Hadi başlayalım.
Kendinizi Evanston ve Pilsen gibi engin ve büyülü
yerlere giderken hayal edin. Belki bir gün,
şanslıysak Schaumburg'a gideriz.
Chicagoland Sığır Eti bayilik büyüme paketiyle
Orleans Bulvarı'nın güzel ve muhteşem sandviçlerinin aynısı
Illinois'nin tamamına dağıtılacak.
Ben ve Chi-Chi Zucchero
ve Chuckie DeValentino, Albert Schner ve Cheese adına,
yağmur çamur demeden aynı nefis Berzanno kalitesini
yemek salonu
ve sepet sorunu olmadan dağıtacağımıza söz veriyoruz.
Hayır.
Konuşma Carmen.
Mavi gözlerin beni korkutamaz.
Hemen imzanı bekliyorum.
Kabul ediyorum.
Buongiorno, Natalia.
Buongiorno. Grazie.
Ayakta mıyız?
Zar zor.
Tina şu an çiftçi pazarında ve durum sıkışık
ama birkaç günü atlatmaya yetecek kadar olacak.
Et teslimatları azaltılmış miktarla tekrar başlıyor…
-Tamam. -…ve maaş ödemelerini yapabileceğiz.
İnanılmaz.
-Evet. -Ne? İnanılmaz değil mi?
Hayatımızın geri kalan her gecesi
dün gece gibi olursa evet, inanılmaz olurdu.
Kârımız neydi?
Hiç.
Hiç mi?
Bu nasıl mümkün olabilir?
İnsanlara para verip bir şeyler almalıyız.
Bir sürü boru almamız gerekti. Bir duvarı onarmamız gerekti.
Kâr marjımız berbat. Zaten kişi başı $190'dayız.
Peki yükseltsek?
Çünkü 190 özel bir durum gibi geliyor. Ama 200 abartı gibi.
Burada nişanlanan bir çifti hatırlıyor musun?
Evet. Nikâhı Neil ve ben kıydık.
Pellegrino için çalışıyorlar
ve seni uluslararası bir sunum seminerine davet ettiler.
Uluslararası mı?
Nerede?
Japonya.
Evet.
Senin için dönüş yapacağım, tamam mı?
Evet, programıma bakmalıyım.
Sweeps ve ben…
Başarıya Giden Yollar çizelgesine son rötuşları yapıyoruz
ve ilgilenmem gereken bir sürü şey…
Richard…
Gitmelisin.
En son ne zaman uçağa bindin?
Bunu düşüneceğim.
Tamam, düşün ve bana haber ver.
Bu gece kaç tur var?
İnanılmaz.
-Evet, iyi olmalı. -Evet.
-Evet, aynen. -Aynen.
Bunu yapmanı söylemiştim.
Ben…
-Çatıya bakacağım. -Tamam.
-Yardım lazım mı? -Hayır.
-Tamam. -Tamam.
Yok. Ben hallederim.
-Ben yapmanı söylemiştim. -Zaten yapacaktım.
-Sana sırf anahtar lazım demiştim… -Hayır, demedim. Bant tutacaktı.
-Hayır, bant asla tutmazdı. -Evet, tutardı.
-O alet bende yoktu. -Hiçbir şeyi tutamaz.
Tam olarak ne oldu?
Söylemesi zor. Bir şekilde düştü.
Kim düştü?
Ted.
Ted çatıda ne yapıyordu?
Açıkçası hiçbir fikrim yok.
İpi bıraktı, anlıyor musun?
Tamam, hepsi bu mu?
Evet, Şef.
Dünden daha fazla.
Amaç bu.
Her gün biraz daha mı?
Evet ama…
-Ne? -Boş ver, aptalca. Yok bir şey.
Tamam, yok yani… Ne? Ne oldu?
Dün gece daha az malzemeyle çalıştık.
-Evet. -Gittikçe kötüleşti.
Ama en iyisiydi.
Tekrar yapmak istiyorum.
-Ne, tuhaf mıyım? -Hayır, hiç de bile.
Sonrasında aşırı heyecanlandım. Uyuyamadım.
-Ben de. -Evet.
Ama sonra düşündüm ki bir kolumuz,
genelde iki kolumuz da bağlı ama yine de idare ettik.
Değil mi? Bu iş bitmedi diye düşünüp durdum.
Bunu yok sayamazsın, henüz değil.
Evet. Biz…
Hep birlikte savaşacağız.
Bunu sevdim.
-Ben de. -Evet, biliyorum.
Biliyorum.
-Bu yüzden seni Mutfak Şefi'm yaptım. -İşte bu.
İşte bu.
Günaydın.
Bakın kim gelmiş.
O bank nereden çıktı?
Bodrumdan. Tesisatçılar çıkardı.
Oturabilir miyim?
Oturabilirsin.
-Söylemediğim için özür… -Siktir git dediğim için özür dilerim.
Biliyor musun…
Ben…
Beynimin bir yanı,
yani iş tarafı şu an pek iyi değil.
Sürekli "Bu yeğenim,
işimi gerçekten yerle bir etti" diye düşünüyorum.
Benim için can sıkıcı.
-Biliyorum. Bu… -Bir dakika.
Gerçekten çok öfkeliyim.
İçimden yıldırım çıkacak gibi bir öfke
ve bence bu yakışıksız değil.
Sana yatırım yapmış biri olarak söylüyorum, tamam mı?
Ve feci şekilde becerilmiş biri olarak, tamam mı?
Açık konuşayım, yemek sektörünün
renkli dünyası zırvalığına girmek benim kararımdı.
