İyi misin?
Evet, sadece... Sigara içiyorum.
Sen sigara içmezsin ki.
Bilmiyorum dostum. Sadece... Hava alıyorum.
Öyle mi?
Evet.
Servis boyunca benimle konuşmadın.
Odaklanmıştım.
- Bu his hoşuma gitmedi. - Benim de, yani...
Ne oldu?
Ne?
Pete'le konuştum.
Evet.
- Ben de seninle bunu konuşmak istiyordum. - İşte buradayız.
Tamam.
Evet, ben... Ben...
Gidiyorsun.
- Hayır, bu... Gitmiyorum. - Bırakıyorsun...
- Hayır, bırakmıyorum. - ...ve beni bu pisliğin içinde
- bırakıp gidiyorsun. - Hiçbir şey bırakmıyorum.
- Bana söyleyemedin bile. - Hayır... Öyle değildi.
- Pete'ten öğrenmem gerekti. - Syd biraz...
- Biraz bekler misin? - Yani...
Biraz bekler misin? Sadece...
Lütfen. Bir saniye.
Restoran için en iyisi bu. Tamam mı?
Restorana öncelik vermeliyiz.
Güzel.
Güzel mi?
Evet, güzel.
Senin bana diyeceğin buysa benim de sana diyeceğim bu.
Sana diyebileceğim bu mu? Bu ne...
Söylediklerin yeterli değil. Bir şeyler daha demen lazım.
Deniyorum. Ne diyeceğimi düşünüyorum.
Restoranın iyiliği için mi?
- Bu yüzden... - Sevinirsin sanmıştım.
- Sevinmek mi? - Evet!
Sevinmek mı? Ne için sevineyim?
Her saniye para kaybeden ve kapanacak olan
- restoran için mi? - Hayır, öyle değil, tamam mı?
- Söyle o zaman. - Bizi borçtan kurtaracağım.
Bizi temize çıkarıp gideceğim, tamam mı?
Bunu bilmiyordum. Teklifin için çok sağ ol.
- Bunu yapma. - Asıl sen bunu yapma.
- Sydney, lütfen... - Pardon da, boktan planın ne?
Bizi bu borçtan kurtarmak için büyük planın ne?
Bu arada, senin bizi soktuğun borç.
Biliyorum ama tüm suçu bana atamazsın. Bir yolunu bulacağız.
Her şey için seni suçlamıyorum. Belki yüzde 50'den 75'e kadar.
Ama hepsi değil. Ne peki? Neymiş o yol?
- Plan ne? Söylesene. - Artık doğru ekibi kurduk.
Tamam mı? Bu işi doğru şekilde yapacağız.
Tamam, yani doğru şekilde, artık senin olmayacağın doğru ekiple mi? Veya...
Sydney, lütfen. Açıklamaya çalışıyorum.
Hayır. Açıklama... Sadece... Bir saniye konuşmanı duymasam olur mu?
Bunu yapma.
O zaman yardım et, lütfen.
Tek yaptığım bu.
Tek bildiğim bu.
Peki neden benim sorunum olsun bu?
Ben de onu diyorum.
Benim sorunum mu yani?
Hayır, olmaması gerektiği.
Açıkla.
Sanırım bunu başka şeyler yapmam gerekmesin diye yaptım.
Restoran açmak mı?
Aşçı olmak.
Şey gibi... Ne? Kaçış gibi mi?
Tabii, evet.
Yani... Aramıza hoş geldin.
Ne diyeceğimi bilmiyorum. Bunu seviyorsun.
Eskiden seviyordum, evet.
Artık sevmiyor musun?
Hayır.
Sadece... İlham alabileceğim bir şey kalmadı sanki içimde.
Esinlenebileceğim bir şey yok.
Tanrım.
Bunu seviyorsun.
Evet, ne boktan sebeple olursa olsun. Evet, seviyorum.
Bu bir soru değildi.
Sevmeseydim bu kadar saçmalığa katlanmazdım.
- Mevcut saçmalıklar da dâhil. - Anlıyorum.
- Bunu anlıyorum. Anlıyorum. - Neyi anlıyorsun?
Ben sadece...
