ไปไหนมาสามวาสองศอก
ยุคนี้แล้วใครพูดงั้นกันอีก
จริงๆ มันแปลว่าอะไรกันแน่
คิดจริงเหรอว่าตอนนี้ฉันอยากคุยเรื่องนั้น
แค่คิดว่า ดูจากสถานการณ์ทุกอย่างแล้ว เป็นหัวข้อเบาๆ ดี
พยายามจะปล่อยมุกหรือไง
ก็คงงั้นมั้ง
แดนนี่
เห็นพระอาทิตย์ตกรึเปล่า
ท้องฟ้าระบายสีสันเละไปหมด
ให้ตาย จากตรงนี้มองไม่เห็นฟ้าด้วยซ้ํา
แต่จินตนาการได้ไง
ปรากฏว่าฉันจินตนาการเก่งนะ
แดนนี่ อยู่กับฉันก่อน ให้ฉันช่วยนาย
ไม่เป็นไร ฉันจัดการได้แล้ว
ไม่ได้หรอก
นายต้องการความช่วยเหลือ ให้ฉันช่วยนะ
ตอนนี้ฉันกันเธอออกไปได้แล้ว
โคตรเยี่ยม ไชโยให้กับการบําบัด
แดนนี่ ตื่นก่อน
แดนนี่ ให้ฉันเข้าไปเถอะนะ
อะไรนะ
เงียบจัง
ก่อนนี้ในหัวไม่เคยเงียบเลย
แดนนี่
แดนนี่ ตื่นสิ
(ได้แรงบันดาลใจจากหนังสือ "The Minds of Billy Milligan")
(โดยแดเนียล คีย์ส)
เอาถุงครอบเด็กไว้
ดูสิ ดู เอาถุงครอบเด็กไว้
รัดแน่นๆ จะได้เห็นตอนมันหยุดหายใจ
คนต่อไป เชิญ
- ไง สแตน - ไง รัส
ฉันแค่ต้องขอยาเติมหน่อย
เพิ่งได้ไปเมื่อสองอาทิตย์ก่อนนี่พวก
- แล้วไง - สแตน
แค่ต้องผ่านคดีนี้ไปให้ได้ก่อน จากนั้นจะเลิกแล้ว โอเคนะ
เสียใจด้วยจริงๆ
- ไม่เอาน่ะ รัส - สแตน
คนอื่นเขาต่อคิวอยู่นะโว้ย ให้ไว
- นายรู้นะว่านี่มันเฮงซวย - ฉันไม่ใช่คนตั้งกฎน่ะ
ฉันรับใช้ชาติแล้ว แต่ต้องมาขอยาเหมือนเป็นขอทาน
- โอเค สแตน ฉันเข้าใจ... หยุด! - แถมไม่ได้อะไร
- บัญชีก็ติดลบแล้ว - ใจเย็นๆ เดี๋ยวเขาก็จับโยนออกไป
- ประเทศติดหนี้ฉัน - โอเค มานี่ มาเร็ว
นายจําเป็นต้องไปนัดหมอ โอเคนะ
ใจเย็น
ขอบใจ
ครับ
ศาลที่เคารพ...
คุณไม่ได้ส่งโครงร่างการวิจัยตามกําหนด ไม่ได้เข้าสอนตามตารางหลายคาบ
แปลว่าโอกาสได้ตําแหน่งอาจารย์ไม่ค่อยดี
ไรยา คุณได้ให้การในศาลไปแล้ว คุณช่วยเด็กคนนั้นสุดตัวเท่าที่ทําได้
ถึงเวลาถอยออกมาจากคดีนั้นแล้ว
ดีมาก
อย่าให้อารมณ์เข้ามาเกี่ยวข้องกับงานเรา
- ทําไมล่ะ - ว่าไงนะ
เรามาทํางานนี้กันก็เพราะอารมณ์ไม่ใช่เหรอ
- ไรยา - หรือถ้าไม่ใช่เพราะอารมณ์ ก็ควรจะใช่สิ
ผมไปทานมื้อค่ําสายแล้ว เจอกันในห้องเรียน
ขอบใจ
สแตน
เรามีเรื่องต้องคุยกัน
แนวคิดฆ่าตัวตายมันตามตําราเป๊ะ ทําไมฉันคิดไม่ถึงมาก่อนนะ
อย่าคิดแบบนั้น
เขาอยู่ในความดูแลของฉัน สแตน
มีคนมากมายเลยที่ไม่ได้ช่วยเด็กคนนั้นให้ดีพอ
อย่าคิดว่าเป็นเพราะคุณคนเดียว
คุณกลายเป็นจิตแพทย์แล้วเหรอ
ก็แค่พูดเฉยๆ
เรารู้แค่ว่า ถ้าผู้คุมไม่ได้ยินเสียงเขาตกเตียง ป่านนี้เขาตายไปแล้ว
ตอนนี้ทําได้แค่หวังว่า เขาจะรอดจากคืนนี้ไปได้
