- หวัดดีค่ะ - สวัสดี ขอว้อดก้าโทนิคหน่อยครับ
- ได้เลย - เอาดับเบิ้ลมาเลยละกัน
ซ้ํามาอีกแก้ว
วันนี้ห่วยบรมน่ะ
เจอกันทุกคน
ไม่ห่วยเท่าของผมหรอก
คุณดื่มอะไรอยู่
บัดไวเซอร์
- เอาบัดไวเซอร์ให้เพื่อนผมด้วย - ได้เลย
แหม ขอบคุณ ผมชื่อมาร์ลิน รี้ด
- แมตต์ ดอยล์ - อ้อ
แขนเจ็บเหรอ
ใช่ เกิดเรื่องที่ทํางานน่ะ
ทํางานนรกอะไร
ถ้าไม่ถือที่ผมถาม
ไม่ถือ ผมทํางานที่ออสเตอร์วิลล์
เด็กมันเอามีดมาแทง
อะไร
ไม่มีอะไร แค่ดูแผลตื้นเกินจะเป็นแผลถูกแทงน่ะ
โอเค คุณเป็นหมอหรือไง
เปล่า เป็นตํารวจ
- ตรงนี้เหรอ - เปล่า อยู่ในเมือง
มาไกลเหมือนกันนะ
แค่มาตามคดีน่ะ
เอ้านี่ ขอบคุณครับ
มาร์ลิน ขอให้โชคดีนะ แขนแบบนี้
- ครับ - สแตน นี่แมทตี้ ผมคุยกับเขาแล้ว
เล่ามาสิ
ผมว่าเมียเขาไม่ได้พูดความจริง
ผมว่าวันนั้นเขาไม่ได้อยู่กับเธอ ไม่สําคัญหรอก
ระบุตัวเขาจากวิดีโอไม่ได้ ผมว่าข้ออ้างที่อยู่เป็นเรื่องโกหก
- อะไร ล่อให้เขาสารภาพได้เหรอ - เปล่า ไม่จําเป็น
กลายเป็นอะไรไปละ เครสคินอ่านใจทิพย์หรือไง
หมอนั่นมีแผลเป็นอยู่บนแขน เหมือนโดนกระสุนปืนถาก
ผมว่าเด็กนั่นพูดความจริง อย่างน้อยก็ในเรื่องนั้น
คิดว่าพ่อเลี้ยงเขาอยู่ที่นั่นจริงๆ
อันที่จริง ผมว่าเขาคือเป้าของการยิงเลยล่ะ
อีกอย่าง ไม่ชอบสายตาเขา
- สายตา - ใช่
โอเค ขอบคุณมาก คุณตํารวจ ผมต้องเลี้ยงเบียร์คุณขวดหนึ่ง
แค่ขวดเดียวเหรอ ผมถ่อมาเมืองไกลขนาดนี้ ต้องเลี้ยงทั้งลังเหอะ
(ได้แรงบันดาลใจจากหนังสือ "The Minds of Billy Milligan")
(โดยแดเนียล คีย์ส)
ทําได้ดีมาก แดน
ทําความเข้าใจที่มาของตัวตนอื่นๆ และประโยชน์ของพวกเขา
เป็นก้าวแรกที่จะเริ่มรักษาตัวเองได้
ลองคิดย้อนกลับไป
จังหวะไหนที่ทําให้ยิตซัคเข้ามาในชีวิต
ฉันขอโทษ ขอละ ไม่ได้ตั้งใจ...
- พอแล้วพวก - ไม่ต้องห้าม
บิล บิล ขอละ บิล ขอร้องนะ
อะไรวะเนี่ย
ไอ้เด็กโง่ เพื่อนเตือนไม่รู้จักฟัง
เฮ้ย!
พวกเด็กจากที่โรงเรียน
- วันที่ทุกอย่างลงเหวหมด - คุณโอเคไหม
โอเค มันก็แค่ทําใจยาก
รู้สึกเหมือนโดนบีบขมับ
แล้วผมก็ติดอยู่ในหีบเหล็ก
แดนนี่ มีอะไร
นั่นเป็นคําที่อารีอานาเคยพูด
แต่เขาไม่ได้พูดสินะ
ใช่ คุณเป็นคนพูดเอง
ความรู้สึกทุกอย่างของเขาก็อยู่ในใจคุณ
งั้นคุณรู้สึกยังไงในวันนั้น ก่อนที่ยิตซัคจะปรากฏตัวขึ้น
ผมกลัวสุดใจ
คุณเลยเรียกยิตซัคออกมาปกป้องคุณเหรอ
ในกรณีของคุณ โรคมันกําเริบ
จิตของคุณแบ่งแยกมากขึ้นเรื่อยๆ ยิตซัคกับอารีอานาคืออาการบ่งชี้
ยิตซัคเหมือนจะมีหน้าที่เฉพาะ คือปฏิกิริยาต่อภัยทางกาย
ก็ใช่ เขาน่าจะมาตั้งแต่ผมยังเด็กกว่านั้น
ตอนนั้นคุณก็มีคนอื่นค่อยช่วย
หมดเวลาแล้ว
คุณทําได้ดีมาก โอเคนะ อย่างที่ฉันว่า
ตอนนี้คุณต้องพยายามรักษาความเป็นตัวเองไว้
ยิ่งเราเตรียมขึ้นศาล พยายามอย่าให้ตัวตนอื่นกลับมา
โอเคนะ
ง่ายๆ แค่นั้น
ไม่ ไม่ได้ง่ายเลย
- อีกสองสามวันเจอกัน - อีกสองสามวันเจอกัน
แต่เราเตรียมตัวมาแบบนี้
ไม่ใช่ คุณเตรียมตัวมาแบบนี้
อะไร กลัวจะไม่ได้ทุนเหรอ
ไปตายไป สแตน
อ้างว่าวิกลจริตเป็นทางรอดที่ดีที่สุด
ไม่ใช่เลย ผมต้องเตือนคุณมั้ยว่า ตอนฟังความก่อนขึ้นศาลมันเละขนาดไหน
เพราะจากคําของผู้เชี่ยวชาญหลายคน