Bana kalırsa bu benim sorunum, tamam mı?
Ki bu da zaten…
Beynimin sana siktir git dediği
tarafı bu değil.
Pardon, beyninin hangi kısmı bana siktir git dedi?
Diğer tarafı.
Benim seni…
Seni çok seviyorum lan.
Carm, ben…
Bir şeylerden vazgeçmeni istemiyorum.
Tamam mı?
Sırf zor diye bir şeyi yapmayı bırakamazsın,
amcan sana kızgın veya sen üzgünsün diye.
Bu ailede ciddi bir pes etme sorunu var.
Şen şakrak restoran ailesinden bahsetmiyorum.
-Ailemizden bahsediyorum, biliyorsun. -Anlıyorum.
Denediğim her işi bıraktım,
her birini, evet.
Hiçbir şeyle ilgilenmiyorum.
Sadece paranın peşinden gidiyorum ki bu çok sağlam bir strateji.
Buna rağmen bak şimdi ne kadar meteliksizim.
Yine senin hatan değil, benim hatam.
O kadar çulsuzum ki
Ebra'ya para yatırabilmem için,
şu Bilgisayar, Cheese ve Gel Beni Becer adlı birinci sınıf yatırım şirketinin
iyi niyetine güvenmek zorundayım.
Tamam mı? Bu noktadayım, değil mi? Yani pes etmek yok.
Pardon… Ebra olayı ne?
Seninle konuşacağını söylemişti.
Daha konuşmadı mı? Ne bayilik fikri ama.
Nasıl yani? The Bear için mi?
Hayır, The Beef için.
Banliyödeki hayalet mutfaklar, o ne demekse artık.
Ha siktir. Bu…
Bu çok akıllıca.
Öyle mi?
Evet, öyle.
Bak J Amca, söylediğin her şeye
katılıyorum.
Tamam, söylediğin her şey…
Bu yüzden gitmem gerek.
Lee haklıydı.
Uzun zamandır ilk kez biri böyle bir şey söyledi.
Evet.
O sıçan suratlı küçük göt lalesi ne konuda haklıydı?
Kalıpları kırmak için kalıpları kırmak gerekir.
Çok havalı.
Burası iyi olacak.
Tanrım, yine beni korkutuyorsun.
O işinin erbabı.
Biliyorum. Ama lanet restoranlar değil.
Bu öyle.
Nereden biliyorsun genç adam?
Birkaçında bulundum.
Bir şey sorabilir miyim?
DD'yle olmak istiyorsam
senden istemeye falan mecbur muyum?
-Seninle bunu konuşmam. -Hadi ama.
-Doğru şeyi yapmaya çalışıyorum. -Bunu konuşmam.
Onu yemeğe çıkarmak istiyorum.
Hey, aradığın için çok sağ ol. Ben…
Öyle mi?
Sizi arayıp birkaç mesaj bıraktığımı biliyorum
ama şarap garsonu olarak iş buldum.
Biliyorum. Çılgınca dostum. Aile mekânı gibi bir yer.
Ezelden beri oradayım. Bugün başlıyorum, yani…
Hayır, bu konuda iyi hissediyorum.
O yüzden deneyeceğim
ama beni kolladığın için çok sağ ol dostum.
Seni hayal kırıklığına uğrattıysam özür dilerim
ama sana birini gönderebilirsem haber veririm.
Tekrar teşekkürler.
-Akşama hazır mısın? -Hem de nasıl.
-Hadi. -Ezip geçeceğiz.
-Evet, efendim. -Evet.
Önümüzdeki beş gün için hazırlığın tamam olacak
ve bunu harfiyen uygulayacaksın.
Bu süreci artık tek başına yapacaksın.
Güzel.
Brioche'u yarım kullansak?
-Evet, cidden öyle olsun lütfen. -Evet.
Carmy'nin son dakika işi halletmesine kalmayalım.
Hayır.
Hem ilham verici hem utanç vericiydi.
Yaptığı en manyak şey bile değil.
Bilmek bile istemiyorum.
Dostum. Ha siktir.
Hadi.
-Kapıyı kapat. -Hey, sen ne…
Ne yapıyorsun?
Ben… sanırım panik atak geçiriyorum.
Kahretsin…
-Gitmemi istiyor musun? -Yok, sadece sessiz ol.
Tamam.
Ne düşünüyorsun?
Bilmiyorum. Her türlü şey.
Ölüm. Bilmiyorum.
Evet ama…
Sence bunu başlatan ilk his neydi?
Japonya'ya gidebilirim.
Richie bu harika.
Hiç uçağa binmedim.
Hiç uçağa binmedin.
Yok.
Bu…
-Korkutucu. -Evet.
Mantıklı. Uçaklar en kötüsü.
Evet, bu konuda cidden çok kötüsün.
Hayır. Ben sadece…
Carmen, her yere uçtun. Yardımcı olacak bir şey söyle.
-Havaalanları çok boktan. -Siktir et. Tina gelsin.
-Pardon, bekle. -Lütfen Tina gelsin.
Bekle. Tamam, bak, uçmak sorun değil.
Havaalanları berbat, değil mi?
Anksiyete orada. Tüm insanlar orada.
Bu yüzden kötü hissediyorsun. Uçma kısmı…
Evet.
Evet, doğru, değil mi?
Evet, uçma kısmı fena değil.
Aslında…
biraz huzurlu.
-Biliyorsun. -Anlayabiliyorum.
Evet, kendi dünyandasın.
Müzik dinleyeceksin.
Sadece sesli kitaplar dinliyorum ama…
-Onu dinleyebilirsin. -Dinleyebilirim, evet.