(กรมราชทัณฑ์ นิวยอร์กซิตี้)
(เกาะไรเกอร์ส)
- ได้สติ เขาบอกแค่นั้นเหรอ - อ่าฮะ
ใครช่วยไปสอนคลังศัพท์คนพวกนี้เพิ่มที
- ไม่ได้บอกแค่นั้นหรอก - มีอะไรอีก
พวกนั้นบอกว่าเขากลับมาขึ้นศาลได้ ปลายสัปดาห์นี้
อะไรนะ ล้อเล่นรึเปล่า
ในสายตาของศาล
เขาแค่ต้องมาฟังคํากล่าวปิดทั้งสองฝ่าย และคําพิพากษา
เขาแข็งแรงพอที่จะมาฟังตรงนั้น
คุณเดินเร็วมาก
- คุณเดินเร็ว - ขายาวน่ะ
แล้วพวกลูกขุนล่ะ
ผู้พิพากษาให้นับว่าเป็นความล่าช้า เพราะปัญหาสุขภาพ ซึ่งดีต่อเรา
พวกลูกขุนมักมองความพยายามฆ่าตัวตาย เป็นการรับว่าผิดจริง
ให้ตาย คนเรามองแต่ด้านที่แย่ที่สุดในมนุษย์สินะ
ใช่เลย แต่คุณไม่มองงั้นสินะ
ใช่ ฉันไม่มองงั้น ลองชวนฉันซื้อสะพานสิ
- ชวนฉันก็ซื้อ - ฮื่อ
แดนนี่ หวัดดีจ้ะ
โอ๊ย ขอบคุณพระเจ้า
ดูเขาสิ เด็กนี่แข็งแรงแล้วเนอะ
โอเครึเปล่า รู้สึกเป็นยังไงบ้าง
เจ็บตรงไหนรึเปล่า
ฉันช่วยหาอะไรให้ได้บ้างมั้ย
แดนนี่
แดนนี่ปลอดภัย
แต่เขาก็ไม่ได้มาอยู่ตรงนี้และจะไม่กลับมา
เรื่องนั้น คุณโทษได้แต่ตัวเองเท่านั้น
ขอฉันคุยกับเขาหน่อย แจ็ค
ผมว่าเราทุกคนรู้ดีว่า คุยแล้วได้ผลออกมาเป็นยังไง
พูดอย่างนี้ไม่แฟร์
ฉันแค่พยายามจะช่วย
ลองคิดถึงอีกไม่กี่วันข้างหน้า ที่แดนนี่จะต้องไปอยู่ในคุก
ซึ่งดูจากสถานการณ์แล้ว เรื่องแบบนั้นน่าจะไม่อาจเลี่ยงได้
คิดอย่างนั้นไหม
ช่วยถามตัวเองหน่อย ถึงตอนนั้น เด็กคนนั้นจะจําเป็นต้องให้ใครช่วยมากกว่ากัน
คุณหรือผม
ใช่ ผมว่าเราได้ความช่วยเหลือจากคุณมาพอแล้ว
ช่วยไปหาเป้าหมายทําบุญทําทานที่อื่น
จากนี้ผมจะจัดการต่อเอง
คุณพยาบาล ผมเหนื่อยมาก อยากขอพักแล้ว
แต่ขอขอบคุณคุณทั้งสองคนมาก...
ที่มาเยี่ยมผม คุณหมอ คุณทนาย
- คุณช่าง... - มีน้ําใจจริงๆ หวังว่าจะได้พบกันใหม่
โอเค
เกลอลากกันเข้าไปยุ่งกับเรื่องวุ่นซะละ สแตนลีย์
หรือลอเรลกับฮาร์ดี้ ไม่เหมือนเรอะ ก็คงไม่เหมือนมั้ง
แหม แต่ละครชวนหัวบ้านๆ หน่อย ก็คงไม่ถึงกับเสียหาย
ฉันบอกแล้วว่าจะเกิดเรื่องแบบนี้
โลกภายนอกนั้นไม่เหมาะกับเธอ พ่อหนุ่ม
ไม่เหมาะมาแต่ไหนแต่ไร
มันโหดร้ายทารุณเกินไป
เป็นเด็กดีและอยู่แต่ในนี้นะ
อย่าให้ฉันต้องปล่อยน้ําเข้ามาท่วม
เข้าใจตรงกันใช่ไหม
กินเสียหน่อย
ฉันไม่หิว
อาการเขาดีขึ้นถึงจุดที่สามารถ ควบคุมตัวตนทั้งหลายได้บ้างแล้ว
แต่แจ็คคงกลับเข้ามาแย่งที่
เด็กนั่นอาจไม่อยากออกมา
เจอมาเยอะขนาดนั้น จะออกมาทําไม
เราจะทํายังไงดี สแตน
เราแพ้คดี ไรยา
เราต้องทําอะไรได้สักทางสิ เขา...