Sanırım bir sürü gerçekle baş etmenin önüne
bir sürü başka şey koydum ve bunun farkındayım, tamam mı?
Sanırım araya engel koymaya çalışıyordum.
Engel mi?
- Engeller. - Ne gibi engeller?
- Şey gibi... - Her gün menüyü değiştirmek gibi...
- Muhtemelen. - ...ve iletişim kurmamak...
- Evet, muhtemelen. Sanırım. - ...ve insanlardan özür dilememek.
Ve genel olarak lanet bir bela olmak.
- Sanırım... Evet, tamam mı? - Tamam.
Sanırım evet. Ama aynı zamanda...
buradan gitmeye çalışmıyormuş gibi de davranamazsın.
Neden bahsediyorsun sen?
- Sydney... - Hayır, şu an bunu konuşmak istemiyorum.
Mesele bu değil. Şu an bunu konuşmak istemiyorum.
Sakın.
- Adam'ı uzun zamandır tanıyorum. - Kes sesini.
- Farkındasın, değil mi? - Evet, tamam...
Şunu keser misin?
- Sigarayı iyi içemiyorsun. - İyi olacağım.
Sana söyleyecektim.
Sonra her şey tuhaflaştı, ortalık karıştı
- ve can sıkıcı oldu ve o... - Neden yaptığını anlıyorum.
- Anlıyorum. Evet. - Hayır.
- Anlıyorum. Mantıklı.
Ama sana söylemeliydim ve söylemediğim için üzgünüm.
- Sorun değil. - Hayır, sorun
ve sana söylemediğim tüm bu boktan şeylerin bir belirtisi.
Sana söylemediğim için üzgünüm ama manyak gibi davranıyordun.
- Manyak gibiydim biliyorum. - Hayır, cidden manyak.
Ve söylemeye çalıştığım bu.
Üzgün olduğumu söylemeye çalışıyorum. Onu diyorum.
İşi batırıp Richie'ye bağırdığım için mi?
- Herkese bağırdığın için mi? - Biliyorum. Ben de gitmek isterdim.
- Hay sıçayım, anladım! - Bildiğini biliyorum ama hayır Carmy.
Bilmeni istiyorum çünkü bu noktaya geldiği için üzgünüm.
Başından geçen her şey için üzgünüm
- ve ailen... - Bu öyle bir şey değil!
- Evet, öyle. - Hayır, değil. Lütfen.
Çünkü restorandaki esas sorun bu dostum.
Ailen bunları yaşamak zorunda kaldığı için çok üzgünüm.
- Sus. Sus Syd. - Ve senin
- ve Nat'in... - Lütfen sus. Buna gerek yok.
...ve Richie'nin her gün işe gelmesi ve bu boktan durumun
üstesinden gelmek zorunda olması.
Susmayacağım. Üzgünüm.
Susmayacağım çünkü berbat bir şey ve anladığım kadarıyla tam bir kâbus.
Başından geçtiği için üzgünüm ve geçmeye devam ediyor ama acısını restorandan,
burada çalışan insanlardan, lanet işten ve benden çıkarırsan
bu yaptığın işin içine sıçmak...
Biliyorum. Bu yüzden buradan gitmeliyim. Ben de onu diyorum.
Gidip ne yapacaksın? Niye?
Böyle biri olmamak için.
Nasıl?
Ben...
Sanırım araya bir sürü şey soktum, değil mi? Sırf...
Başka şeylerle uğraşmamak için. Tamam mı?
Ve sanırım ben gerçekten... Bunları çözmeye çalışıyorum.
Tamam mı? Artık bana engel olmasın diye.
Artık bundan korkmuyorum. Artık bundan kaçmıyorum.
Bence bu harika.
- Öyle mi? - Tabii ki.
Tamam, bence Adam'ın seni restoranına istemesi harika.
Bence bu harika bir fırsat ve...
Hatta o bence fena değil de, yani...
- Tamam, götlük yapma. - Götlük yapmıyorum.
Gerçek bu. O... Fena değil.
- Ne yani? Sen daha mı iyisin? - Evet, onu ezip geçerim.
Tamam, tebrikler.