ไอ้โรคหลายบุคลิกของคุณ ไม่ใช่โรคจริงด้วยซ้ํา
- พวกนั้นคิดผิด - แล้วคุณก็จะพิสูจน์
- โดยให้เด็กคนนี้รับกรรมน่ะนะ - ใช่
- ไม่ได้ - ว่าไงนะ
ไรยา ฟังนะ คุณทําดีแล้ว
เพราะคุณได้บําบัดเจ้าเด็กนั่น เราเลยรู้เรื่องพ่อเลี้ยง
เรารู้ว่าเขาโกหกเรื่องที่ว่าไม่ได้อยู่ในที่เกิดเหตุ
เขาซ่อนความจริงอะไรไว้สักอย่าง
แล้วก็เพราะคุณ เราทั้งคู่เลยรู้ว่าเขาปิดบังอะไรอยู่
ทีนี้ ถ้าเราพิสูจน์ได้ว่าเด็กคนนี้ เจาะจงเล่นงานเขา
เพราะมีเหตุผลสมควร งั้นนี่ก็ไม่ใช่การกราดยิงมั่วซั่ว
เราต้องทําให้เห็นว่า เขาไม่มีประวัติใช้ความรุนแรง
และการยิงครั้งนั้นมีเป้าหมาย เป็นเรื่องส่วนตัว
แล้วก็เรียกหมอนี่มาให้การ จี้ให้หวั่นไหว
แล้วอาจทําให้ทุกคนเห็นได้ว่า เด็กนั่นมีเหตุผลที่จะยิงเขา
คดีนี้จะเปลี่ยนจาก คดีพยายามฆ่าทั้งหมดหกกระทง
เป็นการทําร้ายร่างกายกระทงเดียว รับโทษแค่หนึ่งในสิบ
ไม่ เขาต้องไปรักษา ไม่ใช่เข้าคุก
- ตอนนี้ตัวตนอื่นๆ ของเขาหลบฉาก... - ไรยา...
- แต่ถ้าไม่ได้รับความช่วยเหลือ - เราคือสํานักงานทนายความ
ไม่ใช่โรงพยาบาล
โอเค งั้นจะเกิดอะไรขึ้น ถ้าจอนนี่ไปปากเสียใส่ผิดคน
หรือยิตซัคมีเรื่องในคุกแบบที่ไม่มีทางชนะ
ฟังที่ตัวเองพูดบ้างมั้ยเนี่ย
- เขาไม่รอดชีวิตในคุกหรอก - ช่วยรับโทรศัพท์ทีได้มั้ย
สแตน เขาไม่มีทางรอดได้ในคุก
เขามีโอกาสรอดมากกว่า ถ้าติดห้าปีแทนที่จะต้องติด 50 ปี
หรืออยากจะเถียงอีก
เขาต้องอาศัยเวลารักษาใจ
ตามกฎหมาย โรคที่เขาเป็นไม่มีอยู่จริง
ช่างหัวกฎหมายสิ
กฎหมายไม่สนสี่สนแปดด้านสุขภาพจิต
ถ้าเขารวบรวมจิตใจตัวเอง
และทําใจรับสิ่งที่เคยเกิดกับตัวเองไม่ได้
เขาก็ไม่มีโอกาสรอดเลย
ฟังนะ มีเวลาจนกว่าจะขึ้นศาล
จะบําบัดอะไรก็ทํา
รักษาเขา อะไรก็ได้ เราไม่เรียกเขาขึ้นให้การอยู่แล้ว
ในอีกสองสัปดาห์
ผมแค่ต้องให้เขานั่งในศาล เป็นจําเลยที่ว่าง่ายๆ
ถ้าเขารับบทไอ้บ้าพิลึกอะไรในห้องพิจารณาคดี
อัยการต้องเล่นงานเราตายแน่ โอเคนะ
ผมจะพยายามให้เขาได้โทษที่เหมาะสม ทุกคนจะได้อย่างใจ
เขาไม่ทํากันแบบนั้น
ฉันรับประกันไม่ได้ว่าเขาจะเป็นจําเลยที่ดี
เราพยายามที่สุดได้แค่นี้ และนี่ก็เป็นผลลัพธ์ที่ดีแล้ว
ถ้าคุณห่วงใยเจ้าเด็กคนนี้จริงๆ
เลิกพยายามพิสูจน์ความจริงโดยใช้ตัวเขา ได้แค่ไหนก็เอาแค่นั้น
ขออีกแก้วก่อนกลับนะ โทบี้ กําลังจะมีคดีใหญ่
- ผิดจริงมั้ย - ผิด
จะช่วยให้รอดรึเปล่า
ไม่
เขายังอาจได้ออกจากคุกโดยมีเวลา ได้ใช้ชีวิตสักหน่อย
ก็คงดีที่สุดเท่าที่จะหวังได้สินะ ได้ใช้ชีวิตสักหน่อย
ใช่ ดีที่สุดเท่าที่เราจะหวังได้
ลดเสียงหน่อย
มีใครมารึเปล่า แคนดี้
ใครล่ะ
คนที่จะมาถามอะไรเรื่องแขนผม
มีใครคนอื่นมั้ย
ตั้งแต่ครั้งแรกก็ไม่มีใครมาอีก
ฉันก็บอกเหมือนกับที่คุณบอก บอกว่าวันนั้นฉันอยู่กับคุณ
ไม่มีเรื่องใดในชีวิตเด็ก ที่ไม่ใช่ความผิดของทั้งพ่อและแม่
รู้ใช่ไหม
รู้ใช่ไหมว่าผมทําอะไรให้คุณบ้าง
ทําให้ลูกคุณอีก
จะทําห่าอะไรได้อีก
เดินไป ไอ้ตัวประหลาด
ถามอะไรหน่อยได้มั้ย
นายคนอังกฤษจะกลับมามั้ย แจ็คน่ะ
เดี๋ยว รู้จักแจ็คด้วยเหรอ
ใช่สิ
บอกว่าจะเปิดโอกาสให้ฉันเล่นเอาเงินคืนบ้าง
แต่...