ไม่มีจดหมายลาตายเลยเหรอ
ไม่มี แต่มี...
เดี๋ยวก่อน ภาพนี้อยู่บนเตียงกับเขา
- อดัม - อดัม
คุณเป็นอะไรถึงต้องรักษาด้วย การกินโคลโนพินถี่ๆ
เรื่องจากสงคราม
"เรื่องจากสงคราม" เหรอ
หมายความว่าไง ลงรายละเอียดหน่อย
พีทีเอสดี
ผมยังหนุ่ม เรียนรด. อะไรงั้น
ยังเด็กเกินจะมียศ เรื่องก็เลยจบไม่สวย
หมายความว่าไง คุณเสียทหารใต้บังคับไปเหรอ
ใช่ เสียไปเยอะเลย แล้วก็ถือว่าเป็นความรับผิดชอบของผม
ฉันไม่เข้าใจว่าคุณพูดเรื่องอะไร
ผมบอกไปแล้วไง ผมเรียนนักศึกษาวิชาทหาร
แปลว่าคุณอาสาไปเวียดนาม เรื่องที่เกิดขึ้นเลยเป็นความผิดคุณงั้นเหรอ
- จะมองอย่างนั้นก็ได้ ฮื่อ - แหงสิ
หรือคุณก็แค่ไปรบในสงคราม คุณยังเด็ก
- พอเลย - ใช่ไหมล่ะ
ช่วยดูสีหน้าผมหน่อย ตรงไหนที่บอกว่า "กรุณาวิเคราะห์ด้วย"
นั่นแหละประเด็น สแตน
ทุกคนที่มีเรื่องปวดใจ จะอธิบายเรื่องให้ตัวเองเชื่อแบบหนึ่ง
"คืนนั้นฉันไม่น่าจะเดินอยู่คนเดียว"
- "ฉันไม่น่าใส่กระโปรงสั้นขนาดนั้น" - ใช่ ผมไม่ควรไป
"ฉันไม่ควรจะโกรธ" "ฉันไม่ควรต่อปากต่อคํา"
เราคิดจนเรื่องเลวร้ายที่เกิดขึ้นกับเรา กลายเป็นความผิดเราเอง
นั่นเป็นทางที่จะจินตนาการว่า เราคุมสถานการณ์ได้บ้าง แต่เราคุมไม่ได้
เพราะเรื่องเฮงซวยเกิดขึ้นเสมอ
จนกว่าเราจะยอมรับว่า เรื่องนั้นไม่ใช่ความผิดของเราทั้งหมด
เราจะไม่สามารถเริ่มกระบวนการเยียวยาได้
คุณโอเคมั้ย ได้กลิ่นขนมปังไหม้รึเปล่า
ตายแล้ว นั่นไง
ห่อไปกินต่อกัน ฉันจะอธิบายให้ฟังในรถ
- เอารถมามั้ย จอดอยู่ใกล้ๆ รึเปล่า - มีรถจอดอยู่ใกล้ๆ
โอเค เดี๋ยวฝนจะตก เราต้องไปละ ช่วยจ่ายแทนทีนะ
ขอกล่องใส่อาหารกลับบ้านหน่อย
สาเหตุที่เราแพ้คดี...
อันที่จริงเรายังไม่ได้แพ้
ใช่ แต่สมมติว่าแพ้แล้ว ทําไมถึงแพ้
เพราะเราต้องทําให้เห็นการล่วงละเมิด ในแบบที่จะทําให้คณะลูกขุนเชื่อ
แต่เราดันทําเรื่องตรงกันข้าม
ก็ใช่สิ ส่งการ์ดไปขอบคุณแคนดี้ได้เลย
ฉันก็ไม่น่าเชื่อถือเพราะว่า แดนนี่ไม่รู้ว่าตัวเองเคยโดนล่วงละเมิด...