- Sen de öylesin. - Sıçayım.
Syd, sen benim asla olamayacağım her şeysin.
Neden bahsediyorsun?
Sen... Öylesin. Düşüncelisin.
Kendini hislerine kapatmıyorsun, değil mi?
İnsanları önemsiyorsun. Doğal bir lider ve öğretmensin.
Ve tüm bunları doğru sebeplerle yapıyorsun.
Ve anlıyorum. Bu harika bir fırsat, tamam mı?
Ve çok para kazanabilirsin
ve kimi istersen işe alabilirsin, değil mi?
Ama burası... Şu anda anca yola girmeye başladı.
Canlanmaya başladı, değil mi?
Ve şu anda bu binada senin için bir trenin önüne atlayacak yedi kişi var.
Senin başarılı olman için elimden geleni yapacağım ama...
Bu binada iyi olma ihtimali olan her şey
senin içeri girmenle başladı.
Ayakta kalma ihtimali de...
Senin elinde.
Bunu nasıl söylersin?
Sana kendime inandığımdan daha çok inanıyorum.
Tanrım.
Neden?
Çünkü The Bear sensin.
- Ya yanılıyorsan? - Yanılmıyorum.
- On saniyede bir fikir değiştiriyorsun. - Biliyorum. Ama mesele o değil.
- Mesele o değil. - Ne o zaman? Gidiyorsun.
Syd, bana ihtiyacın yok.
Sana ihtiyacım olmadığını biliyorum ama konu bu değil.
Burada olman gerekiyor.
Ve işler iyi giderken kendini sabote edip kaçıyorsun
- ve bu hiç adil değil! - Hep böyle yapıyorum, biliyorum
- ve bunu kırmaya çalışıyorum. - O zaman niye?
- Bunu değiştirmeye çalışıyorum. - Sen ortağımsın!
- Ben arkadaşınım! Lanet arkadaşınım! - Öyle davranmıyorsun!
Siz ikiniz ne diye bağrışıyorsunuz?
O gidiyor.
Tamam, harika. O göt olmadan temizleriz.
Restoranı bırakıyor.
Ne?
Evet.
Bırakıyor musun?
Emekli oluyorum.
Tabii.
Emekli mi oluyorsun? Daha 12 yaşındasın.
Richie, benden buraya kadar.
Ne buraya kadar?
Restoranlar.
Kafan falan mı güzel senin?
Hayır, doğrudan diyorum. Ben yokum.
Pekâlâ.
Pekâlâ. İyi şanslar amiral. Saatini yollarız.
Ciddiyim.
Evet, biliyorum. Tabii. Elbette. Evet, git hadi.
Tabii ne? Elbette ne? O ne demek? Ne demek istiyorsun?
Hayır, tabii ki git. O konuda çok iyisin.
O ne demek? O konuda çok mu iyiyim?
Hayır, düştük demek. Hem düştük hem de tekmeleniyoruz.
Yani evet, defol git. Sorun yok.
- Bu öyle bir şey değil! Tamam mı? - Peki.
- Klasik kaçış. - Bu öyle bir şey değil. Hayır.
- Savaş veya sıvış. - Bir şey demeye çalışıyorum.
- Savaşmalıyız ve bu sıvışmak. - Bizi borçtan kurtaracağım.
Bizi temize çıkaracağım, tamam mı?
Bu öyle bir şey değil. Restorana öncelik veriyorum.
- Restorana öncelik veriyorum deme. - Yaptığım şey bu!
Tıpkı ailene öncelik verdiğin gibi.
- Hadi Syd, hadi... Hadi. - Richie!
Richie, özür dilerim.
- Richie, beni dinle, tamam mı? - Carmen, defol git.
Ciddi bir şey demeye çalışıyorum.
- Carmen, defol git! - Özür dilemeye çalışıyorum!
Özrünü duymak istemiyorum.
Bırakmıyorsun ki!
Richie, sana bir şey demeye çalışıyorum. Deniyorum...
Duymak istemiyorum. Özürlerin bok gibi.
Şef Sydney, içeri giriyorum.
Birkaç saat kısaltabilir miyiz diye programa bakacağım.