Evet, tabii.
Sence başka bir şey daha mı var?
Bilmiyorum.
Bilmiyorum, ben…
Benim için, bazen anksiyetem,
güvenli bir bölgeden uzaklaştığımı hissettiğimde ortaya çıkardı.
Güvenli olmayan bir bölgeye geçtiğimi düşündüğümde.
Evet, olabilir.
Evet.
Eğitim egzersizi gibi düşünebilirsin.
Tamam.
-Bunu sevdim. -Evet.
Ne için eğitim egzersizi?
Bilmiyorum, uluslararası bir iş adamısın.
Çünkü aslında öylesin, değil mi?
Uluslararası bir iş adamısın.
Kendimi o şekilde görmüyorum
ama sanırım teknik olarak uluslararası bir iş adamı olarak
sınıflandırılıyorum.
Evet.
Pekâlâ.
-Tamam. -Güzel.
-Gidebilirsin. Teşekkürler. -Tamam, ne demek.
-Teşekkürler. -Her zaman.
Siktir.
-Tanrım. -Kapı kilitli dostum.
-Şaka yapıyor olmalısın. -Kapı kilitli.
-Şaka yapıyorum. Evet. Şaka. -Hey.
-Seni… -Siktir git.
-Siktir git buradan. -Çıkıyor musun?
-Bana… -Sana bir saniye vereceğim.
Bana bir saniye ver.
Kendime geldim.
Bugün Carmen'le konuşacağım.
Aynen öyle. O hergelenin gözünün içine bak ve olayı anlat.
-Tamamen katılıyorum. -Buna hayır demesi imkânsız.
-İmkânsız. -Ona iyilik yapıyorsun.
Tek uygun cevap teşekkür etmek.
Cevap bu değilse de
tek uygun cevap "Siktir git" olur.
Evet. Hayır derse kıçını tekmele.
Kıçını tekmele.
Kıçını tekmeleyeceğim. Dişlerini yedireceğim ona.
Hayır derse onu lime lime ederim.
O pislikle bir daha asla konuşmam.
Sana hayır derse doğrudan ölür.
Onu sürekli boğazından bıçaklarım.
Ciddiyim. Onu öldürürüm.
Onu öldürmek değil, evet demesini istiyorum.
Senin öldürmene gerek yok. Ben öldürürüm.
Beyler, şimdi sunumumu sizinle paylaşacağım.
-Nasılsın? -İyi. Sen?
Evet, iyi.
Güzel.
Ne yapacaksın?
Senin için soğanları hazırlayacaktım.
Hayır, lütfen daha fazla soğan olmasın.
Ne?
Yani
hayatında
iş olarak ne yapacaksın?
Bilmiyorum,
henüz bunu pek konuşmadım
ama sanırım bir fikrim var.
Öyle mi?
Evet.
Paylaşmak ister misin? Ya da…
Bitince, anlıyor musun?
Evet.
Herhangi bir yeteneğin var mı?
Özür dilerim. Yani bunun dışında.
-Bilmiyorum. -Güzel.
-Evet. -İş piyasasına girmek için iyi bir yol.
Öz geçmiş yazmak için planın ne?
Hiç gerçek bir öz geçmiş yazmak zorunda kaldın mı?
Hayır, sadece "stres" yazabilirim.
-Güzel, evet. -Tamam, bu iyi mi?
-Başka? -"Üzgünüm."
"Üzgünüm."
"İmdat."
Evet, bilmiyorum.
Bu, insanların aklını başından almazsa
ki benim alırdı.
Bunu bir kâğıda yazsam
burada senden on taneye ihtiyacımız var derdim.
O zaman bilmiyorum. Burada hep yer var.
-Burada mı? -Evet.
Teşekkürler Şef.
Evet, benimle çalışmayacaksın.
-The Beef penceresinde olacaksın… -Hayır, tabii.
-Ebra'nın himayesinde. -Doğru. Evet.
-Ebra'yla. -Akıl hocası olarak.
Evet.
Biliyor musun? Hemen dönerim. Tamam mı?
Tamam.
-Ne düşünüyorsun? -Etkilendim dostum.
Çok uzun.
Veriler mükemmel. Uzun ama iyi.
Çok acı verici. Kısaltman gerek.
Ayn Rand'e Hayatın Kaynağı'nı kısalt der miydin?
Peçetede beş sayfa olsa mıydı? Evet, ona derdim.
Hayır, onlar peçete değil. Onlar örtü.
Bana beta dedirttin EBITA. O ne demek bilmiyorum.
Merak etme. Hazırlanıp
herkesin motivasyonunun denk olmasını sağlayacağız.
-N'aber? -N'aber?
Carmen, lütfen.
Başlayalım o zaman.
-Büyülü bir yere gittiğimizi hayal et… -Evet. Yapmanı istiyorum.
-Ne? -Bayiliği.
Devamını dinlemeyecek misin?
Gerek yok.
Pekâlâ, burası sizin sayenizde böyle.
Tuttuğunuzu koparın.
Teşekkürler.
Teşekkürler Carmen.
Tek tepki.
Kimse kimseye yumruk atmak zorunda kalmadı.
Ama ben atardım.
-Çatı iyi. -Tamam. Evet.
Lavaboyu dene.
-Tamam. -Harika, teşekkürler.
Evet.
Kartımı vereyim. Kartımı vereceğim dedim.
Tamam.
-Gitti. -İşte gidiyor.
Harika. Lavaboyu denemek ister misin?
Evet, sanırım sen daha yakınsın. Sen dene.
