Niet hier.
Dus...
Neuken.
Ik weet dat ik me schuldig zou moeten voelen, maar...
Doe je?
Verdomme, nee. Morgen ga ik me schuldig voelen.
Kan zijn.
En jij dan? Voel je je slecht?
-Helemaal niet. -Maar...
je wilt toch geen homo zijn?
Ik wil precies zijn wat ik ben.
In dit leven van ons moet je weten wat je bent.
Er zijn nu zoveel labels.
Homo, bi, queer, trans.
Maar er zijn er maar twee die er echt toe doen.
Roofdier en prooi.
Ik weet wat ik ben.
Wat ben jij?
Tijd om erachter te komen.
Ik ben erg teleurgesteld in je, Stuart.
Ik had zulke hoge verwachtingen.
Dacht dat hij de ware zou zijn.
Nee, ik wist het.
Wat is dit?
Gabriël is onze kleine verboden vrucht,
als u de uitdrukking wilt vergeven.
Er wil altijd wel iemand een hap nemen.
- Heb je dit met opzet gedaan? - Jij ook, schat.
Nee, weet je wat? Fuck dit.
Ernstig?
Bij sommige studenten is een meer geavanceerde therapie nodig.
Daan ging er doorheen en keek hem aan.
Recht als de dag lang is.
Nee, hij is een fucking sadist en jij ook.
O, helemaal niet. Kom op. Ik wil je iets laten zien.
Kom op kom op.
Weet jij wat aversietherapie is?
Ga zitten. Kom op. Ga zitten. Het is oké, het is oké.
Ontspan, ontspan, ontspan.
Aversietherapie is een soort medische procedure
die mensen leert om dingen niet leuk te vinden
waarvan ze denken dat ze het leuk vinden,
dingen waarvan ze weten dat ze slecht voor ze zijn,
zoals roken, of te veel eten, of...
verdomde jongens.
Jezus Christus!
-Sh. Rustig, stil. Makkelijk makkelijk.
-Laat me gaan! - Het zal geen goed doen, maat.
Geloof me. Ik ben daar geweest.
Nu is het waar dat deze procedure
vereist een beetje ongemak.
Maar uiteindelijk ben jij de frat boy
dat je vader van je verwacht,
en je zult de man zijn die je wilt zijn.
Dat is wat je wilde, toch? Normaal zijn?
Hé, bekijk het van de positieve kant, Stuart.
In de tijd van mijn grootvader zat je op een lobotomietafel.
Zo gingen we vroeger met mensen om met jouw aandoening.
Ik heb geen voorwaarde. Ik ben gewoon fucking homo.
Nou, dat zullen we snel zien.
Grote foto, Stuart.
Kijk naar het grote geheel.
Je hebt nu een kans...
om je hele leven te veranderen.
Je voelt je niet meer een freak. Geen schaamte meer. Geen schuld meer.
Gewoon blijheid. Gewoon zijn zoals iedereen.
Is dat niet wat je wilde? Is dat niet waarom je hier bent?
Geloof me. Het is gemakkelijk. Stuart.
Stuart. Luister je naar mij?
Je hoeft alleen maar naar het scherm te kijken,
en wij zorgen voor al het andere.
En alsjeblieft, onthoud gewoon...
dit is voor je eigen bestwil.
Je moet naar de foto kijken, zoon.
Kom op. Kom op, Stu. Het is ok.
Goede jongen, goede jongen. Kom op. Kijk eens. Kijk eens.
-Wat is dit in hemelsnaam? - We hebben een situatie.
Jezus, wat is er met hem gebeurd?
Het komt wel goed met hem. Hij moet gewoon rusten.
Het lijkt erop dat hij naar het ziekenhuis moet.
Doe het rustig aan.
Jezus. Dit is onzin! Deze hele plaats is te gek!
Sluit je mond, vrouw! Je bent hier een medewerker!
En je zult doen wat ik je zeg, of je gaat er verdomme uit!
Waag het niet mij te bedreigen.
