‎(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‎(ฮาร์ตเพนต์เฮาส์) ‎(ไทรเบกา นิวยอร์ก)
‎ให้ตายเถอะ
‎พระเจ้า ฉันยังเมาค้างอยู่เลย
‎พระเจ้าช่วย
‎- เมาค้างสุดๆ ‎- เมื่อวานคุณทำอะไร
‎- สวัสดี ‎- ไม่นะ
‎- โทษค่ะ ‎- เสียงดังจัง
‎ใช้เสียงนุ่มๆ วันนี้ใช้เสียงในบ้าน
‎ตลกชะมัด ลูกๆ บอกฉันเสมอ ‎"อิมา ออกไปเที่ยวเถอะ"
‎"เลิกคิดได้แล้ว ไปสนุกก็พอ"
‎และฉันก็ทำ
‎น่ากินจัง
‎- เอาพีเดียไลท์ไหม ‎- แม่ก๋ากั่นมากเลย
‎ก๋ากั่นสุดๆ
‎เราคุยกันว่าแม่ควรไปบาร์ ไปเจอผู้ชาย
‎ไปกับราเอ็ดและโรเบิร์ต ‎เพราะราเอ็ดเป็นปรมาจารย์ด้านความรัก
‎มีผู้ชายคนนี้เดินเข้ามา เขาน่ารักมาก
‎อธิบายง่าย เขาเป็นทอม ครูซวัยหนุ่ม
‎- โอ้ ‎- อืม
‎เราดื่มด้วยกัน และแม่ก็พาเขากลับบ้าน
‎อะไรนะ
‎มีผู้ชายคนหนึ่งอยู่ในบ้านเราและเราไม่รู้เหรอ
‎จอยเป็นหมาที่แย่มาก มันควรบอกเรา
‎ว่ามีหนุ่มที่เราไม่รู้จักอยู่
‎มีผู้ชายอยู่ในบ้านเราเหรอ
‎- ใช่ ‎- อะไรกัน
‎ที่เด็ดที่สุดไม่ใช่เรื่องนั้น คิดว่าเขาอายุเท่าไร
‎- หนูว่า 32 ‎- ฉันว่า 39
‎เขาอายุ 23
‎- ไม่นะ ‎- พระเจ้า!
‎เขา เขาเกิดปี 1999 เหรอ
‎- อายุเท่าฉันเลย ‎- ฉันไม่ได้ถามเขาว่าเกิดปีอะไร
‎- เขาอายุ 23 ‎- ฉัน 23 ปีนี้
‎แม่พาเขาเดินดูบ้าน และบอกว่า ‎"นั่นห้องของลูกสาววัย 22 ของฉัน"
‎แบบว่า ยินดีด้วยครับแม่ แม่ได้หนุ่ม
‎ดูเหมือนทุกคนในบ้านจะได้กันหมดเลย
‎ทำไปเถอะ อะไรมีความสุขก็ทำไปเลย
‎เขายอดที่สุดเลยเนอะ เขาโคตรยอดเลย
‎สวัสดี
‎โรเบอร์โต้!
‎อย่าตะโกน
‎- โทษค่ะ ‎- ทำอะไรกันอยู่
‎เมื่อคืนหลังจากเธอกลับ มีเรื่องเกิดขึ้นต่อ
‎- ไม่นะ ‎- ฉันพาเขากลับบ้าน
‎เธอพาเขากลับบ้านเหรอ
‎- ฉันพาเขากลับบ้าน ‎- แป๊บนะ ฉันไปเอาจานก่อน
‎ทุกคน เมื่อคืนนี้…
‎- ทำไมเราไม่ได้รับเชิญ ‎- เราจับคู่ให้แม่เธอ
‎จะเอาไอ้นี่ลงไปในถ้วยซุปไม่ได้สิ ‎ฉันไม่มีสมาธิเลย
‎- ก่อนอื่น ฉันประทับใจในตัวเธอนะ ‎- ขอบคุณ
‎- ฉันภูมิใจในตัวเอง ‎- ส่วนหนึ่งที่มันเกิดขึ้นได้
‎- เพราะฉันบังคับให้เธอดื่มเยอะมาก ‎- ฉันเมาสุดๆ เลย
‎- พระเจ้าช่วย ‎- ว้าว
‎มันสนุกไหม
‎สนุกมากเลย
‎แล้วไอ้หนูของเขาได้เข้ารูไหม
‎- ไม่ ‎- ทำไมล่ะ
‎เพราะฉันแพ้น้ำยาง ‎ฉันเลยต้องให้เขาไปตรวจโรคก่อน
‎แบบนี้นักลงทุนใหม่ก็เข้ายาก ฉันไม่ได้เล่นคำนะ
‎พระเจ้าช่วย ทุกคนเสียงดังมาก
‎- สวัสดี ‎- ไง เป็นไงบ้าง
‎- ผมตื่นเต้นจัง ‎- ฉันรู้ เราก็ด้วย
‎- คุณถ่ายภาพนักแสดงครั้งแรก ‎- ผมไม่เคย พระเจ้าช่วย
‎ตามคำแนะนำของผู้จัดการบรอดเวย์ใหม่ของผม
‎พวกเขาให้ผมอัดเสียงร้องเพลง ‎และผมต้องมีภาพถ่ายใบหน้า
‎ผมเลยมาที่สตูดิโอถ่ายภาพ ‎เพื่อดูว่าจะถ่ายภาพน่ารักๆ ได้ไหม
‎นี่เป็นครั้งแรกเลยที่ผมจะให้คนอื่น ‎ซึ่งไม่ใช่แม่ของผมถ่ายภาพให้
‎ผมคิดว่า ณ ตอนนี้ ทุกอย่างมันดูจริงมากขึ้น
‎ผมดีใจที่ในที่สุดผมก็ตัดสินใจ
‎ไล่ตามความฝันนี้
‎ตอนนี้เราจำเป็นจะต้องคุยกับจูเลีย
‎ว่าเรื่องนี้จะส่งผลยังไง ‎กับการที่เราจะร่วมงานกันในอนาคต
‎ทำให้ผมดูผอมและดูเด็กนะ
‎- การจัดแสงจะช่วยได้มากเลย ‎- เรารักการจัดแสง
‎- เรารักการแต่งภาพ รักทุกอย่าง ‎- ค่ะ
‎- ก๊อกๆ ‎- ไม่นะ
‎ให้ตายสิ!
‎- มีคนแก้ผ้าด้วย ‎- ดูเธอสิ ให้ตายเถอะ
‎ฉันพยายามคิดว่าจะใส่ชุดอะไรดี
‎ที่ทำให้โรเบิร์ตมีความสุขและหัวเราะได้
‎- ยินดีที่ได้พบ ‎- คุณต้องถ่ายภาพหน่อยแล้ว
‎ลุยกันเลย
‎เธอดูยอดมากเลย!
‎ฉันไปในแนวบรอดเวย์เต็มตัว ชมพูทั้งตัว
‎อยากช่วยเลือกแว่นให้ฉันใส่ไหม
‎แน่นอน
‎มันสนุกมากเลย โรเบิร์ต
‎ถ้าโชว์บรอดเวย์ไหนได้โรเบิร์ตไปแสดง ‎พวกเขาโชคดีมากๆ เลย
‎ขอบคุณที่มานะ
‎- อืม ‎- แต่ฉันมีปัญหานิดหน่อย
‎ผู้จัดการฉัน พวกเขาบอกฉันว่า ‎งานนี้อาจผูกมัดฉันนานเป็นปี
‎ซึ่งนั่นคือปัญหา
‎ทำไมล่ะ
‎- ก็ทำถ้าฉันทำงานที่ฮาร์ตสเฟียร์… ‎- มันต้องใช้เวลาเท่าไร
‎ฉันคิดว่าหกเดือน หรือไม่ก็หนึ่งปี ‎ฉันไม่คิดว่า ฉันไม่เห็นมันเป็นปัญหานะ
‎ฉันทำธุรกิจ 20 อย่างพร้อมกัน
‎- ฉันรู้ว่าเธอต้องสามารถ… ‎- ใช่ แต่ฉันไม่ใช่เธอ
‎- ฉันต้องนอนหลับแปดชั่วโมง ‎- งั้นก็มีปัญหา
‎เรื่องที่ฉันกังวลก็คือ
‎ถ้าฉันเลือกโอกาสไปแสดงบรอดเวย์ ‎มันจะกระทบต่อมิตรภาพของเราไหม
‎ไม่มีวัน
‎- เธอสัญญานะ ‎- สัญญาด้วยชีวิตเลย
‎เพราะฉันกังวลว่าถ้าเราไม่ได้ทำงานด้วยกัน ‎เราก็จะไม่ติดต่อกัน
‎- เราจะไม่ได้ใช้เวลาด้วยกันเยอะๆ ‎- แบบนั้นฉันคงเศร้ามาก
‎ฉันเองก็คงจะเศร้า ‎แต่ความสัมพันธ์ของเราจะไม่เปลี่ยน ไม่เลย
‎- ฉันกังวลเรื่องนั้น ‎- ไม่สักนิด ไม่ต้องกังวลนะ
‎เธอไม่ต้องกังวลใดๆ เลย ‎เธอก็รู้จักฉันดี ฉันเอาด้วยเต็มที่
‎ถ้านี่คือสิ่งที่เธออยากทำ ฉันก็อยากให้เธอได้ทำ
‎โอเค เกี่ยวก้อยสัญญานะ
‎เกี่ยวก้อยสัญญาเลย
‎ฉันจะไปรอบปฐมทัศน์ของเธอ ‎ฉันจะซ้อมบทกับเธอ
‎ฉันจะเป็นกองเชียร์ ฉันจะจัดการให้
‎ในห้องแต่งตัวของเธอ ‎มีดอกไม้เป็นร้อยๆ ดอกก่อนเธอแสดง
‎ฉันนั่งตรงนั้นนะ
‎ค่ะ เอาล่ะนะ เขยิบไปด้านหลังนิดๆ สิคะ
‎โรเบิร์ต ดุ๊กดิ๊กๆ
‎สวยมากค่ะ ยิ้มน้อยๆ อย่างนั้น
‎คุณเตรียมมุมมาดีเลย ‎คุณรู้มุมตัวเองดี เป็นธรรมชาติมาก
‎นี่ดูดีมากเลย ดูอย่างกับดาราตัวจริง
‎- ฉันรู้สึกได้ถึงรัศมีดารา โรเบิร์ต ‎- โรเบิร์ต รัศมีดารามันแผ่ออกมา
‎อยู่นิ่งๆ นะคะ ฉันชอบเลย ‎ลงตัวมาก รูปออกมาสวยมากเลย
‎- ได้รูปแล้วใช่ไหมครับ ‎- ค่ะ ฉันคิดว่ามัน…
‎- แต่เราต้องมีรูปคู่ ‎- ได้
‎โอเค
‎น่ารัก เราชอบมากเลย
‎(เวอร์ซานี)
‎ทั้งหมดเป็นเพชรสีดำเหรอ ขอดูได้ไหม
‎ครับ ดูประกายของมันสิ ‎นี่เป็นเพชรสีดำกับโรสโกลด์
‎แต่ผมรู้ว่าคุณมองหาอะไร คุณต้องการ…
‎ตายแล้ว!