เขาไม่ได้โผล่มาแถวนี้พักใหญ่ละ
นายจําไม่ได้เหรอ
ไม่ได้
ว้าว
เดี๋ยว แล้วนายไม่กลัวเหรอ
ฉันจะแคร์อะไรวะ
คิดว่านายเป็นคนคุกคนแรกที่บ้าหรือไง
หมอนั่นเล่นไพ่เก่ง แล้วก็เป็นเพื่อนที่ใช้ได้
แค่อย่าเรียกไอ้อิสราเอลกลับมาละกัน
ซัลลิแวน มีคนมาเยี่ยม
ไม่อยากคุยกับมันหรือไง
ตอนแรกแอบกลัวเลยนะ นึกว่าเธอจําฉันไม่ได้
ในหนังสือพิมพ์เขียนไว้ว่า เธอมีบุคลิกแยก
เพราะงี้ใช่มั้ยเลยไม่ได้โทรหาฉัน
อารี...
นายคือเจอโรมใช่มั้ย
อารีเล่าเรื่องนายให้ฉันฟัง
เวร...
ฉันนึกว่าไม่ติดต่อมาเพราะเธอไม่รักฉัน
พอเห็นรูปในหนังสือพิมพ์
ก็นึกว่าจะอยากได้เพื่อนคุย ต่อให้ตอนแรกไม่อยากเจอฉันก็เถอะ
แต่นี่ไม่รู้จักฉันด้วยซ้ํา
ฉันไม่ใช่เขา
งั้นเขาอยู่ไหน
ไม่อยู่ตรงนี้
แหง
เรื่องนี้เขาเก่งนักล่ะ
หายตัวไปเฉยๆ
ขอโทษนะ
- ไง คาร์ล - ไง อารี
- เซเว่นแอนด์เซเว่น - แหงสิ
หวัดดี ฉันชื่อเกรซ
เล่าเรื่องอารีอานาให้ฟังหน่อย
หน้าที่เฉพาะของเขาคืออะไร
- เขาเป็นเพื่อนสนิทที่สุดของผม - ฉันรู้ แต่อารีอานาทําอะไร
ก็...
เขา... เขามีเซ็กซ์ได้
เขาจะไปมีเซ็กซ์
คุณเองเคยมีเซ็กซ์มั้ย แดนนี่
ไม่เคย
ไม่ได้มีแบบที่เป็นตัวเอง
โอเค คุยเรื่องอารีอานาต่อ
ฉันอยากให้คุณนึกภาพเขา
จินตนาการความรู้สึกของเขา
เขาอยากใกล้ชิดกับคนอื่น แต่ก็ซ่อนความรู้สึกไว้
เขาก็สามารถเอาตัวเข้าไปเกือบใกล้ แต่แล้ว...
