W poprzednim sezonie Jak poznałam twojego ojca...
Chyba znalazłam mężczyznę, z którym spędzę resztę życia.
Przeprowadzam się do Australii.
Już jesteśmy małżeństwem!
Valentino, nie chcę mieć dzieci.
Rozstaliśmy się.
Przeprowadziłam się, żeby zacząć od nowa, nawiązać więź z bratem...
- Przeskoczyłam z bratem bramki! - Okej...
Z Jesse’em tak samo patrzymy na świat.
I coś między nami było, odkąd się poznaliśmy.
Musimy się rozstać.
Co?
Kocham cię, Sophie.
Nie wiemy nawet, czy nam się uda.
Jasne.
Czy Jesse zrobił coś nie tak, mówiąc to,
co zawsze chciałaś, aby ktoś powiedział,
tylko że wcześniej, niż się spodziewałeś?
- Cześć. - - Cześć. - To dobry moment?
Mamo? Gdzie cię wywiało?
Jeśli nie wrócisz tu w ciągu trzech sekund, to się rozłączę.
- Trzy, dwa... - Wyluzuj, już jestem.
Ale się zaangażowałeś w moją opowieść.
Mówiłaś, że zaraz wrócisz, po czym gdzieś cię wcięło.
Nie było cię z rok.
- Robiłaś jedzenie? - Owszem, spaghetti al pomodoro.
Poza tym ucięłam sobie turbodrzemkę.
Opowiadanie tak długiej historii wykańcza człowieka.
Ale wróćmy do mojej pierwszej wystawy w galerii.
To dobry moment?
DZISIAJ
- Wróciłem do Nowego Jorku. - Właśnie widzę.
Zobaczyłem post o wystawie i pomyślałem, że zrobię ci niespodziankę.
Niespodzianka!
Mam nadzieję, że to niczego nie komplikuje.
Nie mam pojęcia, co się teraz dzieje w twoim życiu...
uczuciowym.
Zaczęłam myśleć o tym, co się odwaliło w ciągu ostatnich 48 godzin.
Zakazane pocałunki,
rozstanie, seks, gadanie „kocham cię” przez sen,
pretensje, zdrada, morderstwo.
Czekaj, co?
Tuż przed wystawą zabiłam szczura.
Nie ma to związku z moimi podbojami.
To po prostu... wiesz... ciążyło na mnie.
Tak czy siak, byłam rozdarta.
Z jednej strony, co za okropne wyczucie czasu.
Ale z drugiej strony...
dostałam drugą szansę, by spróbować z tym, który odszedł.
Dlatego powiedziałam...
W moim życiu uczuciowym nie dzieje się absolutnie nic.
To super. Postawić ci później drinka?
Byłoby miło.
Wybacz, muszę na chwilę porwać artystkę i sprowadzić ją na ziemię.
- Co ty wyrabiasz? - No co?
Dopiero co skończyłaś z Jesse’em.
Jeszcze pięć minut temu byłaś z tego powodu megasmutna.
Naprawdę jesteś gotowa na randkę z kimś innym?
Nie wiem. Już raz dałam Ianowi odejść.
Nigdy więcej mi nie ucieknie.
Brzmię jak jakaś psychopatka,
ale to nieważne. Wiesz czemu?
Bo to on znalazł mnie, więc kto tu jest psychopatą?
- Hej. - Cześć.
Opowiadajcie o waszym ekspresowym ślubie.
Tak właściwie...
ZEZWOLENIA NA ŚLUB
Gratulacje. Jesteście małżeństwem.
Serio? To tyle?
Nie powie pan nawet: „Sidzie, czy bierzesz Hannah za żonę...”?
Kim są Sid i Hannah?
A jak pan myśli?
Boże, będę musiała opowiadać tę historię do końca życia, a jest...
Beznadziejna. Ktokolwiek o tym usłyszy, powie, że to urocze...
Ale oczy zdradzą prawdę.
To urocza historia.
Naprawdę świetna.
To już się dzieje. Spójrz na ich oczy.
Dobra. Dzień jeszcze trwa.
Zaprośmy wszystkich przyjaciół do baru i urządźmy najlepsze wesele wszech czasów.
I wtedy będziemy mogli opowiadać o tym.
Ale mam zaradnego męża!
Możecie nas razem zroastować.
