Halo?
Skończyło się mleko! – A
Halo?
Camden High Street w południe! Jack
Halo?
Zostańmy przy Arianie. Ona załatwiła ci broń?
Nie, ja to zrobiłem.
- Nie Ariana? - Nie.
- Czy to ważne? - Może być.
Dlaczego?
- Dlaczego ją załatwiłem? - Tak.
Potrzebowała ratunku.
Ty miałeś ją uratować? Nie uważasz, że to ironiczne?
Czemu miałbym tak uważać?
Czasem ludzie potrzebują pomocy. Pani powinna to wiedzieć.
Ale nie tak się to skończyło, prawda?
Ona postrzeliła dwie osoby, a ty siedzisz tutaj całkiem sam.
SERIAL INSPIROWANY POWIEŚCIĄ THE MINDS OF BILLY MILLIGAN
AUTORSTWA DANIELA KEYESA
W TŁUMIE
Halo!
Danny!
Dan, chodźmy. Dan.
Jest głośny.
Chcesz tu zostać?
- Otwórz te pieprzone drzwi. - To się tym zajmij.
Danny. Danny!
Co ty tam, kurwa, robisz? Co się stało z twoją twarzą?
- Nic mi nie jest. - Wynoś się z tego domu.
Wystraszyłeś matkę na śmierć.
- Wróć do domu. - Dan.
- Okej. Chodźmy. Już. - Danny.
Rusz się.
Chłopak tu zostanie.
- Co, kurwa? - Wynoście się stąd.
Nie będę powtarzał.
Co on pieprzy?
- Danny… - Zamknij się. Zajmę się tym.
Nie mów tak do kobiety. Jesteś tyranem. Tyrani to tchórze.
Chce tu zostać.
Mamy go z głowy. Krzyżyk na drogę. Chodź.
Chodź, Candy. Idziemy.
- Kochanie? - Nic mi nie jest.
Są spoko. Jest okej.
Idziemy, Candy.
Obiecuję, że będę tu bezpieczny.
Czemu tam zostałeś po bójce z Billem?
Nie wiedziałem, co robić.
Nie mogłem wrócić do domu.
Dlaczego?
Mój ojczym uważał mnie za kłopot.
Źle by się to skończyło między nami.
Co się między wami stało? Czego mi nie mówisz?
Nadszedł czas, bym się wyprowadził.
Okej.
Zjawił się Icchak. Dokładnie wtedy, gdy go potrzebowałeś.
Jakby na ciebie czekał. Niezły zbieg okoliczności.
Uznałem, że miałem farta.
A miewałeś wcześniej?
Nie. Nie bardzo.
Icchak miał zasady.
Płacisz na czas. Kończysz liceum albo zdajesz GED.
Żadnych imprez i seksu w domu.
Żadnych narkotyków.
Przestrzegaj zasad domu, to będziesz bezpieczny.
To „pensjonat”.
Co powiedziałeś?
Że to pensjonat.
Zasad pensjonatu.
Brzmiało jak świetna zabawa.
Tak, ubaw po pachy.
To był twój tata?
Ojczym.
Tak, też miałam ojczyma. Icchak ci to załatwił.
Szybko.
Wiem.
Dlaczego tu mieszkasz?
Będziesz zadawał dużo pytań?
Chyba tak. Więc?
Tak, wynajmuję tu pokój.
Pomógł mi w trudnej sytuacji. Jak tobie.
Jak to?
Bo przyciąga ludzi. Majonezu?
- Słucham? - Chcesz majonezu do kanapki?
- Tak. - Nie musisz płakać z tego powodu.
Jedz.
Pyszna.
No raczej.
Tyle mi o sobie opowiedziała.
Przynajmniej na początku.
Co pani pisze?
Mów dalej. Opowiadałeś o Arianie.
Można by ją nazwać nocnym markiem.
Pieprz się!
Ja się budziłem, ona wracała do domu.
Wszystko w porządku?
Odpieprz się, Danny.
Kurwa. Pieprz się.
Późno wracała do domu. Była pijana.
Czasem uderzała w ścianę tak mocno, że myślałem, że złamie rękę.
Ale głównie płakała.
A następnego dnia zachowywała się, jakby nic się nie stało.
Nie pamiętam takiej chwili,
gdy moja mama i Marlin byli w jednym pokoju
i nie krzyczeli na siebie.
Ale ze mną i Arianą było inaczej.
Prawie ze sobą nie rozmawialiśmy.
Rozumieliśmy się bez słów.
Icchak pojawiał się i znikał. Nie mówił dokąd.
Większość czasu byłem tylko z Ari.
Jak długo tam mieszkałeś?
