É de tolos pensar canto pode cambiar nun ano.
Cando cheguei á KISS nunca me sentira tan fóra de lugar.
Case marcho a primeira noite.
Pero non tardei en sentirme neste lugar coma na miña propia casa.
Os amigos convertéronse en familia
e logo, incriblemente, atopei a miña familia de verdade.
Agora que case rematei a bolsa e estou a piques de volver á casa
quédame unha última cousa por facer.
Para ti.
Un latte de abelá.
Grazas.
Creo que é ela.
Por favor, dime que tes boas novas!
A halmoni dixo que si!
- Esa é Jiwon? - Ai, si, perdoa.
A nosa curmá, Jiwon!
Ola, Margot!
Daquela coñecerémonos en persoa?
Si, morro coas ganas!
Que loucura. Como convenciches a halmoni?
Pois foiche cousa do halaboji.
Díxolle que pensaría ela se as súas netas rifasen durante tanto tempo.
E lembroulle que tamén era o que quería a súa filla.
Díxome que adiante, pero en dúas semanas comezo o traballo novo,
así que me poño xa a buscar voos.
- Moi ben! Xenial, quérote! - Deica.
- Quérote.
Kitty! Vas ter o final feliz que querías na KISS.
Sempre pensei que había algo entre vós.
Para nada, está superfeliz con Stella.
Kitty, somos familia.
Podes contarme a verdade.
Verás, ultimamente, tiven certos...
sentimentos.
Pero non importa. Xa é moi tarde.
Estás segura?
Porque eu diría o mesmo da xuntanza das nosas avoas.
Non creo que vaia pasar de verdade.
Seino!
En serio?
Jin quere volver ver The Gilded Age.
E que? Pensei que che encantaba.
Encántame.
É Downton Abbey con sombreiros máis raros.
Pero preocúpame que Jin se deprima agora que non pode correr,
e por iso fai maratóns de series.
E por riba chéganme correos das mellores universidades.
Convidáronme ó programa de verán da de California.
- Que? - Que?
Impresionante. Parabéns!
Grazas.
Incrible, Q!
Xa o sei,
pero preocúpame que Jin se sinta peor aínda por iso.
Non tal, vaise alegrar por ti. Adórate.
- Certo. - A ver, é que son adorable.
Veña, vexo que morres por dicir algo. Sóltao.
Tan obvio é?
- É. - Pois...
- Ola, rapaces, xusto a tempo. - Ola.
A nova é
que a miña halmoni quere ver a irmá.
Margot está mercando billetes agora mesmiño.
Covey, que boa nova.
Vaia beizón. Estarás moi emocionada.
Si, grazas, Stella.
Min Ho, cambia de camisa.
Imos cear con seu pai.
Imos, si.
Mañá hai espectáculo.
Véxovos despois?
Claro.
Esta nin sacou os zapatos.
E Min Ho non colleu a súa auga de coláxeno,
senón unha bebida enerxética.
E non é por cebarme,
pero ten a pel coma Edward Cullen, e non o digo para ben.
Aquí pasa algo.
Cres que Stella...
Non. Equivoqueime con ela. Lembras?
A ver, que nos parece?
Isto diche "merezo totalmente que me perdoes e me queiras para sempre"?
- É miña nai. - Non llo colles?
Non, ha ser para falar outra vez do Dario ese.
Un terapeuta de masaxes co que sae.
- Desculpa? - Si?
Lévoo todo dende aquí ata aquí.
E tamén o que teño posto.
É meu pai.
Está moi rosmón polo concerto desta noite.
Estará doído.
Tanto rapaz vivindo o seu soño pop
lémbralle que nunca triunfou como estrela do rock.
Por iso non deixa de tocar temas tristes na guitarra.
Mi madriña!
A Juliana gústalle a miña historia no Insta.
Creo que está lista para volver comigo.
Que? Tivemos un bo momento no baile a semana pasada, vale?
Señorita? Rexeitáronlle a tarxeta.
Miña nai cancélame as tarxetas para facerse notar.
Podes reservarme a roupa?
Claro, señorita.
Voume cambiar. Non falta nada para o concerto.
Lin a túa mensaxe. Que foi?
É por Stella. Vai competir esta noite e Min Ho axúdalle.