Aslında Şef Carmen bize iyilik yapıyor, o maaş çok işimize yarayabilir.
Yani sağ ol.
Michael'ın cenazesine gittim.
Ne dedin sen?
Ben içeri gireceğim.
- Bence burada... - Hayır. Kal. Bir saniye kal lütfen.
Neden bunu dedin?
Sana daha önce söylemeliydim. Şimdi söylüyorum.
- Ne yapmaya çalışıyorsun? - Sana karşı dürüst oluyorum Richie.
- Ağzıma sıçmaya mı çalışıyorsun? - Hayır.
Şu anda arada buzdolabı kapısı yok.
- Richie, ağzına sıçmaya çalışmıyorum. - Benimle uğraşma.
- Sana bir şey demeye çalışıyorum Richie. - Seni mahvedeceğim.
- Lütfen dur Richie. Richie, dur. - Richie, seninle uğraşmıyorum.
- Seni mahvedeceğim. - Richie, dur. Richie!
Richie, lütfen dur.
Richie, lanet olsun, lütfen dur.
- Lütfen Richie. Lütfen dur. - Tamam. Tamam.
Cenazeye mi gittin?
- Gittim. Cenazeye gittim, evet. - Tamam.
Ne giyiyordum?
Ne?
Cenazeye gittiysen ne giydiğimi bilirsin.
Ne giydiğine dair hiçbir fikrim yok Richie.
Hiçbir fikrim yok.
İçeri girdin ve hiçbir şey söylemedin, kimseyi görmedin mi?
Bir saniyeliğine girdim.
Sonra çıktım.
Sonra arabamda oturdum.
Neden?
Çok ağır geldi.
Hadi canım.
Kime ağır gelmiyor sandın ki?
Biliyorum. Anlıyorum. Utanç vericiydi, utanıyorum ve korkunçtu.
Özür dilerim, tamam mı? Özür dilerim.
Benim için ne kadar zordu, biliyor musun?
Biliyorum, evet.
O...
Şeyden bahsediyordu...
Başa çıkmaya çalışmamızdan, tamam mı?
Bilmiyorduk ki, sen, ben ve Sug, üçümüz...
Dur. O kim?
Ben oyum. Ben...
- Sadece birkaç... Sen çıkmadan önce. - Tamam. Devam et.
Döndüğümde ne yapacağımı bilmiyordum.
Tamam mı? Çok fena kızgındım.
Takılıp kalmıştım, çok korkmuştum ve bilmiyordum.
Nasıl başa çıkacağımı bilmiyordum.
Ne yapacağımı bilmiyordum.
Zamanda geri gidebilseydim farklı bir şey yapar mıydım, bilmiyorum.
Bilmiyorum.
Bilmiyorum ama düşünüyordum ve ben...
Bu konuyu ilk kez düşünüyordum.
Nasıl olduğunu ve bunu daha önce hiç düşünmediğimi. Ne kadar üzgün olduğumu.
Ne kadar üzgün olduğumu çünkü... fark etmemiştim...
Neyi? Nasıl...
Senin de birini kaybettiğini fark edemedim.
Sanki benden nefret ediyordun.
Ediyordum.
Neden?
Çünkü sen...
Ailemin bir parçası gibiydin.
Ailemi gerçekten tanıyordun.
Onunla vakit geçirebildin.
Onu gerçekten tanıyordun.
Sen de tanıyordun.
Evet ama aynı şey değil. Pek de tanımıyordum.
Senin kadar iyi tanımıyordum.
Onun sorununun ne olduğunu çözemiyordum.
Mantıklı.
Ve...
Onun biriyle konuşmasını sağlamaya çalıştım
ama ben...
Sanmıştım ki...
The Beef'te kalabilirsem ona göz kulak olabilirim ama sonra...
Başarısız oldum.
Başarısız olmadın Richie.
Öyle gibi geldi.
Richie, olmadın.
Bu yüzden gitmedin sandım.
Cenazeye bu yüzden mi gitmedim sandın?
Hayır.
Kes şunu. Sen sigara içmezsin.
Şu an kimin umurunda?
Aynen. Ver şunu.