‎- อะไรที่ประณีตซึ่งบอกว่า… ‎- ไง รูปหล่อ!
‎สวัสดี
‎เป็นไงบ้าง
‎- ขอบคุณมากที่มานะ ‎- ฉันตื่นเต้นจังเลย
‎พระเจ้าช่วย ไม่อยากเชื่อเลยว่าคุณจะทำแบบนี้
‎- ขอบคุณที่มาช่วยผมนะ ‎- คุณล้อเล่นหรือเปล่าเนี่ย
‎วันนี้มาถึงแล้ว มันถึงเวลา
‎ที่ผมจะต้องเลือกแหวนให้กับสุดที่รักของผม
‎ใครเป็นคนบอกว่าพวกคุณจะได้อยู่ด้วยกัน
‎ฟังนะ ทั้งเรื่องดีและเรื่องร้าย ‎ในความสัมพันธ์ของผม ผมจะโยนให้คุณหมด
‎จูเลียรู้ประเภทของแหวน ‎และจะช่วยผมในการเลือก
‎ผมเลือกมันเองไม่ได้
‎ทีนี้ ผมมีงบไม่มาก
‎ผมเพิ่งเริ่มทำงาน ‎ผมเลยอยากได้อะไรที่มันพิเศษ
‎- เพราะเขาควรได้รับมัน ‎- เรามีงบเท่าไร
‎ผมไม่รู้ สักประมาณ 20,000 มั้ง
‎นั่นเยอะอยู่นะ ฉันว่าดีเลยล่ะ
‎ผมเตรียมอัญมณีไว้ ‎คุณอยากได้อะไรที่มันกลมใช่ไหม
‎- ดูนั่นสิ ‎- สวยมากเลยเนอะ
‎เรามีแหวนแบบนี้ไหม ‎เป็นเพชรสีดำพวกนี้ แต่ว่ามี…
‎- เหลือเชื่อเลย ‎- หือ ทำไม
‎- ผมเพิ่งออกแบบแหวน มันเป็นของใหม่ ‎- อืม
‎- พระเจ้าช่วย ‎- ไม่จริงน่า
‎- ทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้าเป็นเพชรดำ ‎- สุดยอด
‎- พระเจ้าช่วย ‎- นี่มัน…
‎ต้องวงนี้แหละ
‎- พระเจ้าช่วย ‎- บ้าไปแล้ว
‎ร็อบต้องลมจับแน่นอน เจ้านี่ราคาเท่าไร
‎- มันสุดยอดไปเลย ‎- ไม่ไกลจากราคาที่คุณตั้งไว้
‎เจ้านี่ 25,000 ดอลลาร์
‎ฮัลโหล!
‎งบ 20,000 ก็สูงสำหรับผมแล้วนะ ‎นี่ 25,000 เลยเหรอ
‎- คุณเป็นคนที่ไหน ‎- พ่อแม่ผมมาจากเลบานอน
‎- อะไร ‎- เขาเป็นคนเลบานอน
‎เพราะงั้นผมถึงรักคุณ
‎ลดให้เขาสักสิบเปอร์เซ็นต์เถอะ ‎ดูหน้าเขาสิ ดูหน้าหวานๆ…
‎ผมพอจะจัดการให้คุณได้
‎เพราะแบบนี้ผมถึงได้พาคุณมาด้วย
‎- เพราะคุณเลยนะเนี่ย ‎- เยี่ยมมาก
‎แล้วคุณจะขอแต่งงานยังไง ‎จะเอาแหวนสุดสวยนี่ให้เขายังไง
‎- ผมไม่ได้บอกเหรอ ‎- ไม่
‎- ผมเตรียมวงประสานเสียงของผมไว้ที่วิทยาลัย ‎- ซีราคิวส์เหรอ
‎เราเจอกันที่นั่น เราเจอกันบนเวทีนั้น ‎ผมต้องการพวกคุณทุกคนเพื่อเซอร์ไพรส์โรเบิร์ต
‎- ฉันเอาด้วย ‎- จริงนะ พระเจ้าช่วย
‎ขอบคุณ
‎หลังจากนี้ ผมจะกลับบ้านไปโทรหามิตซี
‎โทรที่นี่เลย
‎- ฉันจะจับมือคุณไว้ ‎- มันน่ากลัวเกินไป
‎ผมจะโทรหามิตซี และผมก็กลัวมาก
‎เธอรักผม ผมรู้ว่าเธอรักผม ผมก็รักเธอ
‎แต่ผมรู้ว่าเธอไม่มั่นใจ ‎ในความสัมพันธ์เราด้วยเหตุผลบางอย่าง
‎สวัสดี
‎สวัสดี สาวสวยแดนใต้ คุณอยู่ไหน
‎ขอโทษนะที่ผมไม่ได้ไปออสตินด้วย ‎คุณรู้ใช่ไหมว่าทำไมผมไปไม่ได้
‎- เธอต้องทำงาน ‎- ใช่ คุณภูมิใจในตัวผมไหม
‎ขอคิดแป๊บ เธอทำมากี่สัปดาห์แล้วล่ะ สองไหม
‎ผมทำงานหนักแทบบ้ามาสามสัปดาห์แล้ว
‎ผมโทรหาคุณเพราะผมมีคำถามต้องถามคุณ
‎โอเค
‎คุณคงรู้อยู่แล้วว่า ‎ผมรักโรเบิร์ต บราเธอร์ตันมากแค่ไหน
‎โอเค
‎ตอนนี้ผมกำลังเลือกแหวนให้ลูกชายคุณ ‎เพราะผมจะขอเขาแต่งงาน
‎เธอคิดว่า พูดใหม่อีกทีซิ ‎เธอจะขอร็อบแต่งงานจริงๆ เหรอ
‎ครับ ผมจะขอโรเบิร์ตแต่งงาน ‎ฉันเลือกแหวนสวยๆ ไว้แล้ว มิตซี
‎ฉันไม่รู้ ฉันไม่รู้ว่าฉันจะต้องคิดยังไงดี
‎จะรักษาชีวิตคู่เอาไว้มันยากนะ
‎ทุกคนพูดกันเสมอว่า "ฉันจะรักคุณตลอดไป"
‎บอกสิว่าคุณไม่ได้จะแต่งพรุ่งนี้
‎พวกเธอทั้งคู่ชอบอะไรดีๆ
‎เธอชอบทำงานจริงๆ หรือเปล่า
‎ฉันคิดว่า เธอให้เรื่องเล่นมาก่อนงาน
‎รู้อะไรไหม คุณกังวลได้ถูกเรื่องแล้ว
‎ประเด็นก็คือผมแค่จะขอเขาหมั้นก่อน
‎ฉันไม่รู้ว่าเธอคิดเรื่องนี้ไว้ ‎มันเลยทำให้ฉันตั้งตัวไม่ทัน
‎จริงๆ นะ มันสำคัญมากที่ผมต้องให้คุณอนุญาต ‎และคุณก็สำคัญกับผมมาก
‎และผมจะพิสูจน์ให้คุณเห็นว่า ‎ผมสามารถสนับสนุนเขา เพราะผมจะแต่งงาน
‎หลังจากผมทำงานได้ครบปี
‎นั่นทำให้ฉันรู้สึกดีขึ้นเยอะ
‎ฉันแค่อยากให้เธอรอสักปีก่อน
‎ผมจะทำงานให้หนักและทำให้คุณชื่นชม
‎จากนั้นเราค่อยมาคุยกัน ‎เรื่องเจ้าหนูบราเธอร์ตัน-ซาเด
‎ใช้ชีวิตคู่ให้รอดสักระยะก่อน ‎แล้วค่อยมาคุยเรื่องลูกเถอะ
‎การมีลูกมัน…
‎ผมอยากจะได้ยินอีกครั้งหนึ่ง ‎เพราะคุณบอกว่า ผมอยากจะได้ยินมัน
‎มิตซีครับ คุณจะอนุญาตให้ผม ‎ขอโรเบิร์ตแต่งงานในวันจันทร์ไหม
‎อนุญาตจ้ะ
‎- โอ้! ขอบคุณมาก ‎- โอเค
‎- ฉันว่าพวกเธอเข้ากันดี ‎- มิตซ์ คุณกำลังทำให้ผมร้องไห้ หยุดนะ
‎- โอเค ‎- ผมรักคุณมากนะ มิตซี รักคุณ
‎- บ๊ายบาย ‎- บ๊ายบาย
‎- เรื่องลูกนี่มันอะไรกัน ‎- ผมเหงื่อโชกเลย
‎คุณควรจะพูดแค่ ‎"ผมจะทำงานให้ครบปีและพิสูจน์ตัวเอง"
‎พระเจ้าช่วย คุณป้อนบทให้ผมด้วย ‎คุณเคยทำแบบนี้มาก่อนเหรอ
‎ฉันเป็นแม่คนนะ
‎ฉันรู้ว่าฉันจะคิดยังไง มิตซีเข้มจะตาย
‎มิตซีเข้มมาก!