Evet, burada çalıştığım ve yapacak işlerim olduğu için
ve tesisatçı gibi giyinen sen olduğun için…
-Evet. Biliyorum. -…öyle gerek diye düşündüm.
Ben Şef gibi giyiniyorum. Sen tesisatçı gibi.
Biliyorum. Evet.
Neredeyse buna karşılık işler var gibi.
-Evet. Kesinlikle. Biliyorum. Evet. -Güzel.
-Sağ ol. Ödlek. -Evet.
-Son kısım neydi? -Teşekkürler.
Hayır, şey dedin… Başka bir şey dedin.
Yapman gerektiğini mi?
Bana ödlek dedin sandım.
-Şey gibi… Yanılmış olabilirim. -Hayır.
-Hayır? -Hayır mı? Tamam.
-Hayır. -Evet.
-Hayır, şefimiz o. -Tabii, kesinlikle. Ben… Evet.
-Kaltak. -Evet.
Bak Şef, yine yaptın.
-Hayır demiştim… Tanrım. -Yapmadı. Asla.
-Ne? -Susadım.
Susadım çünkü lavabo çalışıyor mu bilmiyoruz ve suya ihtiyacım var.
-Su mu lazım? -Evet.
Evet, yapabilirim.
-İyi. Ne? Güzel. -Evet, yapabilirim.
-Atlamamı mı istiyorsun? -Muhtemelen, evet.
Evet, yapabilirim.
Aslında size gerçekten minnettarım
ve aslında Berzatto'lar için buradasınız biliyorum
ama bizim için kalmanız çok güzel, o yüzden çok minnettarım…
Tamam, teşekkürler. Kesinlikle.
Ne için?
Az önce yaptığın o küçük yan monolog.
-Güzeldi. -Ne güzeldi?
-Hiçbir şey. -Tamam.
-Tamam. Evet. -Hemen işe koyulacağım.
-Tamam. -Teşekkürler.
Çok teşekkürler kaltak.
Şef, ne…
Şef, o neydi?
Selam.
-Peter Clark adında birini tanıyor musun? -Ne?
Peter Clark diye birini tanıyor musun?
Bana mesaj bırakmış, restoranla ilgili konuşmak için
sana ulaşmaya çalışıyormuş.
-Konu neymiş? -Bilmiyorum.
Dün seni beş kere falan aramış.
Kim olduğunu bilmiyorum.
Tamam, evet, mantıklı.
Unuttuysan diye Stevie bana diğer numarayı gönderdi.
Unutmadım.
Onu aradın mı?
Yarın.
Gerçekten gidiyor musun?
Nat, kalamam.
Kimse sana kal demiyor tatlım.
Albert'i arıyorum.
Marcus.
Hiçbir şey görmedin.
Hergele sensin.
-Ben bir şefim. -Bunu bana neden yaptın?
Bir keresinde bir şeyi tatmak için kaşığa ihtiyacım vardı.
Kaşığım yoktu, o yüzden o anda bir yemin ettim.
Asla kaşıksız kalmayacaktım.
Diğer insanlar kısa kaşık.
Hayır. Onlar için endişelenemeyiz.
Ya bana kaşık lazım olursa?
Bir şeyler ayarlarız.
Selam Ebra.
Neler oluyor?
Ebra?
Tilki sensin.
Aynen.
Kalbimi paramparça ettin.
Affedersin Luca ama kalbim için süpürge bulmalıyım.
Tabii.
Paramparça yerlerde!
Kaşık çekmecesini gördü, değil mi?
Evet.
Bence havadar olması…
Satış cazibesi bu.
Işığın geçmesine izin veriyorlar.
Evet, kesinlikle. Evet, kalabalık bir…
Hayır, yani o güzel yemeğin görüntüsünü kapatacak bir şey olmamalı.
Yanlışsam düzelt ama kasımpatı mevsimi, değil mi?
-Öyle. Nereden biliyorsun? -Evet.
-Doğru söyledim mi? -Kasımpatı mı?
-Kasımpatı, değil mi? -Sadece "patı" diyebilirsin.
-Ya da patı? -Evet. Biz ticarette patı deriz.
Evet, maksimuma çıkarmanın yolu bu olabilir.
Bu da bir yol.
Laleler de fena değil ama patılar…
Patılar… Onlar da iyi dayanıyor.
Bunu bir saniye erteleyebilir miyiz? Hemen dönerim.
-Tabii ki. Burada olacağım. -Çok teşekkürler.
-Şef. -Şef, iyi misin?
Evet, iyiyim.
Aslında siktir et. Harikayım.
-Sen? -Evet, ben de.
Güzel.
-Evet, daha başlar başlamaz… -Tamam.
…tüm gece, iki müdavim, bir nişan.
Zaman?
19.30. Yemekten sonra evlenme teklif etmek istiyor ve mutfak turu istedi.
Tamam, Romeo.
VIP var mı?
Evet, üç tane. 17.45, 18.30 ve 20'de.
Harika.
Pekâlâ, her masayı 90 dakikada tutalım, tamam mı?
-Evet, dün gece harikaydı. -Evet, tekrar yapalım.
-Tamam. -Şef.
Şef.
Hâlâ iş var.
Tamam.
-Bak? Bu mükemmel. Evet. -Öyle mi? Sana uyar mı?
-Hey. Durum nasıl? -Selam.
İyi gibi.
-Buna da razıyım. -Evet.
Bence her ihtimale karşı küçük porsiyonlara devam edelim.
-Evet, kesinlikle, şüphesiz. -Tamam.
-Güzel. -Yapabileceğim bir şey var mı?