Byłaby niezła beka.
Tylko nie wspominajcie o mojej fazie na Pitch Perfect.
Nie zrobimy tego razem, bo już nie jesteśmy razem.
Jak to?
Uświadomiliśmy sobie, że pragniemy innych rzeczy.
Więc teraz jesteśmy przyjaciółmi.
Możecie ot tak zapomnieć, co do siebie czujecie?
Nie potraficie oderwać od siebie rąk.
To w końcu wy wymyśliliście Netflix i...
To wszystko stare dzieje. Od teraz jesteśmy przyjaciółmi.
Tak.
Mordeczkami. Przytulimy się, mordeczko?
Dawaj, mordeczko.
Stanął ci, mordeczko.
- Hej wam. - Hej.
Jestem!
Boże, przybiegłem, jak tylko zobaczyłem SMS-a.
Cholera jasna, stary! Chajtnęliście się.
A co z waszym ślubem? I waszym hinduskim ślubem?
Gdzie moje zaproszenie?
Miałeś innego świadka? Hindusa?
Jeśli tak, rozumiem. Nie wiem, czemu zapytałem.
Nie było świadka. To był ekspresowy ślub.
- Zadowolony? - Tak, bardzo. Czy to Ian?
Tak. Wrócił do Nowego Jorku i zrobił mi niespodziankę.
Chyba nie masz nic przeciwko, co?
Nie. Czemu miałbym mieć?
- No właśnie. - No i git. Nikt nie ma nic przeciwko.
Chyba jednak ktoś ma coś przeciwko.
Niech ktoś powie, o co chodzi.
Sophie i ja uznaliśmy, że nie powinniśmy się spotykać.
Czyli tylko się przyjaźnicie?
Coś ci poradzę: nie przytulaj jej.
Wisi mi, kto się z kim spotyka albo przyjaźni, albo komu stanął.
To dzień naszego ślubu, a wy jesteście naszymi przyjaciółmi.
Wszyscy przyjdziecie do baru, będzie normalnie
i będziemy świętować naszą miłość, do cholery.
- Będzie otwarty bar. - Dzięki Bogu.
Wybaczcie, próbowałem wbić się w okrzyk.
Nie zdążyłem.
Hej, co do tego drinka...
Moi przyjaciele postanowili
jednak wyprawić wesele w swoim barze, więc...
Brzmi ekstra. Chętnie pójdę.
Dobra, każdy ma jakieś zadanie.
- Jesse, toast świadka. - Tak jest.
Świadczę najlepsze usługi wznoszenia toastów.
O tym nie wspominaj.
- Sophie, zdjęcia. - Nie mam ze sobą aparatu.
Ach tak? W telefonie też go nie masz?
Mniej gadania, więcej pstrykania.
Val, Charlie, filmik ze wspomnieniami.
Wszystko jasne czy jesteście jak Sophie?
No i dziękujemy, że towarzyszycie nam w tym szczególnym dniu.
Właśnie. Ellen, playlista weselna.
Nie zapomnij o „Electric Slide”.
Zapomnij. Wszyscy tego nie cierpią.
Niczego się nie nauczyłeś?
Pierwszy tydzień studiów,
Sid próbuje porwać wszystkich do tańca.
Zrobię to, Jesse.
Pokażcie swoje ruchy!
Lecimy.
Tamten typ stał się legendą. Mówili na niego „Deptacz”.
No weźcie, to nasze wesele.
Już wolę trafić na krzesło elektryczne.
Brutal z ciebie.
Szanuję.
Zamówisz nam coś do picia i zajmiesz stolik?
- Jasne. Na co masz... - Zaskocz mnie.
Słuchajcie.
Ian ma nie wiedzieć, że w ciągu ostatnich 24 godzin byłam z dwoma
różnymi facetami.
Musicie być spokojni i wyluzowani, tak jak ja.
Spokojna i wyluzowana, okej? Wszyscy razem.
Jaka jestem?
Spokojna i wyluzowana.
To teraz ja. Jestem wysoki i osobliwy.
Nie kumam. Jeszcze wczoraj byliście sobą na maksa zajarani.
Co się stało?
- Mogę ci zaufać? - A czy te oczy mogą kłamać?
- Chyba nie. Ale podobna! - Co nie?
Zajęło mi to tylko 12 sobotnich wieczorów.