‎ผมจะทำให้เรื่องมันดีขึ้นไปอีก
‎- โอ้! ‎- ดื่ม
‎- ต้องฉลอง ‎- ดื่ม
‎- ดื่มจ้ะ ที่รัก ‎- ดื่ม
‎- ไง ‎- ตายแล้ว
‎- นี่คือวิสัยทัศน์ ‎- นี่คือวิสัยทัศน์
‎- ดีใจที่เจอคุณ ‎- ฉันตื่นเต้นมากเลย
‎ขอบคุณมากที่มาถึงที่นี่ ฉันรู้ว่ามันไกล
‎นี่คือสิ่งที่เราอยากทำ มันคือหัวใจของทุกอย่าง
‎ฉันอยากวางแผนสำหรับอนาคต ‎เมื่อความยุติธรรมบังเกิด
‎และฉันอยากเริ่มคิดว่า ‎ฉันจะทำอะไรเมื่อฉันได้มันมา
‎ฉันเลยไปพบกับแอมเบอร์ ‎และความคิดของฉันคือการซื้ออาคาร
‎เพื่อเปลี่ยนอาคารนั้นเป็นอะพาร์ตเมนต์ฟรี
‎ที่ที่ผู้หญิงสามารถพาครอบครัวมา ‎เวลาที่พวกเธอหนีจากผู้ชายที่กดขี่
‎หรือโลกที่เธอไม่มีสิทธิ
‎พวกเธอจะได้มีที่ไป
‎- ทุกคน ก้าวระวังๆ ด้วย ‎- เชิญนำเลย
‎มันต้องซ่อมแซมนิดหน่อย ‎นี่คือครัวเปิดสำหรับทำอาหารขาย
‎- มันใช้ที่เก็บของเยอะมาก ‎- โอเค
‎มันมีอะไรหลายอย่างที่เราต้องซ่อมไม่ก็ทุบ
‎- นี่คือพื้นที่เก็บของ ‎- มันใหญ่มาก
‎ภาพที่มองไว้สำหรับที่นี่ ‎เราจะใช้มันเป็นบ้านสำหรับใคร
‎ฉันอยากจะเปิดมันให้กับใครก็ตามที่หนีมา
‎จากที่ที่ยึดหลักการมูลฐานนิยม
‎ทำให้พวกเธอไม่มีสิทธิ ‎หรือคนที่แต่งงานตั้งแต่เด็กหรือช่วงวัยรุ่น
‎ฉันคิดว่าเรื่องหนึ่งที่เราเห็นในงานของเราคือ
‎คนจำนวนมาก ไม่ว่าพวกเธอจะหนี ‎หรือพวกเธอต้องการอะไรที่มากกว่า
‎พวกเธอต้องการความรู้สึกแบบเป็นชุมชน
‎พวกเธอต้องการและคิดถึงชาบัท ‎คิดถึงยอนทิฟ คิดถึงการร้องเพลง
‎คิดถึงชุมชน
‎ฉะนั้นเราต้องสร้าง
‎ชุมชนที่แตกต่างที่นี่ ‎ที่ซึ่งพวกเธอจะได้รับการสนับสนุน
‎และได้เป็นส่วนหนึ่ง และพวกเธอจะไม่โดดเดี่ยว
‎เพราะฉันไม่คิดว่าคนจะเข้าใจ ‎ความรู้สึกโดดเดี่ยวที่แท้จริงนั้น
‎เวลาที่เราเดินออกไปในโลกที่ไม่มีใครรู้จักเรา ‎ไม่มีใครเคยได้ยินชื่อของเรา
‎เราไม่มีสายสัมพันธ์กับใครเลย
‎มันน่ากลัวมาก เป็นความรู้สึกที่เลวร้ายมาก
‎และสำหรับฉัน ฉันคิดว่า…
‎- จำรายการชีวิตเปื้อนเหงื่อได้ใช่ไหม ‎- จำได้ ฉันชอบรายการนั้น
‎มันเป็นรายการที่ดี ‎แต่มันก็ให้ความรู้ด้วยในแง่ที่ว่า
‎มันทำให้ฉันรู้ว่า
‎ปัญหาสี่อย่างที่คนเรามี…
‎ที่ผู้หญิงมี เวลาที่พวกเธอเจอสถานการณ์อย่างนี้
‎อันดับหนึ่งคือการดูแลลูก
‎อันดับสองคือการขนส่ง
‎อันดับสามคือที่พักอาศัย
‎และอันดับสี่คือบริการทางการศึกษา
‎ที่สองชั้นล่าง ‎ฉันอยากให้มีศูนย์เลี้ยงเด็กในอาคาร
‎คุณจะได้ไม่ต้องกังวลว่าลูกคุณจะไปอยู่ที่ไหน
‎คุณจะพาลูกไปศูนย์เลี้ยงเด็กยังไง ‎แล้วจะเดินทางไปยังไง
‎และฉันก็อยากจะซื้อตึกติดกัน ‎เพื่อให้เป็นที่พักของคุณครู
‎จิตแพทย์ นักจิตวิทยา หมอ ศาสตราจารย์
‎หรือใครก็ตามที่อยากฝึกสอนพวกเธอ ‎เกี่ยวกับวิถีของโลกใบนี้
‎เรื่องการหางานทำ หรือสอนวิธีใช้ช้วิต
‎และเอาตัวรอดในโลกที่ต่างจากโลกที่เราอยู่
‎มันคือที่ปลอดภัย เป็นอาคารสำหรับหลบภัย
‎ฉันจะเรียกมันอย่างนั้น ‎มันคือที่ที่คนสามารถมาได้
‎พวกเธอไม่ต้องจ่ายค่าเช่า
‎ไม่ต้องจ่ายค่าดูแลเด็ก ไม่ต้องจ่ายค่าการศึกษา
‎เราจะตั้งมูลนิธิ ‎และดูแลค่าใช้จ่ายให้ครอบคลุมเท่าที่ทำได้
‎และเราจะดึงคนมาร่วมด้วยช่วยกัน
‎ฉันอยากจะช่วยพาผู้หญิง ‎ออกมาจากสถานการณ์ที่พวกเธอต้องทรมาน
‎และฉันอยากให้พวกเธอได้รับการศึกษา
‎นั่นเป็นเรื่องที่ลำบากที่สุดสำหรับฉันเลย ‎เราไม่มีเครื่องมือสำหรับรับมือโลกภายนอก
‎มีคนมากมายที่ออกมาจากชุมชน
‎และพยายามจะเข้าสู่โลกของฆราวาส
‎แต่พวกเธอไม่พร้อมที่จะทำอย่างนั้น ‎เพราะพวกเธอไม่มีการศึกษา
‎มันต้องใช้เวลาหลายปี ‎กว่าพวกเธอจะได้รับการศึกษาที่ถูกพรากไป
‎ใช่ค่ะ
‎พวกเธอจะได้รับการศึกษาทั่วไป ‎แค่ในระดับประถมต้นๆ
‎จากนั้นก็จะหยุดเมื่อพวกเธออายุ 13
‎- ใช่ ‎- ฉะนั้นคนจำนวนมากจึง…
‎- ไม่มีการศึกษา การศึกษาเป็นศูนย์ ‎- ไม่มีทักษะความสามารถที่จะทำงาน
‎และเรื่องนั้นก็ยากจะชดเชย
‎- มันไม่ได้เป็นไปไม่ได้… ‎- แต่มันยากสุดๆ
‎ยิ่งเมื่อคุณมีลูกสี่คน
‎- และเราต้องเรียนในวัยที่มีพัฒนาการ ‎- ใช่ เพราะงั้นสำหรับฉัน…
‎ในช่วงวัยที่มีการพัฒนาการ ‎มันยากมากที่จะเรียนรู้อะไรด้วยตัวเอง
‎ใช่และเพราะอย่างนั้น ‎สำหรับฉัน ที่นี่จึงสามารถเป็นที่หลบภัย
‎- ดีมากเลย ผมตื่นเต้นจัง ‎- นี่มันสุดยอดมาก
‎- ไปชั้นต่อไป ‎- ต้องไปทางนี้กันสินะ
‎(ฮาร์ตเพนต์เฮาส์) ‎(ไทรเบกา นิวยอร์ก)
‎- ก๊อกๆ ‎- ใครครับ
‎ชโลโมเอง
‎กำลังเรียนอะไรอยู่
‎- มักกอต ‎- มักกอต
‎ผมอยากคุยกับอารอนเรื่องการไปโรงเรียนยิว
‎ตอนอายุ 15 โลกมันมีแค่ขาวกับดำ ‎แต่พอเราแก่ขึ้น มันจะดูเป็นสีเทามากขึ้น
‎ตอนผมอายุเท่าอารอน ‎ผมเรียนโรงเรียนยิวเต็มเวลา
‎แม่ผมไม่อยากให้เขาไปที่นั่น ‎ผมเคยมีชีวิตแบบนั้นมาแล้ว
‎และนี่คือผมในวันนี้ 11 ปีให้หลัง
‎ผมแตกต่างออกไป
‎แน่นอน ทางเลือกเป็นของนาย แต่ว่า…
‎ผมอายุ 15 ก็จริง แต่ผมคิดว่า ‎ผมมีประสบการณ์ชีวิตเยอะสำหรับวัย 15 ปี