เขาก็จะผลักไสทุกคนออกไปหมด
ยิ่งอยากใกล้ชิดจะยิ่งต้องอ่อนไหว
และวัยเด็กของคุณก็ไม่อาจอ่อนไหวได้
ไม่ได้เลย
การมีระบบตัวตนอื่นๆ ช่วยให้คุณมีชีวิตรอดมาได้
พวกเขารับมือกับความรู้สึกที่คุณจัดการเองไม่ได้
แต่เขาก็เป็นแค่สิ่งที่ใจคุณสร้างขึ้น ไม่ได้สมบูรณ์แบบ ห่างไกลเลยล่ะ
เท่ากับระบบไม่เวิร์คเหรอ
มันเวิร์คอยู่ได้นานมาก
ขอฉันถามอีกครั้ง
อารีอานาทําอะไรแทนคุณ
ผมคิดว่าเขาเป็นผู้ดูแลความเหงา
ความกลัว
ใช่ และความเจ็บปวด ความทรมานทุกอย่าง
และเขาลุกขึ้นมาทําสิ่งที่จะแก้ความรู้สึกนั้น เวลาคุณทําเองไม่ได้
เหมือนตอนที่คุณอยากใกล้ชิดกับแอนนาเบล
หรือเล่นงานมาร์ลิน
ใช่ เขาเริ่มแทรกซึมเข้าสู่ตัวตนหลัก ทุกคนแทรกเข้ามาหมด
แค่เพราะคุณรู้สึกถึงการมีอยู่ของทุกคน ทําให้เกิดเรื่องนั้นขึ้นได้
ฉันกําลังอ่านเรื่องวิธีรักษาแบบใหม่ เรียกว่าการบําบัดรวมจิต
เป็นกระบวนการที่จะช่วยให้คุณ สมานใจเข้ากับตัวตนอื่นทั้งหมด
ชิ้นส่วนต่างๆ จะประสานเข้าด้วยกันใหม่
คุณจะกลับมาสมบูรณ์อีกครั้ง
พนันว่าในคุกคงไม่รักษาแบบนั้น
ไม่มี แต่เราจะพยายามให้คุณ ต้องรับโทษสั้นที่สุดเท่าที่ทําได้
แต่อาจจะสั้นไม่พอ
เราต้องไม่คิดแบบนั้นนะ แดนนี่
ช่วยฟังผมก่อนได้มั้ย
ไม่ ผมไม่มีให้เพิ่มแล้ว เพราะผมผ่อนรถบิวอิคอยู่แล้ว
ผ่อนบ้านอีกครึ่งหนึ่ง จ่ายค่าเลี้ยงหมาที่ผมไม่เคยได้เจอเลยด้วย
โอเค ผมต้องไปแล้ว
มาส่งหมายศาลเหรอ
ที่อยู่อยู่หน้าซอง คนนี้อาจไม่เต็มใจมา
มาร์ลิน รี้ดใช่มั้ย
ใครถาม
มีหมายศาลสั่งให้คุณไปให้การเป็นพยานจําเลย
ในคดีของแดนนี่ ซัลลิแวน
มาร์ลินเป็นภัยต่อชีวิตคุณมาโดยตลอด
การย้ายเข้าไปอยู่บ้านผีสิง ช่วยให้คุณไม่ต้องอยู่ใกล้ภัยนั้น
แต่เคยมีครั้งไหนที่ยิตซัคเข้ามาขวางจริงๆ ไหม
เขาเคยปกป้องคุณจากมาร์ลินจริงๆ ไหม
หุบปากเลย ฉันจัดการเอง
อย่าพูดกับผู้หญิงแบบนั้น
- มึงมันอันธพาล - ให้ตาย ผมตั้งสติไม่ค่อยได้
- แม่ง - โอเค พยายามนึกภาพอดีตที่ไม่มียิตซัค
ทําแบบนี้จะช่วยได้ยังไง ไรยา
ใช้จินตนาการ ไม่ใช่ความทรงจํา
หลับตา
- แดนนี่ ลูกจ๊ะ... - หุบปาก หยุด รอให้ผมจัดการเอง
อย่าพูดกับผู้หญิงแบบนั้น
มึงมันอันธพาล อันธพาลจริงๆ แล้วขี้ขลาด
ดีมาก แดนนี่
ย้อนกลับไปคืนนั้นที่บ้านผีสิงที่เราเคยคุยกัน
เก็บความรู้สึกเดิมไว้
แต่พยายามเข้าไปอยู่ในใจยิตซัค
- โอเค - อยู่ในใจยิตซัคไว้
มันรู้สึกยังไง
แองเจโล ฉันจะคืนปืนให้
นายเอาไปได้แล้ว ฉันแค่... แม่ง เวร
ฉันขอโทษ โอเคมะ ฉันขอโทษ ฉันขอ...
ขอโทษงั้นเหรอ ไอ้แม่ย้อย เดี๋ยวกูจะทําให้ต้องขอโทษ
เป็นกูจะไม่ไปหลบนะ
ยิตซัครู้สึกยังไง
- แข็งแรงรึเปล่า - เขารู้สึก...
สามารถ
- ไม่นะ! - ไหนเจอใครเข้า
ไหนนี่ใครนะ
- ไหนเป็นใครจ๊ะน้อง - แดนนี่! แดนนี่!
เวร
- ดูสภาพมึง - อย่านะ
จะเอานี่ใช่มั้ย
- ใครเป็นไอ้ตูดล่ะทีนี้ - อย่านะ อย่านะ ขอละ
ใครเป็นไอ้ตูดกัน
อย่านะ อย่าๆ
แกนั่นแหละไอ้ตูด
เยี่ยวรดตัวเองเลยเหรอวะ
ไสตูดไปซะ!
แอนนาเบล ไม่เป็นไรนะ
- ไม่มีใครทําอะไรเธอละ ปลอดภัยแล้ว - อย่ามายุ่ง
- ปลอดภัยแล้ว แอนนาเบล - อย่ามาแตะฉัน! ถอยไปนะ!
- แอนนาเบล โอเคแล้ว อะไรเนี่ย แอนนาเบล - อย่ามายุ่งกับฉัน!
- แอนนาเบล ขอละ - อย่ามายุ่งกับฉัน!
นั่นผมเอง
แอนนาเบล เขากลัวผม
จะบอกให้นะ...
เฮ้ย!