- ใช่ ผมเข้าใจ - มีแต่อดัมคนเดียว
คุณทําอะไรอยู่ รวมฮิตคําให้การที่ล่องจุ๊นงั้นเหรอ
เราอาจเรียกพยานผิดคน
เรื่องที่เกิดขึ้นกับแดนนี่ เรื่องที่เกิดขึ้นกับอดัม
ไม่ใช่ความผิดของแดนนี่เลยสักนิด
แต่เขาไม่รู้ไง
ความรู้สึกผิด ความอับอาย
บังตาทําให้เขามองสิ่งที่เกิดขึ้นจริงๆ ไม่ออก
เราต้องทําให้เขาเห็น
นั่นเป็นวิธีที่ได้ผลกับแดนนี่
จิตของเขางดงามแบบนั้นแหละ
เขาจะค้านเรา แต่ถ้าเราทําให้เห็นความจริง สุดท้ายเขาจะเชื่อเรา
เขาจะมองออกว่าจริงๆ แล้วเกิดอะไรขึ้น ลูกขุนก็จะได้มองออกเหมือนกัน
- ลงทางด่วนแยกหน้า อีกไมล์นึง - โอเค
(คณะจิตวิทยา)
ไง ไหนว่ามีสอน
- หมดโอกาสทางนั้นละ - หมายความว่าไง
ฉันไปบอกคณบดีว่าขอลาอีกหนึ่งวัน เขาบอกว่าฉันต้องเลือก
- เสียใจด้วยนะ - ใครอยากเป็นอาจารย์ตั้งแต่ต้น
พวกนั้นแก่หงําเหงอะ ฉันไม่อยากแก่ ไม่มีใครอยากแก่
- ใช่มะ - ใช่
สแตน งานนี้จะได้ผลมั้ยเนี่ย
มาถามผมเนี่ยนะ
ไง
พอดีต้องมาศาล อยากมาอวยพรให้โชคดี
รู้เลยว่าซวยแน่เวลาตํารวจมาถือหางข้างเรา
ต้องปากเสียตลอดนะ คามิซา
- ไง - หวัดดีค่ะ
แฟรงค์ฝากผมอวยพรให้คุณด้วย
- เขาไม่ได้พูด - เขาไม่ได้พูด
เรื่องไม่ได้เป็นอย่างที่เราต้องการเสมอไป
พูดถึงฉันหรือพูดถึงตัวเอง คุณตํารวจ
คุณทุ่มลงไปทั้งใจ ให้เรื่องนี้
และไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น นั่นก็มีความหมายมาก
- ดูแลตัวเองด้วยนะ - เหมือนกัน แมทตี้
ได้
- พาคณะลูกขุนเข้ามา - ทุกคนกรุณายืนขึ้น
ประหลาดนัก
ต้องลงสนามขณะที่ใกล้จะหมดเวลา และถึงยังไงกีฬานัดนี้ก็แพ้
แค่เสียดายที่ผมไม่มาให้ไวกว่านี้ เผื่อจะได้สนุกกับเกมบ้าง
กรุณานั่งลง
คุณคามิซา ฝ่ายจําเลยพร้อมปิดคดีหรือยัง
เบิกพยานอีกคนเดียวครับ ศาลที่เคารพ
ตกลง เรียกมา
ฝ่ายจําเลยเรียกแดนนี่ ซัลลิแวนขึ้นให้การ
นั่นชื่อคุณ
โปรดสาบานว่าจะพูดความจริง พูดความจริงทั้งหมด
และไม่พูดอะไรนอกจากความจริง ไม่อย่างนั้นขอให้มีอันเป็นไป
สาบาน
กรุณาบอกชื่อเต็มและที่อยู่เพื่อให้รู้ทั่วกัน
แดเนียล ซัลลิแวน เลขที่เก้า ถนนเอลม์ เอลม์ริดจ์ นิวยอร์ก
แต่นั่นไม่ถูกไม่ใช่เหรอ
ผมค่อนข้างแน่ใจว่านั่นคือที่อยู่ของผม
ไม่ใช่ที่อยู่ผิด แต่ชื่อผิด
คุณคือแดนนี่ ซัลลิแวนเหรอ
แน่นอน ผมคือแดนนี่ ซัลลิแวน ไม่อย่างนั้นจะเป็นใคร
- คุณชื่อแจ็คไม่ใช่เหรอ - ขอค้าน
- ไม่ว่าฝ่ายจําเลยกําลังเล่นอะไร... - ศาลที่เคารพ
แดนนี่ ซัลลิแวนยังบริสุทธิ์จนกว่าจะตัดสินเป็นผิด
นี่คือสิทธิ์ของเขา และในคดีนี้
จําเป็นที่อย่างน้อยเราต้องลองเปิดใจคิด ว่านั่นอาจไม่ใช่แดนนี่
- ศาลจะอนุญาต - ศาลที่เคารพ...
ผมขอคุยกับแดนนี่
- คุณกําลังพูดอยู่ครับ ตัวจริง... - เป็นๆ
และเมื่อได้ขึ้นมาแล้ว ผมจะยินดีมากถ้า...
มีโอกาสได้เล่า...
เรื่องราวฝั่งของผม ถ้าทุกคนไม่ว่าอะไร
โอเค "แดนนี่" เล่าเลย
ผมเกลียดพ่อเลี้ยง
ก่อนที่เขาจะมาอยู่กับเรา ชีวิตเรา...