Tylko 12?
Mów, co jest grane.
No dobra, ale niech to zostanie między nami.
Nie chcę kręcić dramy, to dzień Sida i Hannah.
Nic się nie bój. Jestem twoją siostrą. Buzia na kłódkę.
- Okej. - Dochowuję siostrzanych tajemnic.
Dobra. W każdym razie wczoraj
przez przypadek wyznałem Sophie miłość przez sen.
- Co? - Spanikowała
i powiedziała, żebym jechał w trasę z Meredith.
- Co? - Więc się wkurzyłem
i ją wyprosiłem, a potem zaprosiłem do siebie Meredith.
- Co? - Wiem. No i ona przyszła,
nagle zaczęliśmy się całować
i tak jakby zgodziłem się jechać z nią w trasę.
Co?
Sopran jest poza moją skalą, więc zdecydowałam się na bas.
Sam już nie wiem. Fakt, byłem zajarany Sophie...
Kogo obchodzi twoje głupie życie uczuciowe?
Zostawiasz mnie, żeby jechać w trasę?
Co takiego?
Przyjechałam tu z drugiego końca USA, żeby odbudować naszą więź.
A teraz mnie zostawiasz, żeby jechać w trasę ze swoją byłą?
W ogóle mnie to nie rusza, przecież nikt mnie nie porzucił i oddał do adopcji.
Ellen, daj spokój.
Rany, naprawdę jest zdolna.
Mam paczkę dla Sika.
Sida. Dziękuję.
Hannah, czym byłoby wesele bez tortu?
Nie było za dużego wyboru,
ale znalazłem sklep z twoim ulubionym...
- Co to jest, do diabła? - Gefilte fisz.
Mama robi to na Paschę.
To tradycyjne żydowskie danie z mielonej ryby.
To miał być tort red velvet,
a nie jakieś odrażające rybsko.
Jakim cudem nie mamy żadnych zdjęć Hannah i Sida?
Nie robię zdjęć uśmiechających się ludzi. Ta dwójka ma problem.
Jestem z nas dumna. Świetnie sobie radzimy z rozstaniem
i byciem mordeczkami.
Ja też.
Zachowujemy się bardzo dojrzale.
Dwie dojrzałe mordeczki. Jak Ian McKellen i Patrick Stewart.
Fajnie się z tobą kumpluje.
Łatwo mi to przychodzi.
Z tobą też.
Z tobą również.
No.
Czemu twój kolega ze zdjęcia ciągle tak się na nas gapi?
Wygląda jak ryba żabnicokształtna, która zobaczyła kraba.
Jak co?
Ludzie na statku by się uśmiali.
Ale serio, o co mu chodzi?
Po tym, jak zrobiłam mu zdjęcie,
zapragnął być modelem.
Teraz obnosi się swoim wyglądem i zachowuje się jak jakaś... rozgwiazda?
Prześmieszne!
Skoro mowa o modelach,
miałam porobić kilka zdjęć tego całego zamieszania.
- Weźmiesz nam jeszcze po jednym? - Jasne.
Super.
Hej, powiedzcie: „Sid i Hannah”.
Ekstra.
Przestań się gapić na Iana. Przez ciebie czuje się nieswojo.
Wybacz. Jestem skołowany.
- Pojawił się znikąd. - To cię skołowało?
Były obiekt westchnień ponownie pojawił się w czyimś życiu
i to cię skołowało?
Co masz na myśli? Ellen coś ci powiedziała?
Nie mam na to czasu, Jesse. Przestań się na niego gapić.
Nie pozwolę ci tego zniszczyć.
Jest i ona. Kobieta, która złamała mi serce.
Miło cię widzieć, Soph.
Jemu też nie pozwolę tego zniszczyć.
Drew.
- Co ty tu robisz? - Hannah mnie zaprosiła.
Wyglądasz super. Podoba mi się twoja bluzka z tazosami.
To tazosy? Cokolwiek to jest, jest mega.
- Wszystko dobrze? - Czemu miałoby nie być dobrze?
Bo mnie rzuciłaś? Bo mój ojciec idzie do paki na 20 lat?
A może bo się naprułem drinkami na bazie mleka owsianego
u siebie w domu,
a później szwendałem się po mieście
i zobaczyłem reklamę pakietu wybielania zębów
i opalania natryskowego za 49,99 $ o nazwie „Wypalanie”,
więc pomyślałem: „Zasługuję na to”?