‎เด็กอายุ 15 ทุกคนก็พูดแบบนี้
‎ผมรู้สึกว่าตอนมีเรียมอายุ 16 ‎เธอถูกส่งไปซานฟรานซิสโก
‎และอิมาก็ให้มีเรียมทำตามใจ ‎ทำไมอิมาถึงให้ความเคารพผมแบบเดียวกันไม่ได้
‎ผมไม่ได้จะเลิกเรียน ‎ผมแค่อยากไปเข้าม.ปลายที่อื่น
‎แต่มันเทียบกับความเปลี่ยนแปลงของมีเรียมไม่ได้ ‎มันดูจอมปลอมมากที่แม่ไม่ยอมผม
‎- มันไม่ได้จอมปลอม… ‎- แต่มันใช่
‎ทั้งสองอย่างเป็นการเปลี่ยนแปลง ‎มันต่างกันตรงที่สำหรับอิมา
‎อิมาสนับสนุนสิ่งที่มีเรียมเลือก เธอทำถูก
‎แต่ทำไมอิมาไม่สนับสนุน
‎ความเปลี่ยนแปลงในทิศทางอื่นของผมล่ะ
‎อิมาเชื่อเรื่องความถูกผิด ‎และในฐานะแม่ อิมามีสิทธิ์เลือกทางให้นาย
‎- ผมอยากจะเป็นครู ‎- โอเค
‎และโรงเรียนที่ผมเรียนอยู่ ‎มันไม่ได้ช่วยให้ผมกลายเป็นครูได้
‎แต่ถ้าอิมายอมให้ผมทำตามฝันที่อยากจะเป็น
‎ผมก็ควรไปโรงเรียนยิว
‎"เวลาที่มันถูกใจแม่ ก็ได้ แม่จะให้ลูกไป"
‎"แม่จะยอมรับสิ่งที่ลูกเป็น แต่ถ้าไม่ถูกใจ
‎แม่จะให้ลูกไปอยู่ในที่ที่ลูกไม่ชอบ
‎ที่ที่ขัดกับความเชื่อของลูก ‎สภาพแวดล้อมที่ไม่ใช่สิ่งที่ลูกเป็น"
‎โรงเรียนนายขัดกับความเชื่อนายเหรอ
‎- ผมเป็นเด็กคนเดียวที่ใส่หมวกดำ ‎- นายเชื่อในหมวกเหรอ
‎นายเชื่อในพลังของหมวกดำเหรอ
‎ผมไม่ได้เชื่อในหมวกดำ ‎ผมแค่เชื่อว่ามันเป็นสองโรงเรียนที่ต่างกัน
‎แม่ควรจะให้นายเป็นตัวเอง…
‎ทำไมผมไม่สามารถเป็นตัวเองตอนอายุ 16 ‎แต่ต้องทำในสิ่งที่อิมาคิดเอาเองว่าดีด้วย
‎- นายก็กำลังคิดเอาเอง ‎- อืม
‎เป็นไปได้ไหมที่การตัดสินใจของนาย ‎จะเป็นปฏิกิริยาต่อต้าน
‎หมายความว่าไง
‎แบบว่าพออิมาออกจากเส้นทาง
‎ผมเลยอยากขบถและอยู่ในเส้นทางเหรอ
‎พี่อาจจะพูดถูก ‎แต่พวกพี่โตมาแบบเดียวกับที่ผมกำลังทำ
‎และตอนนี้พวกพี่ก็ขบถต่อมัน
‎มันเลยง่ายกว่าที่พวกพี่จะป้ายสีว่าผมเป็นขบถ
‎แทนที่จะมองว่าตัวเองเป็นขบถ
‎นายคงจะเห็นว่าระหว่างนายกับอิมา ‎มีความขัดแย้งกันอยู่
‎นายไม่เข้าใจความเจ็บปวด ‎ที่เกิดขึ้นจากประสบการณ์ของอิมา
‎และตอนนี้นายก็ยึดติดกับ ‎อะไรที่เคยทำให้อิมาเจ็บปวด
‎ผมรู้สึกแย่นะที่อิมามีประสบการณ์ไม่ดี ผมพูดจริง
‎สำหรับอิมา เธอรู้สึกว่าการที่นายสนับสนุนมัน
‎คือการเห็นพ้องกับมันและเป็นการเล่นงานเธอ
‎แม่ผมมีมุมมองในเรื่องศาสนาไม่เหมือนผม
‎เราแตกต่างกัน แต่ผมหวังว่า ‎เราจะยังมอบความรักและเคารพให้แก่กัน
‎ถ้าพูดให้ตลกๆ ผมก็เหมือนอิมา
‎ผมถูกห้อมล้อมด้วยผู้คนที่ไม่ได้เดินตาม
‎เส้นทางที่ผมอยากจะเป็น
‎อิมาอยากจะเป็นตัวเองในสถานการณ์ของเธอ ‎ผมก็แค่อยากจะเป็นตัวของผมเอง
‎ฉันจะไปถามคำถามพวกนี้กับอิมา ‎บางทีเราอาจจะไปคุยกับอิมาด้วยกัน
‎ฉันพูดเก่งมากนะ
‎(บัตเชวา)
‎เอาล่ะ เราจะเริ่มถ่ายรูปแรกกัน
‎- โอเค ‎- พร้อมนะ
‎- คุณพร้อมไหม ‎- ค่ะ
‎คุณดูสวยมาก
‎ขอบคุณ
‎ลุยกันเลย
‎ฉันตื่นเต้นมาก ‎เพราะฉันกำลังจะถ่ายแบบให้กับเคลียร์คัต
‎ซึ่งเป็นแบรนด์ที่ฉันชอบ
‎ฉันกำลังเข้าไปใกล้ความฝันขึ้นอีกก้าว
‎ความฝันที่จะได้มีผลิตภัณฑ์ของตัวเอง
‎สามารถหาเงินได้ด้วยตัวเอง ‎และได้ทิ้งอะไรเอาไว้ให้กับโลกใบนี้
‎นี่เป็นความรู้สึกที่ดีที่สุดเลย
‎เจ๋งสุดๆ
‎ถ่ายแบบครั้งแรก
‎ถ้าคุณพร้อม ฉันก็พร้อม
‎ดี ผมชอบเลย
‎ดี เอาแหวนไว้ที่ไหล่แล้วดูดีมาก ‎มันดูวิเศษมากเลย
‎ทีนี้ก็เปิดพัดลมเบาๆ
‎ดูดีมากครับ
‎โอเค มีร์
‎หือ
‎- ฉันสวมแหวนอยู่ ‎- เธอชอบไหม
‎อืม มันน่ารักมากเลย ‎ฉันชอบเพชรเม็ดเล็กๆ บนแหวน
‎ฉันตั้งชื่อคอลเล็กชันนี้ ‎ตามชื่อผู้หญิงที่เป็นแรงบันดาลใจให้ฉัน
‎ฉันตั้งชื่อสร้อยคอรูปหัวใจ ‎และสร้อยข้อมือตามชื่อแม่ค่ะ
‎มันจะถูกเรียกว่าจูเลีย
‎สำหรับแหวนรูปหัวใจ ฉันคิดว่ามีเรียมคงชอบ
‎ส่วนต่างหูสวยๆ นั่นจะชื่อว่านาธาลี
‎ฉันตั้งชื่อสร้อยคอสวยๆ ว่ามิกกี้
‎และแน่นอน ฉันตั้งชื่อแหวนวงหนึ่ง ‎ตามชื่อของตัวเอง บัตเชวา
‎มันเป็นชิ้นที่ฉันชอบที่สุดในคอลเล็กชัน
‎เราต้องถ่ายรูปที่รายล้อมไปด้วยเพชร
‎- ฉันคิดว่าเราพร้อมแล้ว ‎- โอเค
‎ฉันใส่บราไร้สาย
‎นี่มันอะไรกันเนี่ย เปลือยท่อนบนเหรอ
‎วิ้งๆ เลย
‎ว้าว ดูดีมาก
‎ฉันภูมิใจในตัวบัตเชวามาก ‎ดูเหมือนเธอจะยอมรับในสิ่งที่ตัวเองเป็น
‎และเธอรักมันด้วย ‎เธอเคยอยู่ในชุมชนศาสนาที่เป็นอนุรักษ์นิยม
‎แต่ตอนนี้เธอเป็นผู้หญิงที่มีอิสระ เธอมาไกลมาก
‎ฉันคิดว่ามันยอดมาก ฉันดีใจกับเธอมาก
‎- วิเศษเลย ‎- พระเจ้า ดูภาพนั้นสิ
‎อร่อยสุดๆ
‎มันวิเศษมากเลย
‎เมื่อสองปีก่อน เธอยังต้องตัดสินใจอยู่เลย ‎ว่าเธอจะใส่กางเกงดีไหม
‎แต่ตอนนี้เธอเปลือยท่อนบนถ่ายแบบแล้ว
‎ฉันเริ่มใส่กางเกงก่อนจะวันเกิดปีที่ 27 ‎ฉะนั้นก็สองปีครึ่งแล้วล่ะ
‎ฉันจำได้ว่าไปกินมื้อค่ำกับเธอ ‎เธอพูดแบบว่า "ดูสิ"
‎- และฉันก็ "เย่!" ‎- ฉันตื่นเต้นมากเลย
‎เวลาที่ไปเที่ยวกับมิกกี้ ฉันมักคิดว่า ‎"มิกกี้ใส่กางเกงทั้งที่อยู่ต่อหน้าเบน"
‎ใช่
