Wat is logischer? Kable, zonder connectie met ze...
of Bones, die ze kende?
Bones' echte naam is Jacob Adley.
Tijdens de Ezelsveld-moorden zat hij vast in Bristol.
Minnet Kable is de Ezelsveld-moordenaar.
Vertel me wat je over m'n broer weet. - Nee.
Wat als hij in ons huis was en ik hem zag? Ik had iets kunnen doen.
Twee mannen doen zich voor als agenten en gijzelen ons in ons huis.
Vandaag is de dag dat we ontsnappen.
Als je de kans hebt om te ontsnappen, wil ik dat je me achterlaat.
Weet je al wie ik ben?
Ik wil hem terug. Ik wil m'n baby terug.
Ewan? Ben je hier?
Ewan?
Weet je wat dit betekent?
Dat we eindelijk kunnen praten.
Ik kon je het geheim niet vertellen. Je moest in je rol blijven.
Ik moest daarom zo veel doen terwijl je sliep.
Ik dacht dat je erachter zou komen, maar je wist het echt niet.
En de twee inspecteurs: Honey en Molina.
Ik wist dat het echte agenten waren. Ik had hun ID's nagemaakt.
Maar dat ze hier opduiken? Hoe groot is die kans?
Ik ben zo blij dat je het weet.
Je hebt vast veel vragen. Kom maar op.
Is er geen baas? - Hij is niet echt. Of hij is mij.
En je vermoordde... - Ja.
Waarom?
Eerst om te zorgen dat ze hier niet kwam.
Maar ik had het wel aangekund als dat zich had voorgedaan.
Voorgedaan? Voordoen? Voordeed?
Hoe dan ook. Ik denk dat ze m'n warming-up was.
Voor het gezin. - Je bent gek.
Nee. - Wel. Je bent gestoord.
Ik ben niet geestesziek.
Ik zou het kunnen weten. Ik heb in een gekkenhuis gewerkt.
Vermoord me alsjeblieft niet. - Dat was ik ook niet van plan.
Je kunt nu zelfs weggaan als je wilt. Maar dan moet je wel lopen.
Dat is geen probleem.
Wil je lopen? Helemaal naar het station? Dat duurt uren.
Bedenk eens hoe moe je zult zijn als je dan eindelijk thuis bent.
Wat zou je vrouw ervan vinden?
Ik wil haar hier niet bij betrekken.
Vooral niet met al die hormonen.
Dan zijn we het eens.
Ik breng je naar het treinstation zodra ik klaar ben met het gezin.
In de namiddag, denk ik. Ik moet eerst slapen.
Ga je ze allemaal vermoorden?
Ze kunnen de politie vertellen hoe we eruitzien.
En dat werkt niet, hè? Precies.
Het moet lijken alsof een man het gezin gijzelde...
ze vermoordde en ontsnapte, maar weet je wat het is?
Mevrouw de huishoudster past niet echt in dat verhaal.
Kun je je oude vriend een handje helpen?
Omhoog. Daar is een afstapje. Ja.
Je ziet er niet blij uit en je was zo stil onderweg.
Ik ben bang dat je hier alleen bent...
omdat ik impliceerde dat ik je zwangere vriendin zou vermoorden.
Ja.
Maar zou ik dat ook echt doen?
Ik weet het niet. Dat is niet belangrijk.
Wat belangrijk is, is wat je van me vindt.
Want als je me niet mag, heeft doorgaan geen zin.
We kunnen er nu mee stoppen en... - Nee, ik moet wennen. Dat is het.
Wat ik van jou vind, is dat je heel slim bent.
Dank je. - En ik heb genoten van ons samenzijn.
Echt? - Echt.
En ik wil je helpen haar te begraven.
Daarna gaan we terug naar het huis en vermoorden het gezin.
Daar heb ik je hulp niet bij nodig. Dat wil ik zelf doen.
Nu we toch zo open tegen elkaar zijn...
Eindelijk.
Wat heeft het gezin je precies aangedaan?
O, dat. Maak je daar nu niet druk om.
Je moet je op je taak concentreren.
Maar het zit goed tussen ons? - Meer dan goed. We zijn top.
Dan heb ik een vraag voor je.
Wat vind je van Doctor Who?
Ze gaan toeren in Cardiff...
en ze brengen je naar alle filmlocaties, alle kastelen en zo.