นี่ ไอ้หนู
ไอ้หนู
นายคือคนที่ชอบดัดเสียงประหลาดๆ ใช่มะ
เร็วเข้า เอาเลย เล่นให้ดูหน่อย
อยากเห็นตัวประหลาดโว้ย ไอ้พิลึก
ไม่ลองไม่รู้
- พอเลย! กินเข้าไป - โอเค เอาละ
หวังว่านายจะไม่ว่าอะไรนะ ที่ฉันกลับมาหา
ก็โอเคอยู่
ฉันแค่ไม่รู้หรอกว่านายต้องการอะไร
ฉันไม่ได้คิดถึงใจนาย
ว่าเรื่องนี้มันจะทําใจลําบากแค่ไหน
ฉันเจอโรม ยินดีที่ได้รู้จัก แดนนี่
ยินดีที่ได้รู้จัก
ฉันได้ยินเรื่องของนายมาเยอะ
หวังว่าเป็นเรื่องดีๆ นะ
ส่วนใหญ่
คนเราก็มีข้อดีข้อเสีย
แต่ข้อดีก็คงคุ้มที่จะเจอกับข้อเสีย
อย่างน้อยก็สําหรับฉัน
ใช่ เขาก็เหมือนกัน
อย่างน้อยฉันก็คิดงั้นนะ
ขอบใจ
รู้ไหมว่าเราเจอกันได้ยังไง
ครั้งแรกที่ฉันเห็นเขา
อยู่ที่ผับ กําลังด่าไอ้กร๊วกคนหนึ่งที่บาร์
ฉันก็เลยเดินไปหา
ถามว่าจะให้ช่วยอะไรมั้ย
รู้ตัวอีกที ฉันก็เป็นฝ่ายโดนด่าซะเอง
บอกว่าเขาไม่ใช่เจ้าหญิงห่าอะไร เขาสู้ด้วยตัวเองได้
สู้ได้จริงๆ
เพราะงั้นฉันเลยบอกเขาว่า
ฉันแค่พยายามจะช่วย
เขาบอกว่า ถ้าฉันอยากช่วยจริงๆ ต้องชวนออกไปเต้นแล้ว
รู้ตัวอีกที
เราก็เต้นไปด้วยกัน เหมือนเป็นสองซีกของร่างเดียวกัน
หายากนะ...
ที่จะเจอคน ที่เข้าใจการเคลื่อนไหวของเราแบบนั้น
นั่นแหละเรา
เราเข้าใจกันและกันตั้งแต่คืนแรกนั่นเลย
ฉันเต้นไม่เป็นเลยสักนิด
ฉันแน่ใจว่านายก็มีท่าเด็ดซ่อนอยู่แน่
เห็นเขาว่าฉันมีทักษะอะไรเยอะแยะ ซ่อนอยู่ในจิตใต้สํานึก
นายคงคิดว่าฉันบ้า
ไม่
ฉันแค่คิดว่านายน่าจะเหงา
ถ้าฉันไม่ต้องเข้าคุก มันมีการรักษา จิตบําบัด
จะช่วยให้ฉันหาทางเป็นทุกคนพร้อมกันได้
มีทั้งหมดกี่คนกัน
กลุ่มใหญ่
โอ้โห
แม่ก็พูดเสมอว่าฉันเลือกคนเก่งเป็นบ้า
เจ็บ
เริ่มแล้วก็ต้องสานต่อให้จบ
อารีอานาก็เคยพูดแบบนั้น
ใช่ ฉันก็ฟังมาจากเขานั่นแหละ
จากนาย
ถ้าฉันไม่ชอบตัวตนที่เป็นล่ะ
หลังจากการบําบัดน่ะ
ฉันเคยใช้เวลาทั้งชีวิตพยายามทําความเข้าใจ
ตัวตนของตัวเอง
เป็นคนดํา
เป็นเกย์
เป็นคนกล้า
เป็นคนขี้ขลาด
เป็นตัวปัญหา เป็นคนรักความสงบ
ปรากฏว่าฉันก็เป็นทุกอย่างนั่นแหละ
เรื่องมันก็ไม่ง่ายขึ้นหรอก
ฉันเคยโดนซ้อม ถุยน้ําลายใส่ โดนเตะออกจากที่ไหนบ้างก็ไม่รู้
แต่ฉันรู้ดีว่าตัวเองเป็นใคร
และใครก็จะมาพรากสิ่งนั้นไปไม่ได้
อารีอานาก็รู้ว่าเขาเป็นใคร
เขาภาคภูมิใจกับตัวเอง
นั่นก็อยู่ในตัวนาย
เป็นส่วนหนึ่งของนาย เขาเป็นส่วนหนึ่งของนาย
นายก็ทําเหมือนที่พวกเราที่เหลือต้องทํา
ดูแลตัวเองให้ดี แล้วก็รักทุกคนให้หมด
ส่วนที่แย่ เราก็พยายามทําให้ดีขึ้น
ให้ดีที่สุดเท่าที่ทําได้
ฉันเข้าใจละว่าทําไมเขาชอบนาย
นี่จีบฉันอยู่เหรอ
อะไรนะ เปล่า
ใจเย็น พวก
ฉันล้อเล่น
ไรยา ก่อนอื่น ผมรู้นะว่ากําลังสอดเข้าไปยุ่ง
แต่ผมเพิ่งวางสายจากมาร์ติน
เขาบอกว่าคุณไม่ไปสอน
ไรยา รู้นี่ว่าทําแบบนี้ จะเอาตําแหน่งอาจารย์ประจําไปเสี่ยง
ไปตายไป เกร็ก
งั้นไปลอนดอนทําไม
คุณไปลอนดอนทําไม
เพราะยิตซัคเอาหนังสือนําเที่ยวให้ แล้วบอกให้ผม...