Ben de senden nefret ettim.
Evet, eminim.
Aileni... Aileni seviyorum.
Onlar da seni seviyor.
O da seni çok seviyordu.
Biliyorum.
Biliyorum, seni de seviyorlar. Biliyorsun, değil mi?
Biliyorum ama bu farklı. Ben kuzen gibiyim.
Evet ama Richie, sen bundan ötesin.
Tanrım, sen tam bir aptalsın.
Düzelmeye çalışıyorum.
Öyle mi?
Evet.
Nasıl?
Bilmiyorum. Sanırım o yüzden gitmeliyim.
Seni özlemiştim.
- Sen ne? - Yani...
sen yokken ben...
Tek düşündüğüm şey...
nerede olduğun, ne yaptığın.
Ve ne bileyim, yaşadığın deneyimler.
Bir keresinde Mikey ile bir yolculuğa çıkmıştık.
Jimmy için bir şey taşımamız gerekiyordu ve...
Kasabanın dışındaki gölün kenarından geçiyorduk.
Güzel bir müzik çalıyordu ve...
Evet. Yarım saat boyunca sanki...
Bilmiyorum, mükemmeldi, anlarsın ya?
Daha iyi olamazdı, anlıyor musun? Sanki...
Ben ve kankam
iş için yoldaydık, ve bir anda her şey oturdu.
"Hadi be,
Carmen'in hayatı da böyledir kesin" dedim.
Senin hep böyle hissettiğini düşündüm.
Hayır.
Hiç öyle değildi.
Kıskanıyordum.
Bir yemek kitabı aldım.
Yemek kitabı mı aldın?
Evet, bilmiyorum. Büyütülecek ne var, görmek istedim.
Hangi yemek kitabını aldın?
French Laundry.
- Manyak bir şey. - Evet.
Yemek kitabı bile değil. Wechsler zekâ testi gibi.
Yuvarlak şablon mu? Hadi oradan.
Kolay değil. Değil.
Ama düşünüyordum da eğer bu çocuk...
Bu saçmalıkları çözebiliyorsa çok kodaman demektir.
Tüm bunları bırakıp gitmenin senin için yanlış olduğunu düşünmüyor musun?
Nasıl biri olduğumu bilmiyorum Richie.
Ne demek istiyorsun?
Mutfağın dışında nasıl biriyim bilmiyorum.
Ama restoran...
Güzel olacak. İyi olacak. Anlıyor musun?
- Evet. - Evet.
Biliyorum.
Nereden biliyorsun?
Nereden mi biliyorum? Sen hâlâ bizimlesin, değil mi?
Lütfen bırakıyorum deme.
Duruma bağlı.
Hangi duruma?
Güncellenmiş ortaklık şartları.
Tamam, ne istersen. Ne olsun?
- Bir taraf Jimmy ve... - Evet, bu...
Diğer tarafta da ben,
Nat ve Richie.
Tamam, istediğin buysa.
İhtiyacım olan bu.
Tamam.
Evet.
Tamamdır.
Var mısın?
Ben...
Aziz Patrick Günü elçisi olmak istemiyorum.
- Bu da ne demek şimdi? - Cidden, ne demek bu?
Jestin için sağ ol ama...
Burası benim evim. Bir yere gitmiyorum.
Jest yapmaya kimin vakti var ki?
Bu gerçek mi?
Carmy?
Evet, gerçek. Gerçek.
Kabul Şef Sydney. Benim için bir şeref.
Ama resmî ortak olarak bir sorum var.
Burayı tam olarak nasıl açık tutacağız?
Hay sıçayım, ben de aynı şeyi merak ediyorum.
Bir yolunu bulacağız.
Bulacağız.
Ne yapıyorsunuz siz?
Ne oldu?
Sugar, Pete'le konuştun mu?
- Ne hakkında? - Anlaşma.
Hayır. Avukat-müvekkil gizliliği. Neler oluyor?
Milet. Ne...
O gidiyor.
Restorandan ayrılıyor. Tüm restoranlardan sanırım.
Mikey'nin cenazesine gitmiş.
Carm?
Alt yazı çevirmeni: Burcu Erbakan