‎- เขาต้องได้เห็นมัน ‎- "ไม่ก็ชุดที่มันวับๆ แวมๆ"
‎ตอนนี้ฉันรู้สึกแบบน้องสาวภูมิใจในตัวพี่ ‎ฉันภูมิใจในตัวเธอมาก บัต
‎- ขอบใจนะ ‎- นี่มันยอดจริงๆ
‎- ทุกอย่างเลย ‎- ฉันรักเธอนะ
‎เธอพึ่งพาตัวเองได้ แล้วก็
‎เธอได้ทำสิ่งที่ชอบ ‎และมันก็ไปได้สวยขึ้นเรื่อยๆ มันยอดมาก
‎นี่เป็นการร่วมงานครั้งใหญ่ที่สุดของฉัน ‎ทั้งในด้านการเงิน
‎แถมมันเป็นงานใหญ่ ‎ที่เต็มไปด้วยเครื่องประดับสวยๆ
‎ฉันทำไปเพื่อให้ได้มีอิสรภาพทางการเงิน
‎ซึ่งฉันต้องขอบคุณแม่ที่เป็นคนปลูกฝัง
‎นี่คือบทเรียนที่ใหญ่ที่สุดที่แม่ปลูกฝังให้ฉัน
‎"หาเงินเองให้ได้ ‎ไม่ต้องพึ่งพาการดูแลของผู้ชาย"
‎หรือผู้หญิง
‎ก็ถูกอยู่
‎อย่าพึ่งพาการดูแลของใคร ‎เราต้องดูแลตัวเองให้ได้
‎แล้วพวกเธอมีเรื่องอัปเดตไหม
‎ไม่รู้สิ มันยากแล้วก็เครียดมาก
‎ตอนฉันแต่งงานเมื่ออายุ 19 มีเรียมพูดว่า ‎"แต่งตอน 19 เหรอ ยังเด็กอยู่เลย"
‎- ใช่ ‎- ในวิดีโองานแต่งฉันด้วย
‎มันเป็นความเห็นที่ไม่มีใครชอบ ‎ความเห็นฉันไม่มีใครชอบเลย
‎พวกเขาบอกว่า "พูดอะไรดีๆ ถึงพี่เขาหน่อยสิ"
‎และเธอก็พูดว่า "อายุ 19 นี่มันเด็กมากนะ"
‎ฉันคิดว่ามีเรียมอยู่ในจุดที่ลำบาก ‎และฉันหวังว่ามันจะไม่ไปถึง
‎จุดที่เธอต้องเลือกว่าจะแต่งงานหรือไม่แต่ง
‎เพื่อให้คนที่เธอรักได้อยู่ในประเทศนี้ต่อไป
‎ฉันอยากให้เธอได้เลือกที่จะแต่งงาน
‎ซึ่งเป็นไปตามความรู้สึก ‎ไม่ใช่ด้วยเหตุผลทางกฎหมาย
‎เธอกำลังคุยกับคนสองคน ‎ที่แต่งงานตั้งแต่ยังเด็กและเพิ่งจะหย่ามา
‎- ตอนนั้นฉัน 19 แล้วเธอล่ะ 21 ไหม ‎- ฉันเพิ่งจะ 21 ใช่
‎- อายุพอๆ กับเราเลย ‎- ใช่
‎พวกเธอเป็นผู้ใหญ่ ‎เธอจะต้องตัดสินใจด้วยตัวเอง
‎และต้องอยู่กับผลที่จะตามมา
‎เราจะทำในสิ่งที่เราอยากทำ
‎- ใช่ ‎- อืม
‎- โชคดีนะ ‎- ขอบคุณ โชคดีนะ
‎ฉันเข้าใจว่านาธาลี ‎เป็นเหมือนที่พึ่งทางใจของมีเรียม
‎ถ้านาธาลีต้องกลับประเทศ
‎ฉันคงไม่ได้เศร้าอย่างเดียว ‎แต่ฉังคงใจสลายแทนมีเรียมด้วย
‎ฉะนั้นในหัวของฉันตอนนี้จึงไม่มีสักเสี้ยวที่จะรู้สึกดี
‎กับการที่นาธาลีไม่อยู่ที่นี่แล้ว
‎โอเค
‎นี่คือปาร์ตี้แชมเปญ!
‎ดื่ม
‎สุดยอด
‎อยากเล่นไพ่ไหม ชโลโม
‎เอาสิ
‎พี่เล่นเป็นใช่ไหม
‎โกฟิชสินะ
‎เล่นโกฟิชกัน ล้อเล่นน่า
‎- ไงหนุ่มๆ ‎- ไงครับ
‎เล่นไพ่เหรอ วิเศษเลย
‎ลูกชายทั้งสองคนของแม่
‎จุดประสงค์หลักที่ผมคุยกับแม่ก็คือ
‎ผมหวังจะให้เกิดความชัดเจน ‎ระหว่างน้องชายผมกับแม่ผม
‎และช่วยให้พวกเขาได้เข้าใจกันและกัน
‎ผมหวังว่ามันจะทำให้เรื่องระหว่างพวกเขาดีขึ้น
‎มีเรื่องอะไรกันเหรอ
‎พูดออกมาเถอะ
‎ผมว่าอารอนคงอยากพูดความคิดของเขา
‎ผมอยากไปเรียนโรงเรียนยิวเต็มรูปแบบ
‎หมายความว่ายังไง
‎- โรงเรียนยิวจริงๆ ที่ผมจะได้เรียน… ‎- ลูกเรียนโรงเรียนยิวอยู่
‎ที่โรงเรียนยิวจริงๆ ‎ผมได้เรียนสี่ชั่วโมง ไม่ใช่แค่ 40 นาที
‎ใช่ ผมเพิ่งอายุ 15 แต่ผมรู้ว่าผมต้องการอะไร
‎โรงเรียนที่ผมอยู่ตอนนี้สอนเรื่องโทราห์ก็จริง ‎แต่เวลาแค่ 40 นาทีมันเทียบไม่ได้
‎กับสี่ชั่วโมง
‎โรงเรียนที่ลูกเรียนอยู่ตอนนี้ ‎เหตุผลที่แม่กับอับบาเลือกมัน
‎ก็เพราะมันยังสอนเรื่องศาสนาให้ลูก
‎ลูกมีเพื่อนเคร่งศาสนาหลายคนที่มีวันชาบัท
‎และลูกก็มีคนที่ใช้ชีวิตแบบต่างออกไป
‎ลูกจะได้เรียนรู้วิธีอยู่กับ ‎คนที่ทั้งเคร่งศาสนาและไม่…
‎- ผมไม่อยากไปโรงเรียนเพื่อเรียน… ‎- เราคุยกันเรื่องนี้แล้วเมื่อปีที่แล้ว
‎ตอนที่ลูกกลับมาจากค่ายฤดูร้อน ‎และแม่ก็บอกกับลูกว่า
‎มันเป็นหน้าที่แม่ในฐานะผู้ปกครอง ‎ที่ต้องทำให้ลูกได้รับการศึกษาที่ดี
‎ลูกจะทำอะไรหลังเรียนจบก็เป็นเรื่องของลูก
‎แต่มันดูไม่เหมือนอย่างนั้นเลย
‎- เพราะลูกอายุ 15 ไง ‎- แม่จะไม่ให้ผมทำตามที่ต้องการเหรอ
‎แม่เรียกร้องเรื่องนั้นมาตลอดนี่ ‎นั่นคืออิสรภาพงั้นเหรอ
‎ผมเรียนม.ปลายมาสองปีแล้ว
‎ผมไม่ต้องการการศึกษาแบบนี้ ผมไม่คิดว่า…
‎เพราะงั้นมันถึงดีที่ลูกมีพ่อแม่
‎ทำไมผมถึงเป็นตัวเองไม่ได้ นั่นคือปัญหาของแม่
‎ลูกรัก แม่อยากให้ลูกได้เป็นตัวเอง ‎แต่ว่าลูกเปลี่ยนไปเปลี่ยนมา
‎ระหว่างการเป็นออร์ทอดอกซ์สุดโต่ง ‎กับการเป็นออร์ทอดอกซ์สมัยใหม่
‎ไม่จริงเลย
‎ไม่จริงเหรอ เขาหัวสมัยใหม่มากขึ้น ‎จากนั้นก็น้อยลงหรือเปล่า
‎ผมคงไม่กังวล…
‎ฉันไม่รู้ว่ากี่ครั้งหรอกนะ แต่นายผันผวนนิดๆ
‎- ลูกผันผวนบ่อยมาก ‎- ผมเห็นด้วย
‎ผมเห็นด้วยว่าการศึกษาของโรงเรียนยิว
‎มันอยู่คนละระดับ ‎กับโรงเรียนม.ปลายที่ผมเรียนอยู่
‎- ถูกต้อง ‎- งั้นทำไมไม่หาครูสอนพิเศษล่ะ
‎เพราะมันไม่ใช่แค่เรื่อง ‎ระดับการศึกษาของโรงเรียนยิว
‎แต่มันยังอยู่ที่มุมมองที่พวกเขามีต่อการศึกษา ‎เพราะปรัชญาของพวกเขาคือ
‎"เป้าหมายของเธอคือการเป็นปราชญ์โทราห์"
‎"เรื่องเหล่านั้นไม่จำเป็น ‎ต่อการเป็นปราชญ์โทราห์"
‎อิมา แค่หาครูสอนพิเศษ…
‎- มันไม่… ‎- ทำไมจะไม่ได้
