Wat een welkome verrassing.
Wie zegt dat nou?
Wat betekent het überhaupt?
Denk je dat ik het daar nu over wil hebben?
Ik vond het best luchtig, gezien de omstandigheden.
Probeer je grappig te zijn?
Ik geloof het wel.
Danny.
Heb je de zon zien ondergaan?
Al die kleuren in de lucht.
Jezus. Je kunt het vanaf hier niet eens zien.
Ik kan 't me inbeelden.
Daar blijk ik goed in te zijn.
Danny, blijf bij me. Laat me helpen.
Geen zorgen. Ik red me wel.
Niet waar.
Je hebt hulp nodig. Laat me helpen.
Ik kan je nu buiten houden.
Fantastisch. Leve de therapie.
Danny, wakker worden.
Danny, laat me toe.
Wat?
Het is stil.
Het is nog nooit stil geweest.
Danny.
Danny, wakker worden.
NAAR HET BOEK THE MINDS OF BILLY MILLIGAN VAN DANIEL KEYES
Stop de kinderen in een zak.
Hou hem dicht, zodat je ze ziet stikken.
Volgende. Kom maar.
- Hé, Stan. - Hé, Russ. Een nieuw voorraadje.
- Je kreeg ze twee weken geleden nog. Stan. - Dus?
Ik wil alleen deze rechtszaak overleven. Daarna stop ik. Oké?
Sorry, man.
- Toe nou. - Stan.
Je houdt de rij op, schiet op.
- Dit is gezeik. - Ik bedenk de regels niet.
Ik heb mijn land gediend en kom hier bedelen en nog krijg ik niks.
- Ze zijn op. - Rustig of ze gooien je eruit.
- Ik heb hier recht op. - Oké. Kom hier.
Ik wil dat je langsgaat bij de dokter. Oké?
- Kalm aan. - Dank je.
Edelachtbare...
Je hebt geen voorstel ingediend en meerdere lessen geskipt.
Dus, zijn mijn kansen verkeken?
Je getuigenis is afgelegd. Je hebt gedaan wat je kon voor die jongen.
Laat die zaak nu los.
Goed zo. We mogen ons werk niet laten leiden door emoties.
- Waarom niet? - Sorry?
Emoties zijn toch de reden waarom we doen wat we doen?
- Rya. - En zo niet, zou dat dan niet moeten?
Ik kom te laat. Tot in de les.
Bedankt.
Stan?
We moeten praten.
Suïcidale ideatie is kenmerkend. Waarom zag ik dit niet aankomen?
Niet doen.
Ik behandelde hem, Stan.
Tal van mensen hebben hem tekortgedaan. Betrek dit niet op jezelf.
Ben jij nu een psych?
Ik zeg het alleen. Als ze hem niet hadden horen vallen, was hij nu dood geweest.
Het is nu hopen dat hij de nacht doorkomt.
PENITENTIAIRE INRICHTING RIKERS ISLAND
Bij bewustzijn? Meer niet? Ze moeten die mensen meer woorden leren.
- Er is nog meer. - Wat dan?
- Hij mag eind van de week weer voorkomen. - Wat? Is dat een grap?
Er wachten alleen nog twee slotpleidooien en een uitspraak.
Daar zou hij fit genoeg voor zijn.
Je loopt zo snel.
- Je loopt snel. - Lange benen.
En de jury?
De rechter noemt het gelukkig een medisch uitstel.
Jury's vinden een zelfmoordpoging vaak verdacht.
Mensen zien altijd 't slechtste in elkaar.
- Klopt. Maar jij niet, hè? - Nee, je kunt mij alles wijsmaken.
Echt waar.
Danny. Hoi.
O, goddank.
Moet je zien. Hij is weer opgeknapt.
Gaat het? Hoe voel je je?
Heb je pijn?
Kan ik iets voor je halen?
Danny?
Danny is veilig.
Maar hij is hier niet en komt ook niet terug. Dat heb je aan jezelf te danken.
- Laat me met hem praten, Jack. - We weten hoe dat de laatste keer afliep.
Dat is niet eerlijk.
Ik probeerde alleen te helpen.
Stel je voor dat Danny straks in de gevangenis zit.