Ik wil er al heel lang heen, maar niemand wil mee.
Ik wil niet zo'n rare snuiter zijn die alleen gaat.
Dat zou gênant zijn.
Ik snap het. De 13e Doctor beviel niet iedereen.
En je lijkt me geen feminist. Maar laten we iets plannen, oké?
Ja. - Anders vergeten we het.
Kom op.
O, Beca. Tijd voor wat snijwerk.
Ik hoor meer over je zwemavontuur. De details zijn geweldig.
Veel drugs. Nepkrokodillen. En een hele lading kogels.
Is dat het of mis ik iets? - Een python.
Ik ga geen koffie zetten.
Dat vroeg ik ook niet. - Ik vertrek over 20 minuten.
Dus ik vertrek over 20 minuten?
Of eerder. - Je haat het dat ik hier ben.
Ik wil niet dat je het verkeerde idee krijgt.
Dat je het type bent dat koffie zet? - Dat ik een huisvrouw ben.
Weet je wat? Ik zet m'n eigen koffie.
Dan kom ik naast je zitten. En dan praten we over werk, niets anders.
Over 20 minuten gaan we allebei weg. Ik geef je niet eens een kus.
De koffie staat daar.
Wil je douchen? - Nee, dank je.
Dus Bones is niet de Ezelsveld-moordenaar.
Je zit op een dood spoor, hè?
Kable is schuldig, Jack. Hij is tweehandig.
Een van de weinigen die de moorden kan plegen.
Of het waren een rechts- en een linkshandige.
Jezus Christus. Kable heeft bekend.
Ja, dat zei je al. Tientallen keren.
Hij kwam opeens binnenlopen en begon te praten tegen iedereen.
Hij vroeg naar mij eigenlijk.
Hij had me op het nieuws gehoord. Hij zei dat ik aardig klonk.
Zoals we al weten, is hij niet erg slim.
Vroeg Kable specifiek naar jou? - Ja, dat klopt.
Vanwege het nieuws?
Collega's mogen me niet, maar de camera is dol op me.
Je liegt. Je sprak nooit voor de camera.
Je beantwoordde nooit vragen over je eigen zaken.
Robbie zei dat je baas seksistisch was en het niet toestond.
Ik was constant op het nieuws. Hij zag me.
Je zei dat hij je had gehoord. Pratend. Maar dat kan niet.
Hoe kende je Minnet Kable?
Dit is het, hè? Hier wilde je niet over praten.
Wat verberg je?
Ik verberg niets, maar dit keer ben je te ver gegaan. Een grote fout.
Waarom? - Omdat ik je nu ken.
Ik ken je nachtmerrie.
De Ezelsveld-zaak was vanaf het begin verpest.
De regen had al het forensisch bewijs weggespoeld.
De getuigen waren zwijgende tieners.
En dan nog iets. Geen motief. Het zou nooit opgelost worden.
Ik kende Kable van een andere zaak. Hij was maar een getuige.
Maar daarom vroeg hij naar mij, toen hij kwam bekennen.
Matthews en ik geloofden hem. We hebben Kable gearresteerd.
Informeerden de families. Gaven hen rust.
Een week later werkte ik aan m'n andere zaak.
De zaak waarin ik Kable ontmoette.
Ik bekeek onze gesprekken en ik maakte de optelsom.
Hij heeft een alibi voor die avond. Kable bekende om aandacht te krijgen.
Dat doen mensen soms. Vooral als ze een beetje dom zijn.
Z'n advocaat zou z'n alibi nooit vinden...
dus heb ik het Matthews, of wie dan ook, niet verteld.
Want wat heeft het voor zin? Zulke mensen horen in de gevangenis.
Wat maakt het uit hoe we ze daar krijgen? Die blik.
De volgende keer dat ik je zie, wordt die van je gezicht geslagen.
Je gaat vandaag op bezoek bij Minnet Kable, hè?
Vraag hem naar z'n nest.
Mr Kable, ik ben Jack Caffery. Ik ben rechercheur.
Je hebt de moord op die twee kinderen bekend.
Daarom zit je hier. Klopt dat?
Toen je naar de politie ging, sprak je met een vrouw.
Maar je kende haar al, hè? Waar hadden jullie het over?
Ik wil je niet in de problemen brengen.
Ik wil alleen weten waar je het met haar over had.
Waarom?
