แม่ฮะ
ผมปวดท้อง
แม่ฮะ
- กี่โมงแล้ว - ผมไม่อยากไปโรงเรียน
เวรละ
ตาย
เอซร่า ออกไปก่อน
ลูกต้องไปแต่งตัวแล้วกินอาหารเช้าให้เสร็จ
ก่อนคุณยายจะมาถึง โอเคนะ แม่มีสอน
เวร
ทําไมยังไม่แต่งตัวอีก
- กินอะไรน่ะ - หวัดดีจ้ะ
อรุณสวัสดิ์ค่ะ
วันนี้รถไฟแน่นไม่ไหวเลย คนจะไปไหนกันเยอะแยะ
อ้าว ว่าไงจ๊ะ
ทําไมลูกชายยังไม่แต่งตัว
แล้วหลานฉันกินอะไร
- ผมปวดท้อง - โถ หลานเอ๊ย
อย่าโอ๋ "โถ หลานเอ๋ย" เขาค่ะแม่ เขาต้องไปแต่งตัว
เขาต้องไปโรงเรียน
- นั่นแค่อาการจากความเครียด - ท้องผม...
ก็ใช่ว่าเด็กจะไม่มีเหตุผล
เช้านี้อย่าได้มาหาเรื่องหนู
พูดกับแม่แบบนั้นไม่ได้นะ ยัยหนู...
ผมไม่อยากไป!
ให้ตายสิ เอซร่า!
ทําอะไรของลูก
คิดว่าตัวเองแน่แค่ไหนกัน
ผมจะหาพ่อ
ยายเข้าใจจ้ะ ยายอยู่นี่นะ
ไปทํางานเสีย
- ไม่เป็นไรนะ หลาน ไม่เป็นไร - ก็ได้
ไม่เป็นไรนะ หลาน ยายมาแล้ว
- เขาต้องไปโรงเรียน - แม่จะไปส่งเอง อย่าไปสายอีก
หลานจ๊ะ กอดยายหน่อยมั้ย
(หนึ่งสัปดาห์หลังเหตุที่ร็อคกีเฟลเลอร์เซ็นเตอร์)
ดร.กู๊ดวิน!
คณบดีฮิวส์ เมื่อกี้ไม่ทันเห็นค่ะ
รู้สึกเหมือนคุณหลบหน้าผม
ตั้งแต่เราไม่ได้สนับสนุนทุนวิจัยให้คุณ
ไรยา คุณเป็นอาจารย์ที่ยอดเยี่ยม ถ้าจะมีใครคนไหนคู่ควรตําแหน่งอาจารย์ประจํา...
ใครคนไหน หมายถึงผู้หญิงก็ได้งั้นเหรอคะ
ผมไม่ได้หมายความอย่างนั้น
แต่เพราะพูดไปแล้วเราก็ยังเป็น มหาวิทยาลัยชายล้วน...
ผู้หญิงสอนผู้ชายไม่ได้เหรอ ฉันค่อนข้างแน่ใจว่าเราก็ต้องคอยสอนมาทั้งชีวิต
ก็จริง แต่ในวงการนี้ คุณยังตามคนอื่นอยู่
โรคอะนอเร็กเซียได้รับการบรรจุ อยู่ในคู่มือดีเอสเอ็มแล้ว
แค่แบบเดียว
- พอเถอะ เรื่องนี้เคยคุยกันมาแล้ว - อะนอเร็กเซียไม่ใช่โรคเดียว
บูลีเมียก็มีลักษณะบ่งชี้ที่แตกต่างกันมาก
ผมรู้ว่าคุณทุ่มให้กับเรื่องนี้สุดๆ
แต่แซม วิลคส์ก็ขอทุนเหมือนกัน
ที่จริงตัดกันแค่เส้นยาแดงผ่าแปด แต่เขามี...
- อัณฑะ - ความอาวุโส
เสียใจด้วยจริงๆ ไรยา แต่ถ้าอยากให้คณะช่วยเรื่องทุน
คุณต้องหาหัวข้ออื่นมาทํา โอเคนะ
ดูเหมือนเราเข้าสอนสายทั้งคู่แล้ว
บาดแผลทางจิตใจเป็นสิ่งที่ใกล้เคียง กับการท่องมิติเวลาที่สุด
จังหวะที่เกิดแผลใจนั้นจะประทับอยู่กับความคิด
เหมือนหมึกถาวรที่เขียนบนกระดาษ
แต่ที่ไม่เหมือนกับหมึกคือ แผลใจจะไม่ได้เลือนหายไปกับกาลเวลา
หากถูกกระตุ้นด้วยเหตุการณ์ สัมผัส หรือความทรงจํา
ผู้มีแผลใจเหมือนเดินทางกลับไป สู่จังหวะที่ทําให้เกิดแผลใจนั้นตั้งแต่ต้น
ลองคิดถึงแพทย์สนามรบ ที่บังเอิญไปพบการสังหารหมู่ในหมู่บ้านแห่งหนึ่ง
รอบตัวเขามีแต่เสียงกรีดร้องของเด็กกําพร้า
กลิ่นศพที่กําลังไหม้
ประสบการณ์นั้นรุนแรงเกินใจจะรับ
เขาต้องหนีจากตรงนั้น แต่ไปไหนไม่ได้เพราะมีหน้าที่ต้องทํา
วิภาษวิธีในความคิดย้อนแย้งนั้น ทําให้แปลกแยกจากความเป็นจริง
แต่การหนีความจริงเลวร้ายนั้น ก็มีราคาที่ต้องจ่าย
เพราะความทรงจําเดิมจะยังคงอยู่ เหมือนซากผุที่อยู่ใต้เปลือกต้นไม้
ตอนนี้แพทย์ทหารคนนั้นกลับมาบ้าน
เขาพยายามไม่คิดถึงหมู่บ้านนั้น ระหว่างที่กลับมาทํากิจวัตรประจําวัน
เขาไปร่วมงานเลี้ยงบาร์บีคิวแถวบ้าน
แต่เสียงเล่นกันของเด็กๆ แถวนั้น กลายเป็นเหมือนเสียงกรีดร้องก่อนตาย
เนื้อที่อยู่บนเตาย่างไม่ได้แตกต่างจากศพที่ถูกเผา
เขาอยู่ต่อไม่ได้
แผลใจของเขา ทําให้งานเลี้ยงบาร์บีคิวรุนแรงเกินทน
ยิ่งเวลาผ่านไป
มันจะแทรกซึมเข้าไปในประสบการณ์ชีวิต จนเขาไม่อาจใช้ชีวิตอยู่ในโลกเดิมได้
อย่าลืมนะ ผู้มีแผลใจต่างๆ กําลังถูกย้ําประสบการณ์
จากเหตุการณ์จริงที่เรามองไม่เห็น
สิ่งที่พวกเราเรียกว่าโรค สําหรับพวกเขา
คือวิธีหลีกหนีจากความสยดสยองที่เกิดขึ้นจริง อย่างสมเหตุสมผลมาก
พูดง่ายๆ ก็คือ
ถ้าพวกเขาไม่บ้าก็บ้าแล้ว
ขอบคุณค่ะ ทุกคน เจอกันสัปดาห์หน้า
วิชาจิตวิทยาอาชญากรรมอยู่ห้องถัดไปค่ะ คุณตํารวจ
น่าจะเหมาะกับคุณมากกว่า
เขาว่ากันว่าคุณเป็นคนเก่งที่สุดในวงวิชาการนี้
ไม่รู้สินะ ว่าจะแวะมาดูว่าเขาชมอะไรกัน
แมทตี้ ฉันปลื้มนะ ปลื้มจริงๆ ฉันก็สนุกมาก
แต่ฉันคิดอย่างที่บอกไปจริงๆ ฉันกําลังอยู่ในช่วงหย่า
- ตอนนี้ฉันจริงจังกับใครไม่ได้ - เดี๋ยวๆ
ใจเย็น แม่เสือสาว ผมไม่ได้มาเพราะเรื่องนั้น
เชื่อเถอะ ผมรับได้เมื่อถูกปฏิเสธ
ถึงคุณจะคิดผิดถนัดก็เถอะ
อ๋อ ฉันเก่งเรื่องคิดผิดอยู่ละ ก็...