‎แม่เพิ่งอธิบายไปว่าทำไมไม่ได้ ‎ที่โรงเรียนยิวน่ะ
‎ตอนที่ลูกเรียนม.ปลายน่ะ ลูกเลิกเรียนกี่โมง
‎ผมกลับบ้านตอนสามทุ่มครึ่ง
‎โอเค ทีนี้มาบวกลบคูณหารกัน
‎ลูกเรียนตั้งแต่แปดโมงเช้าเป็นเวลา 12 ชั่วโมง
‎ลูกจะบอกแม่ว่าลูกพร้อมจะกลับบ้านสามทุ่มสี่ทุ่ม
‎และแทนที่จะทำการบ้านของโรงเรียนยิว
‎ลูกจะเรียนวิชาการทั่วไป ‎ต่ออีกห้าหรือหกชั่วโมงงั้นเหรอ
‎ตลกแล้ว มันเป็นไปไม่ได้
‎โรงเรียนที่ลูกเรียน ‎สอนทั้งเรื่องทางโลกและทางศาสนา
‎มันเป็นส่วนผสมที่ลงตัวของทั้งสองโลก
‎และถ้าลูกคิดว่าการเรียนพิเศษเป็นทางออกที่ดี
‎แม่ยินดีที่จะหาครูสอนพิเศษ ‎มาสอนบทวิเคราะห์ของแรบไบให้
‎ลูกจะเรียนแค่ไหนก็ได้ ‎จะได้ไม่พลาดการเรียนบทวิเคราะห์
‎- แต่แม่จะไม่ให้ลูกไปโรงเรียนยิว… ‎- ทำไม
‎เพราะที่นั่นไม่ได้ให้การศึกษา
‎ผมจะได้การศึกษา ตรงนี้แหละที่แม่ผิด
‎ลูกอาจคิดแบบนั้น ‎แต่ลูกไม่เคยไปเรียนโรงเรียนยิว พวกเราเคย
‎แม่ห้ามลูกไม่ให้เป็นแรบไบเหรอ ‎นั่นไม่ใช่สิ่งที่แม่กำลังพูด
‎ถ้านั่นคือสิ่งที่ลูกจะเป็นและลูกจะทำ
‎เชื่อแม่เถอะ อารอน
‎แม่จะสนับสนุนลูก
‎แม่จะรักลูกไม่ว่าจะยังไงก็ตาม
‎และแม่จะอยู่เคียงข้างลูก ‎จะช่วยลูกในทุกทางที่แม่ทำได้
‎แต่จนกว่าจะถึงตอนนั้น แม่ในฐานะผู้ปกครอง ‎จะทำทุกอย่างที่แม่สามารถทำได้
‎เพื่อให้แน่ใจว่าลูกจะได้รับ ‎การศึกษาของศตวรรษที่ 21
‎ลูกจะไม่ได้อยู่ในจุดเดียวกับที่แม่เคยอยู่
‎จุดที่ลูกไม่มีการศึกษา จุดที่ลูกอยู่คนละระดับ
‎กับคนวัยลูกที่อยู่นอกชุมชน
‎ลูกจะเกลียดแม่ก็ได้ ลูกจะโกรธแม่ก็เชิญ
‎จะไม่มาที่นี่ก็ได้ จะเมินแม่ก็ได้ ‎ลูกอยากทำอะไร ลูกก็ทำได้เลย
‎แต่แม่จะไม่เลือกทางผิดให้ลูก ‎ต่อให้มันจะทำให้ลูกชอบแม่มากขึ้น
‎แม่ขอโทษนะที่ทำให้ลูกร้องไห้ อารอน
‎แต่เชื่อเถอะ พอลูกอายุ 30 ลูกจะขอบคุณแม่
‎ฉันรักอารอน
‎แน่นอน ฉันอยากจะให้ทุกอย่างที่เขาต้องการ
‎มันเจ็บปวดมาก
‎ที่ต้องปฏิเสธ มันไม่ง่ายเลย
‎แต่การทำหน้าที่พ่อแม่ ‎ไม่ใช่การแข่งขันความนิยม ขอโทษนะทุกคน
‎การเป็นพ่อแม่ที่ดี ฉันต้องทำสิ่งที่ดีต่อเขาที่สุด
‎สิ่งที่ใช่สำหรับเขา ‎ไม่ใช่สิ่งที่จะทำให้เขาดีใจในวันนี้
‎แต่เป็นสิ่งที่จะทำให้เขามีความสุขไปตลอดชีวิต
‎- ทำไมแม่ไม่ฟังบ้าง ‎- เมื่ออนาคตเป็นของลูก
‎ลูกจะได้เลือกว่าจะทำยังไงกับมัน แต่รู้อะไรไหม
‎ลูกจะมีเครื่องมือพร้อมเพื่อทำในสิ่งที่ลูกเลือก
‎- ผมพูดชัดแล้ว… ‎- แม่รักลูก
‎แต่แม่จะไม่ให้ลูกย้ายโรงเรียน ‎เรื่องนั้นจะไม่เกิดขึ้น
‎ลูกอยากเรียนบทวิเคราะห์ให้มากขึ้น
‎แม่ก็เสนอที่จะหาคนจากโรงเรียนยิว
‎คนไหนก็ได้แล้วแต่ลูก ให้มาสอนลูก ‎ที่บ้านหรือที่นี่ แม่จะขับรถรับส่งเขาเอง
‎แม่จะทำให้มันง่ายสุดๆ สำหรับลูก
‎แต่แม่จะไม่ย้ายลูก
‎ไปอยู่โรงเรียนที่มีความคิดว่า ‎การศึกษาแบบฆราวาสเป็นเรื่องเล่นๆ
‎- อิมา ฟังก่อน ‎- มันจะไม่เกิดขึ้น
‎- ทำไมผมไปโรงเรียนยิวไม่ได้ ‎- ลูกจะไม่ได้ไปโรงเรียนยิว
‎- ทำไมผมถึงเรียนวิชาการทั่วไป… ‎- แม่ก็พูดอยู่ ลูกจะไม่ได้ไปที่นั่น
‎- แม่ผ่านมาแล้ว ‎- ผมเรียนพิเศษเอาข้างนอกก็ได้
‎- ผมแน่ใจ… ‎- ลูกรัก ไม่ต้องตะโกน
‎มันจะไม่เปลี่ยนอะไรทั้งนั้น
‎- เราทำให้มันลงตัวได้ ‎- ดี เรื่องบทวิเคราะห์ก็ทำได้
‎แม่รักลูก แต่แม่ต้องทำหน้าที่ในการเป็นผู้ปกครอง
‎ผมตื่นเต้นมาก เราจะกลับไปที่ซีราคิวส์
‎- เราไปที่เอ็กเกอร์สดีไหม ‎- ไปรำลึกความหลังเหรอ
‎โรงอาหารเอ็กเกอร์ส
‎โรเบิร์ตคิดว่าเราแค่จะไปเที่ยวซีราคิวส์กัน
‎แต่สิ่งที่ผมจะทำจริงๆ คือการขอเขาแต่งงาน
‎เขาไม่รู้เลย ‎ผมเตรียมวงประสานเสียงไว้เพื่อเขา
‎จูเลียกับลูกๆ ก็จะมาเซอร์ไพรส์เขา
‎ผมประหม่าสุดๆ แล้วก็ตื่นเต้น
‎มันมีความรู้สึกมากมายเต็มไปหมด
‎- ดูสิว่ามันน่ารักแค่ไหน ‎- นั่นนิวเฮาส์
‎สวยจังเลย
‎- เกิดอะไรขึ้น ‎- ผมว่าพวกเขากำลังวอร์ม
‎- พวกคุณเสียงสุดยอดเลย ‎- ใช่ เสียงดีมากๆ
‎ผมอยากให้นักเรียนพวกนี้ได้เจอร็อบกับราเอ็ด ‎เพราะพวกเขาเคยอยู่ตรงนี้
‎- พวกเขาเคยอยู่บนอัฒจันทร์… ‎- พวกเขาเจอกันบนเวที
‎- และเรียนกับคนเหล่านี้ ‎- สุดยอดเลย
‎พวกคุณสอนพวกเขาเหรอ
‎- หนูว่าโรเบิร์ตต้องตกลง ‎- ลูกคิดงั้นเหรอ แม่ไม่รู้สิ
‎เขาบอกผมว่าถ้าโรเบิร์ตปฏิเสธ พวกเขาก็จบกัน
‎เขาบอกว่าเขาทุ่มเทเพื่องานนี้มาก
‎ถ้าโรเบิร์ตยังปฏิเสธเขาอีก ‎ความสัมพันธ์ของพวกเขาก็ไปไม่รอด
‎ไม่นะ
‎หนูไม่อยากให้ใครขอหนูแต่งงาน ‎จนกว่าพวกเขาจะรู้ว่าหนูจะตกลงแน่ๆ
‎แม่ไม่อยากให้ใครขอแม่แต่งงานทั้งนั้น
‎ถ้าแม่ฉันบอกว่าแม่จะแต่งงานอีกครั้ง
‎ครอบครัวนี้ไม่ใช่กำลัง แต่ฉันจะฟาดแม่แน่นอน
‎ทำเลย โยนแม่ลงจากหน้าผาดีกว่า ‎แบบนั้นตายเร็วกว่า
‎อาคารทางขวามือของคุณ ‎สร้างดีวาอย่างคุณกับผมขึ้นมา
‎เคราส์คอลเลจ
‎โอเค ใช้ได้แล้ว ขอบคุณ
‎ให้ตายสิ ถ้าได้เจอพวกอาจารย์ก็คงดี
‎ผมว่าเราต้องซ่อนแล้ว
‎เอาล่ะนะ!