Que? Imposible.
Pois chegou de última ó ensaio técnico
e Moon dixo que era a súa historia de superación.
De aí o comportamento raro, as bebidas enerxéticas e a pel apagada.
Non é culpa de Min Ho.
Que dis? Min Ho sempre o soubo.
Como puido facernos isto?
Stella finxiu saír con el dentro do seu plan para acabar con Moon.
Como? Que me estás contando?
Debeulle tender algunha trampa.
Pois daquela hai que axudarlle.
Ti prepárate para o espectáculo. Coidado con Stella. Encárgome eu.
Ei!
Kitty, que fas aquí?
Que pasa contigo?
Stella tendeuche unha trampa, non?
Tiñas razón. É unha psicópata de manual.
Descubriu que Joon Ho embarazou a unha bailarina
e ameazou con dicirllo á prensa se non gaña este concurso.
Mi ma, dez puntos para Slytherin.
E que pensa teu pai?
Non llo dixeches. Min Ho!
E como queres que llo conte?
"Ola, papá. Que ben que por fin gañei o teu respecto,
pero sabes esa moza que che dixen que debía gañar o concurso?
Chantaxeounos e planea acabar con todo o teu imperio.
Só iso, grazas, deica!"
Sei que teño que dicirllo, pero...
Síntome patético.
Nada disto é culpa túa, pero non podes deixarlle que gañe.
Imaxina que che faría a ti ou á túa familia se se volve famosa.
Síntome coma un idiota.
Ei, mírame.
Non me dá medo unha rariña que vai de inocente.
Se se mete cos meus amigos,
rebéntolle a cabeza á pendanga esa antes de que bote outra bendición.
Ceo santo, Covey, reláxate.
Vamos.
Goce do espectáculo.
Grazas por vir.
É unha honra contar coa presenza da xunta escolar.
Pero a beleza está no interior!
Stella foi a de MoonLeaks?
Como non mo dixeches antes?
Stella ocultouche micros.
Descubriu que Joon Ho deixou embarazada esa bailarina que buscaba cartos
e ameazou con contalo se non gañaba.
Por última vez, Eunji non busca cartos.
Joon Ho, non empeces.
Xa cho dixen. Quéroa.
E quero casar.
- Non, para. - Como que a queres?
E ti quen es?
Kitty Song Covey.
- Tes unha pel que dá gusto vela. - Seino.
E a túa carreira? As fans?
Vas abandonar todo polo que traballamos?
Non estar con Eunji? Non estar na vida do meu fillo?
Iso si que sería un erro.
E penso que se alguén o entende, deberías ser ti.
Non si, papá?
Ou mellor halaboji?
Dixéchesme que querías ser un mellor pai.
Demóstrao.
Tes razón.
E claro que te apoiarei se é o que queres.
Ademais pode ser o mellor xeito de saír desta lea.
Joon Ho, escoita. Teño unha idea.
Todo o mundo listo para apuntar á lúa esta noite?
Boa noite, Seúl!
Primeiro Eunice, logo Andre, Sophie e Dae.
Ola. Aquí tes.
Outra bebida para ti.
Ei, non te esquezas de respirar.
Xa.
Rapaces, hai que hidratarse.
Grazas. Trouxéchelas ti?
Pois claro.
- Estás lindísima hoxe. - Grazas.
Encántame esa cor. Semella...
Perdoa.
A ti que che pasa?
Douvos a benvida ó Concurso de Novos Talentos de Moon,
que contará cunha visita especial do fillo favorito de Corea.
Pero antes veredes como os mellores alumnos
do meu Programa de Artes Moon
apuntan á lúa e...
Aterran nas estrelas!
Eunice, tócache. Veña.
- Moita merda, Eunice. - Grazas.
Dae, temos que vestirte.
Damas e cabaleiros, Eunice Kang!
Toma, hidrátate.
Grazas.
Ai, Deus, rompeulle o tacón?
Segue adiante.
Foi cousa de Stella.
Está a sabotala.
Quere acabar coa competencia.
Onde vai Dae? Sae en 15 minutos.
Que pasa aquí?
Vaia cagada! Tódolos bailaríns están mal do estómago.
E Stella estragoulle a música e as visuais.