แค่อยากเอานี่มาให้ดู
เมื่อคืนนี้เราจับเด็กได้คนหนึ่ง
คดีพยายามฆ่าหลายกระทง
มีข้อมูลในแฟ้มประวัติที่คุณน่าจะสนใจ
คุณมาเพราะเรื่องนี้เหรอ
ใช่ อะไรกัน
นึกว่าผมทําเรื่องแบบนี้ เพื่อจะได้กลับไปขึ้นเตียงกับคุณอีกรอบเหรอ
ใช่ ฉันคิดงั้นเลย
โอเค นั่นก็มีเหตุผลอยู่
แต่คุณบอกไว้ว่า คุณต้องหาคนเพี้ยนสุดๆ มาเป็นกรณีศึกษา
- ไม่อย่างนั้นจะตกงาน - คุณสรุปได้แบบนั้นเหรอ
ตอนนั้นผมก็ไม่ได้ตั้งใจฟังเต็มที่
ฟังก่อน นี่เราจับพวกจิตวิปริตตัวจริงมาได้
กระสุนยิงทั่ว กระจกแตกกระจายไปหมด ถากแขนไปคนหนึ่ง
ผู้หญิงคนนี้โดนไปหนึ่งนัดที่ขา
เด็กมันยังโชคดีที่ไม่ถึงข้อหาฆ่าคนตาย
เดี๋ยวนะ อาทิตย์ที่แล้วอ่านเจอในหนังสือพิมพ์ นึกว่ามือปืนหายไปแล้ว
เราหาตัวเจอแล้ว
- ไม่มีประวัติอาชญากรรม - ไม่มีลายนิ้วมือในระบบ
แถมเขาไม่ยอมบอกนามสกุล
พูดแต่ว่ามันไม่ช่วยอะไร
ไม่ดีต่อประโยชน์ส่วนรวม เชื่อเขาเลยมั้ยล่ะ
เราแจกภาพซูมหน้าเบลอๆ ไปทั่ว
จนมีคนจําได้ตอนเขาขึ้นแท็กซี่ ที่สนามบินเจเอฟเค
แท็กซี่ไปส่งที่หอพักเก่าๆ ย่านอัพสเตท
เอลม์โร้ดในเอลม์ริดจ์ พูดจริงไม่ได้ล้อเล่น
บ.สืบสวนคอนเอ็ดบอกว่า ค่าน้ําค่าไฟจ่ายในชื่อชายอิสราเอล
ส่งเป็นเงินสดตลอด หาร่องรอยเขาไม่เจอ
แล้วสาวคนนั้นล่ะ อารีอานา ชื่อเพราะนะ
ไม่เห็นร่องรอยผู้หญิงคนนั้นเหมือนกัน
กําลังคิดว่าเขาเก็บเธอกับเจ้าของบ้านไปแล้ว
- เรารู้แน่ว่าเขาไม่หวั่นกับการใช้ปืน - ทําไม
ต้องเข้าไปคุยเอง เดี๋ยวก็รู้
เด็กมันพิลึก นั่นไม่เถียง แต่เขาอาจแค่เมายาสุดๆ แค่นั้นก็ได้
- ไม่ แววตามันสื่ออะไรสักอย่าง - ใครบ้ากันแน่เนี่ย
ไม่ วิธีการพูดเวลาถูกสอบปากคําน่ะ การออกเสียงของเขา
- คําที่เลือกใช้ - คําที่เลือกใช้เหรอ
คุณนาย คุณต้องปั่นไข่เขาจนคลั่งแน่
ฟังก่อน เขาไปในที่ซึ่งจะมีคนสนใจมากที่สุด
เปลี่ยนสําเนียงการพูด ไม่แสดงความเสียใจแม้แต่น้อย
นี่มันวิสัยพวกโรคจิตชัดๆ
คู่หูเราอ่านหนังสือเรื่องฆาตกรต่อเนื่องเล่มเดียว แล้วก็เป็นแบบนี้เลยนะ
เฮ้อ ว่าไง คุณคิดยังไง เขาเป็นรึเปล่า
ไม่ได้ดูง่ายแบบนั้น
ยังมีปัจจัยแนวโน้มอีกหลายส่วนที่ไม่เห็น
และลักษณะการกระทําผิดครั้งนี้ก็ไม่ตรงกับ...
หรือ "ผิดหลายคดี"
พบเลือดที่พื้นในบ้าน มีร่องรอยการต่อสู้
- แล้วก็มีรอยกระสุนที่หน้าต่าง - ทุกอย่างเป็นหลักฐานแวดล้อม
แต่ถ้าเป็นจริงล่ะ ถ้าเราจับไอ้โรคจิตได้จริง
เขาบอกรึเปล่าว่าคิดจะทําอะไร ถึงไปยิงปืนที่ร็อคกีเฟลเลอร์เซ็นเตอร์
บอกว่าเขากับสาวคนนั้น แค่อยากขู่ใครคนหนึ่งให้กลัว
- ใคร - ไม่ยอมบอก มีแต่ "ไม่ช่วยอะไร"
คิดว่าไง นี่งานคุณนะ อาจารย์
- ขอฉันดูก่อน - เนอะ
มีอะไรจะเสีย
- พร้อมนะ - พร้อม
โอเค
ว่าไงจ๊ะ ซิส
สวัสดีค่ะ แดนนี่ ฉันดร.กู๊ดวิน แต่เรียกว่าไรยาก็ได้
แล้วมีอะไรให้รับใช้
นั่งขึ้นมาตรงๆ
เอามือมา
โอเค เฮ้ยๆ ใจเย็น
ผมจะรอหน้าห้อง
สบายดีมั้ย
วันนี้เรามาทําอะไรกันน่ะคุณ
ทําไมต้องใส่กุญแจมือ นี่ไม่ชอบกุญแจมือ
รู้รึเปล่าว่าทําไมถึงมาอยู่ตรงนี้
คุณล่ะรู้มั้ย
เริ่มจากอะไรง่ายๆ ก่อนแล้วกัน
ช่วยบอกนามสกุลหน่อยได้มั้ย
ผมว่าเรื่องที่เกิดตรงนี้ ไม่ใช่อะไรที่แจ็คคิดไว้เลย
แจ็คคือใคร
ยอมแพ้แล้ว ใครคือแจ็คเหรอ
แดนนี่ ถ้าคุณคุยกับฉัน ฉันอาจจะช่วยคุณได้
เดี๋ยว ช่วยผมออกไปจากตรงนี้ได้เหรอ ผมไม่ชอบโดนขังเท่าไหร่
ฉันเข้าใจ
ผมไม่ควรเป็นคนที่อยู่ตรงนี้ด้วยซ้ํา อารีอานาคือคนที่ยิง
อารีอานาเหรอ
แล้วอารีอานาอยู่ไหน เพราะเหมือนตํารวจหาตัวเขาไม่เจอ
ใครก็หาเขาไม่เจอหรอก
ทําไมล่ะ
ผมเริ่มคิดว่าคุณไม่ได้มาช่วยผมแล้วนะ
ฉันจะช่วยคุณได้ยังไง แดนนี่
ช่วยผมออกไปจากตรงนี้
บอกความลับให้ฟังเอามั้ย
เอาสิ
ปล่อยตัวเองก็ได้
แมทตี้!