-Hayır. Gayet iyi. -Hayır mı?
-Tamam. Sağ ol Şef. -Teşekkürler.
Hey Syd.
Ne oldu?
Dün gece harikaydın.
Yani hepimiz öyleydik.
-Tina ve o brükseller? Çılgıncaydı. -Biliyorum. Evet, tabii.
Marcus resmen Unutulmaz Titanlar'ı yapıyor.
Evet, harikaydılar ama sen muhteşemdin.
Ben de oturmuş sayılara bakıyorum
ve bu genelde günümün en zor kısmıdır.
Stresli. Hoş değil ve genelde dehşetle doluyumdur.
Ama bugün endişeli değilim.
Paraşütümüz olduğu için mi?
Kaptanımız olduğu için.
Dün gece cehennem gibiydi, biliyorsun.
Evet, öyleydi.
Ama bilmiyorum,
hani şu his vardır ya…
Belki de olman gereken yerdesindir?
Evet.
Bilirim.
Fak'ler toplanın.
-Şef. -Şef.
-Saklanıyor musunuz? -Yok, bekliyoruz…
-Hayır, işaretini bekliyorduk. -İşaretini bekliyoruz.
-Tamam, bu akşam nişan partisi var. -Tamam.
19.30, masa 20.
Tatlıdan hemen sonra teklif etmek istiyor. Tamam mı?
-Bir adım ileri götürelim çocuklar. -Tamam.
Bar masasını dışarı kuracağız.
Işıklar, ortam, çiçekler.
Akvaryum balık barınağında çalışıyor.
Tamam. Güzel.
Bodrumda deniz hayatı temalı masa örtüsü var.
-Yukarı çıkarıp örtelim dedik. -Tamam.
Anlarını yaşasınlar,
sonra onları mutfağa atıp şampanya ile kadeh kaldırırız.
-Evet. -Tamam mı?
-Tamam. -Başlayın.
-Şef. -Şef.
Teslimat için imza atmalıyım.
-Hemen dönerim. -Tamam, anladım.
Bilinmeyen Numara
Alo?
Carmen Berzatto mu?
Evet, benim.
Ben Peter Clark.
Ulaşılması zor bir adamsın.
Seni yedi kez aradım.
Pardon, konu neydi?
Hadi ama, düğün kutusu nerede?
Biri özel etkinlik kutusunu başka bir yere mi koydu?
Keşke burayı görebilsen amigo.
Hey. Sorun ne?
-Yok bir şey. Sorun yok. -Carmen.
Peter Clark'tı.
Starman'di.
Şimdiden mi? Dün geceden mi?
Dün gece burada değildi.
Ne zaman buradaydı?
Birkaç ay önce.
Kar yapmıştık hani, hatırlıyor musun?
Kahretsin, tamam.
Bekle.
Peki dün gece buradaki kimdi?
Bir misafir.
Ne dediğini bilmek ister miyim?
Dedi ki…
Çok şey söyledi. O…
Üzgünüm, o…
Yemeğin gerçekten olağanüstü olduğunu söyledi.
Ve yaratıcı.
Buradaki yeteneğin inkâr edilemez olduğunu söyledi.
Ama?
Düşünmeden duramadığı bir deniztarağı yemeği olduğunu ve konukseverliğin
çok güzel olduğunu söyledi.
Yapmacık ya da zorlama olmadan canlı bir atmosferi olduğunu söyledi.
Bir yıldız mı aldık?
İki tane aldın.
Düşündüm ki…
Servis bitene kadar beklemeliyiz…
Evet, mantıklı.
Böylece kimsenin kafası dağılmaz ve…
-Odaklanır. -Evet.
-Tebrikler. -Teşekkürler.
Evet. Evet, süper. Sana da.
Tamam, tamam.
Tamam.
Başardın.
Her şeyi aldın mı?
Sanırım, evet.
-Bıraktığın için sağ ol. -Ne demek.
Kopenhag'da çok tanıdığım var, her yerde seni överim.
Teşekkürler. Minnettarım.
Hayır, beni utandırmadığın sürece.
Evet, dinle, Carmy oyun dışı,
doğal olarak birimiz onun yerini almalı.
Ölümüne dövüş gibi yani.
Evet, öyle olmalı.
Berbat olurdu ama seni kesinlikle öldürürdüm.
Hayır.
Boş günümde prova yapmak için restorana gidiyorum.
Hiç şaşırmadım.
Alakası bile yok dostum. Zaten kazandın.
Delirmişsin. Hadi o uçağa bin.
Bineceğim.
Dostum, söylemem gerek.
En iyi yerlerde, en iyi şeflerle çalıştım.
Ve…
The Bear…
hepsine göre daha avantajlı.
Diğer hiçbir yerde olmayan bir şeye sahip.
Neymiş o?
Aile.
Ben gidiyorum.
-Seni seviyorum. -Ben de seni.
-Kendini özletme. -Tamam.
Ben koca bir kızım. Koca bir kızım.
"Yaşasın Bear'ler" de.
Evet anne, her şey halledildi.
Yaşasın Bear'ler.
Evet, pasta tamam. Balonlar halledildi.
Hayır, daha fazla süs eklemene gerek yok.
Yeterince süs var. Söz veriyorum.
Ayaklarını mı yiyorum?
Hayır. DJ yok, tamam mı? Bu çok basit.
Kesinlikle olmaz. Çok tuhafsın.
Tamam. Ben de seni seviyorum.
Neyin var? Orada ne var?
Sorun ne?
Hiçbir şey.
Mutfak Şefi havalı bir unvan.
Kesinleşti.