มีแต่ผมกับแม่ เมื่อเขามา เขาปฏิบัติต่อคุณแม่ได้เลวร้ายมาก
คิดว่าคงเรียกได้ว่าเขาใช้ความรุนแรงกับแม่
ผมอ้อนวอนให้แม่เลิกกับเขา แต่แม่ก็กลัวเหลือเกิน
คือ คุณแม่เชื่อแน่ว่าเขาจะหาตัวจนเจอ และทําร้ายแม่อีก
นั่นอาจเป็นสาเหตุที่ผมยังอยู่ใกล้บ้านขนาดนั้น
เขาไม่เคยหยุดทํารุนแรง มีแต่จะหนักมือขึ้นเรื่อยๆ
ผมเพียงแต่อยากขู่ให้เขากลัวจนหนีไปเอง
ผมรู้ว่าสิ่งที่ทําลงไปนั้นผิด และผมขอรับผิดชอบแต่เพียงผู้เดียว
ศาลที่เคารพ โปรดถือว่าผมมีพยานที่เป็นอริ
พยานที่เป็นอรินั่นคือลูกความคุณ
อย่างที่บอกครับ ผมไม่เชื่อว่าเขาคือลูกความ
คุณคามิซา เอาจริงๆ ผม...
ผมแค่ขอมุมเบี่ยงนิดหน่อย ถ้าศาลจะอนุญาต ได้โปรดครับ ศาลที่เคารพ
คุณคามิซา ดึงดันไปคุณมีแต่จะยิ่งขายหน้า
ใช่
โอเค เอาเป็นว่าเราเห็นไม่ตรงกัน
ชายคนนี้หล่อเหลามาก ว่ามั้ย
แน่นอน
- คุณคามิซา... - ได้โปรดครับ ศาล แค่...
เด็กชายอีกคนในภาพนี้เป็นใคร
นั่นคืออดัม
แล้วอดัมเป็นใคร
ผมไม่เข้าใจว่านี่เกี่ยวกันตรงไหน
แต่คุณไม่ใช่คนคุมในศาลนี้ คุณต้องตอบคําถาม
นี่เป็นแนวคําถาม ที่ไร้ประโยชน์โดยสิ้นเชิง ศาลที่เคารพ
- ตอบคําถามมา แจ็ค - ผมไม่มีทางกระทําเช่นนั้น
พยานต้องตอบคําถาม
- อดัมเป็น... อดัม... - เป็นพี่ชายฝาแฝดของผม
แฝดของแดนนี่รึ
คุณน่าจะพบว่า นั่นคือสิ่งที่ผมเพิ่งพูดไปหยกๆ
โอเค
ทีนี้ จํารูปใบนี้ได้ไหม
เอามาจากผนังห้องรับแขกของแดนนี่ใช่ไหม
- ใช่ - ในนี้มีรูปใคร
นั่นแคนดี้ คุณ... แม่กับผม
มีส่วนไหนของภาพที่ดูแล้วประหลาดไหม
ผมไม่เข้าใจ คุณพูดเรื่องอะไร
ทําไมถึงไม่เข้าใจล่ะ
มีอะไรผิดประหลาดไปในรูปใบนี้ไหม
ไม่มี
ไม่มีอะไรประหลาดเลย
ตอนนี้อดัมอยู่ไหน แดนนี่
แดนนี่
ตอบคําถามด้วย แดนนี่
เขาตายไปแล้ว
ตายเมื่อไหร่
เมื่อเขายังเป็นเด็ก
ไม่ได้เป็นทารกเหรอ
ไม่ใช่ ตายตอนเขาเป็นเด็กประถม
งั้นทําไมเขาถึงไม่อยู่ในภาพนี้
- หรือภาพนี้ - ผมไม่รู้
- หรือภาพนี้ - ผมไม่ทราบ
หรือ...
หยุดนะ!
หยุดอะไร หยุดถามคุณเหรอ
- เปล่า ผมไม่ได้คุยกับคุณ ผม... - หรือภาพนี้ หรือภาพนี้อีก
ทําไมในทุกภาพ ถึงมีเด็กอยู่ในภาพแค่คนเดียว
เกิดอะไรขึ้นกับอดัม แดนนี่
- ผมจะถามอีกครั้ง เกิดอะไรขึ้นกับอดัม - อย่านะ
กูบอกแล้วไงว่าเกิดอะไรขึ้นกับอดัม
คุณซัลลิแวน ห้ามใช้คําหยาบในห้องพิจารณาคดีนี้
ขออภัยครับ ศาลที่เคารพ ผม...
เอาละ เขาตาย ตายยังไง
ผม... ผม... ผม... ผม...