En zoals het er nu voor staat, lijkt me dat onvermijdelijk, toch?
Dus wiens hulp zou hij het hardst nodig hebben?
De jouwe of de mijne?
Nee. Je hebt ons meer dan genoeg geholpen, dus zoek maar een ander hopeloos geval.
Ik los het verder op.
Zuster, ik ben doodmoe en wil nu graag uitrusten. Maar fijn dat jullie...
...me kwamen opzoeken. Dokter. Raadsman.
- Echt... - ...heel aardig. Ik zie jullie vast nog wel.
Je hebt er weer 'n potje van gemaakt, Stanley.
Laurel en Hardy. Nee? Dat zal wel niet.
Nou, een beetje simpele humor is nooit weg, toch?
Ik heb je gewaarschuwd.
Dat is geen wereld voor jou. Dat is het nooit geweest.
Veel te hard.
Doe me een lol en blijf daar, oké? Anders moet ik de boel onder water zetten.
Begrijpen we elkaar?
Eet nou.
Ik heb geen honger.
Hij begon zijn alterego's net een beetje de baas te worden.
Jack liet zich vast weer gelden.
Misschien wilde hij er niet uit. En geef hem eens ongelijk.
Wat doen we nu, Stan?
- We verliezen, Rya. - Er moet iets zijn. Hij...
- Was er geen zelfmoordbrief? - Nee, maar dit...
Nee, wacht. Deze lag naast hem op bed.
Adam.
Dus, hoe komt het dat je clonazepam bij de vleet slikt?
- Oorlogsdingetjes. - 'Oorlogsdingetjes'?
Hoe bedoel je? Kun je 't uitleggen?
PTSS. Ik was jong, ROTC en zo.
Ik was te jong om bevelen te geven en het liep mis.
Sneuvelden er mannen?
Ja. Een hele hoop. En dat neem ik mezelf kwalijk.
- Ik begrijp niet wat je bedoelt. - Dat zei ik net. Ik zat bij de ROTC.
Dus, je had je vrijwillig aangemeld. Is het dan jouw schuld?
- Zo zou je het kunnen zien. Ja. - Ja.
Of je diende in de oorlog en je was nog maar een jonge knul.
- Hou op. - Toch?
Zie ik eruit alsof ik dit wil oprakelen?
Dat is het nou juist. Ieder slachtoffer houdt zichzelf een verhaal voor.
'Waarom liep ik ook alleen?'
- 'Waarom droeg ik ook 'n kort rokje?' - Ja.
'Waarom werd ik ook boos?' 'Waarom zei ik iets terug?'
We nemen onszelf de nare dingen kwalijk.
Dat geeft een gevoel van controle, maar nare dingen horen erbij.
Zolang we niet accepteren dat het niet allemaal onze schuld is...
...komen we er niet bovenop.
Gaat het? Leef je nog?
O, mijn god. Dat is het. Laten we dit meenemen. Ik leg het onderweg wel uit.
- Heb je een auto? Staat hij hier vlakbij? - Ja.
Oké. Het gaat regenen. We moeten gaan. Reken jij af?
Kan ik deze meenemen?
- De reden dat we verloren hebben... - Nog niet.
Ja, maar stel dat. Waarom?
Omdat we de jury moeten overtuigen van het misbruik.
- En we deden het tegenovergestelde. - Met dank aan Candy.
En ik val al af, want Danny wist alleen...
- Ja. Ik snap het. - ...van Adam.
- Ga je alle missers opnoemen? - Misschien hebben we de verkeerde getuige.
Wat Danny en Adam is overkomen, was niet Danny's schuld.
Maar dat weet hij niet. Door zijn schuldgevoel en schaamte...
...ziet hij niet wat er echt gebeurd is, dus we moeten het hem laten zien.
Zo werkt het bij Danny. Dat is zo mooi aan hem.
Hij zal zich verzetten, maar als je hem de waarheid laat zien, zal hij je geloven.
En dan zal hij zien hoe het gegaan is en de jury ook.
- De volgende afslag. Over twee km. - Oké.
FACULTEIT PSYCHOLOGIE
Hoi. Moet je niet lesgeven?
- Niet meer. - Hoe bedoel je?