En je hoeft me niet te ontslaan. Ik stop.
Ik breng deze jongen naar het ziekenhuis
en dan direct naar de politie.
- Makkelijk, schat. - Ik ben je verdomde schat niet.
En als je denkt dat de politie je kinderen laat martelen,
je vergist je helaas.
Denk je dat mensen hier een giller geven?
over een stel perverse kinderen?
Ik ben een man van respect hier!
Ik zit in de verdomde kamer van koophandel.
Nu, zorg dat dit kind gestabiliseerd wordt.
En morgen ben je weg.
- Hé, Cora. -Hoi. Hoe ging het?
-Zoals altijd. -Oh. Heeft hij je überhaupt weerstaan?
Echt niet. Hij was supergeil.
Hij raakte een beetje gewond in de stoel, maar het komt goed.
-Eentje maar. -Kom op.
Gabriël!
-Alstublieft. -Je bent zo'n stoute jongen.
Laat Owen het gewoon niet zien of ik hoor het einde ervan nooit.
Je lach. Moet je zien. Oh God.
Wat is dat? Waarom?
Ik wil het van dichterbij bekijken.
mmm.
Hmmm.
Ja.
Nee nee nee!
Nee! Alstublieft!
mmm.
Ik weet niet waar je het over hebt.
Shh! Wees stil.
We gaan in de problemen komen.
Nee wij zijn niet.
Ik zeg je, we gaan in de problemen komen.
Hij zei dat we elk moment eten kunnen krijgen.
Oh. Denk je dat ze drank hebben?
Oh, wat zou ik niet geven voor een vieze martini.
Je bent zo'n rijk kind.
Neuk, neuk, neuk, neuk.
Oke. Luister naar me. Ik wil dat je bij elkaar blijft.
-Ga terug naar je hutten. - Fuck dat.
We moeten hier weg.
Heb je geen satelliettelefoon?
Het is weg. De satelliettelefoon is weg.
- Geef ons de wapens. - Jij hebt de geweren.
Ik geef geen vuurwapens aan kinderen.
En je moet stil zijn!
-En doe wat ik je zeg. -Nee. Niet meer.
Je vertelt ons niet meer wat we moeten doen.
Hou op! Jullie allemaal.
Owen, pak de bus.
Ik moet bij Stu blijven, maar we kunnen de anderen eruit krijgen.
-Waar is hij? -Hij ligt in de ziekenboeg.
Hij was gewond.
Toby, wacht!
Twee geweren. Een voor mij, een voor jou.
Iedereen, ga warme kleren aandoen
en kom hier terug.
Snel als je kunt. Samen blijven.
Gaan!
Keer ze niet de rug toe.
Denk je dat een van de kinderen dit heeft gedaan?
Alle raadgevers zijn dood. Open je verdomde ogen.
Het zijn niet de engelen die je denkt dat ze zijn.
Ik zit niet te wachten op die psychopaat
met de bus komen opdagen.
Nee mevrouw. Ik ga hier weg. Ik zal verdomme lopen.
- Ga je echt lopen? -Jazeker.
Kun je ze meenemen?
Het zal veiliger zijn als jullie samen zijn.
We moeten ze hier weg zien te krijgen.
Ik blijf hier bij Toby en Stu.
Alexandra, ben je hier klaar voor?
Ze zijn bang en het is een lange weg naar de stad.
Honing aub. Ik ben een zwarte transgender vrouw.
- Ik zou het op hakken kunnen doen. -Mijn wachtwoord is 0131.
Bel de politie zodra je binnen bereik bent.
Oké, kinderen, tijd om te gaan.
Kom op. Direct. Zet je kutjes op.
Blijf dicht bij mama.
Kom op. Oké, blijf dicht bij me.
Jullie gaan naar de ziekenboeg. Blijf daar. Ga niet weg.
Ik ga die verdomde generator aan het werk krijgen,
en ik vertrouw Owen en Cora niet.
Ga je gang. Ik ga de geweren halen.
-Nee! -Dit is nog niet voorbij.