คุณจะจําไม่ได้จริงๆ เหรอ
ให้ตาย
แดนนี่
เกิดอะไรขึ้นกับอดัม แดนนี่
หวัดดี แดน
อดัม
เกิดอะไรขึ้นกับอดัม แดนนี่
เขาต้องจากไป
ทําไม
เพราะสิ่งที่เขาทําลงไป
อดัมทําอะไรลงไป
เขาอยากให้เรื่องนั้นเกิดขึ้น เขาอยากให้มาร์ลินทํา
เพราะเขาอยากให้ทุกอย่างเรียบร้อยเหมือนเดิม
เพราะเขาไม่อยากให้แม่ของเรา ต้องอยู่อย่างเดียวดายอีก
เขาอยากให้มาร์ลิน...
ลงมือทําอะไรก็ได้ที่อยากทํากับเขา
แล้วมาร์ลินก็ข่มขืนเขาซ้ําแล้วซ้ําเล่า
แต่เขาต้องการอย่างนั้น
ผมจึงต้องส่งเขาไปไกลๆ
อดัมเป็นใคร แดนนี่
พี่ชายผม
แต่คุณไม่เคยมีพี่ชายนี่
ไม่มี
อดัมเป็นใคร แดนนี่
ผม
อดัมคือผมเอง
ฝ่ายจําเลยไม่มีคําถามต่อครับ ศาล
ในจังหวะนั้น คุณรู้สึกยังไง
ผมจําได้แต่ความเงียบ
คณะลูกขุนได้คําพิพากษาหรือไม่
ได้แล้ว ศาลที่เคารพ
ไม่คุ้นเลย
การที่ไม่มีเสียงโหวกเหวกในหัว ที่คอยจะออกมาช่วย
จําเลยโปรดยืนขึ้น
แต่ผมเจอสิ่งที่จะช่วยผมได้
จริงเหรอ อะไร
หัวหน้าคณะลูกขุน โปรดอ่านคําพิพากษา
เรา คณะลูกขุนมีความเห็นเป็นเอกฉันท์ว่าจําเลย
แดเนียล ซัลลิแวน
ไม่มีความผิดในทุกกระทง เนื่องจากเขาเป็นคนวิกลจริต
คุณซัลลิแวน
แดนนี่ ขอความเห็นไปลงหนังสือพิมพ์
ขอความเห็นหน่อย คิดยังไงกับเรื่อง...
เก่งมาก ไอ้หนู
ยามต้องพบว่าตนเองเจอปัญหา พระแม่มารีปรากฏขึ้นมา
มีนักบุญมาช่วยไว้ เพลงของเดอะบีทเทิลส์เนี่ยนะ
เปล่า
คุณต่างหาก ไรยา
คุณช่วยผมไว้
คุณล่ะรู้สึกยังไงบ้าง
อยากร้องไห้และกรี๊ดไปพร้อมๆ กัน
แต่ตอนนั้นฉันแค่เหนื่อยมาก
ประหลาดดีนะที่ผมเป็นฝ่ายถามบ้าง
อารีอานาอยู่ไหน
ขอบคุณที่มาคุยเรื่องนี้กับผม
เวลาจิตของเราแยกจากความจริง
เราจะลืมความรู้สึกของคนอื่นๆ ไปได้ง่ายๆ
- อย่างนั้นเหรอ - ใช่สิ
ผมก็คิดถึงคุณมาก
แต่ไม่เอาน่ะ ตอนนั้นไม่น่าจะแค่เหนื่อยอย่างเดียว
ก็รู้สึกหักมุมด้วยนิดหน่อย
ไม่มีสุนทรพจน์ประกาศชัยชนะที่ศาล
ไม่มีงานเลี้ยงต้อนรับกลับบ้าน
เราไม่ได้ชนะคดีจนคุณเป็นอิสระ แค่ได้โทษที่เบากว่าเดิม
ได้โอกาส
แต่แล้วคุณกลับจากไป จากไปจากชีวิตฉัน
(โรงพยาบาลจิตเวชเซนต์ฟรานซิส)
ตอนแรกฉันนึกภาพไม่ออกเลยว่า
คุณจะบําบัดกับจิตแพทย์คนอื่นได้ยังไง
ในทางวิชาการ ฉันเข้าใจดีว่า คุณจําเป็นต้องสร้างสัมพันธ์ใหม่ๆ