Byłeś na opalaniu natryskowym? Tak naturalny efekt, że nie zauważyłam.
Wybacz.
Co jakiś czas czuję potworny ból w dwóch przednich zębach.
Podobno dotyka to jedną na sto osób, która idzie na nowojorskie „Wypalanie”.
Prawdziwy ze mnie szczęściarz.
- Mam gdzieś ibuprofen. - Nie trzeba.
W zamian za buziaka dostałem cały kubek kodeiny od recepcjonistki.
- Hej, jestem Ian. - Jak leci? Jestem Drew.
To moja była, Sophie.
Nie będziemy cię zanudzać, Drew. Idź pogratulować młodej parze.
Racja.
Jakbyś czegoś potrzebowała, podążaj za światłem.
Czy to gefilte fisz?
Wiem, że jesteś na mnie zła i tak dalej,
ale to porąbane, że zdradziłaś Sophie
naszą siostrzaną tajemnicę.
Chwila, nie jesteśmy siostrami. Jestem chłopcem.
Znaczy facetem. Jestem facetem.
Nie powiedziałam nic Sophie.
- Nie? - Nie.
Za to kocham, jak biali faceci wykrzykują bzdury o „byciu facetem”.
Tak że wielkie dzięki za to.
Jak ona je robi?
Kiedy dokładnie rozstałaś się z Drew?
Sprawa wygląda na świeżą.
I wtedy stało się to.
Obaj jednocześnie zmierzali w moją stronę.
Niczym rozemocjonowane lokomotywy, zdeterminowane, by puścić parę z ust.
Więc zrobiłam jedyną rzecz, jaka przyszła mi do głowy, by ich powstrzymać.
Chyba nadszedł czas na pierwszy taniec Sida i Hannah.
Niech wszyscy zamilkną i pozostaną na swoich miejscach,
będziemy patrzeć, jak tańczą. W ciszy.
Dawaj, Ellen.
Nie działa mi Bluetooth.
To nic. Zaśpiewam na żywo.
Jaką piosenkę wybraliście?
„When a Man Loves a Woman”.
Rany. Okej.
Na luzie zaśpiewam piosenkę, której tekst znam.
Kiedy mężczyzna kocha kobietę
O Boże.
Uprawia z nią miłość
Ale tylko, jeśli ona tego chce
A która kobieta by nie chciała?
Spójrzcie na niego
- Co się odwala? - Nie wiem.
Kiedy mężczyzna kocha kobietę
Nie potrafi myśleć o niczym innym
Oddałby cały świat W zamian za to, co znalazł
Dajesz, Drew!
Jeśli ona go krzywdzi, on tego nie widzi...
Potworny ból.
- Potworny. - Dobra, koniec tego cyrku.
Dziękujemy.
Naprawdę musimy pogadać.
Ja już zawijam.
- Zgarnę tylko Iana. - Pytanko,
miałem zmyć opaleniznę? Bo chyba wciąż się pogłębia...
Co miałaś na myśli, mówiąc o byłych obiektach westchnień
- i tak dalej? - Nic nie miałam na myśli.
Właśnie że miałaś.
Moja skóra pachnie trucizną. Sophie, powąchaj.
Nie! Muszę już iść...
Powiesz, o co ci chodziło?
Widziałam, jak całowałeś się z Meredith.
Całowałeś się z Meredith?
Co? Jakim cudem to widziałaś?
Bo wróciłam.
Wróciłam, żeby...
Właśnie.
Jeszcze jedno pytanko.
Spiknęłaś się z Jesse’em w ten sam dzień, w który mnie rzuciłaś?
Tak, Drew. Przepraszam.
Gdyby nie te wszystkie środki przeciwbólowe,
poczułbym się odrobinkę zraniony.
- Wszystko wporzo? - Nie, Ian. Nic nie jest wporzo.
Muszę się przewietrzyć.
I tak, Drew, miałeś to z siebie zmyć.
No i nie całuj ludzi za prochy.
Ktoś tu jest zazdrosny.
- Hej. - Hej.
Chyba sprawy się pokomplikowały podczas mojej nieobecności.
Tak.
- Co do tego... - To nieważne.