- ล้อเล่นน่า - อะไรวะเนี่ย
- อุ๊ยตาย โอเค - อะไรวะ
โอเค เอามือไพล่หลังเลย ไอ้หนู
เล่นแรงไปหน่อยมั้ย แฟรงค์
นี่ หมอ ยินดีมากจ้าที่ได้เจอ
แล้วเจอกันใหม่
เดินต่อไป หุบปาก
ไปเร็ว
ขอโทษเรื่องกุญแจมือนะ สงสัยกลไกมันเสีย
ฉันแค่ตกใจนิดหน่อย
ตอนสอบปากคําเขาไม่เป็นอย่างนั้นเลย สาบาน
เขาพูดถึงคนที่ชื่อว่าแจ็ค
ใช่ ตอนสอบปากคําก็พูด "แจ็คบอกว่าถึงเวลาต้องรับผลกรรม"
อะไรทํานองนั้น ผมถามว่า "แจ็คเป็นใคร" เขาก็หุบปากทันที
- เหมือนกัน - ฮื่อ
มันปั่นหัวเรา พวกนั้นก็ทําได้ใช่มั้ย
ที่แน่คือเขาน่าสนใจมาก
นั่นอาจเป็นสัญญาณของโรคจิตเภท
คุ้มดีคุ้มร้าย น่าขนลุกหน่อยๆ
แต่ฉันก็ยังว่าแฟรงค์อาจจะคิดถูก
ไม่ ให้ตายสิ เกลียดคํานั้นจัง
เขาอาจแค่ต้องเลิกยาก่อน ให้เวลาสองสามวันเผื่อจะหายเมา
คุณจะรู้ชัดขึ้นว่าเจอกับอะไรอยู่
ไม่เหมาะกับคุณสินะ
แมทตี้ ขอบคุณนะที่พยายามจะช่วยฉัน ขอบคุณจริงๆ
ขอบคุณพอที่จะไปกินมื้อค่ํากันต่อมั้ย
- ไม่ - โอเค
งั้น ถ้าคิดจะเปลี่ยนใจ เรื่องเด็กคนนั้น
ได้
- ขอบใจ แมทตี้ แล้วเจอกันนะ - ได้ ได้เลยๆ
ขอโทษค่ะ
กลับช้านิดหน่อย ไม่ใช่ช้าไปสองชั่วโมงครึ่ง
ค่ะ หนูขอโทษแล้วไง
แม่น่ะนะ ไม่เป็นไรหรอก
แต่ลูกชาย ช่วยทําอะไรให้มั่นคงแน่นอนหน่อย เคยคิดบ้างมั้ย
อย่างน้อยนั่งกินข้าวด้วยกัน
เย็นหมดแล้ว
แม่ช่วยหยิบไวน์จากในตู้เย็น...
ลูกไม่จําเป็นต้องกินไวน์
อร่อยนะ
หลานไปคุยกับพ่อ
- ให้ตายสิ แม่ คืนนี้ไม่ใช่คืนของพ่อ - อย่าใช้น้ําเสียงนั้นกับฉัน แม่คุณ
เธอไม่อยู่ หลานอยากคุยกับพ่อ ฉันเลยยอม
หนูต้องเลี้ยงลูกได้โดยไม่มีเขา
งั้นก็อยู่เลี้ยงลูก ไรยา
หนูเข้าใจที่ลูกโมโห
เข้าใจจริงๆ
แต่ลูกไม่ยอมคุยกับหนู ไม่ยอมจูบลาไปนอน
เมื่อก่อนเขานอนคั่นระหว่างเราบนเตียงใหญ่
แล้วเวลาได้ยินลูกร้องไห้
หนูเดินไปหาเขา แต่ลูกไม่ยอมกลับมานอนกับหนูด้วยซ้ํา
แล้วจะให้ทํายังไง
ทําเหมือนพวกเราทุกคนล่ะมั้ง
ทําอะไรล่ะ
ยังคอยรักเธอต่อไป ไม่ว่าเธอจะทําตัวไม่น่ารักแค่ไหน
มีทางเลือกอื่นด้วยเหรอ
แม่น่าจะเป็นนักจิตบําบัด
แม่รู้ดี
- ขอบคุณ - ขอบคุณ
เรื่องตําแหน่งอาจารย์ประจําเป็นไง
มาร์ตินบอกว่าข้อเสนอขอทุนถูกตีกลับ
ไปคุยกับมาร์ตินเรื่องทุนของฉันทําไม
ผมเคยเป็นหัวหน้าสาขา เราคุยกันอยู่แล้ว
ให้ตายสิ เกร็ก
ไรยา ฟังผมนะ
คุณเป็นนักจิตบําบัดที่สัญชาตญาณดีมากๆ
หนึ่งในคนเก่งสุดเท่าที่ผมเจอมา แล้วผมก็เจอมาเยอะมาก
แต่ความหมกมุ่นกับพวกกลุ่มอาการชายขอบ จะดับอนาคตของคุณสักวัน
ทุกครั้งไม่จําเป็นต้องเป็นการวินิจฉัยอาการใหม่
ไม่ต้องมาสอนฉัน ตอนนี้ไม่ได้อยู่ในห้องเรียนแล้ว เกร็ก
ทําอะไรตามกระแสบ้าง
บอกมาร์ตินสิว่า คุณอยากเน้นเรื่องการปรับพฤติกรรมคนไข้
ปรับพฤติกรรมเหรอ
หรือทฤษฎีการเรียนรู้ ตรงนั้นเงินถุงเงินถัง
ผมคุยให้ก็ได้
ข้ามศพฉันไปก่อนเถอะ เอาจริงๆ
คุณเคยคิดไหมว่า ความปรารถนาที่จะต้องโดดเด่นจากกลุ่ม
ด้วยการวินิจฉัย กลุ่มอาการที่ร้ายแรงแปลกใหม่ที่สุด
- อาจมาจากความไม่มั่นคงในใจตัวเอง... - นี่...