A ver, tranquilos. Superarémolo.
Este é o plan. Sabotaron a música e as visuais de Dae.
Min Ho, accederás ó sistema de son e arranxaralo.
O resto seremos o equipo de baile de Dae.
Todos o vimos ensaiar...
Conta comigo.
- Non deixaremos a Dae colgado. - E comigo.
E comigo.
De que falas?
Perdón, que pasa aquí?
- Teño que contarche algo. - Señorita Covey.
Para que o saiba, notificarlle ó seu director, e cito,
"que mova o cu" para vela urxentemente
non é apropiado.
Síntoo, pero fáltanos a música de Dae e precisamos o seu abraiante guitarreo.
Que absurdo. Diante da xunta escolar?
Por favor, Dae faino pola familia.
Papá, a música sempre foi o teu soño.
Tes que saír aí e evitar este desastre.
Iso foi un si!
Veña, equipo, a darlle duro!
- Veña, vamos. - Moi ben.
Estás curado.
Estabas a finxir.
Queres que sexa sincero?
Cando deixei de ter celos de ti sentinme bastante liberado.
Por primeira vez na vida como o que quero, non me ergo ás catro da mañá
e fago maratóns de The Gilded Age cun mozo guapísimo.
Creo que quero deixar o atletismo para sempre.
Atopar outra paixón.
Pero non quería dicircho porque...
Porque toda a nosa relación se basea na competición e no deporte.
Se imos ser sinceros, eu tamén teño algo que che contar.
Queren que vaia adestrar coa uni de California.
Impresionante! Estou moi orgulloso de ti.
Veña, hai que arrasar.
Vamos.
E agora, o seguinte concursante, Dae Kim!
Que che parece?
Que raios...
Non o sabías?
Puxéronse malos tódolos bailaríns de Dae.
Sacaríano desta, pero agora tócame a min
e penso deixalos coa boca aberta.
Alucinante!
Velaí a tedes.
Stella, cancelouse a túa actuación.
Non, é o meu momento!
Xa non.
Damas e cabaleiros, o voso fillo favorito, Joon Ho!
Como non actúe, penso destruírche a familia.
Esta noite gustaríame anunciar algo.
Quero presentarvos a alguén moi especial na miña vida.
Eunji, queres subir, por favor?
Os meus fans sempre foron a miña familia,
pero agora estou listo para ser pai...
E espero que un bo marido.
Eunji...
queres casar comigo?
Si, quero.
Quedaches sen chantaxe, nena.
FILLO FAVORITO
Papi di que son o número un.
O premio gordo. O único.
Son o fillo favorito, o número un.
Voute mandar dereitiña a Ohio.
Pero tamén quero que saibas
que che pido perdón por ser cruel contigo.
Fixen cousas das que non estou orgulloso.
Quero pensar que agora son mellor persoa.
Sei que o máis importante é a miña familia.
Espero que na casa teñas xente á que lle importes deste xeito.
Vanche facer falla.
Perdoa por mentirche.
Nada disto foi auténtico?
Non.
Ó principio non.
Pero logo vin que eras diferente ó que esperaba.
Gustábasme.
De verdade.
Só que...
Ben vía que o teu corazón non era só para min.
Parabéns, irmán.
Grazas.
Sei que non fun o mellor irmán, pero quero que as cousas cambien.
Estaría ben, si.
Os meus fillos favoritos.
"Fillos" favoritos. Por fin.
Parabéns.
Dos cinco incribles concursantes,
todos foron eliminados agás Dae e Eunice.
Puxéronllelo complicado ós xuíces,
mais temos un veredicto.
A vitoria é para...
Eunice Kang!
Mi madriña!
Grazas!
Este verán, Eunice actuará con Joon Ho
na súa xira mundial "Sugar Daddy".
Parabéns. Merécelo.
Moitísimas grazas!
Grazas!
Grazas! Moitísimas grazas!
Intentámolo.
Grazas por seres tan boa amiga.
- Podes contar con todos nós. - Xa.
Jules.
Ola.
Sinto que Dae non gañara, pero estiveches brillante.
Ti cres?
- Creo. - Queres unhas clases?
Claro. Que tal esta noite?
Yuri! Yuri, agarda.
Síntoo.