Ik denk dat ze je niet mag. En ik wil gewoon weten waarom.
Omdat ik die twee kinderen heb vermoord.
Nee, ik denk dat ze je daarvoor al niet mocht.
Ze zei dat je in de gevangenis thuishoort, ook vóór het Ezelsveld.
Maar ik was niet slecht daarvoor. Het waren maar gedachten.
Wat voor gedachten?
Ze zei dat je daar niet voor naar de gevangenis gaat.
Dus ik vertelde haar erover.
Ik vertelde haar dat ik constant aan ze dacht.
Aan wie dacht je, Mr Kable?
Ik ging er vaak heen. Om te kijken.
En voor de gedachtes. Ik ging er graag heen.
Was het een school, Mr Kable?
Of een speeltuin? Ging u daar graag heen?
Ik zei niet wie ik wilde...
want ik wilde niet dat ze ze afpakte.
Ik had een plan.
Ik zou voor ze zorgen.
En ze samen houden, want het zijn zussen.
Ik had een slaapplek voor ze gemaakt.
Het was er warm.
Het was hun eigen nest.
Maar ik zie ze niet meer.
Omdat ik hier zit. Maar dat is goed, toch?
Stap in de auto en rij weg.
Wees geen eikel.
Je bent zo'n eikel.
Mrs Anchor-Ferrers, luister. Ik maak je boeien los.
We gaan hier weg. Jij en je gezin.
Maar we moeten snel zijn en heel erg stil.
Wat?
Hiermee? Stom rund.
Je hebt de verkeerde gedood.
Dank je. Je hebt me de moeite bespaard.
Het was ongemakkelijk geworden. We hadden plannen gemaakt.
O, ja. Bijna vergeten. Vandaag ga je dood.
Wat attent van je. - Het is geen moeite. Echt niet.
Dat is het wel. Heel aardig. - Mam.
Ik laat jullie alleen.
Het was leuk je te ontmoeten. - Ja, mevrouw. Insgelijks.
Oké.
M'n vrouw en ik nemen even pauze. Maar we leggen het wel bij.
Hoe dan ook, het leek me zonde om iets anders te huren.
Jullie hebben nu wat tijd samen. Daar zul je ooit blij om zijn.
Je had erger gewond kunnen raken.
Het is niet erg. - Dank je.
Ga je Bones verhoren? Hij is aangeklaagd en vrijgelaten.
Hij heeft een alibi voor de moorden. Matthews heeft het me verteld.
Bones weet iets. Hij is betrokken bij de moorden.
Dat weet je. - De zaak is gesloten.
Maar verkeerd gesloten. Dus de moordenaars lopen nog vrij rond.
Vind je dat oké?
Zijn er vrijwilligers? - Doe dit niet.
Alsjeblieft. - Keuzes, keuzes.
Nee, niet doen.
Nee. Niet doen. - Hé. Oké.
Alsjeblieft. - Het zit zo. Kom op.
Haal diep adem en accepteer het. - Alsjeblieft.
Daar gaan we. Heel goed.
Laat m'n dochter alsjeblieft geen pijn voelen.
Ik smeek het je. Geen pijn.
Wat je ook moet doen, wat voor geweld je ook in je hebt.
Reageer het op mij af.
Doe alles bij mij. Maar niet bij haar.
Ik wil je iets vragen over Sophie en Hugo.
Daar heb ik niets mee te maken. - Je kende ze.
Ze kwamen naar je feesten. Je verkocht ze drugs.
Ze waren pas 18 toen ze stierven. Onschuldige kinderen.
Sophie en haar vrienden gaven een feest. Op een boerderij.
Een paar weken voor ze stierven. - En?
En ze hebben iemand verwond. Heel erg.
Wat krijgen we nou?
Hoe lang duurt het tot de politie komt?
Het alarm is uitgezet, maar ze komen alsnog. Hoe lang?
Zes minuten. Ze arresteren je.
Jij krijgt altijd je zin bij de politie omdat je rijk en wit bent.
Maar ik ben een van hen en wat ik ze ook vertel, ze geloven het.
En als het niets oplevert, zorg ik ervoor dat het openbaar wordt.
Of ik ben al weg als ze aankomen. En dit kan gewoon een ongeluk zijn.
Wat wil je? - Jullie hadden feesten. Bij Hugo.
Maar op een dag gebeurde er iets. Iemand raakte gewond.