Sen fena bir kadınsın.
Öyle olduğumu söylemiştim.
-Yalan söylemedin. -Hayır, yalan söylememe gerek yok.
İnsanların yüzüne bağırıp bir şeyler fırlatmaya hakkın var mı?
Evet. Çok değiştim. Artık tam bir psikopatım.
-Vay be, çok havalı. -Değil mi?
Evet, havalı.
Ayrıca çok yardımcı oluyor.
-Çünkü içimden atabiliyorum. -Aynen.
Evet, o zaman üstüne gelip hıncımı senden çıkarmam gerekmez.
Gördün mü? Bu yeni iş şimdiden bir lütuf.
Evet, kesinlikle.
Sence doğru yapabilir miyim?
Yapabileceğini biliyorum bebeğim.
-Yalancının tekisin. -Gördün mü? Patlamanı istemedim.
Ben Mutfak Şefi'yim. Medeni biriyim.
Ben… Ben patlamam.
Bak? Şimdi kim yalan söylüyor?
Hey.
En iyi Mutfak Şefi sen olacaksın.
Yalan yok mu?
Asla.
Öptüm.
ÇOK AMAÇLI HİZMET & MUTFAK ALANI TONY'Yİ ARAYIN
İşte bu. Bayilik bebeğim.
-Ocakları şuraya koy. -Güzel, güzel.
Dilimleyici arkaya.
Buzdolabı altta.
Burada hiçbir şey yok!
Anladım. Hayalet mutfak. Görünmez.
Sanki burada ama göremiyorsun.
Neden bu kadar negatifsin?
Hep ortalığı karıştırıyorsun. Harika olacak.
Albert, işe başladık.
Mükemmel.
Tüm belgeleri…
hemen sana e-postayla göndereceğim.
Yapabileceğim başka ne var?
Nasıl istersen.
Yalan söylemiyorum. Korunma kullandım.
Aman Tanrım.
Ona gerçek adımı söylemedim.
-Bu Kuzen Moody. -Kuzen Moody.
Tamam, sıradaki geliyor.
Kadın çirkindi.
O kadar çirkindi ki hayvanat bahçesine gittiğinde
bir giriş bileti verdiler…
-bir de çıkış bileti. -Ve bir çıkış bileti.
Evet, bu Red Amca.
Hayır, o kardeşim Zeke.
-Ne? -O, Zeke.
Hayır, o sayılmaz. İkizler.
Tamam, sonuncusu.
Bir at, bir at, krallığım karşılığında bir at.
-Bu tabii ki Sör Derek Jacoby. -Doğru.
"Roma ayaktakımıdır. Onlara ölüm sunacak, onlar da bunun için ona tapacak."
-İyisin. -Yani…
Bugün ne yapacaksın?
-Teşekkürler. -Teşekkürler.
Bakalım. Yüz yıldır ilk boş günüm.
Seninle takılacağım, komaya girene kadar bunları yiyeceğim
ve günün kalanında kimseyle konuşmayacağım.
Kulağa harika geliyor.
Teşekkür ederim. Katılıyorum.
Bu konuyu açmamak için çok uğraştım.
Tanrım, kes şunu.
Neden böyle gülümsüyorsun? Dur.
Tamam, kaldırıyorum… Tamam.
Kaldırıyorum.
Çok gurur duyuyorum
ve bu çok havalı bir şey.
Ve seni çok ama çok seviyorum.
Ve diyeceğimi dedim.
Harika, tamam.
-Bitti mi? -Bitti.
-Harika. -Bu konuyu bir daha açma.
Açacak bir şey yok, gerçekten.
-Hiçbir şey. -Hayır.
Gördüğüm en havalı şey.
-Aman Tanrım. -Sadece yemeğimi yiyorum.
-Normal şekilde mi? -Evet.
-Tek elle kesebiliyorum.
Tamam, bu… Zorlandığını hissediyorum.
…iki yıldızla geri döndü.
Sue'yu on yıldan fazladır tanıyorum.
-Çok iyi biri. -Evet.
Zaten harika gidecekti ama onunla konuşman Tanrı'nın bir lütfu.
Harika biri.
-Bilmiyorum. -Neyi bilmiyorsun?
Bilmiyorum. Bunu daha önce hiç yapmadım.
Carmy, çok kolay olacak dostum.
İyi birisin ama aynı zamanda tuhaf birisin.
Garip bir işin var ve etrafında bir sürü tuhaf, itici insan var.
Bir sürü hikâyen var.
Michelle'le ilk tanıştığımda, sanırım yeni insanlardan
ailesinin ne kadar psikotik olduğunu gizlemeye çalışıyordu
ama sen ön plana çıkarmalısın.
Senin hikâyelerin, travmaların, karanlık yönlerin ve yemeklerin var.
-Evet. -Bayılacaklar.
Ev satmanın tam tersi.
Perili olduğunu baştan söylemelisin.
Şunu söyleyeyim, kıskandım. Keşke ben de senin gibi olsaydım.
Sıradan bir işim var.
Güzel bir karım var. Ailem iyi sayılır.
Hiçbir şeyim yok. Senin hazine sandığın var.
Güzel olacak dostum.
Tamam, çok yardımcı oldun. Teşekkürler.
Gülümse ya da gülümseme. Bence artık önemi yok.
-Tamam. -Eski moda bir şey.
Pekâlâ.
Bekler misin?
-Burada mı? -Evet.
Evet.
Tamam. Teşekkürler.
-İyi şanslar kuzen. Bu iş sende. -Tamam.
Selam.
Sue'yu görmeye geldim.
Tamam, adınız ne?