Praveena e eu comezamos a falar a noite do baile e...
Debín dicircho.
Aínda significas moito para min.
Espero que poidamos ser amigas.
Encantaríame.
Dae!
Estou moi orgulloso de ti.
Quería gañar. Fannos falla os cartos.
A dicir verdade,
non sabía como ía saír todo así que non cho contei,
pero chamoume un avogado.
Vai haber unha demanda colectiva contra o Grupo Han.
A partir de agora iranos ben.
Non te preocupes.
Yuri, síntoo.
Pensei que volvería quererme.
- E agora sae... - Espera.
Jina non falou contigo?
Por? Que pasou?
As túas tarxetas estaban canceladas por algo.
Conxelaron os activos de teu pai tras unha demanda colectiva.
Daquela quedei sen un peso.
Calquera outra persoa pasaría de min, pero ti déchelo todo.
Ai, non.
Que foi?
Margot e a halmoni viñan reunirse con Soon Ja, pero cancelaron o voo.
Margot ten que marchar ó traballo novo en Escocia...
- Covey! Reláxate. - Como vou relaxarme?
Pensando que o pai de alguén que coñeces ten avión privado.
Falas en serio?
Déixame ver como o arranxo.
Xenial.
Halmoni, ti tranquila.
Ai, Deus santo.
Irmá?
Levo 50 anos...
pensando que che diría ó volver verte.
Porén,
agora que por fin te vexo...
o meu corazón quedou sen palabras.
Síntoo moitísimo.
Irmá, irmá.
Irmá.
Ven comigo. Ven.
Queremos celebrar un rito jesa para Eve.
Arrepíntome moito de non facelo cando morreu.
Irmá, eu quería darche isto.
Grazas.
E todo grazas a ti.
Sei o importantes que son as irmás.
Disque son a que sae a mamá, pero eu creo que es ti.
Unes a xente.
Deberías estar orgullosa.
Cando cheguei a Corea, só quería coñecer mellor a mamá.
Pero ó final acabei por coñecerme a min mesma.
Este lugar pasou a formar parte tanto de min como dela.
Agora que cheguei a este punto o que menos me apetece é marchar.
Ó mellor non tes por que.
- É un pracer coñecela! - Vide, que vos convido a un té.
Sabía que quedar na KISS non sería tan doado como dicía Margot,
pero a pesar de todo o que cambiei este semestre,
sigo a ser a rapaza que o dá todo para conseguir o que quere.
Así que nada máis rematar os exames...
Teño boas novas.
Os doadores recobraron o seu interese tralo concerto.
Concedémoslle a renovación da súa bolsa Herdanza.
- Ata o vindeiro curso, señorita Covey. - Mi ma, grazas! Podo abrazalo?
Non lle van as apertas, xa.
E chocar a man?
Confórmome.
E que?
Contácheslle a Min Ho que quedas?
Aínda non.
A ver, non me vaias de flipada.
Prestoulle un avión a túa avoa e túa irmá.
E ti salvácheslle a familia.
Está claro que algo épico tedes.
Épico éche moito dicir.
O que sei é que estou...
cagadiña de medo.
E se xa non sente o mesmo?
Stella deixouno fatal.
Non é...
complicado de máis?
Creo que só ti sabes a resposta.
Pero se queres dicirlle algo,
sei que lle deu por pasear onda a escultura
a esta mesma hora tódolos días.
Daquela é verdade.
Covey, que fas ti aquí?
Q díxome que agora paseas por aquí.
Só quero despexar a mente antes de marchar.
Marchar? A onde?
Marcho esta noite con Joon Ho e meu pai para facer esa gran xira do verán.
Vaia! Iso Q non mo contou.
Foi unha decisión de última hora.
Creo que o merezo para esquecerme de Stella.
Non quero máis relacións. Pasábao mellor de flor en flor.
Espera, e ti para que me buscabas?
Pois verás...
Só quería dicirche que...
O curso que vén vou volver.
Xenial, Covey.
O coche está a piques de chegar.
Teño que ir indo.
Boa viaxe.
Grazas.
Ata o curso que vén.
Claro.
Non é o noso momento.
Non aínda.
Ou talvez...
Agarda!
Podo ir contigo?
Subtítulos: Abraham Díaz López