Ik zei dat ik nog een dag vrij wilde en toen moest ik kiezen.
- Wat erg. - Wie wil er nou professor zijn?
Ze zijn oud. Niemand wil oud zijn. Toch?
- Zal dit werken? - Vraag je dat aan mij?
Hé. Ik was in de buurt. Ik wilde je succes wensen.
- Dat belooft niet veel goeds. - Altijd een eikel, Camisa.
Ik moest je ook succes wensen namens Frank.
- Niet waar. - Nee, klopt.
Het loopt niet altijd zoals je wil.
Heb je het over jou of mij?
Je maakt je altijd hard voor dingen. Nu ook.
En wat er ook gebeurt, dat is heel wat waard.
- Hou je taai. - Jij ook, Matty.
- Haal de jury erbij. - Gaat u staan.
Vreemd. Het veld betreden, terwijl we geen kans meer maken.
Had ik het maar eerder gedaan. Dat was leuk geweest.
Ga zitten.
Mr Camisa, is de verdediging klaar voor de uitspraak?
- Nog één getuige, edelachtbare. - Goed. Toe maar.
De verdediging roept Danny Sullivan op.
Dat ben jij.
Zweer je plechtig niets anders dan de waarheid te vertellen?
Ja.
Kun je je volledige naam en adres noemen?
Daniel Sullivan. Elm Road 9, Elm Ridge, New York.
Maar dat klopt niet, hè?
Ik weet vrij zeker dat dat mijn adres is.
Niet je adres. Je naam.
Ben jij Danny Sullivan?
Natuurlijk ben ik Danny Sullivan. Wie anders?
- Niet Jack? Edelachtbare... - Bezwaar. Wat hij ook insinueert...
...Danny Sullivan heeft 't vermoeden van onschuld, dat is zijn recht.
Daarom moeten we op z'n minst overwegen dat dat Danny niet is.
- Ga uw gang. - Edelachtbare...
Ik wil met Danny praten.
- Daar praat u mee, meneer. In levenden... - ...lijve.
En nu ik hier toch zit, zou ik graag mijn kant...
...van het verhaal vertellen.
Oké, 'Danny'. Ga je gang.
Ik haatte mijn stiefvader.
Eerst waren...
...mijn moeder en ik met z'n tweetjes en hij behandelde haar vreselijk.
Hij mishandelde haar. Ik smeekte haar om weg te gaan, maar ze was doodsbang...
- ...dat hij haar zou vinden en pijn doen. - Daarom bleef ik zo dicht bij huis.
De mishandeling stopte niet, maar werd juist erger.
Ik wilde hem alleen bang maken, zodat hij zou weggaan.
Ik weet dat het verkeerd was wat ik deed. En dat is volledig mijn schuld.
- Edelachtbare, ik heb 'n onwillige getuige. - Hij is uw cliënt.
- Zoals ik al zei: dat betwijfel ik. - Mr Camisa, ik...
Ik heb alleen een beetje speling nodig, als u het toestaat.
Mr Camisa, u maakt uzelf belachelijk.
Oké. Daar worden we het niet over eens.
Knappe vent, hè?
Inderdaad.
- Mr Camisa... - Toe, edelachtbare...
Wie is die andere jongen op deze tekening?
Dat is Adam.
- En wie is Adam? - Dat lijkt me niet relevant.
- Dat is niet aan jou. Geef antwoord. - Wat een onzinnige vragen.
- Geef antwoord, Jack. - Geen denken aan.
De getuige moet antwoorden.
- Adam is... Adam... - ...was mijn tweelingbroer.
- Danny's tweelingbroer? - Dat is precies wat ik zei.
Goed... herken je deze foto?
Die hing in Danny's woonkamer, toch?
- Ja. - Wie zijn dit?
Dat is Candy. Mijn moeder en ik.
- Valt je iets vreemds op? - Ik snap niet wat u bedoelt.
Hoezo niet? Is er iets vreemds aan deze foto?
Helemaal niks.
Waar is Adam nu, Danny?
Danny?
Geef antwoord, Danny.
Hij is overleden.
Wanneer?
- Als kind. - Niet als baby?
Nee, als kind.
Waarom staat hij dan niet op deze foto?