Carmen Berzatto.
Tamam. Geldiğinizi söylerim.
Tamam. Teşekkürler.
-Carmen? -Selam. Evet.
-Sue. -Selam Sue.
-Selam. Çok memnun oldum. -Ben de.
-Otur, otur. -Teşekkürler.
Rahat ol.
Steven'ı tanıyorsun demek?
Evet. Steven, kuzenim olur.
Hangi taraf? Anne? Baba?
Büyük bir ailem var.
Evet, sanırım biraz… Açıklaması zor.
Anlıyorum. Bende de birkaç tane var.
Şef olduğunu söyledi.
Şeftim.
Evet, yok, artık değilim. Evet.
Çok iyi olduğunu okudum.
Fena değildim, evet.
Söylesene, nasıl bir şey?
TV'deki gibi mi? Bağırma çağırma falan?
-Olabiliyor. Evet. -Evet. Eminim.
Ne zaman o restoran programlarından
birini izlesem TV'ye bağırıyorum.
"Herkes bir sussun ya" diyorum.
-Ve… -Evet.
-Yanlış değilsin. Evet. -…dinlesin.
-Evet, çok fazla dram. -Evet.
Carmen… Carmen diyorlar, değil mi?
Tabii, evet ya da Carmy.
Carmy.
Peki Carmy, seni buraya hangi rüzgâr attı?
Şey…
Ben… Sanırım ben hep…
şeyi…
Pardon, biraz gerginim de.
Gergin olacak bir şey yok.
Tamam.
Evet, pardon, ben sadece…
Sanırım ben hep kendimi ifade etmek için
yaratıcı bir yol aradım.
Çizmeyi çok seviyorum.
Sanatı seviyorum.
Sanırım beni yemeğe çeken de bu oldu.
En başta, yani profesyonel olarak.
Aptalca şeyler mi söylüyorum? Pardon, bu…
Hayır, istediğini söyle.
-Tamam, teşekkürler. -Evet, tabii.
-Evet. Ailemin bir restoranı vardı ve… -Çok hoş.
O yüzden büyürken sanırım ben…
Bilmiyorum,
yemeklerin renklerini severdim.
Yemekler hazırlanırken renklerin değişmesini falan…
Evet, kocamla bir restorana gitmiştik, Ever.
Biliyor musun?
Evet, orada çalıştım.
Tabii ki.
Başlangıç yemeği ya daha doğrusu sunum masaya geliyor.
Sadece bezelye ve et sipariş ediyoruz. Bezelye ve et.
Ve biz… Resmen ona bakıp birbirimize diyoruz ki,
"Hiç bu tonda bir yeşil görmemiştim."
Bu…
Canlıydı.
Evet, doğru kelime bu.
Yani yemek yapmayı bırakıyorsun.
Bu…
Büyük bir değişiklik, eminim.
Neyi başarmak ya da keşfetmek istediğine dair bir fikrin var mı?
Evet.
Geçen hafta bir servis vardı
ve her şey ters gitti.
Daha en baştan hava dâhil her şey.
-Çok… Kötüydü. Evet. -Özür dilerim.
Aslında daha önce görmediğim bir şey değil.
Bence restoranlarda her şey kötü gider.
Doğası gereği,
sürdürülemez bir yanı var.
Tehlikeli bir meslek.
Sinir bozucu bir meslek.
Sadece… Çok…
Çok zor.
Evet ama engeller, zorluklar,
bu biraz…
-İşin özü bu. -Evet.
Anlıyor musun? Gerçek bir kazanma ve başarı hissine kapılıyorsun
ama bu bir dakika sürüyor
çünkü ertesi gün yeni engellerle
aynı şeyi aynı şekilde yapman gerekiyor.
Ve sanırım uzun zamandır ben…
Pardon, bunu şöyle söylemek daha doğru olur: Bu işi yaptığım süre boyunca…
Sanırım sadece
günü bitirmek istedim.
Sadece bunu atlatmak istedim.
Bu durumdan
sağ çıkmak istedim.
Ve ben…
Arkadaşlarımı tanımak istemedim.
Onlarla ilgilenmek istemedim.
Onları mutfakta
hayatta kalmama yardımcı olacak
araçlar olarak gördüm.
Geçen gün
gerçekten
katıldığım en kötü servisti.
Tam bir rezaletti, tamam mı?
Sorun ekip değildi,
koşullar yüzündendi.
Ve…
biliyorum ki
baştaki ben olsaydım…
Yani Baş Şef ben olsaydım
daha kötü olurdu.
Hayatta kalabilirdim ama…
İşi nahoş hâle getirirdim
çünkü işin bana verdiği his buydu.
Kendimi öyle hissetmiştim
çünkü bence çoğu zaman
kendi içimde bir sürü şey yaşardım.
Çünkü çoğu zaman
kafamın içinde bir fırtına kopardı ve…
Bu servis…
Herkes çok önemsedi.
Evet ve herkes çok çabaladı
ve herkes çok sevdi.
Sanki tek bir kişinin
hayatta kalma mücadelesi gibi gelmedi.
Bir grup insan, birbirini desteklemeye,
birbirini yükseltmeye çalışıyordu.
Ve…
İşler çığırından çıktıkça, ve çıkıyordu da
ve ne kadar kontrolden çıksa da…
aslında çıkmadı…
Ve…
Herkesin başarılı olmasını izledim.
Bu çok…
harikaydı.
Her ne kadar berbat olsa da
hiç bu kadar eğlenmemiştim.
Tamam.