ไม่ ไม่มียิตซัค
ผมไม่รู้ ไรยา คุณลองบอกสิว่าคุณคิดยังไง
เอากาแฟหน่อยมั้ย
- อะไรนะ - ฉันจะไปหากาแฟให้เราสองคน
ฉันคิดอย่างนี้
ฉันคิดว่า ถึงพวกเขาจะพยายามปกป้องคุณแค่ไหน
ตัวตนอื่นๆ กลับทําให้คุณ ตกอยู่ในสถานการณ์อันตรายขึ้นเรื่อยๆ
ค่ะ รบกวนขอกาแฟให้เราสองแก้วได้มั้ย เควิน
- ได้เลย - ทําไมล่ะ
อย่างที่บอก โรคนี้มันกําเริบขึ้นเรื่อยๆ
พวกตัวตนอื่นก็อาจจะขึ้นๆ ลงๆ ได้
เมื่อไปถึงจุดหนึ่ง สําหรับบางคน
การแยกจิตก็เริ่มส่งผลเสียต่อเจ้าของร่าง
เท่ากับตัวตนอื่นที่เกิดมาเพื่อปกป้องผม ตอนนี้กลับทําร้ายผมงั้นเหรอ
ระบบมันไม่สมบูรณ์แบบ
ไม่ว่าระบบจะสลับซับซ้อนสูงส่งแค่ไหน ก็ยังตัดขาดจากโลกแห่งความเป็นจริง
การมีหลายอัตลักษณ์ ต้องใช้พลังงานมหาศาลในการรักษามันไว้
ทุกอย่างที่เกิดขึ้นกับจิตของผม มาจากสิ่งที่มาร์ลินทํากับอดัมงั้นสิ
คุณว่าไงล่ะ
เดี๋ยว คุณหมายความว่าไงแน่ มัน...
เขาทําอะไรกับผมแล้วผมจําไม่ได้งั้นเหรอ
คุณคิดว่าเขาทํากับผมด้วยงั้นเหรอ
กําลังจะพูดแบบนั้นใช่มั้ย
เราไปลอนดอนกันแล้ว ฉันอยากให้คุณจับความรู้สึกในช่วงนั้น
อารีอานาหายไปแล้ว
ตํารวจไล่จับผมอยู่ ผมต้องการให้คนช่วย
คุณเลยทําอะไร
ก็ปรากฏว่าผมส่งตัวเองให้ไปตามหาพ่อ
อาจจะหาพ่อในเวอร์ชั่นที่คุณจินตนาการไว้ สมัยที่ยังเป็นเด็กล่ะมั้ง
- ขอบคุณค่ะ - พ่อที่จะมาช่วยผมได้
เด็กชายตัวน้อยคนไหนไม่อยากได้พ่อแบบนั้น
แจ็คพูดทุกคําที่ผมอยากได้ยิน
แจ็คมอบพ่อตัวจริงให้คุณไม่ได้
แต่เขาก็มอบสิ่งที่ใกล้เคียงที่สุด ความรักแบบพ่อ
ฉันคิดว่าคุณสร้างแจ็คขึ้นมา เพื่อจะช่วยชีวิตตัวเอง
เขาพูดอะไรกับคุณนะ บอกว่า
"ต้องกลับไปเผชิญความจริง แดนนี่บอย" ใช่มั้ย
ดีที่ได้เจออีกครั้งนะ แจ็ค
ดีจริงรึ
ถึงคุณจะไม่ค่อยเต็มใจที่จะมา
แดนนี่กําลังเจอปัญหาหนัก ฉันหวังว่าคุณจะช่วยฉันได้
ผมก็ให้เขากลับมาแล้วไง บอกให้เขา
เผชิญหน้ากับความจริง
เท่ากับผมส่งตัวเองไปลอนดอน เพื่อหาพ่อในจินตนาการ
ก่อนจะล้มเหลวและส่งตัวเองกลับมา ให้มอบตัวกับตํารวจงั้นสิ
- ไม่เห็นสมเหตุสมผลเลย - สมเหตุผลทางอารมณ์
หลังเหตุยิงกัน สัญชาตญาณคุณคือจะต้องหนี
ยิตซัคก็ช่วยให้คุณหนี
จากนั้นคุณก็กลับมาทวงชีวิตตัวเองคืน และเผชิญหน้ากับสิ่งที่ทําลงไป
- แจ็คส่งคุณกลับมา - นั่นมันโคตรบ้า
แต่นั่นก็คือประเด็นสินะ
ความรู้สึกแบบนี้เป็นเรื่องปกติ แดนนี่
วิธีที่คุณเรียนรู้จะแสดงความรู้สึก
ผ่านตัวตนอื่นไปเลยต่างหาก ที่มันไม่เหมือนใคร
พูดว่าบ้าคําเดียวเร็วกว่านะ
ดื่มกาแฟไป
คุณริชาร์ดส์
ผมเข้าใจว่าคุณเป็นอัยการคดีแดนนี่ ซัลลิแวน
ใช่แล้วค่ะ
เขาเป็นลูกติดภรรยาผม
เข้าไปคุยกันข้างในได้ไหม
สวัสดี สแตน ดีใจที่แวะมา
ตลกนะ มุกเด็ด
จากอัยการเขตค่ะ
แปลว่าคุณจําไม่ได้ว่า เจอทั้งสองคนครั้งแรกยังไง
ไมค์กับจอนนี่
ไม่ได้ ก็เหมือนกับสองคนนั้นอยู่มาตลอด
วิธีการแสดงออกและรับรู้โลก สองคนนั้นใกล้เคียงกับคุณที่สุด
คุณว่านั่นจริงไหม
คงงั้นมั้ง จริง
- เด็ด - เด็ด
โอเค
- โอเค แล้วไงต่อ - เงินอยู่ไหน
อยู่ในกระเป๋าฉัน
โอเค งั้นก็ ชิลไว้
- ชิลไว้ - ชิลไว้เหรอ นั่นแปลว่าอะไรวะ
ชิลไว้
- ช่วยเอาไอ้... - นี่นายช่วย...