Kilka lat.
Możesz dokładniej?
Około trzy lata.
- Co jeszcze robiłeś? - To znaczy?
Miałeś jakieś hobby? Jeździłeś gdzieś?
Pamiętasz coś szczególnego?
Nie.
Jak zarabiałeś? Jak opłacałeś pokój?
- Jonny sprzedał tonę zielska. - Okej.
Byłem tak zwanym pasywnym inwestorem.
Czynsz i rachunki opłacał Icchak Safdie.
Zawsze gotówką.
Jak mówiłem, Icchak był skryty.
Prosił cię o coś?
Niby o co?
Żebyś coś dla niego robił.
To możliwe, że robiłeś coś, czego nie pamiętasz?
Co?
A pani pamięta wszystko, co pani zrobiła? Nie.
Żyłem swoim życiem. To dozwolone?
Tak. Jasne, że tak.
Gdy mieszkałem w tym domu,
pierwszy raz w życiu byłem naprawdę szczęśliwy.
Nie rozumiem, czemu twoja matka i ojczym zostawili cię tam
samego na trzy lata.
- Mieszkali naprzeciwko. - Byłeś dzieckiem.
- Miałem 18 lat. To wiek poborowy. - Nie w tym rzecz.
Czemu ci na to pozwolili? Potrzebowałeś rodziny.
Co?
Wie pani,
im dłużej tam byłem, tym bardziej oni stawali się moją rodziną.
Ktoś potrzebuje czegoś ze sklepu?
DARMOWY KOMIKS W ŚRODKU
Quisp przebija Quake’a.
Nie. Górnik miażdży kosmitę.
Nie jeśli kosmita ma taką czapkę.
Pokonałaś mnie w uczciwej walce.
Wiesz, że nie są wrogami.
Jak się masz, Danny Sullivanie?
Jak ci idzie na studiach?
Dobrze. Wróciłam do domu na wakacje, co jest przedziwne.
Zdegradowano cię do roli robiącego zakupy.
Co nie?
Przykro mi z powodu tego, co się z nami stało.
Chyba się wystraszyłam.
A potem sytuacja z Billem.
Wiesz, że go zawiesili?
Wyrzucili cię? Nie byłam pewna.
Wszyscy tak mówili.
Czyli to prawda.
Bo nikt się nie kłóci ze wszystkimi.
Przepraszam.
Podobało mi się, że jesteś inny.
Stresowało mnie to, ale było ekscytujące.
Muszę iść. Żegnaj wielki, niezgrabny górniku.
Żegnaj mały, napędzany czapką kosmito. Idź w pokoju.
Spotkajmy się kiedyś.
W piątek.
W piątek o 20.00 wpadnie do mnie kilka osób,
przyjdź, jeśli chcesz.
Do ciebie?
Do mnie.
Okej. Daj mi swój adres.
Pewnie.
Dziękuję.
A&P SKLEPY SPOŻYWCZE OD 1859 ROKU
Do piątku.
- Joł, Danny. Dobrze cię widzieć. - Siema, Jonny?
Teraz nosisz im zakupy?
Chciałem zaprosić kilka osób.
Do nawiedzonego domu? Mówiłeś, że nie możesz.
- Właśnie zaprosiłem Annabelle. - O rety.
Problem w tym, że nikogo nie znam.
Znasz mnie i Mike’a.
- O tym mówię. - Dupek.
- Powiem kilku osobom. - Załatwisz trochę zielska?
Jasne. I nie tylko to mam.
To znaczy?
Nic. Ty masz dom, a ja rozrywkę.
- Jonny, kto tak mówi? - Ja.
Nawiedzony dom.
- Chcę mieć taki dom. - Jasne, że chcesz.
Chcę taki dom.
Nie dostałbyś referencji.
Nie dostałbym referencji? A skąd ty je wziąłeś?
Wiesz co? Nie potrzebowałem.
- Icchak nie prosił. - Icchak. Gdzie on jest?
Nie imprezuje z nami?
Dużo podróżuje. Nie wiem dokąd.
I gdzie jest dziewczyna? Piękna Alana.
- Ariana? - Nie, Ariana.
Jest seksowna, co?
- Spodobałbym się jej? - Nie, nie sądzę.
Zabiłaby cię samym spojrzeniem.
Ona jest w moim typie. Lubię takie zabójcze…
Nie spodobałbyś się jej.
- O wilku mowa. - Szlag.
Mówiłaś, że wychodzisz.
Wiedziałeś, że obowiązuje tu zakaz narkotyków.
- Danny. Zakaz? - Nie mówiłeś,
że nie możemy ich tu przynosić.