Ja też dużo przeszedłem. Wieloryb rozerwał się przy mnie na części.
Liczy się to, że jesteśmy tu razem. Nadal chcę nam dać drugą szansę.
Tak?
Tak.
Naprawdę jedziesz w trasę z Meredith?
Chyba tak.
Sid, byłem gotów spędzić z nią resztę życia.
Nie przestałem jej kochać, bo odrzuciła moje oświadczyny.
A co z Sophie?
Sophie jest wspaniała. Ale też strasznie skomplikowana.
Jak tylko spróbowaliśmy, wszystko zepsuła.
Jedyne, czego zawsze pragnęłam, to znaleźć miłość.
Wydaje mi się, że miałam ją przed nosem
i przed nią uciekłam.
Dopóki nie dowiem się, dlaczego to zrobiłam...
dalej będę psuła wszystko to, co dobre.
Byłaś zakochana w jednym z tych typów?
W tym strzaskanym?
Nie. W rozgwieździe.
Albo wcale nie jest skomplikowana. Może po prostu nie poczuła do mnie mięty.
Czyli to nie jest dobry moment.
Ale, jak powiedziała mi pewna mądra kobieta, „może kiedyś”.
Dobranoc, Sophie.
Dobranoc, Ian.
Skoro chcesz spróbować z Meredith,
- postaram się to zrozumieć. - Dzięki.
Mam komuś wynająć twój pokój na czas trasy?
Nie, to tylko miesiąc.
- Jedziesz tylko na miesiąc? - No.
Myślałam, że na rok czy coś.
Boże, pewnie myślałeś, że dramatyzuję.
„Nie wierzę, że zostawiasz mnie aż na miesiąc. O nie”.
Kto chce zobaczyć miłość Sida i Hannah uwiecznioną na zdjęciach?
- Super. - Zobaczmy!
GRATULACJE
Rany, wyszło naprawdę nieźle.
No. To będzie cudowne wspomnienie z naszego wesela.
A to co?
To mi wygląda na sekstaśmę nakręconą dziś w twoim biurze.
Przez przypadek musieli ją dodać do naszego filmiku.
A może to nasz przemyślany wyjątkowy prezent,
który ma wam umilić noc poślubną?
- Charlie, nie! - Okej, to jednak przypadek.
- Czy to moja ulubiona marynarka? - Wyłącz to.
To moja ulubiona marynarka.
- Zrujnowaliście mi życie. - Staram się to wyłączyć.
Czyli co, wróciliście do siebie?
Nie, to nasza ostatnia przygoda,
którą postanowiliśmy nagrać, by mieć co wspominać.
Od teraz oficjalnie jesteśmy wyłącznie platonicznymi przyjaciółmi.
- Przytulimy się? - Trzymaj go ode mnie z daleka.
- Hej. Gdzie byłaś? - Hej.
Znowu dałam Ianowi odejść.
No.
Muszę jeszcze trochę poczekać, żeby znaleźć miłość waszego pokroju.
Oby twój przyszły mąż potrafił wyprawić lepsze wesele niż ja.
Chwila,
zachowujesz się jak wariat ze względu na mnie?
Tak. Hannah, chcę, żeby to był najlepszy wieczór w twoim życiu.
To było moje pierwsze zadanie w roli męża i wszystko zawaliłem.
Dość tego. Niech wszyscy podniosą tyłki.
Po co?
- Zapraszam do tańca. - O Boże.
To się dzieje?
- Na to wychodzi. - Tak. Będzie „Electric Slide”.
Niech te ofermy na zawsze zapamiętają ten wieczór.
- No i dobra! - Jazda.
Pięć, sześć, siedem, osiem.
Hej. Przepraszam za wszystko.
Ja też.
Dałam ciała z trzema różnymi facetami w ciągu 48 godzin,
a teraz tańczę do „Electric Slide”.
Gorzej chyba nie będzie.
Byłam w błędzie.
Gorzej było później tamtego roku.
Mamo, oddzwoń. Chyba spotykam się z tatą.
O nie. Boże.
No wiesz co?
Moment. Kto to był?
Dojdziemy do tego.
Gorzej na pewno nie będzie.
A wcale nie jest źle, bo wymiatasz na parkiecie.
Łapy w górę!
Tak!
Nieźle.
Napisy: Alicja Jas