เข้ารับการบําบัดแบบใหม่และเยียวยาจิตใจ
(ห้องศิลปะ)
แต่บอกตามตรง ตอนแรกฉันไม่ค่อยชอบใจหรอก
ฉันก็คิดถึงคุณเหมือนกัน
ฉันคอยถามถึงคุณจากหมอใหม่ของคุณนะ แต่เขาก็บอกความลับคนไข้ไม่ได้
ฉันเลยเป็นห่วงคุณอยู่ตลอดเวลา
ตรงนี้ค่ะ
จนกระทั่งได้ข่าวจากคุณแม่
หวัดดีฮะ แม่
หวัดดีจ้ะ แดน
อะไรทําให้คุณยอมให้แม่มาเยี่ยม หลังเวลาผ่านไปถึงสองปี
เพราะผมเพิ่งรู้ว่า ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานแค่ไหน
ผมไม่มีวันจะพร้อม
ผมจึงต้องเผชิญหน้ากับความจริง
ถึงเวลา
สวยจัง รูปอะไรน่ะ ดาวเหรอ
หิ่งห้อย
หิ่งห้อยเนี่ยนะ
แค่คิดถึงเรื่องในอดีต
สวยมากจ้ะ
เขาให้ผมวาดรูปทุกวัน
บอกว่ามันช่วยเยียวยาใจได้
เมื่อก่อนลูกก็เก่งอยู่แล้ว
แต่... รูปพวกนี้มันไม่เบาเลย
เขาคุยกันว่าจะเอาภาพพวกนี้ไปจัดแสดงด้วย
เหมือนศิลปินตัวจริงเลยสินะ
ใช่
แม่ย้ายไปอยู่โอ๊ควิลล์
ก็เป็นห้องชุดเล็กๆ
มาร์ลินล่ะ
ช่วงแรกๆ เขาก็โผล่มาเมาที่หน้าตึก อาทิตย์ละสองสามวัน
จนตํารวจต้องเข้ามาเกี่ยว
แล้ววันหนึ่งเขาก็เลิก
แม่ไม่ได้เจอหรือได้ข่าวเขามาปีกว่าแล้ว
ตั้งแต่นั้นก็เข้าบําบัดมาเยอะ
แม่คิดถึงลูกทุกวัน
อยากให้ลูกรู้เอาไว้นะ
เพียงแต่แม่รู้ว่าแม่ไม่ได้เป็นแม่ที่ดี
เราทั้งคู่รู้
และการที่แม่...
แม่ทําให้ลูกผิดหวัง
หนักมาก
แม่รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่
ลูกจําพ่อตัวเองไม่ได้
พ่อแท้ๆ น่ะ
ความจริงก็คือแม่ไม่เคยอยากจะเล่า
เพราะไม่มีเรื่องดีๆ จะเล่าให้ฟัง
แม่อายุ 16 ตอนที่ตั้งท้อง
อายุ 17 ตอนที่เราแต่งงานกัน
และเมื่อลูกอายุได้สี่ขวบ...
แม่ก็เข้าใจว่าเขา...
แม่เลยพาเราหนีห่างจากเขาให้ไกลที่สุด เท่าที่จะไปได้
แต่การต้องอยู่คนเดียว...
โอ๊ย มันหนักหนาเกินที่แม่จะรับมือไหว
ดังนั้นตอนที่มาร์ลิน...
เขาดูแข็งแกร่ง พึ่งพาได้เหลือเกิน
เป็นคนที่จะดูแลเราได้
แล้วเราก็จําเป็นต้องมี
จําเป็นต้องมีคนคอยดูแลเรา
จําเป็นต้องมีคนคอยดูแลแม่
คิดว่าช่วงใหญ่ๆ ทีเดียวที่บอกตัวเองว่า... นั่นไม่ใช่เรื่องจริง
ไม่มีทางเป็นเรื่องจริงไปได้
แม่... คงไม่ได้พาผู้ชายแบบนั้น เข้ามาอยู่ในชีวิตเราอีกแล้ว
แต่แม่ก็ทํา
แม่ขอโทษ
เรื่องที่แม่ปล่อยให้เกิดขึ้นกับลูก
ต่อให้ลูกไม่คิดจะยกโทษให้แม่...