แทนที่จะมาจากความปรารถนาจากใจ ที่จะช่วยคนไข้
สองเรื่องนั้นไปด้วยกันไม่ได้ตรงไหน
อะไร คุณไม่อยาก... ให้คนชื่นชมยกย่องงานที่ทําเหรอ
หรือประโยชน์จากความรู้ที่ส่งผลดีต่อตัวเองด้วย เป็นสิทธิพิเศษของเพศชายเท่านั้น
คุณอ่านนิตยสาร "มิส" เฟมินิสต์มากไปละ
ฉันว่านั่นคือการเลี่ยงบาลี เพราะไม่อยากตอบว่าฉันคิดถูก
กินกับฮอร์สแรดิชอร่อยกว่า
คือว่า... ยกคําจากวารสารการแพทย์ ที่พิมพ์มาแล้ว 20 ปีได้
แต่จําไม่ได้ว่าฉันแพ้ฮอร์สแรดิชเหรอ
การไม่ชอบกินกับแพ้อาหาร เป็นสองเรื่องที่ไม่เหมือนกัน
รับเพิ่มไหมครับ
ผมเอาจินมาร์ตินี่ ส่วนนี่เอาว้อดก้าโทนิก กับมะนาวและเชอร์รี่มาราสชิโนสองลูก
เรื่องบางเรื่องผมก็จําได้
ช่วยอย่าโทรหาลูกเวลาไม่ใช่คืนของคุณ
ลูกโทรหาผม
พูดให้ถูกคือคุณแม่คุณโทรหาผม แล้วให้ลูกพูดสาย
ถึงอย่างนั้น ตอนนี้ลูกก็มีแต่ฉัน
เขาต้องทําใจรับให้ได้ ไม่ว่าฉันจะมีข้อเสียบ้าง
ไรยา แบบนั้นมันไม่ดีต่อสุขภาพจิต
แต่ฉันไม่ใช่นักจิตบําบัดของลูก ฉันเป็นแม่
และเวลาพูดถึงข้อเสีย ใครก็รู้ว่าเราต้องรับมือกับข้อเสียของคุณ
คือว่า ไรยา อยู่กับคุณก็ลําบากนะ
หวือหวาเปลี่ยนใจไปมาได้ตลอด
ไม่เคยรู้ว่ารอบนี้จะเจอกับปางไหน
ให้ตาย
(สองสัปดาห์หลังเหตุที่ร็อคกีเฟลเลอร์เซ็นเตอร์)
แล้วถ้าฉันนําเสนอกรณีที่ พิสูจน์ได้ว่าวินิจฉัยโรคถูกจริงๆ ล่ะ
ทําไมมัวแต่ตามหา กลุ่มอาการที่ไม่เด่นชัดที่สุด
ให้ตาย มาร์ติน! นั่นแหละประเด็น
เพราะมันยังไม่เด่นชัด
ไม่มีใครช่วยพวกเขาเพราะทุกคนบอกว่า
สิ่งที่พวกเขาเจออยู่นั้นไม่ใช่ความจริง
และความรู้สึกของพวกเขาไม่สําคัญ
เพราะยังไม่มีรหัสวินิจฉัยโรคของพวกเขา ในตําราเล่มนี้
ไรยา คุณไม่ต้องพิสูจน์ตัวเองแล้ว
(โรคทางจิตเวช)
อย่าพูดข่มแบบนั้นได้มั้ย
ฉันยังต้องจ่ายค่าเล่าเรียนลูกอีกอย่างน้อย 15 ปี
ฉันต้องได้ตําแหน่งอาจารย์ประจํา
แล้วเราทั้งคู่ก็รู้ดีว่าฉันไม่มีทางได้
นอกจากจะตีพิมพ์บทความวิชาการอีกชิ้น
ถ้าฉันทําให้เห็นชัดว่าคําวินิจฉัยโรคถูกต้อง ภาควิชาจะให้ทุนไหม
ถ้าคุณยืนยันการวินิจฉัยโรคได้ ก็แน่นอน ผมจะให้ทุนแน่ๆ
ให้ตาย ผมจะตั้งตําแหน่งวิชาการใหม่ โดยมีชื่อคุณอยู่บนนั้นเลย
(บูลีเมียเนอร์โวซา - โครงการขอทุนวิจัย)
(ดร.ไรยา กู๊ดวิน)
นี่คือสถานีดับเบิลยูเอบีซี เอเอ็ม 770
รายงานพิเศษจากทําเนียบขาว
เป็นเรื่องสามัญสํานึกง่ายๆ
ที่เราทุกคนต้องทําสุดความสามารถ เพื่อจะลดความอ่อนด้อยของประเทศ
เราต้องเตรียมรับสถานการณ์แย่ที่สุด
ต้องมั่นใจว่าจะสามารถกระจายเชื้อเพลิง ได้อย่างรวดเร็วและยุติธรรม
หากเกิดกรณีฉุกเฉินขึ้น
สวัสดีค่ะ
(แดนนี่บอย - ฟิชแอนด์ชิปส์ แคมเดนไฮสตรีท เที่ยง! - แจ็ค)
(เบียร์ 3 สก๊อตช์ 3)
คุณรู้มั้ยว่าแดนนี่ไปไหน
คุณรู้จักแดนนี่ด้วยเหรอ
เขาเป็นลูกฉัน
มีอะไรรึเปล่า
เกิดอะไรขึ้นกับเขา
พอจะมีที่ให้เรานั่งคุยกันได้มั้ยคะ
- นั่นแหละ เขา - เขาจะติดคุกได้ยังไง
แดนนี่เป็นลูกแฝดเหรอ
นั่นอดัมค่ะ
เขาจากไปนานมากแล้ว
เกิดอะไรขึ้นกับเขา
คุณบอกว่าเป็นจิตแพทย์ใช่มั้ย
- พยายามจะช่วยเขาเหรอ - ใช่ค่ะ อยากช่วย
ไปนั่งนอกบ้านดีกว่า
ขอบคุณค่ะ
ขนาดก่อนเรื่องที่เกิดขึ้นกับอดัม
เขาก็เป็นเด็กอ่อนไหวอยู่แล้ว
แล้วพวกนั้นก็ไล่เขาออกจากโรงเรียน
ทําไมคะ
ยากับเรื่องชกต่อย
ทั้งสองอย่าง
แต่ว่าเขาเป็นเด็กฉลาดมากนะ
เด็กคนนั้นเหมือนแสงสว่าง
ไหนจะจินตนาการของเขาอีก
แต่เรื่องก็แค่ไม่เป็นอย่างที่คิด
ฉันกับผู้ชายน่ะ
แค่นั้น
ถามได้ไหมว่าทําไมสุดท้ายแล้ว เขาไปอยู่ที่บ้านตรงข้าม
เขากับสามีฉันเข้ากันไม่ค่อยได้
แต่สามีฉันก็เข้ากับใครไม่ค่อยได้ทั้งนั้น
ลูกเลยย้ายไปอยู่ในบ้านนั้นเมื่อสองสามปีก่อน
ฉันก็คิดว่า "มีอะไรจะเสีย" เนอะ
อย่างน้อยก็ยังคอยดูแลเขาได้
แต่แล้ววันหนึ่งเขาก็หายไปเลย
แต่ถึงขั้นพยายามฆ่า
นั่นไม่ใช่แดนนี่ลูกฉันแล้ว
คุณรู้ไหมว่าในบ้านตรงข้ามมีใครอยู่กับเขาบ้าง
ฉันไม่รู้ว่ามีใครอยู่ตลอด
มีสาวคนหนึ่งที่อยู่บ่อยๆ คนเข้าๆ ออกๆ กัน
แล้วไง เขาจะต้องเข้าคุกไหม
หวังว่าจะไม่ต้อง
แคนดี้ คุณบอกว่าเขาเป็นคนอ่อนไหว
เรียกว่าสมัยเด็ก เขาเป็นเด็กขี้โมโหได้รึเปล่า
หรือซึมเศร้า เจ้าอารมณ์อะไรแบบนั้น
ความขี้หงุดหงิดของเขาเพิ่มขึ้น หลังจากเกิดเรื่องกับอดัมรึเปล่า
อย่างที่บอก ลูกไม่เหมือนใครมาตั้งแต่ต้น
แต่มันก็ไม่ผิดตรงไหน
ค่ะ ไม่ผิดเลย ไม่
มีเรื่องที่ฉันอยากจะถาม
อาจจะทําใจลําบากหน่อย แต่คิดว่าน่าจะมีประโยชน์กับการช่วยเขา
แดนนี่เคยประสบกับเรื่องอะไรสมัยเด็กไหม
เรื่องแบบไหน
ตอนที่คุณบอกว่า คุณไม่ค่อยมีโชคเรื่องผู้ชาย
- หมายความว่ายังไงคะ - สรุปเป็นความผิดฉันเหรอ
- เปล่า ฉันไม่ได้พูดแบบนั้นเลย - เขาบอกว่าเกิดอะไรขึ้นล่ะ
ไม่ได้บอก
ฉันแค่พยายามทําความเข้าใจเขาให้ดีขึ้น
ฉันไม่รู้หรอกว่าใครทําอะไรบ้าง
คุณรู้เหรอว่าใครทําอะไรมาบ้าง พวกคนที่มารักษากับคุณน่ะ
- ไม่รู้ - ไม่รู้ เพราะคนเราทําอะไรๆ
ที่ดูแล้วไม่น่าจะทําได้
แคนดี้...