Wat doet dat ertoe? - Omdat ik het vraag.
Waar is m'n vrouw? - Dan is het geen verrassing meer.
Vertel me alsjeblieft waar ze is.
Daar gaat die klasse waar jouw generatie het altijd over heeft.
Wees een brave jongen en ga bij die muur staan.
O, nee. - Ga nu maar.
Pas op het lijk.
Er was een meisje. Hugo neukte haar, maar in het geheim.
Ineens kwam ze naar de boerderij. - Hugo was dronken, en draaide door.
Hij dacht dat Sophie erachter zou komen.
Dus hij deed gemeen tegen haar, in de hoop dat ze wegging.
Maar ze was te dom om de hint te snappen en toen...
En toen? - Ze waren dronken.
Zij vonden het grappig. Wij deden niet mee.
Wij wilden dat ze stopten. - Wat is er gebeurd?
Waar is m'n moeder? - Kom op, Lucia. Braaf zijn.
Wat heb je met haar gedaan? - Ga bij je vader zitten. Ga maar.
Er stond een hok op de boerderij, een val voor dieren.
Ze hebben haar daarin geluisd.
Toen begon Hugo te rotzooien. Hij sloofde zich uit voor Sophie.
Iets wat Bones zou doen.
Hugo was niet van plan om iets te doen. Hij wilde het niet...
maar Sophie lachte en moedigde hem aan en toen verloor hij de controle.
Wat heeft dit met het Ezelsveld te maken?
Zij heeft het niet gedaan. Ze was maar een meisje.
Ze kan Sophie en Hugo echt niet vermoord hebben.
Hoe heet dat meisje?
Mensen onderschatten m'n dochter. - Ga zitten, Lucia.
Toen ze jong was, vernielde ze de bloemen van m'n vrouw.
En ontkende het daarna.
We hingen camera's op om Lucia tegen te houden.
Die waren alleen voor ons bedoeld.
Lucia doodde een kat terwijl ze gefilmd werd, om ons te pesten.
Dat meen je niet.
Psychiaters zeiden dat Lucia thuis behandeld kon worden.
Maar we stuurden haar naar een psychiatrische inrichting.
Omdat we ons schaamden.
Het was onze grootste fout ooit.
Ze kwam tien keer zo erg terug.
Die zag ik niet aankomen. - Het leven zit vol verrassingen.
Het meisje heet Lucia Anchor-Ferrers.
Een gedenkwaardige achternaam. En ik heb die naam eerder gezien.
Oliver staat op m'n lijst van ringbezitters.
Raad eens hoe z'n vrouw heet? - Matilda, neem ik aan?
Klopt. Ik weet niet hoe Jimmy een bijnaam voor Oliver is...
maar de rest klopt wel.
Het is hun ring, en hun hond...
en Lucia Anchor-Ferrers is minstens één van de moordenaars.
Wonen de Anchor-Ferrers in Monmouthshire?
Ja. Hoezo?
Er wordt daar een huishoudster vermist: Beca van der Bolt.
Ik ga nu naar hun adres. Prody, je moet iets voor me doen.
Jack. - Wacht 30 minuten.
Als je dan nog niets van me hebt gehoord, bel je versterking.
Alweer?
Vertel ze alles wat je over de zaak weet. Ik vertrouw je.
M'n hond had bij mij in de klimopkamer moeten zijn.
Ik weet het. Sorry. Maar het zou te duidelijk zijn geweest als ik...
Er lagen daar dekens voor haar, er lag eten en water onder het bed.
Ik weet het. - Is ze al terug?
Wat als ze gewond is? - Het spijt me. Echt.
En ik hou van je, schat. - Ik hou ook van jou.
Kijk me aan.
De rest is goed gegaan, toch? Ben je gelukkig?
Ja. Al keek ik ernaar uit om hem te vermoorden.
Hij verpest alles.
Wacht even. Waar is m'n moeder?
Ze had hier moeten zijn. We moeten ze allebei doden.
Ja. Daar moeten we over praten. - Waarover?
Maar eerst is er iets wat je niet weet.
Je vader heeft het gesprek met de bank verprutst.
Het geld is niet overgemaakt. - Wat?
Ik kon er niets aan doen. - Het was je enige taak.
Dat klinkt niet helemaal juist.
Wat moeten we nu doen? M'n vader heeft me geen geld nagelaten.