Przestrzegamy zasad.
Nie zrobilibyśmy… Gdybyśmy wiedzieli…
To był pomysł Jonny’ego. To Jonny. A ja to Mike. Miło poznać.
- Przepraszam. - To był nasz pomysł.
- Nie rób mu kłopotów, siostro. - Siostro? Nie sądzę.
- Amatorzy. - To Mike.
Kto?
Miałeś odsiać nasiona.
Tego ty skręcałeś.
Ja niczego nie dotykałem.
Ty…
Skręciłaś go?
Tak. Podoba ci się ten album?
Ten? Tak. Nie. Tak.
To jak wkomponowują dwie gitary,
ale jedna jest przestrojona do drop D,
by móc grać cholernie wysoko. Szaleństwo, co? Podoba ci się?
Nie.
To było okrutne.
Nie musisz wyrywać mi serca. Możesz to zrobić delikatnie.
O cholera. To jest lepsze. Spróbuj.
Nie gadaj.
- Danny? - Odpieprz się.
Tak. Jasne.
Mówiłeś, że to impreza.
Tak.
Okej.
Tak, wchodźcie. Pewnie.
To skręcę więcej.
Piwo jest w lodówce.
Witamy w nawiedzonym domu.
- Miłego. - Nauczysz mnie?
Muszę wiedzieć teraz
Nim posuniemy się dalej Czy ty mnie kochasz?
Będziesz mnie kochał zawsze? Potrzebujesz mnie?
Nigdy mnie nie zostawisz?
Będziesz mnie uszczęśliwiał Przez całe życie?
Zabierzesz mnie ze sobą? Uczynisz swoją żoną?
Kochasz mnie? Będziesz mnie zawsze kochał?
Potrzebujesz mnie? Nigdy mnie nie zostawisz?
Będziesz mnie uszczęśliwiał Przez całe życie?
Zabierzesz mnie ze sobą? Uczynisz swoją żoną?
Muszę to wiedzieć teraz Nim posuniemy się dalej
Kochasz mnie? Będziesz…
Mogłam od razu tu sprawdzić.
Meat Loaf? Przynosisz mi wstyd.
Impreza się skończyła, więc też kończ. Idę do domu.
Idziesz?
Nie.
Mogę zostać?
Jak chcesz.
Hej, dupku. Załóż gumkę.
Przepraszam. Suka z niej.
Z kogo? Eden?
Jak możesz tak mówić?
Hej.
Hej, wszystko okej?
- Tak. - Tak.
Jesteś ładna.
Dzięki.
Danny?
Danny, mogę…
Pasuje ci to?
Tak.
Chodź.
Co?
Nic.
Hej.
Wczoraj było fajnie.
Tak, było fajnie.
Możesz mnie pocałować, wiesz?
Mogę?
Tak.
Chodź tu.
Wszystko okej?
Tak. Wszystko okej?
Tak.
Muszę iść. Odprowadzisz mnie?
Tak.
SKORPION UDERZA!
Wyglądasz fatalnie.
Dzięki.
Dobrze się czujesz z tym, co się wczoraj stało?
Byłam na haju.
Miałam się nie wtrącać?
Jesteście razem czy coś?
Nie. Spoko.
Mówię poważnie.
Czuła się z tobą komfortowo.
Może też powinieneś był ją pocałować.
Tak, to chyba się zgadzamy.
To była impreza.
Jestem głodna. Idziemy na burgera?
Tylko ja i ty?
- Tak? Tak. - Dobra, gotowa?
Chodźmy.
O cholera.
Czyli lubisz dziewczyny?
Co mnie zdradziło?
Nie zawsze.
Wczoraj rano słyszałem cię w pokoju.
Czasem słyszę. Wszystko okej?
Wyglądam, jakbym chciała się dzielić tajemnicami?
Przytrafiły mi się różne rzeczy.
Jakie rzeczy?
Złe.
Co to znaczy złe?
Gdy byłam dzieckiem.
Nie zrozumiałbyś.
Spróbuj.
Chcesz iść do kina?
Tak, chętnie.
Zobaczmy, co grają.
Leci Rocky. Obcy – ósmy pasażer Nostromo?
Nie jestem pewien co do Obcego. Jest straszny.
Jakby ktoś ją stworzył na zamówienie.
Idealna najlepsza przyjaciółka.
Nie do końca.
Nie do końca idealna.
KINO ZIEGFELD
FILM SYLVESTRA STALLONE’A ROCKY II
Podobał ci się?
Tak. Podobał mi się ten fragment, gdy poszli do zoo.
Ten najbardziej?
- Zrób to wreszcie. - Tak.