ฉันต้องไปแล้ว เดี๋ยวไปทํางานที่โรงพยาบาลสาย
บอกเขาว่าไว้ฉันจะไปเยี่ยม
- แคนดี้ ฉันยังไม่ได้เป็นหมอของเขาเลย - วางแก้วไว้ตรงนั้นแหละ
เอซร่า สี่ทุ่มแล้ว ต้องนอนแล้วจ้ะ
- ฉันต้องคุยกับแดนนี่ใหม่ - คุยไม่ได้
เขาเข้าระบบไปแล้ว บ่ายนี้จะมุ่งหน้าไปที่คุกไรเกอร์ส
ทนายอาสาบอกว่าไม่ให้ใครเยี่ยม จนกว่าจะไปถึงที่นั่น
- เสียใจด้วยนะ ผมช่วยอะไรไม่ได้เลย - คืนนี้กินข้าวกัน ไม่มีเซ็กซ์นะ
ฉันต้องคุยให้ได้
คุณนี่ไม่จืดเลย ก็ได้ มาทางนี้
สวัสดีอีกครั้ง
จําฉันได้มั้ย
หน้าแบบนั้นใครจะลืมได้ลง
เมื่อวันก่อนคุณพูดถึงคนชื่อแจ็ค
- ใช่ แล้วไง - อยากรู้ว่าจะขอคุยกับเขาได้มั้ย
ฝากข้อความถึงเขาหน่อยได้รึเปล่า
ฝากยังไง
ไม่รู้คุณสังเกตรึเปล่านะ แต่ผมโดนจับขังคุกอยู่
ก็แค่คิดว่าคุณอาจบอกเขาได้
สมมติว่าบอกได้
สมมติว่าทําได้...
แค่สมมติเท่านั้นนะ
- ถ้าทําได้... - อ่าฮะ
บอกเขาหน่อยได้มั้ยว่าฉันแค่อยากคุยกับเขา
- ได้ - แค่อยากจะช่วย
ได้ เรียบร้อย
- ขอบคุณ - ยินดี
นี่ เขาบอกว่าจะเอาตัวผมไปเกาะไรเกอร์ส
มันโหดขนาดนั้นจริงรึเปล่า
ไม่ได้แย่ขนาดนั้นหรอก
ดูสีหน้าแล้วคุณคิดว่ามันน่าจะแย่
ว่าแต่ ขอบคุณที่มาหา
ยินดี
นี่ไม่นับว่าเป็นเดท
ฮื่อ... "เอาพิซซ่าเป๊ปเปอโรนีไส้กรอกมาบ้านฉัน
เพราะลูกฉันหลับอยู่ข้างบน" ก็ไม่ใช่ข้อความโรแมนติกเลย
เพิ่มชีสมาด้วยรึเปล่า
ฉันไปที่บ้านเช่าที่เขาเคยอยู่มา
- "ไปมา" หมายความว่าไง - เข้าไปข้างใน
อย่างน้อยมีคนเปิดประตูให้รึเปล่า
ประตูไม่ได้ล็อกอยู่แล้ว ดีขึ้นมั้ย
- ไม่ นั่นคือบุกรุกสถานที่ - อุ๊ย
ไปเจอที่นั่นได้ยังไงตั้งแต่ต้น
หอพักบนถนนเอลม์โร้ดในเอลม์ริดจ์ จําไม่ได้เหรอ
- เดี๋ยว คุณทําอะไรของคุณ ไรยา - ฉันเจอคุณแม่เขา
ว่าไงนะ
เขาชื่อแดนนี่ ซัลลิแวน นั่นที่อยู่แม่
ฉันเจอนี่อยู่ในเตาผิงด้วย
รู้ไหมว่าคนนี้ใคร
สาวคนนี้อยู่ที่ร็อคกีเฟลเลอร์เซ็นเตอร์ ถ้าคําบรรยายลักษณะไม่ผิด
คุณคิดว่าพวกนี้คือเหยื่อทั้งหมดรึเปล่า
อาจเป็นได้
แต่คนนี้ไม่ใช่เหยื่อ
สไตล์ของภาพนี้มันปั่นป่วนไม่คงที่
แล้วภาพนี้ก็ปรากฏอยู่ในสมุดวาดเขียนเล่มนี้ ซ้ําแล้วซ้ําเล่า
โอเค นี่ผมดูอะไรอยู่กันแน่
นั่นบิ๊กเบน หอนาฬิกาด้านหลังเขา
อ้อ
แว่นตานี่ก็เหมือนแว่นที่ฉันเจอในบ้านหลังนั้นเลย
ไม่ได้บังเอิญขโมยมาด้วยใช่มั้ยนะ
นี่อาจจะเป็นแจ็ค
แจ็คเหรอ แจ็ค
คนที่บอกไอ้หนุ่มนั่นว่าอย่าบอกชื่อเรา
- บอกว่ามัน... ไม่ช่วยอะไร - ใช่ งั้น...
คุณคิดว่าหมอนี่เป็นผู้สมรู้ร่วมคิดเหรอ
คุณบอกว่าการใช้คําและลักษณะการพูดของเขา
แตกต่างจากครั้งแรกที่คุณสอบปากคํา
- ใช่ - โอเค
จะเรียกว่าเขามีสําเนียงบริติชได้มั้ย
ไม่ใช่สําเนียงนั้นทั้งหมด
แต่ใช่ บางทีก็ใช่นะ พอคุณพูดขึ้นมาก็ใช่เลย
ถ้าหาก...
แดนนี่คือแจ็คล่ะ
ว่าไงนะ
ถ้าแดนนี่มีบุคลิกแยกไง
โอ๊ย ไม่เอาน่ะ
แมทตี้ คุณคิดถูกเรื่องแดนนี่
มีอะไรสักอย่างเกี่ยวกับเขาติดอยู่ในใจฉัน
อารมณ์ที่เขาสื่อออกมาแปรปรวนลื่นไหล
จะเรียกว่าเป็นสัญชาตญาณของหมอ หรือลางสังหรณ์ก็ได้ แต่เขามีเรื่องไม่ปกติแน่
ถ้าหากแดนนี่มีอีกบุคลิกหนึ่งที่ชื่อแจ็คล่ะ
- คนที่น่าจะทําอะไรๆ ให้เขา - ทําอะไรให้เขา เช่นฆ่าคนแทนงี้เหรอ
ขอโทษ
หรืออาจจะฆ่าคนไปหลายคนเลย
เขาอาจไม่รู้ตัวว่าทําอะไรลงไป เวลาที่เป็นแจ็ค
หรือเขาคิดว่าเป็นคนอื่นที่ลงมือทํา
- คุณไม่ได้พูดเล่น - แมทตี้ ถ้าฉันคิดถูก
แดนนี่อาจจะไม่มีความผิด
มันจะไปจบแบบนั้นได้ยังไงนะ
เพราะคนที่เป็นอาชญากรคือบุคลิกอื่นของเขา
อ้อ ขอให้โชคดีกับการกล่อมให้ลูกขุนเชื่อ
- โอเค - หรือ...