Je weet het toch?
Jij gaat vooruit. Ik zal vlak achter je staan.
Weet een van jullie hoe je moet schieten?
Ja.
Natuurlijk doe je dat.
Cora! Waar zijn de verdomde geweren?
Cora!
Je herinnert je me niet meer, of wel?
Er zijn hier zoveel kinderen geweest,
hoe kun je verwachten dat je ze allemaal onthoudt?
-Molly, ik... -Oh, nee. Ik ben Molly niet.
Molly is dood in haar auto onderweg hierheen,
zodat ik haar plaats kon innemen.
Mijn naam is Angie.
Angie Phelps. Herinner je je haar?
Blijf liggen!
Nee? Angie Phelps. Niks?
Ze was pas 14... toen je haar voor het eerst ontmoette.
Ze was een braaf meisje... toen.
Voor dit alles, voordat je haar in die stoel zette
en verbrandde al het goede uit haar.
-Je moet begrijpen... -Nee, dat moet ik niet.
Geen woorden meer, Owen. Geen toespraken meer!
Toen Angie hier wegging, waren het de zelfmoordpogingen,
en de eenzaamheid, en de zelfhaat,
en pillen, en de dokters, en, o, de woede, zoveel woede.
Ik werd op een ochtend wakker en realiseerde me...
mijn ziel was gewoon hol.
Maar daar weet jij alles van.
Dat is wat je mensen aandoet.
Aan kinderen.
Je holt ze uit.
En als dit allemaal uitkomt,
in het nieuws, op tv,
alle lichamen, alle gruwel ervan,
niemand zal zijn kinderen ooit nog naar een plek als deze sturen.
En jij, en iedereen zoals jij,
zal naast mij branden in de hel.
Hou op.
Ga van haar af.
Rustig nu, vriend.
Je weet wat je moet doen, Jordan.
Doe het!
Een zieke, oude hond neerschieten is één ding, Jordan.
Maar een man neerschieten...
Nee meneer. Ik bedoel, daar heb je een bepaald soort hart voor nodig.
Jij kent mij niet.
Je weet niets over mij.
O, ik weet alles van je. Ik weet dat je bang bent.
Ik weet dat je wilt dat dit stopt.
Maar niet zo, zoon. Niet zoals dit.
Jordan, je hebt de foto's gezien.
Al die kinderen. Al die martelingen.
Je weet wat hij hier doet.
Maak hier nu een einde aan! Je bent sterk genoeg om dit te doen, Jordan.
Nee.
Ik ben sterk genoeg
om dit niet te doen.
Het enige wat ik deed was die kinderen maken tot wie ze wilden zijn.
Jij hebt mij ook gemaakt. En dit is mijn waarheid.
Respect. Vernieuwen.
Verheugen. Wraak!
Het wordt makkelijker. Je zult zien.
Er zijn zoveel van dit soort kampen.
We kunnen ze allemaal reinigen.
OKÉ.
Dus, wat gaan we ze vertellen? We kunnen zeggen dat hij... het deed.
-Hij heeft ze vermoord en wij... -Genoeg.
Geen leugens meer.
Waar eindigt het?
Als elk kamp zoals dit gesloten is.
Als we ze allemaal hebben vermoord.
Dat zouden we kunnen doen, Jordan. Jij en ik.
Je kunt proberen me te stoppen,
maar ik ga nu naar mijn vrienden.
We gaan deze plek verlaten en kijken nooit meer achterom.
En niemand zal ons ooit nog vertellen wie we zijn.
Niet hij. Jij niet.
Niemand.
Ik probeer je te redden.
Niemand hoeft me te redden.
-Kan ik gaan? -Ben je familie?
Ja. Hij is.
Dus,
nu terug naar de echte wereld, denk ik.
Wat ga je je ouders vertellen?
We vertellen het ze samen.
En jij dan?
Word geëmancipeerd.
Leef mijn leven.
Je leeft je mooiste leven.
Altijd.
Ondertitels: IYUNO-SDI GROUP