- Zawsze lubiłem zwierzęta. - Dokąd idzie?
- Nigdy nie byłem w zoo… - Ari!
- Ariana! - Idź dalej.
- Znasz tego… - Ariana, mówię do ciebie!
Będziesz mnie ignorować? Spędźmy razem trochę czasu.
- Wiem, że mnie słyszysz. - Uważaj.
Udajesz, że mnie nie znasz? Znasz mnie.
Odpieprz się, Benny.
Puta, czemu taka jesteś?
- Ariana. - Ari, kto to jest?
- Wiesz, że możesz… - Odpuść, Danny.
Nie będziemy przyjaciółmi. Żartujesz sobie?
- Czemu tak mówisz… - Odwal się.
Rozumiesz, że opisujesz kogoś niestabilnego psychicznie?
Co robiła w nocy, Danny?
Wiesz?
Wtedy nie wiedziałem.
Hej, Ari.
Hej.
Sergio.
- Hej, Carl. - Hej, Ari.
Seven and seven.
Nie może być.
Cześć.
Jestem Grace.
Hej, Carl.
Pierwszy raz?
- Tak, jestem z Waszyngtonu. - Tak.
Fajnie tu.
Może później.
Miejsce jest fajne, ale drinki cholernie drogie.
Nie martw się. Mam otwarty rachunek.
Carl, ja stawiam.
Dzięki.
Zatańczymy?
Widzimy się na parkiecie.
Czekam.
Głupi sami się rodzą.
Jerome cię wczoraj szukał. I nie tylko wczoraj.
Skoro tak mówisz.
Aleś ty pewna siebie.
Taka już jestem.
Kupię ci drinka na koszt Grace.
Tak. Ja też chcę.
Zobaczymy się później, okej?
Co?
Myślałam, że się zabawimy.
Nie, dzięki. Na razie.
Jerome. Co słychać?
Hej, Ari.
Chcesz drinka? Ja stawiam.
Pewnie.
Manhattana poproszę.
Jeszcze kolejkę.
Co nowego?
Pieprz się, Ari.
Jak mogłaś mnie tak zostawić? Minęły cztery noce.
Jestem teraz twoją żoną?
Nie wygłupiaj się.
Powiedz, jeśli tego chcesz i szybko to zakończymy.
Tego chcesz?
Nie. I przepraszam…
Co? Masz innego chłopaka?
Kogoś z zewnątrz? Jest starszy czy co?
Wystraszyłam się, okej?
Nie jestem dobra, jeśli chodzi o uczucia.
Tak.
Wszystko tutaj jest jak film.
Zauważyłaś to?
Spokojnie, mam otwarty rachunek.
Zatańczymy?
Chętnie.
Joł, spotkamy się gdzieś indziej?
Nie wiem, gdzie mieszkasz.
Na północy stanu.
W porządku?
Co się stało?
Myślałam, że cię zgubiłam.
Chcesz drinka?
Nie trzeba.
- Bardzo chętnie. - Ari.
Założę się, że chcesz więcej niż drinka.
Ari, przestań!
- Co ty odpierdalasz? - Puść mnie!
Niezłe z ciebie ziółko.
- Kocham cię. Wiesz o tym? - Puść mnie. Puszczaj!
Puszczaj!
Ty gnoju.
Ari, proszę. Nie rób tego.
- Mówiłam ci! - Proszę, przepraszam.
Nie!
Proszę, nie rób tego.
Przykro mi, Jerome.
Ariano, proszę.
Ari!
Powiedziała ci to?
Później, tak.
Musiała ci ufać.
Jeśli czas przeszły ma mnie zmylić…
Próbuję dotrzeć do prawdy, Danny.
Na co się gapisz?
Tak, tak.
Na co się gapicie?
Ari.
Potrzebuję pomocy.
Chyba się zgodzimy, że ktoś tak nieobliczalny może być ciężarem.
- Nie myślałem o niej w ten sposób. - Biła się w klubach.
Rockefeller Center to był jej pomysł, prawda?
- W zasadzie… - Czy to możliwe,
chociaż ją kochałeś,
że szła już drogą, z której nie było powrotu?
Nikt nie byłby winny, myśląc, że nie było już dla niej z wami miejsca.
- Może Icchak postanowił… - Nie skrzywdziłby jej.
Jeśli nie on się jej pozbył, to kto?
Czego mi nie mówisz? Czego nie mówisz sobie?
Wszystko w porządku?
JEŚLI TY LUB KTOŚ, KOGO ZNASZ, POTRZEBUJECIE POMOCY,
ODWIEDŹ STRONĘ APPLE.COM/HERETOHELP
Napisy: Agnieszka Otawska