คณะกรรมการพิจารณาตําแหน่งคุณ
นั่นคือการพิสูจน์โรคอย่างสิ้นสงสัย ใช่
แล้วคุณก็ได้ทุนก้อนโต
และฉันจะช่วยคนได้เยอะมาก
โอเคๆ เอางี้ สมมติว่า...
สมมติว่าเขามีบุคลิกแยกจริง
แล้วไงต่อ
คนแรกที่จะต้องกล่อมให้เชื่อก็คือตัวเขาเอง
แล้วถ้าเขาไม่รู้ว่าตัวเองมีอาการแบบนี้ แต่มีใครไปบอกก่อนที่เขาจะพร้อม
เขาจะต้องสภาพจิตแตกสลายแน่
เขาต้องไว้ใจคนอื่นก่อน
ไว้ใจเหรอ
ง่ายๆ แบบนั้นเลย
ไม่ใช่ แต่ก็ใช่
แล้วคนคนนั้นจะต้องเป็นคุณงั้นสิ
คนนั้นจะต้องเป็นฉัน
แล้วจะทําได้ยังไง
คุณต้องบอกชื่อทนายอาสาของเขามา
แล้วฉันจะพยายามไปคุยกับแจ็ค
(สามสัปดาห์หลังเหตุที่ร็อคกีเฟลเลอร์เซ็นเตอร์)
(สมาคมช่วยเหลือประชาชนทางกฎหมาย แห่งนิวยอร์ก)
- (สมาคมช่วยเหลือประชาชนทางกฎหมาย - ห้อง 201)
สวัสดีค่ะ สแตน คามิซาใช่มั้ย
ไม่ใช่ วันนี้ไม่ใช่ งานเต็มแล้ว
ฉันมาคุยเรื่องแดนนี่ ซัลลิแวน มือปืนจากร็อคกีเฟลเลอร์เซ็นเตอร์
- เขามีอะไร - ฉันชื่อไรยา กู๊ดวิน
เป็นจิตแพทย์
สารวัตรดอยล์ให้ฉันเป็นที่ปรึกษาคดี
ฉันชื่อว่าลูกความของคุณ เป็นโรคทางจิตเวชที่หาได้ยาก
อ๋อ ใช่ เด็กนั่นเพี้ยนหลุดโลก
คือว่า
- ใช้คําแบบนั้นไม่ช่วย - ขอโทษที
เมื่อได้คุยกับแดนนี่แล้ว ความเห็นมืออาชีพของฉันคือ
เขามีบุคลิกแยก
เดี๋ยวนะ
แบบในหนังที่แซลลี่ ฟิลด์เล่นงี้
ซีบิล
ใช่ นั่นเป็นเรื่องของผู้หญิงที่มีอาการแบบเดียวกัน
ล้อเล่นใช่มั้ย
คิดมุกมาอํากันเหรอ
อะไร อยากกินมั่งเหรอ
คุณคามิซา ลูกความของคุณป่วย
เขาต้องเข้าโรงพยาบาล ไม่ใช่เข้าคุก
- แล้วจะให้ผมทํายังไง - คุณเป็นทนายของเขา
ก็ถามแบบเดิม
งานคุณคือต้องช่วยลูกความไม่ใช่เหรอ
งานผมคือต้องทําเพื่อประโยชน์สูงสุดของลูกความ
และเมื่อเขามีพยานล้อมอยู่ทุกด้าน
ระหว่างที่ลงมือกระทําผิด ประโยชน์สูงสุดคือต้องยอมรับผิด
- แก้ต่างว่าเขาเป็นผู้ป่วยไม่ได้เหรอ - ต่อให้เป็นมะเร็งเขาก็ส่งเข้าคุก
คิดว่าเขาจะปล่อยเด็กคนนี้ให้หลุดคดี เพราะพูดดัดเสียงพิลึกๆ งั้นเหรอ
ฮื่อ ผมอ่านแฟ้มคดีแล้ว
แบบว่ามันเป็นงานผมไรงี้
รู้ไหมว่าอาการแบบนี้เกิดจากอะไร
อ่านขายหัวเราะมากไปมั้ง
ต้นเหตุของโรคหลายบุคลิก แทบจะมาจากเหตุอย่างเดียว
การถูกล่วงละเมิดทางเพศอย่างหนัก และมักจะโดนต่อเนื่องตั้งแต่เด็ก
ฉันได้คุยกับเด็กคนนี้แล้ว ไม่ว่าคุณจะเชื่อเรื่องของเขายังไง
ฉันบอกได้อย่างหนึ่ง ถ้าต้องเข้าคุกอัพสเตท เขาอยู่ได้ไม่ถึงห้านาทีแน่
แค่ให้เอาตัวรอดจากเกาะไรเกอร์ส ยังไม่รู้จะได้ไหมเลย
ฉันอาจจะคุยจนแน่ใจว่าเขาป่วย
หรืออาจได้รู้เรื่องเศร้าที่คุณเอาไปอ้างในศาลได้
แต่ฉันต้องคุยกับเขาก่อน โอเคนะ
ต้องนัดบําบัดกับเขาหลายๆ ครั้ง คุณจัดการให้ฉันได้
หรือจะให้ฉันเดินออกไปจากที่นี่ในตอนนี้และ...
วันหนึ่งคุณจะตื่นขึ้นมาและพบว่า เลือดของเด็กคนนี้เปื้อนมือคุณ
จะพรมเลือดใส่ไอ้สลัดไข่สดนั่นก็ตามสบาย
ว้าว
แต่งงานรึยัง
หย่าแล้ว
โอเค
แต่ถ้าคุณทําให้ชีวิตผมยากขึ้นแม้แต่น้อย ถือว่าจบทันที
เขาจะต้องขึ้นศาลในเวลาประมาณหนึ่งเดือน
เครื่องซีร็อกซ์อยู่ด้านหลัง หยอดเหรียญสลึง
(สี่สัปดาห์หลังเหตุที่ร็อคกีเฟลเลอร์เซ็นเตอร์)
ขอบคุณค่ะ
ถอดกุญแจมือได้ค่ะ รบกวนด้วย
สวัสดี
นั่งก่อนมั้ย
ฉันเอาเสื้อผ้าใหม่มาให้เปลี่ยน
อากาศบริสุทธิ์
หลายวันแล้วนะที่ ผมไม่ได้หายใจอากาศบริสุทธิ์
วันนี้รู้สึกเป็นยังไงบ้าง
ก็ไม่เลวทีเดียว
ถึงผมจะไม่คิดว่าคุณเป็นหมอแบบนั้น
ใช่ไหม คุณหมอ
หาคนสติดีๆ ให้ผมสักคน ผมจะรักษาให้
คําของคาร์ล ยุง
ผมชอบเขามากกว่าฟรอยด์
ครั้งสุดท้ายที่เราคุยกัน ฉันไม่ทันสังเกตสําเนียงของคุณ
คุณเป็นคนอังกฤษเหรอ
ผมมักจะถือว่าตัวเองเป็นประชากรโลก
ฉันอยากทําความเข้าใจคดีนี้ให้มากขึ้น
ประวัติชีวิตอย่างละเอียด ประวัติครอบครัว
คุณไม่รู้สึกหรือว่าไอ้วิธี
"เล่าเรื่องวัยเด็กให้ฟังหน่อย" มันน่าเบื่อนัก
เพราะผมรู้สึกว่าน่าเบื่อ อย่าถือสา
ไม่ถือค่ะ ฉันแค่คิดว่า เรื่องนั้นจะช่วยในการแก้ต่างคดีได้
ให้บริบทกับเรื่องที่เกิดขึ้นในเขตมิดทาวน์
อ้อ เขาสองคนเป็นแค่เด็กวัยรุ่นหลงทาง
และสุดท้ายก็ไม่ได้มีใครบาดเจ็บหนัก ถูกต้องไหม
เขาสองคนเหรอ เห็นชัดๆ ว่าคุณฉลาดมาก
คงจะไม่ผิดถ้าฉันคิดว่าคุณ...