แล้วก็ไม่ว่ากันถ้าลูกไม่ยกโทษให้
เพราะพ่อแม่ควรคุ้มครองลูกของตัวเอง
แต่แม่ล้มเหลว
แม่ทําไม่ได้
แม่อยากให้ลูกรู้ว่าแม่รู้ตัว
แม่รู้แล้ว
ผมดีใจที่แม่มา
เอาไว้แม่กลับมาอีกได้เนอะ
เผื่อลูกจะเปลี่ยนใจ
ไม่งั้นแม่ก็จะขอไปเรื่อยๆ
แต่แม่จะไม่ได้ขอโทษอีก
ถ้าแม่พยายามอีก คุณจะมีวันยกโทษให้แม่ไหม
แม่ไม่พยายามหรอก
ก็อาจจะไม่ทํา
เราทุกคนก็ทําเต็มที่เท่าที่จะไหว
บางครั้งเต็มที่ของเราแล้วก็ยังไม่พอ
เขาว่าความปวดใจ ทําให้ศิลปะของเรายิ่งโดดเด่น
ไร้สาระที่สุด
ฉันเห็นด้วย
แล้วคุณล่ะเป็นยังไง ตอนนี้
ก็เหมือนเดิม
เวร
แต่ก็ไม่เหมือนเดิม
- ทําไมไม่ปลุกหนู - ก็โตจะแย่อยู่แล้ว
อ้าว จู่ๆ หนูก็โตแล้วงี้
- นี่จ้ะ - อ้าว ไม่มีรสดัตช์แอปเปิ้ลเหรอ
วันนี้จะไปซื้อให้ เพราะไหนๆ ก็รับจ้างซื้อของให้ลูกอยู่ละ
มานั่งสิ
อีกตั้งห้านาทีกว่าคนไข้คนแรกจะมา ออฟฟิศก็อยู่ข้างล่างเอง
ไม่เอาน่ะ แม่
ลูกเป็นคนวินิจฉัยโรคใหม่เข้าดีเอ็มเอส
ไปช้าแค่ห้านาทีจะเป็นไรไป
ก่อนอื่น เขาเรียกว่าดีเอสเอ็ม
และหนูแน่ใจว่าแม่รู้ เขาไม่ทํากันแบบนั้น
แม่ภูมิใจในตัวลูกสาวตัวเองไม่ได้เหรอ
นี่คือความภูมิใจเหรอ
ช่วยพาหลานไปโรงเรียนด้วยนะคะ
ลูกจ๊ะ ต้องไปโรงเรียนนะ
รักนะจ๊ะ
ฉันไม่ได้เป็นอาจารย์แล้ว ตอนนี้เป็นจิตแพทย์
แล้วก็เป็นแม่
พยายามสุดชีวิตที่จะกล้า
หนักหนาอยู่เหมือนกัน
การบําบัดรวมจิตได้ผล
เห็นชัดว่าคุณรวมตัวตนทั้งหมดเข้าด้วยกันแล้ว
รู้สึกเป็นยังไงบ้าง
ก็ยังต้องทําต่อไปเรื่อยๆ
ผมก็พยายามจะกล้าเหมือนกัน
คุณกล้าอยู่แล้วแดน
คุณกล้าหาญมาตลอด
อาจจะอย่างนั้น
- คุณหมอ - คุณหมอ
แดน เกือบถึงเวลามื้อค่ําแล้ว
ขอบคุณมากค่ะที่ให้ใช้ห้องทํางานของคุณคุยกัน
ยินดีครับ ถือเป็นเกียรติที่ได้พบคุณ
เดินไปส่งฉันได้มั้ย
ได้สิ
สวนที่นี่สวยจริงๆ
ใช่ มองจากหน้าต่างห้องออกมาก็เห็น
ทุกอย่างเปลี่ยนไปตามฤดูกาล
ว่าแต่ว่า ขอบคุณมากที่มาวันนี้
และขอบคุณสําหรับทุกอย่าง
ที่ผ่านนั้นคือเพียงอารัมภบท
เชคสเปียร์ ฉันจําได้
เห็นมั้ย ทุกอย่างอยู่ในหัวคุณอยู่แล้ว
มีความฉลาดของแจ็ค เสน่ห์ของไมค์ ความมั่นใจของอารีอานา
ทุกคนเป็นคุณ
ไม่ใช่ทุกคน
หมายความว่าไง
ผมยังมีหนี้ที่ไม่ได้ชดใช้
ถึงเวลาที่ผมต้องเป็นเทวดาประจําตัวให้เขา
นั่นแหละ ผมจะไปสายละ หวังว่าจะเจอกันอีกนะ หมอ
เช่นกัน แดน
ยามต้องพบว่าตนเองเจอปัญหา
พระแม่มารีปรากฏขึ้นมา
เอ่ยคําเรืองปัญญา ปล่อยมันเป็นไป
และในช่วงเวลาแสนมืดมน เธอมายืนปรากฏอยู่ตรงหน้า
เอ่ยคําเรืองปัญญา ปล่อยมันเป็นไป
ปล่อยมันเป็นไป
เอ่ยคําเรืองปัญญา ปล่อยมันเป็นไป
และยามเหล่าคนใจสลาย ในโลกนี้ทั้งหลายคิดตรงกันว่า
(หากคุณหรือคนที่รู้จักต้องการกําลังใจ)
(กรุณาไปที่ Apple.com/HereToHelp)
สุดท้ายจะได้คําตอบ ปล่อยมันเป็นไป
แม้จะต้องแยกจากกัน
ยังมีโอกาสที่จะได้เข้าใจ
สุดท้ายจะได้คําตอบ ปล่อยมันเป็นไป
คําบรรยายโดย ปัทมวรรณ บูรณมาตร์