M'n broer krijgt alles. - Luister...
Nee, ik zei het al.
Pap heeft alles aan hem nagelaten omdat hij mij niet vertrouwt ermee.
Lucia. - Het is niet eerlijk.
Luister naar me, oké schat? Luister naar me.
Wat als niemand het geld nu krijgt...
omdat je moeder het misschien overleeft?
Je moeder, die nooit zo erg was als je vader...
zit op zolder en weet nog steeds niet dat jij ervan wist.
En ze is makkelijk te manipuleren. Nadat ze het testament aanpast...
zodat jij jouw deel erft, krijgt ze misschien een ongelukje.
En dan gebeurt er misschien later iets met Kiernan.
We hebben alleen wat meer geduld nodig.
Maar het komt allemaal goed. Zoals ik beloofd heb.
Hallo. - Ik ben rechercheur Jack Caffery.
Kiernan Anchor-Ferrers. Aangenaam kennis te maken.
Er wordt een vrouw vermist. Een huishoudster. Beca van der Bolt?
O, nee. Beca?
Ik praat met wat mensen uit de buurt.
Misschien weet iemand iets. - Mijn hemel. Kom binnen.
Wilt u een kopje thee? - Ja, graag.
U hebt niet bepaald een waakhond, hè?
Pardon?
O, dat is Beer.
Ze is vast ergens aan het rondzwerven.
Maar noem me maar Kiernan.
Zijn dat je ouders? - Ja.
Matilda, en staat daar Jimmy? - Hij heet eigenlijk Oliver.
'Jimmy' was vroeger m'n vaders bijnaam.
Hij diende bij de Royal Signals. Zo noemen ze zich allemaal.
Dus Beca van der Bolt, werkte ze voor je familie?
Ja. Beca zorgt al sinds wij klein waren voor dit huis.
Wij? - M'n zus en ik.
Is je zus thuis? - Ze is ergens. Geen idee waar.
Lucia is...
altijd een probleemgeval geweest.
Je jongere zus? - 22.
Als Lucia nu 22 is...
was ze een tiener ten tijde van de Ezelsveld-moorden.
Kende ze de slachtoffers?
Ik wil niet onbeleefd zijn, maar wat heeft dat met Beca te maken?
Niets. Je zei dat Lucia een probleemgeval was.
Ik vroeg me af of ze getraumatiseerd was door de dood van Sophie en Hugo.
Het waren geen vrienden.
Dus ze hingen niet in dezelfde sociale kringen?
Zo jammer, wat er met ze is gebeurd.
Ik heb begrepen dat Sophie en Hugo geweldige kinderen waren.
Heel aardig.
Die misdaad heeft me altijd dwarsgezeten.
Ik heb nooit begrepen hoe één moordenaar dat allemaal kon doen.
Het moeten er wel twee zijn geweest.
Stinkt er iets? - Dat zou niet moeten.
Ik heb de vuilnisbakken gister geleegd.
Ik ken die geur, Mr Anchor-Ferrers.
Is dat bloed?
Laat het mes vallen.
Het is al goed.
Het is oké. Ik ben van de politie. - Je bent een van hen.
Ik wil dat je weggaat van het raam.
Nee. Ik spring. Ik zweer het.
Ik ga liever dood dan dat ik jou laat doen wat je van plan bent.
Kun je me vertellen hoe je heet? Ik vraag alleen hoe je heet.
Lucia Anchor-Ferrers.
Ik ben rechercheur Caffery. De politie is onderweg.
Nee, het is niet... - Wat hier gepland was, is mislukt.
De politie komt zo.
Hoeveel mannen zijn er? - Twee.
Die daar en ik weet niet waar de ander is.
Hij is beneden. Hij is dood.
Nee. Hij houdt je voor de gek. - Ik heb hem zelf vermoord.
Ga weg bij het raam. Kom op, Lucia.
Je wilt niet dat dit voorbij is, hè? Het was te leuk.
Eens zien of ik het kan oplossen. Die beneden is je vriendje?
En dit is een vriend van hem?
Ik neem aan dat hem geld beloofd was. Dit was een grote klus.
Het is al dagen aan de gang, hè?
Maar dat vind je juist leuk. Het is de marteling.
Jullie martelden Sophie en Hugo wekenlang voor jullie ze vermoordden.
Jullie braken in. Maakten ze bang. Solden met medicatie en namen foto's.