‎บันไดสู่สวรรค์
‎(มหาวิทยาลัยซีราคิวส์) ‎(เคราส์คอลเลจ)
‎ดร.วอร์เรน ผมเคลิ้มสุดๆ ไปเลย
‎เดินเข้ามาเจออะไรแบบนี้นี่มันยอดสุดๆ
‎ดีใจที่เจอเธอนะ ราเอ็ด
‎ขอต้อนรับกลับบ้าน
‎ไงครับ ดร.วอร์เรน
‎ดีใจที่เจอคุณ
‎- มาคุยกับเด็กพวกนี้หน่อยสิ ‎- ได้ครับ แบบนั้นก็ดีเลย
‎เป็นวงประสานเสียงที่ไพเราะมาก
‎- งดงามมาก ‎- ตระการตาสุดๆ
‎นี่คือร็อบ บราเธอร์ตัน
‎- ไงทุกคน ‎- นี่คือราเอ็ด ซาเด
‎พวกเขาเคยเป็นเหมือนเธอ ‎มันเหมือนเพิ่งสองอาทิตย์ที่แล้วนี่เอง
‎ผมอยากให้คุณไปยืนกลางเวที
‎- คุณรู้นะว่ากลางเวทีคือตรงไหน ‎- แน่นอน ผมต้องรู้อยู่แล้วสิ
‎ผมมีบางอย่างอยากบอกคุณ ‎แต่ผมคงทำไม่ได้ถ้าไม่ได้รับความช่วยเหลือ
‎จากบรรดาคนโปรดของเราบนโลกนี้
‎เข้ามาเลย!
‎ตายแล้ว พวกเธอมาทำอะไรที่นี่
‎- ซีราคิวส์! ‎- ก็แค่นั่งรถเมล์มาสี่ชั่วโมงครึ่งเท่านั้น
‎พระเจ้าช่วย นั่งรถเมล์เหรอ ‎เราก็รู้ดีว่านั่นไม่จริง
‎พระเจ้าช่วย!
‎สวัสดี
‎ไงครับ ดร.ดาวนีย์ สบายดีไหม
‎พระเจ้าช่วย
‎นี่มันงานคืนสู่เหย้าชัดๆ ตายแล้ว
‎สวัสดี
‎- สบายดีไหม ‎- ดีครับ
‎- เธอดูดีมาก ‎- ขอบคุณครับ
‎- นี่มันเรื่องอะไรกัน ‎- เอาล่ะ
‎เมื่อ 15 ปีก่อน เรารู้จักกันบนเวทีนี้
‎หนุ่มเกย์เสียงดังและน่ารังเกียจสองคน
‎- น่ารังเกียจสุดๆ ‎- น่ารังเกียจสุดๆ
‎และชีวิตผมก็เปลี่ยนไปตลอดกาล
‎ผมรักคุณยิ่งกว่าสิ่งใดบนโลกใบนี้
‎คุณงดงามทั้งภายในและภายนอก
‎และคุณก็ทำให้ผมได้เป็น ‎ชายที่มีความสุขที่สุดในโลก
‎ไม่ต้องสงสัยเลย เราเกิดมาคู่กัน
‎และผมอยากจะอยู่กับคุณไปตลอดทั้งชีวิต
‎คุณนี่มันดราม่าควีนชัดๆ
‎- ด้วยเหตุนี้… ‎- ให้ตายสิ
‎ช่วยทำให้ฝันในวัยเยาว์ของผมเป็นจริงได้ไหม
‎- ขอผมดูมันก่อน ‎- แต่งงานกับผมนะ
‎ตกลง
‎มันสวยจังเลย
‎รักคุณนะ
‎ผมจำอะไรที่เขาพูดกับผมไม่ได้ด้วยซ้ำ เพราะว่า
‎เป็นเวลานานมากในชีวิต
‎ที่ผมคิดว่าผมอาจไม่คู่ควรกับความรัก
‎การมีผู้ชายที่แสนวิเศษคนนี้
‎คนที่ผมรักจากใจ ‎พูดแบบนั้นกับผมทำให้ผมรู้สึกท่วมท้น
‎มันงดงามมาก ยินดีด้วย!
‎ดีใจด้วยจริงๆ
‎- ไม่อยากเชื่อเลยว่าคุณจะหมั้นแล้ว ‎- มันยอดสุดๆ!
‎- เรากำลังจะเสียเขาไป ‎- คุณเตรียมทั้งหมดนี่เหรอ
‎ขอต้อนรับสู่ครอบครัวเรา
‎(ปาร์ตี้งานหมั้นของโรเบิร์ตและราเอ็ด) ‎(หนึ่งสัปดาห์ต่อมา)
‎- พระเจ้าช่วย ชุดใหม่! ‎- เปิดตัวครั้งแรก
‎เอาเลย สวย มั่น เริ่ด เชิด ยาวไป
‎นั่นแหละ ราชินี
‎ที่เธอถาม…
‎- โอเค เธอคิดยังไง ‎- มันน่ารักสุดๆ
‎สวัสดี
‎คุณดูสวยมาก!
‎ไง คนสวย โชว์นั่นให้ดูหน่อย!
‎เราโชคดีที่เรามีเพื่อนที่วิเศษสุดๆ
‎มันยอดจริงๆ ที่ได้รู้ว่าทุกคนที่ไปที่นั่น
‎ไปเพื่อฉลองให้กับเรา ‎พวกเขาอยากให้เราได้สิ่งดีๆ
‎อยากจะตื่นเต้นไปกับบทใหม่นี้
‎คุณจะคิดไหมว่า
‎เด็กหนุ่มตะวันออกกลางตัวอ้วน ‎เคยฝันว่าสักวันมันจะมีวันนี้
‎วันที่เขาได้เดินจับมือ
‎กับแม่นกกระจอกเทศที่สีสันฉูดฉาดที่สุดในโลก
‎มันอาจจะเป็นงานใหม่ของผมก็ได้นะ
‎แล้วคุณรู้จักราเอ็ดได้ยังไง
‎เขาเป็นเพื่อนสมัยเด็กของผม ตอนเขาโทรมา…
‎ฉันบอกเขาเสมอ ‎"ฉันอยากได้คุณในฉบับที่ชอบผู้หญิง"
‎เขาบอกว่า "จูเลีย ผมเจอตัวเอง ‎ที่ชอบผู้หญิงแล้ว เขากำลังมา"
‎- ผมทำได้ดีไหม ‎- คุณทำได้ดีมาก มันงดงามมาก
‎มันทำผมหมดตัว ทำชีวิตผมพัง ‎แต่ว่านะ เขาคู่ควรแล้ว
‎- มันคุ้มค่า ‎- ใช่
‎มันสวยจริงๆ ขอดูอีกครั้งสิ
‎รู้ไหมว่าเซนน่าเพิ่งบอกฉันว่าไง
‎อะไรเหรอ
‎- เธอขอวีซ่าทำงานไม่ผ่าน ‎- พระเจ้าช่วย!