- ไมค์ เปิดประตูหลังให้หน่อย - ได้เลย
โอเค
แปลว่านอกจากคนคนนั้น จะต้องรู้จักคุณดีมากๆ
เขาอาจไม่สังเกตเห็นความเปลี่ยนแปลงเลย
นั่นอาจเป็นสาเหตุที่คุณมีอาการ โดยไม่ได้รับการวินิจฉัยนานมาก
โอเค
สองคนนั้นต่างกันยังไง
- หมายความว่าไง - คือพวกเขาช่วยอะไรคุณ
พวกเขาทําอะไรที่คุณทําเองไม่ได้
ว่าไง สาวๆ
มาแอบตามเราเหรอ
บริการส่งของพิเศษ
"บ้านผีสิง" เหรอ
อะไร บ้านเธอไม่มีชื่อเหรอไง
(มาเล่นที่บ้านผีสิงกัน)
ไปนะ ไปให้ไวด้วย
การเข้าสังคม หาเพื่อน
ไมค์เขา...
เขาสุดยอด เขาคอยช่วยดูแลผม พร้อมปกป้องผมตลอดน่ะ
แล้วเขา...
- เขาเท่มากเลย - คุณก็เท่
ไม่ต้องควักหัวใจกันเลยก็ได้
จะหักอกก็เบามือหน่อย
อันนี้เจ๋งกว่าจริงว่ะ ลองสิ
- โอเค ไปตาย - แดนนี่
- นายบอกว่ามีปาร์ตี้ไม่ใช่เหรอ - ใช่
งั้นก็ต้องมวนปุ๊นเพิ่มแล้ว
มีเบียร์อยู่ในตู้เย็น
แล้วจอนนี่ล่ะ
แดนนี่ จอนนี่ล่ะ
เยี่ยม มาเลยเพื่อน
ชอบล่ะสิ
แดนนี่ เห็นภาพอะไรอยู่
ผมว่าผมไม่อยากพูดเรื่องจอนนี่
คุณนึกเรื่องอะไรได้ขึ้นมา
เขาเป็นนักมายากลหลบหนีใช่มั้ย
เขาช่วยให้คุณหนีออกมาจากบ้าน ด้วยเงินที่ได้จากการขายยา
การใช้ยาเสพติดก็เป็นการหนีความจริงแบบหนึ่ง
บอกแล้วไงว่าไม่อยากพูดเรื่องจอนนี่
- ทําไมล่ะ - ก็แค่ไม่อยากพูด
แดนนี่ คุณต้องเผชิญหน้า กับตัวตนอื่นๆ ทั้งหมดของคุณ
- ทุกคนเป็นส่วนหนึ่งของตัวคุณ - ผมไม่อยากคุยเรื่องจอนนี่
- ผมพูดไม่ชัดเจนพอหรือไง - ไม่เอาน่ะ
ไรยา ไปตาย
ดี
คุณโกรธ
ใช่สิ ผมโกรธ
รู้สึกเป็นไงบ้าง
คุณคุมอยู่ ยังอยู่ในร่างตัวเอง รู้สึกเป็นยังไง
- ดี นั่นก็รู้สึกดี - ใช่ ถือว่าคืบหน้า
คุณเริ่มควบรวมอารมณ์ที่ถูกกันออกไว้มากที่สุดแล้ว
ใช้เวลาอีกหน่อย คุณจะสามารถเรียกอารมณ์อื่นๆ คืนได้ทั้งหมด
ใช้เวลา แต่เราไม่มีเวลามากขนาดนั้นใช่มั้ยล่ะ
ก็ไม่มีจริงๆ
เรื่องหนึ่งที่ฉันอยากให้คุณคิดเสมอ
เวลาคิดถึงเรื่องในอดีตที่ทําให้ไม่สบายใจ
สิ่งเดียวที่เชื่อมตัวตนอื่นทั้งหมดของคุณไว้ด้วยกัน
นั่นคือตลอดชีวิตของคุณ พวกเขาพยายามช่วยคุณเสมอ
ทั้งที่พวกนั้นไม่อยากให้ผมมาคุยกับคุณน่ะนะ
พวกนั้นไม่คิดว่าคุณจะอยู่ได้หากไม่มีพวกเขา
และช่วงใหญ่ๆ ของชีวิตคุณ เรื่องนั้นอาจจะจริง
- แต่ไม่ใช่อีกต่อไปแล้ว - แต่ไม่ใช่อีกต่อไปแล้ว
ฉันว่ามันมีสาส์นลับอยู่ในความจริงที่ว่า
ตัวตนอื่นๆ ต่างพยายามช่วยคุณ แดนนี่
สาส์นอะไร
คือว่า
ในเมื่อทุกคนคือตัวคุณ
ลึกๆ แล้ว คุณก็พยายามจะช่วยตัวคุณเองมาตลอด
เฮ้ย! หยุดนะ!