- Of deze? - Weet ik niet.
Of...
- Hou op. - Waarmee? Met vragen stellen?
- Ik had het niet tegen u... - Of deze? Of deze?
Waarom staat er maar één jongen op al deze foto's?
Wat is er met Adam gebeurd?
Nou?
- Dat heb ik je godverdomme verteld. - Er wordt hier niet gevloekt.
Sorry, ik...
Juist. Hij is overleden. Hoe?
Ik...
Ben je het misschien vergeten?
Jezus. O, god.
Danny?
Wat is er met Adam gebeurd?
Hé, Dan.
Adam.
Wat is er met Adam gebeurd?
Hij moest weg.
Waarom?
Vanwege wat hij deed.
En wat deed Adam?
Hij wilde het. Hij wilde dat Marlin het deed.
Omdat hij wilde dat alles goed zou komen.
Omdat hij niet wilde dat onze moeder alleen was.
Hij wilde dat Marlin...
...met hem deed wat hij wilde.
En hij verkrachtte hem keer op keer.
Maar dat wilde hij ook.
Dus ik moest hem wegsturen.
Wie is Adam?
Mijn broer.
Maar je had geen broer, hè?
Wie is Adam, Danny?
Mij.
Adam is mij.
Hier laat ik het bij.
Hoe voelde je je op dat moment?
Het werd stil.
Bent u tot een oordeel gekomen?
Ja, edelachtbare.
Ik was het niet gewend dat de stemmen me niet te hulp kwamen schieten.
Wil de gedaagde gaan staan?
Maar ik had mijn redding gevonden.
Echt? Wat dan?
Hoe luidt het oordeel?
Wij, de jury, achten de gedaagde, Daniel Sullivan, unaniem...
...niet schuldig wegens ontoerekeningsvatbaarheid.
Mr Sullivan. Danny, mag ik je citeren voor de krant?
Wat vind je van deze...
Kijk eens aan, knul.
When I find myself in times of trouble, Mother Mary comes to me.
Ben je gered door een heilige? Een nummer van de Beatles?
Door jou, Rya.
Jij hebt me gered.
Hoe voelde jij je?
Ik kon wel huilen en gillen tegelijk. Maar ik was vooral doodmoe.
Gek dat ik nu de vragen stel, hè?
Waar is Ariana?
Maar fijn dat je dit wilde bespreken.
Bij dissociatie verlies je de gevoelens van anderen snel uit het oog.
- O ja? - Zeker. En ik heb je echt gemist.
Maar je was toch niet alleen moe?
Ik was ook een beetje ontgoocheld.
Er was geen overwinningsrede in de rechtbank. Geen welkom thuis-feest.
We hadden je vrijheid niet gewonnen, maar iets kleiners. Een kans.
Maar toen was je weg. Je was gewoon weg.
In het begin vond ik het moeilijk dat je met een andere therapeut werkte.
Ik wist dat je een nieuwe relatie moest opbouwen...
...en nieuwe therapieën moest volgen en moest helen.
Maar in het begin vond ik dat helemaal niet leuk.
Ik miste jou ook.
Je nieuwe artsen vertelden me niks vanwege hun beroepsgeheim.
En ik was continu bezorgd om je.
Hier is het.
Tot je moeder contact opnam.
Hoi, mam.
Hé, Dan.
Waarom stemde je er na twee jaar mee in dat ze je kwam opzoeken?
Omdat ik besefte dat ik er toch nooit klaar voor zou zijn.
Dus er was geen ontkomen aan.
Het was tijd.
Echt prachtig. Wat zijn dat? Sterren?
Vuurvliegjes.
Vuurvliegjes?
Iets uit het verleden.
Echt prachtig.
Ik mag elke dag schilderen. Dat is therapeutisch.
Je bent altijd goed geweest, maar deze zijn verbluffend.
Ze zeggen dat ze er een paar tentoon gaan stellen.
Als een echte kunstenaar.
Ik woon nu in Oakville. In een klein appartementje.
En Marlin?
Eerst dook hij steeds dronken op bij mijn flat. De politie moest erbij komen.
En op een dag kwam hij niet meer.