Vay canına, bu…
Sanırım burada ne başarmayı ya da keşfetmeyi
umuyorsun diye sorduğumda kast ettiğim…
Pardon.
…bir mimarlık firmasında stajyer olaraktı ama…
Evet, özür dilerim.
İyi misin?
Evet.
Limit Yok
Doğum günün olduğunu biliyorum.
Merhaba.
Pekâlâ, sana bir saniyeliğine işimi göstermek istiyorum,
sonra eğlenceli bir şey yaparız, tamam mı?
-Anlaştık mı? -Anlaştık.
Tamam.
Ama şunu söyleyeyim, işim, restoranım çok ama çok ciddi.
Tamam mı? Çok lüks. Çok profesyonel.
Yani gülmek yok.
-Carmy Amca gibi mi? -Eğlenceli değil. Ne?
Carmy Amca gibi ciddi mi?
Aynen Carmy Amca gibi, evet.
Tamamdır. Sağa dön.
Şimdi mutfaktasın.
Şuna bak. Dur, bak. Buna.
Dur, dur. Tüm tatlılar burada yapılıyor.
-Ne düşünüyorsun? -Tamam.
Aslında bebeğim, duvarın diğer tarafında bir ışık düğmesi var.
Benim için onu açar mısın?
Teşekkürler.
Mutlu yıllar sana
Mutlu yıllar sevgili Eva
Mutlu yıllar sana
Üfle!
Evet!
Hey çocuklar! Hadi, hadi!
Al.
Bu ne?
Seyahatte ihtiyacın olabilecek her şey.
Ülke dışına sadece bir kez uçtum
ve gerçekten nefret ettim.
Faydası olan ya da keşke olsaydı dediğim her şey burada.
Mide bulantısı için Dramamine, baş ağrısı için Tylenol,
miden ağrıyorsa TUMS
ve miden çok ağrımıyor ama geğirmen gerekiyorsa Alka-Seltzer.
Bir de yarım Xanax. Gerçekten tek ihtiyacın olan bu.
Tamam.
Yükselirken kulakların çok tıkanırsa diye
kulak tıkacı.
-Acil C mi? -Acil C.
Gidiş ve dönüş uçuşu için.
-Teşekkürler Şef. -Evet, tabii.
Hiçbir fikrin yok.
Hiçbir fikrim yok.
-Pasta! -İlk dilimi ister misin?
İster misin?
Tamam, saygı duydum.
Harika, bunu keselim…
-İste, seyahati iptal edeyim. -Ne?
Konferans dört gün sürüyor
ama oraya gitmek ve dönmek bir günden fazla sürüyor,
ayrıca saat olayı da var ve sanırım bir gün kaybediyorum.
Ayrıca Tokyo'nun dışında da bir ninja müzesi var.
Orada bir gün geçirmeyi umuyordum.
Ama sizi bırakıyorum diye üzgünüm.
Anlıyorum.
Ama bunu hallederiz
ve senin sayende hallederiz.
Bu harika olacak dostum. İyi vakit geçireceksin.
Sanırım öyle. Teşekkürler.
Tamam, dilim ne kadar büyük olsun?
-Bir şey getireyim mi? -Evet.
Tamam.
-Etiket. -Etiket.
Ve şeker, tuhaf aromalı ne varsa.
-Tuhaf aromalı şeker. -Evet,
-ya da sınırlı üretim gibi. -Tamam, sınırlı üretim.
Evet, bir de fotoğraf kabini fotoğrafı çekersen
verir misin? Yüzünün şöyle olduğu bir tane…
-Evet. -Süper.
Samuray kılıcı da benden olsun.
Teşekkürler.
Mikey Claire Bear hakkında haklıydın
Bugün seni düşündüm İletilmedi
Sorun yok. İletilmedi
ÖRDEK DEMİ - BEZELYE FİLİZİ - WAGYU TAZE BEZELYE - ISPANAK PÜRESİ
HARDAL TURŞUSU
Vanilya.
Babam mum toplama görevinde.
Hayır, hayır!
Hızlı gidiyoruz.
Aman Tanrım. Tuttum, tuttum.
Kimse elini sokmadı mı? Cidden mi?
-Evet. -Tadı nasıl?
-Ben kestim ve tabağa koydum. -Evet. Tamam.
-Düşürürsem ve… -Hadi. Tamam.
-Al tatlım. -Peki.
-Evet. -Köşe istiyorum.
Evet, yok. Köşeler çocuklar için.
Yetişkinlere ortası. Kural bu.
Evet ama en iyi kısmı orası.
Tamam, ne kadar büyük bir dilim istiyorsun?
Kocaman. Kocaman yiyebilirim.
Bu köşeyi mi istiyorsun yoksa…
Biri benden önce şu köşeyi alsa iyi olur.
Vanilya bu.
Kaç yaşına girdin? Bir sürü mum var.
-Elli. -Elli! Tebrikler.
Tamam.
Emily, annen şeker yok dedi.
Üzgünüm. Elim kolum bağlı.
-Syd. -Durun, hediyeler.
Bana kimse yardım etmiyor.
-Bunu kendim keseceğim. -Ben ederim.
-Bilmem. Bu bıçak çok keskin. -Başka bir bıçak ister misin?
Dur, bu resmen senin işin.
-Hadi. -Sen yapabilirsin.
En azından tabaklara yardım et.
Çifter çifter yapalım. Ekip olarak…
Çifte ekip. Hadi bakalım.
Tamam, hadi bakalım.
Bir sonraki dilim sana.
Ben… etraftan dolaşacağım.
Bu taraftan gideceğim, tamam mı?
Alt yazı çevirmeni: Burcu Erbakan