Vergeet de porno niet. - O, ja. De porno. Leuk detail.
Je denkt dat ik gek ben, hè? Dat ben ik niet.
Ik dacht vroeger dat iemand me zou komen redden.
Omdat ik zo ongelukkig was. En ik weet dat iedereen het zag.
Maar het is nooit gebeurd. Niet met m'n ouders, of op school. Niemand.
Het is zo vaak gebeurd dat als er maar één ding beter was gegaan...
Maar toen besefte ik dat niemand je redt als je het niet verdient.
Niemand redt je als je een stuk stront bent.
Dus als je een stuk stront bent, waarom daar dan niet op varen?
Dus je bent gewoon slecht. - Met macht.
Ik besef net iets.
Je moet me redden. Je bent agent.
En ik moet echt gered worden.
Want ik voel me suïcidaal.
Wat ben jij zielig. Alsof ik ooit zou proberen...
'Ik zag mijn dochter ons huis verlaten op de avond van de moorden.
Ze heeft geen alibi. Ik heb het de politie nooit verteld.
Ik heb het m'n vrouw nooit verteld. Ik heb geen excuus voor m'n gedrag.
Maar ik hoop dat ik het in de dood goed kan maken.
Moge de waarheid eindelijk aan het licht komen.'
Zulke mensen horen in de gevangenis.
Wat maakt het uit hoe we ze daar krijgen?
Mrs Anchor-Ferrers?
Mrs Anchor-Ferrers. Ik ben van de politie, mevrouw.
De twee mannen binnen zijn dood. - Je liegt.
Ik ben van de politie. - Nee, je bent een van hen.
Dat ben ik niet. Dat beloof ik je. - Nee.
Pak m'n hand. Ik kom u helpen, mevrouw.
Nee. Help me. - Ik heb je.
Het is voorbij.
Ik heb een keuze.
Ik kan je de waarheid vertellen over je kleindochters dood.
Wat ik heb ontdekt. Wat m'n beslissingen waren.
Maar misschien bevalt m'n keuze je niet.
Of ik kan liegen en zeggen dat ik niets heb gevonden.
Maar dat zit me niet lekker.
Dus laat ik het aan jou over. Jij mag kiezen.
Als je wilt, vertel ik je wat ik heb ontdekt.
En wat ik eraan heb gedaan.
Zal haar moordenaar ooit nog iemand pijn doen?
Nee. - Wat doet de rest er dan toe?
Heb je haar thuis gevonden? - Ja, ik denk het wel.
Ik heb gedaan wat je vroeg. De hond. Het gezin.
Het is nu voorbij. En je had gelijk.
Dus vertel me alsjeblieft wat je weet over m'n broer.
De man die je buurman in elkaar sloeg in de gevangenis.
Ik ken hem.
En ik weet dat hij de waarheid spreekt.
Maar hij zal nooit met de politie praten.
Ivan Penderecki stalkte je broer voordat hij hem ontvoerde.
Hij had een plan om Ewan op weg naar huis te ontvoeren.
De ruzie...
tussen jullie in de boomhut...
was een onverwachte kans om hem te ontvoeren.
Maar het was toch wel gebeurd. - Je liegt.
Toen Ewan van school naar huis liep, ging hij door een korte tunnel...
die door het park gaat vlakbij jouw huis.
Hoe moet ik dat weten als ik de waarheid niet spreek?
Ewan zou toch wel zijn meegenomen.
Het is niet jouw schuld.
Ik had moeten weten dat het geen nachtmerrie was. Dat het echt was.
Ik had iets moeten zeggen.
Als ik iets had gezegd, was dit misschien niet gebeurd.
Maar het is wel gebeurd.
Dan had ik moeten blijven. Ik had dapperder moeten zijn.
Ik heb het m'n ouders nooit verteld wat ik zag.
Ik dacht dat ze boos zouden worden. En daarna, dat ik het verzonnen had.
Hoe oud was je, Jack? - Ik was 8.
Weet je nog hoe jong dat is?
Zat er een vingerafdruk op de robot? - Ja, dat klopt.
En die kwam overeen met Jacks broer? - Exact.
Dat speelgoed is pas in 2004 gemaakt.
Dan is Jacks broer niet in 1998 vermoord.
Dan heeft hij minstens tot 2004 geleefd. Misschien langer.
Vertaling: Kim Corrie Iyuno