En ik heb ruim een jaar niks meer van hem vernomen. Veel therapie sindsdien.
Ik denk elke dag aan je. Ik wil dat je dat weet.
Maar ik weet dat ik geen goede moeder ben geweest.
Dat weten we allebei.
En het feit dat ik...
...je heel erg...
...heb tekortgedaan.
Wanneer wist je 't?
Je herinnert je je vader niet meer.
Je echte vader.
Ik wilde het je nooit vertellen...
...want het was geen leuk verhaal.
Ik was 16 toen ik zwanger werd.
Zeventien toen we gingen trouwen.
En toen je vier was...
...kwam ik erachter dat hij...
Dus we gingen zo ver mogelijk uit zijn buurt wonen.
Maar in mijn eentje...
Ik wist me geen raad.
Dus toen Marlin...
Hij leek zo sterk, zo betrouwbaar.
Iemand die voor ons kon zorgen. En dat hadden we nodig.
Dat iemand voor ons zorgde.
Ik had het nodig.
Lange tijd hield ik mezelf voor dat het niet waar was.
Het kon niet waar zijn.
Ik kon niet weer zo'n man in ons leven hebben toegelaten.
Maar dat had ik wel.
En het spijt me.
Wat ik met je heb laten gebeuren, ook al vergeef je het me nooit...
En dat zou ik je niet kwalijk nemen...
...want ouders horen hun kinderen te beschermen.
En ik heb gefaald.
Ik heb gefaald.
En ik wil dat je weet dat ik dat weet.
Ik weet het.
Fijn dat je er bent.
Misschien kan ik terugkomen?
Misschien bedenk je je nog. Misschien zal ik het blijven vragen.
Dat doet ze niet.
En als ze het probeerde, zou je haar dan ooit kunnen vergeven?
Dat doet ze niet.
Nee, waarschijnlijk niet. We doen allemaal ons best.
En soms is dat niet genoeg.
- Pijn zou een goede inspiratiebron zijn. - Dat is gelul.
Mee eens.
Maar hoe gaat het nu met jou?
Ik ben dezelfde.
Shit.
Maar ook anders.
- Had me wakker gemaakt. - Je bent volwassen.
Nu wel?
- Alsjeblieft. - O nee. Geen appeltaartsmaak?
Ik ga straks wel naar de winkel, want daar heb je mij voor.
Ga zitten. Je eerste patiënt is er pas over vijf minuten. Het is beneden.
- Kom op. - Je hebt de DMS aangevuld.
- Mag je niet vijf minuten te laat komen? - Het is de DSM. En zo werkt het niet.
- Mag ik niet trots op je zijn? - Is dat het?
Breng hem naar school. Hé, vriend. Je moet naar school.
Ik hou van je. Bedankt, mam.
Ik ben geen professor meer. Ik ben psycholoog.
En moeder.
Ik doe mijn best om dapper te zijn. Het is hard werken.
De fusietherapie werkt. Je integreert duidelijk met je alterego's.
Hoe voelt dat?
Het is een proces.
- Ik probeer dapper te zijn. - Dat ben je, Dan.
Altijd al geweest.
Misschien wel.
Dokter.
Dan, het is etenstijd.
Fijn dat we mochten bijpraten op je kantoor.
Graag gedaan. Het is een eer om je te ontmoeten.
Loop je mee?
Tuurlijk.
- Wat een prachtige tuinen. - Ja, ik kan ze zien vanuit mijn raam.
Alles verandert met elk seizoen.
Maar goed, bedankt dat je er was.
En bedankt voor alles.
Het verleden is 'n proloog.
Shakespeare. Dat wist ik. Ze zitten allemaal in jou.
Je hebt Jacks intelligentie, Mikes charmes, Ariana's zelfvertrouwen.
Ze zijn allemaal jou.
Niet allemaal.
Hoe bedoel je?
Ik heb nog wat goed te maken. Nu moet ik de beschermengel zijn.
Maar ik moet gaan. Ik hoop je snel te zien, Doc.
Ik ook, Dan.
BEN JIJ OF KEN JE IEMAND DIE HULP NODIG HEEFT? GA DAN NAAR: APPLE.COM/HERETOHELP
Vertaling: Inge van Bakel