‎แย่จังเลย
‎- อืม ‎- เสียใจด้วยนะ
‎หวังว่าฉันจะโชคดีกว่านั้น
‎เรามีแผนสำรอง
‎ตอนนี้ฉันมีอิสรภาพทางการเงิน ‎และฉันตัดสินใจด้วยตัวเองได้
‎โอเค ฉันอยากฟังเธอพูดแบบนั้นกับอิมาจัง
‎ได้ ชโลโม ถ้าฉันต้องพูด ฉันจะพูด
‎ฉันคุยกับอิมาคืนนี้เลยก็ยังได้ ‎มันไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร
‎ไม่ใช่เรื่องใหญ่ งั้นทำเลย ฉันขอท้า
‎นายอยากไปเอาเครื่องดื่มกับฉันไหม
‎ฉันอยากอยู่ตรงนั้น ฉันจะไม่ไปไหนทั้งนั้น
‎เธอจะรับคำท้าไหม
‎นี่แม่ฉันหรือเปล่า ใช่แน่ แค่จับมือก็รู้แล้ว
‎- สวัสดี ‎- สวัสดี ว่าไงคะ
‎ชโลโมยุให้ฉันไปคุยกับแม่
‎ฉันไม่คิดว่ามันเป็นเรื่องใหญ่
‎ฉันจะคุยกับแม่ นี่คือความจริงของฉัน นี่คือชีวิตฉัน
‎เราอยู่กันที่งานหมั้น และฉันก็อาจจะได้หมั้นด้วย
‎หนูอยากพูดให้ชัดๆ ว่าถ้านาธาลีได้งาน
‎แต่วีซ่าเธอไม่ผ่าน หนูจะแต่งงานกับเธอนะ
‎- ลูกรัก ‎- มันไม่มีทางอื่น
‎ลูกจะแต่งงานเพื่อวีซ่าไม่ได้ มันผิดกฎหมาย
‎ลูกต้องไม่ทำแบบนั้น เราจะหาทางอื่น
‎มันไม่ใช่แค่เรื่องนั้น หนูรักเธอด้วย ‎เราคบกันมาเกินหนึ่งปีแล้วนะ
‎ฉันคิดว่านี่จะเป็นตอนที่เธอพูดว่า ‎เธอพึ่งตัวเองได้ ฉันแค่ย้ำเฉยๆ นะ
‎ชโลโม
‎- อะไรเนี่ย ‎- ไม่มี
‎แม่ไม่เคยมีช่วงวัย 20
‎บัตเชวาก็ไม่ได้มีช่วงวัย 20
‎ลูกมีโอกาสจะได้ใช้ชีวิตในช่วงวัย 20
‎แม่รู้ว่าลูกรักเธอและอยากจะอยู่กับเธอ
‎แต่ลูกไม่รู้ว่าพอลูกอายุ 24 ‎หรืออายุ 25 ลูกจะรู้สึกยังไง
‎และแม่รู้ว่าเมื่อลูกอยู่ในจุดนั้น ‎เพราะแม่เคยผ่านมาก่อน หนักด้วย
‎สิ่งที่ลูกจะคิดได้ก็คือ ‎"ฉันอยากทำทุกอย่างที่ทำได้เพื่อช่วยคนคนนี้"
‎มัน…
‎- ไม่แน่สักหน่อยว่าหนูจะรู้สึกแบบนั้น ‎- ลูกกำลังจะแต่งงาน
‎ลูกเข้าใจความหมายของมันไหม การแต่งงานน่ะ
‎การแต่งงานเป็นเรื่องใหญ่ ‎มันแปลว่าลูกไม่มีอิสระแล้ว
‎มันแปลว่าลูกจะเป็นภรรยาของใครสักคน
‎ไม่ว่ายังไงแม่ก็จะยอมรับและรักลูก ‎ลูกเป็นผู้ใหญ่แล้ว จริงไหม
‎แม่ห้ามลูกไม่ให้แต่งงานกับเธอไม่ได้
‎แต่มันมีทางอื่นที่ช่วยให้นาธาลี ‎ได้อยู่ในประเทศนี้ต่อ
‎แม่รับประกันเลย ถ้าเราสองคนช่วยกันคิด
‎เราจะหาทางออกได้
‎นั่นแหละที่หนูต้องการ ‎และหนูจะไม่ยอมจบด้วยการไม่มีทางออก
‎- หนูรู้สึกอย่างนั้น ‎- แม่เห็นด้วย
‎แม่บอกว่าทุกอย่างมันแน่นอนไหม ไม่
‎แต่แม่คิดว่าเรามีโอกาสสูงไหม ใช่
‎หนูอยากให้แม่รู้ว่าหนูรักเธอมาก ‎และถ้าจำเป็น หนูก็จะทำอย่างนั้น
‎- เราจะหาทางอื่น… ‎- มาลองหาทางอื่นกัน
‎เพราะนั่นไม่ใช่ทางเลือก สำหรับแม่ ‎เราต้องไปหาทนายที่ทำเรื่องการอพยพ…
‎มันสำคัญกับหนูมาก
‎แม่ยินดีที่จะช่วยลูก เพราะแม่รู้จักลูกดี
‎แม่ไม่เชื่อว่าการแต่งงานจะทำให้ลูกมีความสุข
‎- ลูกเข้าใจใช่ไหม ‎- หนูเข้าใจค่ะ
‎หนูตั้งใจฟังแม่ หนูเข้าใจสิ่งที่แม่พูด
‎แม่แค่อยากให้ลูกได้มีชีวิตที่ดี
‎- ใช่ ‎- ดูเป็นเธอมาก เขาเลือกมาได้ยอดเลย
‎- ใช่เลย ‎- สวยงามมาก
‎พระเจ้าช่วย เธอเอาแล้ว!
‎โรเบิร์ตคือ
‎มนุษย์ที่พิเศษที่สุดที่ฉันเคยเจอมา
‎และมันก็เป็นครั้งแรกในชีวิตด้วยที่ฉันได้มีเพื่อนรัก
‎ฉันไม่เคยมีเพื่อนรักมาก่อน
‎จากนั้นชายหนุ่ม
‎ผู้แสนงดงาม
‎อบอุ่น มีเสน่ห์
‎และเปี่ยมด้วยรักคนนี้
‎ก็เข้ามาทำให้ทุกอย่างดีขึ้นอีก
‎ได้ยินหรือเปล่า
‎ขอแก้ต่างให้เขาหน่อย เขาเป็นคนเลบานอน
‎- ใช่ ‎- เพื่อนแท้
‎และฉันรู้ว่าพวกเธอจะมีลูกแน่ ‎ตราบใดที่ฉันเป็นแม่ทูนหัว
‎เราทุกคนรู้ดี พวกเขาจะเป็นเด็กที่โชคดีมีบุญที่สุด
‎บนโลกใบนี้เลย
‎ให้ตาย ผมจะร้องไห้แล้ว หยุดเลย!
‎เรารักพวกเธอมาก
‎ยินดีด้วย!
‎หกปีที่ได้เป็นเพื่อนกับจูเลีย
‎ผมรู้สึกขอบคุณที่เรายังสามารถเป็นตัวเอง ‎และมีความสัมพันธ์ที่แสนวิเศษนี้
‎มันสวยงามมากเลย
‎การถูกรายล้อมด้วยทุกๆ คนที่เรารักบนโลกใบนี้
‎และในโอกาสที่หาได้ยาก ‎ซึ่งมีสิ่งพิเศษมากๆ เกิดขึ้น
‎เราก็ได้เห็น
‎ผู้คนที่รักและสนับสนุนเรา
‎เราได้มีช่วงเวลา
‎ที่เราสามารถมองใครคนหนึ่งที่เรารัก
‎และสามารถพูดว่า "ขอบคุณนะที่อยู่กับผม
‎และรักผม และ
‎ต้องการอะไรพิเศษเพื่อผมและเพื่อเรา"
‎ใครช่วยเอาวิสกี้มาให้เขาหน่อยสิ ‎หรืออะไรก็ได้ที่เขาดื่มน่ะ
‎ตอนนี้ผมรู้แล้วว่าต้องทำยังไง ‎ถ้าผมต้องการโรเบิร์ตที่อ่อนไหวง่าย
‎ยังไงก็ตาม ขอบคุณทุกคนมากที่มา
‎และฉลองให้กับเรา ผมมีความสุขที่สุดเลย ‎ที่ได้เห็นน้ำตาพวกนั้น ให้ตาย…
‎(ฮาร์ตเพนต์เฮาส์)
‎ฉันคิดว่าปีนี้จะเป็นปีของ ‎การแปรสภาพบริษัทเป็นมหาชน
‎ฉันคิดว่ามันจะเป็นปีของหนังสือ
‎ของการออกทัวร์และแฟชั่นวีค
‎ฉันไม่ได้คิดเลยว่าฉันจะต้องต่อสู้ ‎เพื่ออิสรภาพและชีวิตของฉัน
‎ฉันรู้สึกเหมือนกลับไปที่มอนซีย์ ที่ที่ฉันเริ่มต้น
‎แต่ครั้งนี้ฉันไม่ได้สู้คนเดียว
‎ฉันมีลูกๆ อยู่ด้วย
‎แม่โชคดีที่ได้เป็นแม่ของลูก แม่รักลูกมากนะ
‎ไม่มีอะไรจะสำคัญกับฉันมากไปกว่าผู้คนที่ฉันรัก
‎สวยมาก
‎ใช่ไหมล่ะ แม่กำลังออกแบบคอลเล็กชัน
‎ฉันจะไม่หยุดใช้ความสร้างสรรค์ ‎เพื่อช่วยให้คนอื่นได้แสดงความเป็นตัวเอง
‎ฉันต่อสู้เพื่ออิสรภาพมานาน
‎นี่คือก้าวต่อไปของวิวัฒนาการของฉัน
‎มันยิ่งทำให้ฉันมุ่งมั่นที่จะต่อสู้ ‎เพราะมันไม่ใช่แค่เรื่องของฉัน
‎มันเป็นเรื่องของผู้หญิงทุกคน
‎นี่คือสิ่งที่เราอยากทำ นี่แหละหัวใจสำคัญ
‎ฉันมาไกลมากในช่วงสามปีหลัง
‎ดูสิว่าเราอยู่ที่ไหน
‎แต่ฉันก็ยังอยู่ตรงนี้ ยังมีชีวิต ยังยืนหยัด
‎ฉันจะพยายามต่อไปไม่ลดละ และฉันก็จะสู้ต่อไป
‎ฉันจะเติบโตขึ้นไปเรื่อยๆ ‎จะคอยปรับเปลี่ยนและเรียนรู้
‎มันจะช่วยฉันในการเดินทาง ‎สู่การเป็นผู้หญิงที่ไม่กลัวสิ่งใดซึ่งฉันอยากจะเป็น
‎(จูเลียฟ้องร้องซิลวิโอ ‎ในข้อหาฉ้อโกงและหมิ่นประมาท)
‎(เธอชนะคดีและได้รับสิทธิ์ ‎ในการครอบครองเพนต์เฮาส์แต่เพียงผู้เดียว)
‎(เธอยังคงสร้างธุรกิจเพื่อช่วยเหลือผู้หญิงต่อไป)
‎คำบรรยายโดย วรพล ถาวรวรานนท์