ตั้งใจให้ฉันจับความตรงนั้นได้
คุณไม่ใช่แดนนี่สินะ
แน่ใจเหรอว่าไม่ได้นั่งสลับฝั่งกัน คุณหมอ
ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าจะบอกอย่างไร แต่ฟังแล้วคุณค่อนข้างบ้าทีเดียว
แจ็คใช่มั้ย
ยินดีรับใช้
แดนนี่อยู่ไหน
เขาอยู่นี่
หลับอยู่ แต่อยู่ตรงนี้
และก่อนจะพยายามเกลี้ยกล่อมผมว่า
นี่คืออาการทางจิตเวชอะไรสักอย่าง
ผมขอยืนยันตัวเองก่อนเลยว่าผมมีตัวตนจริงมาก
จะเป็นไปได้ยังไง
คุณเข้าใจเรื่องความพัวพันเชิงควอนตัมไหม
ไม่ใช่เรื่องที่คุ้นเท่าไหร่ค่ะ
เป็นทฤษฎีสายฟิสิกส์อนุภาคที่เพิ่งเกิดใหม่
เสนอว่าการแยกขาดจากกันของสสาร ไม่ได้เป็นอย่างที่เราเคยเข้าใจ
แนวคิดที่ว่าอนุภาคสองอนุภาค อาจมีลักษณะร่วมกัน
โดยไม่ได้อยู่ในปริภูมิ-เวลาเดียวกัน
คิดว่าคุณคงไม่ใช่ผู้เชี่ยวชาญด้านวิทยาศาสตร์
เปล่าค่ะ ไม่ใช่เลย
แต่ฉันรู้แน่ว่าแดนนี่ต้องการความช่วยเหลือ
และฉันอยากจะช่วยเขา
ฉันคิดว่าถ้าได้ช่วย ฉันอาจจะสามารถพาเขาออกไปจากตรงนี้ได้
ถ้าจริงก็คงมีประโยชน์มากทีเดียว
ฉันแค่อยากคุยกับเขา
น่าเสียดายนัก แม่หนู ผมว่าสิ่งนั้นทําไปจะไม่ช่วยอะไร
ทําไมล่ะ
แดนนี่กําลังเดือดร้อน แจ็ค เขาต้องการความช่วยเหลือสุดกําลัง
ขออภัยถ้าพูดแล้วจะฟังดูจองหองสักหน่อย
แต่นั่นเป็นหน้าที่ของเทวดาประจําตัวไม่ใช่เหรอ
ผมจะนําคําร้องของคุณไปพิจารณา
แจ็ค แจ็ค
- ขอบคุณที่เอาเสื้อผ้ามาให้ - ยังเหลือเวลาอยู่
ทําแบบนี้ไม่ช่วยแดนนี่เลย
ผู้คุม
รู้ตัวหรือเปล่าว่าการบําบัด ขึ้นกับความสมัครใจของคนไข้เท่านั้น
หวังว่าจะพบกันใหม่
- หวัดดี - ไงคะ
- ไง - โอเครึเปล่า
ครับๆ ขอโทษที่แวะมาดึกมาก
ผมแค่... มีอะไรให้คุณดู
ไรยา ผม...
คืองี้ ผมว่าคุณมาถูกทางแล้ว เรื่องเจ้าหนุ่มซัลลิแวนนั่น
จําได้ไหมที่เขาพูดกับคุณว่า
คุณจะไม่มีทางเจอสาวคนนั้นได้
เรื่องนั้นแน่ใจได้เลย
เอาละ
ดูเทปแล้วโทรมาละกัน
(ห้าสัปดาห์หลังเหตุที่ร็อคกีเฟลเลอร์เซ็นเตอร์)
ขอบคุณนะที่ตกลงมาพบฉันอีกครั้ง
- แหม พอดีผมอยู่แถวนี้ - ฉันยังอยากคุยกับแดนนี่อยู่
คุณเคยบอกแล้ว
มีเรื่องอะไรที่อยากคุยกับเขาขนาดนั้น
คุณบอกว่าชอบยุงมากกว่าฟรอยด์
ยุงบอกว่าเราไม่อาจใช้ชีวิตได้ โดยไม่ทําความเข้าใจเงาในใจตัวเอง
ฉันเองก็ทําการวิจัยอยู่
คนที่ใช้ร่างร่วมกัน จะมีสัญชาตญาณการเอาตัวรอดสูงมาก
แทบมีสัมผัสที่หกเวลาเป็นเรื่องของคนอื่น
ดูฉันสิ
ดูฉันให้ดีแล้วบอกหน่อยว่าคุณคิดเหรอ
ว่าฉันจะอยากทําร้ายแดนนี่
แต่คุณก็มีความเห็นแก่ตัว
และมีความหลงทางเล็กน้อย
แต่ไม่ทําร้ายเขา
อันที่จริง คุณทําสิ่งตรงข้ามด้วยซ้ํา
คุณบอกว่าคุณเป็นเทวดาประจําตัวเขา
เขาจําเป็นต้องเข้าใจอดีตของตัวเอง
นั่นเป็นวิธีที่ฉันจะช่วยให้เขา เตรียมใจขึ้นศาลได้พร้อมที่สุด
เป็นทางที่ดีที่สุด ซึ่งฉันจะช่วยให้ทั้งเขาและคุณออกไปจากตรงนี้
เราสองคนต้องการสิ่งเดียวกัน เราอยากจะช่วยแดนนี่
แต่ฉันช่วยไม่ได้หากไม่ได้คุยกับเขา
โอเค
ผมต้องขอให้คุณอ่อนโยนกับเขาหน่อย
อันที่จริงเขาไม่รู้เรื่องของพวกเรา
พวกเรา
พวกคุณมีกี่คนกันแน่ แจ็ค
ผมอยู่ที่ไหน
แดนนี่เหรอ
คุณเป็นใคร
ผมอยากกลับแล้ว
ผมอยากกลับเดี๋ยวนี้
แดนนี่ คุณอยู่ในคุก อยู่ที่เกาะไรเกอร์ส
ฉันชื่อไรยา
ฉันมาช่วยคุณ
โอเคนะ ฉัน...