ฉันมีของมาให้คุณ
สําหรับตอนขึ้นศาล
ไม่จริงน่ะ
- ของใหม่เหรอ - ใช่
ผมไม่เคยมีสูทสักชุด
ใส่พอดีเลย
ขอบคุณ
ฉันจะอยู่ตรงนั้นด้วยตลอด
โอเคนะ
ได้
ไง
- นายโอเคมั้ย - โอเค นายดูดีขึ้นนะ
งั้นเหรอ
ดูสงบขึ้น
มันก็อาจจะเพราะพยายามเป็นคนคนเดียวอยู่
คือ ฉันอยู่นานไม่ได้
นี่คงมาเยี่ยมนายครั้งสุดท้ายแล้ว
ฉันแค่อยากมาบอกด้วยตัวเอง
ไม่ใช่ความผิดนายเลย
แต่... ฉันต้องซื่อสัตย์กับใจตัวเอง
ยังมีส่วนหนึ่งในใจคือหวังว่าเขาจะออกมา
ซึ่งนั่นไม่แฟร์กับเราทั้งสองคน
ฉันดีใจที่ได้ทําความรู้จักนายนะ แดน
เสียใจด้วยที่กําลังเดือดร้อน
ฉันไม่ถือที่นายคิดถึงเขา
ฉันก็คิดถึงเหมือนกัน
นี่ ฉันมีของมาให้
เป็นเครื่องรางนําโชค
ถ้าสวมไว้ มันอาจช่วยเตือนได้ว่านายคือนาย
และการเป็นนายก็ไม่ใช่เรื่องแย่อะไร
แดนนี่
นี่
อารีเหรอ
นายแม่งโคตรใจอ่อนเลย
หวัดดี
ฉันคิดถึงเธอนะ
ฉันรู้
ฉันรักเธอมาก
ฉันก็รักนาย
เขาแค่อยากมาบอกลา
ขอบคุณมาก
ไว้เจอกัน แดนนี่
(ยกเลิกชั่วโมงปรึกษา อาจารย์ไรยา กู๊ดวิน)
- อีกแล้วเหรอ - ล้อเล่นรึเปล่า
โอ๊ย ห่วยแตก
มีอะไรด่วนนักหนา
เรื่องเด็กซัลลิแวนน่ะสิ
เกิดอะไรขึ้น
เพิ่งได้รายชื่อพยานฝั่งอัยการใหม่
พ่อเลี้ยงไปเป็นพยานให้ฝั่งอัยการ
เขาบอกว่าแค่พยายามปกป้องลูกเลี้ยง
เพราะงั้นเลยไม่ได้พูดความจริงว่าโดนยิง
- ตอแหลชัดๆ - ก็อาจจะใช่
แต่เขาบอกว่าพิสูจน์ได้ว่า นี่ไม่ใช่เหตุแค่ครั้งเดียว
พิสูจน์ได้ด้วยว่าแดนนี่มีประวัติกระทํารุนแรงมา
โอเค เขาชี้เป้าให้พวกนั้นไปดูคดีท้องถิ่น
เขาบอกว่ามีเหตุยิงกันในบ้านหลังนั้น
ฝ่ายอัยการเจอสาวคนหนึ่ง แอนนาเบล สโตน
ผู้ชายชื่อแองเจโล รูอิซ
ที่เชื่อมโยงแดนนี่เข้ากับเหตุยิงกันในบ้าน
และบอกว่าเขามีประวัติการใช้ยาเสพติด กับพยายามฆ่าอยู่แล้ว
- ไอ้แม่ย้อย - ทีนี้ ถ้าพยานพวกนี้ให้การเป็นประโยชน์
เท่ากับหมอนี่เพิ่งเซ็นใบประหารของแดนนี่
พอจะรู้ไหมว่า มีโอกาสที่สองคนนั้นจะให้การไม่เป็นเรื่อง
ไม่ มันเป็นเรื่องแน่ จะต้องทํายังไงต่อ
ผมจะไปคุยกับอัยการเขต จะพยายามขอตกลงก่อนศาล
- สิบถึง 15 ปี ไม่มีพักโทษ - สิบปีเหรอ
หยุดเลย เพราะถ้าเขาปฏิเสธ... ถ้าเป็นผม ผมก็จะปฏิเสธเหมือนกัน
ต้องหวังแต่ว่าแม่ของเขาจะยอมให้การ
และลูกขุนจะเห็นว่าไอ้โรคหลายบุคลิกนี่มันจริง และแดนนี่เป็นโรคนี้จริง
- แต่ไหนคุณบอกว่ามันไม่เคยได้ผล - สแตน!
ก็ไม่เคยจริงๆ
ซึ่งในความเห็นผมก็เป็นลางไม่ดีเวลาขึ้นศาล
แต่ถ้าไม่ได้ผล เขาจะต้องติดคุกตลอดชีวิตที่เหลืออยู่
- สแตน! สแตน! - อะไร
เผื่อไว้ก่อน เราจะทํายังไงดี
- เราจะทํายังไงดี - จะหนีออกไปได้ยังไง
เผื่อไว้ก่อน
แม่ง มาว่ะ
เปิดประตูก่อน เปิดประตู!
ให้ตาย ซัลลิแวน ทําไมนายต้องสร้างเรื่องตลอด
- ผมว่าผมข้อมือหัก - ไปห้องพยาบาลกัน
โอ๊ย! แม่ง
จะเจ็บไหม
อีกสองนาทีปิดไฟแล้ว ซัลลิแวน
ปิดไฟ!
เผื่อไว้ก่อน
(หากคุณหรือคนที่รู้จักต้องการกําลังใจ)
(กรุณาไปที่ Apple.com/HereToHelp)
คําบรรยายโดย ปัทมวรรณ บูรณมาตร์