รู้ไหมว่าทําไมต้องมาอยู่ตรงนี้ แดนนี่
รู้ เพราะเรื่องที่เกิดขึ้นกับอารีอานา
ดีค่ะ
บางทีผมก็จําอะไรไม่ได้
เคยเกิดขึ้นกับผมมาก่อน แต่ไม่เหมือนแบบนี้
นี่มันไม่เหมือนเดิม
คุณไม่เป็นไรนะ
ตอนนี้เราไม่ต้องคุยกันก็ได้
แดนนี่ นั่งเฉยๆ ก็ได้
โอเครึเปล่า
และไม่แน่...
หายใจลึกๆ ก่อน
คุณหิวรึเปล่า
อะไรนะ
อยากกินอะไรหน่อยไหม
ดีค่ะ
(กรมราชทัณฑ์นิวยอร์ก - เกาะไรเกอร์ส)
คุณอยู่ที่นั่นมานานแค่ไหน
สองสามปีได้
เป็นไปได้ไหมว่าคุณทําเรื่อง
ที่ตัวเองอาจจะจําไม่ได้
คุณจดอะไรน่ะ
พูดต่อสิ เมื่อกี้คุณเล่าเรื่องอารีอานาค้างไว้
ขอบคุณค่ะ
ร็อคกีเฟลเลอร์เซ็นเตอร์เป็นไอเดียเขาสินะ
ทําไมถึงถามเรื่องนั้นซ้ําๆ
แดนนี่ คุณเต็มใจจะรับผิดเรื่องนี้จริงๆ เหรอ
คิดว่าพ่อเลี้ยงคงคิดว่าผมเป็นตัวปัญหา
ทําไม คุณทําอะไรถึงเรียกว่ามีปัญหา
ฉันขอถามอีกรอบนะ
คิดไหมว่านี่เป็นจังหวะเหมาะที่จะคุยว่า เกิดอะไรขึ้นกับอดัม
มีอะไรที่คุณไม่ได้บอกฉัน
เกิดอะไรขึ้นกับยิตซัค มีอะไรที่คุณไม่ยอมบอกตัวเอง
พวกนั้นหายไปไหนหมด คุณทําร้ายคน...
เปล่า จอนนี่ทําร้ายคน
- เพื่อขโมยปืน - ผมไม่ได้ยิงใครทั้งนั้น
- ทําไมต้องไปลอนดอน - มันก็ชัดอยู่ไม่ใช่เหรอ
ชาวต่างด้าวอิสราเอล
สาวอเมริกัน นักธุรกิจอังกฤษ
และคุณพ่อของคุณ
- ทุกคนรวมหัวกันทําเรื่องนี้ - เป็นไปได้ไหมว่าคุณมาถึงทางตัน
พอแล้ว
ฉันว่าถึงเวลาที่เขาต้องรู้ความจริง
(สิบเอ็ดสัปดาห์ หลังเหตุที่ร็อคกีเฟลเลอร์เซ็นเตอร์)
แม่ซื้อไข่มา อย่างน้อยตอนเช้าจะได้มีอะไรกิน
- เอาจริง - ค่ะ หนูอายุเกือบ 40 แล้วนะแม่
คนแก่ติดเหล้าไม่ได้เหรอ
นั่นมันหยามกันในหลายมิติมาก
งั้น เอซร่าอยู่ไหน
เวร หนูบอกว่าจะขึ้นไปอ่านหนังสือให้ลูกฟัง
นี่มันเรื่องอะไรกัน
เธอถึงไม่สนใจแม้แต่ลูกชายตัวเอง
เรื่องนี้คือคนไข้คนหนึ่ง
เด็กหนุ่ม
มีคนทําร้ายเขาอย่างร้ายแรงมาก หนูต้องทําให้เขาพูดเรื่องนั้นให้ได้
ช่วยสนใจเรื่องในบ้านตัวเองอีกหน่อยดีมั้ย
- และไปสนใจ... - แม่
เกิดอะไรขึ้นกับเขา
ถ้าหนูคิดถูก หนูก็จะไม่อยากพูดถึงมันเหมือนกัน
งั้นก็ใช้เจ้าเต่าสิ
- อะไรนะ - เจ้าเต่า
ตอนลูกยังเล็ก ลูกพูดถึงความรู้สึกตัวเองไม่เป็น
รู้นะว่ามันย้อนแย้งกับตอนนี้มาก
แต่พ่อจะคอยถามว่า "เจ้าเต่าเป็นยังไงบ้าง"
ตุ๊กตาเต่ายัดนุ่นที่พ่อให้ จําไม่ได้เหรอ
ไม่ได้เลย
ลูกจะบอกว่า เจ้าเต่าโกรธเรื่องนี้
หรือเจ้าเต่าเศร้าเรื่องนั้น
- มาร์วิน - มอร์ติเมอร์
เขาก็ไม่ได้แย่ไปซะหมด พ่อของลูกน่ะ แค่ส่วนใหญ่แล้วแย่
ไม่ ไม่ได้แย่ไปหมด
มาร์ตี้
- มอร์ติเมอร์ - ช่างเถอะ
เป็นเต่าก็แล้วกัน
ไปอ่านนิทานให้ลูกฟัง
โอเค
- แม่ฮะ - มาแล้วจ้ะ ลูก
แดนนี่ เราย้อนเวลาไปไกลกว่าเดิมหน่อยดีมั้ย
เอาเป็นว่าเรา...
เอาเป็นว่าคุยกันเรื่อง...
เรื่องคุณ สมัยที่ยังเป็นเด็กเล็กๆ
แล้วทําไม
ช่วยเล่าเรื่องช่วงเวลาดีๆ ให้ฟังหน่อย
เริ่มกันที่เรื่องอดัม
เป็นฝาแฝดกันใช่มั้ย
"ตัวติดกันแจ" แม่ผมเคยพูดแบบนั้น
เล่าเรื่องอดัมให้ฉันฟังหน่อย
อยากรู้เรื่องไหนล่ะ
เล่าความทรงจําดีๆ ให้ฉันฟังได้ไหม
ตอนเรียนประถม ผมกับพี่
ช่วงหน้าร้อน ตอนท้ายๆ แล้วล่ะ เพราะโรงเรียนเปิดแล้ว
อดัมคอยปกป้องผมเสมอ นึกออกมั้ย
ผมคิดถึงเขาจริงๆ
งั้น... เกิดอะไรขึ้นกับเขา
เล่าให้ฟังหน่อยได้มั้ย
ผมไม่อยากจะ... ผม... ไม่อยาก... ไม่
ไม่เป็นไร
แต่ฉันมีลางสังหรณ์
เขาทําอะไรแทนคุณใช่มั้ย
ทําเรื่องที่ยากมากๆ
เรื่องแบบที่มีแต่พี่น้องถึงจะทําแทนกันได้
เรื่องเกี่ยวกับมาร์ลินรึเปล่า
แดนนี่...
มันจําเป็นจริงๆ คุณต้องพยายามเล่าหน่อยนะ
แต่จะหยุดเล่าเมื่อไหร่ก็ได้
แต่จําเป็นมากที่คุณต้องพยายามเล่า
โอเค
เราอยู่ในรถกัน
ผมนั่งเบาะหน้า
อดัมนั่งเบาะหลัง
เราไม่รู้เลยว่าจะไปไหนกัน
มาร์ลินเคยมีโรงนา
เขาจะพาเราทั้งคู่ไปที่นั่น
แต่เขาพาอดัมเข้าไปในนั้นคนเดียว
(หากคุณหรือคนที่รู้จักต้องการกําลังใจ)
(กรุณาไปที่ Apple.com/HereToHelp)
คําบรรยายโดย ปัทมวรรณ บูรณมาตร์